Relaties
alle pijlers
Hoe nu verder?
zondag 9 september 2018 om 12:03
Hallo allemaal,
Ik ben nieuw op dit forum, dus sorry als ik iets in een verkeerde topic plaats!
Mijn vraag is hoe nu verder?
Ik zal deze uitleggen, het is best een lang verhaal dus ik zal het zo kort mogelijk houden.
Afgelopen februari leerde ik iemand kennen via internet. Alleen ik woonde toen nog samen met mijn ex. De relatie was al verbroken en klaar alleen aangezien ik al 9 jaar afhankelijk was van deze ex en 2 kinderen met hem samen heb, lukte het niet makkelijk om een ander huis te vinden en ook had mijn ex het er verschrikkelijk moeilijk mee dat alles klaar was.
Nu leerde ik iemand nieuw kennen en de klik die we hadden was via internet echt intens. Hij was behoorlijk dominant maar dat was stiekem toch wel erg aantrekkelijk. Ik viel als een blok voor hem. Ik vertelde hem eerlijk mijn situatie en hij was blij dat ik zo eerlijk was.
Ik vond het verschrikkelijk om thuis in 1 huis te wonen met mijn ex, en ik wilde mijn nieuwe liefde heel graag eens ontmoeten, en dat was wederzijds. En ik besloot een avond naar hem toe te gaan. Maar aangezien ik nog steeds alle spullen deelde met mijn ex, reed ik dus met zijn auto naar mijn nieuwe liefde. Het was echt een geweldige ontmoeting. Niks super romantisch ofzo, maar we waren meteen aan elkaar vast geplakt. Hij liet me niet meer los en zei tegenlijk met mij: "het is alsof ik je eerder heb gezien!" En het voelde echt als thuiskomen. Ik bleef slapen en alles voelde alsof het al jaren zo ging. En de volgende ochtend werd ik gebeld door mijn ex.
Kom alsjeblieft terug ik weet me geen raad zonder je. Maar ik dacht: nee ik wil helemaal niet terug, ik voel me eindelijk op mn gemak! Maar in de middag rond 4 uur reed ik dan toch terug naar mijn huis.
1 a 1,5 week later barste de bom bij mij thuis omdat mijn ex vond dat ik was vreemdgegaan. Maar ik bleef maar zeggen: nee de relatie is over en uit en ik zit hier alleen nog omdat ik het niet krijg geregeld een eigen huis te vinden. En die nacht werd ik opgehaald door mijn ouders. Ik bleef er 2 dagen en toen werd ik alweer gebeld door mn ex of ik terug kon komen ook vanwege werk en kinderen. Ik moest zelf ook gewoon weer werken en moest dus wel terug.
Dit duurde een paar weken en in die paar weken heb ik meerdere malen gesprekken gehad op mijn werk over mijn situatie en dat die onhoudbaar was en ik kreeg een aangepast rooster. Ook nam ik extra dagen onbetaald verlof zodat ik naar mijn nieuwe liefde kon. En ik was daar bijna elke dag en haalde het einde van de dag mijn kinderen op en ging naar huis. En ook was ik mega druk met alles regelen zodat ik op eigen benen kon gaan staan.
Toen barste de bom helemaal, en mijn ex had in mijn telefoon zitten snuffelen en ingelogd op mijn provider van mijn mobiel, ook had hij mijn email zitten lezen. En hij flipte. Hij sloeg alles aan gort en uit een vreselijk agressieve situatie belde ik weer mijn ouders om me te komen halen. Het was definitief klaar. Mijn kinderen bleven bij hem die week omdat hij ze met geen mogelijkheid aan me meegaf en ik vertrok met alleen mijn kleding naar mijn ouders.
We schakelden alle mogelijke hulp troepen in, advocaat, mediator, gemeente, nood opvang etc.
En binnen 2 dagen had ik al behoorlijk wat geregeld en wilde ik koste wat het kost mijn kinderen bij me hebben.
Ik sprak af met mijn nieuwe liefde dat ik dat weekend naar hem toe kwam omdat ik tot het weekend erna moest wachten op mijn kinderen. Maar dat kon niet doorgaan omdat ik in paniek werd gebeld, onze zoon ligt in het ziekenhuis. Dus ik weer met alle spoed terug. En zat ik WEER met een furieuze ex een week lang in een ziekenhuiskamer. Hij was zo kwaad dat toen hij zag dat ik met mijn nieuwe liefde zat te appen, hij de boel zelfs daar kort en klein sloeg ( weer voor de ogen van mijn kind ) en ervoor zorgde dat ik mijn telefoon op de dag niet meer mocht gebruiken. ( hij was er alleen op de dag )
Toen mijn zoon het ziekenhuis uit mocht kwam mijn vader me halen samen met de kinderen en nu had ik ze eindelijk een week bij me. Maar ik merkte aan mijn nieuwe liefde dat hij het niet leuk vond dat hij me nu dus weer niet kon zien.
De week vloog voorbij en ik was druk met kinderen en dingen regelen. En mijn ex en ik kwamen tot een akkoord, dat zolang ik zover weg was, ik de kinderen elke donderdagavond zou ophalen, en zondag avond terug zou brengen. Zo zou onze dochter toch nog genoeg meekrijgen van school en zou ik ze toch elke week kunnen zien.
