Relaties
alle pijlers
Schoonfamilie
maandag 9 oktober 2017 om 12:14
Dag allemaal,
Momenteel ben ik zwanger van mijn eerste kindje en gelukkig getrouwd. Ik ben van Hindoestaanse komaf en hecht netals mijn man veel waarde aan familie. Ik ben altijd al een familiemens geweest. Mijn man komt uit groot gezin en is de jongste. Wat ik merk en erg vervelend vind is dat mijn man en ik anders worden behandeld door mijn schoonouders en zijn broers en zussen in vergelijking met de rest. Sommige broers komen bijv. nooit op bezoek, wij zijn vorig jaar verhuisd naar een nieuwe woning en een van zijn broers is zelfs nooit langs geweest. Ik vind het niet nodig om iedere week bij elkaar op de koffie te gaan. Maar andersom gaan wij altijd als er bijv. een feestje is en ik ben zelf altijd heel behulpzaam. Zijn broers en zussen komen bij ons ook wel op feestjes maar gaan altijd heel vroeg weg. Op mijn babyshower waren mijn schoonzussen allemaal gekomen maar zijn voordat de spelletjes begonnen allemaal weg gegaan. Het lijkt dan net alsof ze komen voor hun " plicht" en niet voor mij.
Mijn schoonouders zijn hele lieve mensen en ik mag ze graag. Maar er is altijd wel iets. Met onze trouwerij bijv. zat een van zijn broers middenin een scheiding. Een situatie wat natuurlijk niet prettig is. Mijn schoonmoeder was zo verzonken in verdriet van de scheiding dat ze niet kon genieten van onze trouwerij. Dit vond ik heel oneerlijk, want het draait toch niet alleen om een zoon. Ze zei ook een keer tegen mij dat ze de trouwerij niet met plezier kan beleven. En toen het was afgelopen zei ze ook dat ze blij was dat alles achter de rug was. Dit maakte mij en nog steeds als ik er aan denk erg verdrietig. Terwijl het een schat van een mens is. Nu ik zwanger ben ben ik heel bang dat ze mijn kindje ook anders gaan behandelen in vergelijking met de rest. Ik weet niet zo goed hoe ik hiermee moet omgaan. Mijn man vind het ook allemaal niet leuk maar hij hecht veel waarde aan zijn fam. Hebben jullie tips hoe ik hier het beste mee kan omgaan ? Alvast bedankt.
Momenteel ben ik zwanger van mijn eerste kindje en gelukkig getrouwd. Ik ben van Hindoestaanse komaf en hecht netals mijn man veel waarde aan familie. Ik ben altijd al een familiemens geweest. Mijn man komt uit groot gezin en is de jongste. Wat ik merk en erg vervelend vind is dat mijn man en ik anders worden behandeld door mijn schoonouders en zijn broers en zussen in vergelijking met de rest. Sommige broers komen bijv. nooit op bezoek, wij zijn vorig jaar verhuisd naar een nieuwe woning en een van zijn broers is zelfs nooit langs geweest. Ik vind het niet nodig om iedere week bij elkaar op de koffie te gaan. Maar andersom gaan wij altijd als er bijv. een feestje is en ik ben zelf altijd heel behulpzaam. Zijn broers en zussen komen bij ons ook wel op feestjes maar gaan altijd heel vroeg weg. Op mijn babyshower waren mijn schoonzussen allemaal gekomen maar zijn voordat de spelletjes begonnen allemaal weg gegaan. Het lijkt dan net alsof ze komen voor hun " plicht" en niet voor mij.
Mijn schoonouders zijn hele lieve mensen en ik mag ze graag. Maar er is altijd wel iets. Met onze trouwerij bijv. zat een van zijn broers middenin een scheiding. Een situatie wat natuurlijk niet prettig is. Mijn schoonmoeder was zo verzonken in verdriet van de scheiding dat ze niet kon genieten van onze trouwerij. Dit vond ik heel oneerlijk, want het draait toch niet alleen om een zoon. Ze zei ook een keer tegen mij dat ze de trouwerij niet met plezier kan beleven. En toen het was afgelopen zei ze ook dat ze blij was dat alles achter de rug was. Dit maakte mij en nog steeds als ik er aan denk erg verdrietig. Terwijl het een schat van een mens is. Nu ik zwanger ben ben ik heel bang dat ze mijn kindje ook anders gaan behandelen in vergelijking met de rest. Ik weet niet zo goed hoe ik hiermee moet omgaan. Mijn man vind het ook allemaal niet leuk maar hij hecht veel waarde aan zijn fam. Hebben jullie tips hoe ik hier het beste mee kan omgaan ? Alvast bedankt.
maandag 9 oktober 2017 om 12:28
Veel mensen zien familieverplichtingen idd als verplichtingen.
