Hoe er mee om gaan

Eergisteren ben ik gedumpt na een korte relatie van een klein half jaar. Eerder dacht ik als mensen dit zeiden; goh stel je aan en ga verder met je leven, maar zo makkelijk voelt het toch niet. Ik heb een afstandsrelatie gehad waar zo'n 250 km tussen zit, dit was voor beide geen probleem in de relatie. Maar als er wat is dan merk je toch wel dat de afstand er tussen zit. Ik ben kei hard gedumpt via een telefoontje.

Het ging zo:
Vorige week in het weekend was hij bij me. We hadden elkaar 2 weken niet gezien dus ik was helemaal hyper de pieper en wilde hem zo graag knuffelen. Ik vond hem afstandelijk naar mij toe, het hele weekend. Ik voelde dit zo dus ik vind dan ook dat ik dat mag aangeven. Helaas is het niet echt op een nette manier gegaan, want volgens hem was het niet zo en we kregen een flinke woordenwisseling met verwijten naar elkaar toe en tranen. Hij gaf toen aan dat het hem te veel werd en hij wilde meteen stoppen met de relatie (tijdelijk of voor altijd dat wist hij niet) en wilde naar huis. Ik heb hem laten gaan en heb hem uren later in de avond gebeld of hij bij zijn beslissing bleef, en ja hoor hij gaf aan echt te willen stoppen. Ik heb hem toen genegeerd en de dag er na kreeg ik meteen appjes dat hij zo'n spijt had en me echt niet kwijt wilde. Nouja prima, ik ben gek op hem en we hebben 's avonds gebeld en het uitgepraat.

De hele week ging het goed. Ik kreeg lieve appjes en we belden elke avond. Voor mij voelde het weer als vanouds. Hij gaf aan dat ie zin in het aankomende weekend heeft en heel veel van me houd. Maar zomaar uit het niets, een half uur nadat ie nog appte dat ie van me hield werd ik gebeld. Hij gaf aan nog steeds aan het weekend te denken dat we ruzie hadden en dat ie het niet meer zag zitten en dus even wilde zeggen dat hij alsnog met onze relatie ging stoppen. Het gesprek duurde een kwartier, ik was rustig maar zo geschrokken dus kreeg de helft niet mee. Want hoe kan iemand nou de hele week zo lief doen zonder iets te laten merken?

De volgende dag (gisteren dus) hoorde ik niks van hem. Ik zag hem constant online op whatsapp, en dat terwijl hij normaal nooit appt tussen werktijd door en dit alleen doet in zijn pauzes. "Ik weet dat het niet handig is om te controleren, maarja". Ik heb hem toen gevraagd of er een ander was, waarop hij antwoorde van tuurlijk niet je weet de reden toch dat heb ik je gisteren verteld. En ja zoiets moet ik ook niet gelijk denken, het is angst en voor het zelfde geldt appt hij gewoon een vriend of familielid. Ik kan het niet bij dat je na zoiets meteen iemand dumpt, want in elke relatie komen wel strubbelingen voor. Hij wou dat ik hem met rust ging laten maar ik werd helemaal gek... probeerde antwoorden te zoeken maar toen zeij hij; laat me! En blokkeerde mij op whatsapp.

Van fb had hij meteen onze relatie weg gehaald na zijn telefoontje. Maar alle foto's en statussen heeft ie er nog staan. Nu denk ik; wat moet ik? Zal ik mijn naam uit zijn tags halen, of zal ik hem verwijderen van fb? Ik vind het zo gemeen, hoe je een relatie zo kan beëindigen! Ik denk dat er meer is, maar daar zal ik niet achterkomen.

Voel me de hele tijd opgefokt en heb een zenuwachtig gevoel in mijn buik. Gelukkig heb ik vriendinnen en ga ik vanavond wat leuks doen voor afleiding. Maar ik wil dat ik me niet meer zo zenuwachtig voel en het zit constant in mn gedachten. Ik had het zo graag normaal willen afsluiten want vind dit echt zo vaag. Maar contact opnemen durf ik haast ook niet meer, en wil ik dat nog wel met iemand die me zo'n pijn doet? Eerst vorige week al door weg te lopen en het gelijk uit te maken en nu weer, na een hele leuke week waarin we beide normaal en lief tegen elkaar deden. Ik zag het echt niet aankomen!

Wat zouden jullie in dit geval doen met fb? Ik ben volgens mij niet hard genoeg om hem er af te flikkeren. Maar hoe hij dit aanpakt vind ik ook vreselijk. Heb de neiging hem weer een sms te sturen, maar wat heeft het voor nut...