Op de dagen dat ze er niet waren ging ik elke week naar mijn nieuwe liefde 2 dagen en reed erna weer terug naar mijn ouders. ( ik had inmiddels een eigen autootje weten te kopen) dit ging 7 weken zo.
Ik kreeg eindelijk goed bericht, ik mocht het huis aanhouden met huurverlaging omdat hij zich had versproken bij de verhuurder en ik mocht eindelijk terug en kon zelf opnieuw beginnen. Binnen 4 dagen zat ik terug in het huis, met 2e hands spullen die ik had verzameld over de afgelopen 7 weken, en ik kon eindelijk een normale regeling treffen wat betreft de kinderen.
Weer ging ik 1x per week naar mijn nieuwe liefde ondanks ik daar weinig geld voor had, maar hij was mijn enige lichtpuntje dat moment samen met mijn kinderen, dus ik wilde dat niet loslaten.
Maar al snel veranderde ik in een emotioneel wrak. Alle emoties kwamen los en ik kreeg steeds vaker discussies met mijn nieuwe liefde. Hij had zelf ook problemen en dat maakte het er niet beter op. En voor ik het wist begon de zomervakantie. Deze had mijn ex verschrikkelijk geregeld en mij onder druk gezet deze te accepteren. En ik zag er dan ook erg tegenop. 1 week kids bij mama, 1 week bij papa. 2 weken bij mama 2 weken bij papa.
En aangezien de situatie wil ik niet dat er een nieuw iemand zo snel in het leven van mijn kinderen Komt, en kon ik van de 6 weken mijn nieuwe liefde 3 weken niet zien. En dat viel hem heel erg zwaar.
Want in de laatste dag dat ik de kinderen 2 weken had. Zei hij: ik weet niet of dit nog ergens toe gaat leiden. En voor mij was het alsof de wereld even uit elkaar viel. En uit pure emotie begon ik erop te antwoorden en duwde hem daar alleen maar verder mee weg en hij blokkeerde me op Whatsapp. Ik belde mijn moeder en stortte mijn hart uit. Maar mijn moeder zat hem alleen maar af te kraken en beïnvloedde mijn gedachten ( ze wilden me beschermen voor nog meer drama ) en met mijn stomme hoofd, kopieerde ik haar woorden zonder pardon en typte ze in een sms naar mijn nieuwe liefde.
En daarmee brak ik zijn hart.
Hij deblokkeerde me niet meer en ik wist dat ik het had verkloot. Mijn ouders zeiden me: breng morgen de kinderen weg en kom hierheen je moet nu niet alleen zijn. En dat deed ik dan ook. Maar die avond schreef ik 4 a-4tjes vol en verstuurde de brief naar mijn nieuwe liefde. En ik vertrok naar mijn ouders.
Ik verstuurde de brief op zondag dus ik wist dat hij pas uiterlijk dinsdag aan zou komen. En ik was er echt kapot van. Kinderen 2 weken niet. Ik had iemands hart gebroken die heel veel voor me betekende en ik was emotioneel echt helemaal op. En dinsdag avond kreeg ik een berichtje van mijn nieuwe liefde: ik reageer morgen. En ik zei dat dat goed was. En wachtte het af. Hij ging werken en vervolgens vroeg hij of ik kon bellen. En we belden LANG. Ik hoorde zijn verhaal en ik kon alleen maar huilen. Want hij liet behoorlijk merken dat hij niet meer op mij zat te wachten... En na het lange gesprek stuurde ik hem een app: ik verdien het niet eens vergeven te worden en ik snap je. En vervolgens stuurde hij terug; ik vergeef het je wel, en ik zit erover te denken dat we dit face to face moeten uitpraten. En dus reed ik de volgende dag naar hem toe.
Er werd alleen niet gepraat maar gewoon gedaan als van ouds en dat vond ik erg moeilijk. Want ik wist dat hij gekwetst was en ik voelde me mega schuldig. Ik bleef slapen en die nacht had hij extreme nachtmerries erover.
De volgende dag was hij extreem chagrijnig, maar toch bleef ik en in de namiddag reed ik terug naar mijn ouders huis.
Het ging redelijk goed tussen ons in de Whatsapp gesprekken, en de dag erna kregen we een discussie over dat ik hem zou negeren toen ik op een familiefeest was, maar ik snapte niet waar hij het over had. Want ik appte hem gewoon.
De volgende dag kwam ik erachter wat er fout was gegaan, maakte screenshots ervan en stuurde deze naar hem. En weer ging het 2 dagen goed. Ik reed terug naar mijn eigen huis en hoopte dat ik snel weer bij hem kon zijn.. Maar dat was niet zo.
De dag dat ik naar huis ging was hij extreem kort af, en de dag erna kwam de aap uit de mouw; het zit me nog steeds allemaal heel erg dwars.
En weer startte ik door mijn emoties een discussie en weer blokkeerde hij me nadat ik een Whatsapp plaatje had genomen met een quote die hij helemaal verkeerd opvatte.
