Bindingsangst?

Hallo allemaal,

Een tijd meegeschreven en meegelezen hier op het forum, weggeweest en nu toch maar weer terug. Ik zoek objectief advies. Het zit namelijk zo:

Vorig jaar kerst ben ik in contact gekomen met een leuke man. Ik ken hem sinds dat ik 18 was, maar pas toen ik een jaar of 24/25 was, hebben we wat gescharreld. Inmiddels ben ik veertig en al 15 jaar vrijgezel. Dat leven bevalt me prima. Ik ben gelukkig, kan doen wat ik wil, wanneer ik dat wil en hoe ik dat wil. En daar wringt de schoen. Ik vind deze man namelijk oprecht leuk. Maar doordat ik zolang alleen ben, ben ik als de dood mijn vrijheid te verliezen. En nu zijn mijn hart en hoofd met elkaar in conflict. Het lijkt wel duivel vs. engel, zoals in de tekenfilm. Enerzijds zou ik niets liever willen dan het met hem proberen, maar anderzijds slaat de paniek dan ook meteen toe. Ik heb dit vorige week voor het eerst hardop uitgesproken tegen iemand en merkte dat ik echt iets voelde toen ik het over hem had. Eenmaal thuis zonder bemoedigende woorden van collega sloeg de paniek weer toe. Ik word echt (letterlijk) doodmoe van dit gevecht in mijn hoofd, heeft iemand tips of adviezen om hier mee om te gaan? Vorig jaar heb ik ook de boot afgehouden vanwege deze paniek, maar een jaar verder zit hij toch nog steeds in mijn hoofd. Hopelijk willen jullie een beetje lief zijn, ik ben momenteel al boos genoeg op mezelf...

Haha! Nee, heb het helemaal afgekapt. Ben erachter gekomen dat we intellectueel gezien niet helemaal op hetzelfde niveau zitten. Of zeg maar gerust helemaal niet. Daarnaast maakte hij zulke enorm flauwe, seksueel getinte 'grapjes', dat ik echt volledig op hem ben afgeknapt.