Relaties
alle pijlers
Echt uitelkaar?
maandag 5 februari 2018 om 20:25
1,5 jaar geleden ontmoette ik mijn eerste en grote liefde op 27 jarige leeftijd.
2 kinderen heeft hij, waarvan de oudste van 14 bij hem woonde.
Na een aantal maanden gingen we al samenwonen, eniet is hij en zijn dochter bij mij ingetrokken.
Na een korte periode liet ik weten dat we regels moesten stellen, omdat die er niet waren. Gewoon normale regels zoals op tijd thuis, maar het avond eten afwassen, huiswerk maken en dan pas andere dingen doen etc.
Dit ging dus absoluut niet zonder slag of stoot, ze heeft absoluut geen zin in regeltjes en papa vind het erg moeilijk om consequent te zijn.
Maar waar het allemaal om gaat:
Begin vorig jaar hadden we jeugdzorg hier op de stoel staan, want zijn dochter had gezegd dat ze mishandeld werd door haar vader. Dit was dus absoluut een leugen. Toen hebben we haar verteld dat ze moest oppassen wat voor leugens ze allemaal verteld, maar verder heeft Papa er weinig mee gedaan.
Begin december zijn we op 10 min gesprek geweest, en werden ook al van allerlei beschuldigingen naar het hoofd geslingerd, waar niets van waar waren. Daar zit je dan met de bek vol tanden.
Op school is het ook eem drama, slechte cijfers, grote mond, geen respect tegen leerkrachten.
Daar hebben we haar toen voor gestraft, en heb haar toen duidelijk laten weten dat IK hier absoluut niet van gediend ben. Wel heb ik haar vanaf toen flink geholpen voor school, dagelijks overhoren voor toetsen en helpen met huiswerk.
De laatste weken heeft ze helemaal het K-woord (ziekte) uitgevonden en scheld ze ons uit voor K-mensen en als haar zusje hier is voor K-kind etc.
Dat woord willen we hier absoluut niet horen. Donderdag zijn we weer eens gebeld door school omdat mevrouw zich flink misdraagt, ze had met de laptop op de tafel geslagen etc.
Dus savonds hebben we haar daar flink op aan gesproken en toen werd het K-woord weer gebruikt en mijn vriend moest zijn bek houden en hele mik mak. Toen is ze gauw naar boven gegaan en heeft mijn vriend haar nageschreeuwd dat ze beter haar kon gaan gedragen en anders kan opdonderen.
Vrijdagochtend moest ze weer naar school, zijn we eruit gegaan, heb ik haar brood klaargemaakt en is ze eigenlijk zonder meer dan hoi te zeggen weggegaan.
Vrijdagmiddag werden we gebeld Door school, ze durft niet naar huis te komen want was bang dat ze weer eens in elkaar geschopt te worden.
Ik wist niet wat ik hoorde en was laaiend
We weten dat het puur een aandachtskwestie is. Zowieso ging ze niet eens naar haar toe, want ze was het weekend bij haar moeder, waar ze direct na school naar toe gaat.
Vrijdagavond is ze even thuis geweest en heb ik haar piekfijn verteld hoe ik er over dacht. Voor het eerst!
Heb tegen haar gezegd dat ik het niet pik zo mijn grote liefde te kijk te zetten en loos te beschuldigen. Heb haar gezegd dat ik er klaar mee was en dat als ze ooit zoiets nog weer liegt daar het gat van de deur is en dat ze er dan ook niet meer in komt. Toen ging ze huilend en boos weg.
Mijn vriend gaf mij groot gelijk.
Gisteren is ze thuis gekomen en hebben we weer met haar gesproken, maar natuurlijk werd ze weer laaiend, pakte haar spullen en riep dat ze naar mama ging. Toen zei ze ook nog even dat alles wat ze op school verteld had, waarheide was en ging ze weg.
In mijn ogen gewoon weer opnieuw beschuldigen.
Nou heb ik gisteravond gezegd tegen mijn vriend dat ik haar er niet meer in wil, iig de aankomende tijd niet. (Behalve weekenden, vakanties etc, net zoals andere dochter).
