Psyche
alle pijlers
Leven met een borderliner..
vrijdag 16 maart 2018 om 20:47
Hoi allemaal,
Ik heb een aantal vraagjes m.b.t. borderline en mensen die (samen)leven met borderliners of er bevriend mee zijn..
Even een kort achtergrondverhaal over mijn situatie
Mijn eigen moeder heeft dus borderline.. In mijn familie is zo vreselijk veel gebeurd, en mijn moeder was een gevaar voor mijn zussen en mij. Ze heeft al tijdens de zwangerschappen vreemd gedrag vertoond. Dit bestond bijvoorbeeld uit heel veel en hard slaan op haar buik, super ongezond eten, alcohol en roken.
Al voor mijn geboorte is vastgesteld dat mijn moeder borderline had. Mijn ouders zouden gaan scheiden maar mijn moeder is gestopt met de pil om zwanger te raken en mijn vader zo opnieuw aan zich te binden.. Voilà, daar kwam ik.. Ze heeft geprobeerd mijn zussen om te brengen en weet ik 't wat allemaal nog meer.
Mijn zussen en ik waren volledig bij mijn vader ondergebracht na een scheiding en mijn zussen gingen al gauw naar een pleeggezin omdat mijn vader niet voor 3 beschadigde kids kon zorgen. Ik bleef bij mijn pa wonen.
Op mijn 6e ben ik toch terug naar mijn moeder geplaatst, omdat het bij mn pa niet meer ging. Dit zou met heel veel hulp en 'beveiliging' zijn. Dus vaak cameraploegen over de vloer, veel hulpverleners etc.
Mijn moeder heeft die al gauw de deur uitgewerkt.. In mijn tijd daar is er allerlei nare dingen gebeurd.. En op mijn 13e ben ik weggelopen van huis en in een pleeggezin geplaatst.
Inmiddels ben ik 20 en heb ik mijn moeder al 7 jaar niet meer gezien.. Gisteren was haar verjaardag en ik heb haar voor t eerst gefeliciteerd. Ik kreeg meteen een superenthousiast bericht terug. Ze was zooo blij..
Ik ben al een poosje een brief aan haar aan het schrijven. Ik heb zoveel vragen.. Onbegrip.. Maar ik weet niet wat ik er mee moet.. Door haar borderline kan ik eigenlijk niks verwachten.. Misschien betuigt ze spijt, de dag erna kan ze t weer ontkennen..
Om een nog langer verhaal kort te houden, ben ik eigenlijk op zoek naar meer mensen, liefst kinderen van een ouder die borderline heeft en hoe je daar dan mee omgaat.. Ik struggle veel met de gevolgen van haar borderline.
Ik hoop dat mijn verhaal niet al te warrig klinkt, ik heb veel van mijn verhaal weggelaten, anders wordt het zo'n mega verhaal. Als je hier niet wil reageren mag een pb natuurlijk ook altijd.
Ik heb een aantal vraagjes m.b.t. borderline en mensen die (samen)leven met borderliners of er bevriend mee zijn..
Even een kort achtergrondverhaal over mijn situatie
Mijn eigen moeder heeft dus borderline.. In mijn familie is zo vreselijk veel gebeurd, en mijn moeder was een gevaar voor mijn zussen en mij. Ze heeft al tijdens de zwangerschappen vreemd gedrag vertoond. Dit bestond bijvoorbeeld uit heel veel en hard slaan op haar buik, super ongezond eten, alcohol en roken.
Al voor mijn geboorte is vastgesteld dat mijn moeder borderline had. Mijn ouders zouden gaan scheiden maar mijn moeder is gestopt met de pil om zwanger te raken en mijn vader zo opnieuw aan zich te binden.. Voilà, daar kwam ik.. Ze heeft geprobeerd mijn zussen om te brengen en weet ik 't wat allemaal nog meer.
Mijn zussen en ik waren volledig bij mijn vader ondergebracht na een scheiding en mijn zussen gingen al gauw naar een pleeggezin omdat mijn vader niet voor 3 beschadigde kids kon zorgen. Ik bleef bij mijn pa wonen.
Op mijn 6e ben ik toch terug naar mijn moeder geplaatst, omdat het bij mn pa niet meer ging. Dit zou met heel veel hulp en 'beveiliging' zijn. Dus vaak cameraploegen over de vloer, veel hulpverleners etc.
Mijn moeder heeft die al gauw de deur uitgewerkt.. In mijn tijd daar is er allerlei nare dingen gebeurd.. En op mijn 13e ben ik weggelopen van huis en in een pleeggezin geplaatst.
Inmiddels ben ik 20 en heb ik mijn moeder al 7 jaar niet meer gezien.. Gisteren was haar verjaardag en ik heb haar voor t eerst gefeliciteerd. Ik kreeg meteen een superenthousiast bericht terug. Ze was zooo blij..
Ik ben al een poosje een brief aan haar aan het schrijven. Ik heb zoveel vragen.. Onbegrip.. Maar ik weet niet wat ik er mee moet.. Door haar borderline kan ik eigenlijk niks verwachten.. Misschien betuigt ze spijt, de dag erna kan ze t weer ontkennen..
Om een nog langer verhaal kort te houden, ben ik eigenlijk op zoek naar meer mensen, liefst kinderen van een ouder die borderline heeft en hoe je daar dan mee omgaat.. Ik struggle veel met de gevolgen van haar borderline.
Ik hoop dat mijn verhaal niet al te warrig klinkt, ik heb veel van mijn verhaal weggelaten, anders wordt het zo'n mega verhaal. Als je hier niet wil reageren mag een pb natuurlijk ook altijd.
Every step forward begins with the decision to not stand still
vrijdag 16 maart 2018 om 21:18
vrijdag 16 maart 2018 om 21:25
Hai Roxeanne
Ik ben opgegroeid met een moeder met borderline. Nu ben ik 30 en werk ik met mensen met deze diagnose. Hierdoor weet ik dat er toch ook veel verschil zit in de mate van ziektebesef of bijvoorbeeld het extreme gedrag van een borderline. Hierdoor vind ik het toch lastig om iets te zeggen over hoe jouw moeder op jouw brief zal reageren, bovendien: dat is wel een typisch kenmerk van borderline : laat deze reactie zich sowieso niet makkelijk voorspellen bij deze diagnose, door de wispelturigheid in het karakter van iemand met borderline.
Voor dit moment weet ik even niets te zeggen over mijn eigen ervaringen, maar ik ben best bereid deze met je delen, je mag altijd pm'en. Ik weet iig hoe zwaar het is. Ik woon al 10 jaar niet meer thuis maar kan nog iedere dag zoeken naar een omgangsbenadering die voelt als win-win voor zowel moeder als mijzelf. Er zijn ook dagen bij dat ik gewoon berust in de situatie en de lat minder hoog leg.
Ik ben opgegroeid met een moeder met borderline. Nu ben ik 30 en werk ik met mensen met deze diagnose. Hierdoor weet ik dat er toch ook veel verschil zit in de mate van ziektebesef of bijvoorbeeld het extreme gedrag van een borderline. Hierdoor vind ik het toch lastig om iets te zeggen over hoe jouw moeder op jouw brief zal reageren, bovendien: dat is wel een typisch kenmerk van borderline : laat deze reactie zich sowieso niet makkelijk voorspellen bij deze diagnose, door de wispelturigheid in het karakter van iemand met borderline.
Voor dit moment weet ik even niets te zeggen over mijn eigen ervaringen, maar ik ben best bereid deze met je delen, je mag altijd pm'en. Ik weet iig hoe zwaar het is. Ik woon al 10 jaar niet meer thuis maar kan nog iedere dag zoeken naar een omgangsbenadering die voelt als win-win voor zowel moeder als mijzelf. Er zijn ook dagen bij dat ik gewoon berust in de situatie en de lat minder hoog leg.
vrijdag 16 maart 2018 om 21:31
Ervaring van een andere kant; ik heb een schoonzus met borderline. Wel wat verder weg en ik denk (ben er in hun dagelijkse leven natuurlijk niet bij) dat het bij haar niet zo heftig is als jij beschrijft.
