Relaties
alle pijlers
Schoonmoeder
vrijdag 30 november 2018 om 02:00
Hallo! Ik lees al tijden mee, maar heb nu toch een account aangemaakt om zelf eens om advies te vragen.
De situatie is als volgt: mijn vriend en ik zijn allebei halvewege de 20 en we wonen allebei nog thuis. In mijn geval is dit omdat ik een aantal jaar in het buitenland heb gewoond en nu even tijdelijk geld wil sparen voor ik weer terug op mezelf ga. In zijn geval is het omdat er nogal wat problemen zijn in de relatie van zijn ouders en hij het lastig vindt om zijn moeder 'zo achter te laten' (zijn woorden). Ik heb hier helemaal geen problemen mee, het komt immers vanuit zijn zorgzame kant die ik juist zo fijn vind aan hem. Ik begrijp best dat als ik daar over de vloer kom dat we even sociaal doen door in de huiskamer te blijven hangen en dit is ook geen probleem, maar ik merk dat ik langzaam een beetje moeite krijg met bepaalde dingen die mijn schoonmoeder doet, aangezien ik het best een beetje claimerig vind overkomen. Kleine dingetjes zijn dat ze steeds aan hem zit (knuffels geven, een slaap lekker kus willen, etc.) terwijl ik aan hem merk dat hij dit niet heel fijn vindt. Dit is heel anders dan ik gewend ben, aangezien ik juist veel losgelaten wordt thuis en ik dit dus als 'normaler' zie, maar met deze kleine dingetjes heb ik niet zo'n moeite. Echter komen er sindskort ook grotere dingen naar voren, zo horen we via via dat ze zit te huilen omdat ze hem mist als wij samen op vakantie zijn en nu we een nieuw weekendje weg hebben geboekt heeft ze dus gevraagd of ik het erg vind als beide schoonouders ook 1 nachtje komen, ook nog in hetzelfde hotel. Ik was een beetje overvallen en heb gezegd dat dit oke is, maar nu ik er rustig over nagedacht heb vind ik dit eigenlijk helemaal niet leuk. Ze hebben direct nadat ik ja zei geboekt, dus er is niets meer aan te doen dus ik zal het moeten accepteren, maar ik weet niet zo goed wat ik hier op de lange termijn nou mee moet. De sfeer is ook niet bepaald geweldig als zij erbij zijn door die spanningen in hun eigen relatie, Ik vind dus dat ik al best mijn best doe om hiermee om te gaan, want ik voel me echt niet op mijn gemak als we in hun bijzijn zijn. Daarbij komen natuurlijk ook de feestdagen eraan en hier zie ik hierdoor best wel tegenop.
Eigenlijk is het probleem dus een combinatie van de nare sfeer in het bijzijn van mijn schoonouders en het claimerige(?) gedrag van schoonmoeder. Wat ik ook niet zo goed snap is dat ze het blijkbaar heel erg vindt als hij er niet is, maar vaak als hij een weekend naar mij komt is zij zelf de avond van te voren niet eens thuis. Ik zou verwachten dat als ze hem echt zo mist dat ze dan thuis zou blijven voor hij een paar dagen weg gaat. Ik vind dit zelf een beetje hypocriet overkomen, of in ieder geval wat ongeloofwaardig.
Reageer ik nou overdreven, mede doordat ik dit soort gedrag totaal niet gewend ben vanuit huis? Hoe kan ik hier het beste mee omgaan?
De situatie is als volgt: mijn vriend en ik zijn allebei halvewege de 20 en we wonen allebei nog thuis. In mijn geval is dit omdat ik een aantal jaar in het buitenland heb gewoond en nu even tijdelijk geld wil sparen voor ik weer terug op mezelf ga. In zijn geval is het omdat er nogal wat problemen zijn in de relatie van zijn ouders en hij het lastig vindt om zijn moeder 'zo achter te laten' (zijn woorden). Ik heb hier helemaal geen problemen mee, het komt immers vanuit zijn zorgzame kant die ik juist zo fijn vind aan hem. Ik begrijp best dat als ik daar over de vloer kom dat we even sociaal doen door in de huiskamer te blijven hangen en dit is ook geen probleem, maar ik merk dat ik langzaam een beetje moeite krijg met bepaalde dingen die mijn schoonmoeder doet, aangezien ik het best een beetje claimerig vind overkomen. Kleine dingetjes zijn dat ze steeds aan hem zit (knuffels geven, een slaap lekker kus willen, etc.) terwijl ik aan hem merk dat hij dit niet heel fijn vindt. Dit is heel anders dan ik gewend ben, aangezien ik juist veel losgelaten wordt thuis en ik dit dus als 'normaler' zie, maar met deze kleine dingetjes heb ik niet zo'n moeite. Echter komen er sindskort ook grotere dingen naar voren, zo horen we via via dat ze zit te huilen omdat ze hem mist als wij samen op vakantie zijn en nu we een nieuw weekendje weg hebben geboekt heeft ze dus gevraagd of ik het erg vind als beide schoonouders ook 1 nachtje komen, ook nog in hetzelfde hotel. Ik was een beetje overvallen en heb gezegd dat dit oke is, maar nu ik er rustig over nagedacht heb vind ik dit eigenlijk helemaal niet leuk. Ze hebben direct nadat ik ja zei geboekt, dus er is niets meer aan te doen dus ik zal het moeten accepteren, maar ik weet niet zo goed wat ik hier op de lange termijn nou mee moet. De sfeer is ook niet bepaald geweldig als zij erbij zijn door die spanningen in hun eigen relatie, Ik vind dus dat ik al best mijn best doe om hiermee om te gaan, want ik voel me echt niet op mijn gemak als we in hun bijzijn zijn. Daarbij komen natuurlijk ook de feestdagen eraan en hier zie ik hierdoor best wel tegenop.
Eigenlijk is het probleem dus een combinatie van de nare sfeer in het bijzijn van mijn schoonouders en het claimerige(?) gedrag van schoonmoeder. Wat ik ook niet zo goed snap is dat ze het blijkbaar heel erg vindt als hij er niet is, maar vaak als hij een weekend naar mij komt is zij zelf de avond van te voren niet eens thuis. Ik zou verwachten dat als ze hem echt zo mist dat ze dan thuis zou blijven voor hij een paar dagen weg gaat. Ik vind dit zelf een beetje hypocriet overkomen, of in ieder geval wat ongeloofwaardig.
Reageer ik nou overdreven, mede doordat ik dit soort gedrag totaal niet gewend ben vanuit huis? Hoe kan ik hier het beste mee omgaan?
vrijdag 30 november 2018 om 10:51
. Ik zou vanaf nu heel duidelijk je grenzen aangeven, zowel bij je vriend als bij je schoonouders.
vrijdag 30 november 2018 om 11:43
vrijdag 30 november 2018 om 11:52
Ze gaat een nachtje nakomen als jullie een weekendje weggaan ?
Wat vindt jouw vriend ervan ?
Dit is echt absurd zeg ....
Je moet echt met je vriend op 1 lijn zitten en een duidelijke streep zetten, zoals hierboven staat grenzen aangeven en bewaken.
Het is zijn moeder dus hij zal met haar die confrontatie aan moeten gaan , ik voorzie een tsunami aan gedoe als er ooit samengewoond en kinderen gaan komen .
Wat vindt jouw vriend ervan ?
Dit is echt absurd zeg ....
Je moet echt met je vriend op 1 lijn zitten en een duidelijke streep zetten, zoals hierboven staat grenzen aangeven en bewaken.
Het is zijn moeder dus hij zal met haar die confrontatie aan moeten gaan , ik voorzie een tsunami aan gedoe als er ooit samengewoond en kinderen gaan komen .
vrijdag 30 november 2018 om 12:02
Ik denk dat ik het probleem vooral bij mijn vriend zou laten wanneer het om welterusten kusjes gaat - als hij dat vervelend vindt is het aan hem om daar wat mee te doen.
Voor wat betreft de weekenden weg vind ik het heel raar dat ze zich zo aan jullie aan het opdringen is. Je zegt zelf al dat er reeds geboekt is dus in dit geval accepteren en er het beste van maken, maar een volgende keer niet meer doen. Wie weet is het best gezellig, maar ik kan me voorstellen dat je juist met je vriend weg wilde en niet zit te wachten op je schoonmoeder erbij oid. Zeker nu jullie allebei thuis wonen, dan is het juist fijn om even samen weg te kunnen.