Hier was mijn vriend absoluut niet mee eens en zei dat hij dan ook weg gaat. Heb nog geprobeerd oplossingen te zoeken, en dat ik hem absoluut niet kwijt wil. Maar als ik haar er niet meer in laat, wil hij er ook niet meer in. Dat begrijp ik best. Maar kan niet begrijpen dat hij dit gewoon laat geworden. Heb in de papieren gelezen van de scheiding met zijn ex (moeder kids) dat ze ook in huwelijk had gestookt, en dat ze beide ouders tegen elkaar probeerde op te spelen.
Mijn ogen zijn hiermee wel weer geopend, wij waren namelijk met een kindje bezig, volgende week zou mijn vriend geopereerd worden om zijn sterilisatie ongedaan te laten maken en hadden enorm zin in de toekomst.
Wel waren we bang, want zijn oudste dochter houd er absoluut niet van om aandacht te delen en doet er alles aan om die te ontvangen, positief of negatief.
Maar nou heeft mijn vriend vandaag dus zijn spullen gepakt en is hij met zijn dochter bij zijn vader en moeder.
Ik weet dat ik ook zijn grote liefde ben en hij de mijne ook, wil echt niet zonder hem, maar wil haar er op dit moment ook niet bij.
Wat moet ik nou doen? Ben ik echt slecht bezig?
2 kinderen heeft hij, waarvan de oudste van 14 bij hem woonde.
Na een aantal maanden gingen we al samenwonen, eniet is hij en zijn dochter bij mij ingetrokken.
Na een korte periode liet ik weten dat we regels moesten stellen, omdat die er niet waren. Gewoon normale regels zoals op tijd thuis, maar het avond eten afwassen, huiswerk maken en dan pas andere dingen doen etc.
Dit ging dus absoluut niet zonder slag of stoot, ze heeft absoluut geen zin in regeltjes en papa vind het erg moeilijk om consequent te zijn.
Maar waar het allemaal om gaat:
Begin vorig jaar hadden we jeugdzorg hier op de stoel staan, want zijn dochter had gezegd dat ze mishandeld werd door haar vader. Dit was dus absoluut een leugen. Toen hebben we haar verteld dat ze moest oppassen wat voor leugens ze allemaal verteld, maar verder heeft Papa er weinig mee gedaan.
Begin december zijn we op 10 min gesprek geweest, en werden ook al van allerlei beschuldigingen naar het hoofd geslingerd, waar niets van waar waren. Daar zit je dan met de bek vol tanden.
Op school is het ook eem drama, slechte cijfers, grote mond, geen respect tegen leerkrachten.
Daar hebben we haar toen voor gestraft, en heb haar toen duidelijk laten weten dat IK hier absoluut niet van gediend ben. Wel heb ik haar vanaf toen flink geholpen voor school, dagelijks overhoren voor toetsen en helpen met huiswerk.
De laatste weken heeft ze helemaal het K-woord (ziekte) uitgevonden en scheld ze ons uit voor K-mensen en als haar zusje hier is voor K-kind etc.
Dat woord willen we hier absoluut niet horen. Donderdag zijn we weer eens gebeld door school omdat mevrouw zich flink misdraagt, ze had met de laptop op de tafel geslagen etc.
Dus savonds hebben we haar daar flink op aan gesproken en toen werd het K-woord weer gebruikt en mijn vriend moest zijn bek houden en hele mik mak. Toen is ze gauw naar boven gegaan en heeft mijn vriend haar nageschreeuwd dat ze beter haar kon gaan gedragen en anders kan opdonderen.
Vrijdagochtend moest ze weer naar school, zijn we eruit gegaan, heb ik haar brood klaargemaakt en is ze eigenlijk zonder meer dan hoi te zeggen weggegaan.
Vrijdagmiddag werden we gebeld Door school, ze durft niet naar huis te komen want was bang dat ze weer eens in elkaar geschopt te worden.
