Vervelend team
vrijdag 26 januari 2018 om 21:18
Hallo iedereen,
Twee jaar geleden is het bedrijf waar ik werk gefuseerd.
Team A (werkte ik) moest naar de locatie van team B en we werden samen 1 team. Met 2 teamleiders. Dit is niet zo goed verlopen. Team B vond dat team A erbij kwam en gered werd van de ondergang. Als gevolg hiervan zijn meerdere mensen van team A vertrokken en meerdere hebben zich ziekgemeld. Op dit moment is er besloten dat de teamleider van team A de leidinggevende wordt. Er zijn niet veel teamleden van team A meer over en ik voel me momenteel erg onprettig op mijn werk. Er is besloten de teamleider weg te pesten, iedereen komt te laat of gaat eerder weg, vakanties worden al geboekt zonder overleg en goedkeuring, de sfeer is nogal ijzig en iedereen van origine team B steunt elkaar in alles en laat het werk liggen voor team A. Kortom de fusie is niet zo soepel verlopen.
Het werk zelf vind ik wel leuk en ik wil dan ook niets anders zoeken. Stiekem hoop ik dat er een aantal mensen ontslag gaan nemen.
Wat zouden jullie nu doen?
Twee jaar geleden is het bedrijf waar ik werk gefuseerd.
Team A (werkte ik) moest naar de locatie van team B en we werden samen 1 team. Met 2 teamleiders. Dit is niet zo goed verlopen. Team B vond dat team A erbij kwam en gered werd van de ondergang. Als gevolg hiervan zijn meerdere mensen van team A vertrokken en meerdere hebben zich ziekgemeld. Op dit moment is er besloten dat de teamleider van team A de leidinggevende wordt. Er zijn niet veel teamleden van team A meer over en ik voel me momenteel erg onprettig op mijn werk. Er is besloten de teamleider weg te pesten, iedereen komt te laat of gaat eerder weg, vakanties worden al geboekt zonder overleg en goedkeuring, de sfeer is nogal ijzig en iedereen van origine team B steunt elkaar in alles en laat het werk liggen voor team A. Kortom de fusie is niet zo soepel verlopen.
Het werk zelf vind ik wel leuk en ik wil dan ook niets anders zoeken. Stiekem hoop ik dat er een aantal mensen ontslag gaan nemen.
Wat zouden jullie nu doen?
vrijdag 26 januari 2018 om 21:26
Ah, herkenbaar. Ik ben een keer begonnen bij een baan waarin net twee teams waren samengevoegd en de beschrijving voldoet perfect. Als (jonge) nieuweling zat ik tussen twee vuren in en kreeg van beiden kanten sh*t. Ik heb het echt geprobeerd maar men, ik werd gillend gek en ben blij dat ik wat anders heb gezocht en gevonden
Dat zou jij ook moeten doen, dit komt niet meer goed.
May the force be ever in your favor, Mr. Potter - Gandalf (The Chronicles of Narnia)
vrijdag 26 januari 2018 om 21:51
Duurt jaren voor je weer een bloedgroep wordt. Ik werk nu voor de tweede keer in een unit waar mensen van vier locaties zijn samengevoegd. In mijn vorige baan duurde het vier jaar voor er weer een soort gezamenlijke werkwijze was. Op mijn huidige werk heb ik het meest met de ex-L collega’s, die gaan echt leuker met elkaar om dan de ex-D en ex-R. Ik overweeg nu weg te gaan omdat er gewoon geen fijne sfeer is.
Ik heb het er met mijn leidinggevende over gehad, die herkent het maar weet ook niet hoe het opgelost kan worden. De leidinggevenden onder elkaar zijn ook niet een ‘team’.
Ik heb het er met mijn leidinggevende over gehad, die herkent het maar weet ook niet hoe het opgelost kan worden. De leidinggevenden onder elkaar zijn ook niet een ‘team’.
anoniem_228429 wijzigde dit bericht op 26-01-2018 21:53
17.56% gewijzigd
vrijdag 26 januari 2018 om 22:53
Goh het klinkt haast alsof wij bij hetzelfde bedrijf werken. Alhoewel, volgens mij gaat het vaak zo met fusies.
Simpel gezegd heb je twee keuzes:
1. Wachten tot het ooit beter wordt (als je dan ondertussen zelf nog niet knettergek bent)
2. Ander werk zoeken
Succes, ik weet uit ervaring dat dit soms heel veel energie kost.
Simpel gezegd heb je twee keuzes:
1. Wachten tot het ooit beter wordt (als je dan ondertussen zelf nog niet knettergek bent)
2. Ander werk zoeken
Succes, ik weet uit ervaring dat dit soms heel veel energie kost.
zaterdag 27 januari 2018 om 23:04
Ik heb toevallig een paar jaar geleden in dezelfde situatie gezeten. Ik werkte toen in een team waarin mensen elkaar probeerden weg te pesten. Er werd daar o.a. heel veel geroddeld, er werden mensen buitengesloten en ook openlijk gekleineerd (tijdens vergaderingen.)
Ik was destijds zo gek om daar te blijven werken, omdat ik mezelf verantwoordelijk voelde. Zelf was ik geen doelwit van de pesterijen, ik stond er juist altijd tussenin en probeerde de ruzies/conflicten te sussen.
Uiteindelijk knapte ik compleet af en kwam ik thuis te zitten met een burn-out en een depressie.
Ik hoorde sindsdien nooit meer iets van dat team, nog niet eens een beterschapskaartje of een bosje bloemen (al was er wel 1 collega die contact met me hield.)
Al met al heb ik ruim een jaar in de ziektewet gezeten. Uiteindelijk kon ik ergens anders re-integreren en ben ik overgeplaatst naar een andere afdeling, waar ik nu met veel plezier werk in een gezellig team.
Op mijn oude werkplek zijn uiteindelijk alle rotte appels (zonder dat ze hierin nog een keuze hadden) overgeplaatst, maar dat moment kwam voor mij dus te laat, ik zat toen al met die burn-out.
Mijn advies voor jou is dan ook om gewoon niet af te gaan wachten, maar actief op zoek te gaan naar ander werk. Ik snap dat je dat niet wilt omdat je het werk hier graag doet, maar op een andere plek kan het werk ook gewoon heel leuk zijn, zonder dat je met de stress zit van een team vol mensen die zich niet willen gedragen.
Ik was destijds zo gek om daar te blijven werken, omdat ik mezelf verantwoordelijk voelde. Zelf was ik geen doelwit van de pesterijen, ik stond er juist altijd tussenin en probeerde de ruzies/conflicten te sussen.
Uiteindelijk knapte ik compleet af en kwam ik thuis te zitten met een burn-out en een depressie.
Ik hoorde sindsdien nooit meer iets van dat team, nog niet eens een beterschapskaartje of een bosje bloemen (al was er wel 1 collega die contact met me hield.)
Al met al heb ik ruim een jaar in de ziektewet gezeten. Uiteindelijk kon ik ergens anders re-integreren en ben ik overgeplaatst naar een andere afdeling, waar ik nu met veel plezier werk in een gezellig team.
Op mijn oude werkplek zijn uiteindelijk alle rotte appels (zonder dat ze hierin nog een keuze hadden) overgeplaatst, maar dat moment kwam voor mij dus te laat, ik zat toen al met die burn-out.
Mijn advies voor jou is dan ook om gewoon niet af te gaan wachten, maar actief op zoek te gaan naar ander werk. Ik snap dat je dat niet wilt omdat je het werk hier graag doet, maar op een andere plek kan het werk ook gewoon heel leuk zijn, zonder dat je met de stress zit van een team vol mensen die zich niet willen gedragen.
zondag 28 januari 2018 om 10:31
Maar wel opmerkelijk dat het zo ver heeft moeten komen. Dus dat er een teamcoach en intensief traject nodig zijn voordat mensen zich verwaardigen om fatsoenlijk hun werk doen. Hoe zoiets ontstaat onder volwassen mensen vind ik fascinerend.enthousiasteling schreef: ↑28-01-2018 09:27Heel herkenbaar! Bij ons is er een teamcoach op het team gezet. We hebben een intensief traject gevolgd en twee mensen zijn overgeplaatst. Nu is het helemaal gezellig!
zondag 28 januari 2018 om 11:40
dat is t ook. Dit is al jaren geleden hoor, in mijn huidige team kan ik me zoiets niet voorstellen. Maar t heeft echt geholpen indertijd. Mensen hadden gewoonweg niet in de gaten hoe anderen zich voelden in het team. Weinig zorg voor elkaar.
zondag 28 januari 2018 om 11:47
Bij ons is dat dus niet zo, 80% man, maar een cultuurverschil van heb ik jou daar. Een deel is gewend aan lang leve de lol en laat zich niets vertellen en zeker geen aantallen opleggen, hecht wel veel waarde aan alles grondig uitzoeken. Het andere deel is gewend aan productie leveren, gestaag doorbuffelen en problemen niet teveel uitdiepen. En dat gaat zeker vanuit de eerste groep hard tegen hard, zij vinden hun werkwijze de enige juiste, en roepen dat ook de hele tijd. Ik ben er nieuw bij en heb mijn sollicitatiegesprek gehad met iemand uit de tweede groep. Anders was ik waarschijnlijk hard weg gerendBloody_Mary schreef: ↑28-01-2018 01:07Laat me raden: veel wijven bij jou op het werk? Laat je intern verplaatsen naar een afdeling met enkel mannen, probleem opgelost.
zondag 28 januari 2018 om 12:08
Ik zou mij richten op wat mijn taken zijn en de inhoud. Ik zou mij dus strak houden aan mijn opdracht en mijn werkzaamheden door procesgericht te werken aan het proffesionele doel.Dus natuurlijk in overleg en samen met anderen maar echt met als enige doel: de inhoud en opdracht. Vanzelfsprekend binnen de aan mij toebedeelde verantwoordelijkheden en ik zou de communicatie hierover zoveel mogelijk per mail vastleggen en reactie hierop willen.
Ik zou mijn vizier dus richten op enerzijds mijn aandeel om de voor de afdeling gestelde doelen te bereiken en anderzijds zou ik mij afsluiten voor gedoe, overactieve emoties en de hierbij horende roddel en achterklap. Dat deel moet ieder zelf maar uit te zoeken en aan hen om zich (al dan niet) hier naar te gedragen. Mijn keuze is het niet en mijn support zouden mensen (ongeacht team) hierin dus niet krijgen. Ik hoef namelijk niet ergens 'bij te horen' en al helemaal niet bij mensen die zich negatief en onwelwillend opstellen. Nogmaals : ongeacht of ze bij team A,B, C of Z horen. Get a life. Maar wel zou ik voorkomen dat anderen mij kunnen gebruiken in hun kleutergedrag door alle communicatie zoveel mogelijk per mail te laten verlopen. Wie schrijft , die blijft.
Ik zou mijn vizier dus richten op enerzijds mijn aandeel om de voor de afdeling gestelde doelen te bereiken en anderzijds zou ik mij afsluiten voor gedoe, overactieve emoties en de hierbij horende roddel en achterklap. Dat deel moet ieder zelf maar uit te zoeken en aan hen om zich (al dan niet) hier naar te gedragen. Mijn keuze is het niet en mijn support zouden mensen (ongeacht team) hierin dus niet krijgen. Ik hoef namelijk niet ergens 'bij te horen' en al helemaal niet bij mensen die zich negatief en onwelwillend opstellen. Nogmaals : ongeacht of ze bij team A,B, C of Z horen. Get a life. Maar wel zou ik voorkomen dat anderen mij kunnen gebruiken in hun kleutergedrag door alle communicatie zoveel mogelijk per mail te laten verlopen. Wie schrijft , die blijft.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zondag 28 januari 2018 om 12:44
Helemaal mee eens, ik vind het ook onbegrijpelijk dat dergelijke situaties überhaupt kunnen ontstaan.