Relaties
alle pijlers
Geen vrienden?
vrijdag 22 juni 2018 om 20:09
Waar zal ik beginnen? Ik heb nooit veel vrienden gehad. Uiteindelijk lukte het me soms wel om een aantal mensen om me heen te verzamelen en op die manier wat vrienden te hebben. Maar het is nooit voor lang gebleken en er zijn ook jaren geweest dat ik eigenlijk niemand had.
Drie jaar geleden ben ik getrouwd en ik was zo onzeker dat ik een half jaar voor de bruiloft weer contact ging zoeken met oude 'vrienden', in de hoop dat er weer contacten uit ontstonden en ik hen kon uitnodigen op mijn bruiloft. Best triest als ik er zo over nadenk. Uiteindelijk is dat 'm niet geworden en achteraf ben ik daar blij om. Het heeft er wel voor gezorgd dat ik weer met mijn neus op de feiten gedrukt werd.
Waarom heb ik zo weinig/geen vrienden? Ik weet dat ik een type ben waarvan mensen achteraf, als ze me wat beter kennen, zeggen dat ik 'toch best leuk ben'. De 1e indruk van mij is vaak niet positief. Ik weet dat ik een bepaalde uitstraling heb en ik heb daar heel lang en veel aan gewerkt maar nu, ik ben 36, heb ik dat soort van geaccepteerd. Ik ben wie ik ben en ik doe vaak mijn best maar ik ga me niet meer compleet veranderen voor anderen.
Het valt me op dat als ik contact heb met iemand dat het dan vaak van mij uitkomt. Dus mensen die graag over zichzelf praten. Ik mis het echte contact, dat iemand me eens spontaan een appje stuurt en vraagt hoe het met me is of dat iemand me eens belt en vraagt of het goed is dat ze vanavond langskomt. Ik word echter nooit gebeld.
Ik ben niet perfect en heb ook mijn fouten maar ben ik dan zo erg? Ik heb een tweelingzus en zij is het tegenovergestelde van mij; zij is populair en heeft hordes vrienden. Ik ben er soms wel jaloers op als ik zie dat die contacten van beide kanten lijken te komen. Ook als er iets te vieren valt of te helpen, dan zijn ze er voor elkaar zonder te vragen.
Ik denk dat het grootste gedeelte ligt aan mijn karakter. Ik ben een rustig type, heb een apart gevoel voor humor en waarschijnlijk mankeert er nog een heleboel aan mij. Ik ben in therapie omdat ik mezelf niet leuk vind, dus daar ligt waarschijnlijk ook het pijnpunt. Ik vind het soms lastig om over koetjes en kalfjes te praten met mensen die ik niet ken.
Herkent iemand het?
Drie jaar geleden ben ik getrouwd en ik was zo onzeker dat ik een half jaar voor de bruiloft weer contact ging zoeken met oude 'vrienden', in de hoop dat er weer contacten uit ontstonden en ik hen kon uitnodigen op mijn bruiloft. Best triest als ik er zo over nadenk. Uiteindelijk is dat 'm niet geworden en achteraf ben ik daar blij om. Het heeft er wel voor gezorgd dat ik weer met mijn neus op de feiten gedrukt werd.
Waarom heb ik zo weinig/geen vrienden? Ik weet dat ik een type ben waarvan mensen achteraf, als ze me wat beter kennen, zeggen dat ik 'toch best leuk ben'. De 1e indruk van mij is vaak niet positief. Ik weet dat ik een bepaalde uitstraling heb en ik heb daar heel lang en veel aan gewerkt maar nu, ik ben 36, heb ik dat soort van geaccepteerd. Ik ben wie ik ben en ik doe vaak mijn best maar ik ga me niet meer compleet veranderen voor anderen.
Het valt me op dat als ik contact heb met iemand dat het dan vaak van mij uitkomt. Dus mensen die graag over zichzelf praten. Ik mis het echte contact, dat iemand me eens spontaan een appje stuurt en vraagt hoe het met me is of dat iemand me eens belt en vraagt of het goed is dat ze vanavond langskomt. Ik word echter nooit gebeld.