Ik wist niet wat ik hoorde en was laaiend
We weten dat het puur een aandachtskwestie is. Zowieso ging ze niet eens naar haar toe, want ze was het weekend bij haar moeder, waar ze direct na school naar toe gaat.
Vrijdagavond is ze even thuis geweest en heb ik haar piekfijn verteld hoe ik er over dacht. Voor het eerst!
Heb tegen haar gezegd dat ik het niet pik zo mijn grote liefde te kijk te zetten en loos te beschuldigen. Heb haar gezegd dat ik er klaar mee was en dat als ze ooit zoiets nog weer liegt daar het gat van de deur is en dat ze er dan ook niet meer in komt. Toen ging ze huilend en boos weg.
Mijn vriend gaf mij groot gelijk.
Gisteren is ze thuis gekomen en hebben we weer met haar gesproken, maar natuurlijk werd ze weer laaiend, pakte haar spullen en riep dat ze naar mama ging. Toen zei ze ook nog even dat alles wat ze op school verteld had, waarheide was en ging ze weg.
In mijn ogen gewoon weer opnieuw beschuldigen.
Nou heb ik gisteravond gezegd tegen mijn vriend dat ik haar er niet meer in wil, iig de aankomende tijd niet. (Behalve weekenden, vakanties etc, net zoals andere dochter).
Hier was mijn vriend absoluut niet mee eens en zei dat hij dan ook weg gaat. Heb nog geprobeerd oplossingen te zoeken, en dat ik hem absoluut niet kwijt wil. Maar als ik haar er niet meer in laat, wil hij er ook niet meer in. Dat begrijp ik best. Maar kan niet begrijpen dat hij dit gewoon laat geworden. Heb in de papieren gelezen van de scheiding met zijn ex (moeder kids) dat ze ook in huwelijk had gestookt, en dat ze beide ouders tegen elkaar probeerde op te spelen.
Mijn ogen zijn hiermee wel weer geopend, wij waren namelijk met een kindje bezig, volgende week zou mijn vriend geopereerd worden om zijn sterilisatie ongedaan te laten maken en hadden enorm zin in de toekomst.
Wel waren we bang, want zijn oudste dochter houd er absoluut niet van om aandacht te delen en doet er alles aan om die te ontvangen, positief of negatief.
Maar nou heeft mijn vriend vandaag dus zijn spullen gepakt en is hij met zijn dochter bij zijn vader en moeder.
Ik weet dat ik ook zijn grote liefde ben en hij de mijne ook, wil echt niet zonder hem, maar wil haar er op dit moment ook niet bij.
Wat moet ik nou doen? Ben ik echt slecht bezig?
maandag 5 februari 2018 om 22:21
Weet je..ik was vroeger naar mijn omgeving een leuke en sociale meid. Maar thuis..mijn ouders wilden mij naar een inrichting sturen. Absurd! Ik was ook vaak zo kwaad, schelden, huilen, weglopen. En waarom?! Omdat er geen verbinding was. Een zuivere verbinding.
Ik voelde me niet serieus genomen.
Dit soort gedrag kan voortkomen uit onbegrip, verdriet, pijn..niet weten hoe om te gaan met emoties. Communiceren..zoals iemand al zegt een kind spiegelt. Misschien communiceerde je vriend erg slecht met zijn ex vrouw. Maakten ze vaak ruzies, hadden ze geen respect voor elkaar. Voorleven is meestal het belangrijkste onderdeel in de opvoeding. Laat haar zien dat het juist anders kan. Laat haar eens haar verhaal doen. Bouw stap voor stap met haar een band op. Mijn oom noemde mij verbitterd, vond mij maar een brutaal en verwend nest.
Die stempel is me nog lang bij gebleven. Terwijl ik een hele respectvolle tiener was naar mensen die mij wel zagen en begrepen. Velen mensen vonden mij een super leuk kind. Iets wat mijn moeder niet kon begrijpen...
Snap je hoeveel impact dit kan hebben?
Wat doet vader met zijn dochter? Praat hij met haar, neemt hij haar mee op stap?
