Relaties
alle pijlers
Kan het ooit goedkomen
maandag 18 juni 2018 om 09:17
Na lang meelezen en twijfelen een account gemaakt.
Ik weet niet precies wat ik wil bereiken, maar wil mijn verhaal kwijt.
Ik ben 16 jaar bij mijn man, 3 schatten van kinderen. Nu is mijn man altijd een beetje emotioneel terughoudend geweest, terwijl ik meer open, vrolijk en kroelerig ben. Volgens hem leef ik in een bloemetjes/bijtjes wereld en komt veel altijd goed. Ik ben of was nooit heel negatief verder.
Hij raakt in een depressie en kruipt meer in zichzelf. Aangezien hij zegt dat depressie voor zwakke mensen is en hij dat dus niet heeft duurt dit al 3 jaar. Hij raakt tussendoor ernstig ziek en ik ploeter maar gewoon door. Alles komt immers goed. Ik ben voor de kinderen beide ouders en hou alle ballen hoog. Op een gegeven moment trek ik het niet meer, de rek raak er een beetje uit. Ik stel een ultimatum en hij meld zich aan voor therapie/psycholoog. Hier is een wachtlijst van 12 weken. Tussen ons gaat het steeds slechter. Met alles ligt de focus op negativiteit. Wat ik fout doe, beter kan, slecht ben en noem maar op. Mijn zelfbeeld wordt totaal de grond in getrapt. Ik laat mij op het werk gebruiken tot werken dag en nacht/weekend diensten van 50uur per week. Dit is ook een vlucht weg van huis voor mij. En zo naïef als ik ben laat me misbruiken door een manager. Vatbaar voor complimenten en aandacht. Ik ga 2x vreemd, voel me vreselijk. Niks van dit alles praat goed wat ik heb gedaan, nooit had ik dit mogen laten gebeuren.
Mijn man gaat in therapie, ziet de problemen en werkt er hard aan. Er lijkt verbetering te komen.
Hij is communicatief heeft sterk en iedereen is fout, hij ziet de wereld op zijn manier en dat is enkel de juiste manier. Ik val vaak stil, knik en hoor t aan. Nu wil ik enkele keren met hem praten om het vreemdgaan te vertellen, maar hij draait t gesprek zo dat ik mijn mond hou. Hij komt er zelf achter. Hell op aarde uiteraard. Hij is in staat zelfmoord te plegen, zit er totaal doorheen, maar wil mij niet kwijt en ervoor vechten.
Ik vertel hem alle ins en puts. Ga zelf in therapue. Stop met mijn baan. Hij weet letterlijk alle details. Hij als controle freak wil elke stap weten zodat het in zijn hoofd klopt. Hij speelt nu 1.5 jaar erna nog de filmpjes af hoe het gegaan is. En daar loop ik nu vast. Ik doe alles om het vertrouwen terug te winnen, heb een nieuwe baan. Heb gps op mijn auto en telefoon. Kom nergens meer tenzij bij vriendinnen. Elke app weet hij van, wat er gezegd is alles. Geeft niks, ik snap dat dit nodig is om hem weer vertrouwen te geven.
Nu heeft ie gister avond weer een uitbarsting, dit is om de paar dagen, dan zit ie eraan te denken en lijkt alles wat ik verteld heb gelogen, overal word aan getwijfeld en alle details worden nog eens doorgenomen voor de aardigheid. Er komt dus te spraken dat ik voorzichtig zeg dat dit niet voor altijd tussen ons in kan staan, we hebben ervoor gekozen door te gaan... Hij is van mening dat ik voor altijd het boetekleed aan moet houden. Ik loop nu al zolang op mijn tenen, mag zoveel niet doen of zeggen, omdat hij dat dan de linkt daaraan legt. Dit hou ik niet vol nog zoveel jaar. Het voelt niet gelijkwaardig. Zodra ik een mening geef wordt t afgekapt met, jij heb je door een ander laten naaien ! Dit is ook soort manipuleren denk ik dan.
Ik weet dat ik dit verdien en het ernaar gemaakt heb en net wat hij zegt zwak ben als ik langzaamaan vind dat ik genoeg geboet heb, maar hoever gaat dit.
Ik ben zoo blij dat ik mag blijven, maar gaat t wel werken denk ik dan.
Enorm lang verhaal, via mobiel dus hoop niet teveel autocorrect. Bedankt dat ik mijn verhaal kwijt mag.
Ik weet niet precies wat ik wil bereiken, maar wil mijn verhaal kwijt.
Ik ben 16 jaar bij mijn man, 3 schatten van kinderen. Nu is mijn man altijd een beetje emotioneel terughoudend geweest, terwijl ik meer open, vrolijk en kroelerig ben. Volgens hem leef ik in een bloemetjes/bijtjes wereld en komt veel altijd goed. Ik ben of was nooit heel negatief verder.
