Thuis
alle pijlers
Welke weg bewandelen?
dinsdag 6 februari 2018 om 19:59
Hoi allen.
Mijn probleem ervaar ik al enkele jaren maar de laatste twee jaar wordt het mij teveel.
Ik huur via sociale woningbouw een benedenwoning. Toen ik hier acht jaar geleden met pasgeboren dochter kwam, woonden er boven mij studenten en naast mij ouderen. Super en gezellig. Door de jaren heen is (mede door de participatie maatschappij) de doelgroep veranderd. Op dit moment wonen er vier mensen met psychische problemen of begeleiding boven mij. Dit is nu ongeveer een jaar of twee.
Van deze vier wonen er twee recht boven mij (Een in appartement boven slaapkamer en een in appartement boven woonkamer) en twee schuin boven mij. Allemaal blowen ze. Op het balkon. Ik heb hierdoor twee zomers binnen gezeten met de ramen dicht omdat de lucht niet te harde is. Eén is erg labiel, krijgt veel medicatie, en is heel depressief. Ze vraagt constant mijn dochter bij haar mee naar binnen om te knuffelen. Ik laat dochter hierom nooit alleen buiten.
Eén heeft een persoonlijkheidsstoornis. Deze meneer is groot en sterk en als hij zijn emoties niet onder controle heeft kan hij weleens doorslaan. Een keer tegen mijn dochter. Ik heb de politie toen gebeld en de wijkagent heeft met ons en hem gepraat. Tja....hoort bij ziektebeeld. Hij bedoelde het niet zo.
Eén stond geregeld naakt op het balkon te roepen dat ze wilde neuken. Ze kan soms ook heel boos worden en schelden en gillen. Alleen in huis. Ze heeft sinds kort een vriend en nu ruziën ze samen.
Dan heb ik het nog niet over mijn straatgenoot op de hoek die als veteraan ptss heeft en soms doorslaat en gaat patrouilleren op straat met messen.
Anyway. Het zijn geen vervelende mensen op zich. Echt niet. Ik weet al deze verhalen van hunzelf. Maar mijn dochter en ik kunnen niet meer vrij bewegen hier en zijn daarnaast ook bang.
De woningbouwvereniging knikt en begrijpt en ik reageer op andere woningen maar sta nu op plaats 80. De laatste 5 maanden is er 1 woning in deze stad vrij gekomen.
Kopen kan ik niet. Heb ik al laten uitrekenen. Particulier is vrij snel te duur. Ik kan hooguit 700 euro betalen maar dan wordt het erg krap.
Welke wegen kan ik nog bewandelen? Ik zie zo op tegen de derde zomer op rij waarin we gewoon niet buiten kunnen zitten.
Mijn probleem ervaar ik al enkele jaren maar de laatste twee jaar wordt het mij teveel.
Ik huur via sociale woningbouw een benedenwoning. Toen ik hier acht jaar geleden met pasgeboren dochter kwam, woonden er boven mij studenten en naast mij ouderen. Super en gezellig. Door de jaren heen is (mede door de participatie maatschappij) de doelgroep veranderd. Op dit moment wonen er vier mensen met psychische problemen of begeleiding boven mij. Dit is nu ongeveer een jaar of twee.
Van deze vier wonen er twee recht boven mij (Een in appartement boven slaapkamer en een in appartement boven woonkamer) en twee schuin boven mij. Allemaal blowen ze. Op het balkon. Ik heb hierdoor twee zomers binnen gezeten met de ramen dicht omdat de lucht niet te harde is. Eén is erg labiel, krijgt veel medicatie, en is heel depressief. Ze vraagt constant mijn dochter bij haar mee naar binnen om te knuffelen. Ik laat dochter hierom nooit alleen buiten.
Eén heeft een persoonlijkheidsstoornis. Deze meneer is groot en sterk en als hij zijn emoties niet onder controle heeft kan hij weleens doorslaan. Een keer tegen mijn dochter. Ik heb de politie toen gebeld en de wijkagent heeft met ons en hem gepraat. Tja....hoort bij ziektebeeld. Hij bedoelde het niet zo.
