Overspannen typisch Nederlands?
donderdag 4 oktober 2018 om 14:33
Ik las van de week dit stuk:
https://www.volkskrant.nl/nieuws-achter ... ~b825be15/
De conclusie van haar is: Zo bezien is dat hoge burn-outpercentage geen probleem, maar een symptoom van een zegenrijk systeem.
Overspannenheid is typisch Nederlands en komt volgens de schrijver vooral omdat we in Nederland juist zo verwend zijn. We werken weinig, en hebben veel regels omtrent ziek zijn die het juist mogelijk maken om even een lekkere burn out te hebben.
Nu ken ik een paar mensen die een burn out hebben gehad, en ik herken dat beeld wat ze beschrijft helemaal niet. Ja volgens de statistieken die zij uit de kast haalt lijkt het allemaal zo, maar de mensen die ik ken en dus zijn ingestort werkten toch knetterhard, zowel werk als privé. Een daarvan raakte daardoor ook haar baan kwijt. Dus tja.
Ook ik heb tijdens tijd in loondienst erg veel stress ervaren. Een privé leven hebben lijkt niet de bedoeling.
Met basisschool kinderen erbij loop je helemaal van hot naar her. De opvang brengt ze niet naar zwemles of voetbal ed. En zwemles kan ineens naar je werkdag verplaatst worden, ook al geef je op dat je die dagen niet kan. En daar had mijn werkgever dus geen begrip voor. Dat leverde bij mij wel stress op ja.
Toen mijn schoonmoeder ziek werd (terminale kanker) hebben alle (schoon) kinderen gedoe gehad om van alles te regelen op het werk. Ze is een jaar erg ziek geweest. Toen ze echt niet meer kon mocht ze gelukkig wel naar een verpleeghuis, maar ja daar kom je toch ook even iedere dag kijken. Gelukkig kon ik als zzp-er makkelijker schuiven.
Ik heb natuurlijk geen idee hoe zoiets dan in het buitenland gaat? Werken ze dan ook gewoon door?
Worden kinderen daar wel naar zwemles e.d. gebracht? Of zijn de mensen in het buitenland gewoon echt veel minder lui en stellen wij ons gewoon erg aan?
Of zijn de artsen te snel met het stellen van een diagnose? En gedraagt de patient zich er dan naar?
Maar ze is nogal stellig; ten opzicht ven andere landen zijn wij heel erg lui. Foei. En dan lopen we ook nog te zielenpoten.
Hoe kan dat toch?
https://www.volkskrant.nl/nieuws-achter ... ~b825be15/
De conclusie van haar is: Zo bezien is dat hoge burn-outpercentage geen probleem, maar een symptoom van een zegenrijk systeem.
Overspannenheid is typisch Nederlands en komt volgens de schrijver vooral omdat we in Nederland juist zo verwend zijn. We werken weinig, en hebben veel regels omtrent ziek zijn die het juist mogelijk maken om even een lekkere burn out te hebben.
Nu ken ik een paar mensen die een burn out hebben gehad, en ik herken dat beeld wat ze beschrijft helemaal niet. Ja volgens de statistieken die zij uit de kast haalt lijkt het allemaal zo, maar de mensen die ik ken en dus zijn ingestort werkten toch knetterhard, zowel werk als privé. Een daarvan raakte daardoor ook haar baan kwijt. Dus tja.
Ook ik heb tijdens tijd in loondienst erg veel stress ervaren. Een privé leven hebben lijkt niet de bedoeling.
Met basisschool kinderen erbij loop je helemaal van hot naar her. De opvang brengt ze niet naar zwemles of voetbal ed. En zwemles kan ineens naar je werkdag verplaatst worden, ook al geef je op dat je die dagen niet kan. En daar had mijn werkgever dus geen begrip voor. Dat leverde bij mij wel stress op ja.
Toen mijn schoonmoeder ziek werd (terminale kanker) hebben alle (schoon) kinderen gedoe gehad om van alles te regelen op het werk. Ze is een jaar erg ziek geweest. Toen ze echt niet meer kon mocht ze gelukkig wel naar een verpleeghuis, maar ja daar kom je toch ook even iedere dag kijken. Gelukkig kon ik als zzp-er makkelijker schuiven.
Ik heb natuurlijk geen idee hoe zoiets dan in het buitenland gaat? Werken ze dan ook gewoon door?
Worden kinderen daar wel naar zwemles e.d. gebracht? Of zijn de mensen in het buitenland gewoon echt veel minder lui en stellen wij ons gewoon erg aan?
Of zijn de artsen te snel met het stellen van een diagnose? En gedraagt de patient zich er dan naar?
