Relaties
alle pijlers
Help! Overvol hoofd
zaterdag 14 oktober 2017 om 06:32
Pfff... ik ben hier nieuw omdat ik echt hulp nodig ben.
Mijn vriend komt uit Limburg en ik uit Groningen. We zijn in december vorig jaar gaan samenwonen in Groningen. Zijn ouders, familie etc hebben het nooit goed gevonden dat hij hierheen is verhuist en hebben dit duidelijk laten merken aan ons.
Al met al sudderde het zo verder met ups en downs wat betreft zijn familie. Ik heb 1001 mogelijke oplossingen bedacht dat het ging werken en dat ik geaccepteerd werd door mijn schoonfamilie maar helaas. Mijn vriend zit hier heel erg mee en heeft het gevoel dat hij een keus moet gaan maken of ons gezin met een dochter of zijn familie.
Gisteren de DOODSCHRIK van mijn leven gehad op het werk een telefoontje dat hij terug gaat naar Limburg ( die ochtend niets maar dan ook niets aan de hand) ik heb me ziek gemeld van het werk en naar huis gegaan, alles was al ingepakt en stond klaar in zijn auto. Hij vertelde me dat hij 4 week geleden al afscheid had genomen van mij en mn dochter.
Hij had zich deze week ziek gemeld donderdag zou hij naar de huisarts gaan in Limburg. Ik helemaal van goed van je dat je eindelijk naar jezelf laat kijken. Wat blijkt nu hij wist al 4 week lang dat hij eem sollicitatie gesprek had in limburg!!!! En ik wist van niets en maar denken dat hij bij de huisarts zat.
Mijn vertrouwen is enorm beschadigd.
Gisteren is hij weggegaan richting limburg en na een uur werd ik gebeld of ik nog thuis was dat hij wil praten. Nu zegt hij dat hij verder met me wil maar dat de situatie met zijn familie wel moet veranderen?! Ik weet niet wat ik nog meer kan doen dan wat ik allemaal heb geprobeerd. Plus als hij zegt dat hij alleen naar limburg gaat ik hem er niet meer op kan vertrouwen dat hij zit waar hij zegt te zitten.
Help!
Mijn vriend komt uit Limburg en ik uit Groningen. We zijn in december vorig jaar gaan samenwonen in Groningen. Zijn ouders, familie etc hebben het nooit goed gevonden dat hij hierheen is verhuist en hebben dit duidelijk laten merken aan ons.
Al met al sudderde het zo verder met ups en downs wat betreft zijn familie. Ik heb 1001 mogelijke oplossingen bedacht dat het ging werken en dat ik geaccepteerd werd door mijn schoonfamilie maar helaas. Mijn vriend zit hier heel erg mee en heeft het gevoel dat hij een keus moet gaan maken of ons gezin met een dochter of zijn familie.
Gisteren de DOODSCHRIK van mijn leven gehad op het werk een telefoontje dat hij terug gaat naar Limburg ( die ochtend niets maar dan ook niets aan de hand) ik heb me ziek gemeld van het werk en naar huis gegaan, alles was al ingepakt en stond klaar in zijn auto. Hij vertelde me dat hij 4 week geleden al afscheid had genomen van mij en mn dochter.
Hij had zich deze week ziek gemeld donderdag zou hij naar de huisarts gaan in Limburg. Ik helemaal van goed van je dat je eindelijk naar jezelf laat kijken. Wat blijkt nu hij wist al 4 week lang dat hij eem sollicitatie gesprek had in limburg!!!! En ik wist van niets en maar denken dat hij bij de huisarts zat.
Mijn vertrouwen is enorm beschadigd.
Gisteren is hij weggegaan richting limburg en na een uur werd ik gebeld of ik nog thuis was dat hij wil praten. Nu zegt hij dat hij verder met me wil maar dat de situatie met zijn familie wel moet veranderen?! Ik weet niet wat ik nog meer kan doen dan wat ik allemaal heb geprobeerd. Plus als hij zegt dat hij alleen naar limburg gaat ik hem er niet meer op kan vertrouwen dat hij zit waar hij zegt te zitten.
