Werk & Studie
alle pijlers
ervaringsverhalen thuiszorg
zaterdag 29 september 2018 om 12:51
Beste mensen,
Ik ben me aan het oriënteren op een ander werkveld binnen de zorg. Onder andere de thuiszorg zou een optie zijn. Ik ben nu voor mijn beeldvorming op zoek naar ervaringsverhalen, om er achter te komen of de thuiszorg bij mij zou passen (en ik bij de thuiszorg).
Waarom is de thuiszorg zo leuk, of waarom zou ik hier niet eens aan moeten willen beginnen? Ik ben heel benieuwd naar jullie verhalen!
Ik ben me aan het oriënteren op een ander werkveld binnen de zorg. Onder andere de thuiszorg zou een optie zijn. Ik ben nu voor mijn beeldvorming op zoek naar ervaringsverhalen, om er achter te komen of de thuiszorg bij mij zou passen (en ik bij de thuiszorg).
Waarom is de thuiszorg zo leuk, of waarom zou ik hier niet eens aan moeten willen beginnen? Ik ben heel benieuwd naar jullie verhalen!
zaterdag 29 september 2018 om 12:57
Denk dat dat heel erg afhangt van je opleiding en je functie. Als je bij elke cliënt 15 minuten hebt om de medicatie te geven en/of steunkousen aan of uit te trekken heb je een heel ander klantcontact dan wanneer je alleen huishoudelijk werk doet, of wanneer je juist 24 uurs dienst hebt bij iemand die stervende is, of bijna volledig verlamd.
zaterdag 29 september 2018 om 12:58
hoi,
Aangezien je de zorg noemt, denk ik dat je wijkverpleging bedoelt, en geen huishoudelijke ondersteuning.
Positieve kanten:
- Leuk contact met clienten, vertrouwensrelatie opbouwen
- divers; ieder huis / gezin is anders en heeft invloed op je werk
- Veel diverse problematiek: op een ziekenhuisafdeling liggen vaak een beperkt aantal patientendoelgroepen, thuis kom je echt alles tegen.
- Veel contact met andere professionals in de wijk, van huisarts en fysio tot agent, maatschappelijk werker, welzijns organisaties etc.
- Zelfstandig werk, maar niet alleen want altijd collega's in de wijk aanwezig
- Creatief; je komt regelmatig tegen dat je creatief moet zijn in oplossingen omdat je (al dan niet tijdelijk) het juiste materiaal niet direct voor handen hebt.
Negatieve kanten:
- je kan met gebroken diensten te maken hebben, wat een fulltime contract lastig kan maken. Ikzelf ervaar hier geen problemen in, maar weet dat er wel collega's (al dan niet bij andere instellingen) hier last van hebben.
Wat mij betreft dus veeeeel meer voordelen dan nadelen
Aangezien je de zorg noemt, denk ik dat je wijkverpleging bedoelt, en geen huishoudelijke ondersteuning.
Positieve kanten:
- Leuk contact met clienten, vertrouwensrelatie opbouwen
- divers; ieder huis / gezin is anders en heeft invloed op je werk
- Veel diverse problematiek: op een ziekenhuisafdeling liggen vaak een beperkt aantal patientendoelgroepen, thuis kom je echt alles tegen.
- Veel contact met andere professionals in de wijk, van huisarts en fysio tot agent, maatschappelijk werker, welzijns organisaties etc.
- Zelfstandig werk, maar niet alleen want altijd collega's in de wijk aanwezig
- Creatief; je komt regelmatig tegen dat je creatief moet zijn in oplossingen omdat je (al dan niet tijdelijk) het juiste materiaal niet direct voor handen hebt.
Negatieve kanten:
- je kan met gebroken diensten te maken hebben, wat een fulltime contract lastig kan maken. Ikzelf ervaar hier geen problemen in, maar weet dat er wel collega's (al dan niet bij andere instellingen) hier last van hebben.
Wat mij betreft dus veeeeel meer voordelen dan nadelen
zaterdag 29 september 2018 om 13:41
zaterdag 29 september 2018 om 14:11
Caitriona* schreef: ↑29-09-2018 13:41Heb je de blog (en de boeken) van Tommie gelezen?
Superleuk.
https://tommieniessen.nl/
Oh wauw! Nee, kende ik niet. Ga vanavond de blogs lezen!
zaterdag 29 september 2018 om 21:29
Ik heb vrij lang in de thuiszorg gewerkt, ben verzorgende IG. Ik vond het leuk. De diversiteit, zien hoe mensen leven in hun eigen omgeving. Soms ook lastig te werken omdat mensen soms geen aanpassingen hebben in de woning. Krappe huiskamers waar je je moet zien te redden met rolstoel of zoiets. Het hangt er ook vanaf hoeveel uren je wilt gaan werken. In de thuiszorg werk je vaak korte dagdelen waardoor het kan zijn dat je gebroken diensten moet werken om toch je uren te halen. Niet handig met kinderen in huis.
Maar over het algemeen goede ervaringen. Ik werk nu intramuraal en moet zeggen dat ik dat pittiger vind. Vooral lichamelijk....veel tilliftenwerk. Maar ik werk nu wel 8 uren per dienst, dus hoef minder vaak naar het werk op en neer.
Maar over het algemeen goede ervaringen. Ik werk nu intramuraal en moet zeggen dat ik dat pittiger vind. Vooral lichamelijk....veel tilliftenwerk. Maar ik werk nu wel 8 uren per dienst, dus hoef minder vaak naar het werk op en neer.
zaterdag 29 september 2018 om 21:56
Hier gelukkig ook wel langere diensten, van 7 - 13:00. Als je een avonddienst op dezelfde dag hebt is het geen gebroken dienst. Daar zit minimaal een uur en maximaal 3 uur tussen. Vaak is de tijd langer omdat we hier rond 17:00 weer beginnen. Soms zelfs 18:00.Dwarrel75 schreef: ↑29-09-2018 21:29Ik heb vrij lang in de thuiszorg gewerkt, ben verzorgende IG. Ik vond het leuk. De diversiteit, zien hoe mensen leven in hun eigen omgeving. Soms ook lastig te werken omdat mensen soms geen aanpassingen hebben in de woning. Krappe huiskamers waar je je moet zien te redden met rolstoel of zoiets. Het hangt er ook vanaf hoeveel uren je wilt gaan werken. In de thuiszorg werk je vaak korte dagdelen waardoor het kan zijn dat je gebroken diensten moet werken om toch je uren te halen. Niet handig met kinderen in huis.
Maar over het algemeen goede ervaringen. Ik werk nu intramuraal en moet zeggen dat ik dat pittiger vind. Vooral lichamelijk....veel tilliftenwerk. Maar ik werk nu wel 8 uren per dienst, dus hoef minder vaak naar het werk op en neer.
“Don’t look back – you’re not going that way.”
zondag 30 september 2018 om 14:52
Ik werk ook in de thuiszorg en ben ook heel positief!
Nadelen kunnen zijn de gebroken diensten en bij ons in 24-28 uur echt de max en dan heb je vaak ook nog andere taken dan alleen in de wijk.
Wat ik zo leuk vind aan dit werk is de diversiteit in zorg. Bij de 1 maar 10 minuten voor steunkousen of medicatie bij de ander een uur voor volledige adl of wondzorg.
Daarbij vind ik het gebied waar ik werk prachtig (dorpjes) en de mensen allemaal erg open en vriendelijke. Lekker van de een naar de ander en geen dag is hetzelfde. Oplossingsgericht denken omdat je in de thuissituatie niet altijd alles voorhanden hebt en het vele overleg met verschillende takken in de zorg
Ook de mogelijkheid om door te groeien bijvoorbeeld als werkbegeleiding voor leerlingen of cliënt contact persoon vind ik fijn.
Wat ik nu vaker als minder fijn ervaar zijn de moeilijke casussen van dementerende mensen of mensen met andere toch zwaardere psychische klachten die langer thuis moeten blijven waar dat eigenlijk haast niet meer gaat.
Een uitdaging voor ons en ook interessant maar ook ooit heel schrijnend...
Nadelen kunnen zijn de gebroken diensten en bij ons in 24-28 uur echt de max en dan heb je vaak ook nog andere taken dan alleen in de wijk.
Wat ik zo leuk vind aan dit werk is de diversiteit in zorg. Bij de 1 maar 10 minuten voor steunkousen of medicatie bij de ander een uur voor volledige adl of wondzorg.
