Relaties
alle pijlers
Waardeloze moeder
vrijdag 22 december 2017 om 01:33
Even een nieuwe account omdat ik op mijn andere herkend ben..
Ik heb 10 jaar een relatie met mijn man en eigenlijk is deze al matig tot slecht sinds de geboorte van de jongste (nu ruim 4). Ik heb altijd geroepen nooit te zullen scheiden vanwege de kinderen, maar nu weet ik het echt niet meer.
Wij maken ruzie, elke dag. We kunnen echt geen uur met elkaar doorbrengen zonder ruzie. En waar ik me echt echt probeer in te houden, vooral waar de kinderen bij zijn, heeft mijn man die grens steeds verder opgeschoven. Vandaag moesten de kinderen naar kerstdiner op school vertrekken, maar hij wilde eerst nog douchen. We gingen veel te laat komen, dus ik heb de kinderen vast in de auto gezet en riep naar binnen dat hij nu moest komen anders gingen we zonder hem (heel onaardig, ik weet het! Maar de kinderen hadden zich er zo op verheugd en ik vond het zo zielig dat ws te laat gingen komen). Toen kwam hij woest naar buiten, riep in de auto dat ik een waardeloos stuk stront was en ging boos naast me zitten. Ik werd natuurlijk boos van zijn opmerking en noemde hem een idioot, maarja ivm de kinderen toch maar gauw vertrokken.. En na ruim een uur boos naar me te hebben gekeken gaat het dan weer en doen we net of er niks is gebeurd. Alleen eenmaal thuis slaat de sfeer dan direct weer negatief om. Dochter werd net huilend wakker, dus ik had haar bij ons in bed genomen, maar ze bleef maar huilen en toen werd hij weer woest, we waren een stelletje kutwijven en dochter moest haar bek houden. Ook werd hij fysiek, probeerde ons uit bed te duwen en stompte met zijn vuisten, gelukkig kon ik het opvangen.
En nu.. Ik lig in bed van dochter me serieus af te vragen wat ik nou moet. Scheiden lijkt voor de hand liggend, maar maak ik het daarmee dan niet juist erger? Want we kunnen dan geen ruzie meer maken, maar kinderen zijn wel helft van de tijd alleen bij hem. Ik ben verder niet bang dat hij hun echt wat aandoet, want als ik er niet ben om hem boos te maken, dan is hij dat een stuk minder, maar dan nog.. Hij verliest af en toe echt zijn geduld en kan dan wel fysiek worden.
Mijn man heeft afgelopen zomer een burn out gekregen waarna hij zijn baan heeft opgezegd. Hij begint in februari met een opleiding en werkt daarnaast parttime. Als ik bij hem wegga, gaat hem dat nooit lukken..
Sorry voor het warrige verhaal, maar ik weet nu gewoon even echt niet meer wat ik moet doen. Ik heb het idee dat ik sowieso een waardeloze moeder ben, wat ik ook doe..
Ik heb 10 jaar een relatie met mijn man en eigenlijk is deze al matig tot slecht sinds de geboorte van de jongste (nu ruim 4). Ik heb altijd geroepen nooit te zullen scheiden vanwege de kinderen, maar nu weet ik het echt niet meer.
Wij maken ruzie, elke dag. We kunnen echt geen uur met elkaar doorbrengen zonder ruzie. En waar ik me echt echt probeer in te houden, vooral waar de kinderen bij zijn, heeft mijn man die grens steeds verder opgeschoven. Vandaag moesten de kinderen naar kerstdiner op school vertrekken, maar hij wilde eerst nog douchen. We gingen veel te laat komen, dus ik heb de kinderen vast in de auto gezet en riep naar binnen dat hij nu moest komen anders gingen we zonder hem (heel onaardig, ik weet het! Maar de kinderen hadden zich er zo op verheugd en ik vond het zo zielig dat ws te laat gingen komen). Toen kwam hij woest naar buiten, riep in de auto dat ik een waardeloos stuk stront was en ging boos naast me zitten. Ik werd natuurlijk boos van zijn opmerking en noemde hem een idioot, maarja ivm de kinderen toch maar gauw vertrokken.. En na ruim een uur boos naar me te hebben gekeken gaat het dan weer en doen we net of er niks is gebeurd. Alleen eenmaal thuis slaat de sfeer dan direct weer negatief om. Dochter werd net huilend wakker, dus ik had haar bij ons in bed genomen, maar ze bleef maar huilen en toen werd hij weer woest, we waren een stelletje kutwijven en dochter moest haar bek houden. Ook werd hij fysiek, probeerde ons uit bed te duwen en stompte met zijn vuisten, gelukkig kon ik het opvangen.
En nu.. Ik lig in bed van dochter me serieus af te vragen wat ik nou moet. Scheiden lijkt voor de hand liggend, maar maak ik het daarmee dan niet juist erger? Want we kunnen dan geen ruzie meer maken, maar kinderen zijn wel helft van de tijd alleen bij hem. Ik ben verder niet bang dat hij hun echt wat aandoet, want als ik er niet ben om hem boos te maken, dan is hij dat een stuk minder, maar dan nog.. Hij verliest af en toe echt zijn geduld en kan dan wel fysiek worden.
Mijn man heeft afgelopen zomer een burn out gekregen waarna hij zijn baan heeft opgezegd. Hij begint in februari met een opleiding en werkt daarnaast parttime. Als ik bij hem wegga, gaat hem dat nooit lukken..
Sorry voor het warrige verhaal, maar ik weet nu gewoon even echt niet meer wat ik moet doen. Ik heb het idee dat ik sowieso een waardeloze moeder ben, wat ik ook doe..
vrijdag 22 december 2017 om 17:17
Je danst de tango van huiselijk geweld TO en je ziet het jezelf doen. Omdat je meedanst denk je dat...nou ja eigenlijk denk je niet meer, zo lijkt het. Er gaat qua cognitieve dissonantie iets helemaal mis in die hersenen van je. Hij geeft je de illusie van 'vriendelijk vragen' waar jij met open ogen intuint omdat je niet bereid ben de inmiddels niet functionele normen/oordelen van vroeger, aan te passen.
Je gaat mee in tango van het machtsspel terwijl er geen passie of liefde is want de gelijkwaardigheid is zwaar zoek. Er is gooi- en smijtwerk em aantrekkingskracht. Niks volwassen interactie. Stop met kinderlijk reageren. Je plaatst jezelf in LaLaLand.
Stop met vragen/verzoeken/moties/petities indienen alsof je 1 of ander kamerlid bent van een minderheidspartij die aan het kwelen is 'het kan toch niet zo zijn dat...'.
Ga besturen.
Je gaat mee in tango van het machtsspel terwijl er geen passie of liefde is want de gelijkwaardigheid is zwaar zoek. Er is gooi- en smijtwerk em aantrekkingskracht. Niks volwassen interactie. Stop met kinderlijk reageren. Je plaatst jezelf in LaLaLand.
Stop met vragen/verzoeken/moties/petities indienen alsof je 1 of ander kamerlid bent van een minderheidspartij die aan het kwelen is 'het kan toch niet zo zijn dat...'.
Ga besturen.
hanke321 wijzigde dit bericht op 22-12-2017 17:21
2.65% gewijzigd
vrijdag 22 december 2017 om 17:20
Mooie post jawjaw schreef: ↑22-12-2017 17:13Je wordt er ook zo moedeloos en gefrustreerd van om zoiets te lezen. Vooral dat continue excuseren van TO, een gedrag dat er door de jaren in is geslopen. iedere buitenstaander ziet gewoon hoe fout de situatie is, hoe erg het is, maar degene die er zelf inzit, die is gewoon verblind geraakt door al die jaren van misbruik. Daar is gewoon niet doorheen te komen want ze zijn al helemaal geherprogrammeerd, gehersenspoeld. soort van Stockholm syndroom.
Je vraagt je dan echt af hoe iemand zich zo kan laten mishandelen, maar er treed gewoon cognitieve dissonantie op wanneer men ze wijst op het schadelijke gedrag waar ze zichzelf en hun kinderen aan ontwerpen. Deze slachtoffers zijn van zichzelf niet slecht, ze weten alleen niet beter en ze kunnen gewoon de acceptatie niet aan dat ze in een foute situatie zitten.
vrijdag 22 december 2017 om 17:39
zou heel goed nodig kunnen zijn. ik heb vannacht ook berichten van haar gezien toen het net gebeurd was en daar op geantwoord.
Het viel me toen al op dat er weinig antwoord op vragen kwam en ze vooral met zichzelf bezig is. Valt het je niet op dat er geen woord over de oudste van zes gesproken word? Niet hoe het daarmee gaat, niks.
dat vind ik vreemd, zoals anderen ook al zeggen: je laat je kinderen niet slaan en jezelf ook niet er zijn grenzen.
Ik vind het vermoeiend dat zulke moeders blijven roepen: maar hij heeft echt ook lieve kanten hoor....... arme kinderen.
En ja, ik hoop dat het niet waar is. Zou heel erg zijn en ik voorspel dat ze dan nog wel een paar jaar blijft. Tot een instantie ingrijpt en de kinderen naar een pleeggezin of tehuis gaan.
Iets met zachte heelmeesters en stinkende wonden.
DAt het moeilijk is om knopen door te hakken ok maar ze heeft dus ondanks dat ze vijf keer het nr. heeft gehad NIET gebeld om hulp.
Geen huisarts, geen veilig thuis, alleen zichzelf laten troosten door haar moeder en ook gewoon gaan werken. Fulltime, wie heeft de kinderen naar school gebracht dan? Zij moest werken toch, en bij moeder uithuilen ook kreeg ze vanochtend al vroeg een appje dat hij wilde scheiden. Vanaf zijn werk dat hij vannacht nog niet had, toen had hij ontslag genomen en ging pas in maart weer wat doen. Nu heeft hij toch een baantje.
Ik ben geen rechercheur maar er kloppen dingen gewoon niet. Hoe kan je werken en bij je moeder uithuilen tegelijk, heeft ze het kind wat vannacht bijna beuken kreeg omdat ze huilde met vader meegestuurd, hoe ging dat? O nee, het viel wel mee ze kon de beuken zelf opvangen. Dan geeft het niet voor dat kindje. Even sorry tegen pappa zeggen en alles gaat gewoon weer verder.
Ik vind het ge-jamaar vermoeiend in dit soort topics.
EEN KIND VAN VIER PROBEREN UIT BED TE BEUKEN! Voor een moeder moet dat voldoende zijn om in te grijpen en ze kan niet zeggen dat ze niet weet waar ze terechtkan, dat staat hier meerdere keren en steeds: jamaar hij is ook lief.. jamaar ik hou van hem.. jamaar dat kind huilde en hij was zo moe... jamaar waar moet die arme schat dan heen... jamaar hij woont toch hier.... jamaar hij wil de kinderen toch ophalen...... jamaar hij zegt zelf dat hij een burnout heeft (alsof dat een reden is om een huilende kleuter en je vrouw uit bed te beuken) enz enz enzoverder.
Het is nu of nooit. Niks jamaar, je beschermt je kinderen en wat er anders gebeurd kan je hier lezen. Dan toch zijn kant kiezen ik vind het vaag.
vrijdag 22 december 2017 om 17:57
Maar hopen dat hij ze geen pijn doet dan ook al weet je het niet zeker.RozeHommel schreef: ↑22-12-2017 02:56hij is regelmatig alleen met ze. Ik geloof niet dat hij ze dan pijn doet oid, al weet ik dat natuurlijk niet zeker. Vannacht was ook voor het eerst dat hij zich op ons allebei richtte.
Voor het eerst dat hij jullie beiden een pak rammel wilde geven, dus 1 persoon tegelijk komt al vaker voor. Nogmaals hoe kan je NIET zeker weten dat hij ze geen pijn doet als hij jou al eerder geslagen heeft tenminste dat maak ik op uit het feit dat het de eerste keer is dat hij jullie allebei eruit beukte. Als ik het fout begrijp verbeter me. Ik hoop dat ik het verkeerd begrijp allemaal.
vrijdag 22 december 2017 om 18:13
Klopt helemaal en mooi verwoord! Maar er is iets wat verschillend is als je helemaal verblind bent: dan open je geen topic en vertel je niemand wat er speelt. Dat heeft ze wel gedaan in het besef dat het zo niet verder kan.jaw schreef: ↑22-12-2017 17:13Je wordt er ook zo moedeloos en gefrustreerd van om zoiets te lezen. Vooral dat continue excuseren van TO, een gedrag dat er door de jaren in is geslopen. iedere buitenstaander ziet gewoon hoe fout de situatie is, hoe erg het is, maar degene die er zelf inzit, die is gewoon verblind geraakt door al die jaren van misbruik. Daar is gewoon niet doorheen te komen want ze zijn al helemaal geherprogrammeerd, gehersenspoeld. soort van Stockholm syndroom.
Je vraagt je dan echt af hoe iemand zich zo kan laten mishandelen, maar er treed gewoon cognitieve dissonantie op wanneer men ze wijst op het schadelijke gedrag waar ze zichzelf en hun kinderen aan ontwerpen. Deze slachtoffers zijn van zichzelf niet slecht, ze weten alleen niet beter en ze kunnen gewoon de acceptatie niet aan dat ze in een foute situatie zitten.
De grens is dus wel bereikt anders had ze hem huilend beloofd dat dochtertje nooit meer in bed zou komen, nu heeft ze een topic geschreven om te vragen hoe nu verder, zo doorgaan was geen optie meer. Als je dan nog niks doet ben je medeplichtig, geen gijzelaar....
Zal wel hard klinken maar dat moet ook. Voor de kinderen. Als ze die niet had gehad was het haar keuze
Wat vind oma ervan eigenlijk, de eerste de beste die mijn denkbeeldige kind en kleindochter slaat is nog niet van me af en als ze terug zou gaan naar de vent die mijn kleindochter van 4 kutwijf noemt en slaat zou ik ingrijpen.
Omdat 2 kleintjes dat zelf niet kunnen.
vrijdag 22 december 2017 om 18:17
Hoi Lenn1234, sorry dat ik niet alles beantwoord heb, het is ook allemaal verwarrend voor mij. Mijn man heeft inderdaad zijn drukke en stressvolle baan opgezegd en is na twee maanden thuis ongeschoold, makkelijk werk gaan doen. Fijn voor de financiën en goed te combineren met zijn studie straks. Onze oudste valt niet veel over te zeggen, een lief en vrolijk meisje die vannacht gewoon sliep. Jongste dochter heb ik gevraagd van vannacht, maar zoals ik al dacht weet ze er niks meer van. Ze was aan het huilen om een rare droom en ik denk dat ze nog half sliep. Verder zijn ze dol op hun vader en waar ik vannacht zei eat ik dacht dat hij ze nooit pijn had gedaan, weet ik dat eigenlijk wel zeker. Vooral oudste heeft een sterk ontwikkeld gevoel van onrechtvaardogheid en meldt het direct aan mij als ze vindt dat er iets niet goed of eerlijk is gegaan.
Kinderen hoefden vandaag niet naar school, vrije dag na het kerstdiner van gisteren. Ik werkte vanmorgen thuis vanwege monteur die langskwam, toen hij weg ging ben ik eerst langs mijn moeder gereden voor een knuffel en daarna door naar mijn werk. Zo duidelijk genoeg?
Verder heb ik net even kort en kalm met man gepraat, hij was nu vooral erg verdrietig. Vannacht slaapt hij in onze logeerkamer en morgen vertrekt hij voor een paar dagen naar zijn ouders. Even rust om verder na te denken!
Kinderen hoefden vandaag niet naar school, vrije dag na het kerstdiner van gisteren. Ik werkte vanmorgen thuis vanwege monteur die langskwam, toen hij weg ging ben ik eerst langs mijn moeder gereden voor een knuffel en daarna door naar mijn werk. Zo duidelijk genoeg?
Verder heb ik net even kort en kalm met man gepraat, hij was nu vooral erg verdrietig. Vannacht slaapt hij in onze logeerkamer en morgen vertrekt hij voor een paar dagen naar zijn ouders. Even rust om verder na te denken!
vrijdag 22 december 2017 om 18:18
O ja dat is wel een wereld van verschil.... heb je ook gelezen dat ze niet zeker weet of hij de kinderen pijn doet als ze er niet bij is? Verder laat ik het hierbij, ik denk niet dat ze haar kinderen opeens gaat beschermen. Wel haar man, de excuses voor zijn gedrag zijn er wel. Voor zichzelf ook trouwens....JustcallmeTuT schreef: ↑22-12-2017 18:03Lenn, goed lezen.
De man van to heeft ontslag genomen van zijn stressvolle baan en werkt nu een paar dagen per week in een minder stressvolle en minderbetaalde baan.
In februari gaat hij een studie volgen.
vrijdag 22 december 2017 om 19:39
Omdat zijn ouders in het buitenland wonen acht ik die kans erg klein, vlak voor kerst is het lastig reizen als je niets geboekt hebt. Hopelijk is het met de auto bereikbaar. Is de afstand een probleem to?
vrijdag 22 december 2017 om 20:13
Als je man een paar dagen weg is raad ik je aan alles financieel goed uit te zoeken.
Je kan het beste ook met vrienden/familie praten die je vertrouwd en uitleggen wat er bij jullie speelt. Het is echt van belang dat je je ogen opend en ziet in wat voor een relatie je werkelijk zit.
Met andere woorden, benut je tijd goed om na te denken en stappen te ondernemen
Je kan het beste ook met vrienden/familie praten die je vertrouwd en uitleggen wat er bij jullie speelt. Het is echt van belang dat je je ogen opend en ziet in wat voor een relatie je werkelijk zit.
Met andere woorden, benut je tijd goed om na te denken en stappen te ondernemen
anoniem_358010 wijzigde dit bericht op 22-12-2017 20:14
0.27% gewijzigd
vrijdag 22 december 2017 om 20:14
Hoe is de sfeer nu thuis? Hou je het nog vol? Hoe is zijn stemming?
vrijdag 22 december 2017 om 20:16
Man is nu vooral verdrietig. Hij heeft vanmiddag met mijn moeder gepraat, wat wel heel fijn was, die kent ons allebei goed. En hij heeft haar en mij beloofd in therapie te gaan, dus dat is erg fijn!
vrijdag 22 december 2017 om 20:20
Eerst zien dan geloven. Waarom, waarmee gaat hij in therapie? Het ligt volgens hem toch niet aan hem maar aan jou? Is het bed opgemaakt voor hem op zolder?RozeHommel schreef: ↑22-12-2017 20:16Man is nu vooral verdrietig. Hij heeft vanmiddag met mijn moeder gepraat, wat wel heel fijn was, die kent ons allebei goed. En hij heeft haar en mij beloofd in therapie te gaan, dus dat is erg fijn!
vrijdag 22 december 2017 om 20:26
TO, wat een vreselijk verhaal. Hoop dat je echt sterk kan blijven hierin en dat je je beseft dat je echt weg moet bij je man, wat hij nog gaat zeggen/beloven. Je kan het jouw kinderen echt niet aan doen om bij hem te blijven.
Nog een praktische tip: misschien is het goed om e.e.a. op de app te zetten naar hem zodat je toch een soort bewijs hebt wat er gebeurd is vannacht. Dus als hij bijvoorbeeld morgen naar zijn ouders gaat zou je nog iets kunnen appen van '... ik wil niet met je verder, omdat jij mij uitgescholden hebt waar de kinderen bij waren en mij (eer)gisteravond met je vuisten uit bed hebt geduwd en mijn dochter en mij kutwijf noemde'. Dan heb je ook een soort bewijs van wat er gebeurd is, als hij je niet tegenspreekt. Misschien zou je ook een app op je telefoon kunnen installeren waarmee je gesprekken opgenomen worden (zoals Total Recall, kost een euro of zo), zodat je ook daarmee kan bewijzen hoe hij zich gedraagt. Ik ben niet juridisch onderlegd, dus het is denk ik goed om een expert te raadplegen, maar misschien is dit een goed begin, zodat hij niet later kan ontkennen wat er gebeurd is.
Nog een praktische tip: misschien is het goed om e.e.a. op de app te zetten naar hem zodat je toch een soort bewijs hebt wat er gebeurd is vannacht. Dus als hij bijvoorbeeld morgen naar zijn ouders gaat zou je nog iets kunnen appen van '... ik wil niet met je verder, omdat jij mij uitgescholden hebt waar de kinderen bij waren en mij (eer)gisteravond met je vuisten uit bed hebt geduwd en mijn dochter en mij kutwijf noemde'. Dan heb je ook een soort bewijs van wat er gebeurd is, als hij je niet tegenspreekt. Misschien zou je ook een app op je telefoon kunnen installeren waarmee je gesprekken opgenomen worden (zoals Total Recall, kost een euro of zo), zodat je ook daarmee kan bewijzen hoe hij zich gedraagt. Ik ben niet juridisch onderlegd, dus het is denk ik goed om een expert te raadplegen, maar misschien is dit een goed begin, zodat hij niet later kan ontkennen wat er gebeurd is.
vrijdag 22 december 2017 om 20:37
Goed zo, hartstikke fijn. Een betere actie dan het verwisselen van de sloten, wat sommigen hier suggereerdenRozeHommel schreef: ↑22-12-2017 18:17Verder heb ik net even kort en kalm met man gepraat, hij was nu vooral erg verdrietig. Vannacht slaapt hij in onze logeerkamer en morgen vertrekt hij voor een paar dagen naar zijn ouders. Even rust om verder na te denken!
Een beetje rust kunnen jullie wel gebruiken.
vrijdag 22 december 2017 om 22:29
Nou, dat is opgelost: hij slaapt op de logeerkamer. Jij hebt je zin: niet op zolder!RozeHommel schreef: ↑22-12-2017 10:01Nou man appte net vanaf zijn werk.. Hij zou de kinderen vanmiddag ophalen van de opvang, maar dat gaat hij niet doen. Hij wil uit elkaar, met mij valt niet te praten. Hij is er volledig klaar mee. Ik moet maar iets regelen met de kinderen, hij heeft er schijt aan.
Dat is dus duidelijk.. Hij wil alleen wel thuis slapen vannacht, op de zolder. Dat zie ik niet zitten, dus ik ga op zoek naar een logeerplek voor mij en de kinderen.
Wat fijn dat hij je moeder beloofd heeft in therapie te gaan, was ze niet boos op hem of weet ze niet precies wat er gebeurd is? Heb je zijn ouders, jouw ouders, zijn zus allemaal verteld over het slaan terwijl je je kindje troostte na een nachtmerrie? Wel doen, of hij nou verdrietig is of niet.
Zit hij nu te googelen op zoek naar een therapie en voor wat, zijn burn-out en zijn moeilijke gezin of voor wat er mis is tussen jullie want als jij ook altijd loopt te schelden tegen hem is dat ook niet normaal. En angstig voor de kinderen, om nog maar te zwijgen over wat ze ingeprent krijgen wat 'normaal' is.
Gek genoeg ben ik bang dat jullie op dit moment zitten te knuffelen en je hem nog een kans geeft. Of hij neemt nog een kans net hoe je het wilt zien.
Waarom zou je dochter na een leuk kerstfeest op school een nachtmerrie krijgen en huilend wakker worden en niet van kerstbomen en kaarsjes dromen, zou het te maken kunnen hebben met hoe de heenreis verliep.....??????
Heeft hij zijn spullen al gepakt en de kinderen uitgelegd dat hij er een paar daagjes niet is, weten zijn ouders dat hij geweld gebruikt heeft?
Mijn vader had me ws alle hoeken van de kamer laten zien als ik zoiets geflikt had. Kan me ook niet goed voorstellen hoe dat moet zijn om zo op te groeien. Pa en ma die elkaar verrot schelden (hij: stuk stront! jij: idioot) en dat dag in dag uit.
Doet me denken aan een docu over huiselijk geweld die begint met een scene waarin je een man en vrouw zo tegen elkaar hoort schreeuwen. Kind zit in zijn kamer en zet muziek op met oortjes in. Volume max en nog hoort hij het glas tegen de muur kapot vallen en zijn moeder een gil geven. Dan gaat hij onder zijn dekbed liggen en houd met beide handen de oortjes zo diep mogelijk in zijn oren gedrukt.