Ik zit er even door heen en moest dit even van me af typen. Sorry als het niet helemaal duidelijk is.

X een verdrietige meid.

nlies schreef: ↑

11-10-2017 16:14

Tja als jij je zelf gek wil maken door op zijn fb te blijven kijken wanneer hij zijn nieuwe relatie gaat voorstellen; Hou hem op je vriendjeslijst.
Vind je dat eigenlijk onzin, dan gooi je hem er af

Is natuurlijk niet gezegd dat hij een ander heeft. Dat vermoed ik ook niet meteen.

Jinxie schreef: ↑

11-10-2017 16:20

Ik ben ook eens een keer gedumpt via de telefoon. Ik ken je gevoel (en bij ons was er volgens mij niet eens wat aan de hand ervoor!) . Ik vrees dat je weinig kan doen dan het accepteren, hoe moeilijk dat ook is. Denk aan alle momenten dat hij een enorme lul is geweest (daar zijn er vast wel een paar van). Ook ik denk (inmiddels jaaaaren later) dat hij vreemd ging, ik denk het eigenlijk nog steeds. Echter heb ik hem na iets van een half jaar hier nog naar gevraagd en hij ontkende (tussendoor hadden we geen contact overigens). Als je het over een lange tijd nog steeds wilt weten kan je het beter dan vragen, grotere kans dat hij eerlijk is dan dat hij dingen gaat zeggen om te voorkomen dat jij boos of nog meer verdrietig wordt.

En stel het is zo. Wat is de toegevoegde waarde? Het veranderd niks aan de situatie. Ik zou lekker veel tijd met je vrienden doorbrengen en afleiding zoeken! Helaas hoort ook dit bij het leven

Het gekke is dat hij in het begin aan gaf altijd verneukt te zijn door meiden. 2 gingen vreemd en de ander maakte hem helemaal gek in zijn hoofd volgens hem. Dus ik dacht; fijn, dit is een jongen die weet hoe zoiets voelt en mij niet zal verlaten op een rare wijze.

Ik heb niet echt het idee dat hij vreemd ging. Pakte gewoon zn tel waar ik bij zat. Was altijd alleen maar op whatsapp als ik met hem appte, want als ik een uur later reageerde dan stond er nog dezelfde tijd als dat hij mij appte. Hij had een foto van ons op whatsapp, en op fb stond ook van alles over ons.

Heb meer het gevoel dat het zo iets plotselings is. Misschien toch de afstand? Of het gevoel dat weg is. Maar het voelt zo oneerlijk dat ik het moet doen met 1 klein telefoontje.

Boucheron schreef: ↑

11-10-2017 16:21

Het eerste wat ik deed na een relatie van dertien jaar was mijn ex van mijn social media knikkeren.
Wat valt er nog te willen weten?
Het is uit, of je dat nou gemeen vindt of niet, of hij nou een ander heeft of niet, het is voorbij en hij woont lekker ver weg dus je hoeft hem nergens meer tegen te komen.

Niet alle relaties duren een mensenleven. De jouwe duurde een half jaar.
Over een paar weken is de pijn al heel wat minder.
Geloof me.

Als jij tenminste niet om de haverklap gaat checken hoe de vlag er bij hem bij hangt. Daar doe je alleen jezelf pijn mee.
Gewoon niet doen.

Sterkte!

Je hebt ook eigenlijk groot gelijk! Het doet nog aldoor iets met me dat onze foto's er nog opstaan en statussen. Geeft weer een soort van hoop van; goh, het doet hem vast nog wel wat. Terwijl mannen vaak zoiets niet eens door hebben en laks zijn in dingen verwijderen.

Moet er mee kappen. Hoe moeilijk het ook is. Het voelt zo oneerlijk!

Het stomme is dat ik vaak genoeg ben gekwetst. Ik ben het zat!!! En weet gewoon ff niet hoe ik het aan moet pakken meer.

Jinxie schreef: ↑

11-10-2017 16:33

Ik begrijp dat dat oneerlijke voelt. Maar misschien heeft hij het er ook moeilijk mee? Of misschien heeft hij helemaal geen 'goede' reden behalve dan zijn eigen gevoel. Het probleem is dat je het ws niet zult weten en erover piekeren het er niet beter op gaat maken.
Dus nogmaals lekker veel afleiding zoeken. De pijn slijt (en geloof me, alle vragen die je hebt nu ook!) Met de tijd en inderdaad, gooi m van je fb af. Hoe minder contact hoe sneller het gaat (hoe vervelend ook).

