Hond met artrose
woensdag 3 oktober 2018 om 11:31
Onze hond (American Stafford) van 10 jaar heeft artrose. Een aantal jaar geleden in heupen vastgesteld, het ging nog een tijdje goed, hij werd wel langzamer en had moeite met opstaan. Ondertussen zijn ook zijn voorpoten aangetast, 1 poot is dik en begint te vervormen. Hij krijgt nu pijnstillers/ontstekingsremmers. De volgende, en laatste, stap zijn injecties met cortisone. Heeft iemand hier enige ervaring mee, eventueel hulpmiddeltjes om het voor hem draaglijk te houden. Ik ben er (voorlopig) nog niet aan toe om afscheid van hem te nemen. Dankjewel!!
donderdag 4 oktober 2018 om 22:27
Een mens is geen dier.
Een mens kan voor zichzelf spreken, een dier is afhankelijk van zijn/haar baasje.
donderdag 4 oktober 2018 om 22:36
Maar een dier kan zich uiten. En baasje hoort dat te signaleren en correct te interpreteren. Ik vind niet dat jij veel respect voor dieren hebt. Zodra ze iets mankeren vind je maar dat ze opgeruimd moeten worden. Dat schiet mij in het verkeerde keelsgat.
Net zoals er bij mensen verschillen zijn in incasseringsvermogen, is dat ook bij dieren.
De een kan veel hebben en ziet nog steeds het licht. Maar de ander geeft het op. Je moet goed het verschil zien. En daarvoor moet je je dier goed kennen, en goed observeren. Vertel eens, hoe doe jij dat, de hond van de ts dusdanig observeren dat jij het beter weet dan zij?
iones wijzigde dit bericht op 04-10-2018 22:40
49.16% gewijzigd
donderdag 4 oktober 2018 om 23:53
Ik heb buren gehad die een stokoude poes hadden, iets van 21 ofzo.
Het beestje werd overduidelijk dement. 1 stap in de achtertuin, en ze wist al niet meer waar ze was.
Het ging allemaal nog wel prima totdat ze haar behoeftes op de meest vreemde plaatsen ging doen, en ze haar brokjes/voer in haar kattenbak ging begraven.
Mijn buren irriteerde zich kapot aan al die uitwerpselen en ze kreeg al snel een afspraak bij de dierenarts.. om nooit meer terug te keren.
Ik vond dat wel hard hoor!
Ze lag nog zo vaak lekker op de bank te spinnen, kopjes te geven en te kroelen.
Heel veel mensen hebben geen zin in de extra kosten en de ongemakken die een ouder wordend dier met zich mee kan brengen.
Dan liever het gooien op een 'dier onwaardig bestaan' en je bent er vanaf!
Het beestje werd overduidelijk dement. 1 stap in de achtertuin, en ze wist al niet meer waar ze was.
Het ging allemaal nog wel prima totdat ze haar behoeftes op de meest vreemde plaatsen ging doen, en ze haar brokjes/voer in haar kattenbak ging begraven.
Mijn buren irriteerde zich kapot aan al die uitwerpselen en ze kreeg al snel een afspraak bij de dierenarts.. om nooit meer terug te keren.
Ik vond dat wel hard hoor!
Ze lag nog zo vaak lekker op de bank te spinnen, kopjes te geven en te kroelen.
Heel veel mensen hebben geen zin in de extra kosten en de ongemakken die een ouder wordend dier met zich mee kan brengen.
Dan liever het gooien op een 'dier onwaardig bestaan' en je bent er vanaf!
vrijdag 5 oktober 2018 om 00:27
Lekker makkelijke oordelen geef je.Pindakaasjes schreef: ↑04-10-2018 23:53
Heel veel mensen hebben geen zin in de extra kosten en de ongemakken die een ouder wordend dier met zich mee kan brengen.
Dan liever het gooien op een 'dier onwaardig bestaan' en je bent er vanaf!
Als de dierenarts ons vertelde, dat er niets meer aan de ziekte te doen was (kanker), dan pas lieten wij een dier inslapen.
Extra medische kosten maakten ons niets uit, wij betaalden graag voor dure medicijnen als het beestje er zich beter door ging voelen.
