Relaties
alle pijlers
Schoonmoeder
vrijdag 30 november 2018 om 02:00
Hallo! Ik lees al tijden mee, maar heb nu toch een account aangemaakt om zelf eens om advies te vragen.
De situatie is als volgt: mijn vriend en ik zijn allebei halvewege de 20 en we wonen allebei nog thuis. In mijn geval is dit omdat ik een aantal jaar in het buitenland heb gewoond en nu even tijdelijk geld wil sparen voor ik weer terug op mezelf ga. In zijn geval is het omdat er nogal wat problemen zijn in de relatie van zijn ouders en hij het lastig vindt om zijn moeder 'zo achter te laten' (zijn woorden). Ik heb hier helemaal geen problemen mee, het komt immers vanuit zijn zorgzame kant die ik juist zo fijn vind aan hem. Ik begrijp best dat als ik daar over de vloer kom dat we even sociaal doen door in de huiskamer te blijven hangen en dit is ook geen probleem, maar ik merk dat ik langzaam een beetje moeite krijg met bepaalde dingen die mijn schoonmoeder doet, aangezien ik het best een beetje claimerig vind overkomen. Kleine dingetjes zijn dat ze steeds aan hem zit (knuffels geven, een slaap lekker kus willen, etc.) terwijl ik aan hem merk dat hij dit niet heel fijn vindt. Dit is heel anders dan ik gewend ben, aangezien ik juist veel losgelaten wordt thuis en ik dit dus als 'normaler' zie, maar met deze kleine dingetjes heb ik niet zo'n moeite. Echter komen er sindskort ook grotere dingen naar voren, zo horen we via via dat ze zit te huilen omdat ze hem mist als wij samen op vakantie zijn en nu we een nieuw weekendje weg hebben geboekt heeft ze dus gevraagd of ik het erg vind als beide schoonouders ook 1 nachtje komen, ook nog in hetzelfde hotel. Ik was een beetje overvallen en heb gezegd dat dit oke is, maar nu ik er rustig over nagedacht heb vind ik dit eigenlijk helemaal niet leuk. Ze hebben direct nadat ik ja zei geboekt, dus er is niets meer aan te doen dus ik zal het moeten accepteren, maar ik weet niet zo goed wat ik hier op de lange termijn nou mee moet. De sfeer is ook niet bepaald geweldig als zij erbij zijn door die spanningen in hun eigen relatie, Ik vind dus dat ik al best mijn best doe om hiermee om te gaan, want ik voel me echt niet op mijn gemak als we in hun bijzijn zijn. Daarbij komen natuurlijk ook de feestdagen eraan en hier zie ik hierdoor best wel tegenop.
Eigenlijk is het probleem dus een combinatie van de nare sfeer in het bijzijn van mijn schoonouders en het claimerige(?) gedrag van schoonmoeder. Wat ik ook niet zo goed snap is dat ze het blijkbaar heel erg vindt als hij er niet is, maar vaak als hij een weekend naar mij komt is zij zelf de avond van te voren niet eens thuis. Ik zou verwachten dat als ze hem echt zo mist dat ze dan thuis zou blijven voor hij een paar dagen weg gaat. Ik vind dit zelf een beetje hypocriet overkomen, of in ieder geval wat ongeloofwaardig.
Reageer ik nou overdreven, mede doordat ik dit soort gedrag totaal niet gewend ben vanuit huis? Hoe kan ik hier het beste mee omgaan?
