Relaties
alle pijlers
Wanneer vermindert het verdriet?
zondag 29 oktober 2017 om 11:56
Twee maanden geleden heeft mijn ex mij gedumpt na een relatie van 4 jaar. Dat kwam voor mij als een totale verrassing, we waren al een tijdje op zoek naar een huis en hadden eindelijk iets gevonden. We waren ook volop bezig met het plannen van onze toekomst samen: trouwen, kindjes, later een huisje bouwen, ...
En plots is er iets geknapt bij hem waardoor hij geen toekomst meer ziet in ons, plots komen er een hoop frustraties naar buiten die hij nooit eerder naar mij geuit heeft, frustraties waar van mijn kant zeker nog aan kon gewerkt worden. Maar helaas, hij wil niet (meer) vechten, terwijl ik nooit de kans heb gekregen om te vechten.
Na een week is ook duidelijk geworden waarom hij niet meer wilde vechten voor ons, want nog geen week na het beëindigen van onze relatie is hij een relatie begonnen met zijn beste vriendin. Hij beweert dat hij mij niet bedrogen heeft, en ik heb wel de neiging hem te geloven.
Ik heb al heel diep gezeten, met de gedachten dat het leven geen zin meer heeft en ik misschien beter dood zou zijn. Die gedachten heb ik heel snel van me af kunnen zetten. In die 2 maanden heb ik ook heel wat stappen vooruit gezet, met ups en downs maar wel vooruit.
Alleen de laatste week heb ik de indruk dat ik weer achteruit aan het stappen ben, dat er geen vooruit meer is of zal komen. Ik blijf hangen in een dip, ik huil meer dan in het begin, precies of het besef dat het echt over en uit is komt nu pas binnen.
Ik weet niet meer goed bij wie ik terecht kan, de weinige vriendinnen die overblijven hebben al twee maanden mijn verdriet moeten aanhoren, ik wil die niet langer belasten. Mijn broer is het duidelijk beu om mijn verhaal te blijven horen, volgens hem zou ik er nu wel over moeten zijn.
Wanneer gaat liefdesverdriet over? Hoe kan het dat mijn ex zonder probleem naar de volgende gaat terwijl ik me nog schuldig voel als ik met een andere jongen sta te praten. Kom ik er ooit wel overheen? Ga ik ooit nog iemand kunnen vertrouwen, me weer durven openstellen?
En plots is er iets geknapt bij hem waardoor hij geen toekomst meer ziet in ons, plots komen er een hoop frustraties naar buiten die hij nooit eerder naar mij geuit heeft, frustraties waar van mijn kant zeker nog aan kon gewerkt worden. Maar helaas, hij wil niet (meer) vechten, terwijl ik nooit de kans heb gekregen om te vechten.
Na een week is ook duidelijk geworden waarom hij niet meer wilde vechten voor ons, want nog geen week na het beëindigen van onze relatie is hij een relatie begonnen met zijn beste vriendin. Hij beweert dat hij mij niet bedrogen heeft, en ik heb wel de neiging hem te geloven.
Ik heb al heel diep gezeten, met de gedachten dat het leven geen zin meer heeft en ik misschien beter dood zou zijn. Die gedachten heb ik heel snel van me af kunnen zetten. In die 2 maanden heb ik ook heel wat stappen vooruit gezet, met ups en downs maar wel vooruit.
Alleen de laatste week heb ik de indruk dat ik weer achteruit aan het stappen ben, dat er geen vooruit meer is of zal komen. Ik blijf hangen in een dip, ik huil meer dan in het begin, precies of het besef dat het echt over en uit is komt nu pas binnen.
Ik weet niet meer goed bij wie ik terecht kan, de weinige vriendinnen die overblijven hebben al twee maanden mijn verdriet moeten aanhoren, ik wil die niet langer belasten. Mijn broer is het duidelijk beu om mijn verhaal te blijven horen, volgens hem zou ik er nu wel over moeten zijn.
Wanneer gaat liefdesverdriet over? Hoe kan het dat mijn ex zonder probleem naar de volgende gaat terwijl ik me nog schuldig voel als ik met een andere jongen sta te praten. Kom ik er ooit wel overheen? Ga ik ooit nog iemand kunnen vertrouwen, me weer durven openstellen?
zondag 29 oktober 2017 om 12:08
zondag 29 oktober 2017 om 12:13
Is het niet het aantal jaren, maar dan in maanden?carrie-bradshaw schreef: ↑29-10-2017 12:08Een wijze serie had het ooit over de helft van de tijd dat de relatie heeft geduurd. Je hebt dus nog wel even de tijd
Ach, het zal bij iedereen anders zijn.
