Zomaar
woensdag 31 oktober 2018 om 07:06
Dit tekstje bevat niet bepaald een vraag of iets dergelijks.
Het is meer geschreven uit therapeutische overweging.
Bij problemen in mijn pen kruipen is voor mij altijd een middel geweest de zaken op een rij te krijgen…
of gewoon om gevoelens de vrije loop te laten.
Je hoeft dit dan ook niet verder te lezen, het is gewoon de idee:
Een luisterend oor doet al veel, ook al is deze digitaal..
Oké, het zit dus zo. Je ontmoet iemand leuk, gaat op enkel dates er hangt duidelijk chemie in de lucht.
Dus je spreekt gezellig nog wat meer af.
Het lijkt erop alsof je goed op weg bent naar het relatiestadium, maar dan, dan gebeurt er iets vreemd.
Plots klopt het verleden, in de vorm van een berouwvolle ex, op de deur en zijn de zaken ‘complex’.
Alle respect voor deze lieve dame’s eerlijkheid maar goed, het steekt….
Of beter gezegd stak.
Immers, bovenstaand tekstje is slechts deel één van het verhaal.
Ik zit namelijk nogal goed in mijn vel en besluit er niet al te veel van te maken.
Inderdaad, live happens, en als er dan een belangrijk deel van je leven opnieuw aan de deur staat dan is de keuze snel gemaakt.
Je bijt door de zure appel heen en gaat verder.
Ware het niet, dat diezelfde dame me enkele maanden nadien, out of the blue, opnieuw aanhaalt.
Zelfde stramien.
Chemie zoals chemie hoort te zijn, dagelijks een ‘shitload’ aan berichten, empathie, interesse naar wie je bent, wat je doet,….de hele mikmak.
En dan, opnieuw, de ex, the sequal.
Van de ene week op de andere, complete radiostilte.
Ik vraag me oprecht af waarom je zoiets doet?
Waarom terug contact opnemen met iemand waarvan je denkt: ‘dit wordt niets’?
Ik heb het zelf ook al meegemaakt dat ik een tijdje met iemand date om dan tot mijn grote spijt te moeten vaststellen: ‘sorry meisje, maar ik voel het niet’.
Maar dan kom je daar, op eigen initiatief, niet op terug, toch?
En al zeker niet voluit, gedurende een drietal intense maanden?
Het grote probleem aan heel deze historie is niet zozeer de afwijzing, hoewel dat zeer zeker meespeelt, maar gewoon mijn geloof in….
Als dit niet ‘iets’ was, hoe kan ik dan in godsnaam ooit nog inschatten of iets de moeite is om in te investeren?
Of iets oprecht en ‘echt’ is?
Ik ben mijn vertrouwen kwijt, als interesse zo makkelijk te spelen valt, is alle houvast zoek…
En durf ik er niet opnieuw meer aan beginnen.
Het is meer geschreven uit therapeutische overweging.
Bij problemen in mijn pen kruipen is voor mij altijd een middel geweest de zaken op een rij te krijgen…
of gewoon om gevoelens de vrije loop te laten.
Je hoeft dit dan ook niet verder te lezen, het is gewoon de idee:
Een luisterend oor doet al veel, ook al is deze digitaal..
Oké, het zit dus zo. Je ontmoet iemand leuk, gaat op enkel dates er hangt duidelijk chemie in de lucht.
Dus je spreekt gezellig nog wat meer af.
Het lijkt erop alsof je goed op weg bent naar het relatiestadium, maar dan, dan gebeurt er iets vreemd.
Plots klopt het verleden, in de vorm van een berouwvolle ex, op de deur en zijn de zaken ‘complex’.
Alle respect voor deze lieve dame’s eerlijkheid maar goed, het steekt….
Of beter gezegd stak.
Immers, bovenstaand tekstje is slechts deel één van het verhaal.
Ik zit namelijk nogal goed in mijn vel en besluit er niet al te veel van te maken.
Inderdaad, live happens, en als er dan een belangrijk deel van je leven opnieuw aan de deur staat dan is de keuze snel gemaakt.
Je bijt door de zure appel heen en gaat verder.
Ware het niet, dat diezelfde dame me enkele maanden nadien, out of the blue, opnieuw aanhaalt.
Zelfde stramien.
Chemie zoals chemie hoort te zijn, dagelijks een ‘shitload’ aan berichten, empathie, interesse naar wie je bent, wat je doet,….de hele mikmak.
En dan, opnieuw, de ex, the sequal.
Van de ene week op de andere, complete radiostilte.
Ik vraag me oprecht af waarom je zoiets doet?
Waarom terug contact opnemen met iemand waarvan je denkt: ‘dit wordt niets’?
Ik heb het zelf ook al meegemaakt dat ik een tijdje met iemand date om dan tot mijn grote spijt te moeten vaststellen: ‘sorry meisje, maar ik voel het niet’.
Maar dan kom je daar, op eigen initiatief, niet op terug, toch?
En al zeker niet voluit, gedurende een drietal intense maanden?
Het grote probleem aan heel deze historie is niet zozeer de afwijzing, hoewel dat zeer zeker meespeelt, maar gewoon mijn geloof in….
Als dit niet ‘iets’ was, hoe kan ik dan in godsnaam ooit nog inschatten of iets de moeite is om in te investeren?
Of iets oprecht en ‘echt’ is?
Ik ben mijn vertrouwen kwijt, als interesse zo makkelijk te spelen valt, is alle houvast zoek…
En durf ik er niet opnieuw meer aan beginnen.
woensdag 31 oktober 2018 om 07:19
Anoniemejongen32 schreef: ↑31-10-2018 07:06Ik vraag me oprecht af waarom je zoiets doet?
Waarom terug contact opnemen met iemand waarvan je denkt: ‘dit wordt niets’?
Nog interessanter lijkt me de vraag waarom jij daar dan weer in meegaat. De eerste keer was je niet goed genoeg, waarom leen je jezelf dan nog voor een tweede keer?
woensdag 31 oktober 2018 om 07:44
Dit inderdaad TO.
Ik veroordeel je zeker niet, heb het zelf ook een aantal keer gedaan bij ex.
Wat ik daarvan geleerd heb, die andere persoon verandert niet. Met andere woorden de tweede keer is niet totaal anders dan de eerste keer en zodra die persoon weer een kans heeft gekregen van jou is de kans groot dat het weer zo wordt als eerst.
Heb je daar wel zin in?
Wees eerlijk tegen jezelf TO.
woensdag 31 oktober 2018 om 08:05
Zo denk jij maar misschien denkt zij, na het ontmoeten van een date die een ontzettende hork bleek te zijn: die "Anoniemejongen32 was zo slecht nog niet", om zich kort daarna ineens te herinneren dat die weliswaar altijd erg correct was, maar ook altijd over voetballen zat te praten en bovendien te lang neushaar had, dus die wordt het ook niet.Ik vraag me oprecht af waarom je zoiets doet?
Waarom terug contact opnemen met iemand waarvan je denkt: ‘dit wordt niets’?
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
woensdag 31 oktober 2018 om 08:27
Ergens tussen love & life???
woensdag 31 oktober 2018 om 09:32
ik had hier evengoed 'shit' happens kunnen schrijven.
Met live happens bedoel ik gewoon, soms gebeuren dingen gewoon buiten je eigen wil om.
Andere factoren, waar je zelf geen hand in hebt, bepalen dan wat er gebeurt.
En een ex die terug voor de deur staat lijkt me wel zo'n factor.
Nogmaals, in sé niet zo een probleem mee.
Ik zet me daar wel over.
Waar ik me moeilijker kan overzetten is het feit dat ik echt niet meer weet wat oprecht was en wat niet....en dat zorgt voor twijfel aan jezelf.
woensdag 31 oktober 2018 om 09:33
Het antwoord is neen, want intussen zit ik wel met de gebakken peren.Phoebe-returns schreef: ↑31-10-2018 07:44Dit inderdaad TO.
Ik veroordeel je zeker niet, heb het zelf ook een aantal keer gedaan bij ex.
Wat ik daarvan geleerd heb, die andere persoon verandert niet. Met andere woorden de tweede keer is niet totaal anders dan de eerste keer en zodra die persoon weer een kans heeft gekregen van jou is de kans groot dat het weer zo wordt als eerst.
Heb je daar wel zin in?
Wees eerlijk tegen jezelf TO.
Bedankt dus voor jullie insteek.
woensdag 31 oktober 2018 om 09:37
je bedoelde Life happensAnoniemejongen32 schreef: ↑31-10-2018 09:32ik had hier evengoed 'shit' happens kunnen schrijven.
