Relaties
alle pijlers
Houd hij mij tegen?
dinsdag 26 december 2017 om 00:32
Ik ben een jonge vrouw van 20 jaar. De meeste zullen wel denken, wat weet die er nou van en dat is precies de reden waarom ik graag van jullie wil horen.
Inmiddels heb ik ruim 4,5 jaar een relatie met mijn jeugdliefde waar ik nog steeds heel veel van hou. Maar ik krijg steeds meer het idee dat ik mij niet verder kan ontwikkelen.
Ik doe een fijne HBO-opleiding en loop bij een mooi bedrijf stage. En toch heb ik het idee dat ik meer wil maar dat dat niet kan.
Bij alles is hij mijn “eerste” geweest. En daarom vind ik het moeilijk om hem los te laten. Maar daarnaast ben ik pas 20 en moet ik misschien juist iets meer genieten?
Ik hou heel veel van hem maar ik ben niet meer verliefd zoals ik dat eerst was. En toch is de stap om hem te laten gaan immens groot en het voelt echt onmogelijk. We zijn samen opgegroeid tot jong volwassenen en kennen elkaar door en door.....
Heeft iemand tips voor mij? Want ik maak mezelf nu vooral ongelukkig doordat ik zoveeeeel nadenk over alles.
Inmiddels heb ik ruim 4,5 jaar een relatie met mijn jeugdliefde waar ik nog steeds heel veel van hou. Maar ik krijg steeds meer het idee dat ik mij niet verder kan ontwikkelen.
Ik doe een fijne HBO-opleiding en loop bij een mooi bedrijf stage. En toch heb ik het idee dat ik meer wil maar dat dat niet kan.
Bij alles is hij mijn “eerste” geweest. En daarom vind ik het moeilijk om hem los te laten. Maar daarnaast ben ik pas 20 en moet ik misschien juist iets meer genieten?
Ik hou heel veel van hem maar ik ben niet meer verliefd zoals ik dat eerst was. En toch is de stap om hem te laten gaan immens groot en het voelt echt onmogelijk. We zijn samen opgegroeid tot jong volwassenen en kennen elkaar door en door.....
Heeft iemand tips voor mij? Want ik maak mezelf nu vooral ongelukkig doordat ik zoveeeeel nadenk over alles.
dinsdag 26 december 2017 om 00:39
In mijn ontwikkeling naar mijn idee. Ik leef toch anders dan de meeste studenten op mijn leeftijd. Ik heb het idee dat zij toch allemaal verder ontwikkelt zijn dan ik.
Dat kan ook aan mijzelf liggen natuurlijk maar ik heb het idee dat onze relatie het ook een beetje tegenhoudt om door te groeien.
dinsdag 26 december 2017 om 00:46
Het is niet perse dat hij iets doet. Hij is gewoon in zijn doen en later veel jonger dan ik. Ik ben al volwassener dan dat hij is. Ik voel bijvoorbeeld heel erg de drang en de behoeft om uit huis te gaan terwijl hij daar nog nooit overna heeft gedacht. Hij doet niks fout, absoluut niet. Maar doordat hij zo jong is in alles heb ik het gevoel dat ik moeilijker door kan groeien.Sunshine585 schreef: ↑26-12-2017 00:43Wat doet hij dan, concreet? Heb jee een voorbeeld? Ik kan me er nog niet zoveel bij voorstellen.
dinsdag 26 december 2017 om 00:46
Ik denk dat het wel meevaldt met die ontwickeling eigenlijkSiep1997 schreef: ↑26-12-2017 00:39In mijn ontwikkeling naar mijn idee. Ik leef toch anders dan de meeste studenten op mijn leeftijd. Ik heb het idee dat zij toch allemaal verder ontwikkelt zijn dan ik.
Dat kan ook aan mijzelf liggen natuurlijk maar ik heb het idee dat onze relatie het ook een beetje tegenhoudt om door te groeien.
anoniem_323693 wijzigde dit bericht op 26-12-2017 01:02
Reden: Fout=goet
Reden: Fout=goet
0.79% gewijzigd
dinsdag 26 december 2017 om 00:47
Ik ken dit. Tot hij twijfelde.. En ik ook maar het idee om bij hem weg te gaan. Vond ik zo en zo moeilijk. En heb hier veel verdriet van gehad. Relatie toch uit gemaakt. Jaar lang vrienden gebleven en dat ging goed. Leek soms dat we elkaar weer leuk vonden. Totdat hij een meid had ontmoet en vroeg of ik hem de ruimte wilde geven om hier over na te denken. Hij of mij. Toen was het klaar. Ik hoef geen 2e keus te zijn, hij wist immers wat hij aan me had. Hij kreeg relatie met haar. En hij bleef me stalken en hoopte dat ik bij hem terug zou komen.
