Waardeloze moeder
vrijdag 22 december 2017 om 01:33
Even een nieuwe account omdat ik op mijn andere herkend ben..
Ik heb 10 jaar een relatie met mijn man en eigenlijk is deze al matig tot slecht sinds de geboorte van de jongste (nu ruim 4). Ik heb altijd geroepen nooit te zullen scheiden vanwege de kinderen, maar nu weet ik het echt niet meer.
Wij maken ruzie, elke dag. We kunnen echt geen uur met elkaar doorbrengen zonder ruzie. En waar ik me echt echt probeer in te houden, vooral waar de kinderen bij zijn, heeft mijn man die grens steeds verder opgeschoven. Vandaag moesten de kinderen naar kerstdiner op school vertrekken, maar hij wilde eerst nog douchen. We gingen veel te laat komen, dus ik heb de kinderen vast in de auto gezet en riep naar binnen dat hij nu moest komen anders gingen we zonder hem (heel onaardig, ik weet het! Maar de kinderen hadden zich er zo op verheugd en ik vond het zo zielig dat ws te laat gingen komen). Toen kwam hij woest naar buiten, riep in de auto dat ik een waardeloos stuk stront was en ging boos naast me zitten. Ik werd natuurlijk boos van zijn opmerking en noemde hem een idioot, maarja ivm de kinderen toch maar gauw vertrokken.. En na ruim een uur boos naar me te hebben gekeken gaat het dan weer en doen we net of er niks is gebeurd. Alleen eenmaal thuis slaat de sfeer dan direct weer negatief om. Dochter werd net huilend wakker, dus ik had haar bij ons in bed genomen, maar ze bleef maar huilen en toen werd hij weer woest, we waren een stelletje kutwijven en dochter moest haar bek houden. Ook werd hij fysiek, probeerde ons uit bed te duwen en stompte met zijn vuisten, gelukkig kon ik het opvangen.
En nu.. Ik lig in bed van dochter me serieus af te vragen wat ik nou moet. Scheiden lijkt voor de hand liggend, maar maak ik het daarmee dan niet juist erger? Want we kunnen dan geen ruzie meer maken, maar kinderen zijn wel helft van de tijd alleen bij hem. Ik ben verder niet bang dat hij hun echt wat aandoet, want als ik er niet ben om hem boos te maken, dan is hij dat een stuk minder, maar dan nog.. Hij verliest af en toe echt zijn geduld en kan dan wel fysiek worden.
Mijn man heeft afgelopen zomer een burn out gekregen waarna hij zijn baan heeft opgezegd. Hij begint in februari met een opleiding en werkt daarnaast parttime. Als ik bij hem wegga, gaat hem dat nooit lukken..
Sorry voor het warrige verhaal, maar ik weet nu gewoon even echt niet meer wat ik moet doen. Ik heb het idee dat ik sowieso een waardeloze moeder ben, wat ik ook doe..
Ik heb 10 jaar een relatie met mijn man en eigenlijk is deze al matig tot slecht sinds de geboorte van de jongste (nu ruim 4). Ik heb altijd geroepen nooit te zullen scheiden vanwege de kinderen, maar nu weet ik het echt niet meer.
Wij maken ruzie, elke dag. We kunnen echt geen uur met elkaar doorbrengen zonder ruzie. En waar ik me echt echt probeer in te houden, vooral waar de kinderen bij zijn, heeft mijn man die grens steeds verder opgeschoven. Vandaag moesten de kinderen naar kerstdiner op school vertrekken, maar hij wilde eerst nog douchen. We gingen veel te laat komen, dus ik heb de kinderen vast in de auto gezet en riep naar binnen dat hij nu moest komen anders gingen we zonder hem (heel onaardig, ik weet het! Maar de kinderen hadden zich er zo op verheugd en ik vond het zo zielig dat ws te laat gingen komen). Toen kwam hij woest naar buiten, riep in de auto dat ik een waardeloos stuk stront was en ging boos naast me zitten. Ik werd natuurlijk boos van zijn opmerking en noemde hem een idioot, maarja ivm de kinderen toch maar gauw vertrokken.. En na ruim een uur boos naar me te hebben gekeken gaat het dan weer en doen we net of er niks is gebeurd. Alleen eenmaal thuis slaat de sfeer dan direct weer negatief om. Dochter werd net huilend wakker, dus ik had haar bij ons in bed genomen, maar ze bleef maar huilen en toen werd hij weer woest, we waren een stelletje kutwijven en dochter moest haar bek houden. Ook werd hij fysiek, probeerde ons uit bed te duwen en stompte met zijn vuisten, gelukkig kon ik het opvangen.