Nog één vraagje: je oudste heeft zo'n goed gevoel voor wat recht en krom is zeg je. Dan weet ze heel goed dat dit niet ok is en ook dat er geen donder van klopt als haar ouders alleen maar ruzie met elkaar maken.
Jij bent dan de laatste die ze in vertrouwen kan nemen, jij bent onderdeel van haar probleem.
Ik ken geen kinderen van 6 die hun moeder apart nemen en zeggen mam, je huwelijk is niet ok, al vier jaar niet daar wil ik het eens met je over hebben. Dat doet ze dan wel tegen een leerkracht die ze vertrouwd, waar een klik mee is. En dan kan jouw moeder je ook niet meer helpen.
Ik ken een vrouw die uit zo'n gezin kwam en weet je met wie ze nog regelmatig omgaat? Haar vader. hij heeft oprecht spijt gekregen na hun scheiding. Haar moeder wil ze nooit meer zien. haar moeder is het ergste volgens haar want: ze stak geen poot uit en zat alleen maar te huilen en te snikken: wat moet IK nou, wat moet IK nou. Nooit: hoe moet het met mijn dochter, dit is geen leven voor een kind...
Je kan nu niet meer zeggen: ik wist niet dat het echt zo erg was... sterkte!
vrijdag 22 december 2017 om 23:08
Ten eerste.. Jammer dat je niet naar de huisarts bent gegaan.
Ten tweede.. hoe ga jij reageren als je dochter over 20 jaar met hetzelfde verhaal bij jou komt over haar partner? (Jullie leven nu voor dat dit normaal is. )
Ten derde.. elk kind gun je een gezin met twee gelukkige ouders. Als dat niet kan met gelukkig gescheiden ouders (die normaal met elkaar omgaan). Maar in ieder geval geen scheldende of vechtende ouders. Waarom gun jij jouw kinderen niet iets beters dan dit?
Ten tweede.. hoe ga jij reageren als je dochter over 20 jaar met hetzelfde verhaal bij jou komt over haar partner? (Jullie leven nu voor dat dit normaal is. )
Ten derde.. elk kind gun je een gezin met twee gelukkige ouders. Als dat niet kan met gelukkig gescheiden ouders (die normaal met elkaar omgaan). Maar in ieder geval geen scheldende of vechtende ouders. Waarom gun jij jouw kinderen niet iets beters dan dit?
vrijdag 22 december 2017 om 23:42
rosar schreef: ↑22-12-2017 20:26TO, wat een vreselijk verhaal. Hoop dat je echt sterk kan blijven hierin en dat je je beseft dat je echt weg moet bij je man, wat hij nog gaat zeggen/beloven. Je kan het jouw kinderen echt niet aan doen om bij hem te blijven.
Nog een praktische tip: misschien is het goed om e.e.a. op de app te zetten naar hem zodat je toch een soort bewijs hebt wat er gebeurd is vannacht. Dus als hij bijvoorbeeld morgen naar zijn ouders gaat zou je nog iets kunnen appen van '... ik wil niet met je verder, omdat jij mij uitgescholden hebt waar de kinderen bij waren en mij (eer)gisteravond met je vuisten uit bed hebt geduwd en mijn dochter en mij kutwijf noemde'. Dan heb je ook een soort bewijs van wat er gebeurd is, als hij je niet tegenspreekt. Misschien zou je ook een app op je telefoon kunnen installeren waarmee je gesprekken opgenomen worden (zoals Total Recall, kost een euro of zo), zodat je ook daarmee kan bewijzen hoe hij zich gedraagt. Ik ben niet juridisch onderlegd, dus het is denk ik goed om een expert te raadplegen, maar misschien is dit een goed begin, zodat hij niet later kan ontkennen wat er gebeurd is.
zaterdag 23 december 2017 om 00:07
Ik lees vooral heel veel berichten over wat je moet doen. Maar wat wil jij? Je geeft aan dat je toch ook van je man houdt. Dat lijkt me heel legitiem, je bent niet voor niets zolang bij elkaar. Mijn vraag is: waar hou je van? Wat aan je man maakt dat je van hem houdt? Ik lees de nare berichten over hem en ben benieuwd waarvoor je dan bij hem zou willen blijven. dan moet er toch ook heel veel goeds zijn?
Belangrijk is ook te weten dat jij verantwoordelijk bent voor jouw geluk. En niet voor dat van je man. Hij is verantwoordelijk voor zijn eigen leven. En dus ook zijn eigen geluk en of hij het wel of niet redt zonder jou. Afhankelijkheid is nooit een goede basis voor een relatie. Zoals ik het lees, spelen er meerdere issues en belangrijk is dat je daar voor jezelf antwoorden op vindt.
Wees niet bang, volg je eigen weg door je hart te volgen. Wat zegt je gevoel? Het eerst wat er in je opkomt als je jezelf de vraag stelt of je in dit huwelijk wilt blijven? En anders is het wellicht een tip om jezelf vragen te stellen en de antwoorden op te schrijven. Je zult zien dat je op een gegeven moment vanzelf gaat schrijven, dat er heel veel gaat komen, de voors en de tegens. Lees het later eens terug, het zijn de antwoorden die deep down inside in jou zitten. Follow your heart!
Belangrijk is ook te weten dat jij verantwoordelijk bent voor jouw geluk. En niet voor dat van je man. Hij is verantwoordelijk voor zijn eigen leven. En dus ook zijn eigen geluk en of hij het wel of niet redt zonder jou. Afhankelijkheid is nooit een goede basis voor een relatie. Zoals ik het lees, spelen er meerdere issues en belangrijk is dat je daar voor jezelf antwoorden op vindt.
Wees niet bang, volg je eigen weg door je hart te volgen. Wat zegt je gevoel? Het eerst wat er in je opkomt als je jezelf de vraag stelt of je in dit huwelijk wilt blijven? En anders is het wellicht een tip om jezelf vragen te stellen en de antwoorden op te schrijven. Je zult zien dat je op een gegeven moment vanzelf gaat schrijven, dat er heel veel gaat komen, de voors en de tegens. Lees het later eens terug, het zijn de antwoorden die deep down inside in jou zitten. Follow your heart!
zaterdag 23 december 2017 om 05:47
Ja wellicht als ze GEEN kinderen had was dit een goed verhaal.LuisterEngeltje schreef: ↑23-12-2017 00:07Ik lees vooral heel veel berichten over wat je moet doen. Maar wat wil jij? Je geeft aan dat je toch ook van je man houdt. Dat lijkt me heel legitiem, je bent niet voor niets zolang bij elkaar. Mijn vraag is: waar hou je van? Wat aan je man maakt dat je van hem houdt? Ik lees de nare berichten over hem en ben benieuwd waarvoor je dan bij hem zou willen blijven. dan moet er toch ook heel veel goeds zijn?
Belangrijk is ook te weten dat jij verantwoordelijk bent voor jouw geluk. En niet voor dat van je man. Hij is verantwoordelijk voor zijn eigen leven. En dus ook zijn eigen geluk en of hij het wel of niet redt zonder jou. Afhankelijkheid is nooit een goede basis voor een relatie. Zoals ik het lees, spelen er meerdere issues en belangrijk is dat je daar voor jezelf antwoorden op vindt.
Wees niet bang, volg je eigen weg door je hart te volgen. Wat zegt je gevoel? Het eerst wat er in je opkomt als je jezelf de vraag stelt of je in dit huwelijk wilt blijven? En anders is het wellicht een tip om jezelf vragen te stellen en de antwoorden op te schrijven. Je zult zien dat je op een gegeven moment vanzelf gaat schrijven, dat er heel veel gaat komen, de voors en de tegens. Lees het later eens terug, het zijn de antwoorden die deep down inside in jou zitten. Follow your heart!
Maar ze is nu wel verantwoordelijk voor 2 kinderen die het verdienen om in een veilige en liefdevolle leefomgeving op te groeien.
Sorry hoor maar kom op TO. Waar is je eigenwaarde. Hij is geen lieve vader als hij je kind uit bed beukt!! Hij kan lief doen dat is heel wat anders.