Liegen

Hallo lieve mensen,

Allereerst de beste wensen voor 2019. Ik ben niet nieuw hier (trouwe lezer en heb ooit eens een topic aangemaakt), maar mijn laptop is wel nieuw en mijn inloggegevens van mijn vorige account worden niet meer automatisch ingevuld. Heel vervelend.

Ik zit met enorme problemen. Ik ben nu vier jaar samen met mijn vriend, we zijn verloofd en we hebben een zoontje van 2,5.
Toen onze relatie begon heb ik ongeveer 2 maanden gewacht met de daad, omdat zeker wilde zijn dat het niet een losse flodder zou zijn. Ik wilde heel graag zuiver beginnen. Daarom hadden we zeer duidelijke afspraken omtrent exclusiviteit. Ik kom er nu net voor kerst achter dat hij twee maanden in de relatie is vreemdgegaan met een of ander fotomodel. In hetzelfde bed waar ik de volgende dag weer lag. Ik ben hier zelf achtergekomen omdat ik in zijn telefoon keek afgelopen kerst. Al vanaf het begin van onze relatie heb ik het gevoel dat er iets niet klopt, dat hij niet eerlijk is. En uiteindelijk heb ik dus jaren later in zijn telefoon gekeken. Had ik dat maar eerder gedaan.

Hoe dan ook, toen ik hem ermee confronteerde, heeft hij er nog twee dagen glashard over gelogen. Verklaarde mij voor gek. Ik heb werkelijk op alle manieren geprobeerd om de waarheid uit hem te krijgen. Ik was lief en begripvol. Hij bleef tot mijn grote wanhoop liegen. Hij scheurde zelfs mijn t-shirt helemaal kapot. Uiteindelijk na een superheftige ruzie gaf hij het toe. Ik ben toen naar boven gelopen. Het is niet eens zozeer het vreemdgaan dat mij pijn doet, maar de leugens. Ik heb zo vaak gevraagd of er iets gebeurd was, ik voelde gewoon iets. Hij zegt dat het zo lang geleden is, dat hij er niet over wilde praten. Maar ik vind dat je als je partner zoiets ontdekt meteen kleur moet bekennen, voor de gemoedsrust van de relatie. Uit liefde.

Ook ben ik erachter gekomen dat hij liegt over andere dingen die tijdens onze relatie hebben plaatsgevonden, zoals het bezoeken van een stripclub, lapdance inclusief (waarom je daarover liegt is mij een raadsel). Hij loog ook over een groep vakantievrienden die allemaal rond de 60 zijn en die hun vrouwen op die vakanties doorlopend bedriegen, hij was daar gewoon bij en lachte mee. Lekker respectloos richting vrouwen in het algemeen. Hij loog over een meisje dat mij steeds bekeek op LinkedIn en Facebook dat ze gewoon vrienden zijn, terwijl hij (lang voor mij) met haar naar bed is geweest (waarom je daar over liegt: ook een raadsel, alleen begreep ik er wel beter door waarom zij op mijn profielen kijkt en mij helemaal in zich opneemt op feestjes). Hij loog over een avond waarop hij verdwenen was tot in de ochtend en toen ik vroeg wat er gebeurd was zei hij 'niets', later bleek dat zijn vrienden naar een hoerenkast zijn gegaan. Hij is dronken naar z'n hotel gegaan. Hij loog over meisjes die hij toevoegde op social media op vakantie, die mij dan weer toevoegden, wat ik erg raar vond. Dan zei hij dat hij die al jaren kende, terwijl dat duidelijk niet het geval was. Een tijd na de bevalling heeft hij al die meiden verwijderd, nadat ik mijn ongemak meerdere malen kenbaar had gemaakt. Al deze leugens heb ik tijdens kerst ontdekt. Ik vergeet denk ik nog heel wat leugens, maar hopelijk hebben jullie zo een goed beeld.

Misschien is het ook handig om te vermelden dat hij mij vanwege mijn achterdocht naar de psycholoog liet gaan en ik daar 1,5 jaar heb gelopen met de halve waarheid. In zeker zin is het ook wel een geruststelling dat ik nu weet dat ik toch niet gek was. Maar ik vind het gemeen om je partner ergens heen te sturen vanwege verschijnselen die dus blijkbaar terecht zijn. Heel misleidend. We zijn ook een keer in relatietherapie geweest, en ook daar is niets bekend geworden over de leugens. Pure geldverspilling dus.

Toen ik zwanger was had hij het over geile wijven dit en geile wijven dat en dat vrouwen die niet snel na de bevalling weer seks hebben het risico lopen om bedrogen te worden. Hij stuurde in het begin van onze relatie erg vaak aan op trio's (mijn nachtmerrie). Hij zei dat hij seksueel veel variatie nodig heeft, vandaar dat hij vijf scharrels tegelijk had. Dit was overigens wel voordat wij samen waren.

Hoe dan ook ben ik helemaal van slag nu. Ik weet niet of hij de waarheid nog spreekt en ik ben nu al drie dagen achter elkaar vreselijk kwaad geworden. Ik heb hem heel hard gebeten in een worsteling, geduwd en een klap gegeven. Vreselijk... ik ben zo wanhopig en voel me zo misleid en misbruikt. Het voelt alsof ik leef met de vijand, een vreemde. Ik wil zo graag terug naar hoe het was en zou zo graag willen dat hij niet had gelogen. Hij is verder wel een lieve man en goede vader. Na het eerste jaar heeft hij zijn gedrag aangepast (behalve de leugens dus). Hij drinkt niet meer zoveel en gaat zelden nog met die vrienden om en gaat in therapie. Wat nu? Help!

lotus77 schreef: ↑

02-01-2019 12:48

Dus vier jaar samen, zoontje van drie. Maar gelukkig was je wel zo slim om seks uit te stellen en pas na een paar maanden zwanger te raken, een weloverwogen moment! Je klinkt enorm kinderlijk met je "ik wilde het zuiver houden" en "ik vind dat hij dit en dat uit liefde moet doen".

Heb je nu niks meer aan, maar wat je wel kunt doen is nu wél volwassen worden en dit soort gedoe niet meer pikken. Dit is geen leuke man en nee, hij heeft zijn gedrag niet aangepast, hij doet alleen beter alsof. Hij liegt nog steeds maar nu beter. Jullie hebben constant ruzie en gezeik en het is nu uit de hand aan het lopen met je bijten en slaan.

Je voelt je wanhopig en voelt je misbruikt. Hij is daarin de schuldige, maar jij hebt hierin een rol. Alles wat je beschrijft over hem is reden tot alarmbellen. Deze heb je tot nu toe niet serieus genoeg genomen maar nu moet je een grote meid zijn, ophouden met een ideaalplaatje uit een man te persen die daartoe niet in staat is

Zoontje is 2,5, ik was na een jaar ongeveer zwanger.