Ja jaaaaren verder en ik kan wel voor de kop slaan dat dit toch lang geduurd heeft. Maargoed die ervaringen neem je weer mee. Nadien ging een wereld voor me open. Niet afhankelijk zijn van iemand -wereld. En wat heb ik genoten.
Als je kiest om te stoppen met je relatie zou ik ook alle contacten verbreken. Juist omdat jullie jong samen volwassen zijn geworden is het verwerking wel moeilijker. (Als ik kijk naar mijn vervolg relaties)
Ja jaaaaren verder en ik kan wel voor de kop slaan dat dit toch lang geduurd heeft. Maargoed die ervaringen neem je weer mee. Nadien ging een wereld voor me open. Niet afhankelijk zijn van iemand -wereld. En wat heb ik genoten.
Als je kiest om te stoppen met je relatie zou ik ook alle contacten verbreken. Juist omdat jullie jong samen volwassen zijn geworden is het verwerking wel moeilijker. (Als ik kijk naar mijn vervolg relaties)
anoniem_258455 wijzigde dit bericht op 26-12-2017 00:49
0.05% gewijzigd
Bam!!!!
dinsdag 26 december 2017 om 00:48
dinsdag 26 december 2017 om 00:50
Ik hou heel veel van hem en dat maakt het verhaal zo lastig. We zijn twee heel verschillende personen en groeien misschien door die verschillen nu een beetje uit elkaar. Hoeveel we ook van elkaar houden.Sunshine585 schreef: ↑26-12-2017 00:48Ik krijg het gevoel dat jullie relatie niet (meer) gelijkwaardig is, dat je hem wat te kinderlijk vindt nog.
Je kunt natuurlijk zelf wel op kamers gaan, ook al heeft hij die behoefte (nog) niet en kijken wat er gebeurt. Houd je nog wel van hem?
dinsdag 26 december 2017 om 01:01
idd, foei mie 
dinsdag 26 december 2017 om 01:34
Heel naar, maar is dit niet je antwoord? Je zou ook even wat afstand van elkaar kunnen nemen. Even pas op de plaats. Niet helemaal uit maken maar een beetje uit die verwevenheid loskomen..
dinsdag 26 december 2017 om 05:09
Jullie waren nog heel jong toen jullie een relatie kregen, en in de loop van de tijd zijn jullie veraderd, opgegroeid. En, zoals je zelf al zegt, uit elkaar gegroeid. Dat is normaal, hoe verdrietig ook. Ik vermoed dat het simpelweg tijd is voor jou om zonder hem verder te gaan. Ga lekker op kamers, sla je vleugels uit. En wees niet bang om vertrouwde dingen los te laten.
dinsdag 26 december 2017 om 05:51
Liefde uit zich op ontzettend veel manieren. Dat je van iemand houdt betekent niet dat je eeuwig een romantische relatie met die persoon moet/zult hebben.
Ik merk in mijn omgeving grofweg 2 verschillende verwachtingspatronen.
A. Blijft langer thuiswonen, werkt al jong en heeft vaak ook al jong een vaste relatie. Gaat vanuit ouderlijk huis samenwonen, vaak in omgeving van ouders/schoonouders.
B. Gaat vroeg op kamers, vaak verder weg van ouders, en studeren. Ontmoet vaak pas later iemand om mee te willen samenwonen. Of geniet van single zijn. Geniet van reizen en is na de studie ambitieus op werkgebied. Heeft geen haast met huisje, boompje, beestje.
Deze stereotypes hebben zulke andere wensen over hun toekomst dat ze geen goede match zijn als partners.
Ik merk in mijn omgeving grofweg 2 verschillende verwachtingspatronen.
A. Blijft langer thuiswonen, werkt al jong en heeft vaak ook al jong een vaste relatie. Gaat vanuit ouderlijk huis samenwonen, vaak in omgeving van ouders/schoonouders.
B. Gaat vroeg op kamers, vaak verder weg van ouders, en studeren. Ontmoet vaak pas later iemand om mee te willen samenwonen. Of geniet van single zijn. Geniet van reizen en is na de studie ambitieus op werkgebied. Heeft geen haast met huisje, boompje, beestje.
Deze stereotypes hebben zulke andere wensen over hun toekomst dat ze geen goede match zijn als partners.
dinsdag 26 december 2017 om 07:47
Als jij het gevoel hebt dat je nog veel meer moet leren en ervaren voordat je een gezin gaat opbouwen dan is dat duidelijk toch? Waarom zou je jezelf pesten met een ander soort leven? Daar schiet niemand iets mee op.
Als je ook met andere mannen wil vrijen dan moet je je oude relatie wel verbreken. Maar anders hoeft dat niet echt. Misschien leer je er wel juist van als je voor jezelf opkomt terwijl je toch in de relatie blijft. Dat is echt een kunst waar je later wat aan hebt.
Ben je bang dat je toch teveel zijn zin gaat doen dan kan je beter eerst de relatie verbreken.
Als je ook met andere mannen wil vrijen dan moet je je oude relatie wel verbreken. Maar anders hoeft dat niet echt. Misschien leer je er wel juist van als je voor jezelf opkomt terwijl je toch in de relatie blijft. Dat is echt een kunst waar je later wat aan hebt.
Ben je bang dat je toch teveel zijn zin gaat doen dan kan je beter eerst de relatie verbreken.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
dinsdag 26 december 2017 om 07:54
Als jij het huis uit wil, dan doe je dat toch gewoon?
Betekent toch niet dat hij dat ook moet doen? Waarin houdt hij je tegen dan?
Zijn leven, zijn keuzes.
Jouw leven, jouw keuzes.
Zelfde met stage: waarom heb je het idee dat hij je tegenhoudt?
Betekent toch niet dat hij dat ook moet doen? Waarin houdt hij je tegen dan?
Zijn leven, zijn keuzes.
Jouw leven, jouw keuzes.
Zelfde met stage: waarom heb je het idee dat hij je tegenhoudt?
Je moet het leven niet te serieus nemen. Je overleeft het toch niet!
dinsdag 26 december 2017 om 07:57
Ik heb destijds de relatie verbroken en dat was doodeng (op eigen benen staan, brrr...). Maar wel goed voor me. Het was heel moeilijk want ik hield heel veel van mijn ex en het is een ongelofelijke lieverd, maar wij waren niet de beste persoon voor elkaar.
Uiteindelijk ben ik een paar jaar later iemand anders tegengekomen met wie ik nu huisje/boompje/beestje heb, en hij ook. Ik had zelf die tussenliggende tijd van flirten, studeren, op kamers, uitgaan, reizen, etc. niet willen missen. En ik denk dat mijn (inmiddels) man ook beter bij me past dan mijn jeugdliefde.
Maar ik weet nog goed hoe spannend en eng het was om destijds de relatie te verbreken. Want met ex was niks mis, het zat hem vooral in een stuk gevoel dat ik miste en dat vond ik heel moeilijk. Het voelde ook heel ondankbaar naar hem toe, want hij deed alles voor me? En er zijn tijden dat ik gedacht heb dat ik dan liever zelf zou inleveren op mijn geluk, dan hem de pijn van een relatiebreuk aandoen. Tot het niet meer ging... En uiteindelijk zijn we er allebei beter van geworden.
Sterkte met je beslissing!
Uiteindelijk ben ik een paar jaar later iemand anders tegengekomen met wie ik nu huisje/boompje/beestje heb, en hij ook. Ik had zelf die tussenliggende tijd van flirten, studeren, op kamers, uitgaan, reizen, etc. niet willen missen. En ik denk dat mijn (inmiddels) man ook beter bij me past dan mijn jeugdliefde.
Maar ik weet nog goed hoe spannend en eng het was om destijds de relatie te verbreken. Want met ex was niks mis, het zat hem vooral in een stuk gevoel dat ik miste en dat vond ik heel moeilijk. Het voelde ook heel ondankbaar naar hem toe, want hij deed alles voor me? En er zijn tijden dat ik gedacht heb dat ik dan liever zelf zou inleveren op mijn geluk, dan hem de pijn van een relatiebreuk aandoen. Tot het niet meer ging... En uiteindelijk zijn we er allebei beter van geworden.
Sterkte met je beslissing!
dinsdag 26 december 2017 om 08:14
Waarom geef je hem de schuld van keuzes die je zelf maakt?
Ga de dingen doen die jij belangrijk vindt, maak de ontwikkeling door die je wil. En dan merk je vanzelf wel of hij je steunt/stimuleert of juist tegenhoudt.
Misschien blijken jullie nog steeds prima bij elkaar te passen, misschien groeien jullie uit elkaar, niemand kan in de toekomst kijken, ook hij zal zich nog verder ontwikkelen, op welke manier dan ook. Garanties heb je toch niet, wat je ook doet (of niet doet).
Dus dan kan je het net zo goed gewoon proberen. De relatie beëindigen kan altijd nog, als dat is wat je wil.
Maar je moet niet van tevoren al de verantwoordelijkheid bij hem leggen voor stappen die je zelf niet durft te nemen.
Ga de dingen doen die jij belangrijk vindt, maak de ontwikkeling door die je wil. En dan merk je vanzelf wel of hij je steunt/stimuleert of juist tegenhoudt.
Misschien blijken jullie nog steeds prima bij elkaar te passen, misschien groeien jullie uit elkaar, niemand kan in de toekomst kijken, ook hij zal zich nog verder ontwikkelen, op welke manier dan ook. Garanties heb je toch niet, wat je ook doet (of niet doet).
Dus dan kan je het net zo goed gewoon proberen. De relatie beëindigen kan altijd nog, als dat is wat je wil.
Maar je moet niet van tevoren al de verantwoordelijkheid bij hem leggen voor stappen die je zelf niet durft te nemen.