De situatie is als volgt: mijn vriend en ik zijn allebei halvewege de 20 en we wonen allebei nog thuis. In mijn geval is dit omdat ik een aantal jaar in het buitenland heb gewoond en nu even tijdelijk geld wil sparen voor ik weer terug op mezelf ga. In zijn geval is het omdat er nogal wat problemen zijn in de relatie van zijn ouders en hij het lastig vindt om zijn moeder 'zo achter te laten' (zijn woorden). Ik heb hier helemaal geen problemen mee, het komt immers vanuit zijn zorgzame kant die ik juist zo fijn vind aan hem. Ik begrijp best dat als ik daar over de vloer kom dat we even sociaal doen door in de huiskamer te blijven hangen en dit is ook geen probleem, maar ik merk dat ik langzaam een beetje moeite krijg met bepaalde dingen die mijn schoonmoeder doet, aangezien ik het best een beetje claimerig vind overkomen. Kleine dingetjes zijn dat ze steeds aan hem zit (knuffels geven, een slaap lekker kus willen, etc.) terwijl ik aan hem merk dat hij dit niet heel fijn vindt. Dit is heel anders dan ik gewend ben, aangezien ik juist veel losgelaten wordt thuis en ik dit dus als 'normaler' zie, maar met deze kleine dingetjes heb ik niet zo'n moeite. Echter komen er sindskort ook grotere dingen naar voren, zo horen we via via dat ze zit te huilen omdat ze hem mist als wij samen op vakantie zijn en nu we een nieuw weekendje weg hebben geboekt heeft ze dus gevraagd of ik het erg vind als beide schoonouders ook 1 nachtje komen, ook nog in hetzelfde hotel. Ik was een beetje overvallen en heb gezegd dat dit oke is, maar nu ik er rustig over nagedacht heb vind ik dit eigenlijk helemaal niet leuk. Ze hebben direct nadat ik ja zei geboekt, dus er is niets meer aan te doen dus ik zal het moeten accepteren, maar ik weet niet zo goed wat ik hier op de lange termijn nou mee moet. De sfeer is ook niet bepaald geweldig als zij erbij zijn door die spanningen in hun eigen relatie, Ik vind dus dat ik al best mijn best doe om hiermee om te gaan, want ik voel me echt niet op mijn gemak als we in hun bijzijn zijn. Daarbij komen natuurlijk ook de feestdagen eraan en hier zie ik hierdoor best wel tegenop.
Eigenlijk is het probleem dus een combinatie van de nare sfeer in het bijzijn van mijn schoonouders en het claimerige(?) gedrag van schoonmoeder. Wat ik ook niet zo goed snap is dat ze het blijkbaar heel erg vindt als hij er niet is, maar vaak als hij een weekend naar mij komt is zij zelf de avond van te voren niet eens thuis. Ik zou verwachten dat als ze hem echt zo mist dat ze dan thuis zou blijven voor hij een paar dagen weg gaat. Ik vind dit zelf een beetje hypocriet overkomen, of in ieder geval wat ongeloofwaardig.
Reageer ik nou overdreven, mede doordat ik dit soort gedrag totaal niet gewend ben vanuit huis? Hoe kan ik hier het beste mee omgaan?
zaterdag 1 december 2018 om 01:01
Hoe je hiermee om moet gaan? Veel (liefdevolle) gesprekken voeren met je vriend. En hem op die manier voorzichtig helpen met zijn losmakingsproces. Want in tegenstelling tot wat hij nu misschien voelt, zou hij niet verantwoordelijk moeten zijn voor het geluk van zijn moeder.
Let op: als je dit soort dingen met hem bespreekt, benader het dan vanuit zijn oogpunt. Dus niet gaan zeggen hoe raar het gedrag van zijn moeder is, want dan zal hij automatisch het gevoel hebben haar te moeten verdedigen. Probeer daarentegen te vragen wat ZIJN gevoelens en grenzen zijn. Bijvoorbeeld: "Wat vind je eigenlijk van die kusjes en knuffels; ik denk wel eens te zien dat je die niet prettig vind?"
Op die manier kun je hem als partner helpen om over zijn grenzen na te gaan denken en om een gezond losmakingsproces te starten. Ook mag je natuurlijk vertellen wat jij van huis uit gewend bent en waar jij je prettig bij voelt, zodat hij een beetje een ander referentiekader krijgt.
Het zal niet altijd makkelijk worden hoor, vooral niet als zijn moeder gaat merken dat je vriend zich met jouw hulp aan het losmaken is, maar het is uiteindelijk wel broodnodig voor zijn en jullie geluk.
Let op: als je dit soort dingen met hem bespreekt, benader het dan vanuit zijn oogpunt. Dus niet gaan zeggen hoe raar het gedrag van zijn moeder is, want dan zal hij automatisch het gevoel hebben haar te moeten verdedigen. Probeer daarentegen te vragen wat ZIJN gevoelens en grenzen zijn. Bijvoorbeeld: "Wat vind je eigenlijk van die kusjes en knuffels; ik denk wel eens te zien dat je die niet prettig vind?"
Op die manier kun je hem als partner helpen om over zijn grenzen na te gaan denken en om een gezond losmakingsproces te starten. Ook mag je natuurlijk vertellen wat jij van huis uit gewend bent en waar jij je prettig bij voelt, zodat hij een beetje een ander referentiekader krijgt.
Het zal niet altijd makkelijk worden hoor, vooral niet als zijn moeder gaat merken dat je vriend zich met jouw hulp aan het losmaken is, maar het is uiteindelijk wel broodnodig voor zijn en jullie geluk.
zaterdag 1 december 2018 om 17:12
Dit.elske1975 schreef: ↑30-11-2018 17:34Heel bizar dat je schoonmoeder een nacht meegaat als jullie een weekend weg gaan. Komt ook heel ongezond en obsessief over. Heeft zij geen eigen leven? En je vriend? Heeft die geen eigen wil? Hij had meteen 'nee' moeten zeggen toen zij voorstelde om ook naar hetzelfde hotel te gaan.
vrijdag 21 december 2018 om 01:37
Ik moet toch echt nog even een kwijt.
Het weekendje weg is inmiddels achter de rug en het was niet zo dramatisch als ik me had voorgesteld, hoewel er nog steeds wel het gevoel was van niet lekker samen kunnen zijn en je eigen ding kunnen doen wat ik jammer vond.
2 dagen voor het weekendje was het bij mij wel zo hoog opgelopen dat ik het er eens goed over heb gehad met mijn vriend. We zijn allebei super druk en proberen elkaar zo veel mogelijk de ruimte te geven en flexibel te zijn en dit werkt wat ons betreft goed, behalve dan dat ik het gevoel heb dat zodra de schoonouders een idee hebben dat alles precies op die manier moet. Juist doordat ik zo flexibel probeer te zijn voelt het alsof ze daardoor dwars over mij heenlopen en dat ik me altijd maar moet aanpassen terwijl zij altijd krijgen wat ze willen. (Vriend zelf zegt overigens dat dit echt niet het geval is en dat hij ook echt wel eens nee zegt tegen hen). Ik denk dat dit betekent dat ik zelf wat standvastiger moet zijn, of niet?
Meerdere van jullie zeiden dat het ook door mijn vriend zelf komt en dat begin ik steeds meer ook zo te voelen. Hij zei dat hij noooooit meer met zijn ouders op vakantie zou gaan en dat dit echt eenmalig was. Nu heeft hij kaartjes kunnen krijgen voor een dagje weg dus toen hij dat vertelde was ik meteen helemaal enthousiast maar toen kwam het... 'ik moet wel mijn moeder meevragen eigenlijk, want zij probeert daar al van kinds af aan elk jaar heen te gaan en dat lukt de laatste jaren niet financieel gezien'. En ik met mijn stomme hoofd riep natuurlijk weer 'oh dat snap ik wel ja.' Ik kan mezelf wel voor mijn kop slaan want nu zit ik weer in precies dezelfde situatie. Ik wil voor hem graag mee, want hij wil niet met zijn ouders alleen daar zitten, maar heb wel gevraagd of er niet iemand anders mee kan want ik heb er gewoon echt geen zin in. Er komt ook nog bij dat schoonouders nu óók zo clingy naar mij beginnen te worden, me vaker willen zien, zoenen bij gedag zeggen, etc terwijl ik daar helemaaaal niet van ben (dit doe ik bij mijn eigen familie ook niet).
Ik heb wel door dat dit een kwestie is van grow a pair maar ik vind het lastig op het moment zelf om grenzen aan te geven..
Het weekendje weg is inmiddels achter de rug en het was niet zo dramatisch als ik me had voorgesteld, hoewel er nog steeds wel het gevoel was van niet lekker samen kunnen zijn en je eigen ding kunnen doen wat ik jammer vond.
2 dagen voor het weekendje was het bij mij wel zo hoog opgelopen dat ik het er eens goed over heb gehad met mijn vriend. We zijn allebei super druk en proberen elkaar zo veel mogelijk de ruimte te geven en flexibel te zijn en dit werkt wat ons betreft goed, behalve dan dat ik het gevoel heb dat zodra de schoonouders een idee hebben dat alles precies op die manier moet. Juist doordat ik zo flexibel probeer te zijn voelt het alsof ze daardoor dwars over mij heenlopen en dat ik me altijd maar moet aanpassen terwijl zij altijd krijgen wat ze willen. (Vriend zelf zegt overigens dat dit echt niet het geval is en dat hij ook echt wel eens nee zegt tegen hen). Ik denk dat dit betekent dat ik zelf wat standvastiger moet zijn, of niet?
Meerdere van jullie zeiden dat het ook door mijn vriend zelf komt en dat begin ik steeds meer ook zo te voelen. Hij zei dat hij noooooit meer met zijn ouders op vakantie zou gaan en dat dit echt eenmalig was. Nu heeft hij kaartjes kunnen krijgen voor een dagje weg dus toen hij dat vertelde was ik meteen helemaal enthousiast maar toen kwam het... 'ik moet wel mijn moeder meevragen eigenlijk, want zij probeert daar al van kinds af aan elk jaar heen te gaan en dat lukt de laatste jaren niet financieel gezien'. En ik met mijn stomme hoofd riep natuurlijk weer 'oh dat snap ik wel ja.' Ik kan mezelf wel voor mijn kop slaan want nu zit ik weer in precies dezelfde situatie. Ik wil voor hem graag mee, want hij wil niet met zijn ouders alleen daar zitten, maar heb wel gevraagd of er niet iemand anders mee kan want ik heb er gewoon echt geen zin in. Er komt ook nog bij dat schoonouders nu óók zo clingy naar mij beginnen te worden, me vaker willen zien, zoenen bij gedag zeggen, etc terwijl ik daar helemaaaal niet van ben (dit doe ik bij mijn eigen familie ook niet).
Ik heb wel door dat dit een kwestie is van grow a pair maar ik vind het lastig op het moment zelf om grenzen aan te geven..
vrijdag 21 december 2018 om 01:55
Het ligt dus aan JOU!CPpanther schreef: ↑21-12-2018 01:37Ik moet toch echt nog even een kwijt.
Het weekendje weg is inmiddels achter de rug en het was niet zo dramatisch als ik me had voorgesteld, hoewel er nog steeds wel het gevoel was van niet lekker samen kunnen zijn en je eigen ding kunnen doen wat ik jammer vond.
2 dagen voor het weekendje was het bij mij wel zo hoog opgelopen dat ik het er eens goed over heb gehad met mijn vriend. We zijn allebei super druk en proberen elkaar zo veel mogelijk de ruimte te geven en flexibel te zijn en dit werkt wat ons betreft goed, behalve dan dat ik het gevoel heb dat zodra de schoonouders een idee hebben dat alles precies op die manier moet. Juist doordat ik zo flexibel probeer te zijn voelt het alsof ze daardoor dwars over mij heenlopen en dat ik me altijd maar moet aanpassen terwijl zij altijd krijgen wat ze willen. (Vriend zelf zegt overigens dat dit echt niet het geval is en dat hij ook echt wel eens nee zegt tegen hen). Ik denk dat dit betekent dat ik zelf wat standvastiger moet zijn, of niet?
Meerdere van jullie zeiden dat het ook door mijn vriend zelf komt en dat begin ik steeds meer ook zo te voelen. Hij zei dat hij noooooit meer met zijn ouders op vakantie zou gaan en dat dit echt eenmalig was. Nu heeft hij kaartjes kunnen krijgen voor een dagje weg dus toen hij dat vertelde was ik meteen helemaal enthousiast maar toen kwam het... 'ik moet wel mijn moeder meevragen eigenlijk, want zij probeert daar al van kinds af aan elk jaar heen te gaan en dat lukt de laatste jaren niet financieel gezien'. En ik met mijn stomme hoofd riep natuurlijk weer 'oh dat snap ik wel ja.' Ik kan mezelf wel voor mijn kop slaan want nu zit ik weer in precies dezelfde situatie. Ik wil voor hem graag mee, want hij wil niet met zijn ouders alleen daar zitten, maar heb wel gevraagd of er niet iemand anders mee kan want ik heb er gewoon echt geen zin in. Er komt ook nog bij dat schoonouders nu óók zo clingy naar mij beginnen te worden, me vaker willen zien, zoenen bij gedag zeggen, etc terwijl ik daar helemaaaal niet van ben (dit doe ik bij mijn eigen familie ook niet).
Ik heb wel door dat dit een kwestie is van grow a pair maar ik vind het lastig op het moment zelf om grenzen aan te geven..
Je vriend de schuld geven is niet fair, je roept zelf meteen dat je het snapt, geen probleem hoor om vervolgens te vragen of er niet iemand anders meekan want je moet er niet aan denken
Hoe reageerde je vriend daar eigenlijk op? Lijkt mij niet leuk voor hem, hoe dan ook.
Je moet echt gaan leren je grenzen aan te geven. Zoek daar evt. hulp bij en laat je vriend je laatste reactie hier lezen.
Dat je NOOIT meer wilde en toch meteen ja zei maar toch ook liever niet hoewel je hem niet alleen wil laten zitten met zijn ouders want dan..... wat dan, eigenlijk?
Als je van dat geknuffel af wil en zijn ouders juist wat meer op afstand wil houden letterlijk en figuurlijk moet je toch ook echt je grenzen aangeven. Niet makkelijk, succes.
vrijdag 21 december 2018 om 01:55
Tja. Jullie zijn beide slap, hij naar z’n moeder toe (erg onaantrekkelijk trouwens) en jij naar hem toe.
Kom op, zeg. Het is een beetje ziekelijk zelfs in mijn ogen.
Hoe ziet hij zijn toekomst, gaat hij ooit weg thuis? Zijn moeder is toch volwassen? Kan dus ook zelf beslissingen maken? Jullie laten je allebei manipuleren en dat kan alleen als zij de ruimte krijgt van jullie.
Ik zou trouwens het uitje afzeggen. Dan gaat hij maar alleen met z’n ouders. Je gaat toch niet wéér gespannen naar een uitje toe? Zonde van je tijd lijkt mij.
Kom op, zeg. Het is een beetje ziekelijk zelfs in mijn ogen.
Hoe ziet hij zijn toekomst, gaat hij ooit weg thuis? Zijn moeder is toch volwassen? Kan dus ook zelf beslissingen maken? Jullie laten je allebei manipuleren en dat kan alleen als zij de ruimte krijgt van jullie.
Ik zou trouwens het uitje afzeggen. Dan gaat hij maar alleen met z’n ouders. Je gaat toch niet wéér gespannen naar een uitje toe? Zonde van je tijd lijkt mij.
vrijdag 21 december 2018 om 05:21
Bizar zeg. Een nachtje langskomen als jullie een weekendje weggaan vind ik zo ontzettend claimerig en notdone dat ik er meteen klaar mee was. Ik zou mooi niet mee gaan naar het pretpark. Misschien moet je vriend even nadenken of hij een relatie met jou heeft of met zn moeder. En misschien moet jij leren neezeggen. Hij ook trouwens. Maar zijn moeder krijgt die ruimte van hem. Omdat hij de grens niet aangeeft. En je vriend krijgt die ruimte van jou. Omdat jij de grens niet aangeeft.
vrijdag 21 december 2018 om 09:47
Daar heb je ook gelijk in. Op het moment dat hij zoiets vraagt denk ik oprecht dat ik het niet vervelend vind maar een paar dagen later bedenk ik me pas dat dat wel degelijk zo is. Zoals jij al zegt is dat voor hem natuurlijk ook niet leuk en ik denk dat ik daarom dan alsnog mee ga voor hem, omdat ik het dan lullig vind om alsnog nee te zeggen.Lavacakelover schreef: ↑21-12-2018 01:55Het ligt dus aan JOU!
Je vriend de schuld geven is niet fair, je roept zelf meteen dat je het snapt, geen probleem hoor om vervolgens te vragen of er niet iemand anders meekan want je moet er niet aan denken
Hoe reageerde je vriend daar eigenlijk op? Lijkt mij niet leuk voor hem, hoe dan ook.
vrijdag 21 december 2018 om 09:53
Hier zit ik dus over te twijfelen. Dit zou ik inderdaad het liefst doen maar dan voel ik me wel schuldig tegenover hem, want toen ik dit eerder een beetje voorzichtig voorstelde zei hij dat hij het wel heeeel leuk zou vinden als ik kwam..redandwhite schreef: ↑21-12-2018 01:55
Ik zou trouwens het uitje afzeggen. Dan gaat hij maar alleen met z’n ouders. Je gaat toch niet wéér gespannen naar een uitje toe? Zonde van je tijd lijkt mij.
Hij wilde in eerste instantie oud en nieuw ook bij hun thuis vieren en toen heb ik gezegd dat ik dat goed vind maar dat ik liever niet kom. 2 dagen later zei hij opeens dat hij dan naar mij komt. Ik denk dus dat je gelijk hebt dat we het allebei (en bij elkaar) in stand houden allemaal.
vrijdag 21 december 2018 om 10:36
Aha! Dus hij ziet het wel. Nu is het nog geen oud en nieuw en je weet nog niet welke poppenkast schoonmoeder nog gaat opvoeren, maar ik hoop voor jullie allebei dat het een gezellig oud en nieuw gaat worden.CPpanther schreef: ↑21-12-2018 09:53Hier zit ik dus over te twijfelen. Dit zou ik inderdaad het liefst doen maar dan voel ik me wel schuldig tegenover hem, want toen ik dit eerder een beetje voorzichtig voorstelde zei hij dat hij het wel heeeel leuk zou vinden als ik kwam..
Hij wilde in eerste instantie oud en nieuw ook bij hun thuis vieren en toen heb ik gezegd dat ik dat goed vind maar dat ik liever niet kom. 2 dagen later zei hij opeens dat hij dan naar mij komt. Ik denk dus dat je gelijk hebt dat we het allebei (en bij elkaar) in stand houden allemaal.
Het uitje afzeggen zou ik me niet schuldig over voelen. Leg hem uit dat het je allemaal teveel is, jullie hoeven niet alles samen te doen. Jij niet met zijn ouders in ieder geval. Je eigen grenzen aangeven is heel belangrijk. Als dit nu niet gaat veranderen vrees ik dat je er heel lang last van gaat ondervinden...
vrijdag 21 december 2018 om 11:15
CPpanther schreef: ↑21-12-2018 01:37Ik moet toch echt nog even een kwijt.
Het weekendje weg is inmiddels achter de rug en het was niet zo dramatisch als ik me had voorgesteld, hoewel er nog steeds wel het gevoel was van niet lekker samen kunnen zijn en je eigen ding kunnen doen wat ik jammer vond.
2 dagen voor het weekendje was het bij mij wel zo hoog opgelopen dat ik het er eens goed over heb gehad met mijn vriend. We zijn allebei super druk en proberen elkaar zo veel mogelijk de ruimte te geven en flexibel te zijn en dit werkt wat ons betreft goed, behalve dan dat ik het gevoel heb dat zodra de schoonouders een idee hebben dat alles precies op die manier moet. Juist doordat ik zo flexibel probeer te zijn voelt het alsof ze daardoor dwars over mij heenlopen en dat ik me altijd maar moet aanpassen terwijl zij altijd krijgen wat ze willen. (Vriend zelf zegt overigens dat dit echt niet het geval is en dat hij ook echt wel eens nee zegt tegen hen). Ik denk dat dit betekent dat ik zelf wat standvastiger moet zijn, of niet?
Meerdere van jullie zeiden dat het ook door mijn vriend zelf komt en dat begin ik steeds meer ook zo te voelen. Hij zei dat hij noooooit meer met zijn ouders op vakantie zou gaan en dat dit echt eenmalig was. Nu heeft hij kaartjes kunnen krijgen voor een dagje weg dus toen hij dat vertelde was ik meteen helemaal enthousiast maar toen kwam het... 'ik moet wel mijn moeder meevragen eigenlijk, want zij probeert daar al van kinds af aan elk jaar heen te gaan en dat lukt de laatste jaren niet financieel gezien'. En ik met mijn stomme hoofd riep natuurlijk weer 'oh dat snap ik wel ja.' Ik kan mezelf wel voor mijn kop slaan want nu zit ik weer in precies dezelfde situatie. Ik wil voor hem graag mee, want hij wil niet met zijn ouders alleen daar zitten, maar heb wel gevraagd of er niet iemand anders mee kan want ik heb er gewoon echt geen zin in. Er komt ook nog bij dat schoonouders nu óók zo clingy naar mij beginnen te worden, me vaker willen zien, zoenen bij gedag zeggen, etc terwijl ik daar helemaaaal niet van ben (dit doe ik bij mijn eigen familie ook niet).
Ik heb wel door dat dit een kwestie is van grow a pair maar ik vind het lastig op het moment zelf om grenzen aan te geven..
Als vriend met iets komt (dagje uit, weekendje weg) dan eerst zeggen dat je erover na wilt denken. Niet direct spontaan JA roepen. Ik riep ook altijd gelijk JA als iemand mij iets vroeg en dan later als je erover nadenkt baal je als een stekker. Ik heb mezelf dit wel afgeleerd en het voelt goed.
zondag 23 december 2018 om 11:26
Hier ga ik je even corrigeren. Je mag ALTIJD terugkomen op wat je eerder gezegd hebt. Ook hierop dus. Zeg gewoon dat je er een nachtje over geslapen hebt en dat het je toch niet lekker zit. Dat is echt geen schande hoor.CPpanther schreef: ↑21-12-2018 09:47Daar heb je ook gelijk in. Op het moment dat hij zoiets vraagt denk ik oprecht dat ik het niet vervelend vind maar een paar dagen later bedenk ik me pas dat dat wel degelijk zo is. Zoals jij al zegt is dat voor hem natuurlijk ook niet leuk en ik denk dat ik daarom dan alsnog mee ga voor hem, omdat ik het dan lullig vind om alsnog nee te zeggen.
zondag 23 december 2018 om 13:02
Poeh het is net of ik mezelf lees.
Mijn schoonmoeder is precies zo.
Wij wonen in het buitenland nu maar zelfs nog heeft ze behoorlijke invloed op mijn vriend.
Wat ik al wel positief vind is dat je vriend zich er ongemakkelijk bij voelt.
Mijn vriend hat het niet eens door dat het toen der tijd absurt was dat hij hand in hand met zijn moeder op de bank zat als ik daar een weekendje was.
Heeft echt tijd nodig gehad dat hij inzag dat het wel een beetje gek was..
Ik weet niet of het goed advies is maar als ik terug kon in de tijd had ik veel eerder me mond open getrokken en ook met dat geboekte hotel, precies hetzelfde heb ik toen ook mee gemaakt.
Ik vrat me zelf op maar durfde er niks van te zeggen.
Ik zou er wel wat van zeggen, dat je liever met hem alleen gaat.
Een van onze eerste dates gingen we naar de bioscoop, had zn moeder zich zelf ook mee uitgenodigd..
Stel grenzen en probeer met hem hierover te praten.
Bij hem zal het ook wel een tijdje duren maar praat hierover.
Wat ik op den duur prettig vond was dat hij me kon vertellen dat hij zich er ook aan dood ergert.
Och en dat welterusten kussen, dat doen ze nu nog als ze hier zijn en overnachten.
Of bij de eerste begroeting direct op de mond kussen.
Het heeft veel tijd nodig en voor hem is het ook niet makkelijk want hij is zo groot geworden.
Zulke schoonmoeders moeten inzien dat hun ‘kleine’ jongen volwassen is en hun eigen mening en leven krijgen.
Is voor hun ook niet makkelijk maar als ze een gezonde leuke relatie willen behouden met hun zoon en aanhang moeten ze daar wel aan werken.
Maar dat heeft heel veel tijd, begrip en geduld nodig.
Vraag is of jij dat volhoudt en zin aan hebt.
Mijn schoonmoeder is precies zo.
Wij wonen in het buitenland nu maar zelfs nog heeft ze behoorlijke invloed op mijn vriend.
Wat ik al wel positief vind is dat je vriend zich er ongemakkelijk bij voelt.
Mijn vriend hat het niet eens door dat het toen der tijd absurt was dat hij hand in hand met zijn moeder op de bank zat als ik daar een weekendje was.
Heeft echt tijd nodig gehad dat hij inzag dat het wel een beetje gek was..
Ik weet niet of het goed advies is maar als ik terug kon in de tijd had ik veel eerder me mond open getrokken en ook met dat geboekte hotel, precies hetzelfde heb ik toen ook mee gemaakt.
Ik vrat me zelf op maar durfde er niks van te zeggen.
Ik zou er wel wat van zeggen, dat je liever met hem alleen gaat.
Een van onze eerste dates gingen we naar de bioscoop, had zn moeder zich zelf ook mee uitgenodigd..
Stel grenzen en probeer met hem hierover te praten.
Bij hem zal het ook wel een tijdje duren maar praat hierover.
Wat ik op den duur prettig vond was dat hij me kon vertellen dat hij zich er ook aan dood ergert.
Och en dat welterusten kussen, dat doen ze nu nog als ze hier zijn en overnachten.
Of bij de eerste begroeting direct op de mond kussen.
Het heeft veel tijd nodig en voor hem is het ook niet makkelijk want hij is zo groot geworden.
Zulke schoonmoeders moeten inzien dat hun ‘kleine’ jongen volwassen is en hun eigen mening en leven krijgen.
Is voor hun ook niet makkelijk maar als ze een gezonde leuke relatie willen behouden met hun zoon en aanhang moeten ze daar wel aan werken.
Maar dat heeft heel veel tijd, begrip en geduld nodig.
Vraag is of jij dat volhoudt en zin aan hebt.