Met live happens bedoel ik gewoon, soms gebeuren dingen gewoon buiten je eigen wil om.
woensdag 31 oktober 2018 om 09:38
Je bedoelt gewoon 'life happens' dusAnoniemejongen32 schreef: ↑31-10-2018 09:32ik had hier evengoed 'shit' happens kunnen schrijven.
Met live happens bedoel ik gewoon, soms gebeuren dingen gewoon buiten je eigen wil om.
woensdag 31 oktober 2018 om 09:39
Zou best kunnen.retrostar schreef: ↑31-10-2018 08:05Zo denk jij maar misschien denkt zij, na het ontmoeten van een date die een ontzettende hork bleek te zijn: die "Anoniemejongen32 was zo slecht nog niet", om zich kort daarna ineens te herinneren dat die weliswaar altijd erg correct was, maar ook altijd over voetballen zat te praten en bovendien te lang neushaar had, dus die wordt het ook niet.
Zo heb ik het niet aangevoeld in alle geval.
Je weet best wanneer iemand je niet (meer) wil.
Kleine dingen, zoals direct wegwillen na een date, niet willen afspreken, weinig affectie in de slaapkamer, moeten sleuren om een bericht te krijgen....
niets van dat alles eerlijk gezegd, integendeel.
Daarom ook dat ik het nu echt moeilijk vind het verschil tussen feit en fictie (of laat ik zeggen, wanneer is iemand oprecht in je geinteresseerd), nog te kunnen maken.
En ik vrees een beetje dat ik dat in de toekomst ga meenemen...
woensdag 31 oktober 2018 om 11:10
woensdag 31 oktober 2018 om 11:16
Stoppen = drama van aantrek-afstoot achter je laten.
Doorgaan= dat drama voort laten duren.
Omdat zij niet helemaal los is van die ex zit jij op de reservebank. Die je deelt met die ex, kan ze lekker afwisselen, als ze daar zin in heeft. Zolang jij en hij erop blijven zitten.
Aan jou de keuze om dit spelletje mee te spelen of niet.
Doorgaan= dat drama voort laten duren.
Omdat zij niet helemaal los is van die ex zit jij op de reservebank. Die je deelt met die ex, kan ze lekker afwisselen, als ze daar zin in heeft. Zolang jij en hij erop blijven zitten.
Aan jou de keuze om dit spelletje mee te spelen of niet.
woensdag 31 oktober 2018 om 11:40
Dank je, hier zat ik echt op te wachten.the_Wicked_Witch schreef: ↑31-10-2018 11:23Sequel.
Geen Engels in je teksten gooien als je niet eens weet hoe je het schrijft.
woensdag 31 oktober 2018 om 11:47
woensdag 31 oktober 2018 om 16:16
Ik zou eigenlijk cliche's moeten schrijven als:
- Bij jou ook al?
- Zo zijn vrouwen nu eenmaal.
- Je bent niet de enige waarbij dit gebeurd.
Maar de realiteit is gewoon dat, hoe goed het ook zat naar jouw idee, het bij haar niet goed genoeg zat, anders zou zij niet twijfelen.
Hoe pijnlijk voor jou ook, het is aan jou om aan te geven aan haar dat Jij voor haar blijkbaar niet goed genoeg bent, wanneer zij telkens bereid is om wat jullie hebben af te danken voor iets waarvan ze weet dat het niet werkt (tot 2 keer toe)
En dat je dus de eer aan jezelf houdt en op zoek gaat naar een vrouw die wel bereid is om volledig voor jou te kiezen.
- Bij jou ook al?
- Zo zijn vrouwen nu eenmaal.
- Je bent niet de enige waarbij dit gebeurd.
Maar de realiteit is gewoon dat, hoe goed het ook zat naar jouw idee, het bij haar niet goed genoeg zat, anders zou zij niet twijfelen.
Hoe pijnlijk voor jou ook, het is aan jou om aan te geven aan haar dat Jij voor haar blijkbaar niet goed genoeg bent, wanneer zij telkens bereid is om wat jullie hebben af te danken voor iets waarvan ze weet dat het niet werkt (tot 2 keer toe)
En dat je dus de eer aan jezelf houdt en op zoek gaat naar een vrouw die wel bereid is om volledig voor jou te kiezen.
Disclaimer: All presented text are opinionated and present only a written account of my mental state at that time.