Relaties
alle pijlers
Het is uit... en nu?
maandag 9 oktober 2017 om 15:47
Ik en mijn vriend zijn na een relatie van 5 jaar sinds vorig weekend uit elkaar. Hij werd steeds vaker boos, soms om een kopje koffie, soms omdat hij weer een dacht dat ik vreemd aan het gaan was. Soms was hij extreem jaloers, maar steeds vaker was hij ook agressief naar mij toe, schold me vaak uit, wou me wel eens slaan, maar dat heeft hij uiteindelijk bijna nooit gedaan. Een week geleden was het weer zo ver... Ik heb toen besloten er een punt achter te zetten.
Nu zit ik al een week thuis (ik woon nog bij m'n ouders), huilseries te kijken en chocoladebonbons te eten, maar beter wordt het niet. Ik mis hem oprecht, weet niet of ik echt wel zonder hem kan. Ik blijf maar op zijn Facebook profiel naar zijn foto's en berichten kijken.
Ik heb tegen een aantal mensen vertelt waarom het uit is en voel me daar nu zo schuldig over naar hem toe. Hij was geen verkeerde jongen, een hele lieve jongen zelfs, maar het werd soms gewoon zwart voor zijn ogen. Later draaide hij dan alles om en had hij niks gedaan - en geloofde dat dan ook oprecht.
Nu ben ik eigenlijk met hem opgegroeid (ik was 16 toen we een relatie kregen), en weet ook helemaal niet hoe ik "alleen" moet zijn. Ik heb voor mijn gevoel ook geen vrienden waar ik naar toe kan. En ik durf bijna niet alleen dingen te ondernemen. We wonen in een klein dorp, dus ontlopen kan je elkaar ook niet hier.
En ondertussen maak ik me zo'n zorgen over hoe het met hem is, en wat hij nu voelt, en wat er gaat gebeuren in de toekomst...
Iemand tips, tricks? Hoe kom je over zoiets heen?
Nu zit ik al een week thuis (ik woon nog bij m'n ouders), huilseries te kijken en chocoladebonbons te eten, maar beter wordt het niet. Ik mis hem oprecht, weet niet of ik echt wel zonder hem kan. Ik blijf maar op zijn Facebook profiel naar zijn foto's en berichten kijken.
Ik heb tegen een aantal mensen vertelt waarom het uit is en voel me daar nu zo schuldig over naar hem toe. Hij was geen verkeerde jongen, een hele lieve jongen zelfs, maar het werd soms gewoon zwart voor zijn ogen. Later draaide hij dan alles om en had hij niks gedaan - en geloofde dat dan ook oprecht.
Nu ben ik eigenlijk met hem opgegroeid (ik was 16 toen we een relatie kregen), en weet ook helemaal niet hoe ik "alleen" moet zijn. Ik heb voor mijn gevoel ook geen vrienden waar ik naar toe kan. En ik durf bijna niet alleen dingen te ondernemen. We wonen in een klein dorp, dus ontlopen kan je elkaar ook niet hier.
En ondertussen maak ik me zo'n zorgen over hoe het met hem is, en wat hij nu voelt, en wat er gaat gebeuren in de toekomst...
Iemand tips, tricks? Hoe kom je over zoiets heen?
anoniem_346526 wijzigde dit bericht op 09-10-2017 17:47
10.53% gewijzigd
maandag 9 oktober 2017 om 15:50
Afleiding lijkt me een goed idee. Je hebt een week lang verdriet gevoeld (logisch), tijd om iets te gaan ondernemen. Spreek af met vriendinnen, pak je hobby op of begin aan iets als je die niet hebt. En als je hier doorheen bent, zul je jezelf op je blote knieën dankbaar zijn dat je die bullebak kwijt bent.
maandag 9 oktober 2017 om 15:58
Het is uit....en nu? Nu begint de rest van je leven! Zo te lezen heb je een goede stap gezet door het uit te maken. Met zo'n man ga je op eieren lopenen word je niet gelukkig. Goed gedaan dus!