Help!
zaterdag 14 oktober 2017 om 06:46
zaterdag 14 oktober 2017 om 06:50
Och meid, wat klote allemaal. Wat heeft hij dit belachelijk slecht aangepakt.
Ik snap best dat de situatie heel lastig voor hem is. Er wordt vanuit Limburg hard aan hem getrokken en hij zal zélf nog wel niet echt gesetteld zijn in Groningen. Maar hij is er wel zelf naartoe verhuisd. En dan plannen maken achter jouw rug en je zó - op je werk, telefonisch! - overvallen. Dat is echt een ontzettende rotstreek!
Het zal heel moeilijk voor jou worden om hem hierna nog / weer te kunnen vertrouwen. En dat is heel begrijpelijk.
Ik snap best dat de situatie heel lastig voor hem is. Er wordt vanuit Limburg hard aan hem getrokken en hij zal zélf nog wel niet echt gesetteld zijn in Groningen. Maar hij is er wel zelf naartoe verhuisd. En dan plannen maken achter jouw rug en je zó - op je werk, telefonisch! - overvallen. Dat is echt een ontzettende rotstreek!
Het zal heel moeilijk voor jou worden om hem hierna nog / weer te kunnen vertrouwen. En dat is heel begrijpelijk.
zaterdag 14 oktober 2017 om 06:51
Dat je dit naar vindt, begrijp ik. Maar het woord DOODSCHRIK gebruiken, vind ik nogal misplaatst. Net als ik het vreemd vind dat je je ziek meldt, terwijl je niet ziek bent.
Natuurlijk besluit jij hoe je hiermee om zal gaan, maar als ik het zo lees, denk dat je relatie nooit zo goed is geweest als jij dacht en daar zou ik mijn conclusie uit trekken. Je vertrouwen in hem is duidelijk weg en het lijkt mij moeilijk dat te herstellen.
Natuurlijk besluit jij hoe je hiermee om zal gaan, maar als ik het zo lees, denk dat je relatie nooit zo goed is geweest als jij dacht en daar zou ik mijn conclusie uit trekken. Je vertrouwen in hem is duidelijk weg en het lijkt mij moeilijk dat te herstellen.
zaterdag 14 oktober 2017 om 06:56
Dat dacht ik ook even (sollicitatie viel zeker tegen) maar hij was dus inderdaad nog onderweg toen hij alweer belde. Rare acties allemaal.
TO, de situatie met zijn familie kan echt alleen maar veranderen als hij hen duidelijk maakt dat Groningen zíjn keuze is geweest en dat ze er maar mee moeten dealen. Ze kunnen alleen aan hem trekken als hij dat laat gebeuren. Jij kunt wel 1001 oplossingen gaan verzinnen, maar dat heeft geen zin als hij niet héél duidelijk is naar zijn familie toe.
Wat me niet helemaal duidelijk is: Is dochter van jullie samen? En hoe oud is ze?
zaterdag 14 oktober 2017 om 07:00
Je kan niet op hem rekenenen. Ik zou geen man willen die me zoiets flikt, en vooral mijn kind. Wat erg voor haar!
Bovendien vind ik het erg onvolwassen van hem om terug naar mammie te gaan omdat ze hem niet kan laten gaan.
Het is een volwassen vent zeg, als hij ver weg wil wonen is dat toch zíjn keuze?!
Ik zou hem niet meer terug moeten, kan je je altijd afvragen of hij er 's avonds nog is....
Bovendien vind ik het erg onvolwassen van hem om terug naar mammie te gaan omdat ze hem niet kan laten gaan.
Het is een volwassen vent zeg, als hij ver weg wil wonen is dat toch zíjn keuze?!
Ik zou hem niet meer terug moeten, kan je je altijd afvragen of hij er 's avonds nog is....
zaterdag 14 oktober 2017 om 07:09
Doodschrik vind ik het zeker, we waren bezig om het gezin verder uit te breiden met een kindje. Hij zei me elke avond hoeveel hij van me houd etc. Dus zeker een doodschrik was en is het!