Voor wat betreft de weekenden weg vind ik het heel raar dat ze zich zo aan jullie aan het opdringen is. Je zegt zelf al dat er reeds geboekt is dus in dit geval accepteren en er het beste van maken, maar een volgende keer niet meer doen. Wie weet is het best gezellig, maar ik kan me voorstellen dat je juist met je vriend weg wilde en niet zit te wachten op je schoonmoeder erbij oid. Zeker nu jullie allebei thuis wonen, dan is het juist fijn om even samen weg te kunnen.
A lie doesn't become truth, wrong doesn't become right, and evil doesn't become good, just because it's accepted by a majority.
vrijdag 30 november 2018 om 12:10
Als haar relatie niet goed is, dan moet ze lekker uit elkaar gaan. Vind het altijd naar als kinderen de ouders worden. Ook klinkt het mij allemaal te manipulatief in de plaats van 'needy'. Wat vind je vriend er eigenlijk van?
En als ze hem knuffelt.. is hij dan niet ongemakkelijk, omdat hij onzeker is over wat jij er van zou kunnen denken? Doordat hij dan over komt als een jochie van 12
En als ze hem knuffelt.. is hij dan niet ongemakkelijk, omdat hij onzeker is over wat jij er van zou kunnen denken? Doordat hij dan over komt als een jochie van 12
vrijdag 30 november 2018 om 12:11
miepje77 schreef: ↑30-11-2018 11:52Ze gaat een nachtje nakomen als jullie een weekendje weggaan ?
Wat vindt jouw vriend ervan ?
Dit is echt absurd zeg ....
Je moet echt met je vriend op 1 lijn zitten en een duidelijke streep zetten, zoals hierboven staat grenzen aangeven en bewaken.
Het is zijn moeder dus hij zal met haar die confrontatie aan moeten gaan , ik voorzie een tsunami aan gedoe als er ooit samengewoond en kinderen gaan komen .
dat is echt heel raar inderdaad.
vrijdag 30 november 2018 om 12:37
Je vriend stelt geen grenzen en is niet los van zijn ouders. Jij bent straks de kwaaie pier, de vrouw die 'het' gedaan heeft terwijl je losmaken een normaal onderdeel is van volwassen worden.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
vrijdag 30 november 2018 om 12:53
Eens met iedereen hierboven. Ik vraag me alleen wel of of hij daadwerkelijk 'verzorgend' is of een zacht ei die geen grenzen durft te stellen en de consequenties daarvan durft te dragen.
Want als hij zegt 'ma dat heb ik liever niet', zal ze gaan pruilen, op zijn gevoel gaan spelen, etcetera. Ook ik voorzie gedoe en zogenaamde drama vanuit moeders kant.
Voorlopig niet gaan samenwonen zolang hij geen grenzen heeft gesteld aan zijn moeder. Ik denk ook dat een keer een goed gesprek over de toekomst en de verhouding met wederzijdse ouders en mogelijke toekomstige kinderen geen kwaad kan. Wat vindt hij normaal, wat vind jij normaal en waar sluit je compromissen. Denk bijvoorbeeld aan de frequentie waarop ouders op de stoep staan, bellen, meegaan op vakanties, zich bemoeien met en dergelijke. Let wel, dit doe je ver voordat je gaat samenwonen.
Want als hij zegt 'ma dat heb ik liever niet', zal ze gaan pruilen, op zijn gevoel gaan spelen, etcetera. Ook ik voorzie gedoe en zogenaamde drama vanuit moeders kant.
Voorlopig niet gaan samenwonen zolang hij geen grenzen heeft gesteld aan zijn moeder. Ik denk ook dat een keer een goed gesprek over de toekomst en de verhouding met wederzijdse ouders en mogelijke toekomstige kinderen geen kwaad kan. Wat vindt hij normaal, wat vind jij normaal en waar sluit je compromissen. Denk bijvoorbeeld aan de frequentie waarop ouders op de stoep staan, bellen, meegaan op vakanties, zich bemoeien met en dergelijke. Let wel, dit doe je ver voordat je gaat samenwonen.
vrijdag 30 november 2018 om 12:55
Ik zou voor jezelf ook altijd het antwoord klaar houden: ik weet het nog niet..ik moet er nog over nadenken. Nee, ik wil eerst met mijn vriend overleggen.
Nu heb jij meteen ja gezegd en ik denk dat zij jou vaker zal over vallen. Gewoon oefenen en je besluit elke keer uitstellen totdat je er goed over na hebt gedacht. Het woord Ja uit je vocabulaire halen waar het gaat om je schoonmoeder en te allen tijde tijdrekken.
Nu heb jij meteen ja gezegd en ik denk dat zij jou vaker zal over vallen. Gewoon oefenen en je besluit elke keer uitstellen totdat je er goed over na hebt gedacht. Het woord Ja uit je vocabulaire halen waar het gaat om je schoonmoeder en te allen tijde tijdrekken.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
vrijdag 30 november 2018 om 12:59
De laatste alinea van foeksia is heeeel belangrijk.
Ik vind dit niet normaal. Jullie zijn geen 18. Duidelijk gesprek met je vriend lijkt me verstandig. Wat kan wel en wat kan niet.
Ik heb ook zo'n schoonmoeder, hartstikke lief hoor, maar kon nog steeds op bankrekening van mijn vriend kijken en dan kregen we een belletje als hij geld had uitgegeven, veel bellen, heel veel betutteling etc...
Huis gekocht 40 km verderop en aangegeven dat we onverwacht bezoek niet waarderen, dat we betutteling niet waarderen (dat was bijna ruzie) en nu gaat het prima.
Het ding is dat jouw vriend dit gewend is en zijn moeder geen pijn wil doen. Dus samen erover praten is stap 1.
Ik vind dit niet normaal. Jullie zijn geen 18. Duidelijk gesprek met je vriend lijkt me verstandig. Wat kan wel en wat kan niet.
Ik heb ook zo'n schoonmoeder, hartstikke lief hoor, maar kon nog steeds op bankrekening van mijn vriend kijken en dan kregen we een belletje als hij geld had uitgegeven, veel bellen, heel veel betutteling etc...
Huis gekocht 40 km verderop en aangegeven dat we onverwacht bezoek niet waarderen, dat we betutteling niet waarderen (dat was bijna ruzie) en nu gaat het prima.
Het ding is dat jouw vriend dit gewend is en zijn moeder geen pijn wil doen. Dus samen erover praten is stap 1.
vrijdag 30 november 2018 om 15:18
Ik ben heel blij met deze reacties, want ik begon bijna een beetje aan mezelf te twijfelen.
Van samenwonen is voorlopig nog geen sprake, maar ik vind het een goeie tip om dit in ieder geval ruim daarvoor op te lossen inderdaad.
Ik heb het er nooit zo direct met mijn vriend over gehad, maar wel indirect vragen gesteld over hoe hij de toekomst dan voor zich ziet als hij zo'n medelijden heeft met zijn moeder. Zelf zegt hij ook wel te weten dat hij er niet eeuwig voor haar kan zijn en dat wil hij ook helemaal niet. Ik vind de term 'surrogaat partner' die hierboven genoemd werd heel goed passen, want veel van zijn acties komen echt voort uit het feit dat hij het sneu vindt dat ze met zijn vader daar in huis zit. Ik voel me ook echt nooit aan de kant gezet door hem voor haar, daarom heb ik niet het idee dat het claimerige ook vanuit hemzelf komt.
Zelf krijg ik het idee dat hij zich schuldig voelt dat hij bijna elk weekend met mij is. Dat heeft hij ook een keer uitgesproken en toen hadden we afgesproken dat hij alleen zondag zou komen zodat hij zaterdag avond een keer gezellig thuis kon zijn. Maar toen gingen beide ouders de hele avond weg. Ik wilde het in mijn openingspost niet zeggen, maar door dit soort acties vind ik schoonmoeders gedrag niet erg oprecht en zelfs een beetje manipulatief overkomen.
Van samenwonen is voorlopig nog geen sprake, maar ik vind het een goeie tip om dit in ieder geval ruim daarvoor op te lossen inderdaad.
