Relaties
alle pijlers
Conflict met schoonvader
dinsdag 30 januari 2018 om 10:38
Gisteren is er opnieuw ruzie ontstaan tussen mijn schoonvader en ik. Waar ik het vooral moeilijk mee heb is dat mijn vriend mij - alweer - niet steunt.
Mijn schoonvader is de stiefvader van mijn vriend (enige familie waarmee hij contact heeft) en sinds kort past hij af en toe op mijn dochtertje (van nu één jaar).
Ik werd halftijds, vriend voltijds en in de uren dat we beiden werken, past normaal mijn moeder op haar. Nu is mijn moeder ziek (griep - pneumonie) waardoor ze zeker één maand moet herstellen. Ik heb eerst al mijn overuren op genomen en het geprobeerd om het te regelen op het werk, zodat ik thuis kon blijven. Ik heb hetzelfde aan mijn vriend gevraagd (dat weigerde mijn vriend, hij wil zijn vakantie-uren voor andere dingen gebruiken, waarover we ruzie hebben gemaakt).
Schoonvader had voorgesteld om ook eens in te springen mocht het nodig zijn. Uiteindelijk was er geen andere oplossing dan hier op in te gaan. Hij had al af en toe een uurtje voor haar gezorgd, maar nooit langer. Hij vindt dit zelf leuk (hij wilde graag zelf kinderen), maar hij heeft heel vaak de neiging om gewoon zijn gang te gaan. Ik vind soms dat hij mij niet echt respecteert als zijn moeder en de afspraken gewoon aan zijn laars lapt. Het zijn nooit ernstige zaken, maar toch voel ik mij daar niet prettig bij. We hadden bv afgesproken dat ik eens zou bellen om te vragen hoe het gaat, maar dan neemt hij zijn gsm nooit op (hij had hem zogezegd niet gehoord, terwijl ik dit duidelijk vooraf gevraagd had om zijn telefoon bij hem te leggen). We hadden ook duidelijk afgesproken dat hij mij zou bellen als er iets was. Ik had hem een schema gegeven van wat hij precies wanneer moest doen. Dochtertje had de eerst middag maar een halfuurtje geslapen, normaal slaapt ze anderhalf tot twee uur. Dus had schoonvader er niets beters op gevonden dan om haar net voor ik ging thuiskomen terug in bed te leggen, omdat ze te moe was. Natuurlijk slaapt ze dan niet meer 's nachts en was ze helemaal uit haar ritme. Ik heb daar nooit een probleem van gemaakt, maar vond het wel vervelend.
Gisteren heeft hij opnieuw op haar gepast. We hadden afgesproken dat hij niet maar haar naar buiten ging, want het weer was te slecht. Toen ik thuiskwam van het werk was hij weg met haar. Ik heb onmiddellijk proberen bellen, maar hij nam niet op. Ik was ontzettend ongerust, pas meer dan een uur later zijn ze terug thuisgekomen.
Schoonvader had zich gesneden aan een glas in de keuken. Hij had eerst een vaatdoek rond zijn hand gebonden, met het idee dat het wel zou stoppen met bloeden. Hij heeft toen de keuken nog opgeruimd. Toen het na een uur nog steeds bloedde, heeft hij mijn dochtertje gepakt en heeft ze meegenomen naar het ziekenhuis - zonder te verwittigen. Ik vind het onbegrijpelijk en onverantwoord dat hij met mijn dochter in een auto heeft gereden met één hand en dat hij mij niet eerst gebeld had. Hij heeft wel de tijd gehad om af te wachten, de keuken op te ruimen en mijn dochter haar spullen in te pakken, maar eventjes bellen lukte niet. Mijn dochter was helemaal overstuur toen ze thuiskwam (met honger en een volle pamper).
Ik verwacht van mijn vriend dat hij het nog eens duidelijk voor mij opneemt en met zijn stiefvader bespreekt dat zoiets niet kan. Mijn vriend heeft geantwoord dat zijn vader wel wat belangrijker is dan mijn gezaag. Sinds mijn dochter hier is, kunnen mijn vriend en ik niet gewoon communiceren en heeft hij geen begrip meer voor mijn gevoelens. Ik weet niet hoe dit komt. Ik moest even hardop ventileren.
Mijn schoonvader is de stiefvader van mijn vriend (enige familie waarmee hij contact heeft) en sinds kort past hij af en toe op mijn dochtertje (van nu één jaar).
Ik werd halftijds, vriend voltijds en in de uren dat we beiden werken, past normaal mijn moeder op haar. Nu is mijn moeder ziek (griep - pneumonie) waardoor ze zeker één maand moet herstellen. Ik heb eerst al mijn overuren op genomen en het geprobeerd om het te regelen op het werk, zodat ik thuis kon blijven. Ik heb hetzelfde aan mijn vriend gevraagd (dat weigerde mijn vriend, hij wil zijn vakantie-uren voor andere dingen gebruiken, waarover we ruzie hebben gemaakt).
Schoonvader had voorgesteld om ook eens in te springen mocht het nodig zijn. Uiteindelijk was er geen andere oplossing dan hier op in te gaan. Hij had al af en toe een uurtje voor haar gezorgd, maar nooit langer. Hij vindt dit zelf leuk (hij wilde graag zelf kinderen), maar hij heeft heel vaak de neiging om gewoon zijn gang te gaan. Ik vind soms dat hij mij niet echt respecteert als zijn moeder en de afspraken gewoon aan zijn laars lapt. Het zijn nooit ernstige zaken, maar toch voel ik mij daar niet prettig bij. We hadden bv afgesproken dat ik eens zou bellen om te vragen hoe het gaat, maar dan neemt hij zijn gsm nooit op (hij had hem zogezegd niet gehoord, terwijl ik dit duidelijk vooraf gevraagd had om zijn telefoon bij hem te leggen). We hadden ook duidelijk afgesproken dat hij mij zou bellen als er iets was. Ik had hem een schema gegeven van wat hij precies wanneer moest doen. Dochtertje had de eerst middag maar een halfuurtje geslapen, normaal slaapt ze anderhalf tot twee uur. Dus had schoonvader er niets beters op gevonden dan om haar net voor ik ging thuiskomen terug in bed te leggen, omdat ze te moe was. Natuurlijk slaapt ze dan niet meer 's nachts en was ze helemaal uit haar ritme. Ik heb daar nooit een probleem van gemaakt, maar vond het wel vervelend.
Gisteren heeft hij opnieuw op haar gepast. We hadden afgesproken dat hij niet maar haar naar buiten ging, want het weer was te slecht. Toen ik thuiskwam van het werk was hij weg met haar. Ik heb onmiddellijk proberen bellen, maar hij nam niet op. Ik was ontzettend ongerust, pas meer dan een uur later zijn ze terug thuisgekomen.
Schoonvader had zich gesneden aan een glas in de keuken. Hij had eerst een vaatdoek rond zijn hand gebonden, met het idee dat het wel zou stoppen met bloeden. Hij heeft toen de keuken nog opgeruimd. Toen het na een uur nog steeds bloedde, heeft hij mijn dochtertje gepakt en heeft ze meegenomen naar het ziekenhuis - zonder te verwittigen. Ik vind het onbegrijpelijk en onverantwoord dat hij met mijn dochter in een auto heeft gereden met één hand en dat hij mij niet eerst gebeld had. Hij heeft wel de tijd gehad om af te wachten, de keuken op te ruimen en mijn dochter haar spullen in te pakken, maar eventjes bellen lukte niet. Mijn dochter was helemaal overstuur toen ze thuiskwam (met honger en een volle pamper).
Ik verwacht van mijn vriend dat hij het nog eens duidelijk voor mij opneemt en met zijn stiefvader bespreekt dat zoiets niet kan. Mijn vriend heeft geantwoord dat zijn vader wel wat belangrijker is dan mijn gezaag. Sinds mijn dochter hier is, kunnen mijn vriend en ik niet gewoon communiceren en heeft hij geen begrip meer voor mijn gevoelens. Ik weet niet hoe dit komt. Ik moest even hardop ventileren.
anoniem_350804 wijzigde dit bericht op 30-01-2018 11:03
0.13% gewijzigd
dinsdag 30 januari 2018 om 13:31
Er was niets mis.
Hij heeft nog prima voor je kind gezorgd.
dinsdag 30 januari 2018 om 13:32
Het hele probleem is dat jij geen vertrouwen hebt in anderen.
Je wilde ook niet dat schoonvader zou oppassen voor daar enkele ervaring mee was
dinsdag 30 januari 2018 om 13:33
Er was niets aan de hand waarom hij jou moest bellen he?
Hij lost het allemaal zelf gewoon op. Misschien anders dan jij zou doen, maar je Prinses leeft nog steeds, zonder builen, schrammen en trauma's.
hij heeft goed ingeschat dat jij niet hoefde te worden gebeld.
Deze man leert je een Gouden Levensles. Alleen vind jij die les verschrikkelijk om te leren. En daarom ben je nu zo boos.
dinsdag 30 januari 2018 om 13:37
Dus en nu?Penny17 schreef: ↑30-01-2018 13:13Daarom vind ik mij niet comfortabel bij schoonvader als oppas (en het feit dat hij een man alleen is, helpt hier niet bij), maar ik heb mij hierover gezet voor mijn vriend. Mijn vriend weet dat ik het spannend en eng vindt, maar houdt hier helemaal geen rekening mee. Ik vind het dan gewoon niet leuk dat gemaakte afspraken niet worden nageleefd. Een telefoon bij je houden (of gewoon de klank luid zetten zodat je hem hoort) is helemaal geen moeite, hoor. Hij wist dat ik ging bellen. Ik begrijp dan ook niet waarom hier zo vaak wordt gezegd dat ik het er maar moet bij laten dat zowel schoonvader als mijn vriend geen rekening houden met mijn gevoelens.
Als je zo ellendig erbij voelt dan kun je beter een maand thuis blijven met alle risico's vandien tot je moeder weer beter is...
Je schoonvader heeft sowieso al een streepje mi der vanwege zijn man zijn.
Is niet 'goed' genoeg..waarom blijf je jezelf dan zo pijnigen.
Meld je dan maar ziek als je het zo vreselijk vindt?
Wat is er wel goed aan je schoonvader?
Las net verderop dat je moeite hebt als schoonpa de luier verschoont...heb je liever luieruitslag en een oncomfortabele vette luier om je dochter heen?
Snap er geen bal meer van
dinsdag 30 januari 2018 om 13:37
Zie je, er zijn geen afspraken. Jij stelt voorwaarden, aan iedereen.
En of er iets mis is, is ook interpretatie. Je schoonvader vond dat hij het zo kon regelen, doet dat na beste eer en geweten. Ja dat had hij ook anders kunnen doen. Daar kan je hem op aanspreken, maar geen reden om boos te reageren. Als jij normaal reageert, zal hij het waarschijnlijk de volgende keer anders doen.
Oke, maar dan bel je hem en hij neemt op. Zal hij dan vertellen als er iets mis is? Waarom zou hij als hij denkt het zelf wel op te kunnen lossen. Jullie moeten immers werken. En wat nu als net op dat moment jullie dochter huilt. Heb jij daarna nog rust?
Ik vind ook dat je schoonvader het in dit geval anders had kunnen doen, maar ik lees ook veel voorwaarden en controle. Daarnaast werd hij ingeschakeld omdat jullie moesten werken. Ik kan mij voorstellen dat je schoonvader best zenuwachtig wordt van jouw gedrag. Dat hij wel oppast is mogelijk omdat hij het en leuk vindt maar ook jullie graag een dienst wil bewijzen.
Wil je dat niet, kies dan voor een KDV. Is goed voor jezelf (loslaten) en kind.
En of er iets mis is, is ook interpretatie. Je schoonvader vond dat hij het zo kon regelen, doet dat na beste eer en geweten. Ja dat had hij ook anders kunnen doen. Daar kan je hem op aanspreken, maar geen reden om boos te reageren. Als jij normaal reageert, zal hij het waarschijnlijk de volgende keer anders doen.
Oke, maar dan bel je hem en hij neemt op. Zal hij dan vertellen als er iets mis is? Waarom zou hij als hij denkt het zelf wel op te kunnen lossen. Jullie moeten immers werken. En wat nu als net op dat moment jullie dochter huilt. Heb jij daarna nog rust?
Ik vind ook dat je schoonvader het in dit geval anders had kunnen doen, maar ik lees ook veel voorwaarden en controle. Daarnaast werd hij ingeschakeld omdat jullie moesten werken. Ik kan mij voorstellen dat je schoonvader best zenuwachtig wordt van jouw gedrag. Dat hij wel oppast is mogelijk omdat hij het en leuk vindt maar ook jullie graag een dienst wil bewijzen.
Wil je dat niet, kies dan voor een KDV. Is goed voor jezelf (loslaten) en kind.
dinsdag 30 januari 2018 om 13:37
Doreia schreef: ↑30-01-2018 13:33Er was niets aan de hand waarom hij jou moest bellen he?
Hij lost het allemaal zelf gewoon op. Misschien anders dan jij zou doen, maar je Prinses leeft nog steeds, zonder builen, schrammen en trauma's.
hij heeft goed ingeschat dat jij niet hoefde te worden gebeld.
Deze man leert je een Gouden Levensles. Alleen vind jij die les verschrikkelijk om te leren. En daarom ben je nu zo boos.
Er was heel veel mis.
Maar je gaat toch blijven argumenten zoeken tot je je gelijk haalt. Ik heb het recht om te vragen hoe het met mijn dochter gaat.
dinsdag 30 januari 2018 om 13:41
Ben bang van wel
dinsdag 30 januari 2018 om 13:43
Precies ditSusan schreef: ↑30-01-2018 13:23Je kan wel heel hard roepen dat een kinderdagverblijf geen optie is, maar dan blijf je dus tegen dit probleem aanlopen. Dit zal niet de laatste keer zijn dat je moeder ziek is, ze wordt sowieso ouder en kan ook andere klachten krijgen waardoor ze niet meer structureel op kan passen. Of misschien komt er ook een tijd dat ze dat gewoon niet meer wil.
Ik vind je vriend heel horkerig reageren, maar ik kan me ook voorstellen dat hij er de balen van heeft dat hij zijn vakantiedagen moet opnemen terwijl jij bewust kiest voor een vorm van kinderopvang die zo onzeker is en een andere vorm voor jou niet eens bespreekbaar is.
dinsdag 30 januari 2018 om 13:45
Penny, ga lekker door met dramaquenen. Je stelt je ongelofelijk aan, zoals 100% vd reaguurders aangeeft. Je kan twee dingen doen.
1. Het allemaal langs je af laten glijden want je weet toch wel dat wat je doet normaal en goed is.
2. Het tot je door laten dringen en eens ernstig bij jezelf te rade gaan of het wel zo normaal is wat jij denkt, voelt en doet.
Ik adviseer 2. Maar hey, uiteindelijk leef ik gewoon weer lekker door en merk ik er helemaal niks van als je optie 1 kiest. Je dochter echter wel. En je man. En je schoonvader.
1. Het allemaal langs je af laten glijden want je weet toch wel dat wat je doet normaal en goed is.
2. Het tot je door laten dringen en eens ernstig bij jezelf te rade gaan of het wel zo normaal is wat jij denkt, voelt en doet.
Ik adviseer 2. Maar hey, uiteindelijk leef ik gewoon weer lekker door en merk ik er helemaal niks van als je optie 1 kiest. Je dochter echter wel. En je man. En je schoonvader.
dinsdag 30 januari 2018 om 13:47
Ik wens je toe dat jij gemakkelijker in het moederschap kunt komen te staan. En dat kun je leren door los te laten dat alles altijd
gaat volgens jou ideeen en regels. Want je bent je eigen grootste probleem.
Je kan ook afspreken bijvoorbeeld dat opa JOU even belt op een moment dat het hem goed uitkomt bijvoorbeeld.
Zomaar een gek idee he? Of een appje stuurt bijvoorbeeld.
Ik lees dus namelijk al een betrokken oma en een betrokken opa in het leven van jullie kind. Ik lees dus ook 2 werkende ouders en een zorgzame moeder. Alleen wel een moeder die zichzelf straks keihard tegenkomt als je zo blijft vasthouden aan de schijncontrole die je probeert te hebben.
De eerste keer logeren van mijn oudste? Ik was de hele nacht wakker en zat om 4 uur in de ochtend beneden keihard te huilen en wilde hem het liefst ophalen bij oma. Gewoon omdat IK het er zo moeilijk mee had. Wat nergens op sloeg, iedereen heeft fantastisch geslapen, werd vrolijk wakker en sindsdien is het maandelijks raak met logeren.
De ongelukken die mijn kinderen hebben gehad, gebeurden allemaal onder MIJN supervisie. Allemaal.
En ik ben een hele betrokken, zorgzame moeder. En toch zijn die kleintjes hun eigen wezens en donderen van trappen, banken en zijn zo watervlug dat het je gewoon overkomt. Toch mogen ze elke dag weer bij mij in de zorg blijven.
Je hebt het allemaal niet onder controle. Gelukkig maar. Want kinderen leren het meest van anderen die het allemaal net even anders doen dan jij.
dinsdag 30 januari 2018 om 13:47
Sorry, wíe is er argumenten aan het zoeken?! Jij toch zeker!!
There is always something happening, and it's usually right now
dinsdag 30 januari 2018 om 13:48
Wow, ik neem mijn eerste post terug. Jij hebt een hele rare manier van denken. Dit meen je toch niet serieus he?! Je klinkt neurotisch. Alles moet in roosters, mannen kunnen niet voor kinderen zorgen, mensen moet aan jouw eisen voldoen wanneer jij ze bedenkt en ga zo maar door. Ik geef je een advies: je leven zal relaxter worden als je een beetje minder control freak wordt en vertrouwen in andere krijgt.Penny17 schreef: ↑30-01-2018 13:24
Waarom is dit te veel gevraagd om op te nemen als ik bel (of terug te bellen als het slecht uitkomt)? Met de beste wil van de wereld: wat is daar nu zo onoverkomelijk aan.
Een man is - globaal genomen - minder zorgzaam dan een vrouw. Hij heeft geen ervaring met kleine kinderen en ik kan dus niet voorspellen hoe hij reageert. En ja, ik heb het moeilijk gehad met het idee dat hij haar pamper moest verversen (niet omdat ik denk dat hij haar zal misbruiken / mishandelen, hélemaal níet), maar dat voelt gewoon anders.
dinsdag 30 januari 2018 om 13:49
Niets. Ik belde ook naar hem toen mijn dochter nog niet geboren was of als hij op zijn werk is. Is dat zo vreemd dat je in een relatie af en toe eens belt naar elkaar? Hij belt mij trouwens ook soms.
dinsdag 30 januari 2018 om 13:50
Breng je kind naar professionele opvang en laat opa en oma opa en oma zijn. Niet voor de oppas maar voor de gezelligheid. Dan heb je dit soort gezeur ook niet.
En nog een gratis tip: Ga iets doen aan je houding/starheid. Echt ik weet niet wat ik lees, Laat je dochter wat meer los en geef anderen de kans om ook voor haar te zorgen. Jij hebt niet het alleenrecht op dat kind.
En nog een gratis tip: Ga iets doen aan je houding/starheid. Echt ik weet niet wat ik lees, Laat je dochter wat meer los en geef anderen de kans om ook voor haar te zorgen. Jij hebt niet het alleenrecht op dat kind.
dinsdag 30 januari 2018 om 13:53
Precies!!
Maar wat ik ook een beetje ‘gemeen’ vindt. Als het haar uitkomt mocht opa niet eens rijden met een snijwond en had zij haar moeten bellen want haar prinsesje was erbij en nu mensen haar erop wijzen dat ze wel wat aardiger had mogen doen tegen opa: is het maar een snijwond.
Egoïstisch is dat! Of opa was zo gewond dat hij niet meer kon rijden of het viel wel mee en opa kon prima rijden met haar prinsesje erbij maar nee, het is maar hoe het TO uitkomt.
dinsdag 30 januari 2018 om 13:53
Lieve moeder,
Je belt omdat je bang bent.
Dat er iets gebeurd en jij er dan niet bent.
Lieve, betrokken moeder. Zo ga jij ene hele vermoeide, uitgeputte, chagrijnige moeder zijn die gaat uitvallen naar je dochter. Waardoor je weer boos gaat worden op jezelf, gefrustreerd. En dan afreageert op je vriend omdat hij je niet steunt.
Maar lieve moeder. Een moeder moet leren om ook goed voor zichzelf te zorgen.
It takes a village to raise a child.
Met name omdat niemand 24/7 in de zorgstand kan staan voor een kind. Dat sloopt je. Dat breekt je op. Want het zijn energie slurpers.
Leer daarom liefst vandaag nog om je kind in vertrouwen aan een ander te geven. iemand die haar niet stuk maakt, die haar met liefde behandeld. Niet precies zoals jij dat doet, maar dat geeft niet. Ik voed mijn kinderen ook anders op dan jij, mijn broer, mijn vriendinnen en mijn nicht. En uiteindelijk worden ze allemaal groot.
dinsdag 30 januari 2018 om 13:55