Dat jij er oprecht van geniet om naar feestjes van schoonfamilie te gaan, wil niet zeggen dat zij dat zelf ook leuk vinden. Zij komen wellicht alleen even uit beleefdheid hun neus laten zien.
Beter 'n keertje uitspreken zodat jullie die wederzijdse verplichtingen kunnen laten varen. Het zijn tenslotte geen vrienden die je zelf hebt uitgekozen.
Dat jij er oprecht van geniet om naar feestjes van schoonfamilie te gaan, wil niet zeggen dat zij dat zelf ook leuk vinden. Zij komen wellicht alleen even uit beleefdheid hun neus laten zien.
Beter 'n keertje uitspreken zodat jullie die wederzijdse verplichtingen kunnen laten varen. Het zijn tenslotte geen vrienden die je zelf hebt uitgekozen.
maandag 9 oktober 2017 om 12:30
Allereerst gefeliciteerd met je zwangerschap!
Uit je OP haal ik niet hoe jullie anders behandeld worden dan de rest. Als er een broer of zus jarig is bijvoorbeeld, blijven ze wel lang en bij jullie niet?
Dat je schoonmoeder haar verdriet zo de ruimte heeft gegeven op jullie trouwerij is niet netjes van d'r. Behalve het misschien een keertje aankaarten zou ik niet weten wat je daarmee nog kan, het moment om daar wat aan te veranderen is allang voorbij.
Verder krijg ik de indruk dat je je laat leiden door wat je verwacht en dat botst met wat de werkelijkheid is. Jullie hechten veel waarde aan familie, maar hoe ziet de rest dat? Het is niet voor iedereen te doen/prettig om op elke verjaardag/feestdag/bijzondere gelegenheid van familielid zo-en-zo aanwezig te zijn.
Uit je OP haal ik niet hoe jullie anders behandeld worden dan de rest. Als er een broer of zus jarig is bijvoorbeeld, blijven ze wel lang en bij jullie niet?
Dat je schoonmoeder haar verdriet zo de ruimte heeft gegeven op jullie trouwerij is niet netjes van d'r. Behalve het misschien een keertje aankaarten zou ik niet weten wat je daarmee nog kan, het moment om daar wat aan te veranderen is allang voorbij.
Verder krijg ik de indruk dat je je laat leiden door wat je verwacht en dat botst met wat de werkelijkheid is. Jullie hechten veel waarde aan familie, maar hoe ziet de rest dat? Het is niet voor iedereen te doen/prettig om op elke verjaardag/feestdag/bijzondere gelegenheid van familielid zo-en-zo aanwezig te zijn.
Well, that didn't work.
~An Autobiography~
~An Autobiography~
maandag 9 oktober 2017 om 12:35
Dit.redbulletje schreef: ↑09-10-2017 12:28Veel mensen zien familieverplichtingen idd als verplichtingen.
Dat jij er oprecht van geniet om naar feestjes van schoonfamilie te gaan, wil niet zeggen dat zij dat zelf ook leuk vinden. Zij komen wellicht alleen even uit beleefdheid hun neus laten zien.
Beter 'n keertje uitspreken zodat jullie die wederzijdse verplichtingen kunnen laten varen. Het zijn tenslotte geen vrienden die je zelf hebt uitgekozen.