TO, wat naar voor je. Ik heb trouwens wel de indruk dat hij al langer speelde met het idee iets met zijn beste vriendin te beginnen. Die bedenkingen die hij had heeft hij niet al veel eerder geuit, ik ben bang dat hij op zoek is geweest naar redenen om met jou te breken.
Als dat zo is vind ik dat heel oneerlijk van hem.
zondag 29 oktober 2017 om 12:13
Dan hoop ik dat die serie geen gelijk heeft. Ik heb geen zin om nog 2 jaar te lopen huilen.carrie-bradshaw schreef: ↑29-10-2017 12:08Een wijze serie had het ooit over de helft van de tijd dat de relatie heeft geduurd. Je hebt dus nog wel even de tijd
zondag 29 oktober 2017 om 12:20
Dit! Geef jezelf de tijd en ruimte die je nodig hebt. Je gaat er echt wel overheen komen, op je eigen tempo. Mijn enige tip is: laat je gevoelens er 'zijn' (ga het niet uit de weg, huil als jij dat nodig hebt en wees lief en geduldig voor/met jezelf en je gevoelens). En zoek vooral heel erg veel afleiding: ga een nieuwe sport of hobby beoefenen, doe een leuke cursus, ga op reis. Doe leuke dingen met je vriendinnen. En uit je gevoelens, als je er liever niet meer over praat met de mensen in je omgeving, kan je het bijvoorbeeld van je af schrijven. Desnoods hier op het forum. Sterkte!carrie-bradshaw schreef: ↑29-10-2017 12:08Een wijze serie had het ooit over de helft van de tijd dat de relatie heeft geduurd. Je hebt dus nog wel even de tijd
zondag 29 oktober 2017 om 12:23
Als er geen nieuwe input meer komt moet je teren op de herinneringen en die veranderen altijd een beetje naarmate je ze herbeleeft. Je idealiseert en dat iets wat je ook graag wil. Want het gaat ook over die rotvent die jou versmaad heeeft.
Je werkt dat alles door, beleeft nieuwe dingen en leert andere mensen kennen en tenslotte vergeet je hem. Omdat dat het beste is. Hoef je niks voor te doen; gaat vanzelf. Mensen kunnen niet al te lang ongelukkig zijn.
Je werkt dat alles door, beleeft nieuwe dingen en leert andere mensen kennen en tenslotte vergeet je hem. Omdat dat het beste is. Hoef je niks voor te doen; gaat vanzelf. Mensen kunnen niet al te lang ongelukkig zijn.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
zondag 29 oktober 2017 om 12:24
Ik begrijp zelf niet goed dat ik het niet heb zien aankomen, liefde maakt blind zeker. Ze was ook een vriendin van mij.francieneke schreef: ↑29-10-2017 12:13TO, wat naar voor je. Ik heb trouwens wel de indruk dat hij al langer speelde met het idee iets met zijn beste vriendin te beginnen. Die bedenkingen die hij had heeft hij niet al veel eerder geuit, ik ben bang dat hij op zoek is geweest naar redenen om met jou te breken.
Als dat zo is vind ik dat heel oneerlijk van hem.
Ik heb hem gevraagd waarom hij er niet eerder iets van gezegd heeft, hij kon mij geen duidelijk antwoord geven, alleen dat hij mij niet wilde kwetsen ...
zondag 29 oktober 2017 om 12:25
Tuurlijk gaat het beter worden, maar het kan best lang duren voordat je er 100% overheen bent. Hou daar rekening mee. In mijn geval heeft het lang geduurd. Ik werd er gek van. Maar ik kan na een paar jaar eindelijk zeggen dat mijn liefdesverdriet volledig over is en dat ik -thank God!- geen gevoelens meer voor hem heb. Hij doet me niets meer. Dat had ik destijds noooooooooit durven hopen. Ik ben super gelukkig nu en oprecht blij dat hij niet meer in mijn leven is. Nogmaals veel sterkte. Het wordt echt steeds een beetje beter en je gaat je over een tijdje misschien zelfs als herboren voelen. 
zondag 29 oktober 2017 om 12:34
Ligt eraan. Realiseren dat verdrietig zijn wat anders is dan een gekrentkt ego en dat je niet moet willen dat je maanden nog jankt om iemand die jou niet meer wil kan erg helpen.