Het kan idd zo zijn dat het puur zijn gevoel is. Want echt praten over dit soort dingen vind hij moeilijk, dus loopt er dan vaak voor weg. Alleen beseft hij volgens mij niet hoe hard dit voor mij aan komt. Zeggen dat hij van me houd en die week/dag allemaal lieve woorden en een half uur later me opbellen en dit mededelen.

Hadewychh schreef: ↑

11-10-2017 16:39

Met die 250 km tussen jullie in is het uitmaken via de telefoon misschien nog te begrijpen?
Hij twijfelde het weekend ervoor al, soms gaat verliefdheid weg en komt er niets in de plaats. Erg rot.
Afleiding zoeken en alle social media contact vermijden.

Ja dat snap ik nog hoor via de telefoon, maar de manier hoe het is gegaan klopt gewoon niet en voelt heel erg raar! Volgens hem was zijn gevoel niet weg maar kon hij de ruzie geen plek geven en voelde zich de hele week ook opgefokt.

Had zo gehoopt dat hij me vandaag van de blok zal halen of een sms. Gewoon een normaal gesprekje! Maar nee, helemaal niks. Hoe kan je nou van allemaal lieve woorden ineens je partner bellen en dumpen en daarna gewoon niks meer laten weten. Ik raak er zo van in de war hè, als ik nou iets gemerkt had deze week.. maar vorige week had hij zoveel verdriet dat ie me zowat smeekte om het weer te proberen en stelde me gerust dat ik niet bang hoefde te zijn dat ie me ooit nog zal laten gaan.

Ik vind het zo oneerlijk! Was altijd zo goed voor die vent en alles was altijd leuk verder. Kon ik het maar begrijpen...

Wat is het toch moeilijk om niks te sturen.....

Appt ook nog een vriendin en zegt; goh hij is al een uur niet op whatsapp, straks zit ie te eten bij zijn nieuwe vriendin.

En nu haal ik me weer van alles in mijn hoofd. Straks is er wel een ander, en wie zal het dan zijn, of is het weer zijn ex.... en wie weet zit hij wel gewoon te gamen zoals altijd.

Ik word gek van mijn gevoel!!!

Hoe kan het toch van zo leuk met elkaar zijn, zomaar de boel afblazen. 'S ochtends zei hij zelfs nog dat ik zijn alles was!

Zou zo graag contact met hem willen opnemen, maar dat is zo fout.

Wat zouden jullie doen als jullie ex nog fotos op zn fb heeft? Ik denk er sterk over na om hem er af te gooien.

In ieder geval ga ik er zometeen lekker uit.

vivautrecht85 schreef: ↑

11-10-2017 19:23

Oh, en ik zou hem eraf gooien. Nu doet de herinnering je nog pijn, maar dat gaat over. Je kunt het je nou niet voorstellen maar over een tijdje kan het je geen bal schelen wat er op zijn Facebook staat. Nu hecht je er nog teveel waarde aan, het geeft je hoop. Dus niet jezelf daaraan blootstellen want dat heeft geen enkele meerwaarde en bemoeilijkt het verwerken.

Ook op whatsapp verwijderen. Als je zo fanatiek daarmee bezig bent kun je alles op een bepaalde manier invullen: als hij online is, praat hij met een meisje. Als hij offline is, is hij bij een meisje.

Vraag ook die "vriendin" en anderen om je heen je gevoel van onbehagen niet te voeden met nieuwe informatie over hem.

Dat wat jij zegt over whatsapp klopt. Online ga ik denken hij appt met iemand en offine straks is hij bij iemand. Terwijl er niks aan de hand hoeft te zijn, dit moet mij eigenlijk niks uitmaken. Wat ik wel weet is dat hij alleen aan zichzelf denkt en respectloos is, en dat ik sterk genoeg moet zijn om hem achter me te laten. Want iemand die mij zo behandeld, verdient geen tranen!!!

Ik heb een hele fijne avond gehad. Maar nu ik thuis kom, barst ik dubbel zo hard in tranen uit...


Onbegrijpbaar hoe harteloos hij kan zijn, waar is die lieve leuke vent van toen? Mehh

Ik heb hem een sms gestuurd. Domme koe dat ik ben! Natuurlijk kreeg ik geen reactie... hij blijft in de negeermodus, en ik heb nog steeds niet de stap gezet om hem te verwijderen van fb. Bang dat ik de verkeerde keus maak.


Hoe kom ik van dat misselijke zenuwachtige gevoel af?