Ik heb het er nooit zo direct met mijn vriend over gehad, maar wel indirect vragen gesteld over hoe hij de toekomst dan voor zich ziet als hij zo'n medelijden heeft met zijn moeder. Zelf zegt hij ook wel te weten dat hij er niet eeuwig voor haar kan zijn en dat wil hij ook helemaal niet. Ik vind de term 'surrogaat partner' die hierboven genoemd werd heel goed passen, want veel van zijn acties komen echt voort uit het feit dat hij het sneu vindt dat ze met zijn vader daar in huis zit. Ik voel me ook echt nooit aan de kant gezet door hem voor haar, daarom heb ik niet het idee dat het claimerige ook vanuit hemzelf komt.
Zelf krijg ik het idee dat hij zich schuldig voelt dat hij bijna elk weekend met mij is. Dat heeft hij ook een keer uitgesproken en toen hadden we afgesproken dat hij alleen zondag zou komen zodat hij zaterdag avond een keer gezellig thuis kon zijn. Maar toen gingen beide ouders de hele avond weg. Ik wilde het in mijn openingspost niet zeggen, maar door dit soort acties vind ik schoonmoeders gedrag niet erg oprecht en zelfs een beetje manipulatief overkomen.
vrijdag 30 november 2018 om 16:40
Pardon? Ze heeft destijds zelf ja gezegd he? Ze heeft zelf de beslissing gemaakt om te gaan trouwen en samen te wonen. Dat ze er nu niet blij mee is, ja dat kan, maar ze is volwassen en kan ook nu nog een andere keuze maken. Ze is geen kind die bij haar ongewenste vader woont of zo. Je vriend mag dat pakkie-an weer lekker terugleggen bij zijn moeder.
Het is deels herkenbaar hoor, mijn schoonmoeder is ook niet gelukkig in haar huwelijk. Maar ze heeft zelf de optie om er iets aan te doen.
vrijdag 30 november 2018 om 17:24
Dit vind ik dus ook! Ik kan het ook echt niet begrijpen. Maar er lijken wel 100 redenen te zijn waarom ze niet weg 'kan'. Als ik oplossingen verzin is het weerwoord altijd dat ze hem niet kwijt wil. Onbegrijpelijk gewoon.foeksia72 schreef: ↑30-11-2018 16:40Pardon? Ze heeft destijds zelf ja gezegd he? Ze heeft zelf de beslissing gemaakt om te gaan trouwen en samen te wonen. Dat ze er nu niet blij mee is, ja dat kan, maar ze is volwassen en kan ook nu nog een andere keuze maken. Ze is geen kind die bij haar ongewenste vader woont of zo. Je vriend mag dat pakkie-an weer lekker terugleggen bij zijn moeder.
Het is deels herkenbaar hoor, mijn schoonmoeder is ook niet gelukkig in haar huwelijk. Maar ze heeft zelf de optie om er iets aan te doen.
vrijdag 30 november 2018 om 17:34
vrijdag 30 november 2018 om 17:54
Meteen hier mee eens. En eigenlijk ook met alle reacties erna.Madeliefjees schreef: ↑30-11-2018 10:51Als je gaat samenwonen zover mogelijk vanaf haar huis. Die staat anders elke dag bij jullie op de stoep. En je vriend moet beseffen dat hij niet verantwoordelijk is voor de relatie van zijn ouders.
En geef haar nooit een sleutel van jullie toekomstige huis!
Herkenbaar ook. Ik heb een schoonmoeder die zich in het begin ook ongeveer zo gedroeg. Mijn man heeft een tamelijk complexe relatie met zijn moeder, en kon moeilijk zijn grenzen aangeven. Oké. Ik kan hem nergens toe dwingen. Maar ik heb zélf ook grenzen. Daar heeft ze ook kennis mee gemaakt. Het is vaak moeilijk geweest en heeft veel energie gekost. Het beste wat er uiteindelijk uit te halen viel, is dat we elkaar tolereren. Er is geen warme band en we zien elkaar niet veel. Ik vind dat helemaal prima, zij vindt dat ongetwijfeld mijn schuld, maar dat spreekt ze niet tegenover mij uit, dus daar hoeft ik niets mee.
Kortom, doe was Madeliefjees zegt. En de anderen. Het is zíjn moeder, maar jíj mag ook grenzen aangeven.
zaterdag 1 december 2018 om 00:07
zaterdag 1 december 2018 om 00:16