Ik ben niet perfect en heb ook mijn fouten maar ben ik dan zo erg? Ik heb een tweelingzus en zij is het tegenovergestelde van mij; zij is populair en heeft hordes vrienden. Ik ben er soms wel jaloers op als ik zie dat die contacten van beide kanten lijken te komen. Ook als er iets te vieren valt of te helpen, dan zijn ze er voor elkaar zonder te vragen.
Ik denk dat het grootste gedeelte ligt aan mijn karakter. Ik ben een rustig type, heb een apart gevoel voor humor en waarschijnlijk mankeert er nog een heleboel aan mij. Ik ben in therapie omdat ik mezelf niet leuk vind, dus daar ligt waarschijnlijk ook het pijnpunt. Ik vind het soms lastig om over koetjes en kalfjes te praten met mensen die ik niet ken.
Herkent iemand het?
vrijdag 22 juni 2018 om 22:27
parbleumondieu schreef: ↑22-06-2018 22:23Iemand hier die een vriendin in het zuiden zoekt met een sarcastisch inslag en totaal geen belangstelling voor festivals?
(festivals zijn echt zo try hard
)
vrijdag 22 juni 2018 om 22:31
Ik heb dat ook dat vrienden me gaan tegenstaan, of eigenlijk meer dat bepaalde dingen me gaan irriteren. Hoe werkt dat bij jou?Unknown1985 schreef: ↑22-06-2018 22:07Ik herken het ook. 33, getrouwd geen vrienden. Een paar jaar geleden vond ik het nog vervelend, maar misschien ook meer omdat het lijkt alsof je vrienden hoort te hebben. Maar vind het ondertussen wel goed zo, denk dat dit diep van binnen altijd zo geweest is. Het ligt aan mijn eigen karakter. Ik ben introvert en kritisch, op den duur gaan vrienden me toch tegenstaan. Ik vind het eigenlijk wel prettig zo
Ik heb daarom meer losse vrienden / groepsdingen.
Hello, can you hear me?
vrijdag 22 juni 2018 om 22:35
Verder mis ik in TO's verhaal of hij zelf wel zijn vrienden belt en contact opneemt. Je kan best een fijn persoon zijn om mee om te gaan, maar als je vrienden wilt zal je daar ook in moeten investeren.
Maar investeer wel in mensen die geschikt zijn; Veel mensen zijn inderdaad alleen met zichzelf bezig. Dan kan je wel steeds initiatief nemen, maar het schiet niet op als je nooit merkt dat die ander jou ook belangrijk vindt.
Zoek naar mensen die ook echt geïnteresseerd in jou zijn. Die niet alleen over zichzelf vertellen, maar ook vragen stellen aan jou. Dat zijn de mensen waar je je tijd en aandacht aan wilt besteden.
Toen ik halverwege de 30 was ben ik ook veel vrienden kwijtgeraakt door verschillende redenen. Kinderen, verhuizingen, uiteengroeiende interesses... Het is misschien wel een periode waarin je sociale leven kleiner wordt, en er ook niet makkelijk nieuwe vrienden bijkomen.
Ik ben toen een tijd meer energie gaan steken in mijn sociale leven; Meer naar borrels en andere bijeenkomsten gaan, meer initiatief nemen om af te spreken, dingen doen waarbij ik nieuwe mensen ontmoette, vaker reageren op social media, dat soort dingen. Het duurde lang, wel een paar jaar, goede vrienden krijg je niet zomaar. En ik was soms ook iets te wanhopig en probeerde vrienden te worden met egoïstische types.
Maar uiteindelijk heb ik er toch een paar fijne vrienden/vriendinnen aan over gehouden, en mijn sociale leven is ontzettend gegroeid. Maar ik blijf investeren, veel aandacht geven aan mijn goede vrienden. Maar dat voelt niet als een verplichting, want ze zijn belangrijk voor me.
Maar investeer wel in mensen die geschikt zijn; Veel mensen zijn inderdaad alleen met zichzelf bezig. Dan kan je wel steeds initiatief nemen, maar het schiet niet op als je nooit merkt dat die ander jou ook belangrijk vindt.
Zoek naar mensen die ook echt geïnteresseerd in jou zijn. Die niet alleen over zichzelf vertellen, maar ook vragen stellen aan jou. Dat zijn de mensen waar je je tijd en aandacht aan wilt besteden.
Toen ik halverwege de 30 was ben ik ook veel vrienden kwijtgeraakt door verschillende redenen. Kinderen, verhuizingen, uiteengroeiende interesses... Het is misschien wel een periode waarin je sociale leven kleiner wordt, en er ook niet makkelijk nieuwe vrienden bijkomen.
Ik ben toen een tijd meer energie gaan steken in mijn sociale leven; Meer naar borrels en andere bijeenkomsten gaan, meer initiatief nemen om af te spreken, dingen doen waarbij ik nieuwe mensen ontmoette, vaker reageren op social media, dat soort dingen. Het duurde lang, wel een paar jaar, goede vrienden krijg je niet zomaar. En ik was soms ook iets te wanhopig en probeerde vrienden te worden met egoïstische types.
Maar uiteindelijk heb ik er toch een paar fijne vrienden/vriendinnen aan over gehouden, en mijn sociale leven is ontzettend gegroeid. Maar ik blijf investeren, veel aandacht geven aan mijn goede vrienden. Maar dat voelt niet als een verplichting, want ze zijn belangrijk voor me.
vrijdag 22 juni 2018 om 22:44
Herkenbaar ook! Ik heb twee goede vrienden en die spreek ik eens in de zoveel tijd. Ik vond het vroeger wel echt heel erg jammer dat ik niet meer vrienden had, en soms vind ik dat nog. Maar ik ben heel slecht in investeren in vriendschappen, dat doe ik alleen als ik iemand écht heel boeiend vind om bij te zijn en anders niet. En dat zorgt er wel voor dat ik geen energiezuigende 'vrienden' heb in mijn leven. Aan sociaal contact geen gebrek overigens, door werk en hobby. Dus ik vind het wel prima zo.
Vroeger wilde ik heeeuul graag een vriendengroep, dat leek me zo leuk. Mijn vriend heeft er een. Prima mensen hoor, maar het zijn niet meer dan kennissen die samen bier drinken. Niemand heeft ook maar enig idee wat er bij elkaar omgaat. Plus ik ben niet zo van de sociale controle en verplichtingen (want als je niet altijd mee bier gaat drinken en niet mee op vakantie gaat hoor je er niet meer bij). Het blijkt toch echt waar te zijn: gras bij de buren lijkt groener dan dat het is
En verder, wanneer noem je iemand een vriend? Mijn vriend noemt iemand al 'vriend' als hij er één keer een biertje mee gedronken heeft. Vind ik ook wel weer heel charmant of zo. Ik ben veel veeleisender, ik zie mensen niet zo snel als vriend.
Vroeger wilde ik heeeuul graag een vriendengroep, dat leek me zo leuk. Mijn vriend heeft er een. Prima mensen hoor, maar het zijn niet meer dan kennissen die samen bier drinken. Niemand heeft ook maar enig idee wat er bij elkaar omgaat. Plus ik ben niet zo van de sociale controle en verplichtingen (want als je niet altijd mee bier gaat drinken en niet mee op vakantie gaat hoor je er niet meer bij). Het blijkt toch echt waar te zijn: gras bij de buren lijkt groener dan dat het is
En verder, wanneer noem je iemand een vriend? Mijn vriend noemt iemand al 'vriend' als hij er één keer een biertje mee gedronken heeft. Vind ik ook wel weer heel charmant of zo. Ik ben veel veeleisender, ik zie mensen niet zo snel als vriend.
vrijdag 22 juni 2018 om 23:01
Het leukste oproepje ooit.parbleumondieu schreef: ↑22-06-2018 22:23Ik vind het jammer dat ik geen vriendin heb. In mijn schooltijd had ik wel vrienden, maar daarna steeds maar kort dat er iemand is.
