Friendly Drama

05-01-2018 20:22 129 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hoi lieve mensen op dit forum,

In de zomervakantie ben ik met mijn beste vriendin 4 dagen naar Barcelona gegaan. Wij zijn twee twintigers en ze had toen net een week officieel een relatie met haar nieuwe vriend. Deze jongen besloot om op dag 2 van onze trip ook langs te komen, samen met zijn broertje en een vriend. Dit verpestte mijn vakantie, omdat ik twee dagen het vijfde wiel was.
Mijn vriendin en ik gaan al terug sinds de kleuterklas, maar deze vakantie heeft een enorme deuk in onze vriendschap gemaakt. Haar relatie neemt haar bijna volledig op en ze toont amper nog interesse in mij of onze vriendschap. Ik hoor nauwelijks nog wat van haar en heb haar al weken niet gezien. Hoe kan ik deze vriendschap nog redden?

xxxx a friendly face
anoniem_361984 wijzigde dit bericht op 05-01-2018 20:45
Reden: Sommige info was misschien overboden, maar het liefst zou ik echt tips ontvangen over hoe ik een gesprek hierover begin met haar.
19.98% gewijzigd
Of, of.. zomaar een gek idee hoor... Je gaat dingen gewoon in het juiste perspectief en realistisch zien en stopt met zwelgen en stapt er gewoon overheen.
Alle reacties Link kopieren
Stap 1: bel:
Yo vriendin, lang geleden, ik wil graag weer wat afspreken, wanneer heb je tijd+ afspreken+ vervolg je gesprek over koetjes en kalfjes.
Stap 2: kom opdagen, klets wat gezellig. Zeg dat je t gemist hebt, dat je vriendschap waardeert
Vraag haar of zij ook t idee heeft dat vriendschap na vakantie wat veranderd is.
Zoja, vraag of jullie nog wat moeten uitpraten. Zoja, doe dat.
Zonee, ga door naar andere onderwerpen.
Einde. Opgelost
Alle reacties Link kopieren
Shine_bright101 schreef:
05-01-2018 21:22
Stap 1: bel:
Yo vriendin, lang geleden, ik wil graag weer wat afspreken, wanneer heb je tijd+ afspreken+ vervolg je gesprek over koetjes en kalfjes.
Stap 2: kom opdagen, klets wat gezellig. Zeg dat je t gemist hebt, dat je vriendschap waardeert
Vraag haar of zij ook t idee heeft dat vriendschap na vakantie wat veranderd is.
Zoja, vraag of jullie nog wat moeten uitpraten. Zoja, doe dat.
Zonee, ga door naar andere onderwerpen.
Einde. Opgelost
Bedankt, hier heb ik ten minste echt iets aan!
Orangetree schreef:
05-01-2018 21:19
Of, of.. zomaar een gek idee hoor... Je gaat dingen gewoon in het juiste perspectief en realistisch zien en stopt met zwelgen en stapt er gewoon overheen.
Precies.
Soms gaan dingen in het leven anders dan jij had verwacht TO. Dat hoort bij het leven en bij interactie met mensen. Die kunnen nogal onvoorspelbaar zijn soms. Je hebt niet alles altijd maar in de hand lieve meid, er kunnen zomaar opeens andere dingen gebeuren.

Daarom krijg je van mij nu een redelijke trap onder je hol zodat je straks niet over iets nog onzinnigers dan dit drama loopt te maken op je werk of zo later.
Waar gaat dit over? Dit is waarom ik echt moe word van al die mensen die hun topic halverwege veranderen. Leeghalen is irritant maar duidelijk.

Nu staat er volgens mij:
To ging op vakantie, een dag later kwam haar vriend met nog wat vrienden. Daarom heeft haar vriend nu ruzie met iedereen en eist van To dat ze de vriendschap verbreekt. (waar hij vandaan komt en waar hij was: geen idee)
Dat wil ze niet want dan gaat hij huilen en oma ook.

Dit was een weekend in de zomervakantie, al die tijd heeft To onder een steen geleefd of was in retraite in een klooster waar je niet mag praten, bellen enz.

To zet je OP terug, dit is te zielig voor woorden. En wie zijn er in de 20, jullie vriendjes? Jij bent een middelbare scholier en moet blokken terwijl je vriendin nu lol maakt met je ex en die andere mensen. Dat wil je uitpraten.
Klopt dat? En je oma trekt het allemaal niet meer net als je tante, moeder en tante Gé vanuit het ziekenhuis (klotevuurwerk ook...)
Toch ziet tante Gé het nog het helderst van iedereen en daar baal je van, een gesprek met tante Gé is net een brug te ver.

Zucht. Moeilijk moeilijk moeilijk!!! Ik hoop de rest zo te lezen, ga ik ff een bakkie zetten voor de full-version. Met extra's, hou ik van!
Wat een oneindige drama zeg.

Het is niet zo moeilijk. De eerstvolgende keer dat je haar ziet gewoon 'goh ik weet dat we al maanden verder zijn maar ik wou het toch nog even over onze vakantie deze zomer hebben, ik voel me er nog een beetje naar bij'

Dan het vooral bij jezelf houden, verwijten werken nooit namelijk dus zinnen en uitspraken met 'ik' beginnen. 'ik voelde me een beetje in de steek gelaten en een 3e wiel etc'

als ze een beetje een fatsoenlijk mens is zegt ze sorry.

nou fijn, hopelijk kun je dan eindelijk verder.
Doreia schreef:
05-01-2018 21:25
Precies

Daarom krijg je van mij nu een redelijke trap onder je hol zodat je straks niet over iets nog onzinnigers dan dit drama loopt te maken op je werk of zo later.
Dat had ik, als ze mijn dochter was, al een paar maanden geleden gedaan. Maar ze moeten het bij mij dan ook niet proberen om van pietluttigheden zulke dramavoorstellingen te maken. Echt niet dat ik daar als moeder in mee ga. En ik zal haar zeker oma niet met dit soort dingen laten lastig vallen. Bij de schouders pakken, in een stoel zetten en dan gaan we potverdomme weer eens normaal doen. We zijn geen prinsesje.
Alle reacties Link kopieren
Doreia schreef:
05-01-2018 21:25
Precies.
Soms gaan dingen in het leven anders dan jij had verwacht TO. Dat hoort bij het leven en bij interactie met mensen. Die kunnen nogal onvoorspelbaar zijn soms. Je hebt niet alles altijd maar in de hand lieve meid, er kunnen zomaar opeens andere dingen gebeuren.

Daarom krijg je van mij nu een redelijke trap onder je hol zodat je straks niet over iets nog onzinnigers dan dit drama loopt te maken op je werk of zo later.
Kijk, ik waardeer kritiek, want wij leren ook reflecteren op mijn opleiding, en ik snap dat het allemaal ook anders over kan komen dan hoe het voor mij is. Wat het voor mij gewoon zwaar maakt, is dat ik het idee had dat er totaal geen rekening met mij werd gehouden. En dat terwijl het onze vakantie was.
Sinds die tijd heb ik wat nare dingen meegemaakt; mijn opa is overleden, mijn oom en tante liggen middenin een scheiding (maar dit moet tot ergens volgende week geheim blijven voor mijn andere opa en oma), ik heb een ongeluk gehad met de auto... Ze is van alles op de hoogte geweest en nog steeds hadden we weinig contact, ook als ik dat wel zocht... Ik snap dat het niet altijd loopt zoals ik wil, dat heb ik al enorm vaak meegemaakt en ik ga daar ook niet vanuit. Ik hou meer van een uitdaging dan dat alles op mn deurmat verschijnt. Ik hoop gewoon dat ik dit kan keren.
Alle reacties Link kopieren
Orangetree schreef:
05-01-2018 21:31
Dat had ik, als ze mijn dochter was, al een paar maanden geleden gedaan. Maar ze moeten het bij mij dan ook niet proberen om van pietluttigheden zulke dramavoorstellingen te maken. Echt niet dat ik daar als moeder in mee ga. En ik zal haar zeker oma niet met dit soort dingen laten lastig vallen. Bij de schouders pakken, in een stoel zetten en dan gaan we potverdomme weer eens normaal doen. We zijn geen prinsesje.
Niet elke familie is natuurlijk even close en niet elke moeder even meelevend. Toevallig heb ik een hele goede band met mijn familie, iets waar veel mensen van kunnen leren. Mijn oma was bij ons thuis toen ik terugkwam van vakantie en toen ze vroeg hoe het was kon ik me niet inhouden, sorry voor mijn emoties. Wat betreft mijn moeder: zij is mijn allerbeste vriendin en de grootste steun in mijn leven, als je daar commentaar op wil hebben, stuur me gerust een berichtje, persoonlijk ofzo.
Lieve schat. Hoe lullig het ook klinkt, hoe vervelend het ook is... ik denk dat we hier allemaal wel ooms en tantes hebben die gescheiden zijn. Sterker nog, mensen hier die zelf gescheiden zijn, nog maar weinig van onze grootouders zullen in leven zijn. Weet je hoe dat heet? Het leven. Mensen die ernstig ziek worden en zullen overlijden of hun partner, hun kind verliezen en daar hier over schrijven. Leed mag je niet vergelijken maar ik denk dat je toch echt moet leren iets minder zwaar op de hand en emotioneel in het leven moet staan. Want het gaat echt nog gruwelijk veel naarder en rotter worden naarmate je ouder wordt.
Je kan helemaal nog niet reflecteren. Je staat oo je achterste benen en nu komt er ineens van alles bij.
Doe wat je wil.
Misschien hebben je moeder, tante en oma passender advies, die kennen jou ten slotte.
FriendlyFace schreef:
05-01-2018 20:41
Ik snap het deel over mijn vriend en ik hoef echt geen hele excuusbrief. Maar mijn mening en die van andere vriendinnen en familie van me is dat het laf is van zijn kant om niet eens een simpel "sorry" te geven. Oké, hij moest even huilen die avond, maar ik ben bij mijn oma huilend in de armen gevallen toen ik thuis kwam en zelfs nu beginnen mijn ogen te tranen.
Ik weet ook gewoon ècht niet hoe ik dit zo ter sprake kan brengen...
Het is gebeurd en niet meer terug te draaien. Hoe moeilijker jij nu doet, hoe lastiger je het haar maakt.
Ze heeft geen afstandsbediening waarmee ze haar vriend aan en uit kan zetten, de jongen heeft erom gehuild.
Ze kan de tijd niet terug draaien.
Bedenk wat je dus wil, wat is je wens voor nu?
Je kunt toch wat doreia zegt, melden dat je dit zo niet meer wil?
Meer kan niet. Er zijn geen tijdmachines.
Meid ik ben enorm meelevend met mijn vier kinderen. Maar dit soort drama ga ik niet faciliteren. Daar hebben ze in het leven niets aan. Uithuilen als verkeringen uitgaan ed, prima. Maar zo lang zwelgen over zoiets kleins vertik ik te faciliteren en dan ga je of actie ondernemen, of je houdt je klep op een gegeven moment.
Toch hadden je oma en he moeder je ( meer) aan moeten moedigen toen om de koe eenmalig grondig bij de hoorns te vatten en de lucht te klaren.

Na alle ellende van de maanden erna had je dan meer steun kunnen krijgen van haar wellicht. Zij kent je, zij kent je ( gebrek aan) iets achter je kunnen laten. Dit zal vast niet voor het eerst zijn dat je een situatie nog maandenlang door laat sudderen.

Draag je vriendin een verkeerde inschatting niet maandenlang na. Je mist haar duidelijk. Aan jou om toenadering te zoeken.

En misschien kom je er achter dat de vriendschap toch uit elkaar valt, gewoon omdat jullie elk een andere weg in slaan. Kan. Of niet. Maar je weet het pas nadat je ergens met haar een lunch hebt gedaan.
Orangetree schreef:
05-01-2018 21:47
Meid ik ben enorm meelevend met mijn vier kinderen. Maar dit soort drama ga ik niet faciliteren. Daar hebben ze in het leven niets aan. Uithuilen als verkeringen uitgaan ed, prima. Maar zo lang zwelgen over zoiets kleins vertik ik te faciliteren en dan ga je of actie ondernemen, of je houdt je klep op een gegeven moment.
Amen
Alle reacties Link kopieren
Orangetree schreef:
05-01-2018 21:47
Meid ik ben enorm meelevend met mijn vier kinderen. Maar dit soort drama ga ik niet faciliteren. Daar hebben ze in het leven niets aan. Uithuilen als verkeringen uitgaan ed, prima. Maar zo lang zwelgen over zoiets kleins vertik ik te faciliteren en dan ga je of actie ondernemen, of je houdt je klep op een gegeven moment.
Misschien dat je anders praat als je een kind naar een psycholoog hebt moeten sturen, omdat hij/zij niet meer kan eten van de stress. Of als je, sinds je een relatie kreeg met de vader van je kinderen, je hebt moeten bewijzen bij je schoonfamilie, terwijl ze je nooit gaan accepteren. Of als je door je ouders na 4 jaar nog steeds wordt aangekeken op een beslissing die in hun ogen niet goed was, maar waarvan je zelf weet dat het beter was voor je kind.
Mijn moeder is een knokker en dat ben ik net zo hard, of dat nu overkomt of niet.
Aha.
Je moeder.
FriendlyFace schreef:
05-01-2018 22:11
Misschien dat je anders praat als je een kind naar een psycholoog hebt moeten sturen, omdat hij/zij niet meer kan eten van de stress. Of als je, sinds je een relatie kreeg met de vader van je kinderen, je hebt moeten bewijzen bij je schoonfamilie, terwijl ze je nooit gaan accepteren. Of als je door je ouders na 4 jaar nog steeds wordt aangekeken op een beslissing die in hun ogen niet goed was, maar waarvan je zelf weet dat het beter was voor je kind.
Mijn moeder is een knokker en dat ben ik net zo hard, of dat nu overkomt of niet.
Nou snap ik er echt helemaal niks meer van, waar gaat het over??? Je schoonfamilie die je nooit gaat accepteren, je knokkende moeder of je Friendly Face.

Je OP is nog niet teruggezet wel komen er andere zaken bij.

Dat is NIET eerlijk dus ik geef de tegenpartij gelijk. Het was allemaal jouw schuld, jij bent begonnen. :P
Alle reacties Link kopieren
Ik snap echt helemaal niets van dit topic.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
Na 4 jaar nog steeds worden aangekeken op een beslissing...

En de geschiedenis herhaalt zich.

Je kan er nu van alles bij halen. Het gaat je niet helpen met het probleem.

Je zwelgt.
Behoorlijk zelfs.
Ongehoord veel.

Succes in je leven meisje, ik hoop dat de uiteindelijke les waarin je leert stoppen met zwelgen niet keihard is. Het leven geeft je lessen te leren. Soms subtiel, zoals deze. Leer je hem nu niet, dan komt er een volgend leermoment voor deze les, alleen ietsje zwaarder. Pak het op en keer hem nu. Een volgende les kan zomaar een loeizware zijn.
FriendlyFace schreef:
05-01-2018 21:24
Bedankt, hier heb ik ten minste echt iets aan!
En dat had je met geen mogelijkheid zelf kunnen bedenken?
Alle reacties Link kopieren
FriendlyFace schreef:
05-01-2018 21:37
Kijk, ik waardeer kritiek, want wij leren ook reflecteren op mijn opleiding, en ik snap dat het allemaal ook anders over kan komen dan hoe het voor mij is. Wat het voor mij gewoon zwaar maakt, is dat ik het idee had dat er totaal geen rekening met mij werd gehouden. En dat terwijl het onze vakantie was.
Sinds die tijd heb ik wat nare dingen meegemaakt; mijn opa is overleden, mijn oom en tante liggen middenin een scheiding (maar dit moet tot ergens volgende week geheim blijven voor mijn andere opa en oma), ik heb een ongeluk gehad met de auto... Ze is van alles op de hoogte geweest en nog steeds hadden we weinig contact, ook als ik dat wel zocht... Ik snap dat het niet altijd loopt zoals ik wil, dat heb ik al enorm vaak meegemaakt en ik ga daar ook niet vanuit. Ik hou meer van een uitdaging dan dat alles op mn deurmat verschijnt. Ik hoop gewoon dat ik dit kan keren.
Oftewel het gaat niet alleen om de vakantie maar ook om het feit dat ze verder ook niet voor je klaar staat?
Ik zou doen wat shine bright opperde en vandaar uit zien of ik het nog wel zou willen redden. Eenrichting verkeer zou ik niet veel trek in hebben.
Alle reacties Link kopieren
Lenn12345 schreef:
05-01-2018 22:16
Nou snap ik er echt helemaal niks meer van, waar gaat het over??? Je schoonfamilie die je nooit gaat accepteren, je knokkende moeder of je Friendly Face.

Je OP is nog niet teruggezet wel komen er andere zaken bij.

Dat is NIET eerlijk dus ik geef de tegenpartij gelijk. Het was allemaal jouw schuld, jij bent begonnen. :P
Ik accepteer het niet dat de blame verplaatst wordt naar hoe mijn ouders mijn opvoeding hebben gedaan.
FriendlyFace schreef:
05-01-2018 22:11
Misschien dat je anders praat als je een kind naar een psycholoog hebt moeten sturen, omdat hij/zij niet meer kan eten van de stress. Of als je, sinds je een relatie kreeg met de vader van je kinderen, je hebt moeten bewijzen bij je schoonfamilie, terwijl ze je nooit gaan accepteren. Of als je door je ouders na 4 jaar nog steeds wordt aangekeken op een beslissing die in hun ogen niet goed was, maar waarvan je zelf weet dat het beter was voor je kind.
Mijn moeder is een knokker en dat ben ik net zo hard, of dat nu overkomt of niet.
Ik ken mijn schoonfamilie niet. Mijn man is op zijn 17e weggelopen van huis en moest het zelf zien te redden omdat zijn vader hem en zijn broers wel heel erg leuk vond.... lichamelijk. Maar geloof me, ik heb mijn eigen portie ernstig leed. Gehad en heb. Van eigen ernstige ziekte tot overlijden van de mensen die je het liefst zijn (waaronder een eigen kind) Ik kom ook niet uit Nederland maar uit een land waar weinig tot geen faciliteiten zijn zoals hier. Ik was de enige in het (grote) gezin die naar school kon. En op mijn 17e moest ik huis en haard verlaten omdat ik een studiebeurs kreeg en duizenden kilometers verderop in een voor mij ijskoud land moest wonen en studeren zonder familie of vrienden. Elk mens heeft dit soort dingen in zijn of haar leven. Of jij dat nu ontkent of niet. Dus nee, ik ‘praat niet anders als......’ Ik los dingen op. En dit soort miniem leed is me de moeite niet eens waard en daar stap ik overheen. Want het doet er niet toe.

En nee, je komt niet over als een knokker, je zwelgt te veel en loopt over van zelfmedelijden.
anoniem_245179 wijzigde dit bericht op 05-01-2018 22:27
6.44% gewijzigd
FriendlyFace schreef:
05-01-2018 22:20
Ik accepteer het niet dat de blame verplaatst wordt naar hoe mijn ouders mijn opvoeding hebben gedaan.
Onee, en nu?

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven