Wereld ingestort

22-01-2019 01:23 53 berichten
Sinds vrijdagavond is mijn leven ingestort.
Vrijdagavond om 7 uur vertelde mijn moeder dat zij al 2 jaar vreemdgaat.

5,5 jaar geleden is de vrouw van onze buurman overleden aan kanker.
Hij had 4 kinderen & wist niet hoe hij verder moest.
Mijn moeder heeft toen heel dat gezin op zich genomen. Vanaf toen is er veel kapot gegaan bij ons thuis. Veel ruzies tussen mijn ouders & ook tussen mij, mn broertjes en mn moeder.
Mijn moeder deed alles voor die kinderen en schonk geen aandacht meer aan ons.
Mn moeder heeft heel haar leven al een hekel gehad aan winkelen , en met zijn kinderen ging ze wel winkelen.
Mijn boeken wou ze niet kaften, voor hun deed ze dat wel.
Er zijn heel veel dingen geweest die bij mij ontzettend veel pijn hebben gedaan.
Die man is nu 2 jaar hertrouwd en is verhuist naar een ander huis maar wel in ons dorpje.
Hij kwam nog vaak koffie drinken bij ons thuis omdat ze natuurlijk een sterke band hebben gekregen door het samen meemaken van het overlijden van zijn vrouw.
Hij was er te vaak. En er zijn zoveel dingen nu op zn plek vallen bij mij.

Ze is gewoon 2 jaar vreemdgegaan met hem en ik kan er echt NIET bij met mn hoofd. Ik kan me niet meer herinneren dat ik gelukkig thuis ben geweest. Heb 0 liefde gevoeld bij ons thuis en het heeft me zo erg beschadigt. Ik zie mijn broertjes van 14 & 10 jaar + mn zusje van 6 jaar + vader ook kapot gaan. En ik kan alleen maar afwachten wat er gaat gebeuren.
Mijn moeder hoef ik niet meer te spreken, iets in mij houd me tegen, ik kan het echt NIET ookal snappen mensen dat niet.
Iemand tips hoe ik positiever kan worden? Ik zie nu namelijk alles negatief en heb het idee dat ik niet verder kan.
Alle reacties Link kopieren
Als je niet had geweten dat je moeder was vreemdgegaan met de buurman, zou je je dan ook verwaarloosd hebben gevoeld tov de buurkinderen?
Zo ja, dan is dat al iets wat je waarschijnlijk uitgesproken wil hebben?

Hebben je ouders al professionele hulp ingeschakeld om alles te bespreken wat er is gebeurd afgelopen jaren?
Alle reacties Link kopieren
Tijd om jezelf als individu te gaan zien en je ouders ook als echte mensen met eigen levens, je kunt het niet veranderen maar je kunt wel wat tijd voor jezelf nemen om het te verwerken.

Ook ouders maken fouten net als echte mensen en jouw volwassen leven zal ook niet vlekkeloos verlopen, je kunt wel aangeven dat je wat afstand neemt van de situatie omdat het je erg raakt, dan hou je het bij jezelf en zoeken ze het lekker ff zelf uit.
Alle reacties Link kopieren
MinkeDeWit schreef:
22-01-2019 08:14
Wat een rare reactie.
De moeder heeft haar kinderen niets aangedaan. Ze moet er met vader uit zien te komen.
.
Dit zou ik ook wel uit de mond van TO willen horen. :cry:
Niet geschoten is altijd mis
Alle reacties Link kopieren
Het is misschien moeilijk te begrijpen voor andere, dat je je als kind ook bedonderd kan voelen.
Als je als volwassen vrouw bedonderd wordt door je man, dan voel je je verraden, in de steek gelaten.
Maar wanneer je vader of moeder vreemdgaat en dat zorgt voor spanning thuis, dan kan je dat ook voelen.

Ik vind niet alleen dat mijn vader mijn moeder heeft bedonderd. Maar het hele gezin. Want daardoor is ook het gezin kapot gegaan. Hij dacht aan geen van ons toen hij al zijn affaires had. Hij was drukker met zijn eigen gevoel. Hij gaf zijn energie en tijd liever aan iemand anders, ipv op komen dagen bij schoolvoorstellingen.

Als jong persoon voel je dan heel goed waar iemands prioriteiten liggen.
Alle reacties Link kopieren
MinkeDeWit schreef:
22-01-2019 08:14
Wat een rare reactie.
De moeder heeft haar kinderen niets aangedaan. Ze moet er met vader uit zien te komen.
Dat heeft ze dus wel. Ze heeft bewust haar eigen gezin kapot gemaakt. Alle ellende en het verdriet daar zijn de kinderen ook onderdeel van. Daarnaast schrijft to dat ze zijn verwaarloosd en dat moeder alleen voor haar eigen belang ging. En dat er geen liefde was maar voor de kinderen van die man wel.

Daarom is het beter als TO afstand neemt en met een professionele gaat praten.
Alle reacties Link kopieren
evelien2010 schreef:
22-01-2019 12:58
Dat heeft ze dus wel. Ze heeft bewust haar eigen gezin kapot gemaakt. Alle ellende en het verdriet daar zijn de kinderen ook onderdeel van. Daarnaast schrijft to dat ze zijn verwaarloosd en dat moeder alleen voor haar eigen belang ging. En dat er geen liefde was maar voor de kinderen van die man wel.

Daarom is het beter als TO afstand neemt en met een professionele gaat praten.
Eens, ik naam TO erg goed in haar verhaal, ik zou inderdaad afstand nemen, ze heeft haar zegje wel gedaan tegen haar moeder hoe zij dingen heeft ervaren vroeger vermoed ik.
“I am rarely bored alone; I am often bored in groups and crowds."
Alle reacties Link kopieren
Wat ontzettend naar. Dit is echt niet normaal gedrag voor een moeder (en dat is los van het vreemdgaan).

Richt je op je school en misschien kan je met je vader bespreken of je professionele hulp kan krijgen. Het is niet aan jou om dit allemaal op te lossen, maar aan de volwassenen. Al kan je natuurlijk wel wat leuks doen met de andere mensen in je familie (BV een zaterdagje winkelen).
MinkeDeWit schreef:
22-01-2019 08:14
Wat een rare reactie.
De moeder heeft haar kinderen niets aangedaan. Ze moet er met vader uit zien te komen.
Ze heeft de kinderen ook achtergesteld om te kunnen lopen slijmen bij de kinderen van de buurman. Dit gaat echt niet alleen om vreemdgaan, maar om een egoistische vrouw die haar kinderen links laat liggen voor die man. TO heeft alle recht om niet met haar te praten als ze daar geen zin in heeft.
Fantastisch weer hoe er hier geprojecteerd wordt op de situatie van TO. We weten er niets van. Alleen de visie van een puber.

To, buiten het feit dat je natuurlijk je eigen boeken moet kaften, zou ik gewoon eens in gesprek gaan met je moeder.
Alle reacties Link kopieren
MarvelousMrsMaisel schreef:
22-01-2019 13:21
Fantastisch weer hoe er hier geprojecteerd wordt op de situatie van TO. We weten er niets van. Alleen de visie van een puber.

To, buiten het feit dat je natuurlijk je eigen boeken moet kaften, zou ik gewoon eens in gesprek gaan met je moeder.
Moeder heeft (minstens) 2 jaar keihard gelogen tegen alles en iedereen. Waarom zou ze nu de waarheid vertellen aan TO (of wie dan ook). En wat wil ze zeggen? Waarom ze iedereen zoveel verdriet heeft gedaan? Zou haar verhaal (waarvan to maar moet raden wat ervan klopt) iets veranderen? Als er al een gesprek zou moeten plaatsvinden zou er een onafhankelijke persoon bij moeten zijn. Ter bescherming van TO. Straks wil die moeder ook nog de kinderen opeissen. Over to heeft ze niets meer te zeggen. Die is bijna 18. Maar er zijn nog jongere kinderen.

Ik mag hopen dat je vader haar het huis uit heeft gezet.
Alle reacties Link kopieren
To ga naar je mentor op school. Iedere school heeft een maatschappelijk werker die jou kan helpen.
We kennen heel die moeder niet, maar het komt niet op me over of ze bewust haar kinderen heeft verwaarloosd. Vreemdgaan verdient geen schoonheidsprijs maar is vaak wel een gevolg van hoe de bestaande relatie eraan toe is.
Maar afgezien van dat al vind ik het heel raar om een puber te adviseren het contact met haar moeder te verbreken.
Ik kan mij je woede en onbegrip heel goed voorstellen hoor TO. En het gevoel dat je je moeder helemaal nooit mee wil zien ook. De tijd zal er wel voor gaan zorgen dat al die emoties afzwakken, maar voor nu mag je dit gewoon best zo vinden en denken. Het is ook gewoon zwaar kut wat je moeder heeft gedaan en wat ze jullie als gezin nu aandoet.

Hoe nu verder moeten je vader en moeder in de eerste plaats zelf maar even uitzoeken. Je bent 17 dus ze kunnen die niet allemaal maar langs jullie heen bespreken en bepalen want het heeft ook een impact op jouw. Denk dat het een goed idee is om dit eens met je mentor te bespreken. Uit vooral je gevoelens, boosheid en onbegrip maar maakt nog geen keuzes als in dat je iemand bijvoorbeeld nooit meer wil zien. De emoties die je nu hebt zijn geen goede raadgever.
Alle reacties Link kopieren
MinkeDeWit schreef:
22-01-2019 16:31
We kennen heel die moeder niet, maar het komt niet op me over of ze bewust haar kinderen heeft verwaarloosd. Vreemdgaan verdient geen schoonheidsprijs maar is vaak wel een gevolg van hoe de bestaande relatie eraan toe is.
Maar afgezien van dat al vind ik het heel raar om een puber te adviseren het contact met haar moeder te verbreken.
Juist, hoe ouder ik word, hoe milder ik word over 'vreemdgaan' en hoe meer ik zie, dat het vaak het gevolg is van een heel ingewikkeld spel.
Waarbij natuurlijk de vreemdganger dat ook niet had kunnen doen. Maar er is bij langdurige rlaties, zoals ouders van TO, eigenlijk altijd meer aan de hand.
Het vreemdgaan is slechts een uitwas.

En heeft vooral ook niks te maken, met of de vreemdganger een goede ouder is.
TO aanraden afstand te nemen, van moeder, slaat werkelijk helemaal nergens op.
Alle reacties Link kopieren
Probeer het anders te zien.
Jouw wereld is niet ingestort, het beeld dat jij had van jouw wereld blijkt niet te zijn zoals je dacht (is ingestort).

Oftewel, dingen zijn niet zoals het lijkt, zoals je had verwacht. En dat is ook fysiek een heel vervelend gevoel wanneer je daarmee wordt geconfronteerd. Maar uiteindelijk zit er niets anders op dan de situatie accepteren zoals die daadwerkelijk is en op basis daarvan jouw relatie met iedereen aan te passen.
Disclaimer: All presented text are opinionated and present only a written account of my mental state at that time.
evelien2010 schreef:
22-01-2019 16:23
Moeder heeft (minstens) 2 jaar keihard gelogen tegen alles en iedereen. Waarom zou ze nu de waarheid vertellen aan TO (of wie dan ook). En wat wil ze zeggen? Waarom ze iedereen zoveel verdriet heeft gedaan? Zou haar verhaal (waarvan to maar moet raden wat ervan klopt) iets veranderen? Als er al een gesprek zou moeten plaatsvinden zou er een onafhankelijke persoon bij moeten zijn. Ter bescherming van TO. Straks wil die moeder ook nog de kinderen opeissen. Over to heeft ze niets meer te zeggen. Die is bijna 18. Maar er zijn nog jongere kinderen.

Ik mag hopen dat je vader haar het huis uit heeft gezet.
Wouw nog even en je gaat beweren dat moeder geen kinderen kan opvoeden doordat ze vreemd is gegaan.
Je weet helemaal niets over het gezin. Alleen dat moeder vreemd is gegaan.
Boppie44 schreef:
22-01-2019 09:44
ik ben 17 jaar dus indd een puber.
Mn hoofd staat op zn kop
Dit maakt je wel heel herkenbaar
Alle reacties Link kopieren
Murrmurr schreef:
22-01-2019 17:51
Dit maakt je wel heel herkenbaar
Op elke school in Nederland honderden pubers van 17, ik schat de helft met ouders met huwelijksproblemen.
...
Alle reacties Link kopieren
TO, is er een familielid met wie je kunt praten? Iemand die jullie gezin kent, waar je je hart kunt luchten? Anders evt een mentor op school.
...
Anárion schreef:
22-01-2019 18:01
Op elke school in Nederland honderden pubers van 17, ik schat de helft met ouders met huwelijksproblemen.
Jij dwingt mij wel vaker om een grapje uit te leggen, ik ga hier NIET IN MEE.
evelien2010 schreef:
22-01-2019 07:07
Keer je samen met de andere kinderen van haar af
Heel slecht advies, dan maak je nog meer kapot. Wie is daar mee geholpen?
Je vraagt om tips om positiever te worden. Mijn enige tip is: probeer niet om positiever te worden. Het is gewoon een rotsituatie en er is veel kapot, daar is niks positiefs aan.

Geef het tijd. Het wordt niet meer zoals het was, maar het wordt wel beter. Vergelijk het met een dubbele beenbreuk, die krijg je ook niet weer heel door positief denken. Alleen door tijd en geduld. Het is een kwestie van blijven ademhalen. Sterkte!
Murrmurr schreef:
22-01-2019 17:51
Dit maakt je wel heel herkenbaar
:proud:
TO, ik weet niet hoe het is om te ontdekken dat je moeder is vreemdgegaan. Wel begrijp ik heel goed hoe achtergesteld en verwaarloosd jij je moet voelen.
Ik had ook een moeder die weinig naar haar gezin omkeek. Toen ze als extra bijverdienste oppasmoeder bij twee welgestelde gezinnen werd, liep ze voor hun wel het vuur uit de sloffen. Zelfs in haar vrije tijd moest alles voor die kinderen wijken, repareerde ze gratis hun broeken, die van ons niet.. hadden we maar voorzichtiger moeten zijn. Ze stond zelfs op zondag langs het hockeyveld voor die kinderen.. bij de sport van mijn broer en mij, is ze welgeteld
0 keer komen kijken.
Ik ben daar ontzettend boos en ook jaloers om geweest. Dat ze een soort van Maria von Trapp voor anderen was, en wij haar alleen maar tot last leken te zijn.
Ik kan me dus voorstellen hoe verraden jij je hebt gevoeld, en nu blijkt ze niet alleen andermans kinderen leuker te hebben gevonden, maar ook andermans man! Wat een ontzettend nare toestand voor jou als dochter.
Praat alsjeblieft met een professioneel iemand. Dit is zo heftig en complex dat jij hier misschien aan onderdoor gaat..
Sjulia schreef:
22-01-2019 10:44
Het is misschien moeilijk te begrijpen voor andere, dat je je als kind ook bedonderd kan voelen.
Als je als volwassen vrouw bedonderd wordt door je man, dan voel je je verraden, in de steek gelaten.
Maar wanneer je vader of moeder vreemdgaat en dat zorgt voor spanning thuis, dan kan je dat ook voelen.

Ik vind niet alleen dat mijn vader mijn moeder heeft bedonderd. Maar het hele gezin. Want daardoor is ook het gezin kapot gegaan. Hij dacht aan geen van ons toen hij al zijn affaires had. Hij was drukker met zijn eigen gevoel. Hij gaf zijn energie en tijd liever aan iemand anders, ipv op komen dagen bij schoolvoorstellingen.

Als jong persoon voel je dan heel goed waar iemands prioriteiten liggen.

Hier ben ik het mee eens,
Mensen die het zelf niet meemaken kunnen je niet 100% begrijpen. Dat neem ik ook niemand kwalijk. Maar deze situatie roept zo ontzettend veel emoties op.
Pindakaasjes schreef:
22-01-2019 18:29
TO, ik weet niet hoe het is om te ontdekken dat je moeder is vreemdgegaan. Wel begrijp ik heel goed hoe achtergesteld en verwaarloosd jij je moet voelen.
Ik had ook een moeder die weinig naar haar gezin omkeek. Toen ze als extra bijverdienste oppasmoeder bij twee welgestelde gezinnen werd, liep ze voor hun wel het vuur uit de sloffen. Zelfs in haar vrije tijd moest alles voor die kinderen wijken, repareerde ze gratis hun broeken, die van ons niet.. hadden we maar voorzichtiger moeten zijn. Ze stond zelfs op zondag langs het hockeyveld voor die kinderen.. bij de sport van mijn broer en mij, is ze welgeteld
0 keer komen kijken.
Ik ben daar ontzettend boos en ook jaloers om geweest. Dat ze een soort van Maria von Trapp voor anderen was, en wij haar alleen maar tot last leken te zijn.
Ik kan me dus voorstellen hoe verraden jij je hebt gevoeld, en nu blijkt ze niet alleen andermans kinderen leuker te hebben gevonden, maar ook andermans man! Wat een ontzettend nare toestand voor jou als dochter.
Praat alsjeblieft met een professioneel iemand. Dit is zo heftig en complex dat jij hier misschien aan onderdoor gaat..
Bedankt voor dit berichtje,
Het doet me erg goed.
Ik heb inderdaad nu een psycholoog gevonden. Waar ik vanaf nu elke vrijdag heenga.

Nog even een aantal dingen
- mijn moeder heeft her niet zelf verteld mijn vader is erachter gekomen
- wat er ook in een huwelijk aan de hand is, dat is GEEN excuus om je gezin 2 jaar lang te bedriegen

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven