Relaties
alle pijlers
Stiefmoeder meeschrijftopic
zaterdag 16 juni 2018 om 02:04
Je hebt helemaal gelijk. Het is het kind van je partner en zijn ex, dus die kosten zijn voor hen samen. Als je partner het normaal vindt dat jij voor die kosten opdraait voor een kind wat niet van jou is dan klopt er echt iets niet..Roffamina schreef: ↑05-06-2018 13:24We hebben een gezamenlijk huishoudbudget, waar we allebei evenveel in storten. Stiefje is de helft van de tijd bij ons. Kosten voor haar (klinkt een beetje gek...) worden ook gewoon uit de gezamenlijke pot betaald. Het is niet zo dat bio-ouder meer stort omdat het om zijn kind gaat.
Ik doe er niet moeilijk over maar ik vind het wel bijzonder dat de bio-ouder er maar voor het gemak van uit gaat dat ik in alles evenveel mee betaal aan 'zijn' kind. Als de situatie omgekeerd zou zijn (ik een eigen kind en partner niet) zou ik dat nooit op die manier doen. In ieder geval aangeven dat ik de kosten voor mijn kind zelf betaal en ook meer stort in de gezamenlijke huishoud-pot. Als partner en dan voor kiest dit niet te doen is dit zijn keuze. Bij ons is het geen eens onderwerp van gesprek; alles wat voor kind betaald moet worden, gaat uit de gemeenschappelijke pot. Ik vind dat een beetje kort door de bocht.
zaterdag 16 juni 2018 om 06:48
Jij hebt vast geen stiefkinderen. Ik vind het heel normaal dat we kosten die we hebben als kind bij ons is delen. Kosten bij moeder zoals zwemles betaal ik niet aan mee.
zaterdag 16 juni 2018 om 08:11
Zo oneens.
Het kind hoort bij het huishouden wat je met je partner hebt. Dus ook bij de financiële huishouding.
Lijkt me in goed overleg gaan, dat wel. Klakkeloos dingen aannemen is op geen enkel gebied prettig, los van stiefkind. Communiceren hierover is het belangrijkst.
Hoezoos, ik begrijp echt geen steek van jouw reacties in dit topic. Je zegt zelf geen enkele ervaring te hebben met stiefouderschap. Toch kom je regelmatig iemand aan- of afvallen in dit topic. Wat voor voldoening haal je daaruit?
Hips, hopsakee en pierlala.
zaterdag 16 juni 2018 om 09:44
Dit... Hoezoos, enlighten us!
Lolllaaa, hier geen bemoeienis met de opvoeding door opa's en oma's... Zowel bij stiefdochter als bij zoon. Het is aan ons hoe de kinderen hun opvoeding genieten.
Nou ja.. dat dus..
zaterdag 16 juni 2018 om 10:09
Ach dat is net als redbulletje die in kindertopics haar gal spuwt.
anoniem_370071 wijzigde dit bericht op 16-06-2018 19:36
0.27% gewijzigd
dinsdag 19 juni 2018 om 09:03
Toen ik mijn man leerde kennen zaten zijn kinderen op de basisschool en waren 8 en 9 jaar oud. Moeder had de kinderen het meeste onder haar hoede en wat mij destijds al erg opviel was, dat zij geheel de opvoeding bepaalde. Mijn man gaf weinig tegengas, omdat hij bang was dat hijdaardoor zijn kinderen minder zou zien. was kennelijk in het verleden vaker gebeurd.
Nu zijn zijn kinderen pubers en nu wordt het moeilijk...zo moeilijk dat zijn ex niet meer weet wat te doen. ze kan haar kinderen niet meer aan en wij mogen nu , nee moeten , inspringen. Zag dit jaren geleden al aankomen. Man heeft nog geprobeerd jaren gelden CJG in te schakelen, maar als moeder niet mee werkt, gebeurt er niets.
Dus in feite mogen wij nu de boel opknappen, daar waar ex het jaren heeft laten gaan. Ik doe mijn best....maar vind het heel lastig.
Nu zijn zijn kinderen pubers en nu wordt het moeilijk...zo moeilijk dat zijn ex niet meer weet wat te doen. ze kan haar kinderen niet meer aan en wij mogen nu , nee moeten , inspringen. Zag dit jaren geleden al aankomen. Man heeft nog geprobeerd jaren gelden CJG in te schakelen, maar als moeder niet mee werkt, gebeurt er niets.