Eén stond geregeld naakt op het balkon te roepen dat ze wilde neuken. Ze kan soms ook heel boos worden en schelden en gillen. Alleen in huis. Ze heeft sinds kort een vriend en nu ruziën ze samen.
Dan heb ik het nog niet over mijn straatgenoot op de hoek die als veteraan ptss heeft en soms doorslaat en gaat patrouilleren op straat met messen.
Anyway. Het zijn geen vervelende mensen op zich. Echt niet. Ik weet al deze verhalen van hunzelf. Maar mijn dochter en ik kunnen niet meer vrij bewegen hier en zijn daarnaast ook bang.
De woningbouwvereniging knikt en begrijpt en ik reageer op andere woningen maar sta nu op plaats 80. De laatste 5 maanden is er 1 woning in deze stad vrij gekomen.
Kopen kan ik niet. Heb ik al laten uitrekenen. Particulier is vrij snel te duur. Ik kan hooguit 700 euro betalen maar dan wordt het erg krap.
Welke wegen kan ik nog bewandelen? Ik zie zo op tegen de derde zomer op rij waarin we gewoon niet buiten kunnen zitten.
dinsdag 6 februari 2018 om 21:40
Natuurlijk is zij niet schuldig. Ze is wel verantwoordelijk voor haar eigen leven en soms moet je keuzes maken die niet leuk zijn maar wel nodig als je omgeving niet meeveert.
dinsdag 6 februari 2018 om 21:42
Jij hebt als huurder recht op huurgenot, dus ongestoord kunnen wonen en jouw verhuurder moet dit verschaffen. Dat betekent dat (vooropgesteld dat de andere bewoners ook huurders zijn van dezelfde verhuurder ) dat de verhuurder op moet treden tegen overlast veroorzakende huurders en als het niet anders kan, jou een andere passende huurwoning moet aanbieden. Doet een verhuurder dat niet, dan kan je juridische maatregelen (laten) nemen.
dinsdag 6 februari 2018 om 21:43
dinsdag 6 februari 2018 om 21:46
Bah!!!ElizabethThatcher schreef: ↑06-02-2018 21:40Natuurlijk is zij niet schuldig. Ze is wel verantwoordelijk voor haar eigen leven en soms moet je keuzes maken die niet leuk zijn maar wel nodig als je omgeving niet meeveert.
dinsdag 6 februari 2018 om 21:49
Je kunt de volgende dingen doen:
-dagboek bijhouden met alle incidenten, en dan ook echt alles.Liefst met naam van de overlastgever, datum en tijdstip.Een keer per week mail je dit door naar de woningbouw , de ggz instelling waar de clienten van zijn en de wijkagent.
-Je gaat een gesprek aan met de wijkagent waarin je de problemen aangeeft en ook zegt dat het een onveilige situatie is, vooral voor dochter die niet eens kan buitenspelen.
-Je stuurt een mail naar de wethouder van zorg en welzijn waarin je kort en bondig de situatie schetst en aangeeft dat je je zorgen maakt om dochter en jezelf.Je kunt het evt.breder trekken en ook nog zeggen dat je je zorgen maakt over het gebrek aan begeleiding voor je kwetsbare buren.Vraag in deze mail ook om een gesprek.Mijn ervaring is dat je even geduld moet hebben en je mail wordt waarschijnlijk gedelegeerd maar er komt een reactie op en soms ook een oplossing.
-Vertel je huisarts wat er speelt en vraag een doorverwijzing naar maatschappelijk werk, zij kunnen met jou samen op zoek naar een oplossing.
-Bij te gekke/gevaarlijke/geluidsoverlast situaties bel je de politie.
-Mocht het raar lopen en ben je na een maand nog geen stap verder gekomen of geen respons gehad zoek je het hoger op.