Het is mijn dochter en ze is 5. Hij heeft altijd gezegd dat hij haar ziet als zijn dochter wat ik ook geloof! Hij is geweldig met haar en ze is gek op hem!
Ik denk ook dat de sollicitatie tegen viel. Hij wist hier al 4 week vanaf en ik wist niets tot gisteren.
Hij zegt dat hij niet met het idee kan leven dat zijn familie hem niet gunt dat hij gelukkig is en daarom de keuze had gemaakt om terug te gaan om mij en dochter heel veel pijn te besparen.
Het is mijn dochter en ze is 5. Hij heeft altijd gezegd dat hij haar ziet als zijn dochter wat ik ook geloof! Hij is geweldig met haar en ze is gek op hem!
Ik denk ook dat de sollicitatie tegen viel. Hij wist hier al 4 week vanaf en ik wist niets tot gisteren.
Hij zegt dat hij niet met het idee kan leven dat zijn familie hem niet gunt dat hij gelukkig is en daarom de keuze had gemaakt om terug te gaan om mij en dochter heel veel pijn te besparen.
zaterdag 14 oktober 2017 om 07:18
Dat denk ik ook. Ik kan er niet bij dat een schoonfamilie zoveel invloed kan hebben op een relatie.. ik heb hem ook gezegd dat wij hun niet kunnen veranderen als hun niet vaker willen kan ik daar moeilijk verandering in brengen.yourlocalhero schreef: ↑14-10-2017 07:13Hij liegt de boel bij elkaar ...om de lieve vrede te bewaren.
Vreselijk dat zijn familie er zo tussen wroet, maar denk voor jezelf goed na of je dit zo wel wil.
Want dit gaat vast nog wel eens gebeuren.
Ik hou ontzettend veel van hem maar heb het idee dat ik straks op mijn tenen ga lopen wat geheel tegen mijn gevoel in is.
Kleine voorbeelden. Dochterlief werd met spoed opgenomen in het ziekenhuis. Iedereen in limburg het laten weten, om 17:00 verstuurd, nooit geen reactie gehad en alles en iedereen wel gelezen. Mijn verjaardag waren ze vergeten er is geen gefeliciteerd afgekomen laat staan langs geweest. Sinterklaas komt eraan en wij moeten echt een datum weten wanneer ze het willen vieren ivm allebei onregelmatig werk, 3 keer aangegeven tot nu toe nog geen reactie ...En ga zo maar door..
zaterdag 14 oktober 2017 om 07:26
zaterdag 14 oktober 2017 om 07:39
En dat geloof jij? Oprechte vraag. Ik geloof er nl. geen woord van. Dan had hij je toch nog over die sollicitatie kunnen vertellen en kunnen vertellen dat hij afscheid van jou en je dochter wilde nemen? Ik kan alleen maar concluderen dat zijn familie belangrijker is dan dat jij en je dochter voor hem zijn. Hoe rot ook.
In elk geval zou ik maar niet voor die gezinsuitbreiding gaan met deze man; het lijken mij niet de beste, meest stabiele omstandigheden voor een kind om ongevraagd op de wereld gezet te worden. Een man die vier weken geleden al afscheid van jou en je kind heeft genomen, zonder dit jou en je kind te laten weten, zou ik compleet ongeschikt en veel te onbetrouwbaar achten als vader. Kans is groot dat hij ook geen moeite heeft om zo uit het leven van een potentieel tweede kind te verdwijnen en ik vind het t.o.v. je eerste kind nu al onzorgvuldig en van weinig liefde getuigen.
zaterdag 14 oktober 2017 om 07:43
Ik persoonlijk zou de familie genegeerd hebben als ze niet heel erg aardig tegen me waren. Kan mij het schelen wat ze van me vinden? Normaal is dat hij die mensen aanmaant om vooral aardig te zijn tegen zijn verloofde en dat hij het niet pikt dat ze mijn verjaardag vergeten en dat ze dat goed in hun oren knopen. Maar hij is kennelijk bangig dat ze hem dan niet meer mogen.angela291 schreef: ↑14-10-2017 07:18Dat denk ik ook. Ik kan er niet bij dat een schoonfamilie zoveel invloed kan hebben op een relatie.. ik heb hem ook gezegd dat wij hun niet kunnen veranderen als hun niet vaker willen kan ik daar moeilijk verandering in brengen.
Ik hou ontzettend veel van hem maar heb het idee dat ik straks op mijn tenen ga lopen wat geheel tegen mijn gevoel in is.
Kleine voorbeelden. Dochterlief werd met spoed opgenomen in het ziekenhuis. Iedereen in limburg het laten weten, om 17:00 verstuurd, nooit geen reactie gehad en alles en iedereen wel gelezen. Mijn verjaardag waren ze vergeten er is geen gefeliciteerd afgekomen laat staan langs geweest. Sinterklaas komt eraan en wij moeten echt een datum weten wanneer ze het willen vieren ivm allebei onregelmatig werk, 3 keer aangegeven tot nu toe nog geen reactie ...En ga zo maar door..
Hij heeft nu in elk geval zeeën van tijd om te bedenken welke relatie hij het belangrijkst vindt. En jij hebt het enige echte definitieve antwoord.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
zaterdag 14 oktober 2017 om 07:48
Nee ik geloof het ook niet... ten eerste zal ik nooit maar dan ook nooit als ik gelukkig ben met mijn gezin mijn familie onderdeel laten zijn of ik wel of niet gelukkig ben. Familie is belangrijk maar ze moeten ons ook dingen gunnen. Ze zijn van harte welkom willen ze het niet dan blijven ze maar weg. Het zou betekenen dat hij nooit een normaal leven kan hebben. Zijn broer en inmiddels ex zijn ook uitelkaar grotendeels door schoonmoeder. Hij weet het allemaal maar toch op de 1 of andere manier ik weet het niet.Tijdschriftenverslindster schreef: ↑14-10-2017 07:39En dat geloof jij? Oprechte vraag. Ik geloof er nl. geen woord van. Dan had hij je toch nog over die sollicitatie kunnen vertellen en kunnen vertellen dat hij afscheid van jou en je dochter wilde nemen? Ik kan alleen maar concluderen dat zijn familie belangrijker is dan dat jij en je dochter voor hem zijn. Hoe rot ook.
In elk geval zou ik maar niet voor die gezinsuitbreiding gaan met deze man; het lijken mij niet de beste, meest stabiele omstandigheden voor een kind om ongevraagd op de wereld gezet te worden. Een man die vier weken geleden al afscheid van jou en je kind heeft genomen, zonder dit jou en je kind te laten weten, zou ik compleet ongeschikt en veel te onbetrouwbaar achten als vader. Kans is groot dat hij ook geen moeite heeft om zo uit het leven van een potentieel tweede kind te verdwijnen en ik vind het t.o.v. je eerste kind nu al onzorgvuldig en van weinig liefde getuigen.
Ik ga ook zeker met anticonceptie beginnen want dit vind ik ook niet kunnen. Hij zei ook maar ik wil ook een opa en oma voor het kindje vanuit limburg. Ik kan moeilijk hun aan hun haren hierheen slepen en zeggen dat ze es normaal moeten doen.
zaterdag 14 oktober 2017 om 07:53
Dat is nou juist het probleem. Ik heb het een jaar geprobeerd met mijn schoonfamilie en heb hem gezegd dat ik er geen energie meer in ga steken omdat het ten koste van alles gaat. Ze zijn hier welkom maar vanuit mijn kant zal het niet meer komen. Ik ben toch niet gek? Dat ik mijn leven/toekomst laat bepalen door mijn schoonfamilie. En hij wil dat ik zijn familie lief heb en dat ik niet mag stoppen met oplossingen bedenken richting limburg. Hij zegt er niet mee te kunnen leven dat ik en zijn ouders/familie (broers) op 1 lijn liggen... en dan blijkt dat ie kiest voor zijn papa en mama in plaats voor het gezin met mij en dochterretrostar schreef: ↑14-10-2017 07:43Ik persoonlijk zou de familie genegeerd hebben als ze niet heel erg aardig tegen me waren. Kan mij het schelen wat ze van me vinden? Normaal is dat hij die mensen aanmaant om vooral aardig te zijn tegen zijn verloofde en dat hij het niet pikt dat ze mijn verjaardag vergeten en dat ze dat goed in hun oren knopen. Maar hij is kennelijk bangig dat ze hem dan niet meer mogen.
