Overig
alle pijlers
Napraattopic Deel 93
zondag 5 november 2017 om 19:08
Beste forummers,
Op verzoek een link naar de OP (openingspost) vanwege een te lange OP.
Lees hier de OP van het Napraattopic: overig/napraattopic-op/list_messages/249598
Even ter herinnering: Hinten en hengelen naar eerdere nicks is niet toegestaan.
Als blijkt dat er teveel onduidelijkheid bestaat en de OP niet gelezen wordt, dan zal de OP weer terug gezet worden.
Let op: Ook de huisregels zijn in het Napraattopic gewoon van toepassing.
Veel napraat plezier!
Met vriendelijke groet,
Community Manager Viva en Viva Mod.team
Op verzoek een link naar de OP (openingspost) vanwege een te lange OP.
Lees hier de OP van het Napraattopic: overig/napraattopic-op/list_messages/249598
Even ter herinnering: Hinten en hengelen naar eerdere nicks is niet toegestaan.
Als blijkt dat er teveel onduidelijkheid bestaat en de OP niet gelezen wordt, dan zal de OP weer terug gezet worden.
Let op: Ook de huisregels zijn in het Napraattopic gewoon van toepassing.
Veel napraat plezier!
Met vriendelijke groet,
Community Manager Viva en Viva Mod.team
Vrijheid van meningsuiting betekent NIET dat je alles maar op het forum neer mag pennen.
Bij vragen over beleidskeuzes kun je terecht op het 'vraag het de mods' topic.
Bij vragen over beleidskeuzes kun je terecht op het 'vraag het de mods' topic.
vrijdag 24 november 2017 om 23:50
Ik snap trouwens ook niet waarom velen zo fel reageren op iemand met verdriet over een missed abortion.
De een is verdrietig over ongewenste kinderloosheid, terwijl ze zo graag een kindje had gewild, de ander was enorm blij met een zwangerschap en is verdrietig als die eindigt.
Nou en? Laat mensen hun verdriet. Iedereen heeft wel iets wat haar of hem raakt terwijl een ander zich er niets bij voor kan stellen. Alles altijd maar weg moeten slikken is ook niet per se gezond.
De een is verdrietig over ongewenste kinderloosheid, terwijl ze zo graag een kindje had gewild, de ander was enorm blij met een zwangerschap en is verdrietig als die eindigt.
Nou en? Laat mensen hun verdriet. Iedereen heeft wel iets wat haar of hem raakt terwijl een ander zich er niets bij voor kan stellen. Alles altijd maar weg moeten slikken is ook niet per se gezond.
Sometimes, I hear my voice, and it's been here, silent all these years (Tori Amos)
vrijdag 24 november 2017 om 23:56
Hier is de dood ook nogal een aanwezig fenomeen, vind ik prima.Dana schreef: ↑24-11-2017 23:46Ik kom wat dat aangaat uit een andere cultuur en ik kan me met de beste wil van de wereld niet verplaatsen in wat je hier schrijft, sorry.
In mijn omgeving worden kinderen juist van jongsaf aan vertrouwd gemaakt met de dood. Door ze er niet van weg te houden. Huisdieren gaan dood, opa's en oma's en helaas soms ook jongere familieleden gaan dood. Dat hoort bij het leven. Juist door jonge kinderen te betrekken bij begrafenissen e.d. leren ze ermee om te gaan. Dat komt je in je hele latere leven van pas. Als je er altijd van weggehouden bent, dan is het enorm traumatisch als de dood ineens aan je (familie)deur klopt. Dát is in mijn ogen pas funest voor iemands gevoel van vertrouwen en veiligheid...
Dat is hoe ik erin sta. Maar het is goed mogelijk dat daar een kloof tussen ons gaapt die we niet kunnen gaan overbruggen.
Maar als ik lees dat mensen het verdriet van hun peuter zo uitvergroten, omdat hij zijn tweelingbroertje zo mist, dan denk ik toch dat je als ouder wel iets minder mag projecteren.
Every day offers a new opportunity to give up.
Week 7 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 7 van de Extremely Demotivational Calendar
vrijdag 24 november 2017 om 23:59
Het gaat er toch helemaal niet om dat die to niet verdrietig mag zijn?Dana schreef: ↑24-11-2017 23:50Ik snap trouwens ook niet waarom velen zo fel reageren op iemand met verdriet over een missed abortion.
De een is verdrietig over ongewenste kinderloosheid, terwijl ze zo graag een kindje had gewild, de ander was enorm blij met een zwangerschap en is verdrietig als die eindigt.
Nou en? Laat mensen hun verdriet. Iedereen heeft wel iets wat haar of hem raakt terwijl een ander zich er niets bij voor kan stellen. Alles altijd maar weg moeten slikken is ook niet per se gezond.
Een aantal mensen, waaronder ik, vinden dat to het wel erg dramatiseert. Dat is echt wat anders dan dat ik me niets bij haar verdriet kan voorstellen.
Ik denk alleen dat het haar kan helpen om iets nuchterder ernaar te kijken.
Every day offers a new opportunity to give up.
Week 7 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 7 van de Extremely Demotivational Calendar
zaterdag 25 november 2017 om 00:13
Oh maar daar ben ik het helemaal mee eens. Maar om dan vervolgens maar helemaal te verzwijgen dat er een tweelingbroertje is geweest, vind ik doorslaan naar het andere uiterste.
Als moeder kun je zoiets toch gewoon vertellen, zónder dat die hele emotionele lading eraan wordt gehangen?
Maar misschien is dat ook wel iets van een andere tijd. Is alles met internet en gepsychologiseer et cetera tegenwoordig veel sneller beladen. Wij vonden het vroeger altijd wel een leuk idee, dat mijn zus ook 'met z'n tweeën' had kunnen komen. Ook al had dat betekend dat ik er dan waarschijnlijk niet gekomen zou zijn. Ook dat vond ik als kind eerder een interessant gegeven dan iets dramatisch.
Maf eigenlijk, dat zulke dingen nu eerder als bedreigend en abstract worden beschouwd.
Sometimes, I hear my voice, and it's been here, silent all these years (Tori Amos)
zaterdag 25 november 2017 om 00:18
Als je dat zonder emotionele lading kunt lijkt me dat prima ja.Dana schreef: ↑25-11-2017 00:13Oh maar daar ben ik het helemaal mee eens. Maar om dan vervolgens maar helemaal te verzwijgen dat er een tweelingbroertje is geweest, vind ik doorslaan naar het andere uiterste.
Als moeder kun je zoiets toch gewoon vertellen, zónder dat die hele emotionele lading eraan wordt gehangen?
Maar als mensen gaan schrijven dat hun peuter zijn tweelingsibling zo vreselijk mist vrees ik toch dat ze het met emotionele lading hebben verteld. En als je dat echt niet kunt laten kun je maar beter een tijdje je mond houden lijkt me,
zaterdag 25 november 2017 om 00:24
Tja, ik heb het niet allemaal gelezen, het is ook geen onderwerp waar ik veel zinnigs over kan zeggen, maar ik zag vooral iemand die teleurgesteld was over het mislukken van een zwangerschap. En dan denk ik: laat haar. Soms kan iemand het nodig hebben om daar even helemaal in te zwelgen, om het daarna los te kunnen laten. Als iemand zich ellendig voelt vanwege een griepje dan helpt het ook niet als anderen gaan vertellen dat er veel ergere ziektes zijn. Dan voelt diegene zich rot en dan mag die dat best even zo voelen. De nuchterheid komt later wel weer, als het verdriet is overgewaaid (of de griep is uitgeziekt).Solomio schreef: ↑24-11-2017 23:59Het gaat er toch helemaal niet om dat die to niet verdrietig mag zijn?
Een aantal mensen, waaronder ik, vinden dat to het wel erg dramatiseert. Dat is echt wat anders dan dat ik me niets bij haar verdriet kan voorstellen.
Ik denk alleen dat het haar kan helpen om iets nuchterder ernaar te kijken.
Maar goed, ik reageer misschien nu ook wel te zwaar op de hand voor een gewone vrijdagavond.
Sometimes, I hear my voice, and it's been here, silent all these years (Tori Amos)
zaterdag 25 november 2017 om 00:27
Een vriendinnetje van mijn dochter had ook met een tweelingzusje kunnen zijn.
Ouders nuchtere mensen, maar wel heftige tijden gehad met zwangerschap van twee waarvan één niet meer leefde op het eind.
Niks 'en dóórrrrrr!', maar een plaats voor hun verdriet.
Kind heeft het wel meegekregen en ook wel een fase van dramaqueen gehad. (Bij de slaapfeestjes geesten oproepen en dan een heel gedoe enzo).
Ik zie dan wel weer een functie in dramaqueenen. Groei je overheen en kan je daarna weer door.
Niet iedereen verwerkt graag nuchter. Dat harde als norm verheffen vind ik vergelijkbaar met zwelgen.
Ouders nuchtere mensen, maar wel heftige tijden gehad met zwangerschap van twee waarvan één niet meer leefde op het eind.
Niks 'en dóórrrrrr!', maar een plaats voor hun verdriet.
Kind heeft het wel meegekregen en ook wel een fase van dramaqueen gehad. (Bij de slaapfeestjes geesten oproepen en dan een heel gedoe enzo).
Ik zie dan wel weer een functie in dramaqueenen. Groei je overheen en kan je daarna weer door.
Niet iedereen verwerkt graag nuchter. Dat harde als norm verheffen vind ik vergelijkbaar met zwelgen.
Je hebt zo’n 26.000 dagen tussen níets en eeuwigheid, je kunt lachen, je kunt klagen, maar elke dag ben je voor eeuwig kwijt.
zaterdag 25 november 2017 om 00:34
Ja, dat inderdaad.
Sometimes, I hear my voice, and it's been here, silent all these years (Tori Amos)
zaterdag 25 november 2017 om 00:41
Het ging niet om het verdriet, het IS verdrietig. Maar TO gaat heel ver VInd het al een kindje, zal altijd van haar houden etc etc Het IS nog geen kindje, ze was nog geen 13 weken en het was dus nog niks. Ruw materiaal wat een kindje had kunnen worden maar het niet werd. Verdrietig omdat je niet zwanger meer blijkt prima, mag. Maar ze gaat zo vreselijk ver alsof het al een echt kind is wat ze in haar armen heeft gehouden, dingen mee heeft meegemaakt. Ook het feit dat ze haar andere kleintjes al had ingelicht vind ik nogal vreemd. Dat doe je toch niet met een week of 3 oid? Daar wacht je mee tot het eerste trimester. VInd het geestelijk echt niet gezond overkomen zoals ze schrijft.Dana schreef: ↑24-11-2017 23:50Ik snap trouwens ook niet waarom velen zo fel reageren op iemand met verdriet over een missed abortion.
De een is verdrietig over ongewenste kinderloosheid, terwijl ze zo graag een kindje had gewild, de ander was enorm blij met een zwangerschap en is verdrietig als die eindigt.
Nou en? Laat mensen hun verdriet. Iedereen heeft wel iets wat haar of hem raakt terwijl een ander zich er niets bij voor kan stellen. Alles altijd maar weg moeten slikken is ook niet per se gezond.
zaterdag 25 november 2017 om 00:45
Maar het gaat helemaal niet om hard zijn. Integendeel. Ik vind het zo raar dat het zo in tegenstellingen getrokken wordt.feow schreef: ↑25-11-2017 00:27Een vriendinnetje van mijn dochter had ook met een tweelingzusje kunnen zijn.
Ouders nuchtere mensen, maar wel heftige tijden gehad met zwangerschap van twee waarvan één niet meer leefde op het eind.
Niks 'en dóórrrrrr!', maar een plaats voor hun verdriet.
Kind heeft het wel meegekregen en ook wel een fase van dramaqueen gehad. (Bij de slaapfeestjes geesten oproepen en dan een heel gedoe enzo).
Ik zie dan wel weer een functie in dramaqueenen. Groei je overheen en kan je daarna weer door.
Niet iedereen verwerkt graag nuchter. Dat harde als norm verheffen vind ik vergelijkbaar met zwelgen.
Ik vind haar OP wat overdreven, ik beweer toch niet dat ze moet doen alsof er niks aan de hand is?
Every day offers a new opportunity to give up.
Week 7 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 7 van de Extremely Demotivational Calendar
zaterdag 25 november 2017 om 00:49
Nee hoor, geen kloof, integendeel ik ben het helemaal met je eens. Als de dood zich voordoet in een kinderleven moet je er geen sprookje van maken. Maar als confronteren niet nodig is op jonge leeftijd zoals bij een vanished twin is het miz eerder schadelijk dan wenselijk. Ze hebben nog een heel leven voor zich waarin ze moeten dealen met de dood en andere verdrietige zaken.Dana schreef: ↑24-11-2017 23:46Ik kom wat dat aangaat uit een andere cultuur en ik kan me met de beste wil van de wereld niet verplaatsen in wat je hier schrijft, sorry.
In mijn omgeving worden kinderen juist van jongsaf aan vertrouwd gemaakt met de dood. Door ze er niet van weg te houden. Huisdieren gaan dood, opa's en oma's en helaas soms ook jongere familieleden gaan dood. Dat hoort bij het leven. Juist door jonge kinderen te betrekken bij begrafenissen e.d. leren ze ermee om te gaan. Dat komt je in je hele latere leven van pas. Als je er altijd van weggehouden bent, dan is het enorm traumatisch als de dood ineens aan je (familie)deur klopt. Dát is in mijn ogen pas funest voor iemands gevoel van vertrouwen en veiligheid...
Dat is hoe ik erin sta. Maar het is goed mogelijk dat daar een kloof tussen ons gaapt die we niet kunnen gaan overbruggen.
zaterdag 25 november 2017 om 00:50
zaterdag 25 november 2017 om 00:50
Sommige mensen hebben vanaf het moment dat ze weten dat ze zwanger zijn een beeld en dus een mensje voor ogen. Maakt niet dat ik vind dat anderen hun mening niet zouden mogen geven en het maakt wel dat ik vind dat de mensen die denken in baby/mensjes niet als dramatisch en overdreven neergezet zouden hoeven worden. Ieder haar beleving; de één denkt in klompjes cellen en de ander dus in een baby/mensjes. Hoe je denkt zal wellicht schelen in beleving en voor mij werkte het in ieder geval wel zo want ik ken beide manieren van denken..
So be it.
So be it.
enn wijzigde dit bericht op 25-11-2017 01:01
19.70% gewijzigd
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zaterdag 25 november 2017 om 00:51
helemaal mee eens!Lady*Voldemort schreef: ↑25-11-2017 00:18Als je dat zonder emotionele lading kunt lijkt me dat prima ja.
Maar als mensen gaan schrijven dat hun peuter zijn tweelingsibling zo vreselijk mist vrees ik toch dat ze het met emotionele lading hebben verteld. En als je dat echt niet kunt laten kun je maar beter een tijdje je mond houden lijkt me,
zaterdag 25 november 2017 om 00:54
Eens, maar zadel daar je kind niet mee op. Ik krijg de indruk dat ik een topic heb gemist?Enn schreef: ↑25-11-2017 00:50Sommige mensen hebben vanaf het moment dat ze weten dat ze zwanger zijn een beeld en dus een mensje voor ogen. Maakt niet dat ik vind dat anderen hun mening niet zouden mogen geven en het maakt wel dat ik vind dat deze mensen niet als dramatisch en overdreven neergezet zouden hoeven worden. Ieder haar beleving; de één denkt in klompjes cellen en de ander dus in een baby. Dit zal wellicht schelen in beleving, voor mij werkte het in ieder geval wel zo.