En nu: het gaat niet om hem, het gaat om jou. Wat hij doet, hoe, waar en wanneer is niet meer jouw zaak en je moet je niet verantwoordelijk voelen voor hem. Kom op zeg, hij is degene die black outs krijgt zonder dat hij dat toe wil geven.
het gata dus om jou en alleen om jou. Dus lekker uithuilen, veel chocola eten, lekker van je af praten. Alles om dat verdriet er uit te krijgen. En dan krijg je langzaam weer zin in nieuwe dingen en zul je zien dat jij alles kunt doen wat je wilt en waar je zin in hebt.
Dat je hem mist, is normaal. Hij maakte deel uit van je leven en dan mis je iets. Dat is haast een logische reactie. Niet aan toegeven en je zult zien dat jij hier mooi uitkomt. Succes en sterkte en een warm dekentje er bij! En een kruik! En nog meer bonbons! En marsepein (hoezo wachten tot Sinterklaas). Zit allemaal hierin:
En nu: het gaat niet om hem, het gaat om jou. Wat hij doet, hoe, waar en wanneer is niet meer jouw zaak en je moet je niet verantwoordelijk voelen voor hem. Kom op zeg, hij is degene die black outs krijgt zonder dat hij dat toe wil geven.
het gata dus om jou en alleen om jou. Dus lekker uithuilen, veel chocola eten, lekker van je af praten. Alles om dat verdriet er uit te krijgen. En dan krijg je langzaam weer zin in nieuwe dingen en zul je zien dat jij alles kunt doen wat je wilt en waar je zin in hebt.
Dat je hem mist, is normaal. Hij maakte deel uit van je leven en dan mis je iets. Dat is haast een logische reactie. Niet aan toegeven en je zult zien dat jij hier mooi uitkomt. Succes en sterkte en een warm dekentje er bij! En een kruik! En nog meer bonbons! En marsepein (hoezo wachten tot Sinterklaas). Zit allemaal hierin:
maandag 9 oktober 2017 om 16:01
Natuurlijk zal het niet meevallen om na vijf jaar weer alleen te zijn.
Je hele puberteit lang had je een relatie met hem, je bent dan ook zo vertrouwd met elkaar geworden.
Wel goed, dat je het hebt uitgemaakt, ook al kun je dat bij tijd en wijlen niet zo voelen.
Het is geen goed idee om nu maar thuis te blijven zitten en te zwelgen in het verdriet door het kijken van films en het eten van bonbons.
Trek erop uit, ga een stuk wandelen,
Plan een leuk uitje met een vriendin, ook al lijkt het je in instantie niks, in het slechtste geval zul allicht wat afleiding hebben.
Sterkte, maar heus, het gaat ooit over.
Je hele puberteit lang had je een relatie met hem, je bent dan ook zo vertrouwd met elkaar geworden.
Wel goed, dat je het hebt uitgemaakt, ook al kun je dat bij tijd en wijlen niet zo voelen.
Het is geen goed idee om nu maar thuis te blijven zitten en te zwelgen in het verdriet door het kijken van films en het eten van bonbons.
Trek erop uit, ga een stuk wandelen,
Plan een leuk uitje met een vriendin, ook al lijkt het je in instantie niks, in het slechtste geval zul allicht wat afleiding hebben.
Sterkte, maar heus, het gaat ooit over.
maandag 9 oktober 2017 om 16:01
Prijs jezelf gelukkig dat jij weg bent bij dit stuk ongeluk, zonder fysieke littekens en zonder nog met een kind aan hem vast te zitten.
Nu nog al die schade van de emotionele mishandeling verwerken, zelfstandig worden, eigenwaarde kweken en afkicken van dit type foute jochies.
Dus, wat nu, lekker uithuilen op de bank, daarna fysiek iets gaan doen als bijvoorbeeld sport, daarnaast studie/werk en een eigen plekje vinden om te wonen. Dan voorlopig vrijgezel blijven, wat niet betekent dat je niet lekker kan gaan scharrelen of wat ook voor jou werkt.