Een partner is anders dan een vriend (in), iemand waarmee je een goede band hebt zonder de complicaties van een liefdesrelatie.
Maar ja, ik zie niet zo leuk uit en ik heb eigenaardige denkbeelden.
Ik ben er wel klaar mee onderhand dat je moet zorgen voor een vrolijkere uitstraling. Ik ben vriendelijk, lach graag en als dat niet genoeg is, dan maar niet.
Iemand hier die een vriendin in het zuiden zoekt met een sarcastisch inslag en totaal geen belangstelling voor festivals?
Dat over jouw uiterlijk en denkbeelden, meen je dat echt?
zaterdag 23 juni 2018 om 00:37
Ik meld me aanparbleumondieu schreef: ↑22-06-2018 22:23Ik vind het jammer dat ik geen vriendin heb. In mijn schooltijd had ik wel vrienden, maar daarna steeds maar kort dat er iemand is.
Een partner is anders dan een vriend (in), iemand waarmee je een goede band hebt zonder de complicaties van een liefdesrelatie.
Maar ja, ik zie niet zo leuk uit en ik heb eigenaardige denkbeelden.
Ik ben er wel klaar mee onderhand dat je moet zorgen voor een vrolijkere uitstraling. Ik ben vriendelijk, lach graag en als dat niet genoeg is, dan maar niet.
Iemand hier die een vriendin in het zuiden zoekt met een sarcastisch inslag en totaal geen belangstelling voor festivals?
Bedankt voor iedereen die gereageerd heeft. Ik zie een paar keer 'hij' voorbij komen maar ik ben een zij
Ter info.Grappig dat er meer mensen zijn die zich in mijn verhaal herkennen, soms voelt het zo eenzaam en lijkt het alsof iedereen heel veel vrienden heeft, behalve ik.
Iemand vroeg of ik zoveel vrienden wilde hebben: nee, dat wil ik niet. Ik ken iemand die beweert 30 vrienden te hebben en die allemaal regelmatig te zien. Daar hou ik niet van. Ik ben introvert en ook graag alleen en hoef een vriendin dus ook niet elke dag te zien. 10 vrienden hoef ik ook niet te hebben, maar iemand die begrijpt dat vriendschap van 2 kanten komt, die zou welkom zijn.
Ook vroeg iemand of ik naar mijn eigen aandeel kan kijken en of ik wel bel/app.
Ik ben niet perfect maar ik vind mezelf best attent. Ene keer meer dan de andere keer natuurlijk, maar ik informeer regelmatig hoe het met iemand is, probeer belangrijke gebeurtenissen/data te onthouden, stuur dan een kaartje, neem initiatief tot afspreken enzo. Máár ik ben ook zo dat als ik op een gegeven moment genoeg heb van het éénrichtingsverkeer, dat het dan stopt bij mij en dan toon ik ook geen initiatief meer.
zaterdag 23 juni 2018 om 00:44
Ze is mijn vriendin niet meer. Ik wist eerst niet dat ze elkaar kenden. Die persoon ken ik van een lotgenotensite voor geadopteerde mensen. Pas toen ik vriendin over dat contact vertelde, zei ze dat het haar pester was geweest. Ik heb dus niet bewust contact met haar pester gezocht. Aangegeven dat het puur lotgenotencontact is en niks met haar te maken heeft. Dat dit contact ook belangrijk voor mij is. Ze was niet voor rede vatbaar. Het moest perse op haar manier. Ik ben tegen pesten, zelf ook slachtoffer geweest. Maar zij is wel iemand die met veel mensen problemen heeft. Met collega's, familie. Die pester heeft zelf ook geen makkelijke jeugd gehad. Op mij komt ze rustig over. Misschien lagen die 2 elkaar gewoon niet.
zaterdag 23 juni 2018 om 08:16
He wat herkenbaar. Hier ook weinig vrienden, had ‘vroeger’ een wat grotere kring met vriendinnen maar dat is dus ook passé.
Contact is na mijn verhuizing (1 dorp verder) al wat stugger gaan verlopen, want dat was natuurlijk een gigantische, niet overbrugbare afstand. En toen ik ook nog eens burn out & depressief raakte was het helemaal klaar, want dan ben je opeens geen gezellige aanwinst meer.
Heel eerlijk, het heeft me veel pijn gedaan (nog steeds wel) maar het is goed zo. Je leert mensen pas echt kennen als het slecht met je/ze gaat.
Wow dat met die pester vind ik ook wel heel heftig. Onwijs kut natuurlijk maar je bent niet degene die eisen hoort te stellen. Raar.
Contact is na mijn verhuizing (1 dorp verder) al wat stugger gaan verlopen, want dat was natuurlijk een gigantische, niet overbrugbare afstand. En toen ik ook nog eens burn out & depressief raakte was het helemaal klaar, want dan ben je opeens geen gezellige aanwinst meer.
Heel eerlijk, het heeft me veel pijn gedaan (nog steeds wel) maar het is goed zo. Je leert mensen pas echt kennen als het slecht met je/ze gaat.
Wow dat met die pester vind ik ook wel heel heftig. Onwijs kut natuurlijk maar je bent niet degene die eisen hoort te stellen. Raar.
zaterdag 23 juni 2018 om 11:24
Onlangs was er een topic waarin TO schreef dat ze niet goed in de markt lag en dat dat waarschijnlijk aan haar uiterlijk lag. Toen waren de reacties vrijwel unaniem dat het aan haar uitstraling lag. Vond ik ook zo raar. Naar mij draaien ook niet veel mannen hun hoofd om, ik dacht dat dat aan mijn gewicht lag, maar nee, het is mijn uitstralingparbleumondieu schreef: ↑22-06-2018 22:23
Ik ben er wel klaar mee onderhand dat je moet zorgen voor een vrolijkere uitstraling. Ik ben vriendelijk, lach graag en als dat niet genoeg is, dan maar niet.
Alleen kalmte kan ons redden.
Hoe vaag wil je het hebben.
zaterdag 23 juni 2018 om 11:52
Door dat andere topic kwam ik erachter dat mijn 'probleem' tegenwoordig officieel een naam heeft: resting bitch face. Van jongs af aan krijg ik al opmerkingen dat ik streng kijk, vrolijer moet kijken etc. Als ik rijk was geweest had ik er plastische chirurgie tegenaan kunnen gooien, nu is dat geen optie.
Ik heb trouwens ook gemerkt dat vriendschappen meer binnen bereik liggen ineens als je iets interessants te bieden hebt, maatschappelijk gezien.
Daardoor sta ik minder onbevangen open naar anderen. Dat helpt ook niet mee.
Ik heb trouwens ook gemerkt dat vriendschappen meer binnen bereik liggen ineens als je iets interessants te bieden hebt, maatschappelijk gezien.
Daardoor sta ik minder onbevangen open naar anderen. Dat helpt ook niet mee.
zaterdag 23 juni 2018 om 12:11
Die oplossing heb ik nog nooit bedacht.
zaterdag 23 juni 2018 om 18:32
Soms ben ik in het begin best enthousiast over mensen en dan sta ik er echt herl positief in. Maar op een gegeven moment als ik ze dan te vaak zie is er altijd wel iets dat me gaat irriteren. Ik drnk dat mensen op een bepaald moment te eigen met me worden, waardoor ze te veel in me zone zitten. Dan voelt het niet meer prettig en voel ik echt de behoefte me weer een soort van te bevrijden. Het klinkt zo wel heel dramatisch, maar denk dat dat wel een terugkerend patroon is. Dus heb het opgegeven, nog wel af en toe wat contact met mensen maar er komen er hier zeer weinig over de vloer.HelloFromTheOtherSide schreef: ↑22-06-2018 22:31Ik heb dat ook dat vrienden me gaan tegenstaan, of eigenlijk meer dat bepaalde dingen me gaan irriteren. Hoe werkt dat bij jou?
Ik heb daarom meer losse vrienden / groepsdingen.
zondag 24 juni 2018 om 02:46
Wat ik nu steeds weer lees is dat mensen vertellen over een vriendschap waar ze energie in hebben gestoken, en dat er dan niks terugkomt van de ander. Alsof dat een excuus is dat ze nauwelijks vrienden hebben.
Want ja, dat gebeurt heel vaak, dat is niet meer dan normaal. Niet iedereen die je tegenkomt en aardig lijkt, is ook een geschikte vriend. Zoveel mensen zijn alleen maar met zichzelf bezig.
Maar dan stop je met investeren in zo'n vriendschap en zoek je verder naar leukere mensen. De meeste prille vriendschappen gaan nergens heen, stel je daar maar op in. Maar als er af en toe 1 of 2 tussen zitten die blijven plakken, is dat al mooi.
Mijn sociale leven is inmiddels best druk geworden, maar ik merk dat ik nog steeds blijf investeren in sociale contacten. Ik ben ook erg geïnteresseerd in andere mensen. Dus maak ik praatjes met vrienden van vrienden op feestjes, reageer vaak op social media, stuur bijv. een link aan iemand over een onderwerp waar diegene mee bezig is. Ik doe best veel kleine dingetjes, en veel mensen voor wie ik dat doe zijn niet mijn vrienden. Ik doe het ook niet omdat ik hoop dat ze allemaal mijn vrienden worden, maar alleen omdat ik iets aardigs wil doen voor anderen. Maar het zorgt wel voor een netwerk van mensen die geïnteresseerd in MIJ raken, en waar soms opeens een potentiele vriend/in uit opduikt.
Als je alleen maar denkt aan wat vrienden voor JOU kunnen betekenen, ben je niet erg interessant voor andere mensen. Draai het om, en begin met je interesse te tonen voor al die leuke aardige mensen om je heen.
Want ja, dat gebeurt heel vaak, dat is niet meer dan normaal. Niet iedereen die je tegenkomt en aardig lijkt, is ook een geschikte vriend. Zoveel mensen zijn alleen maar met zichzelf bezig.
Maar dan stop je met investeren in zo'n vriendschap en zoek je verder naar leukere mensen. De meeste prille vriendschappen gaan nergens heen, stel je daar maar op in. Maar als er af en toe 1 of 2 tussen zitten die blijven plakken, is dat al mooi.
Mijn sociale leven is inmiddels best druk geworden, maar ik merk dat ik nog steeds blijf investeren in sociale contacten. Ik ben ook erg geïnteresseerd in andere mensen. Dus maak ik praatjes met vrienden van vrienden op feestjes, reageer vaak op social media, stuur bijv. een link aan iemand over een onderwerp waar diegene mee bezig is. Ik doe best veel kleine dingetjes, en veel mensen voor wie ik dat doe zijn niet mijn vrienden. Ik doe het ook niet omdat ik hoop dat ze allemaal mijn vrienden worden, maar alleen omdat ik iets aardigs wil doen voor anderen. Maar het zorgt wel voor een netwerk van mensen die geïnteresseerd in MIJ raken, en waar soms opeens een potentiele vriend/in uit opduikt.
Als je alleen maar denkt aan wat vrienden voor JOU kunnen betekenen, ben je niet erg interessant voor andere mensen. Draai het om, en begin met je interesse te tonen voor al die leuke aardige mensen om je heen.
zondag 24 juni 2018 om 11:08
Ik herken het niet, maar merk wel dat ik vaker aan de andere kant zit. Ik leg makkelijk contact met mensen, maar dat doe ik niet bewust. Mensen spreken mij redelijk makkelijk aan en ik ben zelf altijd geïnteresseerd in mensen. Dat tweede zorgt er denk ik voor dat mensen het leuk vinden om met mij te praten. Ik stoorde me vroeger wel aan mensen die bijvoorbeeld heel veel over zichzelf praten, of die heel negatief waren, en ik ben er daarom bewust op gaan letten om dat zelf niet te doen.
Nu merk ik dat er genoeg mensen zijn die contact met mij opzoeken. Ik ben zelf dan vaak wat afhoudender, want ik heb al best wat goede vrienden die ik al heel lang ken. Nieuwe vriendschappen kosten, zeker in het begin, vaak best veel energie. Je kunt niet direct helemaal jezelf zijn, je moet elkaar eerst leren kennen. Daarom heb ik veel kennissen, mijn echte vrienden ken ik allemaal al best lang.
Om toch vrienden te worden moet je investeren. Interesse tonen, attent zijn, en zo af en toe eens afspreken of samen ergens heen gaan (en het initiatief moet dan van beide kanten in evenwicht zijn), en als het klikt, dan word je op den duur vanzelf vrienden.
Nu merk ik dat er genoeg mensen zijn die contact met mij opzoeken. Ik ben zelf dan vaak wat afhoudender, want ik heb al best wat goede vrienden die ik al heel lang ken. Nieuwe vriendschappen kosten, zeker in het begin, vaak best veel energie. Je kunt niet direct helemaal jezelf zijn, je moet elkaar eerst leren kennen. Daarom heb ik veel kennissen, mijn echte vrienden ken ik allemaal al best lang.
Om toch vrienden te worden moet je investeren. Interesse tonen, attent zijn, en zo af en toe eens afspreken of samen ergens heen gaan (en het initiatief moet dan van beide kanten in evenwicht zijn), en als het klikt, dan word je op den duur vanzelf vrienden.
anoniem_346956 wijzigde dit bericht op 24-06-2018 11:13
0.04% gewijzigd
zondag 24 juni 2018 om 12:55
@Roodmiertje en @Alicev
Denk je dat wij mensen zonder vrienden dat niet doen? Uren heb ik al zitten luisteren naar verhalen van anderen, talloze malen ben ik op iemand afgestapt om te informeren naar iets wat hen bezig houdt.
Jullie posts komen op mij erg naar over, alsof wij alleen een vriendin zoeken om er zelf beter van te worden. Dat is absoluut niet het geval. Ik heb echt wel wat te bieden en wil dat graag delen. Win-win zou ik zeggen.
Denk je dat wij mensen zonder vrienden dat niet doen? Uren heb ik al zitten luisteren naar verhalen van anderen, talloze malen ben ik op iemand afgestapt om te informeren naar iets wat hen bezig houdt.
Jullie posts komen op mij erg naar over, alsof wij alleen een vriendin zoeken om er zelf beter van te worden. Dat is absoluut niet het geval. Ik heb echt wel wat te bieden en wil dat graag delen. Win-win zou ik zeggen.
Alleen kalmte kan ons redden.
zondag 24 juni 2018 om 13:03
Misschien is dat wel waar, dat je puur op een prettig karakter wel vrienden maakt. Maar misschien ook niet.
Het is natuurlijk een hele geruststelling om te denken dat je het helemaal zelf in de hand hebt of mensen je aardig vinden en met je om willen gaan.
Het is alleen jammer dat dit voor velen toch blijkbaar niet werkt en dat door mensen die er geen last van hebben, al gemakkelijk wordt geoordeeld dat het wel onze eiegn schuld zal zijn.
Velen die moeilijk vrienden maken hebben veel energie gestoken in de omgang met anderen. Alsof wij onaardige, onvriendelijke, ongeïntereseerde mensen zijn.