Heel veel sterkte want zo moeten wonen is vreselijk.
-dagboek bijhouden met alle incidenten, en dan ook echt alles.Liefst met naam van de overlastgever, datum en tijdstip.Een keer per week mail je dit door naar de woningbouw , de ggz instelling waar de clienten van zijn en de wijkagent.
-Je gaat een gesprek aan met de wijkagent waarin je de problemen aangeeft en ook zegt dat het een onveilige situatie is, vooral voor dochter die niet eens kan buitenspelen.
-Je stuurt een mail naar de wethouder van zorg en welzijn waarin je kort en bondig de situatie schetst en aangeeft dat je je zorgen maakt om dochter en jezelf.Je kunt het evt.breder trekken en ook nog zeggen dat je je zorgen maakt over het gebrek aan begeleiding voor je kwetsbare buren.Vraag in deze mail ook om een gesprek.Mijn ervaring is dat je even geduld moet hebben en je mail wordt waarschijnlijk gedelegeerd maar er komt een reactie op en soms ook een oplossing.
-Vertel je huisarts wat er speelt en vraag een doorverwijzing naar maatschappelijk werk, zij kunnen met jou samen op zoek naar een oplossing.
-Bij te gekke/gevaarlijke/geluidsoverlast situaties bel je de politie.
-Mocht het raar lopen en ben je na een maand nog geen stap verder gekomen of geen respons gehad zoek je het hoger op.
Heel veel sterkte want zo moeten wonen is vreselijk.
dinsdag 6 februari 2018 om 21:49
Ik werk vijf dagen in de week. Van half 8 tot 5/6. Daarnaast ben ik een alleenstaande moeder die in het weekend haar kind graag ziet. Dus meer werken zou ik fysiek wel kunnen maar helaas zijn de uren in de week op.ElizabethThatcher schreef: ↑06-02-2018 21:40Natuurlijk is zij niet schuldig. Ze is wel verantwoordelijk voor haar eigen leven en soms moet je keuzes maken die niet leuk zijn maar wel nodig als je omgeving niet meeveert.
Ik ben met 16 er alleen voor komen te staan. Altijd gewerkt tot ik zwanger werd. Toen ben ik fulltime gaan studeren om verantwoordelijkheid te nemen over mijn eigen leven en dat van mijn kind. Ik heb mij hiervoor in de schulden gestoken aangezien ik niemand had om op terug te vallen. Dat zijn inderdaad keuzes die ik gemaakt heb die niet leuk zijn maar wel noodzakelijk aangezien mijn omgeving niet meeveerde.
Hopelijk levert het wat op in de toekomst.
Nu heb ik een fulltime hbo baan en verdien ook een hbo salaris. Echter, door het afbetalen van studieschulden ed kan ik a. geen hypotheek krijgen en b. geen particuliere woning boven de 700 huren.
Ik verwacht dat dit met 4 a 5 jaar wel kan.
apestaartje30 wijzigde dit bericht op 06-02-2018 21:52
3.45% gewijzigd
dinsdag 6 februari 2018 om 21:52
Dat is nog best lang.
Wel een fijn vooruitzicht natuurlijk. Maar daar heb je nu weinig aan. Sta je ook ingeschreven bij randgemeentes toevallig?
dinsdag 6 februari 2018 om 21:57
Hoe kom je daarbij? Ligt het probleem in de thuissituatie/ontwikkeling van het kind, dan? Nee, het is een buurtprobleem. Dus buurtzorg, woningbouw en politie zijn juiste partijen.
Bureau Jeugdzorg bestaat al 3 jaar niet meer, dat ten eerste. Maar de jeugdhulpverlening heeft absoluut de middelen niet om dit soort problemen aan te pakken. In gevallen waar echt sprake is van huiselijk geweld, kan er een plaatsing zijn in een Blijf van mijn Lijf. Of moeder en kind kunnen verhuizen naar een andere plek in Nederland. Lagen de woonplekken maar voor het oprapen, da's echt niet het geval. De jeugdhulpverlening kan echt in dit soort gevallen niet bepalen voor de woningbouw dat mevrouw en kind overgeplaatst moeten worden. Vraag me af hoe je daarbij komt?
