Relaties
alle pijlers
Zijn ex
zaterdag 8 september 2018 om 07:51
Beste vivaforummers
Nou, na lang twijfelen besloten om toch hier eens mijn verhaal te delen. In onze omgeving wordt er vaak met een gekleurde bril gereageerd en ik wil toch zeker weten dat ik geen blinde vlek heb op mijn eigen handelen.
Sinds enkele jaren heb ik een fantastische lieve vriend. We hebben beiden kinderen uit een eerdere relatie. De eerste periode van onze relatie hebben de kinderen volledig uit beeld gehouden maar na ruim anderhalf jaar langzaam maar zeker betrokken in de relatie.
Het gaat nu onderling heel goed. Het is hard werken soms, maar dat is niet erg. Dat is het waard. Mijn vriend gaat heel goed met mijn zoon, ik klik leuk met zijn dochter. We zijn beiden bereid te investeren en praten open en transparant over deze situatie.
Mijn vriend heeft een relatie gehad met een vrouw die is gediagnosticeerd met borderline problematiek. En god, wat heb ik dat onderschat.
In het begin was er niets aan de hand. Ze was vooral heel blij voor hem. Ze is zelf vrij snel na hun relatie getrouwd met de man met wie ze nu nog steeds samen is. Mijn vriend is een poos alleen geweest, dus toen ik in beeld kwam gaf ze aan dat ze erg blij was en hem een fijne relatie gunde.
Inmiddels maakt ze onze relatie kapot.
EIgenlijk is dat begonnen toen ik zijn dochter leerde kennen. In eerste instantie vond ze het natuurlijk fijn dat we elkaar leerde kennen en dat het zo klikte. Maar toen ze merkte dat zijn dochter mij erg leuk vond, dat ze graag bij ons was, enthousiaste verhalen vertelde thuis; toen veranderde alles zo'n 180 graden.
Na een weekend die we gezamenlijk (mijn vriend, kinderen en ik) doorbrengen, komen er op maandag een sloot appjes binnen met beschuldigingen over eventuele mishandelingen (zo zou ik zijn dochter een paar flinke klappen op haar rug hebben gegeven, ze heeft foto's gemaakt van de "blauwe plekken" op haar rug) en nog meer gekkigheid. Telkens als je denkt; nu hebben we het dieptepunt gehad, komen er nog gekkere dingen naar voren waar je niet op voorbereid bent dat die komen. Het zijn vervelende verrassingen.
Mijn vriend en ik konden dit eerst samen dragen. Maar inmiddels zijn we op maandag super gespannen op wat er weer gaat komen. Gesprekken heeft geen zin, hebben we geprobeerd. Ze ontkent en ze ontkent zelfs dat ze dit soort dingen heeft gestuurd. Dit doet ze met heel veel overtuiging.
We maken ons ook veel zorgen over zijn dochter, die er soms vanuit haar midden in zit. Zo schreef ex afgelopen week dat dochter niet wilde komen omdat ze mij niet leuk vindt. Mijn vriend wilde dochter toch graag even zien en heeft haar mee uit eten genomen. TIjdens dat etentje bleek dat dochter wel heel graag wilde maar dat moeder haar had gezegd dat wij niet wilden dat ze kwam. Voor mijn vriend was de maat vol, hij gaat maandag hulp in schakelen.
Zelf denk ik steeds vaker dat als ik uit beeld ga, de rust in hun leven weer terug komt en dat de storm gaat liggen. Maar dan geef ik een enorme fijne relatie op en dat idee doet mij zoveel verdriet.
Ik weet het gewoon niet meer...
Nou, na lang twijfelen besloten om toch hier eens mijn verhaal te delen. In onze omgeving wordt er vaak met een gekleurde bril gereageerd en ik wil toch zeker weten dat ik geen blinde vlek heb op mijn eigen handelen.
