Stiefmoeder meeschrijftopic
woensdag 10 januari 2018 om 21:53
Hier ook co-ouderschap en precies op dezelfde manier gewissel. Ik vind het soms ook wel een gesleep. Maar de kinderen zijn het al jaren gewend en vinden het prima zo. Wij zorgen dat ze veel spullen dubbel hebben, zodat er zo min mogelijk heen en weer hoeft.Merl0t schreef: ↑10-01-2018 20:22Hoewel het co-ouderschap hier erg goed loopt, denk ik dat ook wel eens. Het wisselen is heel intensief voor een kind. Maar, dan zou ze bij vader haar hoofdverblijf moeten hebbenwat dan weer ten nadele is in contact met de andere ouder. Co-ouderschap is dan de gulden middenweg.
De wissel is bij ons elke halve week en weekend om en om. Bij anderen?
woensdag 10 januari 2018 om 21:56
Wat betreft het houden van je stiefkinderen versus houden van je eigen kind: ik vind het weleens lastig dat ik soms opgelucht ben dat ze even een weekend naar hun moeder vertrekken. Het zijn echt lieve, maar wel aanwezige jongens, dus het levert weinig rust op. Dan vind ik het relaxt om even alleen met man en peuter te zijn. Man heeft dat natuurlijk niet, die mist z'n kinderen nog steeds als ze er niet zijn. Hij zou ze het liefst altijd om zich heen hebben (en ervaart het gemis nu soms nog wat heftiger omdat de jongste er wel is en ook naar z'n broers begint te vragen).
woensdag 10 januari 2018 om 22:33
Co-ouderschap: hier is het uiteindelijk ook in belang van kind. Zo hoeft ze niet een week zonder één van haar ouders. Ze zit goed in haar vel, ondanks de wisseldagen.
Edit: en inderdaad alles dubbel. Ze hoeft niks mee te nemen. Alleen als ze zelf dat graag wil.
En wat jij schrijft, Nienke, herken ik ook. Hoe graag ik haar hier heb, zo fijn vind ik het ook soms dat ze bij haar moeder is. Kan ik even op 'uit'. Maar haar vader mist haar altijd. Hij is niet compleet zonder haar.
Edit: en inderdaad alles dubbel. Ze hoeft niks mee te nemen. Alleen als ze zelf dat graag wil.
En wat jij schrijft, Nienke, herken ik ook. Hoe graag ik haar hier heb, zo fijn vind ik het ook soms dat ze bij haar moeder is. Kan ik even op 'uit'. Maar haar vader mist haar altijd. Hij is niet compleet zonder haar.
Hips, hopsakee en pierlala.
woensdag 10 januari 2018 om 22:42
Is toch juist superfijn voor je man dat zijn dochter zo gek op hem is en laat merken dat ze graag bij hem is. Wat zal hij daarvan genieten! Nee gelukkig gedraagt ze zich naar hem niet als een puber die "koud" doet. Wees blij voor hem. En voor jezelf ook trouwens.pamelacourson schreef: ↑10-01-2018 11:07Ik merk juist dat een van de stiefkinderen jaloers is. Ze kon dan ook al toen ze klein was heel uitgekookt doen. Dingen doen en dan naar haar vader gaan om te zeggen dat onze dochter het gedaan had. Het ergste was dat mijn man het nooit doorhad, maar ik het vaak zag gebeuren. Heel vervelend, want als ik er te vaak iets van zei, had ik het gedaan.
Nu zijn het pubers en merk ik het vooral aan het opscheppen (als onze dochter een goed cijfer heeft meteen de aandacht op haarzelf richten door over haar eigen goede cijfers te beginnen), het om zijn nek hangen als hij mij even aandacht geeft bijvoorbeeld, of als we film gaan kijken meteen zo ongeveer bij hem op schoot te gaan zitten, de hele tijd tegen hem aan hangen. Ik vind dat niet echt normaal gedrag voor een puber bij haar vader. Maar goed, ze ziet hem natuurlijk minder dan de kinderen die we samen hebben.
woensdag 10 januari 2018 om 23:18
Ohhhh de koude puber, de horror! Die hebben wij in huis en die kan ik soms wel wringen! Maar goed, het is een faaaaaaaase (ik heb zelf geen kinderen en nooit gedacht dat ik dat cliché nog eens zou kunnen gebruiken, maar het is zo'n beetje een mantra hier in huis) en man vindt het prettig dat hij iemand heeft waar hij soms mee kan oogrollen als de hormoon-o-saurus zich weer als een diva gedraagt. Och arm ellendig voetvolk zijn wij dan, en te dom om de dag in te kijken natuurlijk. Hij is een lul en ik ben met een lul getrouwd. Hoewel dat sticker-gedrag me ook irritant lijkt bij tijd en wijle, zou ik er wel wat voor over hebben als deze lamlendige puber nog even lekker bij man om zijn nek zou willen hangen. Ook omdat hij in zijn hormonale wanhoop en verwarring over zijn zogenaamde grote-mensen-leven heel erg toe lijkt aan een knuffel - maar nu natuurlijk veel te volwassen is (en zijn vader veel te lullig) om die te vragen.
Wat eten we vanavond?
donderdag 11 januari 2018 om 06:39
Ik denk dat het als stiefouder anders zal zijn mbt gevoel als stiefkind er altijd is. Dan weet je niet meer anders op gegeven moment.-Nienke- schreef: ↑10-01-2018 21:56Wat betreft het houden van je stiefkinderen versus houden van je eigen kind: ik vind het weleens lastig dat ik soms opgelucht ben dat ze even een weekend naar hun moeder vertrekken. Het zijn echt lieve, maar wel aanwezige jongens, dus het levert weinig rust op. Dan vind ik het relaxt om even alleen met man en peuter te zijn. Man heeft dat natuurlijk niet, die mist z'n kinderen nog steeds als ze er niet zijn. Hij zou ze het liefst altijd om zich heen hebben (en ervaart het gemis nu soms nog wat heftiger omdat de jongste er wel is en ook naar z'n broers begint te vragen).
Hoe oud zijn de kinderen bij jullue co-ouderschap?
donderdag 11 januari 2018 om 08:33
Misschien ben ik te naïef maar wordt dit gedrag geaccepteerd dan? Puber of niet je kunt toch gewoon met respect met elkaar omgaan? Je kan best wel eens een keer boos zijn en ruzie maken. Of chagrijnig zijn maar een kind hoeft zijn vader toch geen lul te noemen? Zijn vader noemt hem toch ook geen lul? Ik zou dat ook niet accepteren van mijn eigen kind (die ik niet heb
donderdag 11 januari 2018 om 18:25
Ja, dat denk ik ook. Ik ben met name in het begin ook wel terughoudend geweest in dat 'houden van', omdat ik wist dat ze al een moeder hadden. Wellicht had ik die reserves meer laten varen als man weduwnaar was (en wij dus inderdaad de kinderen altijd zouden hebben).
Stiefzoons waren destijds 2, 4 en 6 - echt klein nog, dus. Nu zijn ze inmiddels 9, 11 en 13.
vrijdag 12 januari 2018 om 07:46
Ervaren jullie ook de neiging van overcompenseren bij vaders die alleen een omgangsregeling hebben met hun kind? Hier worden alle uitstapjes, feestjes vakanties rondom mijn bonuskind gepland. Doe ik natuurlijk ook zelf, het is het leukste als alle kinderen bij zijn.
Maar soms als mijn bonuskind er niet is, onderneem ik ook activiteiten met de kinderen hier. Kleine dingen, zoals een familiebezoek of een bioscoop. Vaak hebben vader en ik woordwisselingen hierover. Hij heeft het idee dat mijn bonuskind dan iets tekort komt als alleen met de anderen wordt ondernomen. Bonuskindje doet met eigen moeder ook van alles, van vakanties tot kleine uitstapjes. Ik wil de kinderen hier ook niet het gevoel geven dat hun leven “on hold” staat totdat stiefkind weer bij ons is. Soms hebben we het hier lastig mee...
Hoe gaan jullie om met dit soort zaken?
