Relaties
alle pijlers
Ik ben door de war
maandag 6 november 2017 om 21:53
Hallo, ik ben een 27 jarige meid en heb al bijna 9 jaar een relatie met mijn partner, maar er zijn een hele hoop dingen gebeurd en ik weet het even niet meer zo zeer.
Ik was vroeger verliefd, stapelverliefd op hem. Hij had een ex die ons niet met rust wou laten en stiekem sprak hij af met haar. Hier was ik vrij snel achter gekomen en ik had het hem vergeven (we waren toen nog geen 3 maanden samen) na veel samen zijn besloten we na 3 jaar op ons zelf te gaan en ik was in de 7e hemel. Ik vond het nooit plezierig om bij mijn ouders thuis te zijn, er was voor mij nooit rust, dus een eigen stekkie gaf me meer rust en dit klopte.. we waren samen dolgelukkig alleen miste ik nog iets. Er was niet genoeg uitdaging in mijn werk, ik wou meer hebben, een betere functie. Het was voor tijdelijk en ik bleef maar hangen, ik werd langzaam een beetje gefrustreerd. Ondertussen maakte mijn partner ook een carriere switch en zit hij helemaal in zijn nopjes. Jaloers was ik, hij kwam nu meer met vrouwen te werken van zijn leeftijd.
. Ik vond het steeds minder plezierig om bij hem te zijn en de verliefdheid is helemaal verdwenen. Ik had ineens totaal geen zin meer in seks, begin over andere mannen te fantaseren. (Flirten met andere mannen doe ik niet!) Ik heb me wel altijd super schuldig gevoeld en heb hem duidelijk laten weten dat ik gewoon in een flinke dip zat.
In het begin miste ik hem ondanks mijn gevoelens toch nog maar het gevoel van alleen zijn begon snel te wennen. Ondertussen hadden we besloten om een huis te gaan kopen (ik dacht dat misschien daardoor onze relatie sterker zou worden) dus heb ik meegestemd. Toen was ik erachter gekomen dat mijn partner flink heeft liggen flirten met een collega van hem. ik was kwaad, voelde me in de steek gelaten maar toch was ik aan de ene kant ook opgelucht, ik had een fatsoenlijke reden om bij hem weg te gaan,
Ik was een paar dagen bij een vriendin blijven slapen maar hij kon niet stoppen met berichten naar mij toe te sturen. Toen ik hem weer na 4 dagen zag brak mijn hart van schuldgevoelens, hij zag er niet uit. Ik had toen besloten om weer bij hem in te trekken en voor het huisje te gaan. We zijn nu een aantal jaren verder en het gevoel is alweer helemaal weg. We hebben het niet moeilijk, we krijgen beide (ik parttime, hij fulltime) een salaris binnen waar we goed mee rond kunnen komen. Hij wilt aan kinderen beginnen maar ik wil het nog niet.
Mijn vriendinnen verklaren me voor gek, hij is zo lief, charmant en verdient goed. Dat klopt ook wel maar het gevoel is weg. Ook ben ik er laatst achter gekomen dat hij porno verslaafd is en toch wel dagelijks naar (redelijke ranzige) porno filmpjes kijkt, dit zorgt er ook nog eens voor dat ik me zelfs vies voel onder ons vrij partij.
Ik ben zo in de war en weet niet wat ik moet doen. Ja hij is lief, ja we hebben het nu niet slecht. Maar ik mis de verliefdheid, de spanning...
Wat moet ik toch doen
Ik was vroeger verliefd, stapelverliefd op hem. Hij had een ex die ons niet met rust wou laten en stiekem sprak hij af met haar. Hier was ik vrij snel achter gekomen en ik had het hem vergeven (we waren toen nog geen 3 maanden samen) na veel samen zijn besloten we na 3 jaar op ons zelf te gaan en ik was in de 7e hemel. Ik vond het nooit plezierig om bij mijn ouders thuis te zijn, er was voor mij nooit rust, dus een eigen stekkie gaf me meer rust en dit klopte.. we waren samen dolgelukkig alleen miste ik nog iets. Er was niet genoeg uitdaging in mijn werk, ik wou meer hebben, een betere functie. Het was voor tijdelijk en ik bleef maar hangen, ik werd langzaam een beetje gefrustreerd. Ondertussen maakte mijn partner ook een carriere switch en zit hij helemaal in zijn nopjes. Jaloers was ik, hij kwam nu meer met vrouwen te werken van zijn leeftijd.
. Ik vond het steeds minder plezierig om bij hem te zijn en de verliefdheid is helemaal verdwenen. Ik had ineens totaal geen zin meer in seks, begin over andere mannen te fantaseren. (Flirten met andere mannen doe ik niet!) Ik heb me wel altijd super schuldig gevoeld en heb hem duidelijk laten weten dat ik gewoon in een flinke dip zat.