En nu.. Ik lig in bed van dochter me serieus af te vragen wat ik nou moet. Scheiden lijkt voor de hand liggend, maar maak ik het daarmee dan niet juist erger? Want we kunnen dan geen ruzie meer maken, maar kinderen zijn wel helft van de tijd alleen bij hem. Ik ben verder niet bang dat hij hun echt wat aandoet, want als ik er niet ben om hem boos te maken, dan is hij dat een stuk minder, maar dan nog.. Hij verliest af en toe echt zijn geduld en kan dan wel fysiek worden.
Mijn man heeft afgelopen zomer een burn out gekregen waarna hij zijn baan heeft opgezegd. Hij begint in februari met een opleiding en werkt daarnaast parttime. Als ik bij hem wegga, gaat hem dat nooit lukken..
Sorry voor het warrige verhaal, maar ik weet nu gewoon even echt niet meer wat ik moet doen. Ik heb het idee dat ik sowieso een waardeloze moeder ben, wat ik ook doe..
vrijdag 22 december 2017 om 10:57
Dit!!sneeuwwitje80 schreef: ↑22-12-2017 10:54Je moet je niet schamen. Hij lijkt compleet de weg kwijt te zijn en dat is niet jouw schuld. Misschien halen jullie momenteel wel het slechtste in elkaar naar boven, maar dat is nog steeds niet jouw schuld.
Je dochter in bed nemen. Misschien niet verstandig, misschien tegen de afspraken in die jullie onlangs nog hebben gemaakt. Reden om dan misschien kortaf te zijn of hierover te mopperen en wellicht als jullie met zijn tweeën zijn boos op je te worden, maar nooit een reden om fysiek te worden en nooit een reden om je vrouw en kind zo uit te schelden. Dat kan gewoon niet.
vrijdag 22 december 2017 om 10:58
Hij heeft NIETS te willen.RozeHommel schreef: ↑22-12-2017 10:46Hij wil namelijk echt niet weggaan en ik wil geen extra scene gaan choppen. Ik ga zo denk ik even langs mijn moeder om te praten.
Ik schaam me zo..
Zorg dat je kinderen gewoon thuis kunnen slapen en mocht bij echt een scene gaan schoppen kan je de politie bellen.
Ook kan je een goede vriend of je vader vragen vannacht bij jullie in huis te blijven zodat je niet alleen bent mocht je toekomstige ex moeilijk gaan doen.
vrijdag 22 december 2017 om 11:05
Soms is iemand helaas echt niet voor reden vatbaar, dan kn je beter zelf weggaangranny71 schreef: ↑22-12-2017 10:58Hij heeft NIETS te willen.
Zorg dat je kinderen gewoon thuis kunnen slapen en mocht bij echt een scene gaan schoppen kan je de politie bellen.
Ook kan je een goede vriend of je vader vragen vannacht bij jullie in huis te blijven zodat je niet alleen bent mocht je toekomstige ex moeilijk gaan doen.
vrijdag 22 december 2017 om 11:05
Google gewoon eens op 'gaslighting'RozeHommel schreef: ↑22-12-2017 10:46Hier heb je inderdaad gelijk in, ik belde hem net op en toen zei hij ook dat hij het alleen had gezegd om mij onder druk te zetten. Hij vindt dat ik nu echt actie moet gaan ondernemen omdat ik het allemaal fout doe met dochter (haar bij ons in bed nemen als ze huilt, dat wil hij niet). Ik heb gezegd dat ik een pauze wil en dat hij ergens anders moet slapen. Toen zei hij dat hij niet gelooft in pauzes en dat we dan maar direct moeten besluiten uit elkaar te gaan.
Ik heb inmiddels mijn beste vriendin gebeld en ik mag met de kinderen naar haar toe. Hij wil namelijk echt niet weggaan en ik wil geen extra scene gaan choppen. Ik ga zo denk ik even langs mijn moeder om te praten.
Ik schaam me zo..
Want dat is wat hij aan het doen is. Hij laat jou denken dat JIJ gek bent en hij normaal.
Het is NIET normaal dat hij dreigt met scheiden om jou te laten doen wat hij wil!
Je gaat als partner niet morrelen aan de fundering van een relatie gewoon om je zin maar te krijgen.
En dat is wat hij continue aan het doen is. Hij misbruikt zijn positie om jou te laten doen wat hij wil. Hij heeft de macht en gebruikt en misbruikt deze te pas en te onpas.
Douchen terwijl de kinderen een kerstdiner hebben? En dan boos zijn op jou?
Het ligt altijd allemaal aan een ander en nooit aan hemzelf. Kinderen huilen niet als de ouders gewoon ontspannen zijn.
Hoelang blijf je bij vriendin? Denk je dat hij jou en de kinderen wel weer in huis toelaat? Of gaat dit pas wanneer jij aan een aantal voorwaarden voor hem hebt voldaan? Als jij beloftes maakt en hij niets hoeft te doen. Denk erom wat je opgeeft als jij de deur uitstapt en hij het huis heeft. Dan kom je er alleen nog op zijn voorwaarden weer in. Besef dat.
vrijdag 22 december 2017 om 11:11
Hele mooie post en zeker waar.Doreia schreef: ↑22-12-2017 11:05Google gewoon eens op 'gaslighting'
Want dat is wat hij aan het doen is. Hij laat jou denken dat JIJ gek bent en hij normaal.
Het is NIET normaal dat hij dreigt met scheiden om jou te laten doen wat hij wil!
Je gaat als partner niet morrelen aan de fundering van een relatie gewoon om je zin maar te krijgen.
En dat is wat hij continue aan het doen is. Hij misbruikt zijn positie om jou te laten doen wat hij wil. Hij heeft de macht en gebruikt en misbruikt deze te pas en te onpas.
Douchen terwijl de kinderen een kerstdiner hebben? En dan boos zijn op jou?
Het ligt altijd allemaal aan een ander en nooit aan hemzelf. Kinderen huilen niet als de ouders gewoon ontspannen zijn.
Hoelang blijf je bij vriendin? Denk je dat hij jou en de kinderen wel weer in huis toelaat? Of gaat dit pas wanneer jij aan een aantal voorwaarden voor hem hebt voldaan? Als jij beloftes maakt en hij niets hoeft te doen. Denk erom wat je opgeeft als jij de deur uitstapt en hij het huis heeft. Dan kom je er alleen nog op zijn voorwaarden weer in. Besef dat.
Alleen heb ik een aanmerking/opmerking over de laatste alinea waarom zou TO nog terug willen in het huis samen met deze man? Scheiden is de enige oplossing naar mijn idee
vrijdag 22 december 2017 om 11:13
Je bent goed bezig nu!
Je vermoedens zijn hier bevestigd dat het echt niet oké is wat er is gebeurd en hoe het gaat in jullie relatie.
Nu ben je steun aan het zoeken in je omgeving. Heel belangrijk! Laat hen echt niet vergoelijken wie hij is of hoe hij kan reageren. Blijf bij je gevoel.
Ik hoop dat ze je goed opvangen.
Daarnaast: als je je verhaal kwijt bent: ( onderstaande post vond ik heel sterk) dit kun je altijd nog doen vandaag he !!
Je vermoedens zijn hier bevestigd dat het echt niet oké is wat er is gebeurd en hoe het gaat in jullie relatie.
Nu ben je steun aan het zoeken in je omgeving. Heel belangrijk! Laat hen echt niet vergoelijken wie hij is of hoe hij kan reageren. Blijf bij je gevoel.
Ik hoop dat ze je goed opvangen.
Daarnaast: als je je verhaal kwijt bent: ( onderstaande post vond ik heel sterk) dit kun je altijd nog doen vandaag he !!
Doreia schreef: ↑22-12-2017 10:37
Je belt zijn ouders op dat ze vanavond en met de Kerst een logé hebben. Dan pak je zijn koffer en zet die buiten neer.
Draai de deur op slot en de haken erop. Houdt de sleutel aan de binnenkant in het slot.
Laat zijn ouders hem maar ophalen.
De grens is bereikt. Die ik met deze zin bereikt:
Ook werd hij fysiek, probeerde ons uit bed te duwen en stompte met zijn vuisten, gelukkig kon ik het opvangen.
Léés wat daar staat! Gelukkig kon jij het opvangen?? Lees vrouw, lees dat nu. Dit gaat over je partner! Dat kán niet. Echt niet.
HIJ wil niets, dan mag hij zichzelf eruit laten zetten door jou.
Wees sterk. Je kinderen verdienen rust.
vrijdag 22 december 2017 om 11:13
Vanuit de kinderen gezien is het niet rechtvaardig dat ZIJ plaats moeten maken omwille van de nukken van vader.
De kinderkamers zijn daar. Het is zometeen Kerstvakantie. Alle spulletjes van de kinderen liggen in dat huis.
Daarom mag man ergens anders vertoeven. Die kinderen mogen in hun eigen huis blijven en tot rust komen in hun eigen bedden,
bij hun eigen kerstboom.
vrijdag 22 december 2017 om 11:16
Ik ben het met je eens alleen ben ik bang dat vader er geen genoegen mee neemt en daardoor nog meer ellende veroorzaakt vor de kinderen.Doreia schreef: ↑22-12-2017 11:13Vanuit de kinderen gezien is het niet rechtvaardig dat ZIJ plaats moeten maken omwille van de nukken van vader.
De kinderkamers zijn daar. Het is zometeen Kerstvakantie. Alle spulletjes van de kinderen liggen in dat huis.
Daarom mag man ergens anders vertoeven. Die kinderen mogen in hun eigen huis blijven en tot rust komen in hun eigen bedden,
bij hun eigen kerstboom.
Maar wellicht projecteer ik mijn eigen verleden te veel hierop en zie ik het verkeerd
Niet quoten svp waarschijnlijk haal ik dit zo weer weg
vrijdag 22 december 2017 om 11:29
vrijdag 22 december 2017 om 11:42
Het zal zeker niet zonder slag op stoot gaan.
Daarom de koffer buiten, de ouders paraat en geen ruimte voor communicatie laten.
Als de ouders meewerken, dan kan een scene enigszins voorkomen worden.
TO en de kinderen uit huis, dat lijkt mij pas meer ellende veroorzaken, want 3 te logeren is veel lastiger dan maar 1 volwassene te logeren.
anoniem_183335 wijzigde dit bericht op 22-12-2017 12:37
11.45% gewijzigd
vrijdag 22 december 2017 om 11:43
Eens! Dan zijn de kinderen niet getuige van de confrontatie.
vrijdag 22 december 2017 om 11:48
Wees hard en duidelijk naar hem. Laat hem weten dat HIJ probeerde zijn eigen kinderen te slaan en jou sloeg. Dat HIJ dus maar een andere slaapplek gaat zoeken. Zet een koffer voor hem voor de deur en zorg dat die op de knip zit. Of zorg dat die koffer met spullen al bij zijn ouders is. Laat zijn ouders ook weten dat hij jou en jouw kind heeft mishandeld. Wees duidelijk en open. Wees duidelijk naar jullie directe familie omgeving dat het zijn handelen is geweest en dat het zijn voorstel is geweest om te scheiden. Desnoods laat je ze het Appje zien waarin hij dat voorstelt.
Maar zorg ervoor dat jij en jouw kinderen het huis als thuisbasis blijven houden.
Jij hoeft je nergens voor te schamen wanneer jij duidelijk de waarheid presenteert. Hij moet zich schamen, maar dat is aan hem. Maar iedereen (ouders/schoonouders/broers/zussen) zal moeten weten wat er speelt. Hou het binnen de directe familie, maar zorg dat je ruggensteun hebt.
Maar zorg ervoor dat jij en jouw kinderen het huis als thuisbasis blijven houden.
Jij hoeft je nergens voor te schamen wanneer jij duidelijk de waarheid presenteert. Hij moet zich schamen, maar dat is aan hem. Maar iedereen (ouders/schoonouders/broers/zussen) zal moeten weten wat er speelt. Hou het binnen de directe familie, maar zorg dat je ruggensteun hebt.
Disclaimer: All presented text are opinionated and present only a written account of my mental state at that time.
vrijdag 22 december 2017 om 12:01
Iedereen schrijft het hier net op een andere manier. Moeder wordt mishandeld waar kind bij is,maar ook uitgescholden en respectloos behandeld. Dat werkt bijna altijd door bij kinderen. En ja ik ben geen leek op dit gebied!Wikka schreef: ↑22-12-2017 08:00Huh?! Waaruit maak jij op dat de kinderen van TO onveilig gehecht zouden zijn?! TO heeft bijna niets over deze kinderen geschreven! Laat staan dat jij de kinderen gezien en onderzocht hebt...
Dit is wel een heel sterk staaltje van "diagnose-op-afstand"... door een leek neem ik aan?
Lijkt me niet helpend om de boel zo op te stoken! De situatie is op zich al lastig genoeg...
Heeft niks met opstoken te maken, misschien beter als het anders verwoord was. Ik maak me juist zorgen om TO en de kinderen.
vrijdag 22 december 2017 om 12:12
Zo. Nou, dat haalt wel een laagje empathie weg, die in m'n vorige post nog speelde. Je man gedraagt zich manipulatief, dominant en heel vervelend!RozeHommel schreef: ↑22-12-2017 10:01Nou man appte net vanaf zijn werk.. Hij zou de kinderen vanmiddag ophalen van de opvang, maar dat gaat hij niet doen. Hij wil uit elkaar, met mij valt niet te praten. Hij is er volledig klaar mee. Ik moet maar iets regelen met de kinderen, hij heeft er schijt aan.
Dat is dus duidelijk.. Hij wil alleen wel thuis slapen vannacht, op de zolder. Dat zie ik niet zitten, dus ik ga op zoek naar een logeerplek voor mij en de kinderen.
Pas op dat je niet teveel voegt. De man waarvan je zegt te houden, lijkt weg te zijn. Kijk naar de man die hij nu is, op basis van hoe hij zich gedraagt, en maak daar de keuzes bij. Het verleden is nu niet je grond van kiezen.
Heel veel sterkte, het wordt een turbulente tijd voor je. Maar onthou dat je er ten eerste veel goed aan doet voor je kinderen!! En ten tweede ook voor jezelf.
Hips, hopsakee en pierlala.
vrijdag 22 december 2017 om 12:26
Ik ben opgegroeid in een gezin waar altijd ruzie was tussen mijn ouders. Pas toen ik ouder werd , was er soms fysieke agressie. Maar ik heb hier echt een trauma van opgelopen, heb jaren therapie nodig gehad en pas na mijn 30ste !!!! werd het leven weer een beetje leuk.
Mijn verleden heeft ook doorgewerkt in ons gezin en hoe ik als moeder was.... Nu ben ik een goede moeder maar 10 jaar geleden echt niet.
Ga alsjeblieft bij je man weg, mijn moeder wilde niet omdat ze dacht dat ze dan alles van ons wegnam ( huis/geld/vakanties) maar ik had zonder alles gekund als ik maar niet als kind met mijn vingers in mijn oren hoefde te gaan slapen of biddend in het raam zat..
