Psyche
alle pijlers
Hoe tics kind negeren?
zondag 25 november 2018 om 17:09
Mijn zoon van 7 heeft een behoorlijk aantal tics/zenuwentrekken.
Ik weet dat negeren het beste is en ze dan het snelste over gaan maar het lukt me niet meer zo goed om dat te doen. Ik stoor me er zo mateloos aan dat ik er toch geregeld wat van zeg en dat maakt de tics weer erger.
Dus ik moet de oplossing meer bij mezelf zoeken maar kan daar wel even wat tips voor gebruiken. Hoe negeren jullie een “irritante” handeling en hoe zorg je ervoor dat je je er niet aan stoort of er zelf helemaal gestresst van raakt omdat je je er niet aan mag storen.
Laat duidelijk zijn dat ik weet dat kind hier niks aan kan doen en juist daarom wil ik wat aan mijn eigen irritatie doen maar het lukt me even niet zo goed.
Iemand tips?
Ik weet dat negeren het beste is en ze dan het snelste over gaan maar het lukt me niet meer zo goed om dat te doen. Ik stoor me er zo mateloos aan dat ik er toch geregeld wat van zeg en dat maakt de tics weer erger.
Dus ik moet de oplossing meer bij mezelf zoeken maar kan daar wel even wat tips voor gebruiken. Hoe negeren jullie een “irritante” handeling en hoe zorg je ervoor dat je je er niet aan stoort of er zelf helemaal gestresst van raakt omdat je je er niet aan mag storen.
Laat duidelijk zijn dat ik weet dat kind hier niks aan kan doen en juist daarom wil ik wat aan mijn eigen irritatie doen maar het lukt me even niet zo goed.
Iemand tips?
zondag 25 november 2018 om 19:12
Ik ben juist van tics afgekomen doordat anderen er wat van zeiden, anders had ik amper geweten dat ik ze had.
Ik vraag me dan ook oprecht af of negeren wel zo goed is.
Mss worden de tics erger als je er wat van zegt, maar mss is dat tijdelijk en zet het wel iets in gang. Geen idee, maar bij mij heeft het wel zo gewerkt.
Ik vraag me dan ook oprecht af of negeren wel zo goed is.
Mss worden de tics erger als je er wat van zegt, maar mss is dat tijdelijk en zet het wel iets in gang. Geen idee, maar bij mij heeft het wel zo gewerkt.
Live in the here and now, because your future doesn't look bright.
Week 8 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 8 van de Extremely Demotivational Calendar
zondag 25 november 2018 om 19:30
Middelste heeft verschillende tics en heeft ADHD, kan ook echt ontzettend lastig stoppen met tics. Sommige negeer ik, andere niet: soms doet hij zichzelf bijvoorbeeld pijn doordat hij de hele tijd velletjes van z’n vingers peutert als tic en daar ben ik dan heel scherp op. Bij onschuldige tics werkt afleiden overigens vaak wel, dus even muziek opzetten of een gesprekje beginnen.
Als het inderdaad aanhoudende tics zijn en het ook niet echt te stoppen is, zou ik ook eens langs de huisarts gaan.
Als het inderdaad aanhoudende tics zijn en het ook niet echt te stoppen is, zou ik ook eens langs de huisarts gaan.
zondag 25 november 2018 om 19:33
zondag 25 november 2018 om 20:06
In principe is het normaal, in tegenstelling tot veel mensen die denken dat het een teken van stress is: https://www.dokter.nl/nieuws/psychiatri ... t-een-tic/
Maar ik heb geen tip om je minder te ergeren (lijkt me erg lastig)
Maar ik heb geen tip om je minder te ergeren (lijkt me erg lastig)
zondag 25 november 2018 om 20:10
Het gaat om dingen als overdreven knipperen met de ogen, continu sniffen met de neus terwijl er niks van een verkoudheid is dat soort dingen.
Ik kan me voorstellen dat het iets met stress te maken kan hebben maar heb niet direct het idee dat er iets aan de hand is of “mis” is met hem.
Wat ik lees is dat kinderen van deze leeftijd vaak tics hebben en dat het meestal niks betekent en dat negeren het beste werkt. Het is ook pas sinds een maand of 3, daarvoor was er niks aan de hand. Als het zo blijft ga ik uiteraard eens met hem naar de huisarts maar daar wacht ik nu nog even mee. Ik kan me voorstellen dat hem dat juist stress geeft omdat hij dan denkt dat hij niet normaal is. Zo zit hij wel een beetje in elkaar.