Maar soms als mijn bonuskind er niet is, onderneem ik ook activiteiten met de kinderen hier. Kleine dingen, zoals een familiebezoek of een bioscoop. Vaak hebben vader en ik woordwisselingen hierover. Hij heeft het idee dat mijn bonuskind dan iets tekort komt als alleen met de anderen wordt ondernomen. Bonuskindje doet met eigen moeder ook van alles, van vakanties tot kleine uitstapjes. Ik wil de kinderen hier ook niet het gevoel geven dat hun leven “on hold” staat totdat stiefkind weer bij ons is. Soms hebben we het hier lastig mee...
Hoe gaan jullie om met dit soort zaken?
vrijdag 12 januari 2018 om 08:36
vrijdag 12 januari 2018 om 08:53
Ja dit bedoel ik ook precies! Zo gaat het hier ook. Alleen mijn vriend heeft ook met die kleine leuke dingen moeite (bezoeken van vrienden als stiefzoon er niet is, een bezoek en een hapje aan de Ikea...). En ook daarover hebben we regelmatig discussie.1Aapje schreef: ↑12-01-2018 08:36Hier is zoon pas een baby, maar we willen de grote uitjes zoals pretparken en dierentuinen enzo wel plannen op dagen dat stiefdochter er ook is. Echter zullen we vast wel eens gaan zwemmen of leuke dingen doen als ze er niet is. Zij doet tenslotte bij haar moeder ook leuke dingen.
Qualitytime tussen vriend en stiefzoon is vanzelfsprekend. Af en toe ondernemen ze iets leuks met zijn tweeën om de band te versterken en ik juich dat toe! Maar iets ondernemen met de andere kinderen als stiefzoon er niet is, vindt hij erg lastig. En dat vind ik op mijn beurt lastig.
vrijdag 12 januari 2018 om 09:28
Dit lijkt me wel lastig Pisca. Hier stimuleer ik ook dat man dingen alleen met zijn dochter doet, zo is zoon in vakantie dag naar opvang geweest en moest ik werken en zijn zij naar de bios geweest. Ook doen we soms met zijn drietjes iets zonder zoon.
Ik vind dat we zoon te kort doen als wij alleen leuke dingen doen als zij er is. Tenslotte gaat zij met haar moeder ook op vakantie en dergelijke.
Ik vind dat we zoon te kort doen als wij alleen leuke dingen doen als zij er is. Tenslotte gaat zij met haar moeder ook op vakantie en dergelijke.
vrijdag 12 januari 2018 om 09:37
Precies dit. Om dit te voorkomen ben ik ondertussen zo ver dat ik dan maar af en toe iets met de kinderen hier moet ondernemen, in de meeste gevallen zonder vriend dan. Op die manier hoeft mijn vriend zich niet schuldig te voelen (of zo...).
Wel lastig want stiefzoon vertelt wel hier blij over alle activiteiten bij zijn moeder. Maar mijn vriend vindt het andersom lastig, als stiefzoon te horen zou krijgen dat kinderen iets gedaan hebben in zijn afwezigheid.
Ik ben van mening dat dit gewoon open en eerlijk besproken moet worden met de kinderen. Gewoon uitleggen “ja ze zijn naar de film geweest, maar met jou doen mama en papa ook leuke dingen die de andere kinderen niet krijgen. Soms samen, soms apart”. Dit is toch niet zo gek om gewoon uit te leggen?
vrijdag 12 januari 2018 om 10:30
Zo is 't!
En we picken onze battles, dus anderhalf uur douchen is wel een opmerking waard, voordeur wagenwijd open laten staan met alle lichten in huis aan en de verwarming op standje koken en stomen om dan zelf naar een vriend te gaan om te chillen is aanleiding voor een stevig gesprek, maar een minachtende blik laten we gaan.
Wat eten we vanavond?
vrijdag 12 januari 2018 om 15:30
Bij ons gaat het ook zo en ook met die uitleg. Ook naar bijv. Efteling gaan stiefkinderen met moeder naartoe en gaat halfbroer dus niet mee. Daarentegen heeft hij al wel een keer gevlogen (vakantie met zijn opa en oma) en zij nog niet. We hebben uitgelegd dat dat heus wel een keer gaat gebeuren met zijn allen. En toen was het naar tevredenheid uitgelegd.Pisca schreef: ↑12-01-2018 09:37Precies dit. Om dit te voorkomen ben ik ondertussen zo ver dat ik dan maar af en toe iets met de kinderen hier moet ondernemen, in de meeste gevallen zonder vriend dan. Op die manier hoeft mijn vriend zich niet schuldig te voelen (of zo...).
Wel lastig want stiefzoon vertelt wel hier blij over alle activiteiten bij zijn moeder. Maar mijn vriend vindt het andersom lastig, als stiefzoon te horen zou krijgen dat kinderen iets gedaan hebben in zijn afwezigheid.
Ik ben van mening dat dit gewoon open en eerlijk besproken moet worden met de kinderen. Gewoon uitleggen “ja ze zijn naar de film geweest, maar met jou doen mama en papa ook leuke dingen die de andere kinderen niet krijgen. Soms samen, soms apart”. Dit is toch niet zo gek om gewoon uit te leggen?
vrijdag 12 januari 2018 om 16:46
Ik vind dat ook lastig. Maar ook andersom. Wil ook wel eens met mijn eigen kinderen alleen wat leuks doen. Buiten dat. We zijn gelijk een godsvermogen kwijt met zijn allen. Dus doen we de ene keer met eigen en de andere keer met stief. Met of zonder mij. Want tijd alleen met hun vader is ook goed denk ik. Vriend vind dat alleen helemaal niet leuk. Wil dan dat ik ook mee ga.
vrijdag 12 januari 2018 om 17:05
Hai,
Ik was even aan het meelezen, ik ben geen stiefmoeder, ik was als kind een stiefkind, en ik dacht, ik reageer even:
Mijn moeder is overleden toen ik nog basisschool leeftijd had en mijn vader heeft na een tijdje een nieuwe partner gekregen die zelf ook twee kinderen uit een eerder huwelijk had.
Ik heb het nooit een probleem gevonden dat mijn stiefmoeder soms wel eens iets deed met alleen haar eigen kinderen, niemand heeft dat ooit uitgelegd, maar ik vond dat heel normaal.
Wat ik wel vreselijk vond was dat toen mijn vader overleed het contact tussen mijn stiefmoeder en mij verwaterde. Voor haar ben ik altijd 'het kind van haar overleden partner' geweest terwijl ik haar echt als gezinslid beschouwde. Heeft waarschijnlijk ook te maken met de leeftijd waarop zij in mijn leven kwam (ik was echt nog kind) en dat ik dus altijd bij haar was (had immers geen moeder meer).
We hebben nog steeds wel contact maar we zijn nu 'kennissen' en dat vind ik heel erg jammer.
Ik wil hier verder niets mee, ik wilde het gewoon even meegeven
Ik was even aan het meelezen, ik ben geen stiefmoeder, ik was als kind een stiefkind, en ik dacht, ik reageer even:
Mijn moeder is overleden toen ik nog basisschool leeftijd had en mijn vader heeft na een tijdje een nieuwe partner gekregen die zelf ook twee kinderen uit een eerder huwelijk had.
Ik heb het nooit een probleem gevonden dat mijn stiefmoeder soms wel eens iets deed met alleen haar eigen kinderen, niemand heeft dat ooit uitgelegd, maar ik vond dat heel normaal.
Wat ik wel vreselijk vond was dat toen mijn vader overleed het contact tussen mijn stiefmoeder en mij verwaterde. Voor haar ben ik altijd 'het kind van haar overleden partner' geweest terwijl ik haar echt als gezinslid beschouwde. Heeft waarschijnlijk ook te maken met de leeftijd waarop zij in mijn leven kwam (ik was echt nog kind) en dat ik dus altijd bij haar was (had immers geen moeder meer).
We hebben nog steeds wel contact maar we zijn nu 'kennissen' en dat vind ik heel erg jammer.
Ik wil hier verder niets mee, ik wilde het gewoon even meegeven
vrijdag 12 januari 2018 om 17:30
Mijn ouders zijn 'gewoon' gescheiden en ik was een puber toen mijn stiefvader in mijn leven kwam. Ik hoop echt dat dit hier niet gaat gebeuren als mijn moeder overlijdt. (Ze is chronisch ziek en ik vermoed dat ze de wettelijke pensioenleeftijd niet haalt).
Mag ik vragen of je zelf kinderen hebr? Mijn stiefvader voelt zich namelijk echt opa voor mijn kind en mijn stiefkind dus vraag me wel eens af hoe dit gaat als mijn moeder overlijdt.
vrijdag 12 januari 2018 om 20:53
Ik wil hier graag een vraag stellen aan alle "ervaren stiefmoeders". Mijn vriend is gescheiden en heeft twee jonge kinderen die ik op zeer korte termijn voor het eerst ga ontmoeten. Zelf geen kinderen. We zijn al langere tijd samen en heel zeker van onze zaak dus tijd voor een ontmoeting.
Wie heeft tips? Wat wel en wat vooral niet doen? En hoe ging dit bij jullie?
Ik vind het super leuk maar ook heel spannend.
Wie heeft tips? Wat wel en wat vooral niet doen? En hoe ging dit bij jullie?
Ik vind het super leuk maar ook heel spannend.
vrijdag 12 januari 2018 om 20:59
vrijdag 12 januari 2018 om 21:00
Jezelf zijn, nooit iets negatiefs zeggen over de moeder.Hakkietakkie schreef: ↑12-01-2018 20:53Ik wil hier graag een vraag stellen aan alle "ervaren stiefmoeders". Mijn vriend is gescheiden en heeft twee jonge kinderen die ik op zeer korte termijn voor het eerst ga ontmoeten. Zelf geen kinderen. We zijn al langere tijd samen en heel zeker van onze zaak dus tijd voor een ontmoeting.
Wie heeft tips? Wat wel en wat vooral niet doen? En hoe ging dit bij jullie?
Ik vind het super leuk maar ook heel spannend.
Ik heb na de ontmoeting met mans dochter ook zijn ex ontmoet. Ik vobd het belangrijk dat ik wist wie zei was voor dochter, maar ook dat zij wist wie er in het leven van haar dochter is.
Ik heb haar met kerst bij mijn schoonouders ontmoet. Ik had kleertjes gekocht voor haar voor onder de boom en koekjes gebakken. Ging heel natuurlijk hier.
vrijdag 12 januari 2018 om 21:07
Niet te hard van stapel lopen.Hakkietakkie schreef: ↑12-01-2018 20:53Ik wil hier graag een vraag stellen aan alle "ervaren stiefmoeders". Mijn vriend is gescheiden en heeft twee jonge kinderen die ik op zeer korte termijn voor het eerst ga ontmoeten. Zelf geen kinderen. We zijn al langere tijd samen en heel zeker van onze zaak dus tijd voor een ontmoeting.
Wie heeft tips? Wat wel en wat vooral niet doen? En hoe ging dit bij jullie?
Ik vind het super leuk maar ook heel spannend.
vrijdag 12 januari 2018 om 21:09
Inderdaad, vooral jezelf zijn!! Oprechte interesse in waar ze mee bezig zijn, maar ook niet meteen teveel er bovenop zitten.Hakkietakkie schreef: ↑12-01-2018 20:53Ik wil hier graag een vraag stellen aan alle "ervaren stiefmoeders". Mijn vriend is gescheiden en heeft twee jonge kinderen die ik op zeer korte termijn voor het eerst ga ontmoeten. Zelf geen kinderen. We zijn al langere tijd samen en heel zeker van onze zaak dus tijd voor een ontmoeting.
Wie heeft tips? Wat wel en wat vooral niet doen? En hoe ging dit bij jullie?
Ik vind het super leuk maar ook heel spannend.
Hier was de eerste ontmoeting volledig ongepland: ik was bij man thuis om een avondje film te kijken terwijl de kinderen op bed lagen. (Hij had vanwege de vakantie drie weken aaneengesloten de kinderen). Een van de jongens bleek echter wakker geworden van de 'vreemde' stem en stond slaapdronken in pyjama beneden, en enkele minuten later stond nr. 2 ernaast