Sinds enkele jaren heb ik een fantastische lieve vriend. We hebben beiden kinderen uit een eerdere relatie. De eerste periode van onze relatie hebben de kinderen volledig uit beeld gehouden maar na ruim anderhalf jaar langzaam maar zeker betrokken in de relatie.
Het gaat nu onderling heel goed. Het is hard werken soms, maar dat is niet erg. Dat is het waard. Mijn vriend gaat heel goed met mijn zoon, ik klik leuk met zijn dochter. We zijn beiden bereid te investeren en praten open en transparant over deze situatie.
Mijn vriend heeft een relatie gehad met een vrouw die is gediagnosticeerd met borderline problematiek. En god, wat heb ik dat onderschat.
In het begin was er niets aan de hand. Ze was vooral heel blij voor hem. Ze is zelf vrij snel na hun relatie getrouwd met de man met wie ze nu nog steeds samen is. Mijn vriend is een poos alleen geweest, dus toen ik in beeld kwam gaf ze aan dat ze erg blij was en hem een fijne relatie gunde.
Inmiddels maakt ze onze relatie kapot.
EIgenlijk is dat begonnen toen ik zijn dochter leerde kennen. In eerste instantie vond ze het natuurlijk fijn dat we elkaar leerde kennen en dat het zo klikte. Maar toen ze merkte dat zijn dochter mij erg leuk vond, dat ze graag bij ons was, enthousiaste verhalen vertelde thuis; toen veranderde alles zo'n 180 graden.
Na een weekend die we gezamenlijk (mijn vriend, kinderen en ik) doorbrengen, komen er op maandag een sloot appjes binnen met beschuldigingen over eventuele mishandelingen (zo zou ik zijn dochter een paar flinke klappen op haar rug hebben gegeven, ze heeft foto's gemaakt van de "blauwe plekken" op haar rug) en nog meer gekkigheid. Telkens als je denkt; nu hebben we het dieptepunt gehad, komen er nog gekkere dingen naar voren waar je niet op voorbereid bent dat die komen. Het zijn vervelende verrassingen.
Mijn vriend en ik konden dit eerst samen dragen. Maar inmiddels zijn we op maandag super gespannen op wat er weer gaat komen. Gesprekken heeft geen zin, hebben we geprobeerd. Ze ontkent en ze ontkent zelfs dat ze dit soort dingen heeft gestuurd. Dit doet ze met heel veel overtuiging.
We maken ons ook veel zorgen over zijn dochter, die er soms vanuit haar midden in zit. Zo schreef ex afgelopen week dat dochter niet wilde komen omdat ze mij niet leuk vindt. Mijn vriend wilde dochter toch graag even zien en heeft haar mee uit eten genomen. TIjdens dat etentje bleek dat dochter wel heel graag wilde maar dat moeder haar had gezegd dat wij niet wilden dat ze kwam. Voor mijn vriend was de maat vol, hij gaat maandag hulp in schakelen.
Zelf denk ik steeds vaker dat als ik uit beeld ga, de rust in hun leven weer terug komt en dat de storm gaat liggen. Maar dan geef ik een enorme fijne relatie op en dat idee doet mij zoveel verdriet.
Ik weet het gewoon niet meer...
maandag 10 september 2018 om 23:13
Wat erg voor dat kind... Je kunt helaas weinig doen, zeker als er sprake is van gediagnosticeerde borderline problematiek. Blijf in ieder geval altijd neutraal, nooit negatief over haar moeder spreken. Ik weet niet hoe oud het meisje is? Maar als haar moeder zo doorgaat, trekt ze op een gegeven moment haar eigen conclusies.
Je zou kunnen proberen om de komende tijd een stapje terug te doen wat betreft het kind van je ex. Ik vraag me wel af of dat nog gaat helpen nu zijn ex al getriggerd is.
Ik ben benieuwd aan wat voor soort hulpverlening jullie denken, en wat jullie van hulpverlening verwachten?
Je zou kunnen proberen om de komende tijd een stapje terug te doen wat betreft het kind van je ex. Ik vraag me wel af of dat nog gaat helpen nu zijn ex al getriggerd is.
Ik ben benieuwd aan wat voor soort hulpverlening jullie denken, en wat jullie van hulpverlening verwachten?
maandag 10 september 2018 om 23:50
Dus omdat zij een borderline persoonlijkheidsstoornis heeft, moeten zij daarvoor boeten? Ik vind het wel erg hard om te zeggen dat ze dan alleen maar met elkaar af moeten spreken als zijn dochtertje bij zijn ex is. Hoe zie je dat voor je als ze ooit willen gaan samenwonen dan? Mag ze dan helemaal niet meer langskomen? Dit is misschien een korte termijn oplossing, maar op de lange termijn leidt dit helemaal nergens naar.
Ik zou zoveel mogelijk proberen hier niet op in te gaan, hoe moeilijk dat ook is, en ondertussen zoveel mogelijk hulp inschakelen. Desnoods contact opnemen met juridisch loket. Alle gesprekken die worden gevoerd zwart op wit bewaren. Tegenwoordig zijn er ook apps die telefoongesprekken opnemen. Niets verwijderen, zodat je kan aantonen wat ze gezegd heeft.
maandag 10 september 2018 om 23:56
doe niet zo dramatisch. die ex heeft ook niet gevraagd om een psychische aandoening. feit is dat ze hem heeft en niemand kan dat veranderen. feit is ook dat dochter er last van heeft. TO en vriend kunnen het heel simpel oplossen door het kind buiten de relatie te laten. Iedereen blijFaye- schreef: ↑10-09-2018 23:50Dus omdat zij een borderline persoonlijkheidsstoornis heeft, moeten zij daarvoor boeten? Ik vind het wel erg hard om te zeggen dat ze dan alleen maar met elkaar af moeten spreken als zijn dochtertje bij zijn ex is. Hoe zie je dat voor je als ze ooit willen gaan samenwonen dan? Mag ze dan helemaal niet meer langskomen? Dit is misschien een korte termijn oplossing, maar op de lange termijn leidt dit helemaal nergens naar.
Ik zou zoveel mogelijk proberen hier niet op in te gaan, hoe moeilijk dat ook is, en ondertussen zoveel mogelijk hulp inschakelen. Desnoods contact opnemen met juridisch loket. Alle gesprekken die worden gevoerd zwart op wit bewaren. Tegenwoordig zijn er ook apps die telefoongesprekken opnemen. Niets verwijderen, zodat je kan aantonen wat ze gezegd heeft.
dinsdag 11 september 2018 om 00:05
Dat kind moet er voor boeten.Faye- schreef: ↑10-09-2018 23:50Dus omdat zij een borderline persoonlijkheidsstoornis heeft, moeten zij daarvoor boeten? Ik vind het wel erg hard om te zeggen dat ze dan alleen maar met elkaar af moeten spreken als zijn dochtertje bij zijn ex is. Hoe zie je dat voor je als ze ooit willen gaan samenwonen dan? Mag ze dan helemaal niet meer langskomen? Dit is misschien een korte termijn oplossing, maar op de lange termijn leidt dit helemaal nergens naar.
Ik zou zoveel mogelijk proberen hier niet op in te gaan, hoe moeilijk dat ook is, en ondertussen zoveel mogelijk hulp inschakelen. Desnoods contact opnemen met juridisch loket. Alle gesprekken die worden gevoerd zwart op wit bewaren. Tegenwoordig zijn er ook apps die telefoongesprekken opnemen. Niets verwijderen, zodat je kan aantonen wat ze gezegd heeft.
Waarom zou je moeten samenwonen?
Nee, TO komt niet langs als het kind er is.
Op lange termijn leidt het naar een kind dat niet tussen 2 vuren in zit.
dinsdag 11 september 2018 om 00:26
Zoals je kan lezen heeft TO er zelf een punt achter willen zetten omdat ze denkt dat de rust dan wederkeert, terwijl ze wel een hele fijne relatie heeft. Ik vind dat vrij dramatisch, dat betekent dat dit dus best wel ver gaat. Ik denk dat dat nogal onderschat wordt en dat het makkelijker gezegd is dan gedaan om dan maar alleen af te spreken als dochter bij ex is. Ik vind dat erg kort door de bocht. Dat ex een persoonlijkheidsstoornis heeft is geen excuus of vrijbrief om zich maar te kunnen gedragen zoals zij wil. Ik vind dat ze daar best wel consequenties van mag ondervinden.S-Meds schreef: ↑10-09-2018 23:56doe niet zo dramatisch. die ex heeft ook niet gevraagd om een psychische aandoening. feit is dat ze hem heeft en niemand kan dat veranderen. feit is ook dat dochter er last van heeft. TO en vriend kunnen het heel simpel oplossen door het kind buiten de relatie te laten. Iedereen blij
dinsdag 11 september 2018 om 00:34
Zoals?Faye- schreef: ↑11-09-2018 00:26Zoals je kan lezen heeft TO er zelf een punt achter willen zetten omdat ze denkt dat de rust dan wederkeert, terwijl ze wel een hele fijne relatie heeft. Ik vind dat vrij dramatisch, dat betekent dat dit dus best wel ver gaat. Ik denk dat dat nogal onderschat wordt en dat het makkelijker gezegd is dan gedaan om dan maar alleen af te spreken als dochter bij ex is. Ik vind dat erg kort door de bocht. Dat ex een persoonlijkheidsstoornis heeft is geen excuus of vrijbrief om zich maar te kunnen gedragen zoals zij wil. Ik vind dat ze daar best wel consequenties van mag ondervinden.
De enige die consequenties ondervindt zonder dat ze er ook maar iets aan kan doen is het kind.
Wat is er zo moeilijk aan om elkaar alleen te zien als het kind bij moeder is? Zo te lezen is er niet eens een co-ouderschap, dus dan gaat het om een paar weekendjes.
dinsdag 11 september 2018 om 00:47
Veel lijkt mij ook af te hangen van hoe oud kind is.
Op haar 5de lijkt het mij héél moeilijk worden.
Op haar 11de trekt ze binnenkort haar eigen conclusies en beslist ze zelf wel of ze het weekend wel of niet wil komen. En heeft moeder daar nog weinig in te zeggen.
Kan de nieuwe partner van moeder nog iets betekenen?
En mee lobby'en dat kind haar vader wel ziet op de afgesproken momenten?
(Al was het maar dat hij ook es een kindvrij weekend heeft.)
Of buigt die helemaal mee met moeder?
Op haar 5de lijkt het mij héél moeilijk worden.
Op haar 11de trekt ze binnenkort haar eigen conclusies en beslist ze zelf wel of ze het weekend wel of niet wil komen. En heeft moeder daar nog weinig in te zeggen.
Kan de nieuwe partner van moeder nog iets betekenen?
En mee lobby'en dat kind haar vader wel ziet op de afgesproken momenten?
(Al was het maar dat hij ook es een kindvrij weekend heeft.)
Of buigt die helemaal mee met moeder?
dinsdag 11 september 2018 om 00:47
ja dat gaat ver daarom is het beter om er geen punt achter te zetten maar het kind buiten de relatie te houden. en dat kan je prima organiseren hoor. en denk maar niet dat vader en vriendin ook maar enige invloed hebben op het gedrag van moeder. moet je ook niet willenFaye- schreef: ↑11-09-2018 00:26Zoals je kan lezen heeft TO er zelf een punt achter willen zetten omdat ze denkt dat de rust dan wederkeert, terwijl ze wel een hele fijne relatie heeft. Ik vind dat vrij dramatisch, dat betekent dat dit dus best wel ver gaat. Ik denk dat dat nogal onderschat wordt en dat het makkelijker gezegd is dan gedaan om dan maar alleen af te spreken als dochter bij ex is. Ik vind dat erg kort door de bocht. Dat ex een persoonlijkheidsstoornis heeft is geen excuus of vrijbrief om zich maar te kunnen gedragen zoals zij wil. Ik vind dat ze daar best wel consequenties van mag ondervinden.
dinsdag 11 september 2018 om 00:48
lijkt alsof deze poster moeder wil straffen of heropvoeden. erg ongezondNemaìn’ schreef: ↑11-09-2018 00:34Zoals?
De enige die consequenties ondervindt zonder dat ze er ook maar iets aan kan doen is het kind.
Wat is er zo moeilijk aan om elkaar alleen te zien als het kind bij moeder is? Zo te lezen is er niet eens een co-ouderschap, dus dan gaat het om een paar weekendjes.
dinsdag 11 september 2018 om 00:48
Eh, omdat TO inmiddels misschien ook een band heeft opgebouwd met zijn dochter en ze het uberhaupt gewoon fijn zouden vinden als ze haar gewoon op een normale manier in hun relatie kunnen betrekken?Nemaìn’ schreef: ↑11-09-2018 00:34Zoals?
De enige die consequenties ondervindt zonder dat ze er ook maar iets aan kan doen is het kind.
Wat is er zo moeilijk aan om elkaar alleen te zien als het kind bij moeder is? Zo te lezen is er niet eens een co-ouderschap, dus dan gaat het om een paar weekendjes.
Je komt op mij nogal harteloos over. Ik snap dat het welzijn van het kind op 1 staat maar dat gaat wel gepaard met heel veel emoties. Daar mag best wel over nagedacht worden. Vooral met het oog op de toekomst.
dinsdag 11 september 2018 om 01:02
Met het oog op de toekomst zorg je dat het kind in een zo stabiel mogelijke situatie opgroeit.Faye- schreef: ↑11-09-2018 00:48Eh, omdat TO inmiddels misschien ook een band heeft opgebouwd met zijn dochter en ze het uberhaupt gewoon fijn zouden vinden als ze haar gewoon op een normale manier in hun relatie kunnen betrekken?
Je komt op mij nogal harteloos over. Ik snap dat het welzijn van het kind op 1 staat maar dat gaat wel gepaard met heel veel emoties. Daar mag best wel over nagedacht worden. Vooral met het oog op de toekomst.
En als partner van zou je dan idd een stap terug moeten doen in dit geval. Voor het welzijn van het kind.
dinsdag 11 september 2018 om 01:14
Ik zou er sowiezo niet in mee gaan door de kinderen buiten de relatie te houden zoals sommige roepen.
Dus dan heeft die ex dus nog steeds grip op jullie leven met als chantage middel het kind.
Hier zou ik een instantie op zetten zoiets als veilig thuis.
Misschien moet de vader er iets meer werk van maken dat het misschien beter is als ze bij jullie woont in plaats van bij die gediagnosticeerde borderliner moeder.
Pak zelf de grip op de zaak en maak er werk van.
Dus dan heeft die ex dus nog steeds grip op jullie leven met als chantage middel het kind.
Hier zou ik een instantie op zetten zoiets als veilig thuis.
Misschien moet de vader er iets meer werk van maken dat het misschien beter is als ze bij jullie woont in plaats van bij die gediagnosticeerde borderliner moeder.