Mijn oudere kinderen hebben nooit tics gehad dus ik ben er in die zin ook niet mee bekend, maar lees dus dat het normaal kan zijn.
Ik kan me voorstellen dat het iets met stress te maken kan hebben maar heb niet direct het idee dat er iets aan de hand is of “mis” is met hem.
Wat ik lees is dat kinderen van deze leeftijd vaak tics hebben en dat het meestal niks betekent en dat negeren het beste werkt. Het is ook pas sinds een maand of 3, daarvoor was er niks aan de hand. Als het zo blijft ga ik uiteraard eens met hem naar de huisarts maar daar wacht ik nu nog even mee. Ik kan me voorstellen dat hem dat juist stress geeft omdat hij dan denkt dat hij niet normaal is. Zo zit hij wel een beetje in elkaar.
Mijn oudere kinderen hebben nooit tics gehad dus ik ben er in die zin ook niet mee bekend, maar lees dus dat het normaal kan zijn.
zondag 25 november 2018 om 20:19
Dit.-jolijn- schreef: ↑25-11-2018 17:16Hoe je iets moet negeren, tja, hoe leg ik dat uit.
Zie je kind niet als een tic, maar als een kind. Doet hij iets wat jou ergert, vraag je dan vooral eens af waarom het je ergert. Wat is er mis in jouw hoofd dat je je kind niet met liefde, begrip en waardering voor zijn hele zijn kunt aankijken en accepteren dat hij doet zoals hij doet? Jij ziet een tic. Leer een kind zien. Jouw kind. Jouw vlees en bloed. Hij doet vast meer dan zijn tic. Misschien praat hij wel. Heeft hij leuke dingen te zeggen. Is hij goed in dingen. Kan hij grappig uit de hoek komen. Heeft hij bijzondere talenten. Is hij het mooiste jongetje van de hele straat.
Als je niet kunt verzinnen wat je kind nog meer is behalve de tic die jou ergert, dan is het tijd voor intensieve gezinstherapie.
Wij hebben momenteel 2 kinderen met tics.
Zoon van 10, met ADHD, en zoon van 7.
Ik stoor me er niet aan, maar vind het wel eens sneu of vermoeiend voor ze en dan stel ik iets voor om ze af te leiden. Bv iets ontspannends doen bij kuchen of snikken bij onrust. Of ik geef hun fidget Cube of Tangle bij bijten of peuteren.
Zeker bij stem of ademhalingstics moet je echt niks van zeggen.
Dat heeft m'n man 1 keer (goedbedoeld, niet eens mopperen ofzo) gedaan tegen zoon en toen werd het zo heftig dat hij ging hyperventileren.zo zielig.
zondag 25 november 2018 om 20:21
Dat sniffen met de neus herken ik heel erg. Ik heb daar ook heel veel last van. Ik zie het niet als tic maar heb het eens met de huisarts besproken ooit en die vertelde dat als je dat vaak doet je neusslijmvliezen beschadigen waardoor je dus blijft sniffen. Dus dan zit je in een vicieuze cirkel. Ik moet er echt op letten om het niet te doen maar weet dat je zoon het misschien ook doet omdat zijn neusslijmvliezen erdoor beschadigd zijn. Lastig om aan een kind van die leeftijd uit te leggen dat het minder wordt als hij minder snift. Maar het is dus niet perse een tic maar een behoefte omdat de slijmvliezen dat dus aangeven. Wat bij mij helpt is iedere keer dat ik moet sniffen even kort mijn neus zachtjes te snuiten. Maar ik moet er echt op letten en dat is voor een kind lastiger.
zondag 25 november 2018 om 20:48
Wat bedoel je nou eigenlijk met tics? Want als het echt zo erg is dan heeft het vast een oorzaak en loop je bij een specialist. Die kan je ook handvatten bieden of verwijzen naar daar waar je ze kunt vinden.sparoodislekker schreef: ↑25-11-2018 17:19Dank je wel, gelukkig zie ik zeker wel dat mijn kind niet de tic is en hou ik enorm veel van hem. Hij is een heel leuk kind, doet het goed op school etc dus het is niet dat ik het niet meer los kan koppelen. Het is meer dat ik een stressreactie van die tics krijg om het maar even dramatisch te omschrijven.
Wat mijn zoon betreft, die is oud genoeg om afspraken mee te maken. En eentje is dat ik ook mijn grenzen heb en dat als ik daar om verzoek hij me even met rust moet laten omdat we ander ruzie krijgen en dingen zeggen die we niet menen en niet willen zeggen.
De overgangshormonen in combi met een auti puber met NAH is niet altijd ideaal
Wat ik versta onder een tic zou ik me bij mijn kind niet aan storen, niet eens meer registreren volgens mij.
zondag 25 november 2018 om 20:59
Dat sniffen en met zijn ogen knipperen heeft mijn zoontje van nu negen ook wel gedaan. Ik zei er soms wat van. Hij vond het zelf ook vervelend.. Ik weet dat het komt omdat er dan wat spannends was, of dat hij moe was en daar heb ik extra op gelet. Na twee weken is het meestal weer weg...
Twee dingen zijn oneindig: het universum, en menselijke domheid. Maar van het universum weet ik het nog niet helemaal zeker..
-Albert Einstein-
-Albert Einstein-
zondag 25 november 2018 om 21:53
Ik heb een dochter die op alles kauwt, met name mouwen. Dat is ook een soort tic volgens mij. Omdat ze het zelf niet doorheeft, bespreek ik het wel met haar. En af en toe als ik het zie, proberr ik met name non verbaal te reageren (mouw omhoog doen oid). Maar veel hangt ook af van wat voor soort tic. Ik overweeg nu om iets aan te schaffen om haar mouwen te sparen. Je schijnt speciale kettinkjes te hebben om op te kauwen. Maar met snuiven wordt dat lastig 
Vertrouwen - als je alles loslaat, heb je twee handen vrij
maandag 26 november 2018 om 04:41
Hoi SpaRood,
Wat je zou kunnen doen is leren mediteren.
Met mediteren leer je een goede focus te hebben en je niet te laten afleiden door dingen van buitenaf.
Er bestaan verschillende soorten meditaties zoals geleide meditaties waarbij iemand je door de oefening praat of meditaties waarbij je let op je ademhaling (in-en uitademhaling volgen)
Mediteren kun je in je eigen tijd doen, als kind op bed ligt bijv.
Naast betere focus kan mediteren positief werken op andere vlakken in je leven: meer innerlijke rust, betere balans, effektiever werken
Wat je zou kunnen doen is leren mediteren.
Met mediteren leer je een goede focus te hebben en je niet te laten afleiden door dingen van buitenaf.
Er bestaan verschillende soorten meditaties zoals geleide meditaties waarbij iemand je door de oefening praat of meditaties waarbij je let op je ademhaling (in-en uitademhaling volgen)
Mediteren kun je in je eigen tijd doen, als kind op bed ligt bijv.
Naast betere focus kan mediteren positief werken op andere vlakken in je leven: meer innerlijke rust, betere balans, effektiever werken
maandag 26 november 2018 om 10:49
Kleine kinderen hebben wel vaker tics, dat hoeft echt niks te betekenen, pas als ze niet overgaan op iets oudere kinderleeftijd kan je er eens naar laten kijken. Als hij nog klein is en het nog maar kort is zou ik me er zeker niet druk om maken dat er iets achter zit.
Maar dat je jezelf ergert is natuurlijk wel super irritant, en dat je het laat blijken niet goed voor een kleintje. Helpt tot 10 tellen in jezelf niet? Van binnen een liedje zingen tot het geërgerde gevoel weg is en je om jezelf kan lachen? Weglopen naar een andere kamer en even goed doorademen?
Dat je boos of geërgerd raakt als je kind over je grenzen gaat in gedrag dat is normaal, maar dit is iets waar hij helemaal niets aan kan doen dus probeer toch je ergernis niet te laten merken... En probeer je in eerste instantie helemaal niet te ergeren, maarja lastig!
Maar dat je jezelf ergert is natuurlijk wel super irritant, en dat je het laat blijken niet goed voor een kleintje. Helpt tot 10 tellen in jezelf niet? Van binnen een liedje zingen tot het geërgerde gevoel weg is en je om jezelf kan lachen? Weglopen naar een andere kamer en even goed doorademen?