Dus in feite mogen wij nu de boel opknappen, daar waar ex het jaren heeft laten gaan. Ik doe mijn best....maar vind het heel lastig.
dinsdag 19 juni 2018 om 09:12
Wow mijn verhaal. Wij hebben er 1 in huis genomen. Dit heeft overigens niets geholpen.kataravrouw schreef: ↑19-06-2018 09:03Toen ik mijn man leerde kennen zaten zijn kinderen op de basisschool en waren 8 en 9 jaar oud. Moeder had de kinderen het meeste onder haar hoede en wat mij destijds al erg opviel was, dat zij geheel de opvoeding bepaalde. Mijn man gaf weinig tegengas, omdat hij bang was dat hijdaardoor zijn kinderen minder zou zien. was kennelijk in het verleden vaker gebeurd.
Nu zijn zijn kinderen pubers en nu wordt het moeilijk...zo moeilijk dat zijn ex niet meer weet wat te doen. ze kan haar kinderen niet meer aan en wij mogen nu , nee moeten , inspringen. Zag dit jaren geleden al aankomen. Man heeft nog geprobeerd jaren gelden CJG in te schakelen, maar als moeder niet mee werkt, gebeurt er niets.
Dus in feite mogen wij nu de boel opknappen, daar waar ex het jaren heeft laten gaan. Ik doe mijn best....maar vind het heel lastig.
Dus de tweede keer heb ik de grens getrokken. Mijn deur blijft dicht.
Gelukkig steunde mijn man dit besluit en snapte hij waarom.
Bepaal dus zeker je grens. Dat is wat ik je kan aanraden.
Btw CJG maakt het echt niet altijd beter. Er kwamen medicijnen die niet nodig waren en hulp aan haar die niets hielp heel veel leugens over ons die nu geregistreerd staan aangezien bjz niet aan waarheidsvinding doet.
dinsdag 19 juni 2018 om 09:19
Kan ik me goed voorstellen. Puber zijn lijkt me al een lastige opgave, en dan ook nog in zo'n verwarrende situatie na een scheiding met een gezin waarin je moeder het allemaal niet de baas kan en een ander gezin waarin je vader zich ook niet zeker voelt, omdat hij bang is zijn kinderen niet te zien... Poeh! Sterkte!
Wat eten we vanavond?
dinsdag 19 juni 2018 om 09:40
Ow hier vrees ik ook voor. Al hoop ik ook dat zijn dochter in gaat zien dat moeder uit eigen belang handelt.kataravrouw schreef: ↑19-06-2018 09:03Toen ik mijn man leerde kennen zaten zijn kinderen op de basisschool en waren 8 en 9 jaar oud. Moeder had de kinderen het meeste onder haar hoede en wat mij destijds al erg opviel was, dat zij geheel de opvoeding bepaalde. Mijn man gaf weinig tegengas, omdat hij bang was dat hijdaardoor zijn kinderen minder zou zien.
dinsdag 19 juni 2018 om 09:40
Flowery, zou ik je mogen vragen waarom het niet heeft geholpen om 1 kind in huis te nemen?
Moeder heeft altijd de kinderen compleet vrij gelaten en vooral zichzelf veel aandacht gegeven. de kinderen lpen nu tegen heel veel aan....
Man en ik doen ons best en we hebben de regie op sommige punten in handen genomen.
Ruim 2 jaar geleden wilden mijn man zijn kinderen leren sparen van het zakgeld dat ze van opa kregen elke maand. Daar was zijn ex zo verbolgen over [ want dat zakgeld kwam in moeders portomenee terecht] dat zij de kinderen is gaan thuishouden. ze mochten niet meer naar papa. daarop volgend heeft ze een advocaat ingeschakeld voor meer alimentatie. Gezien het feit dat de kinderen niet meer naar papa gingen waren er ook geen zorgkosten die afgetrokken konden worden....gevolg meer alimentatie betalen. Toen de procedure eenmaal achter de rug was....mochten de kinderen weer komen.
Nu de kinderen ouder worden gaan ze dingen zien...
Moeder heeft altijd de kinderen compleet vrij gelaten en vooral zichzelf veel aandacht gegeven. de kinderen lpen nu tegen heel veel aan....
Man en ik doen ons best en we hebben de regie op sommige punten in handen genomen.
Ruim 2 jaar geleden wilden mijn man zijn kinderen leren sparen van het zakgeld dat ze van opa kregen elke maand. Daar was zijn ex zo verbolgen over [ want dat zakgeld kwam in moeders portomenee terecht] dat zij de kinderen is gaan thuishouden. ze mochten niet meer naar papa. daarop volgend heeft ze een advocaat ingeschakeld voor meer alimentatie. Gezien het feit dat de kinderen niet meer naar papa gingen waren er ook geen zorgkosten die afgetrokken konden worden....gevolg meer alimentatie betalen. Toen de procedure eenmaal achter de rug was....mochten de kinderen weer komen.
Nu de kinderen ouder worden gaan ze dingen zien...
dinsdag 19 juni 2018 om 09:49
Ik snap heel goed dat het frustrerend is om te dealen met een ex die het heel anders doet dan je zou willen - zeker als het dit soort rare dingen zijn als zakgeld en sparen en dan niet meer je vader mogen zien - maar ik herken mezelf vooral in de kinderen die klem zitten in een rotsituatie na een scheiding. En de vraag is hoe je voor die kinderen de beste weg vindt.
Wat eten we vanavond?
dinsdag 19 juni 2018 om 10:06
Ja Makreel...die kinderen zitten idd klem. Ik heb dan oprecht met ze te doen. Ik doe mijn best er voor ze te zijn....belangstelling te tonen in hun leven en ze te helpen waar ik kan.
Jij bent ervaringsdeskundige vanuit het kind perspectief...wat zou jij mij aanraden te doen? Ik ben hun moeder niet en ben dus erg beperkt in mijn handelen natuurlijk.
Jij bent ervaringsdeskundige vanuit het kind perspectief...wat zou jij mij aanraden te doen? Ik ben hun moeder niet en ben dus erg beperkt in mijn handelen natuurlijk.
dinsdag 19 juni 2018 om 10:06
Het heeft niet geholpen omdat kind zo gewend was aan slachtofferrol dat t daar niet uit wilde komen. School werkte er ook aan mee. Hij loog en bedroog de hele boel bij elkaar. Dat doet hij nog steeds helaas. Het is natuurlijk wel iets verbeterd maar zie niet waarom bij ons beter zou zijn als daar.
Verder zoveel mogelijk los moeten laten. Uiteindelijk is dat het beste. Ook al ben je het niet eens met de ander zijn opvoeding. Gewoon los laten en thuis jouw regels volgen. Vechten heeft geen nut. Je creëert alleen maar meer onrust.
Idd ze gaan het zien. Daar is niets aan te doen helaas.
Verder zoveel mogelijk los moeten laten. Uiteindelijk is dat het beste. Ook al ben je het niet eens met de ander zijn opvoeding. Gewoon los laten en thuis jouw regels volgen. Vechten heeft geen nut. Je creëert alleen maar meer onrust.
Idd ze gaan het zien. Daar is niets aan te doen helaas.
dinsdag 19 juni 2018 om 10:07
Je kunt en je moet niet handelen behalve wat je nu doet. Uiteindelijk ben je niets en mag je niet meebeslissen over wat dan ook.kataravrouw schreef: ↑19-06-2018 10:06Ja Makreel...die kinderen zitten idd klem. Ik heb dan oprecht met ze te doen. Ik doe mijn best er voor ze te zijn....belangstelling te tonen in hun leven en ze te helpen waar ik kan.
Jij bent ervaringsdeskundige vanuit het kind perspectief...wat zou jij mij aanraden te doen? Ik ben hun moeder niet en ben dus erg beperkt in mijn handelen natuurlijk.
dinsdag 19 juni 2018 om 20:27
Dank je makreel.....gelukkig vechten we niet. Ons streven is altijd geweest er te zijn voor de kinderen. Nu komen ze weer graag en regelmatig. We houden wijselijk onze mond en doen wat we kunnen doen.
En ja..ik realiseer mij terdege dat ik eigenlijk niets ben voor de kinderen, behalve dan de vriendin van papa.
En ja..ik realiseer mij terdege dat ik eigenlijk niets ben voor de kinderen, behalve dan de vriendin van papa.
dinsdag 19 juni 2018 om 20:34
Hier ben ik het niet mee eens. Ik ken het zelf vanuit kindperspectief en als stiefmoeder. Ik geef mijn mening niet direct aan zijn ex maar beslis via man wel degelijk mee.
