Relaties
alle pijlers
Omgangsregeling tweeling
zondag 11 februari 2018 om 16:40
Ik zou graag eens jullie mening en of advies willen horen over onderstaand lastig issue:
Ik (man/55) heb samen met mijn ex (vrouw/49) een tweeling van 7 (j/m). Wij zijn inmiddels al 3 jaar uit elkaar en hebben nu een dispuut over de omgangsregeling. De afgelopen 3 jaar hebben wij een verdeling gehad van 4 om 3. Woensdagavond Tot zaterdagavond bij mij. De regeling is komen te vervallen en we moeten nu een nieuwe regeling opstellen. Ik vind het niet wenselijk om de huidige regeling voort te zetten om de volgende punten:
1. De overdrachtsmomenten geven veel onrust voor de kinderen.
2. Geen van ons tweeën heeft ooit een weekend vrij.
Nu doet zich het vreemde feit voor dat we eigenlijk allebei de kinderen wat meer bij de ander willen laten. Meestal wordt er gevochten om meer tijd met de kinderen te kunnen ver brengen, bij ons is het andersom. Wij zijn nooit getrouwd geweest en hebben ook geen samenlevingscontract gehad. Daarnaast heeft de moeder alleen de ouderlijke macht. Tenslotte nog dit: wij zijn helaas absoluut niet om speaking terms.
Ik heb nu een voorstel gedaan om de kinderen om de week donderdag tot en met zondag bij mij te hebben. Dus een verdeling van 10 om 4. Dit staat op erg veel weerstand.
Nu is concreet mijn vraag: Wat zijn mijn mogelijkheden? Ben ik hier wellicht te egoïstisch? En wat als ik het er als het ware "door wil drukken". Dit komt Wellicht onvriendelijk over maar het gaat helaas bij ons hard tegen hard....
Ik (man/55) heb samen met mijn ex (vrouw/49) een tweeling van 7 (j/m). Wij zijn inmiddels al 3 jaar uit elkaar en hebben nu een dispuut over de omgangsregeling. De afgelopen 3 jaar hebben wij een verdeling gehad van 4 om 3. Woensdagavond Tot zaterdagavond bij mij. De regeling is komen te vervallen en we moeten nu een nieuwe regeling opstellen. Ik vind het niet wenselijk om de huidige regeling voort te zetten om de volgende punten:
1. De overdrachtsmomenten geven veel onrust voor de kinderen.
2. Geen van ons tweeën heeft ooit een weekend vrij.
Nu doet zich het vreemde feit voor dat we eigenlijk allebei de kinderen wat meer bij de ander willen laten. Meestal wordt er gevochten om meer tijd met de kinderen te kunnen ver brengen, bij ons is het andersom. Wij zijn nooit getrouwd geweest en hebben ook geen samenlevingscontract gehad. Daarnaast heeft de moeder alleen de ouderlijke macht. Tenslotte nog dit: wij zijn helaas absoluut niet om speaking terms.
Ik heb nu een voorstel gedaan om de kinderen om de week donderdag tot en met zondag bij mij te hebben. Dus een verdeling van 10 om 4. Dit staat op erg veel weerstand.
Nu is concreet mijn vraag: Wat zijn mijn mogelijkheden? Ben ik hier wellicht te egoïstisch? En wat als ik het er als het ware "door wil drukken". Dit komt Wellicht onvriendelijk over maar het gaat helaas bij ons hard tegen hard....
zondag 11 februari 2018 om 18:50
Het 'vreemde feit' doet zich voor. Wat schuif je je verantwoordelijkheid van je af zeg. Jullie hebben gewoon allebei geen zin om meer de kinderen te hebben.
Als jullie allebei geen zin hebben lijkt week om week met het eerlijkst en anders, als dat te lang is voor de kinderen, de verdeling van Minke. 50/50 dus.
En ik zou gezag regelen over mijn eigen kinderen. En ik vrees dat je kinderen voelen dat jij het allemaal zwaar vindt en ze eigenlijk minder wil hebben. Het is heel belangrijk voor kinderen om zich gewenst te voelen, dit gaat over de basis van hun persoonlijkheidsontwikkeling, dus daar zou ik ook iets mee doen. 55 jaar of niet, je HEBT twee kinderen die hun ouders nodig hebben en het nodig hebben om zich bij hun ouders welkom, gewenst, veilig en geborgen te voelen.
Als jullie allebei geen zin hebben lijkt week om week met het eerlijkst en anders, als dat te lang is voor de kinderen, de verdeling van Minke. 50/50 dus.
En ik zou gezag regelen over mijn eigen kinderen. En ik vrees dat je kinderen voelen dat jij het allemaal zwaar vindt en ze eigenlijk minder wil hebben. Het is heel belangrijk voor kinderen om zich gewenst te voelen, dit gaat over de basis van hun persoonlijkheidsontwikkeling, dus daar zou ik ook iets mee doen. 55 jaar of niet, je HEBT twee kinderen die hun ouders nodig hebben en het nodig hebben om zich bij hun ouders welkom, gewenst, veilig en geborgen te voelen.
zondag 11 februari 2018 om 18:54
Ja, dat weten we nu onderhand wel, hoor; als ze nog bij elkaar waren geweest, dan hadden ze elk weekend de kinderen. Maar de situatie ligt nu toch anders? En als je dat kan verdelen, dan kan het toch ook fijn zijn als je een keer een “vrij” weekend hebt? Net dat je het extra druk hebt als je in je eentje bent met twee kinderen. Vind het zo flauw om dit iedere keer weer te herhalen.BirdofParadise schreef: ↑11-02-2018 17:42Natuurlijk heb je nooit een weekend vrij, je hebt kinderen. Dat had je 7 jaar geleden moeten bedenken.
Bah, wordt helemaal naar van je post.
TO; ik zou het week om week doen (wisseldag doordeweeks) of beide iedere week een aantal vaste dagen en de weekenden om en om.
zondag 11 februari 2018 om 18:54
Er is een kamp ‘de kinderen moeten een stabiele basis hebben’ (bij moeder uiteraard, die het niet kan verkroppen dat haar ex-echtgenoothaar niet meer wilde), er is een kamp ‘de kinderen moeten een stabiele basis hebben’ (bij moeder uiteraard, want die kijkt anders opeens tegen een groot gapend gat in haar tijdsbesteding, het missen van de kinderen en de lagere alimentatie aan) en er is een kamp ‘de kinderen moeten een stabiele basis hebben’ omdat ze er van overtuigd zijn dat de kinderen één huis moeten hebben om zo stabiel mogelijk op te kunnen groeien.ElizabethThatcher schreef: ↑11-02-2018 18:48Tot zover volg ik die gedachtengang wel.
Wat ik niet snap is dat je dat denkt op te lossen door een op-en-af-weekendregeling voor te stellen.
Dit naast alle andere mogelijkheden nog, uiteraard.
Er is geen waarheid. Er zijn slechts belangen en overtuigingen.
zondag 11 februari 2018 om 18:59
Hoeveel vrouwen gaan er nou helemaal scheiden van hun altijd werkende man die genoeg verdient zodat zij niet hoeven te werken? De kwestie dat die altijd werkende man amper voor de kinderen zorgt speelt dan namelijk op de een of andere vreemde manier niet. Sterker nog; die man wordt de hemel ingeprezen omdat hij moeder en de kinderen zo’n goed leven geeft.
Nouja, totdat hij vreemdgaat ofzo.
Nouja, totdat hij vreemdgaat ofzo.
zondag 11 februari 2018 om 19:05
Meestal ben ik het met je eens, maar jouw voorbeelden herken ik totaal niet vanuit mijn omgeving.Amant schreef: ↑11-02-2018 18:59Hoeveel vrouwen gaan er nou helemaal scheiden van hun altijd werkende man die genoeg verdient zodat zij niet hoeven te werken? De kwestie dat die altijd werkende man amper voor de kinderen zorgt speelt dan namelijk op de een of andere vreemde manier niet. Sterker nog; die man wordt de hemel ingeprezen omdat hij moeder en de kinderen zo’n goed leven geeft.
Nouja, totdat hij vreemdgaat ofzo.
anoniem_360568 wijzigde dit bericht op 11-02-2018 19:10
4.07% gewijzigd
zondag 11 februari 2018 om 19:08
Waar lees jij dat de moeder echt om hen geeft? Ik lees dat zij ze ook minder wil.Tornacense schreef: ↑11-02-2018 17:07Ik zou gaan voor 12-2. Waarbij jij voor de 2 gaat.
Hebben de kinderen tenminste een vaste basis en iemand die écht om hen geeft ipv ze als een last te zien.
Ik dacht overigens dat je met ouder worden slimmer werd, maar kennelijk neemt de portie hersencellen net af.
zondag 11 februari 2018 om 19:09
Misschien moet ik er een topic over openen.SolidGround* schreef: ↑11-02-2018 19:05Meestal ben ik het met je eens, maar jouw voorbeelden herken ik totaal niet vanuit mijn omgeving.
Misschien is de afstand groter dan we dachten.
zondag 11 februari 2018 om 19:12
Waarom zou je dan minder om je kinderen geven?vivautrecht85 schreef: ↑11-02-2018 19:08Waar lees jij dat de moeder echt om hen geeft? Ik lees dat zij ze ook minder wil.
zondag 11 februari 2018 om 19:17
Vader wil ook minder. Beide ouders willen minder dús hebben zij strijd want ze willen die twee kinderen minder in hun huizen aanwezig hebben want dat is rustiger voor hen allebei.Ik hoop dat de kinderen dit echt nooit te weten komen want voor hen geldt zeker dat zij daardoor denken dat er dus minder om hen gegeven wordt.
enn wijzigde dit bericht op 11-02-2018 19:19
7.66% gewijzigd
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zondag 11 februari 2018 om 19:18
Juist, dat kunnen ze denken. Of het daadwerkelijk ook zo is, is iets anders.Enn schreef: ↑11-02-2018 19:17Vader wil ook minder. Beide ouders willen minder dús hebben zij strijd want ze willen die twee kinderenminder in hun huizen, dat is rustiger voor hen. Ik hoop dat de kinderen dit echt nooit te weten komen want voor hen geldt zeker dat zij daardoor denken dat er dus minder om hen gegeven wordt.
zondag 11 februari 2018 om 19:18
Waar zeg ik dat ze niet om hen geeft? Ik zeg alleen dat nergens uit blijkt dat ze dat wel doet, dus vind het een aanname
zondag 11 februari 2018 om 19:22
Ghe..... nou over het algemeen bepalen daden meer dan denken. Ouders willen hen beiden minder en zijn beiden daarmee druk doende op een volkomen goede en warme basis. Dat kun je toch niet anders dan een aardig concrete actie noemen en dan kun je als ouders best beweren dat je zoveel om hen geeft; ik vermoed dat het bij de kinderen niet binnen zal gaan komen.SolidGround* schreef: ↑11-02-2018 19:18Juist, dat kunnen ze denken. Of het daadwerkelijk ook zo is, is iets anders.
@meerrustzoekende TO: vooral zorgen dat je dit nooit deelt met jouw kinderen en zeg jouw meerrustzoekende ex alsjeblieft hetzelfde.
enn wijzigde dit bericht op 11-02-2018 19:28
9.95% gewijzigd
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zondag 11 februari 2018 om 19:23
Ik vind het zo raar, dat een volwassene niet begrijpt dat andere volwassenen volkomen irrationeel kunnen zijn.Doornroosje75 schreef: ↑11-02-2018 19:21Niemand die valt over het niet on speaking terms zijn? Ik vind dat zo raar, dat twee volwassenen het niet kunnen opbrengen normaal met elkaar te praten in het belang van hun kinderen.
zondag 11 februari 2018 om 19:25
Volgens mij zijn juist kinderen de enige mensen die wel precies weten wat jij hiermee bedoelt.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zondag 11 februari 2018 om 19:30
zondag 11 februari 2018 om 19:31
Mijn mening? Als een ander mijn kinderen het idee geeft dat ze daar teveel zijn dan komen ze maar lekker bij mij. Ergens moet voor iedereen toch een thuis zijn?Een thuis waar je als mens welkom bent ongeacht afspraken,bezoekregelingen en andere restricties? Dat maakt mij vast een slappe hap tijdens scheidingsonderhandelingen. So be it.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zondag 11 februari 2018 om 19:33
Tja, iedereen kan dit gaan invullen, maar het hoe en waarom is wel van belang natuurlijk. Misschien hebben die kinderen beide ADHD en hebben de ouders een weekend nodig om bij te tanken. Of werkt de één veel meer dan de ander. Ouders die “gewoon” bij elkaar zijn verdelen de zorg voor de kinderen ook niet altijd evenredig.
zondag 11 februari 2018 om 19:34
Aangezien dat nergens in de OP staat is het nogal off-topic wat je schrijft.
Je kunt bijvoorbeeld ook voor je kinderen wensen dat de andere ouder meer aandacht aan ze besteedt. Hoe dat naar de andere ouder gecommuniceerd wordt en hoe die boodschap ontvangen wordt is een heel andere kwestie.
zondag 11 februari 2018 om 19:35
Tuurlijk niet. Hoe logisch is het ook dat een man van 55 zich spontaan aanmeldt bij het Viva forum met een dergelijk verhaal?
Het hek bij Fok staat zeker weer open?
zondag 11 februari 2018 om 19:36
zondag 11 februari 2018 om 19:39
Er is maar één onwillige nodig om de communicatie tussen twee mensen onmogelijk te maken.Doornroosje75 schreef: ↑11-02-2018 19:36Ja, snappen kinderen dat...dat de twee mensen waar ze het meest van op aan zouden moeten kunnen, niet met elkaar willen praten?
Ik snapte daar in ieder geval niets van toen mijn ouders destijds uit elkaar gingen.
Tegen 'wil niet' is niets te ondernemen namelijk.