Relaties
alle pijlers
Het is uit... en nu?
maandag 9 oktober 2017 om 15:47
Ik en mijn vriend zijn na een relatie van 5 jaar sinds vorig weekend uit elkaar. Hij werd steeds vaker boos, soms om een kopje koffie, soms omdat hij weer een dacht dat ik vreemd aan het gaan was. Soms was hij extreem jaloers, maar steeds vaker was hij ook agressief naar mij toe, schold me vaak uit, wou me wel eens slaan, maar dat heeft hij uiteindelijk bijna nooit gedaan. Een week geleden was het weer zo ver... Ik heb toen besloten er een punt achter te zetten.
Nu zit ik al een week thuis (ik woon nog bij m'n ouders), huilseries te kijken en chocoladebonbons te eten, maar beter wordt het niet. Ik mis hem oprecht, weet niet of ik echt wel zonder hem kan. Ik blijf maar op zijn Facebook profiel naar zijn foto's en berichten kijken.
Ik heb tegen een aantal mensen vertelt waarom het uit is en voel me daar nu zo schuldig over naar hem toe. Hij was geen verkeerde jongen, een hele lieve jongen zelfs, maar het werd soms gewoon zwart voor zijn ogen. Later draaide hij dan alles om en had hij niks gedaan - en geloofde dat dan ook oprecht.
Nu ben ik eigenlijk met hem opgegroeid (ik was 16 toen we een relatie kregen), en weet ook helemaal niet hoe ik "alleen" moet zijn. Ik heb voor mijn gevoel ook geen vrienden waar ik naar toe kan. En ik durf bijna niet alleen dingen te ondernemen. We wonen in een klein dorp, dus ontlopen kan je elkaar ook niet hier.
En ondertussen maak ik me zo'n zorgen over hoe het met hem is, en wat hij nu voelt, en wat er gaat gebeuren in de toekomst...
Iemand tips, tricks? Hoe kom je over zoiets heen?
Nu zit ik al een week thuis (ik woon nog bij m'n ouders), huilseries te kijken en chocoladebonbons te eten, maar beter wordt het niet. Ik mis hem oprecht, weet niet of ik echt wel zonder hem kan. Ik blijf maar op zijn Facebook profiel naar zijn foto's en berichten kijken.
Ik heb tegen een aantal mensen vertelt waarom het uit is en voel me daar nu zo schuldig over naar hem toe. Hij was geen verkeerde jongen, een hele lieve jongen zelfs, maar het werd soms gewoon zwart voor zijn ogen. Later draaide hij dan alles om en had hij niks gedaan - en geloofde dat dan ook oprecht.
Nu ben ik eigenlijk met hem opgegroeid (ik was 16 toen we een relatie kregen), en weet ook helemaal niet hoe ik "alleen" moet zijn. Ik heb voor mijn gevoel ook geen vrienden waar ik naar toe kan. En ik durf bijna niet alleen dingen te ondernemen. We wonen in een klein dorp, dus ontlopen kan je elkaar ook niet hier.
En ondertussen maak ik me zo'n zorgen over hoe het met hem is, en wat hij nu voelt, en wat er gaat gebeuren in de toekomst...
Iemand tips, tricks? Hoe kom je over zoiets heen?
anoniem_346526 wijzigde dit bericht op 09-10-2017 17:47
10.53% gewijzigd
maandag 9 oktober 2017 om 22:00
+1 zet em op!jaw schreef: ↑09-10-2017 16:01Prijs jezelf gelukkig dat jij weg bent bij dit stuk ongeluk, zonder fysieke littekens en zonder nog met een kind aan hem vast te zitten.
Nu nog al die schade van de emotionele mishandeling verwerken, zelfstandig worden, eigenwaarde kweken en afkicken van dit type foute jochies.
Dus, wat nu, lekker uithuilen op de bank, daarna fysiek iets gaan doen als bijvoorbeeld sport, daarnaast studie/werk en een eigen plekje vinden om te wonen. Dan voorlopig vrijgezel blijven, wat niet betekent dat je niet lekker kan gaan scharrelen of wat ook voor jou werkt.
maandag 9 oktober 2017 om 22:42
Nog een vraag, sorry het is zo fijn om het hier lekker anoniem van me af te schrijven want ik heb verder niemand nu.
Ik krijg wel veel berichtjes over wat er gebeurt is, het liefst wil ik het dan vertellen (dat hij agressief was, me wou slaan,en nog wat dingen die ik hier niet durf te benoemen), maar volgens mensen die ik heb gesproken moet ik dat maar niet tegen iedereen vertellen. Het liefst stort ik m'n hart nu bij iedereen uit, en wil ik vertellen wat er aan de hand is en niet zeggen dat "het gewoon niet meer ging". Moet ik nu eerlijk zijn of hem niet te schande zetten?
Ik krijg wel veel berichtjes over wat er gebeurt is, het liefst wil ik het dan vertellen (dat hij agressief was, me wou slaan,en nog wat dingen die ik hier niet durf te benoemen), maar volgens mensen die ik heb gesproken moet ik dat maar niet tegen iedereen vertellen. Het liefst stort ik m'n hart nu bij iedereen uit, en wil ik vertellen wat er aan de hand is en niet zeggen dat "het gewoon niet meer ging". Moet ik nu eerlijk zijn of hem niet te schande zetten?
maandag 9 oktober 2017 om 23:00
Nee jij hoeft hem niet in bescherming te nemen. Sommige mensen willen graag dat je niet teveel rimpels in het water maakt maar die denken in hun belang, niet het jouwe. Dat is toch wat gebeurd is? Als hij niet wil dat jij meldt wat er gebeurt had hij moeten zorgen dat er niks gebeurde. Hij kan best spijt hebben (al lijkt ie dat niet te hebben, alleen van de consequenties, niet van de daad zelf) maar de verantwoordelijkheid ligt niet bij jou.Fingerprints schreef: ↑09-10-2017 22:42Nog een vraag, sorry het is zo fijn om het hier lekker anoniem van me af te schrijven want ik heb verder niemand nu.
Ik krijg wel veel berichtjes over wat er gebeurt is, het liefst wil ik het dan vertellen (dat hij agressief was, me wou slaan,en nog wat dingen die ik hier niet durf te benoemen), maar volgens mensen die ik heb gesproken moet ik dat maar niet tegen iedereen vertellen. Het liefst stort ik m'n hart nu bij iedereen uit, en wil ik vertellen wat er aan de hand is en niet zeggen dat "het gewoon niet meer ging". Moet ik nu eerlijk zijn of hem niet te schande zetten?
Hij is jouw zorg niet.
En omdat jij nog niet hard genoeg bent om daar echt in te geloven en hij soms agressief is en niet inziet dat hij het probleem is zou ik niet nu je spullen gaan halen.
maandag 9 oktober 2017 om 23:43
Je hoeft hem niet in bescherming te nemen. Nogmaals: het is zijn probleem, niet jouw verantwoordelijkheid.
je hoeft het ook niet aan de grote klok te hangen. Je kunt vertellen dat je zijn agressieve buien niet meer trok aanmensen van jouw keuze en aan de rest kun je zeggen dat het niet meer ging/dat je je steeds ongelukkiger ging voelen, dat je bepaalde dingen van hem niet meer trok. Als iedereen elkaar toch kent, werkt het vast zo dat als je iemand 'in vertrouwen neemt', deze persoon het nieuws zal verspreiden toch? Aaan ju de keuze aan wie je wat vertelt.
Ik zou die spullen van hem brengen als hij niet thuis is. Je moet afstand nemen nu.
je hoeft het ook niet aan de grote klok te hangen. Je kunt vertellen dat je zijn agressieve buien niet meer trok aanmensen van jouw keuze en aan de rest kun je zeggen dat het niet meer ging/dat je je steeds ongelukkiger ging voelen, dat je bepaalde dingen van hem niet meer trok. Als iedereen elkaar toch kent, werkt het vast zo dat als je iemand 'in vertrouwen neemt', deze persoon het nieuws zal verspreiden toch? Aaan ju de keuze aan wie je wat vertelt.
Ik zou die spullen van hem brengen als hij niet thuis is. Je moet afstand nemen nu.
maandag 9 oktober 2017 om 23:57
Dat moet je zelf kiezen.Fingerprints schreef: ↑09-10-2017 22:42Nog een vraag, sorry het is zo fijn om het hier lekker anoniem van me af te schrijven want ik heb verder niemand nu.
Ik krijg wel veel berichtjes over wat er gebeurt is, het liefst wil ik het dan vertellen (dat hij agressief was, me wou slaan,en nog wat dingen die ik hier niet durf te benoemen), maar volgens mensen die ik heb gesproken moet ik dat maar niet tegen iedereen vertellen. Het liefst stort ik m'n hart nu bij iedereen uit, en wil ik vertellen wat er aan de hand is en niet zeggen dat "het gewoon niet meer ging". Moet ik nu eerlijk zijn of hem niet te schande zetten?
Ik zou niet persé op het dorpsplein gaan roepen waarom het uit is.
Maar aan vrienden en familie zou ik toch rustig de waarheid vertellen.
Wie van buiten die kring het echt wil weten, komt het vanzelf wel te weten.
Zeker in een dorp waar iedereen iedereen kent.
Welkom in leven 2.0.
dinsdag 10 oktober 2017 om 21:41
En nu? Nu maakt het even niet meer uit en koop je nog een bak ijs en kijk je nog een Netflix serie, puur om te janken. En daarna nog een keer. Ga lekker huilen, maar zorg wel dat je niet in een isolement komt. Dus dwing jezelf om in het weekend wat leuks te doen. Je zegt dat je niet zoveel mensen hebt toch? Je hebt nu vrijheid, pak de trein, loop een kroegje binnen, of ga in je eentje naar de dierentuin. Vraag de meiden in je klas of je werk wat ze doen. Of ga alleen naar de plaatstelijke buurtkroeg.
Het gaat even duren, en het is echt niet makkelijk. Maar het komt echt goed!
Het gaat even duren, en het is echt niet makkelijk. Maar het komt echt goed!