Relaties
alle pijlers
Belogen en bedrogen
vrijdag 26 oktober 2018 om 21:03
Ongeveer één maand geleden kwam mijn partner terug van een reis. Hij ging naar het land waar zijn vader van afkosmstig is samen met zijn broer die kanker heeft. Hij wou deze reis al veel vroeger plannen, maar ik was toen hoogzwanger en zag dat niet goed zitten.
Hij kwam terug met de boodschap dat hij daar iemand anders heeft. Blijkbaar heeft hij al een jaar een relatie met iemand daar en ik wist daar niets vanaf. Dus alle reisjes “zogezegd” voor het werk gingen naar daar en hij heeft me dus belogen en bedrogen terwijl ik zwanger was van ons derde kind. Hij wil niet verder met mij, maar wel met haar. Hij kiest voor zijn hart, zegt hij...
Mijn wereld stortte in, ben met de kinderen naar mijn vader gegaan en heb daar even gelogeerd. Met de boodschap dat hij zo snel mogelijk een oplossing moest zoeken en dat ik niet verder met hem onder één dak wil leven.
Hij ging dan even het slachtoffer uithangen, maar na een gesprek met mijn vader zag hij eindelijk in dat hij moest vertrekken.
Nu zijn we een maand verder, hij woont hier niet meer, maar natuurlijk wil hij de kinderen af en toe zien. Hij heeft nooit naar de kinderen omgekeken. Alles heb ik al die jaren alleen gedaan. Mijn jongste zoontje is nu 4 maanden. Ik heb nog twee dochters van 3 en 6.
Soit, een lang verhaal dat moeilijk kort is samen te vatten...
Ik vind het heel moeilijk om de kinderen mee te geven met hem. Ik vind hem echt een slechte persoon. Voor mij voelt hij nu aan als een vreemde, terwijl wij al 19 jaar samen zijn. Ik zet de kinderen niet tegen hem op, want het blijft hun vader. Maar dat is heel moeilijk, want zij zien mijn verdriet en weten ook waarom ik zo vaak huil.
Wat die vriendin betreft, de ene moment gaat ze naar België komen en dan weer niet. En laatst zei hij dat ze snel ging komen. Ik vertrouw hem niet en wil ook niet dat zei voorlopig met haar in contact komen. Tot dat ik er klaar voor ben. Wat voor mij nog wel even zal duren, denk ik.
Heeft iemand ook zoiets meegemaakt en hoe ga ik daar het beste mee om?
Hij kwam terug met de boodschap dat hij daar iemand anders heeft. Blijkbaar heeft hij al een jaar een relatie met iemand daar en ik wist daar niets vanaf. Dus alle reisjes “zogezegd” voor het werk gingen naar daar en hij heeft me dus belogen en bedrogen terwijl ik zwanger was van ons derde kind. Hij wil niet verder met mij, maar wel met haar. Hij kiest voor zijn hart, zegt hij...
Mijn wereld stortte in, ben met de kinderen naar mijn vader gegaan en heb daar even gelogeerd. Met de boodschap dat hij zo snel mogelijk een oplossing moest zoeken en dat ik niet verder met hem onder één dak wil leven.
Hij ging dan even het slachtoffer uithangen, maar na een gesprek met mijn vader zag hij eindelijk in dat hij moest vertrekken.
Nu zijn we een maand verder, hij woont hier niet meer, maar natuurlijk wil hij de kinderen af en toe zien. Hij heeft nooit naar de kinderen omgekeken. Alles heb ik al die jaren alleen gedaan. Mijn jongste zoontje is nu 4 maanden. Ik heb nog twee dochters van 3 en 6.
Soit, een lang verhaal dat moeilijk kort is samen te vatten...
Ik vind het heel moeilijk om de kinderen mee te geven met hem. Ik vind hem echt een slechte persoon. Voor mij voelt hij nu aan als een vreemde, terwijl wij al 19 jaar samen zijn. Ik zet de kinderen niet tegen hem op, want het blijft hun vader. Maar dat is heel moeilijk, want zij zien mijn verdriet en weten ook waarom ik zo vaak huil.
Wat die vriendin betreft, de ene moment gaat ze naar België komen en dan weer niet. En laatst zei hij dat ze snel ging komen. Ik vertrouw hem niet en wil ook niet dat zei voorlopig met haar in contact komen. Tot dat ik er klaar voor ben. Wat voor mij nog wel even zal duren, denk ik.
Heeft iemand ook zoiets meegemaakt en hoe ga ik daar het beste mee om?
anoniem_378040 wijzigde dit bericht op 26-10-2018 23:00
Reden: Typfout
Reden: Typfout
0.02% gewijzigd
zaterdag 27 oktober 2018 om 02:39
zaterdag 27 oktober 2018 om 02:47
Dat ja. Je kan hem dat nu kwalijk nemen omdat jij je bedrogen voelt en nu ineens zijn slechte kanten voorop stelt, maar kennelijk was hij 19 jaar en drie kinderen wel goed genoeg.
Dat hij keuzes maakt die lullig zijn en jou verdriet doen is klote. Maar het maakt hem nog geen slecht mens. En dat hij zijn kinderen wil zien geeft aan dat hij wel degelijk naar ze omkeek, alleen kennelijk niet op de manier die jij wil(de).
Bedenk dat jullie kinderen geen eigendom zijn.
Like a great eternal Klansman
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
zaterdag 27 oktober 2018 om 08:32
zaterdag 27 oktober 2018 om 09:36
je vond hem geen slecht persoon toen je de afgelopen 7 jaar, 3x zwanger van hem raakte en hij waarschijnlijk naar jullie oudste al niet echt omkeek naar hem
hij is alleen een "slecht" persoon omdat hij je een jaar lang besodemieterd heeft,
hij heeft overduidelijk geen respect voor jou,
voor de rest begrijp ik heel goed dat jij wilt dat zij de kinderen pas ziet als jij er klaar voor bent en geloof mij dat begrijpen meer wel, maar jij kan dat helaas niet bepalen,
gezien die al geen respect had wat betreft je besodemieteren zou die het ook wat dat betreft waarschijnlijk niet hebben
voor de rest een kind van 6 en een peuter van 3 moet je niet opzadelen met jou verdriet, het is al erg genoeg dat ze weten waarom, probeer dat te minderen,
probeer advies in te winnen hoe jullie wat betreft de kinderen orde op zaak gaan stellen, denk aan school, wanneer hun vader ze wilt zien en waar ze gaan wonen,
wees op alles voorbereid
hij is alleen een "slecht" persoon omdat hij je een jaar lang besodemieterd heeft,
hij heeft overduidelijk geen respect voor jou,
voor de rest begrijp ik heel goed dat jij wilt dat zij de kinderen pas ziet als jij er klaar voor bent en geloof mij dat begrijpen meer wel, maar jij kan dat helaas niet bepalen,
gezien die al geen respect had wat betreft je besodemieteren zou die het ook wat dat betreft waarschijnlijk niet hebben
voor de rest een kind van 6 en een peuter van 3 moet je niet opzadelen met jou verdriet, het is al erg genoeg dat ze weten waarom, probeer dat te minderen,
probeer advies in te winnen hoe jullie wat betreft de kinderen orde op zaak gaan stellen, denk aan school, wanneer hun vader ze wilt zien en waar ze gaan wonen,
wees op alles voorbereid
"Not making a decision Is a BIIIIIIIIIIG decision"
zaterdag 27 oktober 2018 om 11:12
Ik begrijp heel goed jouw verdriet, woede en teleurstelling. Het is ook niet niks om na zo’n lange tijd op zo’n manier aan de kant gezet te worden.
Maar wat de rest ook al zegt; hou dat voor jezelf. Huil uit bij jouw vriendinnen en familie, of stiekem in bed, of bij een professional als dat nodig is, maar altijd buiten het zicht van jouw kinderen. Hoe moeilijk het ook is, met jouw verdriet belast jij jouw kinderen terwijl ze toch al moeten wennen aan een hele nieuwe en voor hen ingrijpende situatie waarbij hun papa opeens ergens anders woont.
En misschien was hij tijdens jullie huwelijk inderdaad geen betrokken vader. Maar kennelijk wil hij dat nu wel zijn. Er zijn zat vaders die niet meer naar hun kinderen omkijken na een scheiding, wat die kinderen echt voor het leven beschadigt. Wees dus blij dat hij die verantwoordelijkheid wel neemt, en in elk geval zijn kinderen wel wil zien. En faciliteer dat dus ook, door een goede omgangsregeling met hem te treffen. Juist ter bescherming van het welzijn van jullie kinderen.
