Huwelijk
dinsdag 27 maart 2018 om 19:24
Hallo, ik ben hier nieuw.
Ik wil graag mijn verhaal kwijt.
Mijn man en ik zijn 7 jaar getrouwd.
Sinds begin van dit huwelijk maken we vaak ruzie. Of soms maanden niet en dan weer een ruzie. De ruzietjes zijn meestal om kleine dingen eigenlijk. Dus hiervoor zou ik niet willen scheiden en hij ook niet.
Sinds twee jaar is hij gestopt met het bedrijf dat hij had opgezet. En nu zit hij al bijna drie jaar thuis zonder baan.
En elke keer zegt die dat hij depressief is. Ik heb vaak gezegd dan moet je hulp zoeken. Maar dat doet die niet. Hij heeft ook bijna geen vrienden meer want die werken natuurlijk gewoon op tijden dat hij thuis is. Thuis doet die vrij weinig in het huishouden. Als ik thuis kom van mijn werk dan kook ik nog voor ons, ik draai wasjes etc. Of was opvouwen.
Elke keer zegt die dat hij aan zichzelf zal werken en gaat veranderen.
Naar mijn familie of zijn familie gaan we ook zelden meer heen. Terwijl dit voorheen heel anders was. Naar mijn ouders gaan we ook heel weinig samen. hij zit de gehele dag alleen op zijn telefoon spelletjes spelen of YouTube kijken. Hij komt zelf ook weinig buiten. Hij is onlangs met een goede vriend op een korte vakantie gegaan en dan zegt die als ik terug kom heb ik weer energie door mijn vakantie en ga ik weer hard aan het werk. Maar dan komt die terug en ik zie geen verandering.
Mijn ouders zijn moe van al onze ruzies en zijn depressie. (Hij wil er geen hulp voor)
Scheiden wil ik ook niet. Maar in deze huwelijk zitten worden wij beide niet gelukkig van.. het lijkt erger en erger te worden. En het gaat nergens over als ik alleen al wat vraag word die helemaal boos en slaat soms spullen kapot enz.
Ik woon zelf in een stad waar hij vandaan komt. Dus elke keer weg gaan naar mijn ouders kan niet. Die wonen drie uur verderop.
Ik wil graag mijn verhaal kwijt.
Mijn man en ik zijn 7 jaar getrouwd.
Sinds begin van dit huwelijk maken we vaak ruzie. Of soms maanden niet en dan weer een ruzie. De ruzietjes zijn meestal om kleine dingen eigenlijk. Dus hiervoor zou ik niet willen scheiden en hij ook niet.
Sinds twee jaar is hij gestopt met het bedrijf dat hij had opgezet. En nu zit hij al bijna drie jaar thuis zonder baan.
En elke keer zegt die dat hij depressief is. Ik heb vaak gezegd dan moet je hulp zoeken. Maar dat doet die niet. Hij heeft ook bijna geen vrienden meer want die werken natuurlijk gewoon op tijden dat hij thuis is. Thuis doet die vrij weinig in het huishouden. Als ik thuis kom van mijn werk dan kook ik nog voor ons, ik draai wasjes etc. Of was opvouwen.
Elke keer zegt die dat hij aan zichzelf zal werken en gaat veranderen.
Naar mijn familie of zijn familie gaan we ook zelden meer heen. Terwijl dit voorheen heel anders was. Naar mijn ouders gaan we ook heel weinig samen. hij zit de gehele dag alleen op zijn telefoon spelletjes spelen of YouTube kijken. Hij komt zelf ook weinig buiten. Hij is onlangs met een goede vriend op een korte vakantie gegaan en dan zegt die als ik terug kom heb ik weer energie door mijn vakantie en ga ik weer hard aan het werk. Maar dan komt die terug en ik zie geen verandering.
Mijn ouders zijn moe van al onze ruzies en zijn depressie. (Hij wil er geen hulp voor)
Scheiden wil ik ook niet. Maar in deze huwelijk zitten worden wij beide niet gelukkig van.. het lijkt erger en erger te worden. En het gaat nergens over als ik alleen al wat vraag word die helemaal boos en slaat soms spullen kapot enz.
Ik woon zelf in een stad waar hij vandaan komt. Dus elke keer weg gaan naar mijn ouders kan niet. Die wonen drie uur verderop.
dinsdag 27 maart 2018 om 20:37
Tornacense schreef: ↑27-03-2018 19:38Wel handig ...
Een vrouw die al jaren alles betaalt, het hele huishouden draaiende houdt en hij die elke dag op de zetel zit en geen klop uitvoert.
Wie betaalt de hypotheek, huishuur, gas, water, elektriciteit, vakantie, ...
Wat denkt ie dat er gebeurt als jij het morgen aftrapt?
Hij zou van mij nog 1 maand krijgen om "iets" te ondernemen.
Ofwel therapie, ofwel als de bliksem gaan solliciteren.
(Ofwel allebei tegelijk, maar het zal al een mirakel zijn als één van de twee lukt.)
Anders kan ie inpakken.
En kan ie es gaan rekenen hoe hij zijn huidige luxe-leventje zonder werk, zonder uitkering en op de bank zittend kan blijven behouden ...
Je bent 27 of 28.
Je hebt écht geen zin om dit nog tot je 70ste door te zetten.
Ik ben 27 ja.
Er zijn geen kinderen in het spel.
Hij heeft altijd voor het inkomen gezorgd hij was dus altijd hoofdverdiener in ons huishouden.