Wat wel kan: naar het maatschappelijk werk gaan inderdaad, en steun vragen voor jezelf. Het kan helpen dat een professional naast je staat en samen met jou gaat kijken hoe nu verder. Diegene kan soms net even een neutrale rol spelen om tot een oplossing te komen. En wel eens gedacht aan het juridisch loket, om te kijken wat jouw rechten zijn als huurder?
Sterkte TO, wat een rotsituatie! Lijkt me echt heel erg vervelend.
dinsdag 6 februari 2018 om 22:02
Dat bureau jeugdzorg niet meer bestaat is tot daaraantoe, ik ben er al heel lang uit, maar als je je zorgen maakt om je kind vanwege de onveilige omgeving waar zij in verblijft, dan kan er wel degelijk hulp geboden worden, al is het maar in de vorm van ondersteuning in het contact met de woningbouw en een duwtje richting een anderen woning op een betere plek. Dat kan wel degelijk als ze zich bij de juiste instantie meldt.Nav__ schreef: ↑06-02-2018 21:57Hoe kom je daarbij? Ligt het probleem in de thuissituatie/ontwikkeling van het kind, dan? Nee, het is een buurtprobleem. Dus buurtzorg, woningbouw en politie zijn juiste partijen.
Bureau Jeugdzorg bestaat al 3 jaar niet meer, dat ten eerste. Maar de jeugdhulpverlening heeft absoluut de middelen niet om dit soort problemen aan te pakken. In gevallen waar echt sprake is van huiselijk geweld, kan er een plaatsing zijn in een Blijf van mijn Lijf. Of moeder en kind kunnen verhuizen naar een andere plek in Nederland. Lagen de woonplekken maar voor het oprapen, da's echt niet het geval. De jeugdhulpverlening kan echt in dit soort gevallen niet bepalen voor de woningbouw dat mevrouw en kind overgeplaatst moeten worden. Vraag me af hoe je daarbij komt?
Wat wel kan: naar het maatschappelijk werk gaan inderdaad, en steun vragen voor jezelf. Het kan helpen dat een professional naast je staat en samen met jou gaat kijken hoe nu verder. Diegene kan soms net even een neutrale rol spelen om tot een oplossing te komen. En wel eens gedacht aan het juridisch loket, om te kijken wat jouw rechten zijn als huurder?
Sterkte TO, wat een rotsituatie! Lijkt me echt heel erg vervelend.
dinsdag 6 februari 2018 om 22:10
Ik las een tijdje terug een rechterlijke uitspraak waarbij de woningbouwvereniging een schadevergoeding moest betalen. De eisers woonden jarenlang naast een probleemgezin. Klagen hielp niet en de betrokken instanties hielpen ook niet.
Echt to, je bent te braaf en dat herken ik helaas ook bij mezelf. De weg is niet meer praten maar een officiële klacht indienen en per direct geen huur meer betalen. En laat ze dat ook maar weten..money talks.
Echt to, je bent te braaf en dat herken ik helaas ook bij mezelf. De weg is niet meer praten maar een officiële klacht indienen en per direct geen huur meer betalen. En laat ze dat ook maar weten..money talks.
Voortaan hier oostenwind en alle ruimte aan bodemloze putten van pure slechtheid. Juli 2020
dinsdag 6 februari 2018 om 22:16
Daar is het maatschappelijk werk voor, niet Veilig Thuis.Cateautje schreef: ↑06-02-2018 22:02Dat bureau jeugdzorg niet meer bestaat is tot daaraantoe, ik ben er al heel lang uit, maar als je je zorgen maakt om je kind vanwege de onveilige omgeving waar zij in verblijft, dan kan er wel degelijk hulp geboden worden, al is het maar in de vorm van ondersteuning in het contact met de woningbouw en een duwtje richting een anderen woning op een betere plek. Dat kan wel degelijk als ze zich bij de juiste instantie meldt.
TO, ben je al bij het juridisch loket langs geweest?
dinsdag 6 februari 2018 om 22:17
Sorry, ik wil niet vervelend doen, misschien kon dat toen je er nog niet 'uit' was, maar tegenwoordig is 'de jeugdzorg' daar echt niet (meer) voor. Het is soms erg vervelend om dingen te lezen over mijn veld die niet kloppen, vooral omdat TO misschien wel ten onrechte denkt dat, zo'n telefoontje helpt. Dat is niet zo...Cateautje schreef: ↑06-02-2018 22:02Dat bureau jeugdzorg niet meer bestaat is tot daaraantoe, ik ben er al heel lang uit, maar als je je zorgen maakt om je kind vanwege de onveilige omgeving waar zij in verblijft, dan kan er wel degelijk hulp geboden worden, al is het maar in de vorm van ondersteuning in het contact met de woningbouw en een duwtje richting een anderen woning op een betere plek. Dat kan wel degelijk als ze zich bij de juiste instantie meldt.
De juiste instanties: zeker, dat ben ik met je eens. Bijvoorbeeld maatschappelijk werk, de wijkagent, de gemeente, de woningbouwvereniging, buurtzorg en ik zou absoluut even naar het juridisch loket gaan voor wat advies. En oh, woningruil wel eens overwogen? Misschien vindt een alleenstaande het minder storend, bijvoorbeeld, of studenten? Maarja, die moeten dan wel weten waar ze zich voor opgeven... lastig hoor
.
dinsdag 6 februari 2018 om 22:18
dinsdag 6 februari 2018 om 22:26
No harm done. Ik wist ooit overal de weg maar die tijden zijn voorbij.Nav__ schreef: ↑06-02-2018 22:17Sorry, ik wil niet vervelend doen, misschien kon dat toen je er nog niet 'uit' was, maar tegenwoordig is 'de jeugdzorg' daar echt niet (meer) voor. Het is soms erg vervelend om dingen te lezen over mijn veld die niet kloppen, vooral omdat TO misschien wel ten onrechte denkt dat, zo'n telefoontje helpt. Dat is niet zo...
De juiste instanties: zeker, dat ben ik met je eens. Bijvoorbeeld maatschappelijk werk, de wijkagent, de gemeente, de woningbouwvereniging, buurtzorg en ik zou absoluut even naar het juridisch loket gaan voor wat advies. En oh, woningruil wel eens overwogen? Misschien vindt een alleenstaande het minder storend, bijvoorbeeld, of studenten? Maarja, die moeten dan wel weten waar ze zich voor opgeven... lastig hoor
Wat mij het meest stoort in dit verhaal is dat de vrouw van de woningbouw de klachten doorstuurt naar de bemoeizorg alsof die er iets aan kunnen doen. Ze schuift het alleen maar af en omdat de TO tot nu toe alleen contact heeft gezocht met de woningbouw probeert ze in feite een olifant dood te gooien met een watje. Ze heeft een sterke partij nodig die voor haar met dat mens van de woningbouw worstelt zodat er niets meer afgeschoven wordt en de zaken eindelijk eens aangepakt worden. Misschien is het juridisch loket een plan, die kunnen haar in ieder geval wijzen op haar rechten.
Ik vind het wel raar dat een instantie die zich bezig houdt met de jeugd hier niets kan doen.
dinsdag 6 februari 2018 om 22:35
Ja, ik snap ergens de verwachting of het idee wel, maar er zijn politie-onveiligheidszaken en jeugdhulp-onveiligheidszaken. Deze zaak valt echt onder het eerste kopje.Cateautje schreef: ↑06-02-2018 22:26No harm done. Ik wist ooit overal de weg maar die tijden zijn voorbij.
