Relaties
alle pijlers
Emotie versus verstand
dinsdag 30 oktober 2018 om 13:53
Ik wil graag weten wat de meningen zijn hier op het forum omdat ik zelf nogal zwart wit naar de hele situatie kijk. Zoals de 'titel' luidt gevoel versus verstand.
Ongeveer een half jaar geleden is mijn vorige relatie van 6 jaar beëindigd vanwege commitment issues vanuit ex. Deze had eigenlijk al een paar jaar niet een volle 100% inzet meer en sloot zich daardoor emotioneel af waardoor ik steeds harder mijn best ging doen in de hoop dat hij mij wel zou zien. Dit is op een zeer vervelende manier tot een eind gekomen waardoor ik door een periode van veel pijn en woede en verdriet ben gegaan.
In mijn woede periode ben ik op datings apps gegaan, voor de afleiding voor de aandacht en dit werkte wel. Lang leve de lol dacht ik en ik ben met een aantal mensen wat leuks gaan doen en wat gaan afspreken. No strings attached en lekker vrijblijvend want ik vind dat je eerst jezelf moet vinden voordat je iets nieuws aangaat.
Een van deze personen bleek echter heel leuk en we hadden een enorme klik. Ook hierin was ik in het begin heel vrijblijvend tot hij begon over exclusiviteit en dat soort dingen. Ik heb daar toen even over nagedacht en besloten dat ik deze man eigenlijk wel heel erg leuk vond om hem echt wat beter te leren kennen en dus akkoord gegaan met de afspraak om exclusief te zijn.
We kennen elkaar nu om en nabij 4 maanden en de eerste 3 maanden ging alles relax en van vanzelf. Tot op een zeker punt hij gezondheidsproblemen kreeg en daardoor mentaal en fysiek ontzettend uit het veld geslagen was. Onderzoeken in het ziekenhuis blijven op niks uitwijzen en hij maakt zichzelf letterlijk helemaal gek. Ik heb hem geprobeerd hierbij te steunen maar aangezien hij nogal bescheiden is staat hij er niet voor open. Hij is zich vanaf dat moment meer gaan terugtrekken. Uiteraard was ik hiervoor begripvol maar nu het beter gaat, is hij nog steeds terughoudend. Ik ben altijd een heel open en eerlijk persoon en durf het meeste wel gewoon uit te spreken dus ik heb dit ook uitgesproken en proberen te achterhalen wat er speelt. Hierin bleef hij onduidelijk. Telkens als ik hem graag wilde zien deed hij moeilijk over afspreken en kwam met talloze excuses op de proppen waardoor ik heel onzeker werd. Nu was afgelopen zondag een beetje een bommetje die barstte. We hadden afgesproken en hij heeft mij voor de zoveelste keer op het laatste moment afgebeld. Weer met duizenden excuses, en ik dacht alleen maar wil jij mij niet graag zien ofzo? 1 groot raadsel aangezien hij wel uitspreekt hoe fijn hij het met mij heeft en hoe gek hij op mij is. Dit was al de 3e x dat hij last minute afbelde dus ik was vind ik terecht pissig. Dit leidde een beetje tot een discussie a d telefoon waarin hij zei dat hij er niet volledig voor kan gaan en vind dat ik teveel push. Ik heb hem gevraagd om elkaar 1 tot 2 x per week te zien aangezien je elkaar wilt beter leren kennen, dat gaat niet alleen over de telefoon en al die dagelijkse gesprekken van uren aan de telefoon kan je beter face to face doen vind ik. Ik heb aangestuurd op een gesprek bij mij thuis.
Dit is gister gebeurd. Het kwam er met horten -en stoten uit maar ik begrijp het nu wel iets beter. Hij heeft het gevoel tegen een burn out aan te zitten en strest over de kleinste dingen. Werk loopt niet lekker, gezondheidsklachten worden minder maar is geen duidelijkheid over de oorzaak, problemen met zijn ex..... Daar kom ik nu dus bij en daarom voelt hij het een beetje als pushen omdat hij door het bomen soms het bos niet meer ziet. Ik vind het ontzettend eerlijk en respecteer en waardeer zijn eerlijkheid hierover. Ik begrijp nu ook waar die terughoudendheid vandaan komt en heb mijn verwachtingen aangepast. Alleen hij begon over een 'pauze' en hier komt het. Hier kreeg ik meteen de grootste aversie tegen! (dit heeft mijn ex dus ook voorgesteld om het vervolgens 2 dagen later te beëindigen via sms). Ik heb gister op het punt gestaan er zelf uit zelfbescherming een punt achter te zetten maar ik ben echt gek op hem en het is een goedzak en wil dit het liefst niet. Wel heb ik gevraagd wat hij verwachtte van een pauze, minder contact voor een week om na te denken en kijken hoeveel hij mij mist.
Nu komt mijn punt; als zoals hierboven omschreven hij echt met zichzelf i d knoei zit is een week volgens mij nooit genoeg. (Ik ben nu 34 en wil niet blijven aan kutten en op iemand maanden gaan zitten wachten dus dit ook aangegeven waardoor hij met dit voorstel kwam).
Het idee dat ik verder ga, andere mensen ontmoet en wij elkaar als het ment to be is weer in de toekomst zien vind hij mega kut en wilt hij dus ook niet...
Hierbij dus mijn dilemma. Emotie zegt; dat ik graag bij hem wil zijn maar niet maanden in onzekerheid wil zitten aangezien ik een relatie met veel pijn in het verleden heb gehad waar iemand niet volledig ervoor ging en hij staat er nu ook zo in. Verstand zegt; afkappen hij heeft nooit genoeg aan een week en als het zo hoort te zijn is er ook wel de optie in de toekomst wanneer hij zichzelf weer heeft gevonden.
Wat zouden jullie doen?
Of denken jullie, dat na een weekje denken hij misschien wel vol ervoor zou willen gaan ongeacht hij zelf niet op de rit is?
Thanks
Ongeveer een half jaar geleden is mijn vorige relatie van 6 jaar beëindigd vanwege commitment issues vanuit ex. Deze had eigenlijk al een paar jaar niet een volle 100% inzet meer en sloot zich daardoor emotioneel af waardoor ik steeds harder mijn best ging doen in de hoop dat hij mij wel zou zien. Dit is op een zeer vervelende manier tot een eind gekomen waardoor ik door een periode van veel pijn en woede en verdriet ben gegaan.
In mijn woede periode ben ik op datings apps gegaan, voor de afleiding voor de aandacht en dit werkte wel. Lang leve de lol dacht ik en ik ben met een aantal mensen wat leuks gaan doen en wat gaan afspreken. No strings attached en lekker vrijblijvend want ik vind dat je eerst jezelf moet vinden voordat je iets nieuws aangaat.
Een van deze personen bleek echter heel leuk en we hadden een enorme klik. Ook hierin was ik in het begin heel vrijblijvend tot hij begon over exclusiviteit en dat soort dingen. Ik heb daar toen even over nagedacht en besloten dat ik deze man eigenlijk wel heel erg leuk vond om hem echt wat beter te leren kennen en dus akkoord gegaan met de afspraak om exclusief te zijn.