Ik wist het zeker.. nu was het echt klaar. Maar ik kon het niet loslaten. Hij had gelijk ik was een vreemde geworden ook voor mezelf, want ik was nooit het meisje dat zoveel discussies en gedoe opzocht... En ik besloot per direct actie te ondernemen. Psycholoog, aura healing, werk, cursus via internet en focussen op mijn kinderen en mezelf. Vervolgens stuurde ik hem een persoonlijke kaart met die quote en een groot rood kruis erdoor, en een persoonlijk gedicht aan de binnenkant. Geen reactie. Ik stuurde hem een brief waarin ik zei dit is mijn laatste brief... geen reactie.. En ondanks ik druk bezig was mezelf weer op te pakken en door te gaan, kon ik hem niet loslaten... En nog 1 laatste keer schreef ik alles op wat er was veranderd de laatste 3 weken dat we geen contact hadden en ik besloot ook echt, als hij echt zo veel voor me betekend, geef ik hem niet op! En verstuurde ook deze brief. Ik liet het los en dacht dat hij niet meer zou reageren... totdat ik ineens mijn Whatsapp hoorde afgaan de dag erna en hij zei: 3x is scheepsrecht.. Maar ik moet hier goed over nadenken want ik sta niet te springen om een relatie aangezien de omstandigheden.
En ik zei dat ik ook wilde dat hij er goed over na zou denken. En we hadden een goed gesprek. En nu praten we alweer zo'n 5 dagen. Het gaat best goed.. we hebben leuke gesprekken, flirten ook weer.. Maar toch is hij erg afstandelijk. En dat snap ik ook wel.. bedoel dit is niet 123 gerepareerd. En ik heb dan ook alle respect dat dit gewoon langzaam moet gebeuren. Hij zei dat hij binnenkort miss wel weer wilde meeten.. Maar dat het geen haast heeft.. Hij gaat savonds naar vrienden of familie en dan negeert hij me echt totaal.. Maar daarna stuurt hij me wel wat zodra hij thuis is en gaat slapen.. Hij geeft me langzaamaan weer "kusjes" via Whatsapp.. Dus ik moet zeggen dat dat zeker wel positief is. En dat ik snap dat hij nu de kat uit de boom wil kijken of ik ECHT terug ben veranderd in mijn oude ik. Maar ik betrap mezelf erop dat ik echt bang ben dat ik te snel ga...
Dus hoe moet ik nou verder?
Hoe pak ik dit met respect en begrip aan?
Want ik wil echt laten zien dat ik het meen. Dat ik daadwerkelijk hard aan mezelf werk. En hem niet meer wil kwetsen.
Sorry voor dit MEGA lange verhaal.. Maar ik hoop dat mensen me tips kunnen geven hoe ik dit het beste kan aanpakken.
Liefs Mcd123
Ik ben nieuw op dit forum, dus sorry als ik iets in een verkeerde topic plaats!
Mijn vraag is hoe nu verder?
Ik zal deze uitleggen, het is best een lang verhaal dus ik zal het zo kort mogelijk houden.
Afgelopen februari leerde ik iemand kennen via internet. Alleen ik woonde toen nog samen met mijn ex. De relatie was al verbroken en klaar alleen aangezien ik al 9 jaar afhankelijk was van deze ex en 2 kinderen met hem samen heb, lukte het niet makkelijk om een ander huis te vinden en ook had mijn ex het er verschrikkelijk moeilijk mee dat alles klaar was.
Nu leerde ik iemand nieuw kennen en de klik die we hadden was via internet echt intens. Hij was behoorlijk dominant maar dat was stiekem toch wel erg aantrekkelijk. Ik viel als een blok voor hem. Ik vertelde hem eerlijk mijn situatie en hij was blij dat ik zo eerlijk was.
Ik vond het verschrikkelijk om thuis in 1 huis te wonen met mijn ex, en ik wilde mijn nieuwe liefde heel graag eens ontmoeten, en dat was wederzijds. En ik besloot een avond naar hem toe te gaan. Maar aangezien ik nog steeds alle spullen deelde met mijn ex, reed ik dus met zijn auto naar mijn nieuwe liefde. Het was echt een geweldige ontmoeting. Niks super romantisch ofzo, maar we waren meteen aan elkaar vast geplakt. Hij liet me niet meer los en zei tegenlijk met mij: "het is alsof ik je eerder heb gezien!" En het voelde echt als thuiskomen. Ik bleef slapen en alles voelde alsof het al jaren zo ging. En de volgende ochtend werd ik gebeld door mijn ex.
Kom alsjeblieft terug ik weet me geen raad zonder je. Maar ik dacht: nee ik wil helemaal niet terug, ik voel me eindelijk op mn gemak! Maar in de middag rond 4 uur reed ik dan toch terug naar mijn huis.
1 a 1,5 week later barste de bom bij mij thuis omdat mijn ex vond dat ik was vreemdgegaan. Maar ik bleef maar zeggen: nee de relatie is over en uit en ik zit hier alleen nog omdat ik het niet krijg geregeld een eigen huis te vinden. En die nacht werd ik opgehaald door mijn ouders. Ik bleef er 2 dagen en toen werd ik alweer gebeld door mn ex of ik terug kon komen ook vanwege werk en kinderen. Ik moest zelf ook gewoon weer werken en moest dus wel terug.
Dit duurde een paar weken en in die paar weken heb ik meerdere malen gesprekken gehad op mijn werk over mijn situatie en dat die onhoudbaar was en ik kreeg een aangepast rooster. Ook nam ik extra dagen onbetaald verlof zodat ik naar mijn nieuwe liefde kon. En ik was daar bijna elke dag en haalde het einde van de dag mijn kinderen op en ging naar huis. En ook was ik mega druk met alles regelen zodat ik op eigen benen kon gaan staan.