Hij heeft nu in elk geval zeeën van tijd om te bedenken welke relatie hij het belangrijkst vindt. En jij hebt het enige echte definitieve antwoord.
zaterdag 14 oktober 2017 om 08:01
zaterdag 14 oktober 2017 om 08:05
Krijg voorlopig geen kinderen met hem!
- jullie relatie blijkt niet zo goed als je dacht!
- dan zit je de rest van je leven aan hem vast
- hij is tot onverwachte dingen in staat, wil je dit voor een kind?
- let goed op met de afspraken als er ooit co-ouderschap zou ontstaan. Je bent dan niet vrij om te wonen waar je zelf wil. Is dat haalbaar voor jullie?
En hij zal vast wel omdraaien en terugkomen, maar denk er goed over na of je dit ng wilt. Kun je hem nog voldoende vertrouwen voor een relatie?
- jullie relatie blijkt niet zo goed als je dacht!
- dan zit je de rest van je leven aan hem vast
- hij is tot onverwachte dingen in staat, wil je dit voor een kind?
- let goed op met de afspraken als er ooit co-ouderschap zou ontstaan. Je bent dan niet vrij om te wonen waar je zelf wil. Is dat haalbaar voor jullie?
En hij zal vast wel omdraaien en terugkomen, maar denk er goed over na of je dit ng wilt. Kun je hem nog voldoende vertrouwen voor een relatie?
zaterdag 14 oktober 2017 om 08:13
Eens. In feite kan je achterover leunen en kijken of het je bevalt wat er op je toekomt. Je hoeft mensen niet te corrigeren; je hoeft niet kwaad te worden. Je vriend is erg passief en jij bent geneigd meer te doen dan strikt moet. Misschien is dat de dynamiek tussen jullie twee.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
zaterdag 14 oktober 2017 om 08:29
Wonen in Groningen en je huisarts nog in Limburg hebben? Voor hem een smoes om een reden te hebben om af en toe richting het Zuiden te gaan zonder dat jij achterdochtig wordt, denk ik? En vooral geen kind voorlopig met hem nemen, dat bind hem toch niet aan jou. Kans is groot dat hij door zij familie te beinvloeden is om toch weer naar Limburg gaat. Overantwoordelijk en onbetrouwbare man.
Egels kunnen momenteel moeilijk aan water komen. Help ze door een schoteltje met water op een beschut plekje neer te zetten, liefst met wat speciaal egelvoer (te koop in dierenwinkels). Voor insecten op een hogere plek een schoteltje water met steentjes.
zaterdag 14 oktober 2017 om 08:46
angela291 schreef: ↑14-10-2017 07:09
Doodschrik vind ik het zeker, we waren bezig om het gezin verder uit te breiden met een kindje. Hij zei me elke avond hoeveel hij van me houd etc. Dus zeker een doodschrik was en is het!
Het is mijn dochter en ze is 5. Hij heeft altijd gezegd dat hij haar ziet als zijn dochter wat ik ook geloof! Hij is geweldig met haar en ze is gek op hem!
Ik denk ook dat de sollicitatie tegen viel. Hij wist hier al 4 week vanaf en ik wist niets tot gisteren.
Hij zegt dat hij niet met het idee kan leven dat zijn familie hem niet gunt dat hij gelukkig is en daarom de keuze had gemaakt om terug te gaan om mij en dochter heel veel pijn te besparen.