Mijn stiefvader is op papier misschien niks, maar in praktijk onmisbaar in mijn leven gevoelsmatig.
dinsdag 19 juni 2018 om 21:01
Weet je wat ik lastig vind? Dat het zo met pieken en dalen gaat hier in het contact tussen man en z’n ex. Nu hebben ze bijvoorbeeld onenigheid over iets kleins, maar in een gesprek daarover komen er dan allerlei verwijten naarboven en kunnen ze zo rustig een paar weken nauwelijks met elkaar praten. De kinderen krijgen dat uiteraard niet mee - contact tussen ex-partners is m.n. telefonisch -, maar het doet wel iets in ons gezin. Man is dan weer dagen ontstemd. Dat blijf ik misschien wel het lastigst vinden: dat iemand anders zo’n invloed heeft op het reilen en zeilen in ons gezin.
Ik vind het ook lastig wat ik hiermee nu moet: man heeft eindelijk geen zin om erover te praten en ik eerlijk gezegd ook niet. Ik wacht nu in dit soort situaties dan maar af totdat ze weer ‘on speaking terms’ zijn. Hoe doen jullie dit bij conflicten tussen je partner en z’n ex?
Ik vind het ook lastig wat ik hiermee nu moet: man heeft eindelijk geen zin om erover te praten en ik eerlijk gezegd ook niet. Ik wacht nu in dit soort situaties dan maar af totdat ze weer ‘on speaking terms’ zijn. Hoe doen jullie dit bij conflicten tussen je partner en z’n ex?
dinsdag 19 juni 2018 om 21:16
Dat is enorm herkenbaar. Ex is heel wisselvallig, kan een tijd goed gaan maar je weet dat er vroeg of laat ook weer gedoe komt. En vaak vanuit het niks. Je hoort dan de kinderen zeggen dat mama niet vrolijk is en dan komt er ook altijd weer iets onze kant op. Mijn man kan daar dan dagen mee zitten, piekeren, humeurig zijn. Eerder ging ik proberen te bemiddelen, dat doe ik niet meer. Dat lukt niet. Nu wil ik het alleen echt weten en over in gesprek gaan als het onze kinderen of mij raakt, of we er iets mee moeten. Anders hoor ik het aan maar probeer het ook direct los te laten. Je kunt er zo weinig mee.-Nienke- schreef: ↑19-06-2018 21:01Weet je wat ik lastig vind? Dat het zo met pieken en dalen gaat hier in het contact tussen man en z’n ex. Nu hebben ze bijvoorbeeld onenigheid over iets kleins, maar in een gesprek daarover komen er dan allerlei verwijten naarboven en kunnen ze zo rustig een paar weken nauwelijks met elkaar praten. De kinderen krijgen dat uiteraard niet mee - contact tussen ex-partners is m.n. telefonisch -, maar het doet wel iets in ons gezin. Man is dan weer dagen ontstemd. Dat blijf ik misschien wel het lastigst vinden: dat iemand anders zo’n invloed heeft op het reilen en zeilen in ons gezin.
Ik vind het ook lastig wat ik hiermee nu moet: man heeft eindelijk geen zin om erover te praten en ik eerlijk gezegd ook niet. Ik wacht nu in dit soort situaties dan maar af totdat ze weer ‘on speaking terms’ zijn. Hoe doen jullie dit bij conflicten tussen je partner en z’n ex?
dinsdag 19 juni 2018 om 21:22
Ah, herkenbaar dus! Je kunt er zo weinig mee, dat is inderdaad de spijker op z’n kop. En ik moet zeggen dat ik hier in ieder geval ook wel duidelijk zie dat ze beiden hun rol hebben. Man is in het algemeen zachtaardig, maar kan wel enorm in dingen blijven hangen (‘Ja, maar twee maanden geleden...’). Ex voelt zich enorm snel aangevallen en schiet direct in emoties (ofwel huilen, ofwel schreeuwen) als iets haar niet bevalt. Het zijn dus ook weinig constructieve gesprekken 
Ik moet echt op m’n handen gaan zitten om me er niet mee te gaan bemoeien.
Ik moet echt op m’n handen gaan zitten om me er niet mee te gaan bemoeien.
dinsdag 19 juni 2018 om 21:50
Hier ook hebben beiden hun aandeel. M'n man bedoelt het goed maar is niet zo diplomatiek, ex is emotioneel niet stabiel. Ik heb wel eens geprobeerd om tegen m'n man te zeggen hoe hij dingen anders kan verwoorden. Dat hielp op dat moment wel maar veranderde op de lange termijn niks. Dat was knap demotiverend. Het is echt iets in de dynamiek tussen hun tweeën.