Daarbij vind ik het gebied waar ik werk prachtig (dorpjes) en de mensen allemaal erg open en vriendelijke. Lekker van de een naar de ander en geen dag is hetzelfde. Oplossingsgericht denken omdat je in de thuissituatie niet altijd alles voorhanden hebt en het vele overleg met verschillende takken in de zorg
Ook de mogelijkheid om door te groeien bijvoorbeeld als werkbegeleiding voor leerlingen of cliënt contact persoon vind ik fijn.
Wat ik nu vaker als minder fijn ervaar zijn de moeilijke casussen van dementerende mensen of mensen met andere toch zwaardere psychische klachten die langer thuis moeten blijven waar dat eigenlijk haast niet meer gaat.
Een uitdaging voor ons en ook interessant maar ook ooit heel schrijnend...
Tralalalala
zondag 30 september 2018 om 14:56
Is hier toch echt prima te combineren met een kleine van 6 maanden.Dwarrel75 schreef: ↑29-09-2018 21:29Ik heb vrij lang in de thuiszorg gewerkt, ben verzorgende IG. Ik vond het leuk. De diversiteit, zien hoe mensen leven in hun eigen omgeving. Soms ook lastig te werken omdat mensen soms geen aanpassingen hebben in de woning. Krappe huiskamers waar je je moet zien te redden met rolstoel of zoiets. Het hangt er ook vanaf hoeveel uren je wilt gaan werken. In de thuiszorg werk je vaak korte dagdelen waardoor het kan zijn dat je gebroken diensten moet werken om toch je uren te halen. Niet handig met kinderen in huis.
Maar over het algemeen goede ervaringen. Ik werk nu intramuraal en moet zeggen dat ik dat pittiger vind. Vooral lichamelijk....veel tilliftenwerk. Maar ik werk nu wel 8 uren per dienst, dus hoef minder vaak naar het werk op en neer.
Tralalalala
zondag 30 september 2018 om 14:58
Loop gewoon eens een keer mee, dan weet je al meer.
Verder al het bovenstaande.
Ik erger mij wel aan het feit dat ik met een groter contract vaak op moet komen dagen. Sta ook heel snel uren in de min. Het is dat ik de doelgroep leuk vind, anders was ik al weg geweest.. Al heeft dat ook met andere zaken te maken en niet alleen met de uren.
Verder al het bovenstaande.
Ik erger mij wel aan het feit dat ik met een groter contract vaak op moet komen dagen. Sta ook heel snel uren in de min. Het is dat ik de doelgroep leuk vind, anders was ik al weg geweest.. Al heeft dat ook met andere zaken te maken en niet alleen met de uren.
maandag 1 oktober 2018 om 13:39
maandag 1 oktober 2018 om 14:07
Ik ben een leerling verpleegkundige in de thuiszorg. Je moet heel zelfstandig en gedisciplineerd zijn om aan je opdrachten te werken. Hou je eigen traject goed bij etc. Bij mij gaat t goed, maar er zijn er genoeg die het niet trekken.Dymphnatam schreef: ↑01-10-2018 08:54Nog een vraag: hoe doen jullie dat met opdrachten voor een opleiding? Begeleiden jullie leerlingen? Studeren jullie zelf? Lukt dat?
Heb je specifieke vragen?
maandag 1 oktober 2018 om 19:09
Maar je kijkt toch van tevoren wie er in de route staan en hoeveel tijd ze hebben? Als ik een, voor mij nieuwe, cliënt zie met een uur of langer, dan bel ik een collega die er vaak komt. En ervaring doe je op door alle "eerste keren" bij een cliënt.Pasebook schreef: ↑01-10-2018 13:39Ik zou er niet aan beginnen. Het zal wel te maken hebben met dat ik bij een grotere aanbieder zat maar de thuiszorg is een grote, onmenselijke chaos. Ik ben zo vaak zonder instructie ingezet bij “zware” gevallen waar ik geen ervaring mee had en mocht het allemaal zelf oplossen.
En er liggen zorgdossier die je eerst leest voordat je zorg gaat verlenen. Anders heb je helemaal geen beeld van wat iemand mankeert en wat de doelen zijn.