Nu nog al die schade van de emotionele mishandeling verwerken, zelfstandig worden, eigenwaarde kweken en afkicken van dit type foute jochies.
Dus, wat nu, lekker uithuilen op de bank, daarna fysiek iets gaan doen als bijvoorbeeld sport, daarnaast studie/werk en een eigen plekje vinden om te wonen. Dan voorlopig vrijgezel blijven, wat niet betekent dat je niet lekker kan gaan scharrelen of wat ook voor jou werkt.
Disclaimer: All presented text are opinionated and present only a written account of my mental state at that time.
maandag 9 oktober 2017 om 16:02
Bij mij helpt afleiding. Ga op bezoek bij familie en/of vrienden of nodig hen uit. Zorg dat je ergens kan mee eten, want plots alleen moeten eten voelt heel sneu denk ik.
Ik moest noodgedwongen terug naar mijn ouders, dus ik hoef nooit alleen te eten
Er is ook altijd iemand in de buurt als ik nood heb aan een babbel of gewoon een aanwezigheid. Dus voorlopig is dit even prima. Ik hou mij ook bezg met het opnieuw uitkiezen van meubels die ik heb moeten achterlaten. Het idee dat ik nu helemaal zelf mag kiezen, is dan wel weer fijn.
Oh en eet dingen die je ex niet lekker vond! Heerlijk
Heel veel sterkte!
Het is niet makkelijk 
Ik moest noodgedwongen terug naar mijn ouders, dus ik hoef nooit alleen te eten
Er is ook altijd iemand in de buurt als ik nood heb aan een babbel of gewoon een aanwezigheid. Dus voorlopig is dit even prima. Ik hou mij ook bezg met het opnieuw uitkiezen van meubels die ik heb moeten achterlaten. Het idee dat ik nu helemaal zelf mag kiezen, is dan wel weer fijn.Oh en eet dingen die je ex niet lekker vond! Heerlijk
Heel veel sterkte!
Het is niet makkelijk
maandag 9 oktober 2017 om 16:03
Klinkt als een hele goede keus om die relatie te verbreken, maar logisch dat je je leven weer een beetje op de rit moet krijgen na 5 jaar.
Heb je vriendinnen of zussen of familie of studiegenoten waarmee je iets leuks kan gaan doen? Af en toe iets inplannen kan heel erg helpen. Hoeft niet elke dag. Of doe iets voor jezelf bv sporten, lekker in bad, je nagels lakken, naar de kapper. En neem ook zeker de tijd om uit te huilen, te hangen en te netflixen enzo. Het mag!
Heb je vriendinnen of zussen of familie of studiegenoten waarmee je iets leuks kan gaan doen? Af en toe iets inplannen kan heel erg helpen. Hoeft niet elke dag. Of doe iets voor jezelf bv sporten, lekker in bad, je nagels lakken, naar de kapper. En neem ook zeker de tijd om uit te huilen, te hangen en te netflixen enzo. Het mag!
maandag 9 oktober 2017 om 16:08
Ik heb een goede tip voor je. Lees op ieder zwak moment het onderstaande lijstje een paar keer door:
- Hij werd steeds vaker boos, om zinloze dingen zoals een kopje koffie.
- Hij dacht al meerdere keren dat je vreemdging.
- Hij was extreem jaloers
- Hij was agressief
- Hij schold je uit
- Hij wilde je slaan maar dat heeft hij bijna nooit gedaan (hoezo?? Na 1 klap ben je toch sowieso de deur uit??)
- Naderhand dacht hij dat hij niks verkeerd gedaan had dus waarschijnlijk viel er ook niet met hem over zijn gedrag te praten.
Je bent 21! Als het nu al zo was, hoe zou het dan geworden zijn over 10 jaar, na een koophuis en een paar kinderen?
- Hij werd steeds vaker boos, om zinloze dingen zoals een kopje koffie.
- Hij dacht al meerdere keren dat je vreemdging.
- Hij was extreem jaloers
- Hij was agressief
- Hij schold je uit
- Hij wilde je slaan maar dat heeft hij bijna nooit gedaan (hoezo?? Na 1 klap ben je toch sowieso de deur uit??)