Hij raakt in een depressie en kruipt meer in zichzelf. Aangezien hij zegt dat depressie voor zwakke mensen is en hij dat dus niet heeft duurt dit al 3 jaar. Hij raakt tussendoor ernstig ziek en ik ploeter maar gewoon door. Alles komt immers goed. Ik ben voor de kinderen beide ouders en hou alle ballen hoog. Op een gegeven moment trek ik het niet meer, de rek raak er een beetje uit. Ik stel een ultimatum en hij meld zich aan voor therapie/psycholoog. Hier is een wachtlijst van 12 weken. Tussen ons gaat het steeds slechter. Met alles ligt de focus op negativiteit. Wat ik fout doe, beter kan, slecht ben en noem maar op. Mijn zelfbeeld wordt totaal de grond in getrapt. Ik laat mij op het werk gebruiken tot werken dag en nacht/weekend diensten van 50uur per week. Dit is ook een vlucht weg van huis voor mij. En zo naïef als ik ben laat me misbruiken door een manager. Vatbaar voor complimenten en aandacht. Ik ga 2x vreemd, voel me vreselijk. Niks van dit alles praat goed wat ik heb gedaan, nooit had ik dit mogen laten gebeuren.
Mijn man gaat in therapie, ziet de problemen en werkt er hard aan. Er lijkt verbetering te komen.
Hij is communicatief heeft sterk en iedereen is fout, hij ziet de wereld op zijn manier en dat is enkel de juiste manier. Ik val vaak stil, knik en hoor t aan. Nu wil ik enkele keren met hem praten om het vreemdgaan te vertellen, maar hij draait t gesprek zo dat ik mijn mond hou. Hij komt er zelf achter. Hell op aarde uiteraard. Hij is in staat zelfmoord te plegen, zit er totaal doorheen, maar wil mij niet kwijt en ervoor vechten.
Ik vertel hem alle ins en puts. Ga zelf in therapue. Stop met mijn baan. Hij weet letterlijk alle details. Hij als controle freak wil elke stap weten zodat het in zijn hoofd klopt. Hij speelt nu 1.5 jaar erna nog de filmpjes af hoe het gegaan is. En daar loop ik nu vast. Ik doe alles om het vertrouwen terug te winnen, heb een nieuwe baan. Heb gps op mijn auto en telefoon. Kom nergens meer tenzij bij vriendinnen. Elke app weet hij van, wat er gezegd is alles. Geeft niks, ik snap dat dit nodig is om hem weer vertrouwen te geven.
Nu heeft ie gister avond weer een uitbarsting, dit is om de paar dagen, dan zit ie eraan te denken en lijkt alles wat ik verteld heb gelogen, overal word aan getwijfeld en alle details worden nog eens doorgenomen voor de aardigheid. Er komt dus te spraken dat ik voorzichtig zeg dat dit niet voor altijd tussen ons in kan staan, we hebben ervoor gekozen door te gaan... Hij is van mening dat ik voor altijd het boetekleed aan moet houden. Ik loop nu al zolang op mijn tenen, mag zoveel niet doen of zeggen, omdat hij dat dan de linkt daaraan legt. Dit hou ik niet vol nog zoveel jaar. Het voelt niet gelijkwaardig. Zodra ik een mening geef wordt t afgekapt met, jij heb je door een ander laten naaien ! Dit is ook soort manipuleren denk ik dan.
Ik weet dat ik dit verdien en het ernaar gemaakt heb en net wat hij zegt zwak ben als ik langzaamaan vind dat ik genoeg geboet heb, maar hoever gaat dit.
Ik ben zoo blij dat ik mag blijven, maar gaat t wel werken denk ik dan.
Enorm lang verhaal, via mobiel dus hoop niet teveel autocorrect. Bedankt dat ik mijn verhaal kwijt mag.
maandag 18 juni 2018 om 11:55
Jij bent blij dat je mag blijven holy.... even serieus ja oke je hebt een misstap gemaakt je wilde eerlijk zijn... Jou man zit al.jaren in een slachtofferrol er is eerst 100 dingen vooraf gegaan en jij hebt al die tijd moet leven op overleven vrouw hij mag blij zijn dat hij jou heeft ik zou er voor passen ik zou op den duur weg gaan denk ik.
maandag 18 juni 2018 om 11:55
+4lattemachiato schreef: ↑18-06-2018 10:00Nee dit komt nooit meer goed. Jouw man is een heel eng manipulatief persoon. Hij heeft stelselmatig jouw zelfvertrouwen weg genomen, door je continu naar beneden te halen. Zo erg dat je het zelf gaat geloven.
Het vreemd gaan is niet goed te praten, maar in dit geval komt het je man wel extra goed uit, zo heeft hij nog meer in handen om je omlaag te halen en je tot totale onderdanigheid te krijgen. Sommige mensen verstaan deze kunst uitstekend, hij hoeft niet te slaan of fysiek te mishandelen, maar het effect is precies hetzelfde.
Kijk eens op deze site, misschien heb je er wat aan: https://verdwenenzelf.org/
maandag 18 juni 2018 om 11:56
Jeetje wat snel zoveel reacties. Ik zal proberen zo goed mogelijk op veel te antwoorden.
Hij is na intensieve therapie enorm veranderd. Richting mij en zeker kids. Laat jij zijn gevoelens zien. Ik ben er van overtuigt dat hij veel van mij houd en ik ook zeker van hem. Soms vraag ik me alleen af of houden van alleen genoeg is. We kunnen sinds lang weer lachen samen en we zijn echt gezellig samen. Deze " momenten" komen vaak s avonds en tot diep in de nacht. Toen het net allemaal uitkwam was het even ruzie zogezegd in huis maar kinderen hebben hier niks van meegekregen. Tuurlijk voelen ze wel spanning, maar ze zeggen beide dat ze zo blij zijn dat papa vrolijker is.
Sinds een paar maanden heeft hij een terugval naar depressie/burn out van werk en heeft hij weer therapie. Ik voel me veel sterker weer en met mij gaat het verder goed, enkel op die momenten krimp ik wel ik, omdat ik fout was en hij een punt heeft. Toch heeft gister me aan het denken gezet.
Die Gps heb ik verder geen problemen mee, ik ben waar ik zeg dat ik ben. Ik denk op mijn beurt dat het voor hem extra energie kost omdat alles te willen blijven controleren. Is zijn ding niet de mijne ik heb er geen last van.
Hij vindt het nu lastig, omdat ik in het begin alles over me heen liet komen en nu hoog op mijn paard zit en het allemaal wel prima vind. Ik zeg dan ook, dit hebben we al 10x gesproken het is niet veranderd en ik kan het niet terug draaien. Ik zeg van de week ook ik weet niet wat ik meer kan doen op dit moment.
Ik vind dit niet het ergste, maar ben zo bang dat we over 1 jaar alsnog zeggen het werkt niet. Dan is alles voor niks geweest. Ik kan wel zeggen dat ik alles geprobeerd heb.
Relatie therapie wil ie niet, omdat hij nu therapie heeft om te leren het achter zich te laten en daarna is alles goed. Tussen ons is het echt ook beter als ooit geweest is laatste jaren , zolang dit maar niet altijd tussen ons ins blijft staan.
Hij is na intensieve therapie enorm veranderd. Richting mij en zeker kids. Laat jij zijn gevoelens zien. Ik ben er van overtuigt dat hij veel van mij houd en ik ook zeker van hem. Soms vraag ik me alleen af of houden van alleen genoeg is. We kunnen sinds lang weer lachen samen en we zijn echt gezellig samen. Deze " momenten" komen vaak s avonds en tot diep in de nacht. Toen het net allemaal uitkwam was het even ruzie zogezegd in huis maar kinderen hebben hier niks van meegekregen. Tuurlijk voelen ze wel spanning, maar ze zeggen beide dat ze zo blij zijn dat papa vrolijker is.
Sinds een paar maanden heeft hij een terugval naar depressie/burn out van werk en heeft hij weer therapie. Ik voel me veel sterker weer en met mij gaat het verder goed, enkel op die momenten krimp ik wel ik, omdat ik fout was en hij een punt heeft. Toch heeft gister me aan het denken gezet.
Die Gps heb ik verder geen problemen mee, ik ben waar ik zeg dat ik ben. Ik denk op mijn beurt dat het voor hem extra energie kost omdat alles te willen blijven controleren. Is zijn ding niet de mijne ik heb er geen last van.
Hij vindt het nu lastig, omdat ik in het begin alles over me heen liet komen en nu hoog op mijn paard zit en het allemaal wel prima vind. Ik zeg dan ook, dit hebben we al 10x gesproken het is niet veranderd en ik kan het niet terug draaien. Ik zeg van de week ook ik weet niet wat ik meer kan doen op dit moment.
Ik vind dit niet het ergste, maar ben zo bang dat we over 1 jaar alsnog zeggen het werkt niet. Dan is alles voor niks geweest. Ik kan wel zeggen dat ik alles geprobeerd heb.
Relatie therapie wil ie niet, omdat hij nu therapie heeft om te leren het achter zich te laten en daarna is alles goed. Tussen ons is het echt ook beter als ooit geweest is laatste jaren , zolang dit maar niet altijd tussen ons ins blijft staan.
maandag 18 juni 2018 om 12:03
Waarom hou je nog van een man die niet alleen jou mishandeld sinds het vreemdgaan maar al ver daarvoor en jouw hele vrolijke karakter heeft geplet.
Ik heb echt medelijden met je.
Wat ik die man van je gun maar zeker jou is dat jij de man van je dromen tegen komt en op handen wordt gedragen en dat je dan je tong uitsteekt en van hem af bent.
Hij houdt je al heel lang gevangen in een neerwaartse spiraal en je kinderen zien ook hoe jij totaal geen respect krijgt en daardoor krijgen later net zo'n relatie als jullie, ze weten immers niet beter...
Je moet ballen kweken en de juiste keuzes gaan maken.
Ik heb echt medelijden met je.
Wat ik die man van je gun maar zeker jou is dat jij de man van je dromen tegen komt en op handen wordt gedragen en dat je dan je tong uitsteekt en van hem af bent.
Hij houdt je al heel lang gevangen in een neerwaartse spiraal en je kinderen zien ook hoe jij totaal geen respect krijgt en daardoor krijgen later net zo'n relatie als jullie, ze weten immers niet beter...
Je moet ballen kweken en de juiste keuzes gaan maken.
maandag 18 juni 2018 om 12:10
Onthoud vooral heel goed dat je man veel en veel meer te verliezen heeft dan jij. Jij trekt de kar al jaren alleen, je neemt alle zorg op je, je bent financieel zelfstandig, zonder je man leven zal het voor jou waarschijnlijk alleen maar makkelijker maken, terwijl hij opeens dingen zelf moet gaan doen die hij al die tijd niet zelf heeft hoeven doen.
Het enige wat hij beter kan is bluffen. En intimideren.
Hij gaat heus niet uit dit huwelijk stappen. Hij kijkt wel uit.
Maar hij weet wel dat jij daar op dit moment bang voor bent, en speelt daar heerlijk op in.
Waarschijnlijk zou hij zich geen raad weten als jij opeens zou zeggen: prima als je het me niet vergeeft, maar dan is daar het gat van de deur, veel succes verder.
Het enige wat hij beter kan is bluffen. En intimideren.
Hij gaat heus niet uit dit huwelijk stappen. Hij kijkt wel uit.
Maar hij weet wel dat jij daar op dit moment bang voor bent, en speelt daar heerlijk op in.
Waarschijnlijk zou hij zich geen raad weten als jij opeens zou zeggen: prima als je het me niet vergeeft, maar dan is daar het gat van de deur, veel succes verder.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
maandag 18 juni 2018 om 12:22
Zodra to de boel omdraait en aangeeft dat man haar blijkbaar niet kan vergeven en dan maar moet vertrekken begint het dreigen met zelfmoord en de dramatische smeekbedes.. wedden? Deze man valt zo makkelijk uit te lezen. Het is pure blufpoker wat hij nu speelt met je. Ik zou ervoor bedanken en zelf vertrekken. Dit is emotionele zelfmoord op den duur.Susan schreef: ↑18-06-2018 12:10Onthoud vooral heel goed dat je man veel en veel meer te verliezen heeft dan jij. Jij trekt de kar al jaren alleen, je neemt alle zorg op je, je bent financieel zelfstandig, zonder je man leven zal het voor jou waarschijnlijk alleen maar makkelijker maken, terwijl hij opeens dingen zelf moet gaan doen die hij al die tijd niet zelf heeft hoeven doen.
Het enige wat hij beter kan is bluffen. En intimideren.
Hij gaat heus niet uit dit huwelijk stappen. Hij kijkt wel uit.
Maar hij weet wel dat jij daar op dit moment bang voor bent, en speelt daar heerlijk op in.
Waarschijnlijk zou hij zich geen raad weten als jij opeens zou zeggen: prima als je het me niet vergeeft, maar dan is daar het gat van de deur, veel succes verder.
maandag 18 juni 2018 om 12:25
Hij moet zijn verantwoordelijjheid opnemen en aan de slag gaan (of blijven) om wat aan zijn depressie / burn-out te doen.
Maar jij moet evengoed je zaken in handen pakken. Ik vind dat je je heel afwachtend en zelfs afhankelijk van hem opstelt. Maar bovenal lees ik veel smoesjes (bij gebrek aan een beter woord).
Alsof alles jou zomaar overkomen is, als een willoze speelbal van het lot dat je ongunstig gezind is.
Dat is natuurlijk niet zo.
Het is tijd dat je je eigen aandeel in de situatie erkent en hier mee aan de slag gaat.
Ik krijg het idee dat jullie allebei in de geslagen-hond rol blijven hangen en elkaar de schuld geven.
Tijd om te gaan communiceren over wat jullie allebei willen (en wat het beste is voor de kinderen).
Hou je nog van hem?
Ben je nog bereid om te vechten?
En hoe staat hij er in?
Iig heel veel succes met deze moeilijke situatie.
Maar jij moet evengoed je zaken in handen pakken. Ik vind dat je je heel afwachtend en zelfs afhankelijk van hem opstelt. Maar bovenal lees ik veel smoesjes (bij gebrek aan een beter woord).
Alsof alles jou zomaar overkomen is, als een willoze speelbal van het lot dat je ongunstig gezind is.
Dat is natuurlijk niet zo.
Het is tijd dat je je eigen aandeel in de situatie erkent en hier mee aan de slag gaat.
Ik krijg het idee dat jullie allebei in de geslagen-hond rol blijven hangen en elkaar de schuld geven.
Tijd om te gaan communiceren over wat jullie allebei willen (en wat het beste is voor de kinderen).
Hou je nog van hem?
Ben je nog bereid om te vechten?
En hoe staat hij er in?