“Don’t look back – you’re not going that way.”
maandag 1 oktober 2018 om 20:02
Een van mijn eerste diensten moest ik naar een cliënt met zware afasie. Hij moest mij vertellen hoe hij altijd verzorgd werd. Ging super goed, we hadden onwijs veel schik gehad. Beetje vindingrijk moet je wel zijn.Pasebook schreef: ↑01-10-2018 13:39Ik zou er niet aan beginnen. Het zal wel te maken hebben met dat ik bij een grotere aanbieder zat maar de thuiszorg is een grote, onmenselijke chaos. Ik ben zo vaak zonder instructie ingezet bij “zware” gevallen waar ik geen ervaring mee had en mocht het allemaal zelf oplossen.
maandag 1 oktober 2018 om 20:34
Of de thuiszorg leuk is hangt heel erg af van wat je doet, of je leuke clienten hebt en of je werkgever een beetje goed kan plannen en met je mee denkt.
Toen ik begon met thuiszorg vond ik het erg leuk, leuke clienten enzo maar nu is het soms echt een zooitje op kantoor. Fouten in m'n rooster waardoor ik voor niks bij een client aan de deur sta of er juist verwacht wordt dat ik ga haasten en last minute kan bijspringen. Kan dat niet dan is er gezeur. Heb de afgelopen paar maanden ook wat minder leuke clienten gehad en soms was men vergeten even belangrijke informatie door te geven. Bijvoorbeeld dat iemand zo goed als doof waardoor je dus extra lang aan moet bellen, geen Nederlands kan etc..
Het verdiend ook niet echt geweldig en het is moeilijk om er nog een baan naast te zoeken want dan ben je weer niet flexibel genoeg.
Ik heb trouwens ook helemaal geen contact met collega's, zie er soms eentje fietsen of lopen dus als een client zegt "Anja komt hier normaal gesproken" dan heb ik geen idee wie dat is.
Toen ik begon met thuiszorg vond ik het erg leuk, leuke clienten enzo maar nu is het soms echt een zooitje op kantoor. Fouten in m'n rooster waardoor ik voor niks bij een client aan de deur sta of er juist verwacht wordt dat ik ga haasten en last minute kan bijspringen. Kan dat niet dan is er gezeur. Heb de afgelopen paar maanden ook wat minder leuke clienten gehad en soms was men vergeten even belangrijke informatie door te geven. Bijvoorbeeld dat iemand zo goed als doof waardoor je dus extra lang aan moet bellen, geen Nederlands kan etc..
Het verdiend ook niet echt geweldig en het is moeilijk om er nog een baan naast te zoeken want dan ben je weer niet flexibel genoeg.
Ik heb trouwens ook helemaal geen contact met collega's, zie er soms eentje fietsen of lopen dus als een client zegt "Anja komt hier normaal gesproken" dan heb ik geen idee wie dat is.
maandag 1 oktober 2018 om 20:51
Ik heb er een paar jaar gewerkt maar voor langer vind ik het niets.
-In de zomer is het lekker om op je fiets te stappen en naar het volgende huis te gaan, maar in de winter met kou, wind en regen moet je ook naar buiten. Ik kreeg wel reiskosten(fiets)vergoeding mijn reizen onder diensttijd. Reistijd van meer dan vijf minuten mochten we niet registreren en ging van de tijd van de volgende cliënt af. Was het hier zelf niet mee eens, maar wat doe je eraan? Als je naar een andere wijk moet, ben je echt wel even onderweg.
-Als ik om 07.00 uur moest beginnen, werd van mij verwacht dat ik op dat moment bij de eerste cliënt voor de deur stond. Wel moest ik eerst nog langs het kantoor om spullen op te halen zoals sleutels (loper om overal binnen te komen).
-Cliënten hebben niet altijd alle benodigde spullen in huis. Ze moeten wel zeep en een schone/wegwerp handdoek hebben om je handen te wassen. Heb zelf wel eens iemand gehad met buikgriep (braken en diarree), maar er waren geen mondkapjes, handschoenen, schort, etc. Collega en ik die bij deze cliënt waren, zijn allebei ziek geworden. Maar je loopt ook niet zomaar weg als een cliënt geen familie/hulp heeft en ondertussen de vloerbedekking onder spuugt.
-Als mensen de zorg die dag niet nodig hadden, kon er afgezegd worden. 24 uur van tevoren kost het hen niets en werd je route aangepast (als de planning meewerkt) anders stond je wel eens voor niets aan de deur. De ene keer heb je een route van vijf uur, de andere keer heb je pech en ben je misschien al na twee uur klaar. Je kreeg alleen betaald wat je daadwerkelijk werkte. De gebroken diensten zijn al vaker genoemd. Je werkt bijna nooit acht uur op een dag waardoor veel uren werken onmogelijk wordt. Soms ook bereikbaarheidsdiensten waarin je eigenlijk op kantoor moet blijven.