Ik denk dat het voor jou heel lastig is om een band zomaar op te bouwen. Misschien heeft ze de hele scheiding niet verwerkt..het kan van alles zijn,maar misschien dat ze met hulp eruit kan komen.
Ik voelde me niet serieus genomen.
Dit soort gedrag kan voortkomen uit onbegrip, verdriet, pijn..niet weten hoe om te gaan met emoties. Communiceren..zoals iemand al zegt een kind spiegelt. Misschien communiceerde je vriend erg slecht met zijn ex vrouw. Maakten ze vaak ruzies, hadden ze geen respect voor elkaar. Voorleven is meestal het belangrijkste onderdeel in de opvoeding. Laat haar zien dat het juist anders kan. Laat haar eens haar verhaal doen. Bouw stap voor stap met haar een band op. Mijn oom noemde mij verbitterd, vond mij maar een brutaal en verwend nest.
Die stempel is me nog lang bij gebleven. Terwijl ik een hele respectvolle tiener was naar mensen die mij wel zagen en begrepen. Velen mensen vonden mij een super leuk kind. Iets wat mijn moeder niet kon begrijpen...
Snap je hoeveel impact dit kan hebben?
Wat doet vader met zijn dochter? Praat hij met haar, neemt hij haar mee op stap?
Ik denk dat het voor jou heel lastig is om een band zomaar op te bouwen. Misschien heeft ze de hele scheiding niet verwerkt..het kan van alles zijn,maar misschien dat ze met hulp eruit kan komen.
maandag 5 februari 2018 om 22:34
Wat een puinhoop weer. Waarom worden die nieuwe vrouwen (mannen net zo goed) zo door de strot geduwd bij kinderen van de eerste partner? Vind je het echt heel gek dat zo’n kind overal tegenaan schopt? Een nieuwe vriendin die zich volop met jou en je leven gaat bemoeien? Ik zou ook volledig uit mijn plaat gaan, als ik die dochter was. In en intriest. Laat die man met rust en adviseer hem om zijn eigen leven op te gaan bouwen met zijn kinderen. Ze hebben hem nodig. Niet jou. En laat die kinderwens met hem aub gaan. Hij was niet voor niets gesteriliseerd.
maandag 5 februari 2018 om 22:38
Dit is je eerste relatie zeg je. En nu heb je in één keer haast met alles? Het is toch voor een kind niet te bevatten dat haar vader meteen intrekt bij een andere vrouw?
En zo’n hersteloperatie is ook absurd. Hij had zijn keuze al gemaakt en kent jou net. Ga eerst eens zorgen dat het met die dochter goedgaat en dat je een stabiele situatie hebt. In deze situatie kinderen krijgen is belachelijk.
En zo’n hersteloperatie is ook absurd. Hij had zijn keuze al gemaakt en kent jou net. Ga eerst eens zorgen dat het met die dochter goedgaat en dat je een stabiele situatie hebt. In deze situatie kinderen krijgen is belachelijk.
maandag 5 februari 2018 om 23:31
Zo. Gelukkig dat die vent eindelijk eens voor zijn dochter kiest zeg. Godzijdank vóórdat hij zijn sterilisatie ongedaan heeft gemaakt en er een liefdesbeeb gemaakt moest worden. Mijn god, hoe kun je zulke plannen maken terwijl er een kind is wat broodnodig hulp, liefde en stabiliteit nodig heeft. Gewoon ongeloofwaardig hoe mensen dat verzinnen...
maandag 5 februari 2018 om 23:59
ze is zijn dochter, als je haar er niet bij wil, laat hem dan gaan, laat hem niet kiezen tussen jou en dochter
en daarnaast hoor ik alleen maar.. ik deed dit, ik deed dat.. je zit er veel te veel tussen, tussen hem en dochter, als hij het niet doet, het vaderen, moet je misschien je conclusies trekken dat hij een slappe hap van een vader is, dus geen geschikt vadermateriaal voor jouw rammelende eierstokken
en daarnaast hoor ik alleen maar.. ik deed dit, ik deed dat.. je zit er veel te veel tussen, tussen hem en dochter, als hij het niet doet, het vaderen, moet je misschien je conclusies trekken dat hij een slappe hap van een vader is, dus geen geschikt vadermateriaal voor jouw rammelende eierstokken
anoniem_352228 wijzigde dit bericht op 06-02-2018 00:03
57.61% gewijzigd
dinsdag 6 februari 2018 om 00:01
Vanuit de stiefdochter is het heel begrijpelijk gedrag, beweegreden om hier aandacht van vader/ beide ouders mee te krijgen lijkt logisch.