- Naderhand dacht hij dat hij niks verkeerd gedaan had dus waarschijnlijk viel er ook niet met hem over zijn gedrag te praten.
Je bent 21! Als het nu al zo was, hoe zou het dan geworden zijn over 10 jaar, na een koophuis en een paar kinderen?
maandag 9 oktober 2017 om 16:09
Ik zit ongeveer in dezelfde situatie. Mijn relatie is nu 4 maanden over, ben ook 21 jaar en heb ook 5 jaar een relatie gehad.
Dus ten eerste; het is gewoon ontzettend kut. Maar je leven begint nu pas.
Ik heb het heel lang lastig gevonden om geen contact met hem op te nemen, omdat we graag vrienden wilden blijven.
Maar oprecht, het is stukken beter om geen contact met hem te zoeken.
Nu ik geen contact meer heb met mijn ex voel ik me stukken beter.
Ook lekker gaan sporten, wandelen en gezond eten helpt echt! Hier ga je je op den duur beter door voelen.
Ik snap dat je liever een zak chips en een reep chocola naar binnen werkt, maar dat kun je niet vol houden.
Zorg goed voor jezelf, ga er op uit en ga vooral nieuwe dingen uitproberen.
Als je er graag over wilt praten mag je me altijd een privé bericht sturen!
Heel veel knuffels en sterkte meid
Dus ten eerste; het is gewoon ontzettend kut. Maar je leven begint nu pas.
Ik heb het heel lang lastig gevonden om geen contact met hem op te nemen, omdat we graag vrienden wilden blijven.
Maar oprecht, het is stukken beter om geen contact met hem te zoeken.
Nu ik geen contact meer heb met mijn ex voel ik me stukken beter.
Ook lekker gaan sporten, wandelen en gezond eten helpt echt! Hier ga je je op den duur beter door voelen.
Ik snap dat je liever een zak chips en een reep chocola naar binnen werkt, maar dat kun je niet vol houden.
Zorg goed voor jezelf, ga er op uit en ga vooral nieuwe dingen uitproberen.
Als je er graag over wilt praten mag je me altijd een privé bericht sturen!
Heel veel knuffels en sterkte meid
maandag 9 oktober 2017 om 16:32
maandag 9 oktober 2017 om 16:59
Bedankt voor alle reacties. Gelukkig woon ik nog bij mijn ouders.
Ik ben wel bang voor hem (dat hij leugens over me gaat verspreiden of weet ik veel wat hij kan doen), en ik mis hem, en aan de andere kant voel ik me opgelucht. Jammer genoeg woon ik in een klein stadje waarin iedereen nagenoeg dezelfde vriendengroep heeft. Ik heb ook gewoon het idee dat ik de wereld zelf niet helemaal aan kan, en iemand nodig heb. Een assertiviteitscursus zou inderdaad niet zo'n slecht idee zijn.
Ik ben wel bang voor hem (dat hij leugens over me gaat verspreiden of weet ik veel wat hij kan doen), en ik mis hem, en aan de andere kant voel ik me opgelucht. Jammer genoeg woon ik in een klein stadje waarin iedereen nagenoeg dezelfde vriendengroep heeft. Ik heb ook gewoon het idee dat ik de wereld zelf niet helemaal aan kan, en iemand nodig heb. Een assertiviteitscursus zou inderdaad niet zo'n slecht idee zijn.
maandag 9 oktober 2017 om 17:14
Dat gemis is normaal, gaat vanzelf over in het missen van een blanco type ipv het missen van hem specifiek en eindigt met het hervinden van jezelf.