So be it.
zaterdag 25 november 2017 om 00:56
Ik reageer op het missed abortion verhaal, jij op tweelingen waarvan er één zeer vroeg in de zwangerschap stopte met groeien.truitjegeitenbrei schreef: ↑25-11-2017 00:54Eens, maar zadel daar je kind niet mee op. Ik krijg de indruk dat ik een topic heb gemist?
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zaterdag 25 november 2017 om 01:06
Maar als dat in de tijd voor de echo's was weet je dus helemaal niet of het een miskraam was.Dana schreef: ↑24-11-2017 23:33Ik gok zomaar dat mijn zus nog een stukkie ouder is dan jij en echt wel dat ze het toen wisten als je er een van een tweeling was. Moeder kreeg een miskraam en bleek daarna wonder boven wonder toch nog zwanger te zijn. Veel ingewikkelder was het volgens mij niet, hoor.
Ik heb in de zwangerschap van mijn oudste enorm heftige bloedingen gehad, erger nog dan bij mijn miskraam. Maar ik had toen al een paar echo's gehad en zeker weten dat hij er echt in zijn eentje zat.
Dus een bloeding zegt niet zo veel.
En bij een vanishing twin is er vaak helemaal geen bloeding, omdat er gewoon een zwangerschap blijft bestaan en het lichaam dus hormonaal helemaal geen seintje krijgt dat het iets moet afstoten.
Every day offers a new opportunity to give up.
Week 7 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 7 van de Extremely Demotivational Calendar
zaterdag 25 november 2017 om 01:12
Toch wordt er vaak nogal laatdunkend gedaan over mannen en ziek-zijn, want mannen overdrijven altijd zo.Dana schreef: ↑25-11-2017 00:24Als iemand zich ellendig voelt vanwege een griepje dan helpt het ook niet als anderen gaan vertellen dat er veel ergere ziektes zijn. Dan voelt diegene zich rot en dan mag die dat best even zo voelen. De nuchterheid komt later wel weer, als het verdriet is overgewaaid (of de griep is uitgeziekt).
Vind ik vergelijkbaar: ik vind dat to overdrijft.
Een soort man-flu dus.
Every day offers a new opportunity to give up.
Week 7 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 7 van de Extremely Demotivational Calendar
zaterdag 25 november 2017 om 01:21
Maar het helpt niet om ze dat te zeggen want man wordt er hier in ieder geval, niet ineens een stuk minder zeer ernstig ziek van. Afijn, het is iedereen duidelijk dat jij en vele anderen vinden dat deze TO overdrijft. En ja ik snap wat je zegt en ja, ik snap TO ook.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zaterdag 25 november 2017 om 02:14
zaterdag 25 november 2017 om 02:55
Wat wordt er toch vaak wat anders gelezen dan wat er bedoeld wordt.
Ook reacties die aangeven dat TO er mss op een andere manier naar kan (proberen te) kijken kunnen steunend zijn.
Dat heeft niks te maken met dat er maar één manier goed zou zijn, of dat er iets door iemands strot geduwd moet worden.
Every day offers a new opportunity to give up.
Week 7 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 7 van de Extremely Demotivational Calendar
zaterdag 25 november 2017 om 09:04
Lady*Voldemort schreef: ↑24-11-2017 22:14Net weer zo'n supermoeder die heel bewust koos voor een categoraal gymnasium of zoiets. Want mensen die kiezen voor een gemengde brugklas zitten onder de dope of zo.
zaterdag 25 november 2017 om 09:48
Een zware depressie van een week? Wow