We kennen elkaar nu om en nabij 4 maanden en de eerste 3 maanden ging alles relax en van vanzelf. Tot op een zeker punt hij gezondheidsproblemen kreeg en daardoor mentaal en fysiek ontzettend uit het veld geslagen was. Onderzoeken in het ziekenhuis blijven op niks uitwijzen en hij maakt zichzelf letterlijk helemaal gek. Ik heb hem geprobeerd hierbij te steunen maar aangezien hij nogal bescheiden is staat hij er niet voor open. Hij is zich vanaf dat moment meer gaan terugtrekken. Uiteraard was ik hiervoor begripvol maar nu het beter gaat, is hij nog steeds terughoudend. Ik ben altijd een heel open en eerlijk persoon en durf het meeste wel gewoon uit te spreken dus ik heb dit ook uitgesproken en proberen te achterhalen wat er speelt. Hierin bleef hij onduidelijk. Telkens als ik hem graag wilde zien deed hij moeilijk over afspreken en kwam met talloze excuses op de proppen waardoor ik heel onzeker werd. Nu was afgelopen zondag een beetje een bommetje die barstte. We hadden afgesproken en hij heeft mij voor de zoveelste keer op het laatste moment afgebeld. Weer met duizenden excuses, en ik dacht alleen maar wil jij mij niet graag zien ofzo? 1 groot raadsel aangezien hij wel uitspreekt hoe fijn hij het met mij heeft en hoe gek hij op mij is. Dit was al de 3e x dat hij last minute afbelde dus ik was vind ik terecht pissig. Dit leidde een beetje tot een discussie a d telefoon waarin hij zei dat hij er niet volledig voor kan gaan en vind dat ik teveel push. Ik heb hem gevraagd om elkaar 1 tot 2 x per week te zien aangezien je elkaar wilt beter leren kennen, dat gaat niet alleen over de telefoon en al die dagelijkse gesprekken van uren aan de telefoon kan je beter face to face doen vind ik. Ik heb aangestuurd op een gesprek bij mij thuis.
Dit is gister gebeurd. Het kwam er met horten -en stoten uit maar ik begrijp het nu wel iets beter. Hij heeft het gevoel tegen een burn out aan te zitten en strest over de kleinste dingen. Werk loopt niet lekker, gezondheidsklachten worden minder maar is geen duidelijkheid over de oorzaak, problemen met zijn ex..... Daar kom ik nu dus bij en daarom voelt hij het een beetje als pushen omdat hij door het bomen soms het bos niet meer ziet. Ik vind het ontzettend eerlijk en respecteer en waardeer zijn eerlijkheid hierover. Ik begrijp nu ook waar die terughoudendheid vandaan komt en heb mijn verwachtingen aangepast. Alleen hij begon over een 'pauze' en hier komt het. Hier kreeg ik meteen de grootste aversie tegen! (dit heeft mijn ex dus ook voorgesteld om het vervolgens 2 dagen later te beëindigen via sms). Ik heb gister op het punt gestaan er zelf uit zelfbescherming een punt achter te zetten maar ik ben echt gek op hem en het is een goedzak en wil dit het liefst niet. Wel heb ik gevraagd wat hij verwachtte van een pauze, minder contact voor een week om na te denken en kijken hoeveel hij mij mist.
Nu komt mijn punt; als zoals hierboven omschreven hij echt met zichzelf i d knoei zit is een week volgens mij nooit genoeg. (Ik ben nu 34 en wil niet blijven aan kutten en op iemand maanden gaan zitten wachten dus dit ook aangegeven waardoor hij met dit voorstel kwam).
Het idee dat ik verder ga, andere mensen ontmoet en wij elkaar als het ment to be is weer in de toekomst zien vind hij mega kut en wilt hij dus ook niet...
Hierbij dus mijn dilemma. Emotie zegt; dat ik graag bij hem wil zijn maar niet maanden in onzekerheid wil zitten aangezien ik een relatie met veel pijn in het verleden heb gehad waar iemand niet volledig ervoor ging en hij staat er nu ook zo in. Verstand zegt; afkappen hij heeft nooit genoeg aan een week en als het zo hoort te zijn is er ook wel de optie in de toekomst wanneer hij zichzelf weer heeft gevonden.
Wat zouden jullie doen?
Of denken jullie, dat na een weekje denken hij misschien wel vol ervoor zou willen gaan ongeacht hij zelf niet op de rit is?
Thanks
dinsdag 30 oktober 2018 om 14:45
Je verstand heeft gelijk. Dit gaat hem niet worden en dat weet je zelf ook wel ergens. Denk aan de hel van je vorige relatie terug, dit wil je toch niet nog een keer?
Als het nú al zo moeizaam gaat, na zo'n korte tijd... ook met ziekte en burnout en wat ook maar meer, kun je het gevoel hebben dat je er sámen in staat en voor gaat, maar dat is hier duidelijk niet het geval.