Pak zelf de grip op de zaak en maak er werk van.
dinsdag 11 september 2018 om 01:17
En jij denkt dat dat kind in de meest stabiele omgeving opgroeit met een moeder die zich zo gedraagt? Haar gedrag heeft niets met TO te maken. Ze heeft een persoonlijkheidsstoornis. Misschien moet je je daar eerst even in verdiepen en wellicht kan je daarna wat meer empathie opbrengen voor de situatie waarin ze zich bevinden.
dinsdag 11 september 2018 om 01:51
misschien moet je je eigen advies eens ter harte nemen en niet zi snel roepen dat een persoonlijkheidsstoornis geen excuus geeft en dat vader en vriendin zich er vooral niks van aan moeten trekken. Dat een kind de dupe is vind je niet erg?Faye- schreef: ↑11-09-2018 01:17En jij denkt dat dat kind in de meest stabiele omgeving opgroeit met een moeder die zich zo gedraagt? Haar gedrag heeft niets met TO te maken. Ze heeft een persoonlijkheidsstoornis. Misschien moet je je daar eerst even in verdiepen en wellicht kan je daarna wat meer empathie opbrengen voor de situatie waarin ze zich bevinden.
dinsdag 11 september 2018 om 02:00
Uit de acties van moeder zelf blijkt dat zij ook niet echt in staat is om wat dit betreft haar dochtertje het beste te gunnen. Exact om die reden zou ik het hier inderdaad niet bij laten zitten.
Persoonlijkheidsstoornis of niet, er is mijns insziens geen enkel legitiem excuus voor dit gedrag. Ze hebben het op een volwassen en respectvolle manier geprobeerd op te lossen; daar werd niets mee gedaan. Ik zou niet toestaan dat mijn leven én dat van mijn dochtertje ook nog maar een seconde langer geregeerd zou worden door dit soort praktijken en dat we ons tot in den treure aan zouden moeten passen aan haar. Ik zie dat niet als oplossing, ook niet voor dochter. Nu is het dit, over een paar maanden is het waarschijnlijk weer wat anders. Er moeten naar mijn mening ergens hele duidelijke grenzen gesteld worden.
dinsdag 11 september 2018 om 02:02
hoe dan? en wie staat er in voor de gevolgen?Faye- schreef: ↑11-09-2018 02:00Uit de acties van moeder zelf blijkt dat zij ook niet echt in staat is om wat dit betreft haar dochtertje het beste te gunnen. Exact om die reden zou ik het hier inderdaad niet bij laten zitten.
Persoonlijkheidsstoornis of niet, er is mijns insziens geen enkel legitiem excuus voor dit gedrag. Ze hebben het op een volwassen en respectvolle manier geprobeerd op te lossen; daar werd niets mee gedaan. Ik zou niet toestaan dat mijn leven én dat van mijn dochtertje ook nog maar een seconde langer geregeerd zou worden door dit soort praktijken en dat we ons tot in den treure aan zouden moeten passen aan haar. Ik zie dat niet als oplossing, ook niet voor dochter. Nu is het dit, over een paar maanden is het waarschijnlijk weer wat anders. Er moeten naar mijn mening ergens hele duidelijke grenzen gesteld worden.
dinsdag 11 september 2018 om 08:25
Je raakt echt kant noch wal.Faye- schreef: ↑11-09-2018 01:17En jij denkt dat dat kind in de meest stabiele omgeving opgroeit met een moeder die zich zo gedraagt? Haar gedrag heeft niets met TO te maken. Ze heeft een persoonlijkheidsstoornis. Misschien moet je je daar eerst even in verdiepen en wellicht kan je daarna wat meer empathie opbrengen voor de situatie waarin ze zich bevinden.
dinsdag 11 september 2018 om 08:57
Dank jullie wel voor jullie reacties; Heftig sommigen maar evengoed bedankt.
We hebben de kinderen ongeveer 1,5 jaar buiten de relatie gehouden. Daarna merkten we bij beiden kinderen dat ze nieuwsgierig werden en dat er ruimte was om elkaar te introduceren. En daarnaast wonen we ook niet samen. Het weekend trekken we overdag grotendeels op,'s avonds verblijven we in ieders huis. Heel af en toe blijft zij logeren, maar dat noemen we dan logeren. Het klikt goed tussen onze kinderen. We hebben de kinderen dus wel degelijk wel als prioriteit gezet. Vanuit de kinderen, met name zijn dochter, is er een vaak een wens om meer met elkaar om te gaan. Dat gaat namelijk ook gewoon goed.
