Relaties
alle pijlers
Vasectomie partner
zondag 21 oktober 2018 om 03:24
Hoi,
Ik wil graag even mijn hart luchten.
Sinds 2 jaar heb ik een fantastisch leuke relatie.
Mijn vriend is 38 en ik 30.
Hij heeft 2 kinderen uit een eerder huwelijk van 9 & 7.
Deze wonen 24 dagen per maand fulltime bij ons.
Het legt enigszins druk op mijn vriend omdat hij een lichte vorm van autisme heeft.
Ik wil nog heel graag een kindje en droom er al heel lang van om moeder te worden.
Ook al voelen die andere 2 ook wel als eigen er is toch nooit een Moederdag en ik mag niet bij oudergesprekken etc zijn.
Nu heeft hij besloten een vasectomie te willen omdat hij 2 druk genoeg vind.
Ik heb het er heel moeilijk mee wat zich uit in huilbuien en onzekerheid.
Ben ik niet goed genoeg?,kan ik dit accepteren nooit een eigen kind?
Stel je voor hij gaat over 10 jaar bij me weg dan kan ik geen kinderen meer krijgen en is de kans verkeken...
Het voeld als falen
Ik wil niet bij hem weg..
Maar ik heb het echt zwaar...
Ik dacht ook echt na de operatie verwacht je dat ik je help?? Crepeer maar.
Hoe kan ik hier mee omgaan en word dit nog beter?
Ik wil graag even mijn hart luchten.
Sinds 2 jaar heb ik een fantastisch leuke relatie.
Mijn vriend is 38 en ik 30.
Hij heeft 2 kinderen uit een eerder huwelijk van 9 & 7.
Deze wonen 24 dagen per maand fulltime bij ons.
Het legt enigszins druk op mijn vriend omdat hij een lichte vorm van autisme heeft.
Ik wil nog heel graag een kindje en droom er al heel lang van om moeder te worden.
Ook al voelen die andere 2 ook wel als eigen er is toch nooit een Moederdag en ik mag niet bij oudergesprekken etc zijn.
Nu heeft hij besloten een vasectomie te willen omdat hij 2 druk genoeg vind.
Ik heb het er heel moeilijk mee wat zich uit in huilbuien en onzekerheid.
Ben ik niet goed genoeg?,kan ik dit accepteren nooit een eigen kind?
Stel je voor hij gaat over 10 jaar bij me weg dan kan ik geen kinderen meer krijgen en is de kans verkeken...
Het voeld als falen
Ik wil niet bij hem weg..
Maar ik heb het echt zwaar...
Ik dacht ook echt na de operatie verwacht je dat ik je help?? Crepeer maar.
Hoe kan ik hier mee omgaan en word dit nog beter?
donderdag 25 oktober 2018 om 04:27
Dat het een plekje geven dat hij deze (overigens verstandige denk ik) keuze maakt nog niet gelukt is, dat is logisch. Maar ik bedoelde dus met mijn vraag: je hebt nu dus echt besloten bij hem te blijven en je kinderwens op te geven? Zo leest het nu wel namelijk.
Sterkte beiden overigens morgen (vandaag). De een met fysiek herstellen, de ander met de verwerking van de teleurstelling.
Sterkte beiden overigens morgen (vandaag). De een met fysiek herstellen, de ander met de verwerking van de teleurstelling.
donderdag 25 oktober 2018 om 07:30
Daniella88 schreef: ↑25-10-2018 01:30Het is weleens besproken maar had de illusie dat het wel over zou waaien.
In den beginne hield hij me voor wel kids erbij te willen
Dus hij heeft in het begin wel eens gezegd dat hij nog kinderen wilde, is daar op terug gekomen. Hij vind de zorg over de 2 die hij heeft al zwaar, hij heeft autisme.
Dat is besproken maar jij dacht dat het wel over zou waaien.
Omdat jij hem niet serieus neemt gaat hij een vasectomie regelen.
Ik snap hem wel. Je luister niet als hij aangeeft toch niet te willen en denkt dat het wel overwaait .
