Psyche
alle pijlers
piekeren over gemiste kans
woensdag 14 maart 2018 om 08:52
In al je topics ben je aan het piekeren, valt me op. Terwijl het er tegelijkertijd op lijkt dat je het prima voor elkaar hebt: kind, vriendin, baan naar je zin, mooi huis...
Ik vraag me dus ook af, of de verantwoordelijkheid voor werk en gezin soms te zwaar op je schouders rust.
En verder vraag ik me af: heb je vrienden? Genoeg mensen in je omgeving om tegenaan te zeuren of om flauwe grappen mee te maken?
Ik vraag me dus ook af, of de verantwoordelijkheid voor werk en gezin soms te zwaar op je schouders rust.
En verder vraag ik me af: heb je vrienden? Genoeg mensen in je omgeving om tegenaan te zeuren of om flauwe grappen mee te maken?
woensdag 14 maart 2018 om 08:52
woensdag 14 maart 2018 om 08:53
Ik vind dat vooral voor je vriendin zelf 'n gemiste kans. Het zijn haar ouders tenslotte die haar verder wilden helpen. Het had ook beter een aanbod aan haar alleen kunnen zijn natuurlijk, want je wil natuurlijk niet je grond kwijtspelen aan een ex in de toekomst.
Waarom is het aanbod trouwens inmiddels van tafel?
Waarom is het aanbod trouwens inmiddels van tafel?
woensdag 14 maart 2018 om 08:57
Ja hoor, jaren later ook nog.
Ik vind het pas niet gezond meer als je je leven erdoor laat vergallen. Of niet meer kan kijken naar wat je wel hebt. Of als je andere kansen laat liggen hierdoor. Etc.
Maar dat lees ik allemaal niet? Ik lees iemand die nog veel spijt heeft en dat gevoel heel vervelend vindt. En van dat gevoel af wil. Maar niet meer dan dat.
Of vergis ik me, TO?
woensdag 14 maart 2018 om 09:07
Dit.
En je dan toch maar bedenken dat je ook in de goot had kunnen liggen met een naald in je arm. Dan vallen andere ‘gemiste kansen’ ineens wel weer mee
woensdag 14 maart 2018 om 09:13
Labalade schreef: ↑14-03-2018 08:57Ja hoor, jaren later ook nog.
Ik vind het pas niet gezond meer als je je leven erdoor laat vergallen. Of niet meer kan kijken naar wat je wel hebt. Of als je andere kansen laat liggen hierdoor. Etc.
Maar dat lees ik allemaal niet? Ik lees iemand die nog veel spijt heeft en dat gevoel heel vervelend vindt. En van dat gevoel af wil. Maar niet meer dan dat.
Of vergis ik me, TO?
Spijt hebben en die spijt een plekje geven kan natuurlijk best. Zodra je blijft piekeren over het feit waar je spijt van hebt dan wordt de spijt een (uitzichtloos) project op zich.
Zelf kan ik ook wel drie of vier dingen aanwijzen waar ik spijt van heb of heb gehad. Piekeren in 'wat als scenario's' brengt me niets en doe ik dus ook niet.
Wat als ik dat huis destijds wel gekocht had? Nu ben ik twintig jaar verder, als ik ga denken hoe financieel zonnig mijn leven er dan had uitgezien dan moet ik natuurlijk ook gaan denken over alle andere aspecten. Dat mijn kinderen dan in een ander dorp waren opgegroeid, zonder oma en opa om de hoek, zonder makkelijk bereikbaar station.etcetc Dat een tweede auto daar door parkeervergunningen lastig was geweest, dat daardoor andere dingen ook lastiger waren geweest.
En hele kettingreactie van gevolgen was dan anders geweest. Daar wil je toch niet eens over nadenken?
woensdag 14 maart 2018 om 09:18
Precies. En TO zoekt m.i. vooral tips om dit te bereiken.Andersom schreef: ↑14-03-2018 09:13Spijt hebben en die spijt een plekje geven kan natuurlijk best. Zodra je blijft piekeren over het feit waar je spijt van hebt dan wordt de spijt een (uitzichtloos) project op zich.
Zelf kan ik ook wel drie of vier dingen aanwijzen waar ik spijt van heb of heb gehad. Piekeren in 'wat als scenario's' brengt me niets en doe ik dus ook niet.
Wat als ik dat huis destijds wel gekocht had? Nu ben ik twintig jaar verder, als ik ga denken hoe financieel zonnig mijn leven er dan had uitgezien dan moet ik natuurlijk ook gaan denken over alle andere aspecten. Dat mijn kinderen dan in een ander dorp waren opgegroeid, zonder oma en opa om de hoek, zonder makkelijk bereikbaar station.etcetc Dat een tweede auto daar door parkeervergunningen lastig was geweest, dat daardoor andere dingen ook lastiger waren geweest.
En hele kettingreactie van gevolgen was dan anders geweest. Daar wil je toch niet eens over nadenken?
ik lees niet dat TO’s leven stilstaat om een gemist lapje grond? Maar goed, jk kan me natuurlijk vergissen vanachter Mn beeldschermpje natuurlijk
woensdag 14 maart 2018 om 09:48
Beslist; TO heeft alleen spijt over wat hij misgelopen is maar de talloze malen dat hij de dans is ontsprongen door een toevallig goede beslissing daar hoor je hem niet over.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
woensdag 14 maart 2018 om 09:55
woensdag 14 maart 2018 om 10:07
donderdag 15 maart 2018 om 10:09
TO volgens mij heb je gewoon heel veel moeite met het nemen van een beslissing. Want stel je voor dat er een betere optie langs komt, of dat je spijt krijgt.
Je gaat nu terug denken aan besluiten die je hebt genomen, en waren die wel de juiste? En er zullen vast wel zaken zijn, die met de kennis van nu, je misschien anders had moeten doen. Dit betekent echter niet dat het voor toen niet het beste besluit was.
Laat dit je niet weerhouden om nu gewoon een besluit te nemen. Of dat dit nu je huis is of je werk of wat dan ook. Niemand weet wat de toekomst gaat brengen, en elk besluit heeft zo zijn voor- en nadelen.
Je gaat nu terug denken aan besluiten die je hebt genomen, en waren die wel de juiste? En er zullen vast wel zaken zijn, die met de kennis van nu, je misschien anders had moeten doen. Dit betekent echter niet dat het voor toen niet het beste besluit was.
Laat dit je niet weerhouden om nu gewoon een besluit te nemen. Of dat dit nu je huis is of je werk of wat dan ook. Niemand weet wat de toekomst gaat brengen, en elk besluit heeft zo zijn voor- en nadelen.
I can't control the wind but I can adjust the sail
explore, dream & discover
explore, dream & discover
vrijdag 16 maart 2018 om 13:11
Maar dat zijn ook vaak de beslissingen die je niet als beslissing herkent, of waarvan je de afloop niet goed of maar zelden ziet.
vrijdag 23 maart 2018 om 14:04
Ik bekijk het graag vanuit de psychologische kant: hoe meer aandacht je aan iets geeft, hoe meer het groeit. Dat is vooral met die gedachtes van 'had ik maar' zo.
Die groeien uit van een klein paadje in je hoofd tot flinke 4 baans snelwegen. En elke keer als je met de auto langs een leeg stuk grond rijdt, schiet er weer zo'n gedachte op en die vliegt over die prachtig aangelegde snelweg.
Hoe je dit aanpakt? Als je dat stemmetje leert herkennen (het 'popt' op, that's all - een gedachte) dan kun je die gedachte weer voorbij laten gaan. Net als ie opkomt, is ie ook weer van het scherm verdwenen.
Hoe meer aandacht je geeft aan een voorbij komende gedachte, hoe meer je hoofd er verhalen omheen gaat maken. Zo is ons brein nu eenmaal ontwikkeld. Verhalen, verhalen verhalen.
Nadeel is: elk gepieker over iets uit het verleden, haalt de kracht uit de dag van vandaag. En dat is juist alles wat we hebben: vandaag.
Ik zou zeggen: probeer voor jezelf een 'les' te halen uit dat moment zodat je, mocht er in de toekomst weer een kans voorbij komen (grond of iets anders) dat je de beslissing kunt nemen op basis van wat je in het verleden hebt geleerd.
En leer te herkennen wanneer die gedachte of het stemmetje met 'Lul, je had die kans moeten pakken oid' weer van zich laat horen.
Pas dan kun je bewust beslissen om het voorbij te laten gaan zonder dat jij er aandacht aan geeft.
Kun je hier iets mee?
Die groeien uit van een klein paadje in je hoofd tot flinke 4 baans snelwegen. En elke keer als je met de auto langs een leeg stuk grond rijdt, schiet er weer zo'n gedachte op en die vliegt over die prachtig aangelegde snelweg.
Hoe je dit aanpakt? Als je dat stemmetje leert herkennen (het 'popt' op, that's all - een gedachte) dan kun je die gedachte weer voorbij laten gaan. Net als ie opkomt, is ie ook weer van het scherm verdwenen.
Hoe meer aandacht je geeft aan een voorbij komende gedachte, hoe meer je hoofd er verhalen omheen gaat maken. Zo is ons brein nu eenmaal ontwikkeld. Verhalen, verhalen verhalen.
Nadeel is: elk gepieker over iets uit het verleden, haalt de kracht uit de dag van vandaag. En dat is juist alles wat we hebben: vandaag.
Ik zou zeggen: probeer voor jezelf een 'les' te halen uit dat moment zodat je, mocht er in de toekomst weer een kans voorbij komen (grond of iets anders) dat je de beslissing kunt nemen op basis van wat je in het verleden hebt geleerd.
En leer te herkennen wanneer die gedachte of het stemmetje met 'Lul, je had die kans moeten pakken oid' weer van zich laat horen.
Pas dan kun je bewust beslissen om het voorbij te laten gaan zonder dat jij er aandacht aan geeft.
Kun je hier iets mee?