Trek je niets aan van eventuele angsten over eventuele leugens die hij misschien vertelt. De meeste mensen weten echt wel beter en de mensen die oprecht in jou als persoon geïnteresseerd zijn, die zullen gewoon de moeite nemen om jou als persoon te kennen voordat ze een oordeel vellen. En daarnaast, andere zullen jou gewoon op de persoon af vragen hoe het nu zit met wat ze gehoord hebben over jou van zijn kant. Dan hoef je niet eens in de verdediging te schieten, zeg gewoon dat jij het hebt uitgemaakt omdat zijn absurde jaloezie, zijn agressie en uiteindelijk zijn fysieke mishandelen voor jou genoeg redenen waren om het af te kappen. Verder niet in detail treden omdat het uit is en jij vindt dat dat nu maar achter jou moet liggen.
Oh, en je kunt altijd nog gaan studeren en daarbij op kamers in een andere stad.
Trek je niets aan van eventuele angsten over eventuele leugens die hij misschien vertelt. De meeste mensen weten echt wel beter en de mensen die oprecht in jou als persoon geïnteresseerd zijn, die zullen gewoon de moeite nemen om jou als persoon te kennen voordat ze een oordeel vellen. En daarnaast, andere zullen jou gewoon op de persoon af vragen hoe het nu zit met wat ze gehoord hebben over jou van zijn kant. Dan hoef je niet eens in de verdediging te schieten, zeg gewoon dat jij het hebt uitgemaakt omdat zijn absurde jaloezie, zijn agressie en uiteindelijk zijn fysieke mishandelen voor jou genoeg redenen waren om het af te kappen. Verder niet in detail treden omdat het uit is en jij vindt dat dat nu maar achter jou moet liggen.
Oh, en je kunt altijd nog gaan studeren en daarbij op kamers in een andere stad.
Disclaimer: All presented text are opinionated and present only a written account of my mental state at that time.
maandag 9 oktober 2017 om 17:22
Gelukkig dat het uit is. Hou dat vooral zo. Hij sloeg je en je bent bang voor hem. Hij is je niet waard.
En dat je hem mist, dat gaat echt wel over. Ga zelf een sociaal netwerk opbouwen. Als ik jou was zou ik dat nu ergens doen waar je hem niet zo snel tegen gaat komen. Wat doe je overdag, werk je of studeer je? Kun je via werk of studie sociale contacten 'uitbouwen'?
Sterkte TO, het komt echt goed.
En dat je hem mist, dat gaat echt wel over. Ga zelf een sociaal netwerk opbouwen. Als ik jou was zou ik dat nu ergens doen waar je hem niet zo snel tegen gaat komen. Wat doe je overdag, werk je of studeer je? Kun je via werk of studie sociale contacten 'uitbouwen'?
Sterkte TO, het komt echt goed.
maandag 9 oktober 2017 om 17:58
Tuurlijk, maar ondertussen (klinkt raar), weet ik niet of hij het ook wel aankan.
En al is het geen excuus voor wat hij heeft gedaan, het is geen slechte jongen, alleen een jongen met een slechte kant en ik weet zeker dat hij zich nu zo kut voelt en ik voel me zo schuldig
maandag 9 oktober 2017 om 17:59
Klinkt érg bekend. Ik was ook 16 toen ik een relatie met mijn (nu inmiddels ex) vriend kreeg. Tot 4 maanden geleden ... we waren 8.5 jaar samen. Een schat van een vent, maar we zaten op meerdere vlakken niet meer op één lijn. Veel geruzie en verwijten... Ik was he-le-maal leeggezogen. Ik kon mezelf niet meer bij hem zijn en ik voelde me erg alleen. Ja ik heb me gerealiseerd dat je ook tijdens je relatie je 'alleen' kan voelen. Ook ik heb de stap gezet en relatie beëindigd. Ik voelde me zooooo schuldig na verloop van tijd. Het was immers geen slechte jongen, alleen paste we gewoon niet (meer) bij elkaar. Als ik nu terug kijk naar de eerste week en na 4 maanden, voel ik me nu al een stuk beter. Natuurlijk denk ik nog geregeld aan hem, zoals jij zegt 'wat zou hij aan het doen zijn?' 'Wat als ik hem dadelijk tegen kom'. Zoals je hier kan lezen zijn er vele forummers die ook in een soortgelijke situatie hebben meegemaakt. Ik haal erg feel steun uit deze soort verhalen en ik lees veel boeken en werk aan mezelf en mijn zelfbeeld. Dit raad ik je ook van harte aan, hier staat je hoofd nu natuurlijk nog niet naar, maar je zal er in de toekomst veel profijt van hebben. Succes!!!