Ik was ook erg verdreietig na mijn 2 langste relaties maar denk dat ik echt na maanden al beter in mijn vel zat en het duurde zeker niet de helft van de relatie. Eerder 1/10e ongeveer.
En ik geloof niet zo in de eeuwige liefde of een relatie als iets dat echt nodig is om gelukkig te zijn.
Ik was ook erg verdreietig na mijn 2 langste relaties maar denk dat ik echt na maanden al beter in mijn vel zat en het duurde zeker niet de helft van de relatie. Eerder 1/10e ongeveer.
En ik geloof niet zo in de eeuwige liefde of een relatie als iets dat echt nodig is om gelukkig te zijn.
zondag 29 oktober 2017 om 12:38
Dankjewel allemaal!
Ik doe al veel, denk ik. Ik heb avondles op dinsdag, sport op donderdag, ik ga samen met een vriendin 2-wekelijks bloed gaan geven.
Dan ga ik ook nog naar onze vereniging, waar we allebei (of alledrie) lid van zijn. Het is dus moeilijk om hem niet tegen te komen, maar ik wil de vereniging ook niet laten vallen, daarbuiten heb ik amper vrienden.
Ik heb ook lang met valse hoop rondgelopen, velen zeggen dat hun relatie niet blijft duren (ik denk dat die wel blijft duren, ookal wil ik dat eigenlijk niet), dat ze nieuwjaar niet halen, of 6 maand een relatie, of een jaar ... Iedere keer er valse hoop is gaat het beter, om daarna weer ik een put te vallen. Iedere keer er valse hoop bovenkomt probeer ik me daartegen te verzetten, maar dat is niet altijd even gemakkelijk.
Ik doe al veel, denk ik. Ik heb avondles op dinsdag, sport op donderdag, ik ga samen met een vriendin 2-wekelijks bloed gaan geven.
Dan ga ik ook nog naar onze vereniging, waar we allebei (of alledrie) lid van zijn. Het is dus moeilijk om hem niet tegen te komen, maar ik wil de vereniging ook niet laten vallen, daarbuiten heb ik amper vrienden.
Ik heb ook lang met valse hoop rondgelopen, velen zeggen dat hun relatie niet blijft duren (ik denk dat die wel blijft duren, ookal wil ik dat eigenlijk niet), dat ze nieuwjaar niet halen, of 6 maand een relatie, of een jaar ... Iedere keer er valse hoop is gaat het beter, om daarna weer ik een put te vallen. Iedere keer er valse hoop bovenkomt probeer ik me daartegen te verzetten, maar dat is niet altijd even gemakkelijk.
zondag 29 oktober 2017 om 12:42
Normaal gesproken heelt de tijd de wonde, maar jij raakt alleen maar steeds dieper in de put. Praten heb je al veel gedaan, maar je weet nu dat steeds al het verdriet oprakelen niet werkt. Sportief en creatief bezig zijn zijn beproefde methodes om van depressieve klachten af te komen. Baat het niet, dan schaadt het niet.
If I can't dance, it's not my revolution!
zondag 29 oktober 2017 om 13:03
Voor mij was mijn ex dé ideale man, een soort Superman zelfs, waar ik mijn hart, lichaam en ziel aan had toevertrouwd. Met hem zag ik mijn hele toekomst al voor me. Ik wist 100% zeker dat ik met hem oud zou worden. Hij betekende alles voor me.
Ik moest dus niet alleen afscheid nemen van mijn toekomstbeeld maar ook, net zo moeilijk vond ik, mijn beeld van hem moest ik heel erg drastisch bijstellen. Hij bleek namelijk vreemd te gaan en extreem goed te kunnen liegen, beide als een soort sport. Iedereen trapt erin: mensen die alleen hem (of hem beter dan mij) kennen geloven absoluut niet dat hij een duistere kant heeft. Hij is super intelligent en wist precies wat ik zocht/wilde/nodig had. En hij heeft een extreem sociale, lieve en warme kant. Dus ik snap dat mensen zich dat koude, berekenende, leugenachtige en bedriegende totaal niet kunnen voorstellen bij hem.
Het heftige verdriet gaat gelukkig geen eeuwen duren, maar het kan wel tijd kosten om te verwerken dat je relatie blijkbaar niet was zoals jij dacht (voor jou was de break en zijn relatie met zijn beste vriendin nogal plotseling toch?) dat het was. Opnieuw leren vertrouwen, je kwetsbaar opstellen en liefhebben is een proces.
Maar je kan er denk ik wel vanuit gaan dat je ex jou niet heeft willen kwetsen. Helaas gebeurd het soms dat iemand gevoelens krijgt voor een ander. Hoe vreselijk dat ook is voor degene die achter blijft en nog wel heel veel van de ander houdt. Ik hoop dat de wetenschap dat je ex jou niet bewust heeft willen kwetsen (bedriegen, voorliegen) je pijn ietsje verzacht. Hij had het waarschijnlijk ook liever anders gewild.
Focus je op de basis, is mijn advies. Jezelf dus. Want jij bent het aller belangrijkst. Wanneer je zelf weer in balans bent, zul je je meestal vanzelf weer gelukkig voelen. Over een tijdje zie je dit alles alleen nog maar als een ervaring waarvan je geleerd hebt.
Ik moest dus niet alleen afscheid nemen van mijn toekomstbeeld maar ook, net zo moeilijk vond ik, mijn beeld van hem moest ik heel erg drastisch bijstellen. Hij bleek namelijk vreemd te gaan en extreem goed te kunnen liegen, beide als een soort sport. Iedereen trapt erin: mensen die alleen hem (of hem beter dan mij) kennen geloven absoluut niet dat hij een duistere kant heeft. Hij is super intelligent en wist precies wat ik zocht/wilde/nodig had. En hij heeft een extreem sociale, lieve en warme kant. Dus ik snap dat mensen zich dat koude, berekenende, leugenachtige en bedriegende totaal niet kunnen voorstellen bij hem.
Het heftige verdriet gaat gelukkig geen eeuwen duren, maar het kan wel tijd kosten om te verwerken dat je relatie blijkbaar niet was zoals jij dacht (voor jou was de break en zijn relatie met zijn beste vriendin nogal plotseling toch?) dat het was. Opnieuw leren vertrouwen, je kwetsbaar opstellen en liefhebben is een proces.
Maar je kan er denk ik wel vanuit gaan dat je ex jou niet heeft willen kwetsen. Helaas gebeurd het soms dat iemand gevoelens krijgt voor een ander. Hoe vreselijk dat ook is voor degene die achter blijft en nog wel heel veel van de ander houdt. Ik hoop dat de wetenschap dat je ex jou niet bewust heeft willen kwetsen (bedriegen, voorliegen) je pijn ietsje verzacht. Hij had het waarschijnlijk ook liever anders gewild.
Focus je op de basis, is mijn advies. Jezelf dus. Want jij bent het aller belangrijkst. Wanneer je zelf weer in balans bent, zul je je meestal vanzelf weer gelukkig voelen. Over een tijdje zie je dit alles alleen nog maar als een ervaring waarvan je geleerd hebt.
zondag 29 oktober 2017 om 13:12
Goed dat je actief bezig bent! En verstandig dat je je niet laat "wegjagen" bij die vereniging. Het is juist belangrijk dat je leuke dingen doet en leuke contacten hebt.Callie_15 schreef: ↑29-10-2017 12:38Dankjewel allemaal!
Ik doe al veel, denk ik. Ik heb avondles op dinsdag, sport op donderdag, ik ga samen met een vriendin 2-wekelijks bloed gaan geven.
Dan ga ik ook nog naar onze vereniging, waar we allebei (of alledrie) lid van zijn. Het is dus moeilijk om hem niet tegen te komen, maar ik wil de vereniging ook niet laten vallen, daarbuiten heb ik amper vrienden.
Ik heb ook lang met valse hoop rondgelopen, velen zeggen dat hun relatie niet blijft duren (ik denk dat die wel blijft duren, ookal wil ik dat eigenlijk niet), dat ze nieuwjaar niet halen, of 6 maand een relatie, of een jaar ... Iedere keer er valse hoop is gaat het beter, om daarna weer ik een put te vallen. Iedere keer er valse hoop bovenkomt probeer ik me daartegen te verzetten, maar dat is niet altijd even gemakkelijk.
Wel heel erg lastig dat jullie er alle drie lid zijn. Daardoor wordt je dus regelmatig met hen geconfronteerd? Pittig. Lijkt mij dan. Maar extra sterk dat je je hierdoor niet laat afschrikken!
Misschien een idee om ook buiten je vereniging om leuke dingen te doen? En die valse hoop lijkt me vreselijk, ik zou als ik jou was heel bewust aan andere dingen denken wanneer je gaat piekeren over je ex en zijn nieuwe relatie. Probeer het hoofdstuk echt af te sluiten en niet met hem/hen bezig te zijn. Maak dit ook duidelijk aan mensen die er uitspraken over doen. Het is goed bedoelt, maar je moet er juist níet mee bezig zijn. Nogmaals sterkte!
zondag 29 oktober 2017 om 13:30
Denk dat je het goed doet. Afleiding zoeken, verdriet wel toelaten als het komt ( erover praten is niet altijd wat helpt, daardoor blijf je er langer in hangen). Verwen jezelf. Doe dingen waar je je goed bij voelt. Waar je ook blij van wordt.
Als ik de helft van de tijd nodig had om mijn relatie te verwerken dan kan ik nog wel 10 jaar in het zwart gaan rondlopen.
Is dus echt per persoon verschillend.
Als dat iets is voor jou, kun je opschrijven wat je dwars zit waar je last van hebt. Schrijf hem een brief, zonder die ooit op te sturen. Zet daarin waarom je boos bent op hem en verdrietig, en wat je fijn vond samen met hem. Op rot-momenten komen vaak de positieve herinneringen terug en idealiseer je die. Zwart op wit teruglezen wat toch echt niet leuk en fijn was helpt dan relativeren. En bedenken dat het niet voor niks over is, dat je daar beter uit kunt komen uiteindelijk.
Er zijn mensen die van een korte relatie veel langer verdriet hebben dan van een lange, omdat ze blijven hangen in gedachten die niet zoveel helpen.
Sterkte!
Als ik de helft van de tijd nodig had om mijn relatie te verwerken dan kan ik nog wel 10 jaar in het zwart gaan rondlopen.
Is dus echt per persoon verschillend.
Als dat iets is voor jou, kun je opschrijven wat je dwars zit waar je last van hebt. Schrijf hem een brief, zonder die ooit op te sturen. Zet daarin waarom je boos bent op hem en verdrietig, en wat je fijn vond samen met hem. Op rot-momenten komen vaak de positieve herinneringen terug en idealiseer je die. Zwart op wit teruglezen wat toch echt niet leuk en fijn was helpt dan relativeren. En bedenken dat het niet voor niks over is, dat je daar beter uit kunt komen uiteindelijk.
Er zijn mensen die van een korte relatie veel langer verdriet hebben dan van een lange, omdat ze blijven hangen in gedachten die niet zoveel helpen.
Sterkte!
zondag 29 oktober 2017 om 14:02
Besef heel goed dat dit niet jou fout is, dat het niet aan jou lag dat hij het uitmaakte. Hij had waarschijnlijk al een langere tijd gevoelens voor haar, en tijdens het uitmaken met jou, heeft hij andere 'redenen' gebruikt, ipv eerlijk tegen jou zeggen dat hij een ander heeft ( of iets voor een ander voelt).
Geloof me, je bent beter af zonder zo'n man. Jij verdient iemand die 1000% voor JOU gaat, en niet alleen voor paar jaar, maar voor de rest van je leven. Je moet het proberen te zien als een positiefs iets; er is nu plek vrij gekomen in jou leven voor iemand die WEL voor jou zal gaan. Want het is beter dat het nu zo gegaan is, dan over 10 jaar, of wanneer jullie al samen in dat huis woonden, of erger nog, NOOIT, terwijl hij gewoon achter jouw rug om vreemd zou gaan met zijn vriendin, voor de rest van jullie leven. Dus wees blij dat je verlost bent van al die veel érgere scenario's !!!! Sterkte lieverd, je kunt dit! Jij bent meer waard, dan zo'n man
Geloof me, je bent beter af zonder zo'n man. Jij verdient iemand die 1000% voor JOU gaat, en niet alleen voor paar jaar, maar voor de rest van je leven. Je moet het proberen te zien als een positiefs iets; er is nu plek vrij gekomen in jou leven voor iemand die WEL voor jou zal gaan. Want het is beter dat het nu zo gegaan is, dan over 10 jaar, of wanneer jullie al samen in dat huis woonden, of erger nog, NOOIT, terwijl hij gewoon achter jouw rug om vreemd zou gaan met zijn vriendin, voor de rest van jullie leven. Dus wees blij dat je verlost bent van al die veel érgere scenario's !!!! Sterkte lieverd, je kunt dit! Jij bent meer waard, dan zo'n man
zondag 29 oktober 2017 om 14:08
Zelfde ervaring,alleen duurde mijn relatie 14 jaar.
Ik heb hulp gezocht ,maatschappelijk werker waar ik wekelijks heen ging.