Toen barste de bom helemaal, en mijn ex had in mijn telefoon zitten snuffelen en ingelogd op mijn provider van mijn mobiel, ook had hij mijn email zitten lezen. En hij flipte. Hij sloeg alles aan gort en uit een vreselijk agressieve situatie belde ik weer mijn ouders om me te komen halen. Het was definitief klaar. Mijn kinderen bleven bij hem die week omdat hij ze met geen mogelijkheid aan me meegaf en ik vertrok met alleen mijn kleding naar mijn ouders.
We schakelden alle mogelijke hulp troepen in, advocaat, mediator, gemeente, nood opvang etc.
En binnen 2 dagen had ik al behoorlijk wat geregeld en wilde ik koste wat het kost mijn kinderen bij me hebben.
Ik sprak af met mijn nieuwe liefde dat ik dat weekend naar hem toe kwam omdat ik tot het weekend erna moest wachten op mijn kinderen. Maar dat kon niet doorgaan omdat ik in paniek werd gebeld, onze zoon ligt in het ziekenhuis. Dus ik weer met alle spoed terug. En zat ik WEER met een furieuze ex een week lang in een ziekenhuiskamer. Hij was zo kwaad dat toen hij zag dat ik met mijn nieuwe liefde zat te appen, hij de boel zelfs daar kort en klein sloeg ( weer voor de ogen van mijn kind ) en ervoor zorgde dat ik mijn telefoon op de dag niet meer mocht gebruiken. ( hij was er alleen op de dag )
Toen mijn zoon het ziekenhuis uit mocht kwam mijn vader me halen samen met de kinderen en nu had ik ze eindelijk een week bij me. Maar ik merkte aan mijn nieuwe liefde dat hij het niet leuk vond dat hij me nu dus weer niet kon zien.
De week vloog voorbij en ik was druk met kinderen en dingen regelen. En mijn ex en ik kwamen tot een akkoord, dat zolang ik zover weg was, ik de kinderen elke donderdagavond zou ophalen, en zondag avond terug zou brengen. Zo zou onze dochter toch nog genoeg meekrijgen van school en zou ik ze toch elke week kunnen zien.
Op de dagen dat ze er niet waren ging ik elke week naar mijn nieuwe liefde 2 dagen en reed erna weer terug naar mijn ouders. ( ik had inmiddels een eigen autootje weten te kopen) dit ging 7 weken zo.
Ik kreeg eindelijk goed bericht, ik mocht het huis aanhouden met huurverlaging omdat hij zich had versproken bij de verhuurder en ik mocht eindelijk terug en kon zelf opnieuw beginnen. Binnen 4 dagen zat ik terug in het huis, met 2e hands spullen die ik had verzameld over de afgelopen 7 weken, en ik kon eindelijk een normale regeling treffen wat betreft de kinderen.
Weer ging ik 1x per week naar mijn nieuwe liefde ondanks ik daar weinig geld voor had, maar hij was mijn enige lichtpuntje dat moment samen met mijn kinderen, dus ik wilde dat niet loslaten.
Maar al snel veranderde ik in een emotioneel wrak. Alle emoties kwamen los en ik kreeg steeds vaker discussies met mijn nieuwe liefde. Hij had zelf ook problemen en dat maakte het er niet beter op. En voor ik het wist begon de zomervakantie. Deze had mijn ex verschrikkelijk geregeld en mij onder druk gezet deze te accepteren. En ik zag er dan ook erg tegenop. 1 week kids bij mama, 1 week bij papa. 2 weken bij mama 2 weken bij papa.
En aangezien de situatie wil ik niet dat er een nieuw iemand zo snel in het leven van mijn kinderen Komt, en kon ik van de 6 weken mijn nieuwe liefde 3 weken niet zien. En dat viel hem heel erg zwaar.
Want in de laatste dag dat ik de kinderen 2 weken had. Zei hij: ik weet niet of dit nog ergens toe gaat leiden. En voor mij was het alsof de wereld even uit elkaar viel. En uit pure emotie begon ik erop te antwoorden en duwde hem daar alleen maar verder mee weg en hij blokkeerde me op Whatsapp. Ik belde mijn moeder en stortte mijn hart uit. Maar mijn moeder zat hem alleen maar af te kraken en beïnvloedde mijn gedachten ( ze wilden me beschermen voor nog meer drama ) en met mijn stomme hoofd, kopieerde ik haar woorden zonder pardon en typte ze in een sms naar mijn nieuwe liefde.
En daarmee brak ik zijn hart.
Hij deblokkeerde me niet meer en ik wist dat ik het had verkloot. Mijn ouders zeiden me: breng morgen de kinderen weg en kom hierheen je moet nu niet alleen zijn. En dat deed ik dan ook. Maar die avond schreef ik 4 a-4tjes vol en verstuurde de brief naar mijn nieuwe liefde. En ik vertrok naar mijn ouders.
Ik verstuurde de brief op zondag dus ik wist dat hij pas uiterlijk dinsdag aan zou komen. En ik was er echt kapot van. Kinderen 2 weken niet. Ik had iemands hart gebroken die heel veel voor me betekende en ik was emotioneel echt helemaal op. En dinsdag avond kreeg ik een berichtje van mijn nieuwe liefde: ik reageer morgen. En ik zei dat dat goed was. En wachtte het af. Hij ging werken en vervolgens vroeg hij of ik kon bellen. En we belden LANG. Ik hoorde zijn verhaal en ik kon alleen maar huilen. Want hij liet behoorlijk merken dat hij niet meer op mij zat te wachten... En na het lange gesprek stuurde ik hem een app: ik verdien het niet eens vergeven te worden en ik snap je. En vervolgens stuurde hij terug; ik vergeef het je wel, en ik zit erover te denken dat we dit face to face moeten uitpraten. En dus reed ik de volgende dag naar hem toe.