Nadat hij is gestopt met zijn bedrijf hij wilde wat anders gaan opzetten dat dus helaas niet is gelukt.. is die nu al 3 jaar thuis en werkloos. Kijk een jaartje thuis zitten vond ik geen probleem. Na al dat harde werken etc voorafgaande jaren. Het word nu alsmaar langer en langer.
dinsdag 27 maart 2018 om 20:38
paloma schreef: ↑27-03-2018 19:33Hij zit in een vicieuze cirkel; hoe langer hij geen werk heeft (en ook niet actief op zoek gaat), des te moeilijker het voor hem wordt om weer gestimuleerd te worden.
Hebben jullie kinderen?
Boos worden en spullen kapot slaan, is natuurlijk niet de bedoeling.
Is het een idee om samen hulp te gaan zoeken? Eerst een gesprek met de huisarts voor tips waar deze hulp te krijgen?
Wij hebben geen kinderen nee.
dinsdag 27 maart 2018 om 20:42
Ik ben nog steeds zeker verliefd op hem en hou van hem. Hij heeft jaren lang hard gewerkt. Hij was ook altijd hoofdverdiener in ons huishouden.
Maar nadat die na jaren klaar was met het bedrijf wat die toen had. Wilde hij wat nieuws opzetten. Dat was niet gelukt. En hij is gewoon blijven hangen in het. Komt goed en het komt nog wel. Dus vooruit schuiven.
Ik zeg er zovaak wat van maar een mens word moe. Hij ziet toch ook in dat wij vaste lasten hebben etc. En ook gewoon verder met ons toekomst wilen? Huis kopen, kinderen etc
dinsdag 27 maart 2018 om 20:57
Ik dacht eigenlijk altijd dat ik Zweedse genen had. Maar dan zou ik läkare typen i.p.v. den arts. Dus dat zal het dan niet zijn. Of of of, ik ben een reïncarnatie van een of andere reeds lang overleden barones ofzo
dinsdag 27 maart 2018 om 20:58
dinsdag 27 maart 2018 om 20:58
Dit. In voor- en tegenspoed. Dit is tegenspoed. Hij zal vast niet willen maar hij heeft jou nu nodig om hieruit te komen. Ik zou dit eerst een kans geven voor je hem helemaal aan de kant zet?
dinsdag 27 maart 2018 om 21:01
Of of of.. dat is het waarschijnlijk ja. Geen Zweedse barones helaas
dinsdag 27 maart 2018 om 22:14
Precies. De man van TO is wsl ziek. Die heeft zijn vrouw nu heel hard nodig. En geen trap onderuit.
Mocht hij toch een doorgewinterde lapzwans blijken te zijn nadat zijn depressieve klachten zijn behandeld, dan kan je altijd nog scheiden. Maar zo klinkt hij nu niet voor mij. Hij klinkt als iemand die hulp nodig heeft.
woensdag 28 maart 2018 om 07:17
Die gedachte had ik dus ook al.Bloody_Mary schreef: ↑28-03-2018 00:15Wat ben jij gefrustreerd door je eigen negatieve ervaringen, zeg.
Wat is trouwens YSL?
woensdag 28 maart 2018 om 08:12
Is je Google stuk?
Veel te dure handtassen. Een maandsalaris voor een accessoire.
En dan flippen als de kat aan je tas heeft gekrabd.
woensdag 28 maart 2018 om 08:57
Iets doen geeft energie, lamlendig op de bank hangen vreet alleen maar energie. Zodat het alleen maar moeilijker wordt om jezelf tot actie te dwingen.
Die knop moet om bij hem. En snel ook. Dingen op gaan pakken (al is het de tuin op orde brengen, het huis schilderen, whatever). Hij moet iets gaan doen om weer energie te krijgen. Dan zal hij merken, dat als je veel doet, je nog veel meer kan. Dan is boodschappen doen geen dagtaak meer, maar doe je even snel tussendoor.
Afwijzing op een sollicitatie is dan ook niet meer het enige waar je je druk over hoeft te maken. Het is één van de gebeurtenissen van die dag. Die je weer verwerkt door andere dingen te doen.
Die knop moet om bij hem. En snel ook. Dingen op gaan pakken (al is het de tuin op orde brengen, het huis schilderen, whatever). Hij moet iets gaan doen om weer energie te krijgen. Dan zal hij merken, dat als je veel doet, je nog veel meer kan. Dan is boodschappen doen geen dagtaak meer, maar doe je even snel tussendoor.
Afwijzing op een sollicitatie is dan ook niet meer het enige waar je je druk over hoeft te maken. Het is één van de gebeurtenissen van die dag. Die je weer verwerkt door andere dingen te doen.
Je moet het leven niet te serieus nemen. Je overleeft het toch niet!
woensdag 28 maart 2018 om 09:07
iefsanloran
woensdag 28 maart 2018 om 12:21
Wat een flauwe grappen om mijn acountnaam. Nee ik heb niets met ysl en heb daar ook geen spullen van.
ja vaak gaan we weleens dagjes weg of Op vakantie of weekendje weg. En dan als we daar dan zijn dan zegt die als we terug zijn in NL. Dan ga ik weer sporten, actief bezig zijn nieuwe baan zoeken.
En dan als we thuis komen dan gebeurt er weinig. Dan is het een dagje allemaal dingen bedenken voor een nieuwe onderneming. Maar daarna doet die er niets mee met zijn plannen.
Of het zijn ondernemings plannen die niet realistisch genoeg zijn.
ja vaak gaan we weleens dagjes weg of Op vakantie of weekendje weg. En dan als we daar dan zijn dan zegt die als we terug zijn in NL. Dan ga ik weer sporten, actief bezig zijn nieuwe baan zoeken.
En dan als we thuis komen dan gebeurt er weinig. Dan is het een dagje allemaal dingen bedenken voor een nieuwe onderneming. Maar daarna doet die er niets mee met zijn plannen.
Of het zijn ondernemings plannen die niet realistisch genoeg zijn.