Meid, wat heb je in je jonge leven al veel meegemaakt. Heb je hulp om één en ander te verwerken?
Tja, tips...jij weet er veel meer van dan ik. Afhankelijk van hoeveel hulp je moeder heeft (therapie, ambulante zorg o.i.d.) , misschien is er überhaupt geen hulp. Dan zou ik een zekere mate van afstandelijkheid bewaren. Wel af en toe contact, maar oppervlakkig. Verwacht niets, geen excuses, geen verbetering, geen reflectie.
Sterkte
Meid, wat heb je in je jonge leven al veel meegemaakt. Heb je hulp om één en ander te verwerken?
Tja, tips...jij weet er veel meer van dan ik. Afhankelijk van hoeveel hulp je moeder heeft (therapie, ambulante zorg o.i.d.) , misschien is er überhaupt geen hulp. Dan zou ik een zekere mate van afstandelijkheid bewaren. Wel af en toe contact, maar oppervlakkig. Verwacht niets, geen excuses, geen verbetering, geen reflectie.
Sterkte
vrijdag 16 maart 2018 om 22:58
Ach wat klinkt dat ongelofelijk k*t voor jullie...
Ik moet met die brief een beetje denken aan het programma vorig jaar 'misbruikt' op BNN. Iets anders natuurlijk, maar jongvolwassenen gingen daar onder begeleiding van een psycholoog met hun misbruiker in gesprek. Dat is natuurlijk een ander issue, maar ook daar zaten zij in de positie dat zij niet wisten wat ze moesten verwachten, ook niks konden verwachten, maar toch hielp het hun uiteindelijk wel, doordat ze zich konden uiten en op te komen voor het gekwetse kind, om het een plek te kunnen geven. Ik denk ook dat jij goed moet inzien wat je er van verwacht, en heel goed je grenzen daarna aan moet kunnen geven. MIsschien is het ook niet verkeerd als een psycholoog meekijkt.
MIjn schoon-stiefvader heeft borderline, en met medicatie, en de jaren, is het een fijn mens geworden- ik ken hem ook niet anders maar ik heb de verhalen van vroeger wel gehoord. Hij is 75, en heeft nu een goede en stabiele relatie met zijn naasten. Ik hoop dat je moeder ook aan stabiliteit en wijsheid heeft gewonnen. En nog meer dat jij een gelukkig leven hebt!!
Ik moet met die brief een beetje denken aan het programma vorig jaar 'misbruikt' op BNN. Iets anders natuurlijk, maar jongvolwassenen gingen daar onder begeleiding van een psycholoog met hun misbruiker in gesprek. Dat is natuurlijk een ander issue, maar ook daar zaten zij in de positie dat zij niet wisten wat ze moesten verwachten, ook niks konden verwachten, maar toch hielp het hun uiteindelijk wel, doordat ze zich konden uiten en op te komen voor het gekwetse kind, om het een plek te kunnen geven. Ik denk ook dat jij goed moet inzien wat je er van verwacht, en heel goed je grenzen daarna aan moet kunnen geven. MIsschien is het ook niet verkeerd als een psycholoog meekijkt.
MIjn schoon-stiefvader heeft borderline, en met medicatie, en de jaren, is het een fijn mens geworden- ik ken hem ook niet anders maar ik heb de verhalen van vroeger wel gehoord. Hij is 75, en heeft nu een goede en stabiele relatie met zijn naasten. Ik hoop dat je moeder ook aan stabiliteit en wijsheid heeft gewonnen. En nog meer dat jij een gelukkig leven hebt!!
vrijdag 16 maart 2018 om 23:40
Omdat je zelf last hebt van de gevolgen van het opgroeien met jouw moeder zou ik onder begeleiding van een therapeut hier doorheen werken. Zoals je zegt, je moeder kan vandaag misschien die 'moederrol' even aanraken en morgen een totaal ander gezicht laten zien. Je staat in een heel kwetsbare positie, vanwege haar problematiek én omdat ze je moeder is. Dat is toch altijd ingewikkeld. Ik denk dat je er dus het meest aan hebt om hier professionele begeleiding bij te vragen. Heel heftig wat je allemaal hebt mee moeten maken 