Niemand heeft het over heropvoeden Meds. Ik hou me er buiten, maar ik kan zeggen dat het vrij pittig is om beschuldigingen te incasseren over eventuele mishandeling van dochter. Na een serieus gesprek met mijn vriend, trok ze die beschuldigingen weer in maar goed...het blijft wel gezegd.
Naar dochter toe hou ik mezelf altijd neutraal. Ik bemoei me niet met opvoeding, ik investesteer graag in haar als zijnde de vriendin van haar vader. Ik heb niet het idee dat we hier ongezond mee bezig zijn of schadelijk zelfs.
Er komen ook signalen vanuit school, dat er problemen zijn rondom moeder. Vriend is gisteren naar huisarts geweest.
We hebben de kinderen ongeveer 1,5 jaar buiten de relatie gehouden. Daarna merkten we bij beiden kinderen dat ze nieuwsgierig werden en dat er ruimte was om elkaar te introduceren. En daarnaast wonen we ook niet samen. Het weekend trekken we overdag grotendeels op,'s avonds verblijven we in ieders huis. Heel af en toe blijft zij logeren, maar dat noemen we dan logeren. Het klikt goed tussen onze kinderen. We hebben de kinderen dus wel degelijk wel als prioriteit gezet. Vanuit de kinderen, met name zijn dochter, is er een vaak een wens om meer met elkaar om te gaan. Dat gaat namelijk ook gewoon goed.
Niemand heeft het over heropvoeden Meds. Ik hou me er buiten, maar ik kan zeggen dat het vrij pittig is om beschuldigingen te incasseren over eventuele mishandeling van dochter. Na een serieus gesprek met mijn vriend, trok ze die beschuldigingen weer in maar goed...het blijft wel gezegd.
Naar dochter toe hou ik mezelf altijd neutraal. Ik bemoei me niet met opvoeding, ik investesteer graag in haar als zijnde de vriendin van haar vader. Ik heb niet het idee dat we hier ongezond mee bezig zijn of schadelijk zelfs.
Er komen ook signalen vanuit school, dat er problemen zijn rondom moeder. Vriend is gisteren naar huisarts geweest.
dinsdag 11 september 2018 om 09:10
hou gewoon dat kind buiten de relatiejazzyjazz84 schreef: ↑11-09-2018 08:57Dank jullie wel voor jullie reacties; Heftig sommigen maar evengoed bedankt.
We hebben de kinderen ongeveer 1,5 jaar buiten de relatie gehouden. Daarna merkten we bij beiden kinderen dat ze nieuwsgierig werden en dat er ruimte was om elkaar te introduceren. En daarnaast wonen we ook niet samen. Het weekend trekken we overdag grotendeels op,'s avonds verblijven we in ieders huis. Heel af en toe blijft zij logeren, maar dat noemen we dan logeren. Het klikt goed tussen onze kinderen. We hebben de kinderen dus wel degelijk wel als prioriteit gezet. Vanuit de kinderen, met name zijn dochter, is er een vaak een wens om meer met elkaar om te gaan. Dat gaat namelijk ook gewoon goed.
Niemand heeft het over heropvoeden
Meds. ik had het niet over jou maar over iemand die zegt dat je hetniet moet pikken
Ik hou me er buiten, maar ik kan zeggen dat het vrij pittig is om beschuldigingen te incasseren over eventuele mishandeling van dochter. Na een serieus gesprek met mijn vriend, trok ze die beschuldigingen weer in maar goed...het blijft wel gezegd.
Naar dochter toe hou ik mezelf altijd neutraal. Ik bemoei me niet met opvoeding, ik investesteer graag in haar als zijnde de vriendin van haar vader. Ik heb niet het idee dat we hier ongezond mee bezig zijn of schadelijk zelfs.
Er komen ook signalen vanuit school, dat er problemen zijn rondom moeder. Vriend is gisteren naar huisarts geweest.