Tja, mensen mogen zich bedenken.
Ik lees dat hij al geweest is ondertussen.
Ik hoop dat het voor jou de beste keus is geweest om te blijven. Maar goed ook jij kan je nog bedenken en toch kiezen voor een andere man. Of een kind zonder man. Succes.
donderdag 25 oktober 2018 om 10:04
Je hebt nu al drie keer genoemd dat je het zo erg vindt nooit een moederdag te hebben. Werkelijk? 
Dat gezegd hebbende, zou ik de komende tijd nog maar eens goed overwegen of dit werkelijk is wat je wil.
Je hebt een grote kinderwens, die met deze man nooit in vervulling zal gaan. Je bent 30, nog jong genoeg om in een nieuwe relatie kinderen te krijgen.
Dat gezegd hebbende, zou ik de komende tijd nog maar eens goed overwegen of dit werkelijk is wat je wil.
Je hebt een grote kinderwens, die met deze man nooit in vervulling zal gaan. Je bent 30, nog jong genoeg om in een nieuwe relatie kinderen te krijgen.
donderdag 25 oktober 2018 om 11:09
Hij heeft je volgens mij niets "voorgehouden", dat zou namelijk doen vermoeden dat hij heel bewust tegen je gelogen heeft. En dat vind ik tegenstrijdig met je bovenstaande reactie.Daniella88 schreef: ↑25-10-2018 01:45Hij gaf aan wel te willen.
Maar de kids worden nu ouder en lastiger
Hoe kut het ook is voor jou, hij is dus van gedachte veranderd omdat hij de verdere opvoeding onderschat heeft
Als je echt de angst hebt om gedumpt te worden en ineens een heel gezin kwijt te raken, dan zou ik het daar met je vriend over hebben.
Misschien helpt het om te beslissen als je zijn kijk op die hypothetische situatie hoort. En kun je kiezen voor een rooskleurigere hypothetische toekomst met een "eigen" gezin
donderdag 25 oktober 2018 om 11:21
Viel me ook op. Ik denk dat Moederdag een van de meest sufste dingen is mijn moederschap is eerlijk gezegd
De Wet van Wuiles: hoe langer de OP, hoe kleiner de kans op een duurzame relatie.
donderdag 25 oktober 2018 om 11:24
On-topic.
Ik denk dat je serieus moet overwegen om je relatie te beëindigen als je kinderwens zo groot is.
Ik vrees dat je anders over tien of vijftien jaar met spijt/pijn terug zult kijken op de keuzes die je nu maakt. En mogelijk blijft jouw gevoel van verwijten naar je vriend iets dat tussen jullie tweeën in blijft staan.
Ik denk dat je serieus moet overwegen om je relatie te beëindigen als je kinderwens zo groot is.
Ik vrees dat je anders over tien of vijftien jaar met spijt/pijn terug zult kijken op de keuzes die je nu maakt. En mogelijk blijft jouw gevoel van verwijten naar je vriend iets dat tussen jullie tweeën in blijft staan.
De Wet van Wuiles: hoe langer de OP, hoe kleiner de kans op een duurzame relatie.
donderdag 25 oktober 2018 om 11:43
Framberry schreef: ↑25-10-2018 11:09Hij heeft je volgens mij niets "voorgehouden", dat zou namelijk doen vermoeden dat hij heel bewust tegen je gelogen heeft. En dat vind ik tegenstrijdig met je bovenstaande reactie.
Hoe kut het ook is voor jou, hij is dus van gedachte veranderd omdat hij de verdere opvoeding onderschat heeft
Als je echt de angst hebt om gedumpt te worden en ineens een heel gezin kwijt te raken, dan zou ik het daar met je vriend over hebben.
Misschien helpt het om te beslissen als je zijn kijk op die hypothetische situatie hoort. En kun je kiezen voor een rooskleurigere hypothetische toekomst met een "eigen" gezin
Ze geeft zelf aan dat hij daar later op terug gekomen is maar dat zij dat niet serieus nam. Het zou wel overwaaien.
Dat TO dan zo blijft vasthouden op iets wat daarvoor een keer gezegd is, geeft aan dat ze dit altijd zal blijven doen. Ze gaat hem dit kwalijk blijven nemen.
donderdag 25 oktober 2018 om 12:28
Wat heeft je doen besluiten om te blijven?Daniella88 schreef: ↑25-10-2018 03:30Ik blijf wel bij hem maar het heeft nog geen plekje dat bedoelde ik ermee.
En ik snap wel wat je probeerde te zeggen over moederdag e.d.
donderdag 25 oktober 2018 om 12:34
Waarom neem jij al die zorg op je voor zijn kinderen? Dat is zijn taak en die van de moeder.
Ik zou je echt heel dringend willen adviseren om daarmee op te houden, want zo te horen wordt je hier niet gelukkig van. En het liefst met deze hele relatie, want je wil zo graag zelf een kind, dat gaat alleen maar pijnlijker worden.
Kies voor jezelf!
Ik zou je echt heel dringend willen adviseren om daarmee op te houden, want zo te horen wordt je hier niet gelukkig van. En het liefst met deze hele relatie, want je wil zo graag zelf een kind, dat gaat alleen maar pijnlijker worden.
Kies voor jezelf!
donderdag 25 oktober 2018 om 12:39
Precies.Ikigai schreef: ↑25-10-2018 12:34Waarom neem jij al die zorg op je voor zijn kinderen? Dat is zijn taak en die van de moeder.
Ik zou je echt heel dringend willen adviseren om daarmee op te houden, want zo te horen wordt je hier niet gelukkig van. En het liefst met deze hele relatie, want je wil zo graag zelf een kind, dat gaat alleen maar pijnlijker worden.
Kies voor jezelf!
Ik vind het van hem heel begrijpelijk dat hij niet een kind krijgt om zijn partner tegemoet te komen, hij wil geen kind erbij en daar handelt hij ook naar. De reden dat ik ermee zou stoppen is ook niet dat hij iets fout heeft gedaan, maar omdat ik mezelf dit niet aan zou doen: mijn eigen kinderwens aan de kant zetten en voor die van een ander zorgen.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
donderdag 25 oktober 2018 om 12:43
+1kindrebel schreef: ↑25-10-2018 12:36Door bij je partner te blijven en je kinderwens op te geven creëer je een ongelijkheid in je relatie. Jij hebt namelijk een groot offer gebracht voor jullie relatie en hij niet. Die ongelijkheid zal tussen jullie in gaan staan zodra zich andere problemen voordoen.
donderdag 25 oktober 2018 om 22:45
Ik hoor wel meer opoffering.kindrebel schreef: ↑25-10-2018 12:36Door bij je partner te blijven en je kinderwens op te geven creëer je een ongelijkheid in je relatie. Jij hebt namelijk een groot offer gebracht voor jullie relatie en hij niet. Die ongelijkheid zal tussen jullie in gaan staan zodra zich andere problemen voordoen.
Haar eigen kind
Haar tijd, energie en aandacht aan stiefkinderen
Haar tijd, energie en aandacht aan een man die de zorg voor zijn kinderen eigenlijk te zwaar vind...
Ik hoop dat je er veel voldoening uithaalt TO, want een bedankje is schaars en je leven word geleefd.
Mijn keuze zou het niet zijn.
donderdag 25 oktober 2018 om 23:41
Voor mij heeft die dag wel degelijk waarde.
En het is waarschijnlijk het stukje waardering wat ik ook graag zou willen mee maken.
Ik zorg 95% voor ze maar die dag gaan ze naar hun moeder.
donderdag 25 oktober 2018 om 23:44
Lijkt me ergens logisch dat ik die taken op me neem.Ikigai schreef: ↑25-10-2018 12:34Waarom neem jij al die zorg op je voor zijn kinderen? Dat is zijn taak en die van de moeder.
Ik zou je echt heel dringend willen adviseren om daarmee op te houden, want zo te horen wordt je hier niet gelukkig van. En het liefst met deze hele relatie, want je wil zo graag zelf een kind, dat gaat alleen maar pijnlijker worden.
Kies voor jezelf!
Wanneer wil moeder die taken op haar nemen als ze bijna fulltime bij ons wonen?
En vader minder georganiseerd is.
Ik heb school bijv 1 kwartaal laten varen.
Resultaat: ze gingen achteruit
donderdag 25 oktober 2018 om 23:46
donderdag 25 oktober 2018 om 23:49
Voor stiefmoeders zonder kinderen kan het een k-dag zijn. Dan vinden namelijk heel veel mensen (lees moeders) het nodig je gierend te vertellen dat deze dag niet - ik herhaal - NIET voor jou als stiefmoeder is want jij bent GEEN MOEDER.
Ik ben een stiefmoeder zonder eigen kinderen (ook geen kinderwens), maar zo’n moederdag maakt zelfs mij verdrietig. Dat TO het noemt snap ik wel want op die dag ervaart ze het ultieme gemis denk ik.
vrijdag 26 oktober 2018 om 06:35
Ik begrijp goed dat je dit moeilijk vind. Een eigen kind is heel wat anders dan de kinderen van een ander te verzorgen. Het moederschap is ook niet vaak een dankbare taak. Maar het stiefmoederschap nog een stuk ondankbaarder.
Ik snap je man ook, mijn ex is lichte autist (dat is overigens geen term, maar om aan te geven dat hij best goed funtioneert en je het als buitenstaander niet merkt). Hij heeft zich met heel veel moeite door de eerste jaren heen geworsteld. Het vergde veel van hem. Hij had het beter niet kunnen doen en zeker geen 2 kinderen. Hij houd van ze en heeft een modus gevonden. Maar een derde met een andere vrouw gaat hem de das omdoen. Dat weet hij heel goed. Jouw man is dus wel heel verstandig. Maar voor jou is het pijnlijk.
Ik vind het lief van je dat je alles voor de kinderen doet, maar zou dat zelf niet doen. Het is aan vader en moeder schoolwerk etc op zich te nemen. Ik zie dat veel stiefmoeders doen. Ploeteren maar wel ongelukkig met de positie. Waarom? Ik zelf weiger dat. Dat is best vaak lastig. Maar als hij morgen zelf vertrekt zie je ze nooit meer he. Dan heb jij van alles gedaan en gelaten en sta je met lege handen. Ik verzorg mijn stiefkinderen als ze bij mij zijn even goed als mijn eigen kinderen. Maar ik maak geen boekverslagen met ze. Ik vind dat met mijn eigen kinderen al strontvervelend. Dat ga ik er niet nog eens bijnemen. Dat doet vader maar lekker. Ik weet dat veel mensen hier anders tegen aankijken. Dat mag ook. Maar jij voelt je blijkbaar niet erkend in je inzet. Misschien moet je daar eens naar kijken? Je bent hun moeder niet. Ze hebben een vader en een moeder. Heel anders zou het zijn als moeder niet in beeld was trouwens.
Ik snap je man ook, mijn ex is lichte autist (dat is overigens geen term, maar om aan te geven dat hij best goed funtioneert en je het als buitenstaander niet merkt). Hij heeft zich met heel veel moeite door de eerste jaren heen geworsteld. Het vergde veel van hem. Hij had het beter niet kunnen doen en zeker geen 2 kinderen. Hij houd van ze en heeft een modus gevonden. Maar een derde met een andere vrouw gaat hem de das omdoen. Dat weet hij heel goed. Jouw man is dus wel heel verstandig. Maar voor jou is het pijnlijk.
Ik vind het lief van je dat je alles voor de kinderen doet, maar zou dat zelf niet doen. Het is aan vader en moeder schoolwerk etc op zich te nemen. Ik zie dat veel stiefmoeders doen. Ploeteren maar wel ongelukkig met de positie. Waarom? Ik zelf weiger dat. Dat is best vaak lastig. Maar als hij morgen zelf vertrekt zie je ze nooit meer he. Dan heb jij van alles gedaan en gelaten en sta je met lege handen. Ik verzorg mijn stiefkinderen als ze bij mij zijn even goed als mijn eigen kinderen. Maar ik maak geen boekverslagen met ze. Ik vind dat met mijn eigen kinderen al strontvervelend. Dat ga ik er niet nog eens bijnemen. Dat doet vader maar lekker. Ik weet dat veel mensen hier anders tegen aankijken. Dat mag ook. Maar jij voelt je blijkbaar niet erkend in je inzet. Misschien moet je daar eens naar kijken? Je bent hun moeder niet. Ze hebben een vader en een moeder. Heel anders zou het zijn als moeder niet in beeld was trouwens.
vrijdag 26 oktober 2018 om 07:16
Jij bent niet verantwoordelijk voor de schoolresultaten van je stiefkinderen. Het is aan de vader om dit op zich te nemen. Aangezien de kinderen bijna fulltime bij jullie wonen is hij de hoofdverzorger, daarna de moeder en daarna pas jij. Het is logisch dat als jij samenwoont met vader en zijn kinderen. dat je taken op je neemt, maar ik zou heel duidelijk je eigen grenzen hierin bewaken. Je klinkt erg ongelukkig met de situatie.Daniella88 schreef: ↑25-10-2018 23:44Lijkt me ergens logisch dat ik die taken op me neem.
Wanneer wil moeder die taken op haar nemen als ze bijna fulltime bij ons wonen?
En vader minder georganiseerd is.
Ik heb school bijv 1 kwartaal laten varen.
Resultaat: ze gingen achteruit
Kun je niet weer apart gaan wonen, zodat je niet constant opdraait voor alle rotklusjes? Dit lijkt me een goede eerste stap. En waarom neemt de moeder zo weinig van de zorg voor haar kinderen op zich? Ik snap dat je je hierdoor verantwoordelijk gaat voelen, maar bedenk goed dat je niet verantwoordelijk bent. Het is heel jammer, maar je kan niet iedereen redden en beter maken.
vrijdag 26 oktober 2018 om 09:27
Misschien lijkt het jou logisch maar dat is het totaal niet.Daniella88 schreef: ↑25-10-2018 23:44Lijkt me ergens logisch dat ik die taken op me neem.
Wanneer wil moeder die taken op haar nemen als ze bijna fulltime bij ons wonen?
En vader minder georganiseerd is.
Ik heb school bijv 1 kwartaal laten varen.
Resultaat: ze gingen achteruit
En als de schoolresultaten achteruit gaan, wat maakt dat uit? Dan doen ze een niveau lager, iets dat ze wel zelfstandiger en met papa aankunnen. Ook goed. Ik ben heus niet dagelijks ongelukkig omdat ik misschien vwo had kunnen doen als mijn ouders wat meer op schoolresultaten hadden gestuurd.
Bovendien is een kwartaal te kort om echt te leren zelfstandiger te zijn hierin. Kan wel een jaar of twee duren.
vrijdag 26 oktober 2018 om 09:31
Waarom gaan ze niet fulltime naar hun moeder? Je vriend is autist dus die trekt die drukte niet en jij hoeft er niets mee te maken te hebben. Kinderen naar moeders, af en toe 'n weekendje logeren bij jullie en hij 'n knipje zodat er niet per ongeluk nog zo'n koter bij kan komen.Daniella88 schreef: ↑25-10-2018 23:44Lijkt me ergens logisch dat ik die taken op me neem.
Wanneer wil moeder die taken op haar nemen als ze bijna fulltime bij ons wonen?
En vader minder georganiseerd is.
Ik heb school bijv 1 kwartaal laten varen.
Resultaat: ze gingen achteruit
vrijdag 26 oktober 2018 om 09:43
Het verwende gedrag van 'crepeer dan maar' wijst er wel op. Prinsesje krijgt haar zin niet.TardisBlue schreef: ↑21-10-2018 10:30Ja, of TO dacht hem nog wel even te overtuigen, zo lopen er ook genoeg vrouwen rond.
Ik denk dat de communicatie over belangrijke onderwerpen in deze "fantastische" relatie vrij ruk is.