Praten met een vreemde hielp echt.
Verder heb ik zoveel mogelijk structuur gehouden,veel dingen ondernomen met vriendinnen,afleiding. was ik de eerste weken alleen maar met mijn verdriet bezig ,na ongeveer zes weken veranderde dat, waren het momenten waarop het me allemaal aanvloog.
Je verdriet mag er zijn, want het is ook moeilijk,huil als je huilen moet,maar probeer daarna de draad weer op te pakken.
Uiteindelijk heeft het bij mij 2 jaar geduurd voor ik echt los van hem was.
Jij komt er wel, geef het de tijd.
Ik heb hulp gezocht ,maatschappelijk werker waar ik wekelijks heen ging.
Praten met een vreemde hielp echt.
Verder heb ik zoveel mogelijk structuur gehouden,veel dingen ondernomen met vriendinnen,afleiding. was ik de eerste weken alleen maar met mijn verdriet bezig ,na ongeveer zes weken veranderde dat, waren het momenten waarop het me allemaal aanvloog.
Je verdriet mag er zijn, want het is ook moeilijk,huil als je huilen moet,maar probeer daarna de draad weer op te pakken.
Uiteindelijk heeft het bij mij 2 jaar geduurd voor ik echt los van hem was.
Jij komt er wel, geef het de tijd.
zondag 29 oktober 2017 om 14:24
Ik ben/was graag bezig met naald en draad, alleen nu lijkt dit een trigger te zijn naar herinneringen met hem. Wilde graag een trui voor hem naaien ed. Ik hoop dat dat ook over gaat, want vroeger kon dat echt mijn zinnen verzetten.gnossienne schreef: ↑29-10-2017 12:42Normaal gesproken heelt de tijd de wonde, maar jij raakt alleen maar steeds dieper in de put. Praten heb je al veel gedaan, maar je weet nu dat steeds al het verdriet oprakelen niet werkt. Sportief en creatief bezig zijn zijn beproefde methodes om van depressieve klachten af te komen. Baat het niet, dan schaadt het niet.
Sinds kort die ik yoga, dat helpt wel. Maar misschien moet ik die loopschoenen toch maar eens aantrekken.
zondag 29 oktober 2017 om 14:31
Eerlijk, op dit moment kan hij mij zo rond zijn vinger winden. Stel, hij staat hier straks op de stoep met spijt, ik laat hem zo weer binnen. Ookal weet mijn verstand dat dat absoluut geen goed idee is, mijn hart houdt nog steeds heel erg van hem, zelfs met de pijn die hij mij nu aandoet. Hij is mijn eerste grote liefde, mijn eerste lange relatie. Ik heb lang op hem gewacht en ook heel lang over hem getwijfeld (ik was 25, hij 19 toen we een relatie begonnen), maar hij heeft voor mij gevochten, hij heeft niet opgegeven toen ik hem van me afduwde. Dus ik denk dat ik hem (op dit moment) wel zou terugnemen, ookal schreeuwt mijn ganse omgeving dat ik dat niet mag doen. Zo diep is mijn liefde voor hem nog geworteld.Agapanthus schreef: ↑29-10-2017 13:01Veel sterkte!
Gewoon de tijd geven,het gaat over hoor.
Enne,valse hoop? Ook al bedenkt hij zich,je wil hem toch niet terug???
zondag 29 oktober 2017 om 14:37
Daar ga ik wel van uit, dat hij mij niet heeft willen kwetsen. Dat hij ergens wel nog van me houdt, maar dat zijn gevoelens voor die vriendin (die mijn tegenpool is) gewoon sterker zijn.Lotus90 schreef: ↑29-10-2017 13:03Maar je kan er denk ik wel vanuit gaan dat je ex jou niet heeft willen kwetsen. Helaas gebeurd het soms dat iemand gevoelens krijgt voor een ander. Hoe vreselijk dat ook is voor degene die achter blijft en nog wel heel veel van de ander houdt. Ik hoop dat de wetenschap dat je ex jou niet bewust heeft willen kwetsen (bedriegen, voorliegen) je pijn ietsje verzacht. Hij had het waarschijnlijk ook liever anders gewild.
Focus je op de basis, is mijn advies. Jezelf dus. Want jij bent het aller belangrijkst. Wanneer je zelf weer in balans bent, zul je je meestal vanzelf weer gelukkig voelen. Over een tijdje zie je dit alles alleen nog maar als een ervaring waarvan je geleerd hebt.