Relaties
alle pijlers
Co ouders en pubers?
vrijdag 10 november 2017 om 10:56
Zijn hier mensen die co ouderschap hebben en pubers? Of kinderen van gescheiden ouders die co hadden op de basisschool?
Hoe vinden pubers dat? Willen de meeste in 1 huis wonen en bij de ander alleen nog langs gaan? Dwingen jullie dat ze blijven switchen tot ze uit huis gaan? Hoe gaat dat bij jullie? Wat doet dat met de band voor degene waar ze alleen nog langskomen?
Ik ben gescheiden en op goede voet met ex. We komen bij elkaar langs en eten wel eens samen. Kerst en verjaardagen vieren we ook gezamenlijk. Ik vind co voor kinderen best belastend al regelen wij alles en hoeven ze alleen maar in de auto te zitten een klein stukje verderop. 2 huizen met net iets andere regels en sfeer vind ik niet ideaal om in op te groeien. Maar we zien ze alle 2 graag en zij ons. 1 huis en zelf verkassen zag ex niet zitten (wat ik stom vind, je kinderen iets opleggen wat je zelf geen optie vind). Dus is er weinig anders mogelijk.
Ik zou het moeilijk vinden als ze dan voor ex kiezen maar wel respecteren. Andersom zou ik het zeker faciliteren maar denk dat ex dat erg moeilijk gaat vinden. Ze zijn nog in de basisschool leeftijd maar vraag me dit (alvast) af.
Hoe vinden pubers dat? Willen de meeste in 1 huis wonen en bij de ander alleen nog langs gaan? Dwingen jullie dat ze blijven switchen tot ze uit huis gaan? Hoe gaat dat bij jullie? Wat doet dat met de band voor degene waar ze alleen nog langskomen?
Ik ben gescheiden en op goede voet met ex. We komen bij elkaar langs en eten wel eens samen. Kerst en verjaardagen vieren we ook gezamenlijk. Ik vind co voor kinderen best belastend al regelen wij alles en hoeven ze alleen maar in de auto te zitten een klein stukje verderop. 2 huizen met net iets andere regels en sfeer vind ik niet ideaal om in op te groeien. Maar we zien ze alle 2 graag en zij ons. 1 huis en zelf verkassen zag ex niet zitten (wat ik stom vind, je kinderen iets opleggen wat je zelf geen optie vind). Dus is er weinig anders mogelijk.
Ik zou het moeilijk vinden als ze dan voor ex kiezen maar wel respecteren. Andersom zou ik het zeker faciliteren maar denk dat ex dat erg moeilijk gaat vinden. Ze zijn nog in de basisschool leeftijd maar vraag me dit (alvast) af.
vrijdag 10 november 2017 om 11:27
Ik heb er geen persoonlijke ervaring mee, maar werk wel veel met pubers. Ik hoor vaker van co-ouderschap bij pubers waar het wel werkt. De belangrijkste voorwaarde is een goede relatie en communicatie tussen ouders en dat ze niet al te ver bij elkaar vandaan wonen. Over het algemeen vinden de kinderen het dan niet vervelend. Kleine dingen (een extra fiets, een extra set schoolboeken) kunnen soms ook uitkomst bieden.
Sterkte!
Sterkte!
Kijk uit malloot, een kokosnoot.
vrijdag 10 november 2017 om 11:29
Mijn -net beginnende puber (13j)- heeft zelf aangegeven dat ze de bestaande co-regeling wilt aanhouden zoals ze was op de basisschool.
Ik vind de regeling niet ideaal (veel wisselmomenten en dus veel onrust met boeken en spullen voor hobbies heen en weer), maar gezien werkomstandigheden van mij en ex is dit niet anders op te lossen. Enige alternatief zou zijn om van de co af te stappen en een weekendregeling op te zetten. Maar dit wilde kind zelf persé niet. Snap ik ook heel goed.
Dus blijft het heen en weer gesjouw met spullen onze verantwoordelijkheid. Ze fiets weliswaar heen en weer zelf tussen de adressen, maar ik kan niet verwachten dat ze dan kilos boeken en een mega sporttas op en neer gaat slepen. Vaak wordt er wel eens in huis x of y wat vergeten wat dan last minute nog opgehaald moet worden. Het is een gedoe. Maar uiteindelijk onze verantwoordelijkheid, want zij heeft hiervoor niet gekozen.
Gelukkig wonen we niet ver van mekaar af en kunnen we ook nog redelijk overweg.
Ik vind de regeling niet ideaal (veel wisselmomenten en dus veel onrust met boeken en spullen voor hobbies heen en weer), maar gezien werkomstandigheden van mij en ex is dit niet anders op te lossen. Enige alternatief zou zijn om van de co af te stappen en een weekendregeling op te zetten. Maar dit wilde kind zelf persé niet. Snap ik ook heel goed.
Dus blijft het heen en weer gesjouw met spullen onze verantwoordelijkheid. Ze fiets weliswaar heen en weer zelf tussen de adressen, maar ik kan niet verwachten dat ze dan kilos boeken en een mega sporttas op en neer gaat slepen. Vaak wordt er wel eens in huis x of y wat vergeten wat dan last minute nog opgehaald moet worden. Het is een gedoe. Maar uiteindelijk onze verantwoordelijkheid, want zij heeft hiervoor niet gekozen.
Gelukkig wonen we niet ver van mekaar af en kunnen we ook nog redelijk overweg.
Even if you are on the right track, you will get run over if you just sit there.â€
vrijdag 10 november 2017 om 11:29
vrijdag 10 november 2017 om 11:37
aankleefsjaan schreef: ↑10-11-2017 11:36Tvp.
Nog geen ervaring mee. Maar vriend heeft co ouderschap met zijn ex voor hun dochtertje (van 6) en ik ben benieuwd naar ervaringen op lange termijn. Ik kom zelf ook uit een gescheiden gezin en gingen maar weinig naar vader dus kan mezelf niet als referentie gebruiken hiervoor.
vrijdag 10 november 2017 om 11:42
Mijn ouders gingen scheiden toen ik puber was. Er was wel sprake van een regeling (ma-do bij moeder, vr-zo bij vader) maar daar werd heel flexibel mee omgegaan, het zei eigenlijk alleen maar iets over waar je verwacht werd voor het eten...
Mijn ouders hebben wel heel bewust gekozen voor twee huizen in hetzelfde dorp, dat was erg fijn! Ook heb ik het altijd heel fijn gevonden dat belangrijke momentem nog samen konden (met zoals jullie doen) en dat mijn ouders alles onderling regelde zodat ik er nooit tussen in stond. Wij hadden een fiets en een sleutel en waren waar we wilde of hoe het uit kwam. Spullen die we nodig hadden namen we ook zelf mee. Was inderdaad een kwestie van een berichtje of belletje waar we uithingen en wat ons plan was en dat was het wel...
Mijn broertje (toen 16) is ooit 'kwijt' geweest omdat mijn vader dacht dat hij bij moeder zou slapen en andersom. Hij had introductie voor zijn nieuwe opleiding gehad en was uiteindelijk met een stel meerderejaars meegegaan en had daar gecrashed. Batterij van zijn telefoon leeg en toen mijn moeder hem de volgende dag om 16:00 niet te pakken kreeg bleek dus dat niemand hem sinds 19:00 de avond er voor nog had gesproken. Paniek! Uiteindelijk belde hij mij om 18:00 "jij had gebeld?"... Oh duh! Daarna werd het allemaal wel even iets strakker (laten weten waar je was of waar je wilde zijn) maar dat was ook snel weer over.
Bij mijn beste vriend waren zijn ouders veel strikter, zij woonden ook in hetzelfde dorp maar als hij bijvoorbeeld op de wisseldag bij mij wilde blijven eten (we waren toen al 15 ofzo) mocht dat niet want 'ik verwacht je om 17:00'. Tja, hij heeft er daardoor snel voor gekozen om bij een van de twee te gaan wonen want hij mocht al sowieso twee dagen per week eigenlijk niks omdat het een wisseldag was.
Mijn ouders hebben wel heel bewust gekozen voor twee huizen in hetzelfde dorp, dat was erg fijn! Ook heb ik het altijd heel fijn gevonden dat belangrijke momentem nog samen konden (met zoals jullie doen) en dat mijn ouders alles onderling regelde zodat ik er nooit tussen in stond. Wij hadden een fiets en een sleutel en waren waar we wilde of hoe het uit kwam. Spullen die we nodig hadden namen we ook zelf mee. Was inderdaad een kwestie van een berichtje of belletje waar we uithingen en wat ons plan was en dat was het wel...
Mijn broertje (toen 16) is ooit 'kwijt' geweest omdat mijn vader dacht dat hij bij moeder zou slapen en andersom. Hij had introductie voor zijn nieuwe opleiding gehad en was uiteindelijk met een stel meerderejaars meegegaan en had daar gecrashed. Batterij van zijn telefoon leeg en toen mijn moeder hem de volgende dag om 16:00 niet te pakken kreeg bleek dus dat niemand hem sinds 19:00 de avond er voor nog had gesproken. Paniek! Uiteindelijk belde hij mij om 18:00 "jij had gebeld?"... Oh duh! Daarna werd het allemaal wel even iets strakker (laten weten waar je was of waar je wilde zijn) maar dat was ook snel weer over.