Dat is weer helemaal niet zo aardig om dat oordeel over ons te geven, alleen omdat je zelf het probleem niet hebt.
Het is natuurlijk een hele geruststelling om te denken dat je het helemaal zelf in de hand hebt of mensen je aardig vinden en met je om willen gaan.
Het is alleen jammer dat dit voor velen toch blijkbaar niet werkt en dat door mensen die er geen last van hebben, al gemakkelijk wordt geoordeeld dat het wel onze eiegn schuld zal zijn.
Velen die moeilijk vrienden maken hebben veel energie gestoken in de omgang met anderen. Alsof wij onaardige, onvriendelijke, ongeïntereseerde mensen zijn.
Dat is weer helemaal niet zo aardig om dat oordeel over ons te geven, alleen omdat je zelf het probleem niet hebt.
zondag 24 juni 2018 om 13:36
Ik denk dat je mijn post verkeerd leest. Ik heb ook niet gezegd dat je een vriendin zoekt om er zelf beter van te worden, dat vind ik sowieso een rare stelling. Ik probeerde de andere kant uit te leggen. Ik merk soms dat mensen mij wel opzoeken en willen afspreken en dat ik zelf daar terughoudender in ben. Net als AliceV heb ik gewoon leuk contact met mensen en heel soms komt daar een langerdurende vriendschap uit, maar dat kost tijd en is zeldzaam. Ik begrijp dus als je zelf geen of weinig vrienden hebt, dat het lastig is om snel nieuwe vrienden te vinden.doemediema schreef: ↑24-06-2018 12:55@Roodmiertje en @Alicev
Denk je dat wij mensen zonder vrienden dat niet doen? Uren heb ik al zitten luisteren naar verhalen van anderen, talloze malen ben ik op iemand afgestapt om te informeren naar iets wat hen bezig houdt.
Jullie posts komen op mij erg naar over, alsof wij alleen een vriendin zoeken om er zelf beter van te worden. Dat is absoluut niet het geval. Ik heb echt wel wat te bieden en wil dat graag delen. Win-win zou ik zeggen.
zondag 24 juni 2018 om 13:45
Een prettig karakter zie je er de eerste keer niet aan af. Ik leg zelf best makkelijk contact en probeer me te bedenken waar dat aan ligt. Misschien ligt het aan de manier waarop je iemand aankijkt. Is dat nieuwsgierig, belangstellend, of wantrouwig of nerveus?
Lang niet alle contacten krijgen een vervolg. Het kan een casual gesprek zijn in de wachtrij bij een kassa, in een lift, op een feestje, op school, werk of vereniging. Misschien zie je die persoon nooit meer. Misschien kom je die wel vaker tegen.
In het tweede geval maak je misschien nog een keer een praatje, misschien is dat leuk, misschien niet, misschien heeft één van de twee geen tijd, of zit even niet lekker in z'n vel. Allemaal misschiens, met steeds wisselende factoren.
Mensen die makkelijk vrienden maken zijn niet beter of slechter dan mensen die moeilijker vrienden maken. Het enige dat ik zeker weet is dat wanneer ik geen zin heb ik contact ik niemand aankijk.
Lang niet alle contacten krijgen een vervolg. Het kan een casual gesprek zijn in de wachtrij bij een kassa, in een lift, op een feestje, op school, werk of vereniging. Misschien zie je die persoon nooit meer. Misschien kom je die wel vaker tegen.
In het tweede geval maak je misschien nog een keer een praatje, misschien is dat leuk, misschien niet, misschien heeft één van de twee geen tijd, of zit even niet lekker in z'n vel. Allemaal misschiens, met steeds wisselende factoren.
Mensen die makkelijk vrienden maken zijn niet beter of slechter dan mensen die moeilijker vrienden maken. Het enige dat ik zeker weet is dat wanneer ik geen zin heb ik contact ik niemand aankijk.
