Achternaam partner

28-01-2019 19:16 189 berichten
Hoi allemaal,

Ik weet dat er veel topics zijn geweest over welke achternaam te dragen na het huwelijk, maar mijn specifieke vraag kon ik niet vinden.

Ik ga sowieso de naam van mijn partner gebruiken, maar ik twijfel erover om daarnaast ook mijn eigen naam te gebruiken. Mijn opties zijn dus:

- alleen achternaam partner
- achternaam partner - eigen naam

Ik kan echt niet kiezen..maakt het uiteindelijk voor instanties en brieven veel uit? Want als ik elke x naam partner+eigennaam moet gaan spellen ben ik er snel flauw van...ik heb gewoon eigenlijk niet echt voorkeur en dat vind ook het alleen maar lastiger maken :hihi:

Graag hoor ik ervaringen!

Ps: discussie over wel of geen achternaam van partner voeren mag best, maar die keuze heb ik al gemaakt dus daar zal ik zelf niet teveel op in gaan...het gaat mij echt om de ervaringen en de praktische kanten
anoniem_381049 wijzigde dit bericht op 28-01-2019 19:17
Reden: Typfoutje
0.58% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren
Meisjesnaam vind ik echt een vreemde benaming. Je bent allang geen meisje meer als je gaat trouwen (mag ik hopen). Het is mijn eigen naam.

De kinderen hebben ook mijn naam. Had mijn man dezelfde achternaam willen hebben als onze kinderen, had hij mijn naam kunnen voeren. Nee, dát wilde hij niet.

Inmiddels is het mijn ex. Toch wel handig, want de kinderen heeft hij aan mijn zorg overgelaten.

Enige ‘probleem’ was de huisarts, die kon hem destijds niet aan onze kinderen linken vanwege zijn systeem. Mwah. Dat was niet echt een probleem.
S-Groot schreef:
28-01-2019 21:50
Ik heb gewoon mijn eigen naam gehouden, zie niet in waarom ik mijn naam zou veranderen. In de praktijk gebruik ik af en toe mijn man's naam als dat makkelijker is (bijvoorbeeld als een abonnement op zijn naam staat en ik dat bedrijf bel).


Dat doe ik ook wel eens en wij zijn niet getrouwd
Gewoon je eigen naam, evt. de naam van je man erachter.

Even wat anders: mijn haren gingen altijd overeind staan bij: is dat uw meisjesnaam? Ik heb altijd mijn eigen achternaam gehouden.
Wat ik me afvraag: je kan als man ook de naam van je vrouw voeren.

Bestaat er dan nu ook zoiets als 'jongensnaam'?
Ik vind het zo'n achterlijke uitdrukking dat 'meisjesnaam'. Alsof je pas een volwassen vrouw bent als je getrouwd bent.
Of een betreurenswaardige ouwe vrijster :D
feow schreef:
28-01-2019 22:20
Ik gebruik mijn meisjesnaam. Ik heb ooit een kruisje gezet bij mijnnaam-zijnnaam en dat nooit gebruikt.
Maar mijn kinnebakkes klappert open bij jouw suggestie dat vrouwen gezien zouden kunnen worden als bezit, enkel door een naam. Hoe mal! Dat je vandaag de dag nog zoiets kunt denken, echt vreemd.
In mijn gezin zijn drie verschillende achternamen en daar heb ik nooit last van, maar als anderen nu blij worden van iedereen in het gezin dezelfde achternaam vind ik daar verder eigenlijk niets van.
Dat is precies wat 'vrouw van' nog steeds impliceert en in het verleden ook het idee erachter was. Beetje raar als je kinnedinges daar van klapperen.
Alle reacties Link kopieren
Lucifer2018 schreef:
28-01-2019 22:44
Dat is precies wat 'vrouw van' nog steeds impliceert en in het verleden ook het idee erachter was. Beetje raar als je kinnedinges daar van klapperen.
Als ik het heb over mijn man denk ik nooit dat hij mijn bezit is.
Ook niet bij mijn vader, mijn moeder. Bij mijn kinderen in zekere mate wel, maar die hebben toch echt een andere achternaam.

Dat in het verleden dingen zo waren kan zeker zo zijn, maar écht niet dat naamsverwisseling van een echtgenoot tegenwoordig nog bezit impliceert. Mijn kinnebakkes hangt nu enkel nog aan een dun strookje tandvlees hoor. Wat een achterhaalde gedachtengang om keuzes van anderen mee te bezien!
Je hebt zo’n 26.000 dagen tussen níets en eeuwigheid, je kunt lachen, je kunt klagen, maar elke dag ben je voor eeuwig kwijt.
SadButTrue999 schreef:
28-01-2019 22:41
Even wat anders: mijn haren gingen altijd overeind staan bij: is dat uw meisjesnaam? Ik heb altijd mijn eigen achternaam gehouden.
Wat ik me afvraag: je kan als man ook de naam van je vrouw voeren.
Meisjesnaam is toch ook al vervangen voor geboortenaam? Alleen is meisjesnaam in de taal diep ingesleten.