Alleen is to in dit verhaal ook nog een speler.
Degene die de zooi creëert lijkt mij vader. Jij wil helpen, heel lief, maar van hem wordt het door dochter gevraagd. Zodra jij aandacht geeft, doet hij het niet. Zij is zijn aandacht aan het vragen, niet de jouwe. Hij blijft dus in gebreke. Voor dochter, en daardoor ook voor jou.
Heel goed dat je grenzen hebt gesteld, voor dochter een beetje, maar vooral voor vader.
Eigenlijk ben jij hem aan het faciliteren met het niet- opvoeden van zijn dochter. Vol liefde. Maar met dit soort nare gevolgen.
Omdat zij zijn aandacht wil, kun jij nooit meer dan een niet- gevraagd surrogaat zijn.
Zolang hij niet de gevraagde aandacht gaat geven, gaat het niet werken... Hopelijk is dit zijn wake-up call, maar wat er niet in zit, kan er ook niet uitkomen...
Alleen is to in dit verhaal ook nog een speler.
Degene die de zooi creëert lijkt mij vader. Jij wil helpen, heel lief, maar van hem wordt het door dochter gevraagd. Zodra jij aandacht geeft, doet hij het niet. Zij is zijn aandacht aan het vragen, niet de jouwe. Hij blijft dus in gebreke. Voor dochter, en daardoor ook voor jou.
Heel goed dat je grenzen hebt gesteld, voor dochter een beetje, maar vooral voor vader.
Eigenlijk ben jij hem aan het faciliteren met het niet- opvoeden van zijn dochter. Vol liefde. Maar met dit soort nare gevolgen.
Omdat zij zijn aandacht wil, kun jij nooit meer dan een niet- gevraagd surrogaat zijn.
Zolang hij niet de gevraagde aandacht gaat geven, gaat het niet werken... Hopelijk is dit zijn wake-up call, maar wat er niet in zit, kan er ook niet uitkomen...
dinsdag 6 februari 2018 om 00:12
Het klinkt alsof je moe bent van alles. En de liefde en gezelligheid is weg.
Je koos voor hem en daar kwam iets bij. Deel van zijn leven, zijn kids. Dus dat is een deel van hem.
En gelukkig gooit hij het niet weg en neemt zijn verantwoording.
Zijn kind is ongelukkig & een tiener. Dus dat is gewoon een zware periode voor beide.
Dat jij hem een slechte opvoeder vindt soms kan. Daarover kun je in discussie met hem.
Heb je ook gedaan.
Maar ergens klink jij niet happy met het idee dat die kids erbij horen.
Ik zou het dan verbreken & verwerken. Wellicht ben jij niet de juiste vrouwtje v 27jr voor zo een ouwe bok met kids.
Je koos voor hem en daar kwam iets bij. Deel van zijn leven, zijn kids. Dus dat is een deel van hem.
En gelukkig gooit hij het niet weg en neemt zijn verantwoording.
Zijn kind is ongelukkig & een tiener. Dus dat is gewoon een zware periode voor beide.
Dat jij hem een slechte opvoeder vindt soms kan. Daarover kun je in discussie met hem.
Heb je ook gedaan.
Maar ergens klink jij niet happy met het idee dat die kids erbij horen.
Ik zou het dan verbreken & verwerken. Wellicht ben jij niet de juiste vrouwtje v 27jr voor zo een ouwe bok met kids.
dinsdag 6 februari 2018 om 18:23