-Je bent wel alleen aan het werk, maar staat er niet helemaal alleen voor. Je kunt altijd collega's bellen om te vragen om een cliënt op je route over te nemen of ruilen, of hulp te vragen als het nodig is. Als je uitloopt, moet je wel zelf de cliënt op de hoogte brengen.
-Wat van je verwacht wordt, staat beschreven in een zorgplan. Bij de een heb je 10 minuten voor ogen druppelen, bij een ander ben je soms meer dan een uur bezig. Je hebt van alles door elkaar qua leeftijd, fysieke en psychische toestand.
-Leerlingen begeleiden wordt wel gedaan. In het begin ga je samen naar de cliënten, later begeleid je meer op afstand.
Je krijgt er ook wel heel veel moois voor terug, over het algemeen vinden mensen het wel fijn dat je er bent. Sommigen willen na afloop nog even thee drinken of halen ieder weekend taartjes in huis. Soms is het zo vies in huis dat je niets aan durft te nemen.
Niet quoten aub
-In de zomer is het lekker om op je fiets te stappen en naar het volgende huis te gaan, maar in de winter met kou, wind en regen moet je ook naar buiten. Ik kreeg wel reiskosten(fiets)vergoeding mijn reizen onder diensttijd. Reistijd van meer dan vijf minuten mochten we niet registreren en ging van de tijd van de volgende cliënt af. Was het hier zelf niet mee eens, maar wat doe je eraan? Als je naar een andere wijk moet, ben je echt wel even onderweg.
-Als ik om 07.00 uur moest beginnen, werd van mij verwacht dat ik op dat moment bij de eerste cliënt voor de deur stond. Wel moest ik eerst nog langs het kantoor om spullen op te halen zoals sleutels (loper om overal binnen te komen).
-Cliënten hebben niet altijd alle benodigde spullen in huis. Ze moeten wel zeep en een schone/wegwerp handdoek hebben om je handen te wassen. Heb zelf wel eens iemand gehad met buikgriep (braken en diarree), maar er waren geen mondkapjes, handschoenen, schort, etc. Collega en ik die bij deze cliënt waren, zijn allebei ziek geworden. Maar je loopt ook niet zomaar weg als een cliënt geen familie/hulp heeft en ondertussen de vloerbedekking onder spuugt.
-Als mensen de zorg die dag niet nodig hadden, kon er afgezegd worden. 24 uur van tevoren kost het hen niets en werd je route aangepast (als de planning meewerkt) anders stond je wel eens voor niets aan de deur. De ene keer heb je een route van vijf uur, de andere keer heb je pech en ben je misschien al na twee uur klaar. Je kreeg alleen betaald wat je daadwerkelijk werkte. De gebroken diensten zijn al vaker genoemd. Je werkt bijna nooit acht uur op een dag waardoor veel uren werken onmogelijk wordt. Soms ook bereikbaarheidsdiensten waarin je eigenlijk op kantoor moet blijven.
-Je bent wel alleen aan het werk, maar staat er niet helemaal alleen voor. Je kunt altijd collega's bellen om te vragen om een cliënt op je route over te nemen of ruilen, of hulp te vragen als het nodig is. Als je uitloopt, moet je wel zelf de cliënt op de hoogte brengen.
-Wat van je verwacht wordt, staat beschreven in een zorgplan. Bij de een heb je 10 minuten voor ogen druppelen, bij een ander ben je soms meer dan een uur bezig. Je hebt van alles door elkaar qua leeftijd, fysieke en psychische toestand.
-Leerlingen begeleiden wordt wel gedaan. In het begin ga je samen naar de cliënten, later begeleid je meer op afstand.
Je krijgt er ook wel heel veel moois voor terug, over het algemeen vinden mensen het wel fijn dat je er bent. Sommigen willen na afloop nog even thee drinken of halen ieder weekend taartjes in huis. Soms is het zo vies in huis dat je niets aan durft te nemen.
Niet quoten aub
dinsdag 2 oktober 2018 om 05:03
Jij hebt het nu over huishoudelijke hulp. IG draait echt om persoonlijke verzorging en verpleging.Goguma schreef: ↑01-10-2018 20:34Of de thuiszorg leuk is hangt heel erg af van wat je doet, of je leuke clienten hebt en of je werkgever een beetje goed kan plannen en met je mee denkt.
Toen ik begon met thuiszorg vond ik het erg leuk, leuke clienten enzo maar nu is het soms echt een zooitje op kantoor. Fouten in m'n rooster waardoor ik voor niks bij een client aan de deur sta of er juist verwacht wordt dat ik ga haasten en last minute kan bijspringen. Kan dat niet dan is er gezeur. Heb de afgelopen paar maanden ook wat minder leuke clienten gehad en soms was men vergeten even belangrijke informatie door te geven. Bijvoorbeeld dat iemand zo goed als doof waardoor je dus extra lang aan moet bellen, geen Nederlands kan etc..
Het verdiend ook niet echt geweldig en het is moeilijk om er nog een baan naast te zoeken want dan ben je weer niet flexibel genoeg.
Ik heb trouwens ook helemaal geen contact met collega's, zie er soms eentje fietsen of lopen dus als een client zegt "Anja komt hier normaal gesproken" dan heb ik geen idee wie dat is.
“Don’t look back – you’re not going that way.”
dinsdag 2 oktober 2018 om 07:55
Ik heb ook een tijd als thuishulp gewerkt, huishoudelijke dienst maar ook een tijd als verzorgingshulp dus steunkousen en douchen en aankleden.
Hoe leuk ik het ook heb gehad op een gegeven moment was ik het zat.
Ik werd een nummer en de cliënten ook. Volgens de organisatie maakte het niet uit of je naar mevrouw A of naar meneer B ging. Vroeger kregen we ook inderdaad informatie over de situatie maar op het laatst was het “ zoek het maar uit” en in het zorgdossier stond ook amper iets.
En toen kwamen de zelfsturende teams, als je ziek was moest je eerst je cliënten afbellen( dus minstens 2 x Ah kan je echt niet komen , ik krijg bezoek en de ramen moeten gewassen worden etc) en dan moest je collega’s gaan bellen om die mensen over te nemen maar iedereen zat vol en omdat je elkaar amper zag was het gevoel van een team echt niet aanwezig dus niemand wilde invallen.
En dan heb ik net nog niet eens over hoe vaak ik voor een gesloten deur stond. En dat gebeurde ook in de verzorging, stond ik om half 8 ergens voor de douchebeurt maar cliënt lag al twee dagen of langer in het ziekenhuis. Waren ze even vergeten door te geven van de organisatie aan mij. En dit was echt wekelijks aan de gang.
Het werk zelf was leuk, al het gezeik erom heen niet.
Hoe leuk ik het ook heb gehad op een gegeven moment was ik het zat.
Ik werd een nummer en de cliënten ook. Volgens de organisatie maakte het niet uit of je naar mevrouw A of naar meneer B ging. Vroeger kregen we ook inderdaad informatie over de situatie maar op het laatst was het “ zoek het maar uit” en in het zorgdossier stond ook amper iets.
En toen kwamen de zelfsturende teams, als je ziek was moest je eerst je cliënten afbellen( dus minstens 2 x Ah kan je echt niet komen , ik krijg bezoek en de ramen moeten gewassen worden etc) en dan moest je collega’s gaan bellen om die mensen over te nemen maar iedereen zat vol en omdat je elkaar amper zag was het gevoel van een team echt niet aanwezig dus niemand wilde invallen.
En dan heb ik net nog niet eens over hoe vaak ik voor een gesloten deur stond. En dat gebeurde ook in de verzorging, stond ik om half 8 ergens voor de douchebeurt maar cliënt lag al twee dagen of langer in het ziekenhuis. Waren ze even vergeten door te geven van de organisatie aan mij. En dit was echt wekelijks aan de gang.
Het werk zelf was leuk, al het gezeik erom heen niet.
dinsdag 2 oktober 2018 om 12:08
Wit?
Als het dit was: dat weet ik. Alleen ben je als HBH wel langere tijd bij 1 cliënt terwijl je als IG-er juist veel meer kortere momenten hebt.
Hier staat de VP- route bomvol korte momenten van 10-15 minuten.
“Don’t look back – you’re not going that way.”