Doe jezelf een groot plezier en stop hiermee.
Sterkte, het doet even goed pijn, maar het komt wel weer goed.
Als het nú al zo moeizaam gaat, na zo'n korte tijd... ook met ziekte en burnout en wat ook maar meer, kun je het gevoel hebben dat je er sámen in staat en voor gaat, maar dat is hier duidelijk niet het geval.
Doe jezelf een groot plezier en stop hiermee.
Sterkte, het doet even goed pijn, maar het komt wel weer goed.
dinsdag 30 oktober 2018 om 15:21
dinsdag 30 oktober 2018 om 17:08
niet makkelijk.
Zit in een gelijkaardige situatie!
verstand zegt: RUN Forest Run!!
emotie zegt: ik ben graag bij hem, ik wil blijven.
Toch besef ik dat ik mijn verstand moet volgen om op lange termijn gelukkig te zijn.
(ik heb het op dit moment nog niet uitgemaakt - de moed is er even niet)
Als we inderdaad aanmodderen, ontzeggen we onszelf van een potentieel geluk met iemand die wel beschikbaar is, iemand die wel open staat voor the full monty relatie.
Zelf al is dit binnen 2 jaar pas.
Ik wens je veel moed in het nemen van je beslissing, I know how it feels...
Zit in een gelijkaardige situatie!
verstand zegt: RUN Forest Run!!
emotie zegt: ik ben graag bij hem, ik wil blijven.
Toch besef ik dat ik mijn verstand moet volgen om op lange termijn gelukkig te zijn.
(ik heb het op dit moment nog niet uitgemaakt - de moed is er even niet)
Als we inderdaad aanmodderen, ontzeggen we onszelf van een potentieel geluk met iemand die wel beschikbaar is, iemand die wel open staat voor the full monty relatie.
Zelf al is dit binnen 2 jaar pas.
Ik wens je veel moed in het nemen van je beslissing, I know how it feels...
dinsdag 30 oktober 2018 om 21:21
Als iemand een afspraak afzegt heeft hij andere prioriteiten. Dringt dat wel tot je door?
Soms is er sprake van overmacht maar dit komt zeker niet herhaaldelijk voor.
Ik denk dat hij tegenzin heeft. Waarom is niet belangrijk. Het feit dat hij je gezelfschap niet wil is alleszeggend. Zelfs al zou hij een plotselinge mensenfobie hebben gekregen, dan vindt hij die angst belangrijker dan dat hij jou leuk vindt.
Soms is er sprake van overmacht maar dit komt zeker niet herhaaldelijk voor.
Ik denk dat hij tegenzin heeft. Waarom is niet belangrijk. Het feit dat hij je gezelfschap niet wil is alleszeggend. Zelfs al zou hij een plotselinge mensenfobie hebben gekregen, dan vindt hij die angst belangrijker dan dat hij jou leuk vindt.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
woensdag 31 oktober 2018 om 07:06
woensdag 31 oktober 2018 om 07:19
Als man is het altijd een beetje genant met gezondheidsklachten te zitten.
De maatschappij verwacht toch steeds een beetje dat je als man sterk staat, niet dat je je zwaktes toont.
Maar ergens wil je dat natuurlijk wel, wij zijn ook van vlees en bloed, en er is niks leuker dan wanneer je partner je begrijpt, je steunt en je geruststelt.
Dat heb je volgens mij ook gedaan....
Als hij dan om een pauze gaat vragen is er meer aan de hand....en kan je, volgens min, best verdergaan meisje
De maatschappij verwacht toch steeds een beetje dat je als man sterk staat, niet dat je je zwaktes toont.
Maar ergens wil je dat natuurlijk wel, wij zijn ook van vlees en bloed, en er is niks leuker dan wanneer je partner je begrijpt, je steunt en je geruststelt.
Dat heb je volgens mij ook gedaan....
Als hij dan om een pauze gaat vragen is er meer aan de hand....en kan je, volgens min, best verdergaan meisje