Bij mijn beste vriend waren zijn ouders veel strikter, zij woonden ook in hetzelfde dorp maar als hij bijvoorbeeld op de wisseldag bij mij wilde blijven eten (we waren toen al 15 ofzo) mocht dat niet want 'ik verwacht je om 17:00'. Tja, hij heeft er daardoor snel voor gekozen om bij een van de twee te gaan wonen want hij mocht al sowieso twee dagen per week eigenlijk niks omdat het een wisseldag was.
vrijdag 10 november 2017 om 11:56
Ik had daar weinig last van. Ik moet er wel bij zeggen dat wij niet op school zaten en dus veel meer tijd/rust hadden om op en neer te gaan en veel minder spullen mee hoefde te nemen.
Wij waren 17, 15 en 13 toen mijn ouders uit elkaar gingen. Ik ging vrij snel een opleiding doen, kreeg een vaste vriend en besloot bij mijn vader te gaan wonen (mijn moeder en ik konden beter met elkaar overweg als we niet in hetzelfde huis woonden). Mijn broer is na twee jaar een opleiding gaan doen en is op kamers gegaan aan de andere kant van het land. Mijn jongste broertje heeft het langst de afgesproken regeling nageleefd maar uiteindelijk is ook hij bij mijn vader ingetrokken. Wij kwamen wel nog regelmatig bij mijn moeder (al had zij ons graag meer gezien) maar in 5 haar was ons leven natuurlijk erg veranderd, vervolgopleidingen, op kamers, partners... Ik heb dus geen ervaring met een situatie die voortkomt uit een langdurig co-ouderschap.
Het klinkt alsof jullie goed met elkaar door een deur kunnen en dat jullie prima afspraken met elkaar kunnen maken. Dat is denk ik veel waard voor de kinderen! Als jullie dan ook de ruimte kunnen geven om hen zelf te laten ervaren en uitproberen wat voor hen werkt, dan ben je een heel eind.
vrijdag 10 november 2017 om 12:04
15&17 jaar en ik ben al jaren gescheiden. De regeling die er was na de scheiding is nog steeds hetzelfde. Dinsdags komen ze hier vrijdag einde van de middag gaan ze naar hun vader. De ene week blijven ze daar de andere komen ze zaterdag weer terug en gaan ze zondag einde van de middag weer naar hun vader. Ook in de vakantie is deze regeling.
Wij wonen nog geen 10 minuten fietsen van elkaar af. Hun vader woont nog in het oude huis, dus hun basis is nooit verandert.
Heel soms een klacht over een vergeten ding die nog bij de andere ouder ligt. Bijvoorbeeld een schoolboek, heb weleens eens besproken dubbele boeken te doen. Maar dat vonden ze zelf onzin, want de helft van de tijd blijven boeken toch op school liggen. Kleding gaat bijna niet mee naar het andere huis, bij allebei kleding zat.
Volgend jaar gaat de oudste uit huis, al lachend gehoord dat ze de ene week bij vader de was komt doen en de andere week hier en dat ze daarna sporadisch thuis zal komen.
Heel hard gezegd, we weten niet anders meer. Dit is ons en hun leven, ik mis ze vreselijk en als ze hadden aangegeven dat ze het heen en weer fietsen niet meer wilden hadden wij zeker met hun aan tafel gezeten en gezocht naar een goeie oplossing.
Wij wonen nog geen 10 minuten fietsen van elkaar af. Hun vader woont nog in het oude huis, dus hun basis is nooit verandert.
Heel soms een klacht over een vergeten ding die nog bij de andere ouder ligt. Bijvoorbeeld een schoolboek, heb weleens eens besproken dubbele boeken te doen. Maar dat vonden ze zelf onzin, want de helft van de tijd blijven boeken toch op school liggen. Kleding gaat bijna niet mee naar het andere huis, bij allebei kleding zat.
Volgend jaar gaat de oudste uit huis, al lachend gehoord dat ze de ene week bij vader de was komt doen en de andere week hier en dat ze daarna sporadisch thuis zal komen.
Heel hard gezegd, we weten niet anders meer. Dit is ons en hun leven, ik mis ze vreselijk en als ze hadden aangegeven dat ze het heen en weer fietsen niet meer wilden hadden wij zeker met hun aan tafel gezeten en gezocht naar een goeie oplossing.
vrijdag 10 november 2017 om 22:13
Ik hoop het ook voor jullie, zet alles op papier bij een mediator. Zelfs tijden en wat er gebeurd bij bijzonderheden. Hier ook gedaan, puur en alleen voor duidelijkheid.
Daarnaast gaat het nu hoe je je co ouderschap het beste kan uitvoeren. Zet je eigen ego op zij en kijk naar wat je kind(eren) nodig hebben. Focus je daarop. En luister goed naar je kind(eren).