Relaties
alle pijlers
Relatiepauze
maandag 6 november 2017 om 01:45
Tot afgelopen donderdag had ik ruim acht jaar een relatie. In mijn ogen een goede. Mijn ex-partner geeft aan dat hij vindt dat we teveel uit elkaar zijn gegroeid. Hij houdt nog van me, maar mist iets. Ik kan me hier ook in vinden al vind ik het geen reden om uit elkaar te gaan. Ik vind het meer een wake-up call: beter communiceren, minder voor onszelf doen. In acht jaar is immers altijd wel eens een dip of een crisis. Hij stelt nu een relatiepauze voor, om te voelen wat er nog is als we uit elkaar zijn. Daar voel ik weinig voor... Klinkt ook niet logisch: je groeit uit elkaar en de oplossing is om elkaar even niet te zien. Ik denk dat er nog genoeg is om voor te gaan, maar neig ernaar om er toch niet in mee te gaan en hem vragen te vertrekken. Voorgoed. Maar wat is dat moeilijk. Misschien heeft iemand advies voor me? Dank!
maandag 6 november 2017 om 03:04
Begrijp ik nou goed dat je in het laatste stukje schrijft dat je hem wil vragen om te vertrekken? Waarom zou je dat doen?
Zeker gezien jij jullie relatie als een goeie zag.
Maar misschien begrijp ik het stukje verkeerd.
Vraag hem om gewoon bij elkaar te zijn zoals jullie nu doen en elk wat inleveren zodat jullie er meer voor elkaar zijn en energie en aandacht in de relatie stoppen.
Inderdaad, even relatiepauze nemen drijft alleen maar verder uit elkaar.
Zeker gezien jij jullie relatie als een goeie zag.
Maar misschien begrijp ik het stukje verkeerd.
Vraag hem om gewoon bij elkaar te zijn zoals jullie nu doen en elk wat inleveren zodat jullie er meer voor elkaar zijn en energie en aandacht in de relatie stoppen.
Inderdaad, even relatiepauze nemen drijft alleen maar verder uit elkaar.
maandag 6 november 2017 om 05:14
Voor mij kan een pauze zeker wel werken.
Ik heb nu bijna 5 jaar een relatie en een half jaar geleden ongeveer zijn we zo'n 3 maanden uit elkaar geweest. Geen pauze maar een echte breuk, wat dus een pauze bleek te zijn. Die tijd heeft me echt terug naar mijn gevoel gebracht en naar hem.
We zijn toen langzaam en vanuit het positieve weer begonnen, de moeilijke dingen en oude koeien even gelaten voor wat het was. En dat ging goed, we hebben elkaar echt teruggevonden en het is fijner dan ooit te voren.
Wellicht is de reden van de pauze wel belangrijk. Bij ons was de liefde we wel, maar we verzandden steeds in hetzelfde gedoe en verwijten. Bij jullie is de liefde uit elkaar gegroeid. Toch vind ik het geen heel slecht idee. En wat geeft het? Dan zie je toch wat er gebeurt?
In een vorige relatie had ik ook het gevoel na jaren, dat ik tot mezelf wilde komen en m'n eigen gevoel even wilde voelen zonder hem, maar hij kon dit niet. De relatie stopte. Ik kon niet door zoals we gingen, hij kon me geen ruimte geven. Dus hield het op. Ik vraag me jog steeds af hoe het gelopen zou zijn als hij me toen die ruimte wel had gegeven. Ik denk dat ik dan weer naar hem toe getrokken had.
Mensen zeggen zovaak dat een pauze onzinnig is en eigenlijk gewoon het einde betekent, of het einde maar iemand durft het niet te zeggen dus dan maar de langzame dood met een pauze om jet zo uit te laten doven. Maar ik zie dat echt anders.
Ik heb nu bijna 5 jaar een relatie en een half jaar geleden ongeveer zijn we zo'n 3 maanden uit elkaar geweest. Geen pauze maar een echte breuk, wat dus een pauze bleek te zijn. Die tijd heeft me echt terug naar mijn gevoel gebracht en naar hem.
We zijn toen langzaam en vanuit het positieve weer begonnen, de moeilijke dingen en oude koeien even gelaten voor wat het was. En dat ging goed, we hebben elkaar echt teruggevonden en het is fijner dan ooit te voren.
Wellicht is de reden van de pauze wel belangrijk. Bij ons was de liefde we wel, maar we verzandden steeds in hetzelfde gedoe en verwijten. Bij jullie is de liefde uit elkaar gegroeid. Toch vind ik het geen heel slecht idee. En wat geeft het? Dan zie je toch wat er gebeurt?
In een vorige relatie had ik ook het gevoel na jaren, dat ik tot mezelf wilde komen en m'n eigen gevoel even wilde voelen zonder hem, maar hij kon dit niet. De relatie stopte. Ik kon niet door zoals we gingen, hij kon me geen ruimte geven. Dus hield het op. Ik vraag me jog steeds af hoe het gelopen zou zijn als hij me toen die ruimte wel had gegeven. Ik denk dat ik dan weer naar hem toe getrokken had.
Mensen zeggen zovaak dat een pauze onzinnig is en eigenlijk gewoon het einde betekent, of het einde maar iemand durft het niet te zeggen dus dan maar de langzame dood met een pauze om jet zo uit te laten doven. Maar ik zie dat echt anders.
maandag 6 november 2017 om 06:42
Lieve TO, ja pauzes kunnen wel helpen. Ja relatietherapie kan wel helpen. Wanneer helpen al deze zaken het best? Als de basis goed is. Zelfs al zou er een andere lover in beeld zijn, dan nog als de basis goed is helpt het. De duur van dergelijke constructies is wel slopend voor je gemoedsrust en kruipt voorbij. Sterkte 
maandag 6 november 2017 om 07:10
maandag 6 november 2017 om 07:12
Ja, dat heb ik gezegd. Ik heb aangegeven dat het voor mij als uitstel van executie voelt. En dat ik de pauze zal gebruiken om mezelf te beschermen tegen de officiële breuk. Ik zou liever blijven praten, desnoods met hulp. Dat ziet hij niet zitten.Sweetheart666 schreef: ↑06-11-2017 02:34Heb je dat ook tegen hem gezegd? Dat je er weinig voor voelt om een relatiepauze te nemen en liever een andere oplossing ziet?
maandag 6 november 2017 om 07:17
Dat denk ik dus ook, maar hij gaat sowieso. Ofwel als hij woonruimte heeft gevonden ofwel als ik het vraag. Ik kan niet wachten... Het is niet vol te houden, alleen als ik weet dat het ergens toe zou leiden.Verbinder schreef: ↑06-11-2017 03:04Begrijp ik nou goed dat je in het laatste stukje schrijft dat je hem wil vragen om te vertrekken? Waarom zou je dat doen?
Zeker gezien jij jullie relatie als een goeie zag.
Maar misschien begrijp ik het stukje verkeerd
Als hij aangeeft niet te geloven dat zijn gevoel nog veranderd en dat praten vooral helpt voor een goede verwerking, dan kan ik toch niet anders dan hem vragen te gaan? Ik kan hetbeter alleen verwerken en m'n energie steken in het voorbereiden op een nieuwe toekomst?
Vraag hem om gewoon bij elkaar te zijn zoals jullie nu doen en elk wat inleveren zodat jullie er meer voor elkaar zijn en energie en aandacht in de relatie stoppen.
Ja, dat deed ik, maar hij denkt dat dat niet werkt.
Inderdaad, even relatiepauze nemen drijft alleen maar verder uit elkaar.
maandag 6 november 2017 om 07:24
maandag 6 november 2017 om 07:25
Fijn om te horen. De tijd zal het leren.Perzina schreef: ↑06-11-2017 05:14Voor mij kan een pauze zeker wel werken.
Ik heb nu bijna 5 jaar een relatie en een half jaar geleden ongeveer zijn we zo'n 3 maanden uit elkaar geweest. Geen pauze maar een echte breuk, wat dus een pauze bleek te zijn. Die tijd heeft me echt terug naar mijn gevoel gebracht en naar hem.
Daarom wil ik geen echte pauze. Als we uit elkaar gaan, zien we allebei wat er gebeurd.
We zijn toen langzaam en vanuit het positieve weer begonnen, de moeilijke dingen en oude koeien even gelaten voor wat het was. En dat ging goed, we hebben elkaar echt teruggevonden en het is fijner dan ooit te voren.
Ik geloof dat dat bij ons ook kan gebeuren...
Wellicht is de reden van de pauze wel belangrijk. Bij ons was de liefde we wel, maar we verzandden steeds in hetzelfde gedoe en verwijten. Bij jullie is de liefde uit elkaar gegroeid. Toch vind ik het geen heel slecht idee. En wat geeft het? Dan zie je toch wat er gebeurt?
Bij ons was het eigenlijk ook zo dat we in een cirkeltje van verwijten zaten. Voor mij niet heel heftig. Ik zocht wat ik onbewust in de relatie miste buiten de deur: ging wat vaker naar m'n hobby, naar m'n vriendinnen. Zo bleef ik gelukkig en zag ik niet dat hij dat niet was. Ik heb vaak gevraagd hoe hij zich voelde, maar hij kan zijn gevoel moeilijk ontdekken en onder woorden brengen. Het is bijna een afwijking zelfs. Hij is wel lief en emphatisch naar anderen. Maar niet naar zichzelf.
In een vorige relatie had ik ook het gevoel na jaren, dat ik tot mezelf wilde komen en m'n eigen gevoel even wilde voelen zonder hem, maar hij kon dit niet. De relatie stopte. Ik kon niet door zoals we gingen, hij kon me geen ruimte geven. Dus hield het op. Ik vraag me jog steeds af hoe het gelopen zou zijn als hij me toen die ruimte wel had gegeven. Ik denk dat ik dan weer naar hem toe getrokken had.
Misschien moet ik hem de ruimte geven. Gewoon omdat ik van hem houd.
Mensen zeggen zovaak dat een pauze onzinnig is en eigenlijk gewoon het einde betekent, of het einde maar iemand durft het niet te zeggen dus dan maar de langzame dood met een pauze om jet zo uit te laten doven. Maar ik zie dat echt anders.
anoniem_63b02a1deda85 wijzigde dit bericht op 06-11-2017 07:47
0.44% gewijzigd
maandag 6 november 2017 om 07:43
Ik denk dat onze basis goed is. We hebben dezelfde toekomstbeelden, maken van elkaar een beter mens, hebben goede banden met familie en vrienden. En houden van elkaar. De vraag is alleen op welke manier? Hij heeft echter een heel destructieve gedachtegang. Met alles, hij doemdenkt over alles. En kennelijk ook over ons. Inderdaad, het is slopend en daarom neig ik naar stoppen en verder gaan met m'n leven.PinkUnicorn schreef: ↑06-11-2017 06:42Lieve TO, ja pauzes kunnen wel helpen. Ja relatietherapie kan wel helpen. Wanneer helpen al deze zaken het best? Als de basis goed is. Zelfs al zou er een andere lover in beeld zijn, dan nog als de basis goed is helpt het. De duur van dergelijke constructies is wel slopend voor je gemoedsrust en kruipt voorbij. Sterkte
maandag 6 november 2017 om 07:44
Dat is best treurig. Als ik aan een creatief project bezig ben en ik besluit het aan de kant te gooien dan is het 98% van de baan, bij de overige 2% probeer ik het nog een keer later en daarna wordt het alsnog afgeblazen.
Logisch want de creativiteit is niet voor niks gestopt. Er was op dat moment niet voldoende liefde meer en dat was de reden om iets anders te gaan doen. Je kan dat gewoon niet dwingen.