Dat je boos of geërgerd raakt als je kind over je grenzen gaat in gedrag dat is normaal, maar dit is iets waar hij helemaal niets aan kan doen dus probeer toch je ergernis niet te laten merken... En probeer je in eerste instantie helemaal niet te ergeren, maarja lastig!
maandag 26 november 2018 om 11:22
Mijn jongste heeft ook regelmatig last van een tic, al jaren en steeds is het een andere. Het begon (als ik het goed herinner) met blijven kuchen / keel schrapen na een verkoudheid, terwijl hij al lang niet meer verkouden was. Dit ging een aantal maanden door. Ook het neus sniffen herken ik. Vorig jaar had hij er een waarbij zijn ogen steeds weg schoten in een hoek en weer terug (heel lastig uitleggen zo), naar mate hij vermoeider werd, werd het erger en hield het langer aan. We zijn toen zelfs bij de oogarts geweest (heeft een bril, dus kregen snel een afspraak), maar die konden er niets mee, uiteindelijk trok het weg. Heel af en toe komt het terug. Toen had hij door een val op een gegeven moment last van zijn nek, en vond het soms fijn om even met zijn nek te draaien, daarop volgde dat hij dat steeds vaker deed, onbewust en sneller, leek wel of hij met zijn hoofd sloeg. We proberen er zo min mogelijk iets van te zeggen, want willen het niet negatief maken voor hem, hij kan er immers niets aan doen. Toch op een aantal momenten, vooral als we aan tafel zeten, met hem besproken en gevraagd of hij in de gaten heeft dat hij het doet, dat had hij eerst niet, later wel. Inmiddels wordt het minder.
Ik lees dat sommige adviseren het te laten onderzoeken. Tegen mij is gezegd dat een tic onderzoeken pas gedaan wordt als die bepaalde tic een jaar aanhoud, maar als het na een paar maanden wisselt en een andere wordt, dan geld voor de nieuwe tic dus weer een jaar.
Ik denkd at het heel goed is dat je zelf weet dat je vooral zelf het irritant vind, probeer het te negeren of maak het eens rustig bespreekbaar. Misschien kun je met jezelf en je kind afspreken dat als je er wel iets van wil zeggen, dat je dit alleen op bepaalde momenten doet, dus aan tafel of tijdens een ander moment.
Ik lees dat sommige adviseren het te laten onderzoeken. Tegen mij is gezegd dat een tic onderzoeken pas gedaan wordt als die bepaalde tic een jaar aanhoud, maar als het na een paar maanden wisselt en een andere wordt, dan geld voor de nieuwe tic dus weer een jaar.
Ik denkd at het heel goed is dat je zelf weet dat je vooral zelf het irritant vind, probeer het te negeren of maak het eens rustig bespreekbaar. Misschien kun je met jezelf en je kind afspreken dat als je er wel iets van wil zeggen, dat je dit alleen op bepaalde momenten doet, dus aan tafel of tijdens een ander moment.
maandag 26 november 2018 om 11:39
Moest het zelf ook weer even nakijken, maar: https://www.kinderneurologie.eu/ziekteb ... g/tics.php
Bieslookje die bij jouw kind klinken wel wat complexer... Mag geen diagnose stellen maar bij bijvoorbeeld Gilles de la Tourette zie je dat dus ook.
Die regel dat elke nieuwe tic een jaar mag duren klopt niet volgens mij hoor.
Enfin, in het linkje staat veel info.
Bieslookje die bij jouw kind klinken wel wat complexer... Mag geen diagnose stellen maar bij bijvoorbeeld Gilles de la Tourette zie je dat dus ook.
Die regel dat elke nieuwe tic een jaar mag duren klopt niet volgens mij hoor.
Enfin, in het linkje staat veel info.
maandag 26 november 2018 om 11:54
Dank je voor de link, zal straks eens lezen. Het was de huisarts die dat vertelde van een jaar per tic. Zelf hebben we ook echt wel gedacht aan evt gilles de la tourette, maar daar was het volgens de huisarts veel te vroeg voor.Mieremuis schreef: ↑26-11-2018 11:39Moest het zelf ook weer even nakijken, maar: https://www.kinderneurologie.eu/ziekteb ... g/tics.php
Bieslookje die bij jouw kind klinken wel wat complexer... Mag geen diagnose stellen maar bij bijvoorbeeld Gilles de la Tourette zie je dat dus ook.
Die regel dat elke nieuwe tic een jaar mag duren klopt niet volgens mij hoor.
Enfin, in het linkje staat veel info.
Dat met zijn ogen en dat het erger werd naar mate hij vermoeider werd is wel logisch, normaal houden je oogspieren je oogbol op zn plek en dat je pupil in het midden zit. Maar als die spieren moe worden wordt dat lastiger en schiet het weg. In mijn eerdere bericht niet vermeld, maar als hij bijvoorbeeld aan het lezen was of op z'n tablet keek was het ook erger, waarschijnlijk door de inspanning?