Maar ze is nogal stellig; ten opzicht ven andere landen zijn wij heel erg lui. Foei. En dan lopen we ook nog te zielenpoten.
Hoe kan dat toch?
donderdag 4 oktober 2018 om 14:49
Nee, dan ben je efficient.
Gelukkig ben ik heel efficient. Ik werk genoeg om voldoende geld te hebben en ook nog genoeg vrije tijd voor de broodnodige ontspanning. Diepongelukkig zou ik worden van werkweken van 40 uur of meer. Nu ben ik vrij snel tevreden en barst ik niet van de ambitie, dus dat scheelt.
Ik denk dat het voor een hoop mensen iets psychisch is: ze hopen aanzien te krijgen als ze veel werken. In mijn omgeving zie ik dat, maar ik weet niet hoe leidend mijn omgeving is.
donderdag 4 oktober 2018 om 14:53
Ik ken het hele stuk eigenlijk al niet meer serieus nemen na "We werken weinig". Wij staan zowat helemaal onderaan als het gaat om vakantiedagen in Europa, voornamelijk omdat we hier zo weinig feestdagen hebben. Waar vaders in andere landen ook zo'n 3 maanden verlof krijgen is dat hier 3 dagen en het dan nog niet hebben over het feit dat veel werkgevers je niet eens willen als je geen 40 uur komt werken. Ik ken niemand in mijn omgeving buiten mijzelf die parttime werkt. Wat een onzin zeg.
donderdag 4 oktober 2018 om 14:53
Laat ik beginnen met dat ik het niet volledig eens ben met het artikel, al ken ik persoonlijk wel een paar mensen die 'makkelijk' thuiszitten en niet heel hard hun best doen om weer aan de slag te komen. Ze lezen op internet wat burn-out inhoudt en dreunen dit leuk op bij de bedrijfsarts. En zo nu en dan wordt er dus blijkbaar ingetrapt. Maar dat terzijde, rotte appels heb je overal. Daarnaast heeft een burn-out ook zeker niet alleen maar met 'hard' werken te maken.
Verder denk ik dat het niet zozeer een Nederlands probleem is, als wel een Westers probleem. Want we moeten erg veel, zowel van onze werkgevers als van onszelf. En dan loop je inderdaad het risico jezelf voorbij te lopen.
Verder denk ik dat het niet zozeer een Nederlands probleem is, als wel een Westers probleem. Want we moeten erg veel, zowel van onze werkgevers als van onszelf. En dan loop je inderdaad het risico jezelf voorbij te lopen.
anoniem_367599 wijzigde dit bericht op 04-10-2018 14:58
24.82% gewijzigd
donderdag 4 oktober 2018 om 14:55
De mensen die ik ken die een burn-out hebben of hebben gehad waren zeker geen keiharde werkers. In ieder geval niet harder dan een ander. De ene collega werkte drie dagen, maar was gewoon ontevreden met de inhoud van haar werk en wist niet wat ze wél wilde. Daarnaast draaide ze thuis voor vrijwel alles op, omdat haar vent echt niet minder kon werken. Door hun kind sliep ze slecht en voilá: burn out. Tussen twee burn outs door heeft ze nog wel een tweede gekregen. De andere collega werkt vier dagen en trekt zich alles heel erg aan. Als er iets niet loopt zoals ze wil, gaat ze smijten met dingen. Daarnaast gaat ze erover piekeren, slaapt ze slecht enz enz. Nu werkt ze dus weer halve dagen, wil ze niet meer ingezet worden op grote projecten etc etc. Ze wordt hier van alle gemakken voorzien, maar ze legt zichzelf een druk op die niet hanteerbaar is voor haar.Gelukspopje schreef: ↑04-10-2018 14:33(...)Nu ken ik een paar mensen die een burn out hebben gehad, en ik herken dat beeld wat ze beschrijft helemaal niet. Ja volgens de statistieken die zij uit de kast haalt lijkt het allemaal zo, maar de mensen die ik ken en dus zijn ingestort werkten toch knetterhard, zowel werk als privé. Een daarvan raakte daardoor ook haar baan kwijt. Dus tja.
(...)
Ik denk echt dat het meer te maken heeft met een bepaalde mentaliteit (zaken niet los kunnen laten) of onvrede/frustratie dan met daadwerkelijk hard werken.
Ik ben het hiermee wel eens: "(...) Je kán je hier ziek melden, zonder meteen aanstelling en inkomen op het spel te zetten. Je wordt liefdevol behandeld zonder dat je failliet gaat aan de doktersrekening, je hebt meestal gewoon inkomen, en als het weer beter gaat, mag je vaak kalmpjes reïntegreren.(...)
