Wat te doen?

Ik heb in augustus een jongen ontmoet, samen vaak afgesproken en hadden veel gemeen. Hij gaf mij alle signalen dat dit uit kon lopen tot een relatie. Paar weken geleden was ik 2 weekenden achter elkaar alleen thuis en is hij bij mij geweest. Hele leuke avonden gehad waarbij we ook seks hebben gehad. Ik had duidelijk aangegeven dit niet te willen zonder een relatie, maar heb hem vanuit mijzelf laten weten voor hem een uitzondering te maken. Hij gaf aan zich hier speciaal door te voelen en zeker geen misbruik zou maken van het vertrouwen wat ik hem gaf.

De laatste avond van die weekenden dat hij er was lagen we dus samen op mijn bed en voor mijn gevoel zat alles goed. Ik vroeg hem hoe hij over een eventuele relatie dacht. Hij gaf aan het wel te willen, maar dat hij bang was onvoldoende tijd en energie te hebben voor een relatie vanwege zijn studie en thuissituatie. Ik was hierdoor best van mijn stuk gebracht, omdat hij (wat hij ook toe heeft gegeven) wel de signalen aangaf. We hebben die avond veel gepraat en een week later weer afgesproken. Tijdens de gesprekken op Whatsapp gaf hij aan dat hij een keuze had gemaakt, maar op de avond zelf twijfelde hij nog steeds geel erg.

Samen hebben we toen afgesproken dat we voorlopig zouden gaan voor Friends with benefits. Ik gaf aan wel teleurgesteld te zijn, Maar de situatie te accepteren. Na deze dag is hij echter heel erg veranderd. Ik heb hem inmiddels 3 weken niet gezien en hij stuurt amper berichtjes. Als ik niks stuur hoor ik van zijn kant niets.

Vorige week zaten we gezellig te praten via Whatsapp en heeft hij gezegd dat we deze week ( vanwege de vakantie) samen een dagje weg zouden gaan. Ik was hier erg enthousiast over en had er gelijk veel zin in. We hadden afgesproken dat ik wat leuke dingen zou gaan uitzoeken en dat we van die dingen uit iets zouden kiezen. Zo gezegd zo gedaan ik in mijn volledige enthousiasme hem gister een berichtje gestuurd dat ik al leuke ideeën had en graag wilde weten welke dagen voor hem uitkwamen.

Helaas begon toen het probleem. Hij vertelde mij dat hij deze week 6 dagen moet werken en alleen zondag vrij is welke hij volledig aan zijn huiswerk moest besteden. Ik was hier erg verbaasd over en heb dit aangegeven. Hij zei dat hij dit rooster al eerder wist en toen ben ik boos geworden. Ik heb een lichte vorm van autisme en kan hierdoor slecht met plotselinge veranderingen omgaan (zeer zeker als het iets is waar ik veel zin in heb/enthousiast over ben). Ik heb hem verteld dat ik het absoluut niet prettig vind hoe hij met de situatie omgaat en dat ik dan wel ga zitten wachten tot hij een keer weet wat hij wil. Ik heb hem bedankt voor de leuke gesprekken en avonden en gezegd te hopen snel wat van hem te horen. De beroemde blauwe vinkjes komen hier dus weer om de hoek kijken want deze berichten heeft hij wel gelezen maar geen antwoord gegeven.

Diep van binnen ben ik nog steeds best boos op hem dat hij mij niet eerder heeft verteld, Maar ik heb ook veel spijt van de dingen die ik vanuit mijn boosheid en verdriet heb gezegd. Ik heb echt heel veel gevoelens voor hem en weet absoluut niet wat ik nu moet doen. Aan de ene kant wil ik hem in zijn sop gaar laten koken, maar aan de andere kant wil ik hem een berichtje sturen dat het me spijt wat ik heb gezegd en vragen of hij tijd vrij kan maken zodat we face to face over alles kunnen praten.
In mijn directe omgeving heb ik helaas niemand waarmee ik dit kan bespreken vandaar dat ik hier een poging doe. Mijn excuses voor het lange verhaal.