De relatie met mijn moeder is overigens nooit meer goed gekomen. Denk daar ook eens aan, op deze manier verlies je echt je kinderen.
Mijn verleden heeft ook doorgewerkt in ons gezin en hoe ik als moeder was.... Nu ben ik een goede moeder maar 10 jaar geleden echt niet.
Ga alsjeblieft bij je man weg, mijn moeder wilde niet omdat ze dacht dat ze dan alles van ons wegnam ( huis/geld/vakanties) maar ik had zonder alles gekund als ik maar niet als kind met mijn vingers in mijn oren hoefde te gaan slapen of biddend in het raam zat..
De relatie met mijn moeder is overigens nooit meer goed gekomen. Denk daar ook eens aan, op deze manier verlies je echt je kinderen.
vrijdag 22 december 2017 om 12:50
RozeHommel schreef: ↑22-12-2017 01:53
Ik zou geen aangifte tegen hem kunnen doen, hij heeft me niet veel pijn gedaan en ik kan hem dat echt niet aandoen..
Nou dan is er nog maar één oplossing hé Terug leren slaan, en goed!
Geloof me als je dat leert én toepast is het zó over. Een vent slaat alleen als hij weet dat je niks terug doet.
Ik zou trouwens wél aangifte doen...nadat ik terug had geslagen NIEMAND maar dan ook echt niemand komt aan mijn kind!!!
vrijdag 22 december 2017 om 12:55
Niet doen!! Hij wil weg dan gaat hij ook maar weg. Hij kan vast wel bij een vriend ouders of anders slapen en anders maar onder een brug. JIJ MOET NIET JE HUIS VERLATENRozeHommel schreef: ↑22-12-2017 10:01Nou man appte net vanaf zijn werk.. Hij zou de kinderen vanmiddag ophalen van de opvang, maar dat gaat hij niet doen. Hij wil uit elkaar, met mij valt niet te praten. Hij is er volledig klaar mee. Ik moet maar iets regelen met de kinderen, hij heeft er schijt aan.
Dat is dus duidelijk.. Hij wil alleen wel thuis slapen vannacht, op de zolder. Dat zie ik niet zitten, dus ik ga op zoek naar een logeerplek voor mij en de kinderen.
En dat bedoel ik buiten emotioneel zeer juridisch Als jij gaat logeren ben jij degene die weg is gegaan!
Bel een slotenmaker en laat meteen een ander slot op de deur zetten.
vrijdag 22 december 2017 om 12:59
Nina, daarvoor zijn dit soort relaties te complex. TO denkt op dit moment dat de fout toch ook ergens bij haar moet liggen ( WAT NIET ZO IS!) waardoor zij hem niet als 100% dader kan zien en daartegen aangifte doet.
Heb ik ook niet gedaan, terwijl ik door mijn toenmalige 'vriend' werd gewurgd en het zwart voor mijn ogen werd. Aangifte is nooit in mij opgekomen. Geen moment. Want ik had het er toch wel ergens naar gemaakt. Ik had hem getergd tot het uiterste toch? Ben wel bij hem weg gegaan en gelukkig hadden we geen kinderen.
TO ik wens je sterkte. Hou je poot stijf. Trap niet in zijn zalvende woorden die hij straks gaat bezigen, nadat hij de kinderen 'zo lief' uit de opvang heeft gehaald en samen met hen het huis binnen stapt. Zo kan het écht niet langer!
Heb ik ook niet gedaan, terwijl ik door mijn toenmalige 'vriend' werd gewurgd en het zwart voor mijn ogen werd. Aangifte is nooit in mij opgekomen. Geen moment. Want ik had het er toch wel ergens naar gemaakt. Ik had hem getergd tot het uiterste toch? Ben wel bij hem weg gegaan en gelukkig hadden we geen kinderen.
TO ik wens je sterkte. Hou je poot stijf. Trap niet in zijn zalvende woorden die hij straks gaat bezigen, nadat hij de kinderen 'zo lief' uit de opvang heeft gehaald en samen met hen het huis binnen stapt. Zo kan het écht niet langer!