Er werd alleen niet gepraat maar gewoon gedaan als van ouds en dat vond ik erg moeilijk. Want ik wist dat hij gekwetst was en ik voelde me mega schuldig. Ik bleef slapen en die nacht had hij extreme nachtmerries erover.
De volgende dag was hij extreem chagrijnig, maar toch bleef ik en in de namiddag reed ik terug naar mijn ouders huis.
Het ging redelijk goed tussen ons in de Whatsapp gesprekken, en de dag erna kregen we een discussie over dat ik hem zou negeren toen ik op een familiefeest was, maar ik snapte niet waar hij het over had. Want ik appte hem gewoon.
De volgende dag kwam ik erachter wat er fout was gegaan, maakte screenshots ervan en stuurde deze naar hem. En weer ging het 2 dagen goed. Ik reed terug naar mijn eigen huis en hoopte dat ik snel weer bij hem kon zijn.. Maar dat was niet zo.
De dag dat ik naar huis ging was hij extreem kort af, en de dag erna kwam de aap uit de mouw; het zit me nog steeds allemaal heel erg dwars.
En weer startte ik door mijn emoties een discussie en weer blokkeerde hij me nadat ik een Whatsapp plaatje had genomen met een quote die hij helemaal verkeerd opvatte.
Ik wist het zeker.. nu was het echt klaar. Maar ik kon het niet loslaten. Hij had gelijk ik was een vreemde geworden ook voor mezelf, want ik was nooit het meisje dat zoveel discussies en gedoe opzocht... En ik besloot per direct actie te ondernemen. Psycholoog, aura healing, werk, cursus via internet en focussen op mijn kinderen en mezelf. Vervolgens stuurde ik hem een persoonlijke kaart met die quote en een groot rood kruis erdoor, en een persoonlijk gedicht aan de binnenkant. Geen reactie. Ik stuurde hem een brief waarin ik zei dit is mijn laatste brief... geen reactie.. En ondanks ik druk bezig was mezelf weer op te pakken en door te gaan, kon ik hem niet loslaten... En nog 1 laatste keer schreef ik alles op wat er was veranderd de laatste 3 weken dat we geen contact hadden en ik besloot ook echt, als hij echt zo veel voor me betekend, geef ik hem niet op! En verstuurde ook deze brief. Ik liet het los en dacht dat hij niet meer zou reageren... totdat ik ineens mijn Whatsapp hoorde afgaan de dag erna en hij zei: 3x is scheepsrecht.. Maar ik moet hier goed over nadenken want ik sta niet te springen om een relatie aangezien de omstandigheden.
En ik zei dat ik ook wilde dat hij er goed over na zou denken. En we hadden een goed gesprek. En nu praten we alweer zo'n 5 dagen. Het gaat best goed.. we hebben leuke gesprekken, flirten ook weer.. Maar toch is hij erg afstandelijk. En dat snap ik ook wel.. bedoel dit is niet 123 gerepareerd. En ik heb dan ook alle respect dat dit gewoon langzaam moet gebeuren. Hij zei dat hij binnenkort miss wel weer wilde meeten.. Maar dat het geen haast heeft.. Hij gaat savonds naar vrienden of familie en dan negeert hij me echt totaal.. Maar daarna stuurt hij me wel wat zodra hij thuis is en gaat slapen.. Hij geeft me langzaamaan weer "kusjes" via Whatsapp.. Dus ik moet zeggen dat dat zeker wel positief is. En dat ik snap dat hij nu de kat uit de boom wil kijken of ik ECHT terug ben veranderd in mijn oude ik. Maar ik betrap mezelf erop dat ik echt bang ben dat ik te snel ga...
Dus hoe moet ik nou verder?
Hoe pak ik dit met respect en begrip aan?
Want ik wil echt laten zien dat ik het meen. Dat ik daadwerkelijk hard aan mezelf werk. En hem niet meer wil kwetsen.
Sorry voor dit MEGA lange verhaal.. Maar ik hoop dat mensen me tips kunnen geven hoe ik dit het beste kan aanpakken.
Liefs Mcd123
zondag 9 september 2018 om 12:49
zondag 9 september 2018 om 12:51
Dit.
Hoor alleen maar ‘ik voel dit’ en ‘mijn nieuwe liefde voelt dat’. En wat voelen de kinderen? Waar ben je in godsnaam mee bezig allemaal, je bent toch geen 16 meer??
1. Die nieuwe man klinkt helemaal niet leuk, zou heel hard wegrennen als ik jou was.
2. Je ex klinkt ook niet leuk. Zorg dat je daar zo zakelijk mogelijk mee omgaat om gekke uitbarstingen te voorkomen.
3. Onderzoek eens bij jezelf waarom je voor dit soort foute mannen gaat en werk daaraan.
4. Blijf tot die tijd bij welke relatie dan ook uit de buurt en concentreer je op dat je kinderen enigzins normaal uit deze emotionele ellende komen.
Als je dat allemaal hebt gedaan, kan je misschien gaan nadenken over een nieuwe relatie. Maar dan ben je als het goed is een paar jaar verder.
Behold, the field in which I grow my fucks. Lay thine eyes upon it.. thou shalt see that it is barren!
zondag 9 september 2018 om 12:54
Dus jij moet je verontschuldigen voor het feit dat jij twee vakantieweken achter elkaar je kinderen bij je had, want toen wist hij plots niet meer of jullie relatie wel ergens naartoe ging. 
Dat weet je toch vantevoren als je een relatie met een gescheiden vader of moeder krijgt?
Welke problemen heeft hij zelf?
Jouw ex is niet goed wijs maar waarom rond je voor de rust van kinderen, ex en jezelf niet eerst netjes de scheiding af voordat je meteen aan een nieuwe relatie begint?
Waarom werp je jezelf zo wanhopig in de armen van je nieuwe vriend?
Adem in, adem uit. Regel je zaakjes eerst, creeer rust voor je kinderen, ex en jezelf. Na een tijd zie je dan wel weer of je toe bent aan daten. Deze nieuwe man klinkt net als je ex trouwens behoorlijk dominant. Ik zou daar geen trek in hebben.
Dat weet je toch vantevoren als je een relatie met een gescheiden vader of moeder krijgt?
Welke problemen heeft hij zelf?
Jouw ex is niet goed wijs maar waarom rond je voor de rust van kinderen, ex en jezelf niet eerst netjes de scheiding af voordat je meteen aan een nieuwe relatie begint?
Waarom werp je jezelf zo wanhopig in de armen van je nieuwe vriend?
Adem in, adem uit. Regel je zaakjes eerst, creeer rust voor je kinderen, ex en jezelf. Na een tijd zie je dan wel weer of je toe bent aan daten. Deze nieuwe man klinkt net als je ex trouwens behoorlijk dominant. Ik zou daar geen trek in hebben.
zondag 9 september 2018 om 12:58
Serieus
?
Je denkt echt alleen maar aan jezelf vrouw,
Stop met het schuld geven aan anderen voor de puinhoop die je zelf maakt
Mijn moeder beïnvloed mij en toen stuurde ik dat
Mijn ex regelde de zomer vakantie zo
Etc etc
Ook las ik iets met dat je soort meisje niet bent wat discussie zoekt
Correctie je bent geen meisje meer
Je bent een volwassen vrouw en moeder
?
Je denkt echt alleen maar aan jezelf vrouw,
Stop met het schuld geven aan anderen voor de puinhoop die je zelf maakt
Mijn moeder beïnvloed mij en toen stuurde ik dat
Mijn ex regelde de zomer vakantie zo
Etc etc
Ook las ik iets met dat je soort meisje niet bent wat discussie zoekt
Correctie je bent geen meisje meer
Je bent een volwassen vrouw en moeder
mamsvan wijzigde dit bericht op 09-09-2018 13:08
74.71% gewijzigd
"Not making a decision Is a BIIIIIIIIIIG decision"
zondag 9 september 2018 om 13:00
Jemig wat een treurnis. Je arme kinderen! Een vader die alles voor hun ogen aan gort slaat, een moeder die ineens niet meer thuis slaapt omdat ze een nieuwe ‘liefde’ heeft. Hoe kom je erbij om je kinderen dit aan te doen?
Tijd om je ruggengraat te vinden en die nieuwe vent direct de deur uit te knikkeren. Hij is niet lief, hij is niet je thuis. En hij zal nooit begrijpen dat je kinderen op 1 komen (waar ze dus horen te komen, mocht je zelf twijfelen). Begin eerst eens je eigen leven met je kinderen rustig en stabiel te krijgen.
Tijd om je ruggengraat te vinden en die nieuwe vent direct de deur uit te knikkeren. Hij is niet lief, hij is niet je thuis. En hij zal nooit begrijpen dat je kinderen op 1 komen (waar ze dus horen te komen, mocht je zelf twijfelen). Begin eerst eens je eigen leven met je kinderen rustig en stabiel te krijgen.
zondag 9 september 2018 om 13:03
Ik wil even vooropstellen dat mijn kinderen prioriteit 1 zijn.
Als mijn kinderen bij me zijn, is er niemand anders in hun leven. En richt ik me volledig op hun. Ze hebben een traumatisch jaar achter de rug. En ik wil daarom ook niet dat ze nu geconfronteerd worden met nog meer nare situaties!
Ik heb mijn discussies ook enkel gevoerd zodra mijn kinderen op bed lagen en emotionele gesprekken aan een telefoon gevoerd als hun niet aanwezig waren.
Mijn kinderen zijn prioriteit nummer 1 en dat zal voor niks of niemand veranderen.
Ik ben dus nu ook erg druk bezig om alles weer normaal te krijgen zo ver dat gaat. Ik heb nu wekelijks gesprekken met een psycholoog. En daardoor begin ik ook echt wel steeds meer vertrouwen in alles te krijgen. Door oefeningen elke dag te doen, blijf ik positief, en heb verder al mijn zaken op orde.
Ik heb nu helemaal geen contact meer met de vader van mijn kinderen. Alleen nog via een advocaat. Want ik wil hem zo ver mogelijk op afstand houden zodat ik ook daadwerkelijk alles kan afsluiten voor mezelf. En ook voor de rust van mijn kinderen.
De reden waarom ik graag nog met deze nieuwe liefde verder wil, is omdat hij er wel 6,5 maanden voor me heeft gestaan. En ik voor hem met zijn problemen. En soms is zoiets niet uit te drukken in woorden hoeveel iemand voor je betekend.
Ik heb me ook duidelijk voor genomen dat ik me nu vooral richt op MIJN leven dus OOK mijn kinderen. En als ik daarnaast heel langzaamaan weer een beetje iets kan terug opbouwen met mijn nieuwe liefde is dat heel erg mooi meegenomen. Maar mocht dit nu echt helemaal niet werken, dan is dat zo. Hoe jammer ik dat ook zou vinden.
Als mijn kinderen bij me zijn, is er niemand anders in hun leven. En richt ik me volledig op hun. Ze hebben een traumatisch jaar achter de rug. En ik wil daarom ook niet dat ze nu geconfronteerd worden met nog meer nare situaties!
Ik heb mijn discussies ook enkel gevoerd zodra mijn kinderen op bed lagen en emotionele gesprekken aan een telefoon gevoerd als hun niet aanwezig waren.
Mijn kinderen zijn prioriteit nummer 1 en dat zal voor niks of niemand veranderen.
Ik ben dus nu ook erg druk bezig om alles weer normaal te krijgen zo ver dat gaat. Ik heb nu wekelijks gesprekken met een psycholoog. En daardoor begin ik ook echt wel steeds meer vertrouwen in alles te krijgen. Door oefeningen elke dag te doen, blijf ik positief, en heb verder al mijn zaken op orde.
Ik heb nu helemaal geen contact meer met de vader van mijn kinderen. Alleen nog via een advocaat. Want ik wil hem zo ver mogelijk op afstand houden zodat ik ook daadwerkelijk alles kan afsluiten voor mezelf. En ook voor de rust van mijn kinderen.
De reden waarom ik graag nog met deze nieuwe liefde verder wil, is omdat hij er wel 6,5 maanden voor me heeft gestaan. En ik voor hem met zijn problemen. En soms is zoiets niet uit te drukken in woorden hoeveel iemand voor je betekend.
Ik heb me ook duidelijk voor genomen dat ik me nu vooral richt op MIJN leven dus OOK mijn kinderen. En als ik daarnaast heel langzaamaan weer een beetje iets kan terug opbouwen met mijn nieuwe liefde is dat heel erg mooi meegenomen. Maar mocht dit nu echt helemaal niet werken, dan is dat zo. Hoe jammer ik dat ook zou vinden.
zondag 9 september 2018 om 13:12
Ik heb 1 keer bij mijn nieuwe liefde geslapen toen ik nog bij mijn ex woonde. En mijn ex was thuis op dat moment. Hij wist ook dat ik die nacht niet er zou zijn.
Daarna heb ik geen 1 nacht bij hem geslapen zodra mijn kinderen bij mij waren. Als mijn kinderen bij mij zijn. Is dat prioriteit nummer 1. Dan is er niks anders dan oog voor hun.
Ik weet heel erg goed, dat ik eerst de hele scheiding had moeten regelen. Maar op het moment dat ik hem leerde kennen, heb ik ook duidelijk gezegd dat ik nog een lange weg te gaan had.
En nee NIET omdat ik "jeuk" had ren ik naar iemand anders... nee want het duurde wel even voordat die "dingen" überhaupt plaats vonden. Maar als je iemand leert kennen, waarmee je ALLES kunt bespreken, en die je nooit veroordeelt en realistisch benadert. Dan kun je je gevoel niet meer negeren.
Ondanks ik dat echt wel geprobeerd heb.
En dat hij het lastig vond dat hij moest schuiven voor mijn kinderen: Dat is ook de reden waarom we steeds in discussies kwamen. Want ik schuif mijn kinderen voor niemand aan de kant. Hoe leuk ik je ook mag vinden.
Ik ben daarom nu niet voor niks met mezelf bezig
Daarna heb ik geen 1 nacht bij hem geslapen zodra mijn kinderen bij mij waren. Als mijn kinderen bij mij zijn. Is dat prioriteit nummer 1. Dan is er niks anders dan oog voor hun.
Ik weet heel erg goed, dat ik eerst de hele scheiding had moeten regelen. Maar op het moment dat ik hem leerde kennen, heb ik ook duidelijk gezegd dat ik nog een lange weg te gaan had.
En nee NIET omdat ik "jeuk" had ren ik naar iemand anders... nee want het duurde wel even voordat die "dingen" überhaupt plaats vonden. Maar als je iemand leert kennen, waarmee je ALLES kunt bespreken, en die je nooit veroordeelt en realistisch benadert. Dan kun je je gevoel niet meer negeren.
Ondanks ik dat echt wel geprobeerd heb.
En dat hij het lastig vond dat hij moest schuiven voor mijn kinderen: Dat is ook de reden waarom we steeds in discussies kwamen. Want ik schuif mijn kinderen voor niemand aan de kant. Hoe leuk ik je ook mag vinden.
Ik ben daarom nu niet voor niks met mezelf bezig
zondag 9 september 2018 om 13:17
Via internet heb je al je scheidingsperikelen met hem besproken terwijl je voor hem viel?De reden waarom ik graag nog met deze nieuwe liefde verder wil, is omdat hij er wel 6,5 maanden voor me heeft gestaan. En ik voor hem met zijn problemen. En soms is zoiets niet uit te drukken in woorden hoeveel iemand voor je betekend.
zondag 9 september 2018 om 13:19
Welke problemen heeft hij allemaal?