Iig heel veel succes met deze moeilijke situatie.
maandag 18 juni 2018 om 12:42
Wat een verschil opeens met je openingspost.Boetekleed schreef: ↑18-06-2018 11:56Jeetje wat snel zoveel reacties. Ik zal proberen zo goed mogelijk op veel te antwoorden.
Hij is na intensieve therapie enorm veranderd. Richting mij en zeker kids. Laat jij zijn gevoelens zien. Ik ben er van overtuigt dat hij veel van mij houd en ik ook zeker van hem. Soms vraag ik me alleen af of houden van alleen genoeg is. We kunnen sinds lang weer lachen samen en we zijn echt gezellig samen. Deze " momenten" komen vaak s avonds en tot diep in de nacht. Toen het net allemaal uitkwam was het even ruzie zogezegd in huis maar kinderen hebben hier niks van meegekregen. Tuurlijk voelen ze wel spanning, maar ze zeggen beide dat ze zo blij zijn dat papa vrolijker is.
Sinds een paar maanden heeft hij een terugval naar depressie/burn out van werk en heeft hij weer therapie. Ik voel me veel sterker weer en met mij gaat het verder goed, enkel op die momenten krimp ik wel ik, omdat ik fout was en hij een punt heeft. Toch heeft gister me aan het denken gezet.
Die Gps heb ik verder geen problemen mee, ik ben waar ik zeg dat ik ben. Ik denk op mijn beurt dat het voor hem extra energie kost omdat alles te willen blijven controleren. Is zijn ding niet de mijne ik heb er geen last van.
Hij vindt het nu lastig, omdat ik in het begin alles over me heen liet komen en nu hoog op mijn paard zit en het allemaal wel prima vind. Ik zeg dan ook, dit hebben we al 10x gesproken het is niet veranderd en ik kan het niet terug draaien. Ik zeg van de week ook ik weet niet wat ik meer kan doen op dit moment.
Ik vind dit niet het ergste, maar ben zo bang dat we over 1 jaar alsnog zeggen het werkt niet. Dan is alles voor niks geweest. Ik kan wel zeggen dat ik alles geprobeerd heb.
Relatie therapie wil ie niet, omdat hij nu therapie heeft om te leren het achter zich te laten en daarna is alles goed. Tussen ons is het echt ook beter als ooit geweest is laatste jaren , zolang dit maar niet altijd tussen ons ins blijft staan.
Kennelijk ben je erg bang om bij hem weg te gaan en schrik je van de reacties die aangeven dat je bij hem weg wilt gaan.
Precies die angst is de reden dat je man kan doen en laten wat ie wil. Het is maar waar je zin in hebt.
maandag 18 juni 2018 om 12:48
Hij vindt het volgens mij vooral heel lastig dat hij jou niet meer door het stof kan laten kruipen. Hij had een manier om macht over je te hebben en nu werkt het niet meer. Vooral hoog op dat paard blijven zitten, zou ik zeggen.Boetekleed schreef: ↑18-06-2018 11:56
Hij vindt het nu lastig, omdat ik in het begin alles over me heen liet komen en nu hoog op mijn paard zit en het allemaal wel prima vind. Ik zeg dan ook, dit hebben we al 10x gesproken het is niet veranderd en ik kan het niet terug draaien. Ik zeg van de week ook ik weet niet wat ik meer kan doen op dit moment.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
maandag 18 juni 2018 om 12:54
Kan niet vaak genoeg gequote worden deze post. De spijker op zijn kop.lattemachiato schreef: ↑18-06-2018 10:00Nee dit komt nooit meer goed. Jouw man is een heel eng manipulatief persoon. Hij heeft stelselmatig jouw zelfvertrouwen weg genomen, door je continu naar beneden te halen. Zo erg dat je het zelf gaat geloven.
Het vreemd gaan is niet goed te praten, maar in dit geval komt het je man wel extra goed uit, zo heeft hij nog meer in handen om je omlaag te halen en je tot totale onderdanigheid te krijgen. Sommige mensen verstaan deze kunst uitstekend, hij hoeft niet te slaan of fysiek te mishandelen, maar het effect is precies hetzelfde.
TO, jouw relatie is niet fijn en gaat dat ook niet meer worden. Jij hebt daar een rol in gehad en jouw man ook. Het verschil tussen jullie twee is dat jij bereid bent aan jezelf te werken en hij alles bij jou neerlegt. Kies voor jezelf, haal jezelf uit deze situatie en blijf aan jezelf werken zodat je nooit meer in zo'n situatie terecht komt dat je je stelselmatig naar beneden laat halen door een partner.
maandag 18 juni 2018 om 12:55
Dit is het gebruikelijke goedpraten, wat je helaas altijd bij toxische relaties ziet.julius schreef: ↑18-06-2018 12:42Wat een verschil opeens met je openingspost.
Kennelijk ben je erg bang om bij hem weg te gaan en schrik je van de reacties die aangeven dat je bij hem weg wilt gaan.
Precies die angst is de reden dat je man kan doen en laten wat ie wil. Het is maar waar je zin in hebt.
Zo heeft haar man inderdaad vrijspel en kan hij haar kleiner en kleiner maken....
maandag 18 juni 2018 om 13:08
Ja dat is ook wel zo. Hij zegt zo vaak " als ik daar achter kom dan ga ik..." maar gaat nooit. Ik heb ook al aan gegeven dat dit zo niet werkt. Ik wil het zoo graag laten werken en hem de kans te geven, maar diep van binnen denk ik dat ie elke keer terug blijft vallen. Dat is immers het aard van het beestje.
Het is zoo moeilijk, ik zit met mijn gevoel zo tussen 2 vuren in. Blijven of vertrekken. Dan denk ik geeft het nog even de kans dan heb ik alles gedaan en kan ik achteraf nooit een schuldgevoel krijgen. Andere kant, als ik niet was vreemd gegaan en zo egoïstisch geweest was, was dit niet zo geweest en was ie misschien echt goed opgeknapt, hij was immers toen hulp aan t zoeken. Maar goed dat is allemaal gissen en zullen we nooit weten.
Ik wil mijn gevoel over gister avond zo graag uitspreken. Alleen weet ik dat hij er toch kei hard overheen walst, waarschijnlijk wordt het een discussie en uiteindelijk schieten we er niks mee op, enkel dat ik t kwijt ben maar er een hoop gezeur voor ik de plek heb.
Ik ga toch nog eens hameren op relatie therapie, of gezamenlijk een keer naar zijn psych.
Tussen die buien door is het echt wel beter. Helpt me wat ik huis, is vrolijker, positiever. Complimenten richting mij komt wel weer zegt ie nu met die depressie zijn zijn gevoelens ook afgemat.
Lastig, voel me zo'n zeur zo.
Het is zoo moeilijk, ik zit met mijn gevoel zo tussen 2 vuren in. Blijven of vertrekken. Dan denk ik geeft het nog even de kans dan heb ik alles gedaan en kan ik achteraf nooit een schuldgevoel krijgen. Andere kant, als ik niet was vreemd gegaan en zo egoïstisch geweest was, was dit niet zo geweest en was ie misschien echt goed opgeknapt, hij was immers toen hulp aan t zoeken. Maar goed dat is allemaal gissen en zullen we nooit weten.
Ik wil mijn gevoel over gister avond zo graag uitspreken. Alleen weet ik dat hij er toch kei hard overheen walst, waarschijnlijk wordt het een discussie en uiteindelijk schieten we er niks mee op, enkel dat ik t kwijt ben maar er een hoop gezeur voor ik de plek heb.
Ik ga toch nog eens hameren op relatie therapie, of gezamenlijk een keer naar zijn psych.
Tussen die buien door is het echt wel beter. Helpt me wat ik huis, is vrolijker, positiever. Complimenten richting mij komt wel weer zegt ie nu met die depressie zijn zijn gevoelens ook afgemat.
Lastig, voel me zo'n zeur zo.
maandag 18 juni 2018 om 13:14
als je schoenen niet lekker lopen hoef je niet te wachten tot je een nieuw paar hebt hè
je hebt al een keer of wat gesprayed, steeds andere zooltjes erin gelegd en maar volgehouden en geprobeerd maar het feit is dat het pijn blijft doen
af en toe valt het mee want dan heb je een stoel onder je kont
soms staan ze toevallig leuk bij je outfit
maar eigenlijk is het net niet wat het moet zijn
je hebt al een keer of wat gesprayed, steeds andere zooltjes erin gelegd en maar volgehouden en geprobeerd maar het feit is dat het pijn blijft doen
af en toe valt het mee want dan heb je een stoel onder je kont
soms staan ze toevallig leuk bij je outfit
maar eigenlijk is het net niet wat het moet zijn
Lorem Ipsum
maandag 18 juni 2018 om 13:31
Tijd dat jij jouw ultimatum maar gaat stellen, dat jij hem duidelijk zegt dat hij nu maar eens klaar moet zijn met het in de grond trappen van jou met het verleden. Dat hij nu kan kiezen, of daar mee ophouden, of zijn spullen pakken en het huis uit. En dat hij verder zijn kop moet houden met al die manipulerende dreigementen omdat jij dat aanstellerige gedoe nu echt wel zat bent. Dus geen "jamaar jij's meer" en geen "Wanneer jij, dan zal ik." Want dat doe je je eigen kinderen niet aan.
Disclaimer: All presented text are opinionated and present only a written account of my mental state at that time.
maandag 18 juni 2018 om 14:05
Boetekleed schreef: ↑18-06-2018 13:08Ja dat is ook wel zo. Hij zegt zo vaak " als ik daar achter kom dan ga ik..." maar gaat nooit. Ik heb ook al aan gegeven dat dit zo niet werkt. Ik wil het zoo graag laten werken en hem de kans te geven, maar diep van binnen denk ik dat ie elke keer terug blijft vallen. Dat is immers het aard van het beestje.