Wat mij het meest stoort in dit verhaal is dat de vrouw van de woningbouw de klachten doorstuurt naar de bemoeizorg alsof die er iets aan kunnen doen. Ze schuift het alleen maar af en omdat de TO tot nu toe alleen contact heeft gezocht met de woningbouw probeert ze in feite een olifant dood te gooien met een watje. Ze heeft een sterke partij nodig die voor haar met dat mens van de woningbouw worstelt zodat er niets meer afgeschoven wordt en de zaken eindelijk eens aangepakt worden. Misschien is het juridisch loket een plan, die kunnen haar in ieder geval wijzen op haar rechten.
Ik vind het wel raar dat een instantie die zich bezig houdt met de jeugd hier niets kan doen.
Mogelijk kan het juridisch loket iets betekenen of een maatschappelijk werker, die niet is aangesloten bij de woningbouw. Bespreekbaar maken bij de gemeente is ook helemaal niet gek.
TO, ben jij de enige die er last van heeft?
dinsdag 6 februari 2018 om 22:36
Ik krijg fijne adviezen. Dank jullie wel!
Maatschappelijk werk ga ik morgen bellen. Ik ben er ook heel goed geholpen toen ik even een andere volwassenen wilde laten meekijken met mijn alleenstaande-met-baby-wil-gaab-studeren plan.
Juridisch loket is ook een goede. Volgende week kan ik daar langs.
Ik sta ingeschreven bij een overkoepelende organisatie dus kan op meerdere steden en dorpen reageren. Werktechnisch kan het niet te ver weg zijn.
Ik heb geen rechtsbijstand en als ik die nu wel neem geldt het niet voor al bestaande problemen. Toch ga ik dit overwegen en bekijken voor de toekomst.
Ik maak mij het meeste zorgen om mijn dochter. Ze is zo braaf en lief. En ze ziet en hoort zoveel dingen die niet voor haar leeftijd geschikt zijn. Mijn straat was vorig jaar nog landelijk nieuws toen 7 huizen verderop twee woningen opslag bleken te zijn voor explosieven en wapens. De hele straat afgezet ivm explosiegevaar. Kwamen we terug van school en werk, konden we niet naar binnen. Overal politie en rood lint. Dat gaat toch allemaal in dat hoofdje zitten
Woningruil zou wat zijn maar dan moeten ze niet googlen op deze straat.
Ik krijg nu ook steeds meer het gevoel afgescheept te worden. Harder worden is een proces voor mij. Ik ga er nog te snel vanuit dat met goed fatsoen en je eerlijke verhaal alles op te lossen is.
Maatschappelijk werk ga ik morgen bellen. Ik ben er ook heel goed geholpen toen ik even een andere volwassenen wilde laten meekijken met mijn alleenstaande-met-baby-wil-gaab-studeren plan.
Juridisch loket is ook een goede. Volgende week kan ik daar langs.
Ik sta ingeschreven bij een overkoepelende organisatie dus kan op meerdere steden en dorpen reageren. Werktechnisch kan het niet te ver weg zijn.
Ik heb geen rechtsbijstand en als ik die nu wel neem geldt het niet voor al bestaande problemen. Toch ga ik dit overwegen en bekijken voor de toekomst.
Ik maak mij het meeste zorgen om mijn dochter. Ze is zo braaf en lief. En ze ziet en hoort zoveel dingen die niet voor haar leeftijd geschikt zijn. Mijn straat was vorig jaar nog landelijk nieuws toen 7 huizen verderop twee woningen opslag bleken te zijn voor explosieven en wapens. De hele straat afgezet ivm explosiegevaar. Kwamen we terug van school en werk, konden we niet naar binnen. Overal politie en rood lint. Dat gaat toch allemaal in dat hoofdje zitten
Woningruil zou wat zijn maar dan moeten ze niet googlen op deze straat.
Ik krijg nu ook steeds meer het gevoel afgescheept te worden. Harder worden is een proces voor mij. Ik ga er nog te snel vanuit dat met goed fatsoen en je eerlijke verhaal alles op te lossen is.
dinsdag 6 februari 2018 om 22:43
Het appartement zit nogal apart in elkaar. Ik woon beneden. Volledig ingepakt tussen boven beschreven mensen. Daarboven woont één vrouw die vaak weg is voor werk. Zij klaagt ook maat krijgt minder mee omdat ze erboven woont.Nav__ schreef: ↑06-02-2018 22:35Ja, ik snap ergens de verwachting of het idee wel, maar er zijn politie-onveiligheidszaken en jeugdhulp-onveiligheidszaken. Deze zaak valt echt onder het eerste kopje.
Mogelijk kan het juridisch loket iets betekenen of een maatschappelijk werker, die niet is aangesloten bij de woningbouw. Bespreekbaar maken bij de gemeente is ook helemaal niet gek.
TO, ben jij de enige die er last van heeft?
Aan de overkant (straat maakt een knik) woont een echtpaar die ook bij de buurtwacht zitten en deze hebben mij laatst aangesproken. Ze hadden van de woningbouw gehoord dat het rommelde aan mijn kant. Blijkbaar vertellen zij al jaren aan de woningbouw dat ze eens beter moeten selecteren en dat de buurt verloedert.
Gek, aangezien de woningbouw mevrouw mij eerder wist te vertellen nooit eerder iets gehoord te hebben.
dinsdag 6 februari 2018 om 22:46
dinsdag 6 februari 2018 om 22:49
ava75 schreef: ↑06-02-2018 21:49Je kunt de volgende dingen doen:
-dagboek bijhouden met alle incidenten, en dan ook echt alles.Liefst met naam van de overlastgever, datum en tijdstip.Een keer per week mail je dit door naar de woningbouw , de ggz instelling waar de clienten van zijn en de wijkagent.
-Je gaat een gesprek aan met de wijkagent waarin je de problemen aangeeft en ook zegt dat het een onveilige situatie is, vooral voor dochter die niet eens kan buitenspelen.
wijkagent is hier toen geweest ivm doorgedraaide buurman. Hij kon niets doen want geen strafbare feiten. Hij verwijst naar de wbv.
Mijn dochter was een maand geleden jarig en wilde een slaapfeestje. Twee meiden mochten niet in deze straat logeren. Ik vind ook dat het haar belemmerd.
-Je stuurt een mail naar de wethouder van zorg en welzijn waarin je kort en bondig de situatie schetst en aangeeft dat je je zorgen maakt om dochter en jezelf.Je kunt het evt.breder trekken en ook nog zeggen dat je je zorgen maakt over het gebrek aan begeleiding voor je kwetsbare buren.Vraag in deze mail ook om een gesprek.Mijn ervaring is dat je even geduld moet hebben en je mail wordt waarschijnlijk gedelegeerd maar er komt een reactie op en soms ook een oplossing.
ga ik morgen naar op zoek! De desbetreffende wethouder Dankjewel
-Vertel je huisarts wat er speelt en vraag een doorverwijzing naar maatschappelijk werk, zij kunnen met jou samen op zoek naar een oplossing.
-Bij te gekke/gevaarlijke/geluidsoverlast situaties bel je de politie.
-Mocht het raar lopen en ben je na een maand nog geen stap verder gekomen of geen respons gehad zoek je het hoger op.
Heel veel sterkte want zo moeten wonen is vreselijk.
dinsdag 6 februari 2018 om 22:54
Klopt. Die vrouw die depressief is woonde voorheen ook intern. Maar daar is geen geld meer voor.
Wat naar dat je beschuldigingen naar je hoofd krijgt! Dat heb ik gelukkig niet. Sterker nog, ik vind het stuk voor stuk geen onaardige mensen. Snap hun strijd ook. Als je niet werkt en een laag iq hebt, is blowen misschien wel je enige verzet. Laatst zat ik noodgedwongen thuis met een ziek kind. De muren kwamen op me af en dat na een paar dagen. Ik moet er niet aan denken...