Dit vind ik dan nog het ergste aan het verhaal
. Hoe kun je nou een kind brengen in een relatie die gepaard gaat met zoveel ups en downs? Er zit iets fundamenteel niet goed in jullie relatie! Je vriend heeft grote problemen met de afstand tot zijn familie en zit in tweestrijd. Jij weet dit en tóch wil(de) je nu een kind in deze relatie zetten? Verdrietig word ik daarvan.Ik hoop dat je hier dan toch je les uit trekt: problemen verdwijnen niet zomaar omdat ze af en toe niet spelen/je ze af en toe niet ziet. Ga alsjeblieft nooit meer bezig om een kind te maken als je relatie niet stabiel is.
Werk aan jullie relatie, keihard. Geef je vriend de tijd om zijn keuze te maken. En wees ondertussen alsjeblieft heel secuur met je anticonceptie.
s-groot wijzigde dit bericht op 14-10-2017 08:50
0.14% gewijzigd
zaterdag 14 oktober 2017 om 08:47
Een relatie moet van twee kanten komen en ik heb het gevoel dat de jouwe niet in balans is. Alsof jij geacht wordt enorm veel energie in alles incl zijn problemen te steken omdat hij jouw kant op is verhuisd. Dat is geen balans. Hij heeft zelf gekozen bij jou te komen wonen, daar is hij dan ook zelf verantwoordelijk voor.
Ik zou je adviseren om te stoppen met compenseren. Zeg hem dat je van hem houdt en samen wil zijn, maar dat hij dat ook moet willen. En dat dat betekent dat hij er uit moet komen met zijn ouders en hij echt bij jullie moet willen blijven. Laat verder zijn problemen zijn problemen, je wilt ze best aanhoren en hem steunen, maar hij moet ze zelf oplossen. En als hij terug wil dan moet hij dat doen. If you love hun set him free. En dan hopen dat hij zelf tot de juiste conclusie komt. Sterkte!
Ik zou je adviseren om te stoppen met compenseren. Zeg hem dat je van hem houdt en samen wil zijn, maar dat hij dat ook moet willen. En dat dat betekent dat hij er uit moet komen met zijn ouders en hij echt bij jullie moet willen blijven. Laat verder zijn problemen zijn problemen, je wilt ze best aanhoren en hem steunen, maar hij moet ze zelf oplossen. En als hij terug wil dan moet hij dat doen. If you love hun set him free. En dan hopen dat hij zelf tot de juiste conclusie komt. Sterkte!
Het leven is niet eerlijk
zaterdag 14 oktober 2017 om 09:08
Begrijp ik.angela291 schreef: ↑14-10-2017 07:48Nee ik geloof het ook niet... ten eerste zal ik nooit maar dan ook nooit als ik gelukkig ben met mijn gezin mijn familie onderdeel laten zijn of ik wel of niet gelukkig ben. Familie is belangrijk maar ze moeten ons ook dingen gunnen. Ze zijn van harte welkom willen ze het niet dan blijven ze maar weg. Het zou betekenen dat hij nooit een normaal leven kan hebben. Zijn broer en inmiddels ex zijn ook uitelkaar grotendeels door schoonmoeder. Hij weet het allemaal maar toch op de 1 of andere manier ik weet het niet.
Ik ga ook zeker met anticonceptie beginnen want dit vind ik ook niet kunnen. Hij zei ook maar ik wil ook een opa en oma voor het kindje vanuit limburg. Ik kan moeilijk hun aan hun haren hierheen slepen en zeggen dat ze es normaal moeten doen.
Verstandig van je om weer anticonceptie te gaan gebruiken. Vreemde opmerking van hem (opa en oma vanuit Limburg willen).
zaterdag 14 oktober 2017 om 09:23
zaterdag 14 oktober 2017 om 09:27
Snap ik wel...zou misselijk zijn van narigheid.Tijdschriftenverslindster schreef: ↑14-10-2017 06:51Dat je dit naar vindt, begrijp ik. Maar het woord DOODSCHRIK gebruiken, vind ik nogal misplaatst. Net als ik het vreemd vind dat je je ziek meldt, terwijl je niet ziek bent
Lekker als je even telefonisch te horen krijgt , alsof de vloer onder je voeten wordt weggeslagen.
Doodschrik ja idd...alles stort ineen.
Hoe had jij dat dan willen noemen ?