Het is zoo moeilijk, ik zit met mijn gevoel zo tussen 2 vuren in. Blijven of vertrekken. Dan denk ik geeft het nog even de kans dan heb ik alles gedaan en kan ik achteraf nooit een schuldgevoel krijgen. Andere kant, als ik niet was vreemd gegaan en zo egoïstisch geweest was, was dit niet zo geweest en was ie misschien echt goed opgeknapt, hij was immers toen hulp aan t zoeken. Maar goed dat is allemaal gissen en zullen we nooit weten.
Ik wil mijn gevoel over gister avond zo graag uitspreken. Alleen weet ik dat hij er toch kei hard overheen walst, waarschijnlijk wordt het een discussie en uiteindelijk schieten we er niks mee op, enkel dat ik t kwijt ben maar er een hoop gezeur voor ik de plek heb.
Ik ga toch nog eens hameren op relatie therapie, of gezamenlijk een keer naar zijn psych.
Tussen die buien door is het echt wel beter. Helpt me wat ik huis, is vrolijker, positiever. Complimenten richting mij komt wel weer zegt ie nu met die depressie zijn zijn gevoelens ook afgemat.
Lastig, voel me zo'n zeur zo.
Bullshit, zo veel macht en invloed heb je niet. Hij kan zijn probleem/ziekte niet buiten zichzelf zoeken.
Ja, jij hebt een misstap gedaan. Maar moet je daar zo voor boete? Voor een gemiddelde mishandeling krijg je minder straf opgelegd door de rechtbank.
I can't control the wind but I can adjust the sail
explore, dream & discover
explore, dream & discover
maandag 18 juni 2018 om 14:33
- Alleen weet ik dat hij er toch kei hard overheen walst
- Waarschijnlijk wordt het een discussie
- uiteindelijk schieten we er niks mee op
- Enkel dat ik t kwijt ben maar er een hoop gezeur voor ik de plek heb
- We kunnen sinds lang weer lachen samen
- Tuurlijk voelen ze (kinderen) wel spanning
Wat heeft ervoor gezorgd dat je al jarenlang genoegen hebt genomen met de kruimels van iets dat op een gezonde relatie zou moeten lijken? Lees bovenstaande uitspraken eens, is dit iets dat je nog jaren voor jezelf en je kinderen wil?
Verder volkomen eens met de post van lattemachiato. Jullie hele relatie bestaat uit man zijn nukken. Dreigen, intimideren en kleinhouden. Bij het minste geringste al in de houding staan bij een onredelijke bui en de rest van de tijd op eieren lopen. Dat vreemdgaan komt omdat er na tijden van misbruik door jou man welteverstaan er weer iemand oog had voor jou, iemand die JOU zag i.p.v. een faciliterende wederhelft die te onderdrukken valt.
Dat je dit vreemdgaan nu weer weg wuift als misbruik door je minnaar is typisch gedrag van iemand die geen verantwoordelijkheid wil nemen voor de wending van haar eigen leven. Anders moet je namelijk erkennen dat jou man niet goed is voor jullie mentale gezondheid en je jarenlang aan een dood paard heb getrokken.
Ik hoop dat je weer in therapie gaat en dit bespreekt met een professioneel iemand. Jarenlang het boetekleed aantrekken is niet oplossend maar nog destructiever voor je toch al zo wankele zelfbeeld.
- Waarschijnlijk wordt het een discussie
- uiteindelijk schieten we er niks mee op
- Enkel dat ik t kwijt ben maar er een hoop gezeur voor ik de plek heb
- We kunnen sinds lang weer lachen samen
- Tuurlijk voelen ze (kinderen) wel spanning
Wat heeft ervoor gezorgd dat je al jarenlang genoegen hebt genomen met de kruimels van iets dat op een gezonde relatie zou moeten lijken? Lees bovenstaande uitspraken eens, is dit iets dat je nog jaren voor jezelf en je kinderen wil?
Verder volkomen eens met de post van lattemachiato. Jullie hele relatie bestaat uit man zijn nukken. Dreigen, intimideren en kleinhouden. Bij het minste geringste al in de houding staan bij een onredelijke bui en de rest van de tijd op eieren lopen. Dat vreemdgaan komt omdat er na tijden van misbruik door jou man welteverstaan er weer iemand oog had voor jou, iemand die JOU zag i.p.v. een faciliterende wederhelft die te onderdrukken valt.
Dat je dit vreemdgaan nu weer weg wuift als misbruik door je minnaar is typisch gedrag van iemand die geen verantwoordelijkheid wil nemen voor de wending van haar eigen leven. Anders moet je namelijk erkennen dat jou man niet goed is voor jullie mentale gezondheid en je jarenlang aan een dood paard heb getrokken.