Ik zie aandacht als een vorm van liefde. Heb je dat niet (meer) dan is het finito.
Logisch want de creativiteit is niet voor niks gestopt. Er was op dat moment niet voldoende liefde meer en dat was de reden om iets anders te gaan doen. Je kan dat gewoon niet dwingen.
Ik zie aandacht als een vorm van liefde. Heb je dat niet (meer) dan is het finito.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
maandag 6 november 2017 om 07:55
Ik heb volgens mij veel aandacht gegeven, we deden veel samen, gingen veel op vakantie en weekendjes weg. Maar het bleef wellicht wat aan de oppervlakte. Maar je hebt gelijk, de aandacht is veranderd en daarmee de liefde. Heel treurig.retrostar schreef: ↑06-11-2017 07:44Dat is best treurig. Als ik aan een creatief project bezig ben en ik besluit het aan de kant te gooien dan is het 98% van de baan, bij de overige 2% probeer ik het nog een keer later en daarna wordt het alsnog afgeblazen.
Logisch want de creativiteit is niet voor niks gestopt. Er was op dat moment niet voldoende liefde meer en dat was de reden om iets anders te gaan doen. Je kan dat gewoon niet dwingen.
Ik zie aandacht als een vorm van liefde. Heb je dat niet (meer) dan is het finito.
maandag 6 november 2017 om 07:58
Hij wil wel blijven om te praten, maar merkt daardoor geen verandering. Hij vindt het praten wel fijn en lijkt het nodig te hebben. Maar niet om samen te komen. Daarvoor heeft hij afstand nodig. Hij is net vertrokken. We zullen elkaar af en toe moeten zien voor praktische zaken. Hij wil heel graag contact blijven houden. Ik liever niet. Voor nu laat ik het los en zie wel hoe het gaat lopen.honingbijtje schreef: ↑06-11-2017 07:24Ik ben het eens met je gedachtegang wat betreft die pauze, maar kan je hem niet eerst vragen te blijven en te investeren in de relatie? Al zou ik nee van hem als antwoord verwachten, een pauze is een langzame manier van uitmaken tenslotte en kennelijk heeft hij zijn besluit al genomen.
Deze waren namelijk zo fijn!
maandag 6 november 2017 om 20:18
Ik denk dat je het verstandig aanpakt.
Hij heeft geen zin om aan jouw behoefte (begeleiding) tijdens deze relatiepauze gehoor te geven. Daarmee slaat hij dus jouw behoefte over en zegt hij niet 'ik luister niet naar jou', nee hij laat het in zijn gedrag zien. Iemand die ook jouw behoefte belangrijk vindt zou hier toch gehoor aan hebben gegeven? Nu geeft hij wel aan contact met je te willen houden maar zonder begeleiding en jij bent dit niet van plan. Gelijk heb je want dit druist dus in tegen jouw behoefte. Jij luistert dus wel naar wat jij nodig hebt en gelukkig maar want alleen jij kan dus voor jezelf zorgen zeker met een man die niet lijkt afgestemd te zijn op wat jij nodig hebt.
Dit kan gebeuren: Dat door naar jouw behoefte te luisteren ( geen contact) hij nog wel eens verbaasd zou kunnen gaan zijn over zijn reactie hierop, is dan ook echt zijn pakkie aan. Voel je dan ook alsjeblieft niet direct verantwoordelijk als hij je toch blijkt te gaan missen, daar hoef jij niets mee en zeker niet als zijn gedrag niet coherent is met zijn handelen. Maar het kan net zo goed dat de afstand zorgt voor veel meer verwijdering en dus het einde van deze relatie. Hoe lastig ook, probeer je hiermee net zo goed te verzoenen want jouw behoefte om deze relatie wel te redden kan je dus over je eigen grenzen duwen. Zonde van die leuke vrouw die ik hier denk te lezen, dat is niemand waard en ook jij niet.
Wat ik bedoel: Stel dus heel duidelijk de grenzen voor jezelf en houd je daaraan vast als jij dit nodig hebt ook al gaat het dwars in tegen wat je zo graag wil (dat alles gewoon wordt en normaal). Wat hij nodig is heeft is dus vanaf nu volledig aan hem en dus is het ook aan hem om dan zijn shit wel op- en/of aan te pakken. Dat hoeft niet in contact met jou als jij dat niet ziet zitten want : zijn keuzes, zijn leven, zijn gedachten en zijn muizenissen. Dat is een direct gevolg van niet willen tegemoet komen aan jouw keuzes, jouw leven, jouw gedachten, en jóuw wil om wel samen te werken.
Jij bent niet zijn therapeut maar zijn partner. Hij lijkt jou zoals ik het hier lees in te zetten als praatpaal maar je niet te zien als gelijkwaardig partner met wie je dus overlegt en tot een compromis komt. Juist omdat je gelijkwaardig aan elkaar bent.
Sterkte en liefs.
Hij heeft geen zin om aan jouw behoefte (begeleiding) tijdens deze relatiepauze gehoor te geven. Daarmee slaat hij dus jouw behoefte over en zegt hij niet 'ik luister niet naar jou', nee hij laat het in zijn gedrag zien. Iemand die ook jouw behoefte belangrijk vindt zou hier toch gehoor aan hebben gegeven? Nu geeft hij wel aan contact met je te willen houden maar zonder begeleiding en jij bent dit niet van plan. Gelijk heb je want dit druist dus in tegen jouw behoefte. Jij luistert dus wel naar wat jij nodig hebt en gelukkig maar want alleen jij kan dus voor jezelf zorgen zeker met een man die niet lijkt afgestemd te zijn op wat jij nodig hebt.
Dit kan gebeuren: Dat door naar jouw behoefte te luisteren ( geen contact) hij nog wel eens verbaasd zou kunnen gaan zijn over zijn reactie hierop, is dan ook echt zijn pakkie aan. Voel je dan ook alsjeblieft niet direct verantwoordelijk als hij je toch blijkt te gaan missen, daar hoef jij niets mee en zeker niet als zijn gedrag niet coherent is met zijn handelen. Maar het kan net zo goed dat de afstand zorgt voor veel meer verwijdering en dus het einde van deze relatie. Hoe lastig ook, probeer je hiermee net zo goed te verzoenen want jouw behoefte om deze relatie wel te redden kan je dus over je eigen grenzen duwen. Zonde van die leuke vrouw die ik hier denk te lezen, dat is niemand waard en ook jij niet.
Wat ik bedoel: Stel dus heel duidelijk de grenzen voor jezelf en houd je daaraan vast als jij dit nodig hebt ook al gaat het dwars in tegen wat je zo graag wil (dat alles gewoon wordt en normaal). Wat hij nodig is heeft is dus vanaf nu volledig aan hem en dus is het ook aan hem om dan zijn shit wel op- en/of aan te pakken. Dat hoeft niet in contact met jou als jij dat niet ziet zitten want : zijn keuzes, zijn leven, zijn gedachten en zijn muizenissen. Dat is een direct gevolg van niet willen tegemoet komen aan jouw keuzes, jouw leven, jouw gedachten, en jóuw wil om wel samen te werken.
Jij bent niet zijn therapeut maar zijn partner. Hij lijkt jou zoals ik het hier lees in te zetten als praatpaal maar je niet te zien als gelijkwaardig partner met wie je dus overlegt en tot een compromis komt. Juist omdat je gelijkwaardig aan elkaar bent.
Sterkte en liefs.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
maandag 6 november 2017 om 22:57
Dank je wel!Enn schreef: ↑06-11-2017 20:18Ik denk dat je het verstandig aanpakt.
Hij heeft geen zin om aan jouw behoefte (begeleiding) tijdens deze relatiepauze gehoor te geven. Daarmee slaat hij dus jouw behoefte over en zegt hij niet 'ik luister niet naar jou', nee hij laat het in zijn gedrag zien. Iemand die ook jouw behoefte belangrijk vindt zou hier toch gehoor aan hebben gegeven? Nu geeft hij wel aan contact met je te willen houden maar zonder begeleiding en jij bent dit niet van plan. Gelijk heb je want dit druist dus in tegen jouw behoefte. Jij luistert dus wel naar wat jij nodig hebt en gelukkig maar want alleen jij kan dus voor jezelf zorgen zeker met een man die niet lijkt afgestemd te zijn op wat jij nodig hebt.
Klopt, ik kan niet tegen m'n eigen behoeftes ingaan. Dan gaat het ook niet werken. Nu zou hij op zich wel in therapie willen voor mij, het is niet dat hij dat zou weigeren. Hij gelooft alleen niet dat dit voor hem/ ons helpt. Net zoals ik niet in een pauze geloof.
Dit kan gebeuren: Dat door naar jouw behoefte te luisteren ( geen contact) hij nog wel eens verbaasd zou kunnen gaan zijn over zijn reactie hierop, is dan ook echt zijn pakkie aan. Voel je dan ook alsjeblieft niet direct verantwoordelijk als hij je toch blijkt te gaan missen, daar hoef jij niets mee en zeker niet als zijn gedrag niet coherent is met zijn handelen. Maar het kan net zo goed dat de afstand zorgt voor veel meer verwijdering en dus het einde van deze relatie. Hoe lastig ook, probeer je hiermee net zo goed te verzoenen want jouw behoefte om deze relatie wel te redden kan je dus over je eigen grenzen duwen. Zonde van die leuke vrouw die ik hier denk te lezen, dat is niemand waard en ook jij niet.
Dank!
Wat ik bedoel: Stel dus heel duidelijk de grenzen voor jezelf en houd je daaraan vast als jij dit nodig hebt ook al gaat het dwars in tegen wat je zo graag wil (dat alles gewoon wordt en normaal). Wat hij nodig is heeft is dus vanaf nu volledig aan hem en dus is het ook aan hem om dan zijn shit wel op- en/of aan te pakken. Dat hoeft niet in contact met jou als jij dat niet ziet zitten want : zijn keuzes, zijn leven, zijn gedachten en zijn muizenissen. Dat is een direct gevolg van niet willen tegemoet komen aan jouw keuzes, jouw leven, jouw gedachten, en jóuw wil om wel samen te werken.
Ja, ik moet het echt bij hem laten!
Jij bent niet zijn therapeut maar zijn partner. Hij lijkt jou zoals ik het hier lees in te zetten als praatpaal maar je niet te zien als gelijkwaardig partner met wie je dus overlegt en tot een compromis komt. Juist omdat je gelijkwaardig aan elkaar bent.
Goed punt, daar moeten we inderdaad voor waken.
Sterkte en liefs.
woensdag 8 november 2017 om 10:28
Nou, afgelopen zondag is hij op mijn verzoek vertrokken. Ik moest even alleen zijn om alles te verwerken. Morgenavond komt hij weer langs en blijft omdat ik een lang weekend wegga met een vriendin. Ik weet niet goed wat ik moet doen. Verder gaan omdat het over is. Dus: spullen pakken, plannen maken en uitvoeren, morgen naar een bedrijfsuitje gaan zoals gepland, vragen of hij meteen weggaat of even pas op de plaats. Ik merk dat ik hoop houd zolang ik niet verder ga en dat ik het échte verdriet hiermee uitstel. We kunnen blijven praten, maar uiteindelijk is alles wel gezegd. Moeilijk, wat is wijsheid om erachter te komen of er nog wat is of niet...
woensdag 8 november 2017 om 10:33
hij is een doemdenker zeg je... dat lijkt me nou niet de juiste persoon om bij te zijn als het toch al aankomt op 'laten we uitzoeken wat er nog is en wat we kunnen doen'
en uitzoeken wat er nog is... dat klinkt gewoon armoedig. Misschien voelde het zo niet voor jou, maar het was ook geen toprelatie he.
ik zou zeggen, streep erdoor en spullen inpakken. Als jullie nou na een paar jaar allebei spijt hebben vind je elkaar wel weer maar dikke kans dat je dan gelukkig bent met iemand die niet moet denken aan een pauze van jou
en uitzoeken wat er nog is... dat klinkt gewoon armoedig. Misschien voelde het zo niet voor jou, maar het was ook geen toprelatie he.
ik zou zeggen, streep erdoor en spullen inpakken. Als jullie nou na een paar jaar allebei spijt hebben vind je elkaar wel weer maar dikke kans dat je dan gelukkig bent met iemand die niet moet denken aan een pauze van jou
Lorem Ipsum
woensdag 8 november 2017 om 11:06
Dank, hier heb ik wel wat aan. Hij is een doemdenker, maar hij is nog veel meer: lief, sociaal, slim, knap, grappig en we delen dezelfde visies. Hij had alles voor me over. Voor mij was het wel een toprelatie eigenlijk. En over een paar jaar heb ik inderdaad vast iemand die niet twijfelt en met wie het top of nog topper is, maar ook dan zal er iets zijn. En dan denk ik: 'waarom nu niet mn energie erin steken'. Mijn droom is samen met iemand oud te worden en terug te kijken op een mooi leven en tegen elkaar kunnen zeggen: 'dat hebben we maar mooi gegaan samen'. En volgens mij moet je doorzetten om dat te bereiken...turquasi schreef: ↑08-11-2017 10:33hij is een doemdenker zeg je... dat lijkt me nou niet de juiste persoon om bij te zijn als het toch al aankomt op 'laten we uitzoeken wat er nog is en wat we kunnen doen'
en uitzoeken wat er nog is... dat klinkt gewoon armoedig. Misschien voelde het zo niet voor jou, maar het was ook geen toprelatie he.
ik zou zeggen, streep erdoor en spullen inpakken. Als jullie nou na een paar jaar allebei spijt hebben vind je elkaar wel weer maar dikke kans dat je dan gelukkig bent met iemand die niet moet denken aan een pauze van jou
woensdag 8 november 2017 om 11:33
ja doorzettingsvermogen... en dat moet je dan allebei hebben
ik word ook wel eens voor doemdenker versleten maar dat is omdat ik gewoon erg goed ben in bedenken wat mis kan gaan, maaaar ik kan ook erg goed bedenken hoe het ook kan en ik kan er ook nog eens naar handelen
hij heeft de stekker er al uitgetrokken hoor, dus tenzij hij therapie wil is het gewoon afgelopen want een pauze is een soort 'ik vind deze baan niet leuk, wil thuis gaan zitten en om me heen kijken en als ik daar dan niet happy van word dan kom ik wel weer naar kantoor terug'
de associatie met werken is mijn opzet, liefde is een werkwoord, geen afwachtend lijdend voorwerp
(het zou me niet verbazen als je nadat je wat afstand hebt gecreëerd je ineens toch wat meer eigenschappen van hem kunt verzinnen die niet zo heel goed bij je pasten)
ik word ook wel eens voor doemdenker versleten maar dat is omdat ik gewoon erg goed ben in bedenken wat mis kan gaan, maaaar ik kan ook erg goed bedenken hoe het ook kan en ik kan er ook nog eens naar handelen
hij heeft de stekker er al uitgetrokken hoor, dus tenzij hij therapie wil is het gewoon afgelopen want een pauze is een soort 'ik vind deze baan niet leuk, wil thuis gaan zitten en om me heen kijken en als ik daar dan niet happy van word dan kom ik wel weer naar kantoor terug'
de associatie met werken is mijn opzet, liefde is een werkwoord, geen afwachtend lijdend voorwerp
(het zou me niet verbazen als je nadat je wat afstand hebt gecreëerd je ineens toch wat meer eigenschappen van hem kunt verzinnen die niet zo heel goed bij je pasten)
Lorem Ipsum