In het begin miste ik hem ondanks mijn gevoelens toch nog maar het gevoel van alleen zijn begon snel te wennen. Ondertussen hadden we besloten om een huis te gaan kopen (ik dacht dat misschien daardoor onze relatie sterker zou worden) dus heb ik meegestemd. Toen was ik erachter gekomen dat mijn partner flink heeft liggen flirten met een collega van hem. ik was kwaad, voelde me in de steek gelaten maar toch was ik aan de ene kant ook opgelucht, ik had een fatsoenlijke reden om bij hem weg te gaan,
Ik was een paar dagen bij een vriendin blijven slapen maar hij kon niet stoppen met berichten naar mij toe te sturen. Toen ik hem weer na 4 dagen zag brak mijn hart van schuldgevoelens, hij zag er niet uit. Ik had toen besloten om weer bij hem in te trekken en voor het huisje te gaan. We zijn nu een aantal jaren verder en het gevoel is alweer helemaal weg. We hebben het niet moeilijk, we krijgen beide (ik parttime, hij fulltime) een salaris binnen waar we goed mee rond kunnen komen. Hij wilt aan kinderen beginnen maar ik wil het nog niet.
Mijn vriendinnen verklaren me voor gek, hij is zo lief, charmant en verdient goed. Dat klopt ook wel maar het gevoel is weg. Ook ben ik er laatst achter gekomen dat hij porno verslaafd is en toch wel dagelijks naar (redelijke ranzige) porno filmpjes kijkt, dit zorgt er ook nog eens voor dat ik me zelfs vies voel onder ons vrij partij.
Ik ben zo in de war en weet niet wat ik moet doen. Ja hij is lief, ja we hebben het nu niet slecht. Maar ik mis de verliefdheid, de spanning...
Wat moet ik toch doen
anoniem_358319 wijzigde dit bericht op 07-11-2017 06:16
14.21% gewijzigd
dinsdag 7 november 2017 om 08:09
Waarom werk je parttime? Zo wordt de kans op een betere functie niet groter he. En als je genoeg inkomen hebt kun je toch gewoon op jezelf wonen, iets voor jezelf zoeken? Hoezo jaloers op hem bij een carriereswitch? Hoezo bij hem blijven omdat hij zo goed verdient? Waarom moest je een fatsoenlijke reden hebben om bij hem weg te gaan, dat je niet meer van hem houdt is niet genoeg reden, je moest wachten tot hij iets met een andere vrouw deed?
Neem eens zelf de verantwoordelijkheid voor jouw leven.
Neem eens zelf de verantwoordelijkheid voor jouw leven.
dinsdag 7 november 2017 om 08:21
_Marana_ schreef: ↑07-11-2017 08:09Waarom werk je parttime? Zo wordt de kans op een betere functie niet groter he. En als je genoeg inkomen hebt kun je toch gewoon op jezelf wonen, iets voor jezelf zoeken? Hoezo jaloers op hem bij een carriereswitch? Hoezo bij hem blijven omdat hij zo goed verdient? Waarom moest je een fatsoenlijke reden hebben om bij hem weg te gaan, dat je niet meer van hem houdt is niet genoeg reden, je moest wachten tot hij iets met een andere vrouw deed?
Neem eens zelf de verantwoordelijkheid voor jouw leven.
De Wet van Wuiles: hoe langer de OP, hoe kleiner de kans op een duurzame relatie.
dinsdag 7 november 2017 om 08:30
Je gevoelens voor hem zijn al jaren weg en toch ga je door. Wat ben je dan voor iemand om de ander zo voor de gekt te houden. En nu kom je aan met dat de relatie niet goed gaat omdat hij flirt?
Jij bent degene die al lang uit de relatie is vertrokken. Kijk eens goed naar je eigen aandeel en je tekort aan handelen. JE had het al jaren geleden uit moeten maken voor dat je ging samenwonen.
Ik hoop van harte dat je vriend gauw een hele leuke vriendin tegen komt die wel van hem houdt, en gevoelens voor hem heeft. En dat ze heel gelukkig worden.
Hij verdient het.
En hij verdient niet de gevangenis van jou, laat hem los.
Het is al lang klaar.
Jij bent degene die al lang uit de relatie is vertrokken. Kijk eens goed naar je eigen aandeel en je tekort aan handelen. JE had het al jaren geleden uit moeten maken voor dat je ging samenwonen.
Ik hoop van harte dat je vriend gauw een hele leuke vriendin tegen komt die wel van hem houdt, en gevoelens voor hem heeft. En dat ze heel gelukkig worden.
Hij verdient het.
En hij verdient niet de gevangenis van jou, laat hem los.
Het is al lang klaar.
dinsdag 7 november 2017 om 09:06