En bedenk ook dat zijn tijd met de kinderen jou de ruimte geeft om je eigen leven weer op de rit te krijgen. Als zij bij hem zijn, kun je ongestoord huilen, je hart luchten, enz. En wanneer je daar aan toe bent, kun je die tijd gaan benutten met dingen voor jezelf doen.
Sterkte!
Maar wat de rest ook al zegt; hou dat voor jezelf. Huil uit bij jouw vriendinnen en familie, of stiekem in bed, of bij een professional als dat nodig is, maar altijd buiten het zicht van jouw kinderen. Hoe moeilijk het ook is, met jouw verdriet belast jij jouw kinderen terwijl ze toch al moeten wennen aan een hele nieuwe en voor hen ingrijpende situatie waarbij hun papa opeens ergens anders woont.
En misschien was hij tijdens jullie huwelijk inderdaad geen betrokken vader. Maar kennelijk wil hij dat nu wel zijn. Er zijn zat vaders die niet meer naar hun kinderen omkijken na een scheiding, wat die kinderen echt voor het leven beschadigt. Wees dus blij dat hij die verantwoordelijkheid wel neemt, en in elk geval zijn kinderen wel wil zien. En faciliteer dat dus ook, door een goede omgangsregeling met hem te treffen. Juist ter bescherming van het welzijn van jullie kinderen.
En bedenk ook dat zijn tijd met de kinderen jou de ruimte geeft om je eigen leven weer op de rit te krijgen. Als zij bij hem zijn, kun je ongestoord huilen, je hart luchten, enz. En wanneer je daar aan toe bent, kun je die tijd gaan benutten met dingen voor jezelf doen.
Sterkte!
zaterdag 27 oktober 2018 om 13:31
Daar mogen anderen anders over denken maar ik vind iemand die al een jaar lang een stiekeme relatie heeft achter de rug van zijn vrouw om terwijl zij zwanger is van zijn kind wel een enorm slecht mens.JollyRider schreef: ↑27-10-2018 02:47
Dat hij keuzes maakt die lullig zijn en jou verdriet doen is klote. Maar het maakt hem nog geen slecht mens.
Dat hij 19 jaar en voor het zwanger worden wel goed goed genoeg was tja toen was hij nog niet vreemdgegaan. Toen was hij nog niet stiekem een tweede relatie aangegaan achter haar rug om.
Dat maakt alles toch anders.
zaterdag 27 oktober 2018 om 13:38
En niet huilen in het bijzijn van de kinderen is makkelijker gezegd dan gedaan. To is toch geen robot. Nogal logisch dat ze verdriet heeft na wat die man haar heeft aangedaan.
Natuurlijk is het beter om de kinderen daar niet te veel mee te belasten maar dat ze last krijgen van de scheiding is niet haar schuld want zij heeft die nooit gewild maar is dus zijn schuld.
Kinderen zijn ook verdrietig dat papa ineens veel minder in hun leven is. Dus dan is het ook raar als moeder net zou doen alsof het haar geen snars interesseert dat papa ineens is verdwenen en totaal niet verdrietig is.
Jullie zullen wel een omgangsregeling moeten afspreken want hij blijft hoe dan ook hun vader en je kinderen willen hem wel zien.
Natuurlijk is het beter om de kinderen daar niet te veel mee te belasten maar dat ze last krijgen van de scheiding is niet haar schuld want zij heeft die nooit gewild maar is dus zijn schuld.
Kinderen zijn ook verdrietig dat papa ineens veel minder in hun leven is. Dus dan is het ook raar als moeder net zou doen alsof het haar geen snars interesseert dat papa ineens is verdwenen en totaal niet verdrietig is.
Jullie zullen wel een omgangsregeling moeten afspreken want hij blijft hoe dan ook hun vader en je kinderen willen hem wel zien.
zaterdag 27 oktober 2018 om 13:41
En niet huilen in het bijzijn van de kinderen is makkelijker gezegd dan gedaan. To is toch geen robot. Nogal logisch dat ze verdriet heeft na wat die man haar heeft aangedaan.
Natuurlijk is het beter om de kinderen daar niet te veel mee te belasten maar dat ze last krijgen van de scheiding is niet haar schuld want zij heeft die nooit gewild maar is dus zijn schuld.
Kinderen zijn ook verdrietig dat papa ineens veel minder in hun leven is. Dus dan is het ook raar als moeder net zou doen alsof het haar geen snars interesseert dat papa ineens is verdwenen en totaal niet verdrietig is.
Jullie zullen wel een omgangsregeling moeten afspreken want hij blijft hoe dan ook hun vader en je kinderen willen hem wel zien.
Natuurlijk is het beter om de kinderen daar niet te veel mee te belasten maar dat ze last krijgen van de scheiding is niet haar schuld want zij heeft die nooit gewild maar is dus zijn schuld.
Kinderen zijn ook verdrietig dat papa ineens veel minder in hun leven is. Dus dan is het ook raar als moeder net zou doen alsof het haar geen snars interesseert dat papa ineens is verdwenen en totaal niet verdrietig is.
Jullie zullen wel een omgangsregeling moeten afspreken want hij blijft hoe dan ook hun vader en je kinderen willen hem wel zien.
zaterdag 27 oktober 2018 om 13:51
Ik heb op het begin ook wel eens mijn emoties getoond aan mijn zoon. Zeker wilde ik dat niet, maar vooral op het begin zaten de emoties heel hoog.
( soortgelijk iets meegemaakt)
Ik heb in de emoties nooit iets slechts over de vader gezegd. Ik hield het vooral bij mezelf. Dat mama zich verdrietig voelt en dat volwassenen dat soms ook hebben. Maar dat het ook wel weer goed komt.
Mijn zoon is wel wat ouder en begrijpt dat misschien beter.
Het is absoluut wel raadzaam om met een vriendin of iemand waar je vertrouwd mee bent te praten. Zo vaak je wilt.
Dit gevoel gaat niet zo snel voorbij, het gevoel van bedrog en verraad raakt je tot in het diepste van je ziel.
Dat heeft tijd nodig.
Ik ben nu zelf 6 maanden verder en mag zeggen dat ik redelijk de draad heb opgepakt.
Veel sterkte.
( soortgelijk iets meegemaakt)
Ik heb in de emoties nooit iets slechts over de vader gezegd. Ik hield het vooral bij mezelf. Dat mama zich verdrietig voelt en dat volwassenen dat soms ook hebben. Maar dat het ook wel weer goed komt.
Mijn zoon is wel wat ouder en begrijpt dat misschien beter.
Het is absoluut wel raadzaam om met een vriendin of iemand waar je vertrouwd mee bent te praten. Zo vaak je wilt.
Dit gevoel gaat niet zo snel voorbij, het gevoel van bedrog en verraad raakt je tot in het diepste van je ziel.
Dat heeft tijd nodig.
Ik ben nu zelf 6 maanden verder en mag zeggen dat ik redelijk de draad heb opgepakt.
Veel sterkte.
zaterdag 27 oktober 2018 om 14:16
.
Waar maak je uit op dat dit een vreemdganger is ? Er zijn genoeg culturen waarin het heel normaal (en toegestaan) is om er meerdere vrouwen op na te houden, misschien in de cultuur van deze man ook wel.
Niet geschoten is altijd mis
zaterdag 27 oktober 2018 om 14:59
Helemaal eens met deze post.sugarmiss schreef: ↑27-10-2018 13:31Daar mogen anderen anders over denken maar ik vind iemand die al een jaar lang een stiekeme relatie heeft achter de rug van zijn vrouw om terwijl zij zwanger is van zijn kind wel een enorm slecht mens.
Dat hij 19 jaar en voor het zwanger worden wel goed goed genoeg was tja toen was hij nog niet vreemdgegaan. Toen was hij nog niet stiekem een tweede relatie aangegaan achter haar rug om.
Dat maakt alles toch anders.
zaterdag 27 oktober 2018 om 15:02
Hij wil dus zijn nieuwe vriendin hierheen halen begrijp ik uit je post. Zolang hij met jou is, krijgt zij geen verblijfsvergunning hier. (Ik neem aan dat het niet om een EU-land gaat.) Zijn jullie getrouwd of hebben jullie een geregistreerd partnerschap? Als jullie uit elkaar zijn, kan hij dan voldoen aan de inkomenseis om een partner hierheen te halen?