Relaties
alle pijlers
Stiefmoeder meeschrijftopic
woensdag 10 januari 2018 om 05:01
Ik loop er meer tegenaan dat stiefkind van vader bepaalde dingen mag en krijgt die ik zelf echt nooit zou doen. Hij handelt vaak uit soort schuldgevoel over de scheiding en geeft dit zelf ook toe.HasseSimonsdochter schreef: ↑09-01-2018 21:18Waar je tegenaan loopt... dat het bijv soms lastig is als stiefkind bij de andere ouder dingen mag waar je zelf echt niet achter kan staan en dat dit dan de weerslag heeft op je eigen gezin.
Als gevolg dat ik me dan soms erger aan het verwende gedrag van stiefkind. We bespreken dit wel met zn 2 hoor. Zeker nu we zelf samen ook een kindje hebben vind ik het belangrijk op 1 lijn te zitten.
Ik betrap mezelf er op dat ik soms jaloers ben op stiefkind. Ik denk om haar band met haar vader die ik zelf niet heb met mijn vader. Mijn ouders zijn ook gescheiden en mijn vader stak weinig energie in ons. Herkennen meer stiefmoeders dit?
woensdag 10 januari 2018 om 07:07
Jaloers ben ik gelukkig nooit geweest. Lijkt me wel een akelig gevoel. Wel dat stiefkind niet echt lijkt te waarderen wat mijn man allemaal extra voor hem doet ( hij doet echt heel veel). Dan denk ik wel eens dat hij zich dat wat meer kan realiseren omdat dit niet overal zo is. Wel ook het gevoel dat niks te gek is voor stiefkind. Dat van stiefkind meer gepikt wordt dan van het gezamenlijke kind. En dat stiefkind bepaalde manieren heeft / had waar ik niet vrolijk van word.aankleefsjaan schreef: ↑10-01-2018 05:01Ik loop er meer tegenaan dat stiefkind van vader bepaalde dingen mag en krijgt die ik zelf echt nooit zou doen. Hij handelt vaak uit soort schuldgevoel over de scheiding en geeft dit zelf ook toe.
Als gevolg dat ik me dan soms erger aan het verwende gedrag van stiefkind. We bespreken dit wel met zn 2 hoor. Zeker nu we zelf samen ook een kindje hebben vind ik het belangrijk op 1 lijn te zitten.
Ik betrap mezelf er op dat ik soms jaloers ben op stiefkind. Ik denk om haar band met haar vader die ik zelf niet heb met mijn vader. Mijn ouders zijn ook gescheiden en mijn vader stak weinig energie in ons. Herkennen meer stiefmoeders dit?
Maar bij ons is gelukkig al veel “opgelost” ook omdat we al zoveel jaren verder zijn. Dit zijn wel de punten waar we het regelmatig over hadden. Mijn mazzel is dat er met mijn man na verloop van tijd echt goed over te praten viel. Dan heb je al 80% bereikt.
Dat van dat letten met argusogen op bepaald gedrag en de spanning die dat oplevert herken ik ook.
Het is ook niet niks om een kind in je huis te hebben , dat niet van jou is. Als je niet uitkijkt mag je van de buitenwacht wel zorgen en betalen en last ervan hebben maar vooral niks vinden want dan is het zielig voor het stiefkind. Bepaalde mensen hebben mij irl ook wel eens geprobeerd aan te praten, maar daar was ik ( en mijn man godzijdank ook) rap klaar mee.
woensdag 10 januari 2018 om 08:07
Stiefdochter was bijna 2 toen ik iets met haar vader kreeg en is dol op haar broertje. Wij spreken ook niet over halfbroertjes. Zowel niet aan onze als aan moeders kant.
Hoe noemen jullie stiefkinderen jullie? Hier bij voornaam, maar als ze het over haar moeder heeft tegen iemand zegt ze: mijn andere moeder
Hoe noemen jullie stiefkinderen jullie? Hier bij voornaam, maar als ze het over haar moeder heeft tegen iemand zegt ze: mijn andere moeder
woensdag 10 januari 2018 om 08:25
woensdag 10 januari 2018 om 08:35
Ja ik durf nog
Blij met dit topic waar we als stiefmoeders ervaringen uit kunnen wisselen zonder gelijk als valse krengen weg gezet te worden... Zo zwart / wit is het namelijk niet!
Ben vandaag aan het werk maar ga vanavond uitgebreid lezen ! In ieder geval al heel fijn om te lezen dat vrijwel alle stiefmoeders met hetzelfde 'worstelen' als ik. En dat gelukkig tijd een hoop goed maakt.
woensdag 10 januari 2018 om 08:59
Wat lief!
Wij noemen het ook gewoon zusje, niks half, dat doet gelukkig ook iedereen zo in onze omgeving.
Ik wordt gewoon aangesproken met mijn voornaam. Soms zegt ze dat ik haar hulpmama ben. Allemaal prima.
woensdag 10 januari 2018 om 09:02
Ja dan smelt ik iedere keer een beetje. Ze zegt papa tegen haar stiefvader(is zo aangeleerd door haar moeder) maar hoeft geen mama tegen mij te zeggen(mag ook niet van haar moeder). Maar als ze dit zegt weet ik dat het goed zit.aankleefsjaan schreef: ↑10-01-2018 08:59Wat lief!
Wij noemen het ook gewoon zusje, niks half, dat doet gelukkig ook iedereen zo in onze omgeving.
Ik wordt gewoon aangesproken met mijn voornaam. Soms zegt ze dat ik haar hulpmama ben. Allemaal prima.
woensdag 10 januari 2018 om 09:08
Goedemorgen, ik ben ook stiefmoeder.
Mensen zeggen vaak ‘Dat wist je toch toen je eraan begon!’, dat vind ik zo’n doodoener, wat weet je nu van te voren, het zelfde geldt voor het krijgen van kinderen in het algemeen.
Herkenbaar hoor de verhalen hier en in het andere topic, ik zal meelezen en reageren als ik denk iets toe te voegen heb.
Mensen zeggen vaak ‘Dat wist je toch toen je eraan begon!’, dat vind ik zo’n doodoener, wat weet je nu van te voren, het zelfde geldt voor het krijgen van kinderen in het algemeen.
Herkenbaar hoor de verhalen hier en in het andere topic, ik zal meelezen en reageren als ik denk iets toe te voegen heb.
anoniem_279179 wijzigde dit bericht op 23-03-2018 12:49
18.89% gewijzigd
woensdag 10 januari 2018 om 09:11
Dat andere kind is dat dan het jouwe of een samen? Maar dan nog, ik heb nooit besproken dat ik mijn kind iets wou kopen, ik doe dat gewoon. Krijg daar wel eens commentaar op van vriend maar dat kan me niet schelen. Mijn geld, mijn kind.SjakS schreef: ↑09-01-2018 21:37Mijn vriend wou zijn kind bv best een duur kado geven. Laten we zeggen 100 euro. Dan zeg ik wel heb je voor allemaal 100 euro?? Dat vind hij dan niet leuk. Maar ja zo gaat dat toch niet?
Mijn schoonzus heeft samengesteld gezin. Werden ze beide 18. Kreeg de een een armband. De ander een scooter. Vind dat bizar!
Maar in gewone gezinnen gebeurt het ook wel eens dat de ene meer krijgt dan de ander. Als tiener een scooter nodig heeft hoef je de ander toch geen gelijkwaardig kado te kopen? Het zal in de toekomst wel eens omgekeerd zijn.
Of de ene gaat een dure studierichting kiezen en de andere niet. Moet die dan gecompenseerd worden?
woensdag 10 januari 2018 om 09:18
Wat cadeautjes betreft doen we het meestal gewoon apart. Dat zullen anderen misschien raar vinden, maar voor ons is het heel normaal. Mijn man geeft al zijn kinderen een cadeau voor ongeveer hetzelfde bedrag en ze krijgen nog iets van hun moeder. Ik geef daarnaast zelf onze eigen kinderen nog iets.
Wel koop ik altijd iets kleins wat onze kinderen dan aan hun halfbroers geven.
Hier hebben we het overigens ook gewoon over broers en niet over halfbroers.
Wel koop ik altijd iets kleins wat onze kinderen dan aan hun halfbroers geven.
Hier hebben we het overigens ook gewoon over broers en niet over halfbroers.
woensdag 10 januari 2018 om 09:35
Dit lees ik vaker, maar herken het in onze situatie niet. Mijn vriend staat volledig achter het opbreken met de moeder van zijn kind. Heeft dit ook in belang van zijn kind gedaan. Hij staat heel nuchter in de opvoeding, wat me soms verbaasd omdat ik dan wel uit die emotie zou willen handelen. Meestal spreken we s avonds nog even door wat ons opviel die dag. Ik vraag hem ook dikwijls naar de motivatie achter opvoedkundige keuzes, hij legt me dit dan uit, waardoor ik begrip kan opbrengen voor zaken die anders gaan dan ik zelf zou doen. Omdat we geen kind van ons samen hebben, is het misschien ook wel makkelijker voor mij om te accepteren.HasseSimonsdochter schreef: ↑09-01-2018 21:56Ik denk dat de vaders soms uit schuldgevoel te toegeeflijk zijn
Hips, hopsakee en pierlala.
woensdag 10 januari 2018 om 09:41
SjakS schreef: ↑09-01-2018 21:37Het is denk wel makkelijker met een kind samen dan met 2 losse gezinnen samen. Maar dat weet ik niet zeker. 2 losse gezinnen samen geeft een hoop wrijving.
Mijn vriend wou zijn kind bv best een duur kado geven. Laten we zeggen 100 euro. Dan zeg ik wel heb je voor allemaal 100 euro?? Dat vind hij dan niet leuk. Maar ja zo gaat dat toch niet?
Mijn schoonzus heeft samengesteld gezin. Werden ze beide 18. Kreeg de een een armband. De ander een scooter. Vind dat bizar!
Nee is niet leuk, maar als de ene ouder bv een betere financiële situatie heeft dan de ander dan kun je ook weer niet verwachten dat ie voor z'n eigen kind zuinigjes gaat doen.
woensdag 10 januari 2018 om 09:46
Hier heb ik over na moeten denken. Ik weet niet of ik jaloers ben geweest. Wel heb ik het met vlagen als heel lastig ervaren. Dat ik bijvoorbeeld op de bank zat naast hem en zij dan met een sneu snoetje voor ons stond. Ik voel me dan in de weg zitten bij hun band. Ik was dan geneigd aan de kant te gaan voor haar. Hele lastige keuzes vond ik dat. Of als ik een knuffel kreeg, stond ze er zo tussen. Heel begrijpelijk vanuit het kind, maar lastig om op te reageren. Ik wilde er geen competitie van maken wie meer liefde krijgt. Vaak zeg ik dan, ‘wat is hij lief hè, onze Klaas’.aankleefsjaan schreef: ↑10-01-2018 05:01
Ik betrap mezelf er op dat ik soms jaloers ben op stiefkind. Ik denk om haar band met haar vader die ik zelf niet heb met mijn vader. Mijn ouders zijn ook gescheiden en mijn vader stak weinig energie in ons. Herkennen meer stiefmoeders dit?
Vriend en ik hebben bij de start van onze relatie heel duidelijk afgesproken dat het kind de kans op een fijne vader moet krijgen, omdat wij beiden dat niet gehad hebben. Ons gemis is dus een stimulans om het voor haar zo oké mogelijk te doen. Soms ook moeilijk, omdat ik mijn eigen ego aan de kant moet zetten. Voor hem moeilijk omdat hij in co-ouderschap verbonden is en voor de lieve vrede meer accepteert dan hij zou wensen. Zolang het voor dochter maar zo soepel mogelijk loopt.
Hips, hopsakee en pierlala.
woensdag 10 januari 2018 om 10:02
Splitten jullie allemaal?
(Mijn vriend heeft geen kinderen, dus hij koopt cadeautjes voor mijn kinderen en voor zijn nichtjes en neefjes, een gelijk bedrag per kind)
woensdag 10 januari 2018 om 10:59
Ik wil ook wel meeschrijven. Ik heb twee eigen jonge kinderen en vriend heeft twee tieners. Waar ik vooral tegenaan loop is dat ik veel strenger in de opvoeding ben dan vriend en zijn ex.
Ik irriteer me vaak met eten. Ze lusten bijna niks en hoeven ook nooit iets te proeven waardoor er ook geen vooruitgang in zit. Ik kook meestal en voor mijn kinderen geldt gewoon eten wat de pot schaft maar vriend zou het liefst hebben dat ik voor zijn kinderen apart iets maak. Dat doe ik dus niet maar het zorgt wel constant voor een slechte sfeer tijdens het eten.
Verder gaat het op zich wel goed, al stoor ik me wel erg als zijn kinderen respectloos tegen hem zijn en hij er niks van zegt maar ik probeer het los te laten. Wel moeilijk soms.
Ik irriteer me vaak met eten. Ze lusten bijna niks en hoeven ook nooit iets te proeven waardoor er ook geen vooruitgang in zit. Ik kook meestal en voor mijn kinderen geldt gewoon eten wat de pot schaft maar vriend zou het liefst hebben dat ik voor zijn kinderen apart iets maak. Dat doe ik dus niet maar het zorgt wel constant voor een slechte sfeer tijdens het eten.
Verder gaat het op zich wel goed, al stoor ik me wel erg als zijn kinderen respectloos tegen hem zijn en hij er niks van zegt maar ik probeer het los te laten. Wel moeilijk soms.
woensdag 10 januari 2018 om 11:07
Gerfje helemaal gelijk dat je geen 2 potten maakt. Je kan uiteraard wel met hen rekening houden en af en toe klaarmaken wat ze wel graag lusten. Meestal is 'niets lusten' een fase die over gaat. Heb dat thuis ook meegemaakt.
Wel opletten dat je van het eet moment niet per definitie een negatief moment maakt.
Wel opletten dat je van het eet moment niet per definitie een negatief moment maakt.
anoniem_353783 wijzigde dit bericht op 10-01-2018 11:13
1.64% gewijzigd
woensdag 10 januari 2018 om 11:07
Ik merk juist dat een van de stiefkinderen jaloers is. Ze kon dan ook al toen ze klein was heel uitgekookt doen. Dingen doen en dan naar haar vader gaan om te zeggen dat onze dochter het gedaan had. Het ergste was dat mijn man het nooit doorhad, maar ik het vaak zag gebeuren. Heel vervelend, want als ik er te vaak iets van zei, had ik het gedaan.
Nu zijn het pubers en merk ik het vooral aan het opscheppen (als onze dochter een goed cijfer heeft meteen de aandacht op haarzelf richten door over haar eigen goede cijfers te beginnen), het om zijn nek hangen als hij mij even aandacht geeft bijvoorbeeld, of als we film gaan kijken meteen zo ongeveer bij hem op schoot te gaan zitten, de hele tijd tegen hem aan hangen. Ik vind dat niet echt normaal gedrag voor een puber bij haar vader. Maar goed, ze ziet hem natuurlijk minder dan de kinderen die we samen hebben.
Nu zijn het pubers en merk ik het vooral aan het opscheppen (als onze dochter een goed cijfer heeft meteen de aandacht op haarzelf richten door over haar eigen goede cijfers te beginnen), het om zijn nek hangen als hij mij even aandacht geeft bijvoorbeeld, of als we film gaan kijken meteen zo ongeveer bij hem op schoot te gaan zitten, de hele tijd tegen hem aan hangen. Ik vind dat niet echt normaal gedrag voor een puber bij haar vader. Maar goed, ze ziet hem natuurlijk minder dan de kinderen die we samen hebben.
woensdag 10 januari 2018 om 11:38
Hadewych, hoop inderdaad dat het bijtrekt maar dan zullen ze toch ooit iets nieuws moeten proeven. Ik kook ook geen heel bijzondere dingen als ze er zijn maar ze vinden dingen als ui of paprika al superexotisch.
Lastig Pamela. Hoe gaat je eigen dochter hier mee om?
Bij ons gelukkig weinig jaloezie onderling door het grote leeftijdsverschil. Nadeel daarvan is bijvoorbeeld een vakantie bedenken die voor iedereen leuk is (en ook nog een beetje betaalbaar)
Lastig Pamela. Hoe gaat je eigen dochter hier mee om?
Bij ons gelukkig weinig jaloezie onderling door het grote leeftijdsverschil. Nadeel daarvan is bijvoorbeeld een vakantie bedenken die voor iedereen leuk is (en ook nog een beetje betaalbaar)
woensdag 10 januari 2018 om 11:54
Poeh ja dat avondeten is hier ook lang een drama geweest, maar gaat stilletjes aan steeds beter. Jammer dat het met jullie tieners nog niet soepel gaat Cerfje. Ik zou ook het eten wat de pot schaft aanhouden. En dan wel soort van rekening houden dat je de dingen kookt die ze écht niet lusten op de dagen dat ze er niet zijn.
Jaloerzie onderling is er hier ook, maar ons kindje is pas 6 weken oud dus vind ik dat heel normaal. Ik moet wel steeds in mezelf herhalen dat het ook háár zusje is en niet alleen maar óns kindje. Ik krijg soms een naar onderbuikgevoel als stiefkind er steeds bovenop 'duikt' om kusjes, knuffels of een speentje te geven. Dat ligt aan mezelf hoor, en laat ik niet merken.
Jaloerzie onderling is er hier ook, maar ons kindje is pas 6 weken oud dus vind ik dat heel normaal. Ik moet wel steeds in mezelf herhalen dat het ook háár zusje is en niet alleen maar óns kindje. Ik krijg soms een naar onderbuikgevoel als stiefkind er steeds bovenop 'duikt' om kusjes, knuffels of een speentje te geven. Dat ligt aan mezelf hoor, en laat ik niet merken.
woensdag 10 januari 2018 om 11:59
Aankleefsjaan, dat is inderdaad even wennen. Komt vanzelf goed hoor, het is zo fijn als ze gek op elkaar zijn.
Cerfje, bij ons schelen ze niet heel veel qua leeftijd. Het was vooral in de kleuterleeftijd lastig, toen hadden ze erg veel ruzie. Nu zijn ze dikke vriendinnen, dus dat is goedgekomen. Het valt mijn dochter ook minder op, vooral mijn ouders en ik zien het en mijn man ook wel, maar die vindt die aandacht van haar alleen maar leuk, hij ziet de jaloezie en het opscheppen/goed over zichzelf praten niet.
Cerfje, bij ons schelen ze niet heel veel qua leeftijd. Het was vooral in de kleuterleeftijd lastig, toen hadden ze erg veel ruzie. Nu zijn ze dikke vriendinnen, dus dat is goedgekomen. Het valt mijn dochter ook minder op, vooral mijn ouders en ik zien het en mijn man ook wel, maar die vindt die aandacht van haar alleen maar leuk, hij ziet de jaloezie en het opscheppen/goed over zichzelf praten niet.