Wat heb je van deze puinhoop geleerd en wat zou je voortaan anders doen?
Aanvulling: kan het zijn dat jij en vriend elkaar door een moeilijke periode hebben geloodst maar dat hij nu de realiteit onder ogen ziet en vindt dat jij met kinderen niet in zijn leven passen?
Dat elkaar helpen kun je tegen elkaar wegstrepen dus laat dat voor wat het is en stop met achter hem aanlopen. Omdat hij naar je problemen heeft geluisterd hoef jij niet ten koste van veel per se een relatie met hem aan te gaan.
Wat heb je van deze puinhoop geleerd en wat zou je voortaan anders doen?
Aanvulling: kan het zijn dat jij en vriend elkaar door een moeilijke periode hebben geloodst maar dat hij nu de realiteit onder ogen ziet en vindt dat jij met kinderen niet in zijn leven passen?
Dat elkaar helpen kun je tegen elkaar wegstrepen dus laat dat voor wat het is en stop met achter hem aanlopen. Omdat hij naar je problemen heeft geluisterd hoef jij niet ten koste van veel per se een relatie met hem aan te gaan.
anoniem_6407abae851fb wijzigde dit bericht op 09-09-2018 13:29
66.20% gewijzigd
zondag 9 september 2018 om 13:23
Eens. Christenezielen wat een drama. Kinderen eerst. Altijd.
zondag 9 september 2018 om 13:34
Zo realistisch is hij niet als hij niet snapt dat jouw kinderen op nummer 1 staan. Reality check!Maar als je iemand leert kennen, waarmee je ALLES kunt bespreken, en die je nooit veroordeelt en realistisch benadert. Dan kun je je gevoel niet meer negeren.
Ondanks ik dat echt wel geprobeerd heb.
En dat hij het lastig vond dat hij moest schuiven voor mijn kinderen: Dat is ook de reden waarom we steeds in discussies kwamen. Want ik schuif mijn kinderen voor niemand aan de kant. Hoe leuk ik je ook mag vinden.
zondag 9 september 2018 om 13:37
Je doet allemaal rare dingen maar je geeft iedereen er de schuld van.
Ik haal er een paar uit.
Je reed naar je nieuwe liefde. waarom ga je naar een nieuwe liefde a la het thuis oorlog is en je kinderen zijn daar?
Waarom vertel je je ex meteen dat je een nieuwe liefde hebt? Wilde je kijken hoe hij zou reageren ofzo? Kijken of ie je nog zag staan?
Waarom laat je je kinderen alleen met een vader die alles kort en klein slaat?
Waarom is gelijk die nieuwe vlam ook de baas over je laat je hem wegkomen met constant zeuren en klagen over je kinderen?
Waarom ben je geen moeder voor je kinderen?
Ik haal er een paar uit.
Je reed naar je nieuwe liefde. waarom ga je naar een nieuwe liefde a la het thuis oorlog is en je kinderen zijn daar?
Waarom vertel je je ex meteen dat je een nieuwe liefde hebt? Wilde je kijken hoe hij zou reageren ofzo? Kijken of ie je nog zag staan?
Waarom laat je je kinderen alleen met een vader die alles kort en klein slaat?
Waarom is gelijk die nieuwe vlam ook de baas over je laat je hem wegkomen met constant zeuren en klagen over je kinderen?
Waarom ben je geen moeder voor je kinderen?
zondag 9 september 2018 om 13:48
onzin, je schrijft dat je het allemaal niet rond kon krijgen en op je werk moesten ze je helpen, je ouders moesten je helpen, je dwong een lagere huur af en je belazerde je ex omdat jij 1 of 2 keer per week seks kon hebben met een nieuwe vent.Mcd123 schreef: ↑09-09-2018 13:12Ik heb 1 keer bij mijn nieuwe liefde geslapen toen ik nog bij mijn ex woonde. En mijn ex was thuis op dat moment. Hij wist ook dat ik die nacht niet er zou zijn.
Daarna heb ik geen 1 nacht bij hem geslapen zodra mijn kinderen bij mij waren. Als mijn kinderen bij mij zijn. Is dat prioriteit nummer 1. Dan is er niks anders dan oog voor hun.
Ik weet heel erg goed, dat ik eerst de hele scheiding had moeten regelen. Maar op het moment dat ik hem leerde kennen, heb ik ook duidelijk gezegd dat ik nog een lange weg te gaan had.
En nee NIET omdat ik "jeuk" had ren ik naar iemand anders... nee want het duurde wel even voordat die "dingen" überhaupt plaats vonden. Maar als je iemand leert kennen, waarmee je ALLES kunt bespreken, en die je nooit veroordeelt en realistisch benadert. Dan kun je je gevoel niet meer negeren.
Ondanks ik dat echt wel geprobeerd heb.
En dat hij het lastig vond dat hij moest schuiven voor mijn kinderen: Dat is ook de reden waarom we steeds in discussies kwamen. Want ik schuif mijn kinderen voor niemand aan de kant. Hoe leuk ik je ook mag vinden.
Ik ben daarom nu niet voor niks met mezelf bezig
zondag 9 september 2018 om 13:52
zondag 9 september 2018 om 13:54