maandag 9 oktober 2017 om 18:00
Stop met je schuldig voelen. Nu. Hij is wel een slechte jongen, voor jou. Jij voelt je ook kut, maar dat gaat over. Stop met medelijden met hem en denk aan jezelf. Je kunt toch niet verder met zo'n mafklapper?Fingerprints schreef: ↑09-10-2017 17:58Tuurlijk, maar ondertussen (klinkt raar), weet ik niet of hij het ook wel aankan.
En al is het geen excuus voor wat hij heeft gedaan, het is geen slechte jongen, alleen een jongen met een slechte kant en ik weet zeker dat hij zich nu zo kut voelt en ik voel me zo schuldig
maandag 9 oktober 2017 om 19:03
Schuldig! Onmiddelijk mee stoppen, ben je nu helemaal? Waar moet jij je nu schuldig om voelen, dat je het uit hebt gemaakt? Omdat hij van die agressieve buien heeft? Dat lijkt me dus niet hè?
Jij bent NIET verantwoordelijk voor zijn gedrag, dus voel je niet schuldig. Wees trots op jezelf, dat je het hebt uitgemaakt! Als je dan toch moeder Theresa neigingen wilt hebben, bedenk dan dat je hem ws hebt geholpen door het uit te maken, dat zijn gedrag dus niet ok is en dat hij nu ervaart dat hij daarmee mensen verliest.
Ik heb ook nog wel een tip, dat hielp bij het verwerken van mijn, niet zo leuke, ex-vriend nadat ik het uitmaakte en voor het geval ik me mocht bedenken. Schrijf zo gauw mogelijk op WAAROM je het hebt uitgemaakt. Puur voor jezelf, dus je mag het zo erg opschrijven als je wilt. Mocht hij nog eens bij je komen met zielige verhalen, dan lees je dat nog eens door. Je gevoel van hoe je het hebt ervaren als hij zo agressief was komt dan even weer naar boven als het goed is. Dan weet je waarom je sterk moet blijven.
Jij bent NIET verantwoordelijk voor zijn gedrag, dus voel je niet schuldig. Wees trots op jezelf, dat je het hebt uitgemaakt! Als je dan toch moeder Theresa neigingen wilt hebben, bedenk dan dat je hem ws hebt geholpen door het uit te maken, dat zijn gedrag dus niet ok is en dat hij nu ervaart dat hij daarmee mensen verliest.
Ik heb ook nog wel een tip, dat hielp bij het verwerken van mijn, niet zo leuke, ex-vriend nadat ik het uitmaakte en voor het geval ik me mocht bedenken. Schrijf zo gauw mogelijk op WAAROM je het hebt uitgemaakt. Puur voor jezelf, dus je mag het zo erg opschrijven als je wilt. Mocht hij nog eens bij je komen met zielige verhalen, dan lees je dat nog eens door. Je gevoel van hoe je het hebt ervaren als hij zo agressief was komt dan even weer naar boven als het goed is. Dan weet je waarom je sterk moet blijven.
maandag 9 oktober 2017 om 19:06
Niemand is nooit helemaal slecht. iedereen heeft goede, leuke en lieve kanten. Anders zou je er ook niet verliefd op zijn geworden toch?Fingerprints schreef: ↑09-10-2017 17:58Tuurlijk, maar ondertussen (klinkt raar), weet ik niet of hij het ook wel aankan.
En al is het geen excuus voor wat hij heeft gedaan, het is geen slechte jongen, alleen een jongen met een slechte kant en ik weet zeker dat hij zich nu zo kut voelt en ik voel me zo schuldig
Hij kan best een goede jongen zijn om die agressieve buien heen, maar dat maakt nog niet dat jij er een goede relatie mee kunt hebben.
Stoppen met schuldig voelen.