Ik hoop dat je weer in therapie gaat en dit bespreekt met een professioneel iemand. Jarenlang het boetekleed aantrekken is niet oplossend maar nog destructiever voor je toch al zo wankele zelfbeeld.
maandag 18 juni 2018 om 14:57
Je bent niet misbruikt, maar dat terzijde heb je dit allemaal beslist niet verdiend. Zodra je jezelf kunt vergeven, wat je beslist moet doen, kun je misschien ook wat hel;derder oppakken dat je man geen enkel excuus heeft om je dit al zolang aan te doen. En voor jezelf kun je je afvragen waarom je dit allemaal pikt en als je over het randje bent geduwd nog het boetekleed aantrekt ook. Kies toch voor jezelf meid, en loop pas weer achter een andere vent aan als je senang met jezelf en trots op jezelf bent. Je hebt jezelf laten afbreken, dat heeft allemaal niks meer met liefde en houden van te maken.
Hij heeft alle recht om boos op jou te zijn. Als het even tegenzit, duik je het bed in met je manager en geef je hem nog de schuld ook! Zoek de schuld bij jezelf en wees eerlijk, pas dan kan je werken aan je relatie met je man.
maandag 18 juni 2018 om 15:24
Dit opend wel mijn ogen en zet me tot denken.
Inderdaad heb ik alles zelf gedaan, ik stond ervoor open en heb zelf de stap gemaakt om het te doen.
Mijn thuis situatie zag ik heel anders en ergens klopt het ook wat jullie zeggen. Tuurlijk heeft hij alle recht om boos te zijn, is ie ook vreselijk geweest. Echter kiest hij om met mij door te gaan en dan moet ie dat ook doen ipv blijven hangen in het verleden. Vertrouwen kan weer groeien het verdriet is er nog, maar het details herhalen en blijven hangen in dat moment helpt niet en daar kan ik ook niks mee.
Ik vind het echt erg lastig allemaal , eerlijk waar.
Inderdaad heb ik alles zelf gedaan, ik stond ervoor open en heb zelf de stap gemaakt om het te doen.
Mijn thuis situatie zag ik heel anders en ergens klopt het ook wat jullie zeggen. Tuurlijk heeft hij alle recht om boos te zijn, is ie ook vreselijk geweest. Echter kiest hij om met mij door te gaan en dan moet ie dat ook doen ipv blijven hangen in het verleden. Vertrouwen kan weer groeien het verdriet is er nog, maar het details herhalen en blijven hangen in dat moment helpt niet en daar kan ik ook niks mee.
Ik vind het echt erg lastig allemaal , eerlijk waar.
maandag 18 juni 2018 om 15:30
Boos zijn, prima, in eerste instantie dan, maar hij heeft niet het recht haar voor de rest van haar leven te straffen. Als hij zich er niet overheen kan zetten, is de relatie gedoemd te mislukken. Hij heeft geen enkel recht van haar te eisen dat ze voortaan door het stof kruipt.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
maandag 18 juni 2018 om 15:31
+1kerol schreef: ↑18-06-2018 14:57Je bent niet misbruikt, maar dat terzijde heb je dit allemaal beslist niet verdiend. Zodra je jezelf kunt vergeven, wat je beslist moet doen, kun je misschien ook wat hel;derder oppakken dat je man geen enkel excuus heeft om je dit al zolang aan te doen. En voor jezelf kun je je afvragen waarom je dit allemaal pikt en als je over het randje bent geduwd nog het boetekleed aantrekt ook. Kies toch voor jezelf meid, en loop pas weer achter een andere vent aan als je senang met jezelf en trots op jezelf bent. Je hebt jezelf laten afbreken, dat heeft allemaal niks meer met liefde en houden van te maken.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
maandag 18 juni 2018 om 15:38
Welnee, dit is gewoon een stok van hem om eindeloos mee te kunnen slaan. Was het dit niet dan vond hij wel iets anders.
Wellicht kun je je eens inlezen in toxische relaties.
maandag 18 juni 2018 om 15:41
Precies.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
maandag 18 juni 2018 om 15:43
Het is niet zo lastig hoor, maar je wordt continu gemanipuleerd door je man. Dat zorgt voor onnodige schuldgevoelens en verwarring.Boetekleed schreef: ↑18-06-2018 15:24Dit opend wel mijn ogen en zet me tot denken.
Inderdaad heb ik alles zelf gedaan, ik stond ervoor open en heb zelf de stap gemaakt om het te doen.
Mijn thuis situatie zag ik heel anders en ergens klopt het ook wat jullie zeggen. Tuurlijk heeft hij alle recht om boos te zijn, is ie ook vreselijk geweest. Echter kiest hij om met mij door te gaan en dan moet ie dat ook doen ipv blijven hangen in het verleden. Vertrouwen kan weer groeien het verdriet is er nog, maar het details herhalen en blijven hangen in dat moment helpt niet en daar kan ik ook niks mee.
Ik vind het echt erg lastig allemaal , eerlijk waar.
Voor buitenstaanders is het veel makkelijker om het hele plaatje te zien. Wellicht is het goed om jouw toxische relatie eens met een therapeut te bespreken en je kunt het ook nalezen op het internet.
Heel veel mensen zitten helaas in een zelfde wisselwerking als jij gevangen.