Eens.
maandag 9 oktober 2017 om 12:48
Hoe meer siblings, hoe meer familie'verplichtingen' als je dat toestaat. Eerst zijn het alleen de siblings zelf, daarna komt er aanhang bij en daarna ook nog 'ns kinderen. Als je elke scheet bij iedereen af moet lopen heb je helemaal geen tijd meer voor je eigen vrienden of nog belangrijker: voor me time! Misschien kunnen jullie 't wat beter reguleren door elkaar gewoon te zien met kerst en de verjaardagen van de schoonouders. En alle afzonderlijke dingen bij de siblings, aanhang en kids gewoon af te schaffen.
maandag 9 oktober 2017 om 12:50
Dan weet je dat toch en kunnen jullie jezelf de moeite ook besparen. Everybody happy.Kashri schreef: ↑09-10-2017 12:45Herkenbaar TO. Bij ons lijkt het ook 8 van de 10 keer dat man en ik wel de moeite nemen maar schoonfamilie niet. Ik heb het geaccepteerd. Ik doe wat ik vind dat ik moet doen en als mensen niet zo veel interesse hebben kan ik daar niks aan veranderen helaas. Wel rot.
maandag 9 oktober 2017 om 12:51
Ik denk dat het is zoals het is, dat ze zijn zoals ze zijn. Misschien moet je je verwachtingen bijstellen en denken: Beter af en toe kort contact dan helemaal niet.
Zoek de interesse en warmte in je eigen familie en vrienden, en zie die van je schoonfamilie als bonus.
Overigens wel heel rot dat je schoonmoeder zich zo voelde op jullie trouwdag en dat ook nog eens tegen je zei!
Misschien ben je sowieso te lief, te zorgzaam en behulpzaam en moet je jezelf beschermen door wat meer los te laten en je eigen koers gaan varen.
Zoek de interesse en warmte in je eigen familie en vrienden, en zie die van je schoonfamilie als bonus.
Overigens wel heel rot dat je schoonmoeder zich zo voelde op jullie trouwdag en dat ook nog eens tegen je zei!
Misschien ben je sowieso te lief, te zorgzaam en behulpzaam en moet je jezelf beschermen door wat meer los te laten en je eigen koers gaan varen.
maandag 9 oktober 2017 om 20:54
Ik denk dat veel voorbeelden die je noemt niet zo bedoeld zijn. Sommige ouders zijn nog erg traditioneel en hechten enorm aan het huwelijk. De scheiding van hun kind is zo ongeveer het ergste dat er kan gebeuren. Heb het ook mee gemaakt in mijn schoonfamilie. Toen schoonzus ging scheiden heel lang geleden ging het alleen nog maar daar over. Ik was toen zwanger, maar daar had niemand het over. Ook hier een hechte familie, elke zondag bij schoonouders eten (niet verplicht hoor, maar als je toch verder niks te doen hebt) etc. Scheiding was enige gespreksonderwerp. Ik was hoogzwanger en we zaten in een verbouwing. Nu kan dat laatste je soms al teveel worden als je niet zwanger bent, maar met de hormonen erbij wordt het nog lastiger. Toen het me allemaal teveel werd vluchtte ik naar schoonouders en wie zat daar weer? Schoonzus! Het ging weer over de scheiding, niemand vroeg wat aan mij. Dus ik barstte in huilen uit en dat ik wel buiten ging rondlopen, want bij hun ging alles toch alleen nog maar over de scheiding. Het pakte verbazingwekkend goed uit. Schoonouders boden hun excuses aan en zeiden dat ik helemaal gelijk had en vanaf toen werd alles weer normaal bij hun. Natuurlijk werd er wel eens over de scheiding gesproken, maar niet alleen maar. Nu wil ik je niet adviseren om zo uit te vallen als ik deed, denk niet dat dat bij iedereen goed valt, maar ik heb schatten van schoonouders. Maar het is meer ter illustratie dat schoonmoeder misschien niet door heeft hoe het voor jou is.
En wat betreft de babyshower. Hebben je schoonzussen dat ook allemaal gedaan? En zijn ze veel ouder dan je man? Het is echt iets van de laatste tijd. Persoonlijk vind ik het uit Amerika overgewaaide onzin van mensen die zichzelf te belangrijk vinden. Kom op je kind is het niet het eerste kind op de wereld hoor. Het is leuk maar niet uniek. En natuurlijk ben jij er de hele dag mee bezig, maar je omgeving, zelfs je naaste familie niet. En spelletjes doen? Kom op zeg. Misschien staan zij er ook zo in mbt dit fenomeen en is het niet persoonlijk bedoeld. En waarom gaan ze vroeg weg op feestjes? Misschien is er een goede reden? Kleine kinderen? Vroeg op voor werk? Die ochtend al heel vroeg begonnen? etc etc. Niet alles hoeft persoonlijk te zijn.
En wat betreft de babyshower. Hebben je schoonzussen dat ook allemaal gedaan? En zijn ze veel ouder dan je man? Het is echt iets van de laatste tijd. Persoonlijk vind ik het uit Amerika overgewaaide onzin van mensen die zichzelf te belangrijk vinden. Kom op je kind is het niet het eerste kind op de wereld hoor. Het is leuk maar niet uniek. En natuurlijk ben jij er de hele dag mee bezig, maar je omgeving, zelfs je naaste familie niet. En spelletjes doen? Kom op zeg. Misschien staan zij er ook zo in mbt dit fenomeen en is het niet persoonlijk bedoeld. En waarom gaan ze vroeg weg op feestjes? Misschien is er een goede reden? Kleine kinderen? Vroeg op voor werk? Die ochtend al heel vroeg begonnen? etc etc. Niet alles hoeft persoonlijk te zijn.
dinsdag 10 oktober 2017 om 09:53
Bedankt voor je reactie. Bij mijn schoonzussen is inderdaad ook de babyshower gevierd. Het is voor mij geen overgewaaide onzin uit Amerika. In landen zoals India ( waar ik oorspronkelijk vandaan kom) wordt het ook gevierd, het is bij ons een soort van ritueel.lattemachiato schreef: ↑09-10-2017 20:54Ik denk dat veel voorbeelden die je noemt niet zo bedoeld zijn. Sommige ouders zijn nog erg traditioneel en hechten enorm aan het huwelijk. De scheiding van hun kind is zo ongeveer het ergste dat er kan gebeuren. Heb het ook mee gemaakt in mijn schoonfamilie. Toen schoonzus ging scheiden heel lang geleden ging het alleen nog maar daar over. Ik was toen zwanger, maar daar had niemand het over. Ook hier een hechte familie, elke zondag bij schoonouders eten (niet verplicht hoor, maar als je toch verder niks te doen hebt) etc. Scheiding was enige gespreksonderwerp. Ik was hoogzwanger en we zaten in een verbouwing. Nu kan dat laatste je soms al teveel worden als je niet zwanger bent, maar met de hormonen erbij wordt het nog lastiger. Toen het me allemaal teveel werd vluchtte ik naar schoonouders en wie zat daar weer? Schoonzus! Het ging weer over de scheiding, niemand vroeg wat aan mij. Dus ik barstte in huilen uit en dat ik wel buiten ging rondlopen, want bij hun ging alles toch alleen nog maar over de scheiding. Het pakte verbazingwekkend goed uit. Schoonouders boden hun excuses aan en zeiden dat ik helemaal gelijk had en vanaf toen werd alles weer normaal bij hun. Natuurlijk werd er wel eens over de scheiding gesproken, maar niet alleen maar. Nu wil ik je niet adviseren om zo uit te vallen als ik deed, denk niet dat dat bij iedereen goed valt, maar ik heb schatten van schoonouders. Maar het is meer ter illustratie dat schoonmoeder misschien niet door heeft hoe het voor jou is.
En wat betreft de babyshower. Hebben je schoonzussen dat ook allemaal gedaan? En zijn ze veel ouder dan je man? Het is echt iets van de laatste tijd. Persoonlijk vind ik het uit Amerika overgewaaide onzin van mensen die zichzelf te belangrijk vinden. Kom op je kind is het niet het eerste kind op de wereld hoor. Het is leuk maar niet uniek. En natuurlijk ben jij er de hele dag mee bezig, maar je omgeving, zelfs je naaste familie niet. En spelletjes doen? Kom op zeg. Misschien staan zij er ook zo in mbt dit fenomeen en is het niet persoonlijk bedoeld. En waarom gaan ze vroeg weg op feestjes? Misschien is er een goede reden? Kleine kinderen? Vroeg op voor werk? Die ochtend al heel vroeg begonnen? etc etc. Niet alles hoeft persoonlijk te zijn.