En het is fijn dat er op die manier met collega's met een burn out wordt omgegaan, maar met knetterhard werken heeft het alleen weinig te maken.
donderdag 4 oktober 2018 om 14:58
Oke dus jij vindt dit niet hard werken?nessemeisje schreef: ↑04-10-2018 14:55De mensen die ik ken die een burn-out hebben of hebben gehad waren zeker geen keiharde werkers. In ieder geval niet harder dan een ander. De ene collega werkte drie dagen, maar was gewoon ontevreden met de inhoud van haar werk en wist niet wat ze wél wilde. Daarnaast draaide ze thuis voor vrijwel alles op, omdat haar vent echt niet minder kon werken. Door hun kind sliep ze slecht en voilá: burn out. Tussen twee burn outs door heeft ze nog wel een tweede gekregen. De andere collega werkt vier dagen en trekt zich alles heel erg aan. Als er iets niet loopt zoals ze wil, gaat ze smijten met dingen. Daarnaast gaat ze erover piekeren, slaapt ze slecht enz enz. Nu werkt ze dus weer halve dagen, wil ze niet meer ingezet worden op grote projecten etc etc. Ze wordt hier van alle gemakken voorzien, maar ze legt zichzelf een druk op die niet hanteerbaar is voor haar.
Ik denk echt dat het meer te maken heeft met een bepaalde mentaliteit (zaken niet los kunnen laten) of onvrede/frustratie dan met daadwerkelijk hard werken.
Ik ben het hiermee wel eens: "(...) Je kán je hier ziek melden, zonder meteen aanstelling en inkomen op het spel te zetten. Je wordt liefdevol behandeld zonder dat je failliet gaat aan de doktersrekening, je hebt meestal gewoon inkomen, en als het weer beter gaat, mag je vaak kalmpjes reïntegreren.(...)
En het is fijn dat er op die manier met collega's met een burn out wordt omgegaan, maar met knetterhard werken heeft het alleen weinig te maken.
Is hard werken alleen weken in loondienst in jouw ogen?
Die andere collega had zo te lezen gewoon persoonlijke problemen.
donderdag 4 oktober 2018 om 14:59
Dat zegt ze toch ook?????? En dat het eerder aan een bepaalde mentaliteit ligt dan aan hard werken? Want dat is in de meeste gevallen waar. Perfectionistisch, onvrede, dingen uit verleden waardoor je een bepaald patroon blijft volgen, ja-knikken enz.Gelukspopje schreef: ↑04-10-2018 14:58Oke dus jij vindt dit niet hard werken?
Is hard werken alleen weken in loondienst in jouw ogen?
Die andere collega had zo te lezen gewoon persoonlijke problemen.
anoniem_367599 wijzigde dit bericht op 04-10-2018 15:03
29.47% gewijzigd
donderdag 4 oktober 2018 om 15:01
Dat zeg ik dus ook. Het had dus niets te maken met knetterhard werken. Wel met onvrede.Gelukspopje schreef: ↑04-10-2018 14:58Oke dus jij vindt dit niet hard werken?
Is hard werken alleen weken in loondienst in jouw ogen?
Die andere collega had zo te lezen gewoon persoonlijke problemen.
donderdag 4 oktober 2018 om 15:04
Ik lees het stuk heel anders.
Namelijk dat als jij je baan verliest, daarmee je inkomen, je huis, je leven. Er dus geen tijd is om ziek te zijn. En of het nou of een burn-out gaat, een griepje of een ernstige aandoening waarvoor je naar het ziekenhuis moet Het hier goed genoeg geregeld is dat je de mogelijkheid hebt om jezelf ziek te melden zonder nadelige gevolgen.
Namelijk dat als jij je baan verliest, daarmee je inkomen, je huis, je leven. Er dus geen tijd is om ziek te zijn. En of het nou of een burn-out gaat, een griepje of een ernstige aandoening waarvoor je naar het ziekenhuis moet Het hier goed genoeg geregeld is dat je de mogelijkheid hebt om jezelf ziek te melden zonder nadelige gevolgen.
Wanhoop is een zwart leren jasje is dat iedereen goed staat; terwijl hoop een rose jurkje met ruches is tot boven je knie, waarin niemand gezien wil worden.
donderdag 4 oktober 2018 om 15:05
Ik denk niet dat het typisch Nederlands is. Daarnaast hebben andere landen zoals bv Duitsland veel meer preventieve zorg. Als het je teveel wordt kun je een 6 of 8 weken op kuur. Om weer tot rust en tot jezelf te komen.
Zo is het in Duitsland ook per wet verboden om als werkgever een werknemer te benaderen na werktijd. Mails die een baas stuurt na werktijd, worden automatisch geblokkeerd.
Dat zorgt voor een veel betere werk- prive balans.
Zo is het in Duitsland ook per wet verboden om als werkgever een werknemer te benaderen na werktijd. Mails die een baas stuurt na werktijd, worden automatisch geblokkeerd.
Dat zorgt voor een veel betere werk- prive balans.
When the missionaries came to Africa they had the Bible and we had the land. They said "Let us pray." We closed our eyes. When we opened them we had the Bible and they had the land.
Desmond Tutu
Desmond Tutu
donderdag 4 oktober 2018 om 15:11
Nou drie dagen werken en alleen voor je kind zorgen, die slecht slaapt, vind ik dus wel hard werken.nessemeisje schreef: ↑04-10-2018 15:01Dat zeg ik dus ook. Het had dus niets te maken met knetterhard werken. Wel met onvrede.
En onvrede erbij maakt het allemaal nog zwaarder.
Ik geloof wel dat veel stress uit onvrede komt, maar hoe komt het dan dat het vaker in NL gebeurt dan in de omringende landen?
Melden wij ons eerder ziek omdat het kan. Werken ze zich in het buitenland dan dood?
Ik lees in haar stukje heel erg dat wij hier profiteren van de situatie en dat valt mij een beetje verkeerd geloof ik. Terwijl ik als zzp-er nergens van kan profiteren.
Ik heb een paar keer ziek toch doorgewerkt omdat het af moest, en daar heb ik echt nog lang last van gehad. Een keer werd een verkoudheid een voorhoofd holte ontsteking, Nou toen moest ik toch echt plat. Of werken ze in andere landen dan toch door?
donderdag 4 oktober 2018 om 15:12
Ik heb ooit in een team gezeten dat verplicht op 'ziektecursus' moest omdat het verzuim te hoog was. Dat we een baas hadden die iedereen gek maakte, werd maar even buiten beschouwing gelaten.
Het was de meest bizarre cursus die ik ooit gevolgd heb. We werden er allemaal ongelooflijk melig van. Moesten we in telefoongesprekken voordoen hoe we ons ziek melden. Ging de cursusleider vervolgens zeggen dat 'uitzieken' een Nederlands woord was dat in geen enkele taal te vertalen was. Hoe kwam dat toch?
'In Japan, daar is het ziekteverzuim bijna nul! Hoe kan het dan dat het bij jullie zo hoog is?'
Ja duh, in Japan word je ontslagen als je je ziek meldt. En Japans is nou weer de enige taal ter wereld met een woord voor 'dood door overwerk'...
Het was de meest bizarre cursus die ik ooit gevolgd heb. We werden er allemaal ongelooflijk melig van. Moesten we in telefoongesprekken voordoen hoe we ons ziek melden. Ging de cursusleider vervolgens zeggen dat 'uitzieken' een Nederlands woord was dat in geen enkele taal te vertalen was. Hoe kwam dat toch?
'In Japan, daar is het ziekteverzuim bijna nul! Hoe kan het dan dat het bij jullie zo hoog is?'
Ja duh, in Japan word je ontslagen als je je ziek meldt. En Japans is nou weer de enige taal ter wereld met een woord voor 'dood door overwerk'...
donderdag 4 oktober 2018 om 15:16
Wat ik zie bij collega's die parttime werken is dat die op de dagen dat ze werken vaak tot laat nog bezig zijn om het werk af te krijgen (niet iedere baan leent zich even goed om parttime te werken). Bij collega's in het buitenland (waar 5 dagen per week werken toch de norm is) zie ik dat niet. Daar is vrijwel iedereen na 18.00 offline.Gelukspopje schreef: ↑04-10-2018 14:33Overspannenheid is typisch Nederlands en komt volgens de schrijver vooral omdat we in Nederland juist zo verwend zijn. We werken weinig, en hebben veel regels omtrent ziek zijn die het juist mogelijk maken om even een lekkere burn out te hebben.
Wellicht dat dit een oorzaak is.
donderdag 4 oktober 2018 om 15:20
Het zal best hard werken zijn, maar niet knetterhard. Er zijn mensen die veel harder werken en die krijgen geen burn out. Het heeft meer te maken met belastbaarheid. Mijn collega was kennelijk minder belastbaar. Dat kan. Maar ze krijgt ook alle ruimte om minder belastbaar te zijn.Gelukspopje schreef: ↑04-10-2018 15:11Nou drie dagen werken en alleen voor je kind zorgen, die slecht slaapt, vind ik dus wel hard werken.
En onvrede erbij maakt het allemaal nog zwaarder.
(...)
Toen ik in de horeca werkte had ik een 0 urencontract. Niet werken = geen geld. Dan werk je wel door hoor.
donderdag 4 oktober 2018 om 15:25
Maar als werknemer in loondienst kan je er wel van profiteren. En geef ze de kost niet die wel om iedere poep en scheet thuisblijven. Of even bij moeten slapen. En voorhoofdsholteontsteking is geen burn-out he? En daar ging het artikel over. En ik denk best dat ze in landen waar ze niet zo'n mooi systeem hebben als hier, de mensen echt wel doorwerken. Niet werken = geen geld.Gelukspopje schreef: ↑04-10-2018 15:11Nou drie dagen werken en alleen voor je kind zorgen, die slecht slaapt, vind ik dus wel hard werken.
En onvrede erbij maakt het allemaal nog zwaarder.
Ik geloof wel dat veel stress uit onvrede komt, maar hoe komt het dan dat het vaker in NL gebeurt dan in de omringende landen?
Melden wij ons eerder ziek omdat het kan. Werken ze zich in het buitenland dan dood?
Ik lees in haar stukje heel erg dat wij hier profiteren van de situatie en dat valt mij een beetje verkeerd geloof ik. Terwijl ik als zzp-er nergens van kan profiteren.
Ik heb een paar keer ziek toch doorgewerkt omdat het af moest, en daar heb ik echt nog lang last van gehad. Een keer werd een verkoudheid een voorhoofd holte ontsteking, Nou toen moest ik toch echt plat. Of werken ze in andere landen dan toch door?
anoniem_367599 wijzigde dit bericht op 04-10-2018 15:45
0.63% gewijzigd
donderdag 4 oktober 2018 om 15:27
Hier heb je denk ik een goed punt te pakken. Misschien kan niet iedereen (dus ook Nederlanders) die Nederlandse efficiëntie even goed aan?
Ik zie ook vaak dat mensen die niet een stapje extra willen doen meteen afgezeken worden. Heb je een taak die niet binnen je uren past en voer je die dus niet uit? Dat is oneerlijk tegenover je collega's!
Terwijl het toch echt het probleem van de werkgever is wanneer iedereen zich gewoon aan zijn uren zou houden in plaats van onbetaalde uren te maken.
The burning desire to live and roam free, it shines in the dark and it grows within me.
donderdag 4 oktober 2018 om 15:28
Omdat het kan, voel je je eerder te ziek om nog te kunnen werken.nessemeisje schreef: ↑04-10-2018 15:20Het zal best hard werken zijn, maar niet knetterhard. Er zijn mensen die veel harder werken en die krijgen geen burn out. Het heeft meer te maken met belastbaarheid. Mijn collega was kennelijk minder belastbaar. Dat kan. Maar ze krijgt ook alle ruimte om minder belastbaar te zijn.
Toen ik in de horeca werkte had ik een 0 urencontract. Niet werken = geen geld. Dan werk je wel door hoor.
Prive problemen spelen vaak ook een grote rol in het overbelast voelen.
donderdag 4 oktober 2018 om 15:30
Ik denk het niet. Ik denk dat we in de westerse steeds meer willen, steeds groter, steeds meer. En uiteraard niet iedereen... De lat wordt hoog gelegd en zelf leggen wij 'm regelmatig nog iets hoger.
anoniem_367599 wijzigde dit bericht op 04-10-2018 15:32
23.69% gewijzigd
donderdag 4 oktober 2018 om 15:30
Wat wilden ze dan bereiken? Dat je zegt dat je nog steeds met 39 graden koorts op bed ligt ipv dat je zegt dat je aan t uitzieken bent? Ik zou overspannen raken van zo'n cursus.Jest schreef: ↑04-10-2018 15:12Ik heb ooit in een team gezeten dat verplicht op 'ziektecursus' moest omdat het verzuim te hoog was. Dat we een baas hadden die iedereen gek maakte, werd maar even buiten beschouwing gelaten.
Het was de meest bizarre cursus die ik ooit gevolgd heb. We werden er allemaal ongelooflijk melig van. Moesten we in telefoongesprekken voordoen hoe we ons ziek melden.
Ging de cursusleider vervolgens zeggen dat 'uitzieken' een Nederlands woord was dat in geen enkele taal te vertalen was. Hoe kwam dat toch?
'In Japan, daar is het ziekteverzuim bijna nul! Hoe kan het dan dat het bij jullie zo hoog is?'
Ja duh, in Japan word je ontslagen als je je ziek meldt. En Japans is nou weer de enige taal ter wereld met een woord voor 'dood door overwerk'...