Maar wij zijn geen mensen die eindeloos met een dier blijven rond sollen.
Wij zouden een beestje niet laten bestralen of laten opereren bij kanker, omdat zulke behandelingen niet bijdragen tot een prettig leven voor het dier. Het belang van de eigenaar gaat vaak voor (vermomd als dierenliefde): die kan het beestje niet missen en onderwerpt het dan aan dure, vaak zinloze behandelingen.
Ik hield te veel van onze honden en katten om ze dat aan te willen doen.
vrijdag 5 oktober 2018 om 03:06
Het geeft maar weer aan hoe weinig verstand van zaken je hebt. Er zijn zeer veel behandelingen tegenwoordig mogelijk bij dieren met kanker die grote impact hebben op de levensverwachting en weinig bijwerkingen geven voor het dier. Maar gelukkig hou jíj te veel van je dieren daarvoor.karin6789 schreef: ↑05-10-2018 00:27Lekker makkelijke oordelen geef je.
Als de dierenarts ons vertelde, dat er niets meer aan de ziekte te doen was (kanker), dan pas lieten wij een dier inslapen.
Extra medische kosten maakten ons niets uit, wij betaalden graag voor dure medicijnen als het beestje er zich beter door ging voelen.
Maar wij zijn geen mensen die eindeloos met een dier blijven rond sollen.
Wij zouden een beestje niet laten bestralen of laten opereren bij kanker, omdat zulke behandelingen niet bijdragen tot een prettig leven voor het dier. Het belang van de eigenaar gaat vaak voor (vermomd als dierenliefde): die kan het beestje niet missen en onderwerpt het dan aan dure, vaak zinloze behandelingen.
Ik hield te veel van onze honden en katten om ze dat aan te willen doen.
vrijdag 5 oktober 2018 om 08:24
De behandeling van kanker bij dieren heeft idd veel minder impact op hen dan dezelfde behandeling op de mens zou hebben.
Maar ik heb er ook wel eens voor gekozen een oudere poes met kanker te laten gaan. Ik had haar de behandeling graag gegund en de kosten waren ook geen probleem, maar dat beestje was echt doodsbang buiten huis. Complete paniek incl niet eten/drinken/slapen en janken, en dat zo 2 weken lang. Dan mag de behandeling op zich nog zo meevallen, maar al die stress gun je zo’n beestje dan ook niet meer.
Maar ik heb er ook wel eens voor gekozen een oudere poes met kanker te laten gaan. Ik had haar de behandeling graag gegund en de kosten waren ook geen probleem, maar dat beestje was echt doodsbang buiten huis. Complete paniek incl niet eten/drinken/slapen en janken, en dat zo 2 weken lang. Dan mag de behandeling op zich nog zo meevallen, maar al die stress gun je zo’n beestje dan ook niet meer.
vrijdag 5 oktober 2018 om 12:21
Maar dan is de optelsom anders, dan zou ik het ook niet doen.Nummer*Zoveel schreef: ↑05-10-2018 08:24De behandeling van kanker bij dieren heeft idd veel minder impact op hen dan dezelfde behandeling op de mens zou hebben.
Maar ik heb er ook wel eens voor gekozen een oudere poes met kanker te laten gaan. Ik had haar de behandeling graag gegund en de kosten waren ook geen probleem, maar dat beestje was echt doodsbang buiten huis. Complete paniek incl niet eten/drinken/slapen en janken, en dat zo 2 weken lang. Dan mag de behandeling op zich nog zo meevallen, maar al die stress gun je zo’n beestje dan ook niet meer.
vrijdag 5 oktober 2018 om 17:11
Karin, ik denk dat kanker een hele andere diagnose is als artrose. Met artrose kan een hond nog steeds veel kwaliteit van leven hebben. Als ik kijk dat onze lab, met al 4 jr artrose waar ook hele slechte dagen bij zaten, een maand voor zijn dood nog over het strand rende doordat de behandeling met een andere pijnstiller aansloeg (en CBD druppels), dan snap ik heel goed dat TO graag nog wat wil proberen.karin6789 schreef: ↑05-10-2018 00:27Lekker makkelijke oordelen geef je.
Als de dierenarts ons vertelde, dat er niets meer aan de ziekte te doen was (kanker), dan pas lieten wij een dier inslapen.
Extra medische kosten maakten ons niets uit, wij betaalden graag voor dure medicijnen als het beestje er zich beter door ging voelen.
Maar wij zijn geen mensen die eindeloos met een dier blijven rond sollen.
Wij zouden een beestje niet laten bestralen of laten opereren bij kanker, omdat zulke behandelingen niet bijdragen tot een prettig leven voor het dier. Het belang van de eigenaar gaat vaak voor (vermomd als dierenliefde): die kan het beestje niet missen en onderwerpt het dan aan dure, vaak zinloze behandelingen.
Ik hield te veel van onze honden en katten om ze dat aan te willen doen.
Onze eerste hond had kanker, wat erg progressief was en ook ongeneselijk. Voor hem konden we de beslissing veel makkelijker nemen.
vrijdag 5 oktober 2018 om 17:30
Als een poes van 21 mijn banken en kleden onder zou gaan piesen, dan zou ik er trouwens ook wel klaar mee zijn.Pindakaasjes schreef: ↑04-10-2018 23:53Ik heb buren gehad die een stokoude poes hadden, iets van 21 ofzo.
Het beestje werd overduidelijk dement. 1 stap in de achtertuin, en ze wist al niet meer waar ze was.
Het ging allemaal nog wel prima totdat ze haar behoeftes op de meest vreemde plaatsen ging doen, en ze haar brokjes/voer in haar kattenbak ging begraven.
Mijn buren irriteerde zich kapot aan al die uitwerpselen en ze kreeg al snel een afspraak bij de dierenarts.. om nooit meer terug te keren.
Ik vond dat wel hard hoor!
Waarom is het zo vreselijk om een oude kat op die leeftijd in te laten slapen?
vrijdag 5 oktober 2018 om 19:54
vrijdag 5 oktober 2018 om 19:57
Dat is zo'n dooddoener he!
Alsof dieren niet in staat zijn zichzelf uit te drukken! Als je niet kunt lezen wat een dier doormaakt, in zijn lichaamsgedrag en ogen. Dieren hebben emoties en dat laten ze écht wel zien! En als je je eigen dier correct kunt lezen, dan moet dat niet "interpreteren" genoemd worden.
Dat is niet mijn interpretatie!karin6789 schreef: ↑05-10-2018 00:27Lekker makkelijke oordelen geef je.
Als de dierenarts ons vertelde, dat er niets meer aan de ziekte te doen was (kanker), dan pas lieten wij een dier inslapen.
Extra medische kosten maakten ons niets uit, wij betaalden graag voor dure medicijnen als het beestje er zich beter door ging voelen.
Maar wij zijn geen mensen die eindeloos met een dier blijven rond sollen.
Wij zouden een beestje niet laten bestralen of laten opereren bij kanker, omdat zulke behandelingen niet bijdragen tot een prettig leven voor het dier. Het belang van de eigenaar gaat vaak voor (vermomd als dierenliefde): die kan het beestje niet missen en onderwerpt het dan aan dure, vaak zinloze behandelingen.
Ik hield te veel van onze honden en katten om ze dat aan te willen doen.
Het riekt meer naar "opruimen die handel". Geen moeite er meer voor willen doen.
vrijdag 5 oktober 2018 om 20:43
Afschuwelijk arme kat die niet meer weet hoe of waar. Wat een naar verhaal ik krijg er een rotgevoel van. Ze zal zich niet prettig hebben gevoeld. Ik had m al veel eerder laten gaan. Dieren hoeven niet te lijden zoals wij mensen. Ik heb als trimster heel erg veel dierenleed gezien. Heel veel dieren die voor het baasje leefden en niet omdat ze het zo leuk hadden.
Veel sterkte met je amstaf. Als je hem goed op pijnstilling hebt staan kan hij best nog mee. Zorg dat hij niet te dik staat en niet teveel gewicht mee moet slepen.
Veel sterkte met je amstaf. Als je hem goed op pijnstilling hebt staan kan hij best nog mee. Zorg dat hij niet te dik staat en niet teveel gewicht mee moet slepen.