En mannen kunnen ook (alleen) de naam van de vrouw voeren. Ik ken toevallig twee mannen die dat doen.
feow schreef:
28-01-2019 22:20
Ik gebruik mijn meisjesnaam. Ik heb ooit een kruisje gezet bij mijnnaam-zijnnaam en dat nooit gebruikt.
Maar mijn kinnebakkes klappert open bij jouw suggestie dat vrouwen gezien zouden kunnen worden als bezit, enkel door een naam. Hoe mal! Dat je vandaag de dag nog zoiets kunt denken, echt vreemd.
In mijn gezin zijn drie verschillende achternamen en daar heb ik nooit last van, maar als anderen nu blij worden van iedereen in het gezin dezelfde achternaam vind ik daar verder eigenlijk niets van.
Toch is dit wel de achtergrond van het gebruik van de naam van de echtgenoot. Vroeger kreeg je ongevraagd de naam van je echtgenoot en werd je geacht te stoppen met werken. Meisjes werden niet gestimuleerd om te gaan studeren en moesten alle zorgtaken op zich nemen.En zo lang is dat nog niet eens geleden, pakweg 50 jaar. Het is ook een illusie om te denken dat het nu beter gaat. Vrouwen worden nog steeds slechter betaald en zijn ongelijkwaardig vertegenwoordigd in de top van de samenleving.
Dat gedoe met het overstappen naar een andere naam. Ik word al moe als ik er aan denk.
Alle reacties Link kopieren
Oh poe, ik had niet gedacht dat anderen een oordeel over dit soort keuzes zouden hebben. Ik kom uit een niet-leuke familie, die ook best bekend was en een aparte naam heeft. Ik heb met plezier de naam van mijn man aangenomen om die associatie kwijt te zijn. Ik ben inmiddels 26 jaar verder en gebruik nog altijd meestal mijn mans naam en als het handiger is mijn eigen naam. Het is nog nooit bij me opgekomen dat ik mijn identiteit kwijt raakte of dat ik het eigendom van mijn man zou zijn. Ik vond het indertijd wel wat hebben om in onze naam te laten zien dat we bij elkaar horen - maar inmiddels vind ik daar niet meer zoveel van. Het is maar een naam...
Beter een half motto....
ShaunTheSheep schreef:
28-01-2019 23:08
Meisjesnaam is toch ook al vervangen voor geboortenaam? Alleen is meisjesnaam in de taal diep ingesleten.

En mannen kunnen ook (alleen) de naam van de vrouw voeren. Ik ken toevallig twee mannen die dat doen.
Oh, dat eerste wist ik niet; ik lees hier ook voor 90% 'meisjesnaam'.
En ja, ik wist dat mannen ook voor de achternaam van hun vrouw kunnen kiezen.

Toevallig zag ik net een aankeilertje op tv met een half oog: er komt een discussie of kinderen -net als in Spanje- de achternaam van zowel vader als moeder mogen gaan dragen.
Ook prima. Ik was nogal fel op het houden van mijn eigen naam toen ik ooit trouwde; dat was nog niet erg ingeburgerd..
Heb zelfs een keer flink op mijn donder gehad van een arts: hij riep de naam van mijn ex om toen ik aan de beurt was, veel mensen daar en ex had een veel voorkomende naam dus ik voelde me niet aangesproken. Toen hij zei: die is er niet, dan meneer Jansen maar ging er een lampje branden en vroeg ik of hij mij bedoelde.
Hij heeft zonder overdrijven zéker 5 minuten zitten grommen en vragen of dat soms 'geëmancipeerd' was, de onzin. Schaamde ik me soms voor mijn man? Enz enzoverder.
Aangezien ik alleen een uitslag van hem wilde hebben heb ik geen echte rel geschopt, de uitslag in ontvangst genomen en eenmaal thuis een brief gestuurd naar dat ziekenhuis en mijn beklag gedaan. Nooit antwoord op gehad.. Ik had de luxe dat ik van ziekenhuis kon veranderen, er waren er nogal wat in de buurt maar de arrogantie... :roll:

Om over mijn ex-schoonouders nog maar te zwijgen :HA: laaiend waren ze!

Ligt gevoelig hahaha, de naam die mijn ouders voor me hadden bedacht mocht ook al niet van de ambtenaar van de burgerlijke stand toen paps aangifte kwam doen. Om te brullen achteraf maar ook zeer aanmatigend.
Zeker toen ik pas zag in de aftiteling van een film, én in een artikel in de krant dat die naam wel degelijk geaccepteerd werd in andere steden al hoor je hem niet vaak hier.

Toen ben ik navraag gaan doen (voor de lol, ik lig er niet van wakker hoor) en het is een Franse naam. Logisch, ik ben half-Frans maar de gemeente waar ik geboren ben bliefde alleen oer-Hollandsche namen. Of die ambtenaar spoorde niet, geen idee. Mijn vader laat zich niet makkelijk wegsturen of commanderen, toch nog eens vragen hoe dat precies gegaan is destijds :-D
Ik ben in de jaren '60 geboren, wie weet lag het er een beetje aan wie je voor je had, net een wet gewijzigd.. geen idee!
Alle reacties Link kopieren
S-Meds schreef:
28-01-2019 23:22
Toch is dit wel de achtergrond van het gebruik van de naam van de echtgenoot. Vroeger kreeg je ongevraagd de naam van je echtgenoot en werd je geacht te stoppen met werken. Meisjes werden niet gestimuleerd om te gaan studeren en moesten alle zorgtaken op zich nemen.En zo lang is dat nog niet eens geleden, pakweg 50 jaar. Het is ook een illusie om te denken dat het nu beter gaat. Vrouwen worden nog steeds slechter betaald en zijn ongelijkwaardig vertegenwoordigd in de top van de samenleving.
Maar tegenwoordig wordt het gevraagd. En ben je niet iemands bezit. Ook niet als je kiest voor de naam van een ander.
Maar goed, in mijn familie is het gewoon dat vrouwen hun eigen naam blijven gebruiken. Alleen mijn oma van vaderskant droeg de naam van mijn opa.
Mijn andere oma heeft trouwens pas jaren ná haar scheiding ervoor gekozen om haar eigen naam weer te gaan gebruiken. Toen haar jongste uit huis ging pas.
Je hebt zo’n 26.000 dagen tussen níets en eeuwigheid, je kunt lachen, je kunt klagen, maar elke dag ben je voor eeuwig kwijt.
Alle reacties Link kopieren
poldervrouw schreef:
28-01-2019 19:23
dagelijks leven -> achternaam partner
officieel documenten -> achternaam partner - meisjesnaam
Instanties , vliegtickets -> meisjesnaam
En dan zeggen mensen dat ze voor de naam van hun partner kiezen omdat dat zo praktisch is :)
Bim schreef:
28-01-2019 23:37
Oh poe, ik had niet gedacht dat anderen een oordeel over dit soort keuzes zouden hebben. Ik kom uit een niet-leuke familie, die ook best bekend was en een aparte naam heeft. Ik heb met plezier de naam van mijn man aangenomen om die associatie kwijt te zijn. Ik ben inmiddels 26 jaar verder en gebruik nog altijd meestal mijn mans naam en als het handiger is mijn eigen naam. Het is nog nooit bij me opgekomen dat ik mijn identiteit kwijt raakte of dat ik het eigendom van mijn man zou zijn. Ik vond het indertijd wel wat hebben om in onze naam te laten zien dat we bij elkaar horen - maar inmiddels vind ik daar niet meer zoveel van. Het is maar een naam...
Als je achternaam Tokkie is om maar wat te noemen: alle begrip!
Maar dan zou ik nu, als ongetrouwde vrouw ws op een klantenpas en in het dagelijks leven gewoon mijn naam veranderd. Alleen op officiële documenten moet je je echte naam opgeven; als er op mijn klantenpas Jansen staat, of als je je naam in moet vullen als je iets retourneert maakt het geen donder uit.

Vind het altijd leuk om een rare naam in te vullen als ik een broodrooster o.i.d. terug kom brengen bij de Mediamarkt o.i.d.
De kassabon moet maar genoeg zijn; ze krijgen ook altijd een oud adres. Dit omdat de bezorgers hier moeite hebben met het lezen van de NEE/NEE sticker op mijn brievenbus.
Alle reacties Link kopieren
Jaren geleden werkte ik op een interne IT helpdesk en kreeg ik regelmatig het verzoek van een pasgetrouwde vrouw om haar mailadres aan te passen naar haar nieuwe dubbele achternaam. Oh wat waren ze blij en trots op hun nieuwe naam ( en status??).

Vaak binnen drie maanden kwam het verzoek om naam te veranderen naar alleen-mans naam: ze werden gek van steeds de lange naam opnoemen/intikken of whatever.

De leukigheid was er vaak snel weer af en wij hadden weer wat werk.
Poep, wie heeft jou gescheten?
Ik zou alleen je eigen naam behouden.
feow schreef:
28-01-2019 23:44
Maar tegenwoordig wordt het gevraagd. En ben je niet iemands bezit. Ook niet als je kiest voor de naam van een ander.
Maar goed, in mijn familie is het gewoon dat vrouwen hun eigen naam blijven gebruiken. Alleen mijn oma van vaderskant droeg de naam van mijn opa.
Mijn andere oma heeft trouwens pas jaren ná haar scheiding ervoor gekozen om haar eigen naam weer te gaan gebruiken. Toen haar jongste uit huis ging pas.
Ja. Daar hebben de vrouwen voor gestreden
Alle reacties Link kopieren
_CarmiggelT_ schreef:
28-01-2019 20:05
Ik vind het handig om de achternaam van man te voeren als het over de kinderen gaat, want zij heten ook zo.
Ik ben toch bijna 20 jaar moeder, en heb nog nooit de naam van mijn man nodig gehad
"Met Lila, moeder van Lala uit klas 3vA. Lala ligt ziek in bed"
Alle reacties Link kopieren
Ik ben meer dan 40 jaar geleden naar het gemeentehuis gegaan, omdat ik mijn eigen naam wilde blijven gebruiken en niet die van mijn man.
Daar hoefde ik niets voor te doen, dat mocht gewoon. Het werd toen wel heel vreemd gevonden, twee namen op het naambordje bij de flat.
Bij de geboorte van het eerste kind kon je nog niet kiezen, het kind kreeg automatisch de naam van de man, helaas.
Met het kind had men medelijden: het werd geboren bij twee ongehuwde hokkers! :-D
Alle reacties Link kopieren
'Kind moet naam van vader én moeder kunnen krijgen' - https://nos.nl/l/2269563

Problem solved

*oh, dit gaat om de kids ;-D
Alle reacties Link kopieren
redbulletje schreef:
28-01-2019 19:28
Dit ja!
Partners zijn vaak tijdelijk. Moet je je naam weer veranderen.
Vaker zijn ze niet tijdelijk, en van naam veranderen is in Nederland geen sprake bij het huwelijk.
Als je achternaam een beetje sjiek is erachter . Of als je een grappige naam combi hebt. Anders alleen zijn naam.
Alle reacties Link kopieren
ShaunTheSheep schreef:
28-01-2019 23:08
Meisjesnaam is toch ook al vervangen voor geboortenaam? Alleen is meisjesnaam in de taal diep ingesleten.

En mannen kunnen ook (alleen) de naam van de vrouw voeren. Ik ken toevallig twee mannen die dat doen.
Is dat zo? Dat vind ik naarder dan meisjesnaam, de naam die je als meisje had. Mijn geboortenaam is niet mijn achternaam of meisjesnaam. Liever noemen ze het gewoon achternaam en gaan mensen beseffen dat die naam niet veranderd kan worden bij een huwelijk, maar dat je de naam van je partner mag gebruiken.

En die naam gebruiken kan ook prima zonder huwelijk.
Alle reacties Link kopieren
Hemelslicht schreef:
29-01-2019 10:23
Is dat zo? Dat vind ik naarder dan meisjesnaam, de naam die je als meisje had. Mijn geboortenaam is niet mijn achternaam of meisjesnaam. Liever noemen ze het gewoon achternaam en gaan mensen beseffen dat die naam niet veranderd kan worden bij een huwelijk, maar dat je de naam van je partner mag gebruiken.

En die naam gebruiken kan ook prima zonder huwelijk.
Meisjesnaam werkt slecht voor mannen die de naam van hun partner voeren :)
louise1 schreef:
28-01-2019 23:53
Jaren geleden werkte ik op een interne IT helpdesk en kreeg ik regelmatig het verzoek van een pasgetrouwde vrouw om haar mailadres aan te passen naar haar nieuwe dubbele achternaam. Oh wat waren ze blij en trots op hun nieuwe naam ( en status??).

Vaak binnen drie maanden kwam het verzoek om naam te veranderen naar alleen-mans naam: ze werden gek van steeds de lange naam opnoemen/intikken of whatever.

De leukigheid was er vaak snel weer af en wij hadden weer wat werk.

Ik heb weleens een collega gehad die 4 keer haar e-mailadres heeft veranderd: eerst eigen achternaam, toen mans naam, na scheiding weer eigen achternaam en na tweede huwelijk achternaam tweede man. Steeds weer overal e-mailadres veranderen, contacten informeren (die hierdoor konden meegenieten van haar scheidings- en hertrouw-perikelen), nieuwe visitekaartjes laten drukken, opnieuw aanmelden voor zakelijke nieuwsbrieven, etc. Ik ken trouwens genoeg vrouwen die in het dagelijks privéleven de naam van hun man voeren en zakelijk hun eigen naam. Lijkt me ook een prima oplossing.
Je bent toch ALTIJD jouw achternaam, huwelijken zijn over het algemeen van tijdelijke aard...
Maar ajb, op jouw werk boeit het niemand met wie je in bed ligt, hou je eigen naam...de ICT-ers zullen je dankbaar zijn ;)

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven