Kinderen
alle pijlers
Onzeker kind
donderdag 7 februari 2019 om 16:43
Mijn zoon van 8 is over het algemeen ontzettend lief en vrolijk. Hij denkt aan anderen en als je een vriend van hem bent, dan heb je echt een goede aan hem, want hij gaat voor je door het vuur. Hij heeft niet veel vriendjes, want hij neemt altijd de tijd om de kat uit de boom te kijken, maar hangt erg aan de vriendjes die hij wel heeft. In de klas komt hij lekker mee. Het kost hem soms iets langer om dingen te begrijpen, maar als hij het eenmaal snapt, blijft het voor altijd hangen. Hij voetbalt met plezier en ook daar gaat het behoorlijk goed. Hij bouwt de mooiste Lego-bouwwerken en knutselt gave "huisjes" voor zijn knuffels.
Maar hij is zo onzeker!
Hij vindt altijd dat zijn teammaatjes beter voetballen, dat zijn vriendjes beter zijn op school en dat hij niets heel goed kan. En dat is zo niet waar. En zo frustrerend. Hij bijt niet van zich af als iemand lelijk doet en als ik vraag waarom niet, zegt hij dat hij niet stout wil doen. En dan heeft hij ook nog het gevoel dat iedereen hem verlaat: zijn beste vriend in groep 3 ging naar speciaal onderwijs, zijn beste vriend op voetbal ging naar een profclub en zijn tweede beste voetbalvriend ging hockeyen. En nu gaan zijn huidige beste vriendje verhuizen en misschien ook van school af... Zo'n pech en zo sneu!
Thuis kan hij dus echt wel eens behoorlijk boos zijn en dat komt, naar mijn idee, omdat hij alles dus opkropt op school en het er thuis uitknalt. Hij start binnenkort met een rots-water training, dus hopelijk helpt dat al, maar hebben jullie misschien meer tips voor mij?
Maar hij is zo onzeker!
Hij vindt altijd dat zijn teammaatjes beter voetballen, dat zijn vriendjes beter zijn op school en dat hij niets heel goed kan. En dat is zo niet waar. En zo frustrerend. Hij bijt niet van zich af als iemand lelijk doet en als ik vraag waarom niet, zegt hij dat hij niet stout wil doen. En dan heeft hij ook nog het gevoel dat iedereen hem verlaat: zijn beste vriend in groep 3 ging naar speciaal onderwijs, zijn beste vriend op voetbal ging naar een profclub en zijn tweede beste voetbalvriend ging hockeyen. En nu gaan zijn huidige beste vriendje verhuizen en misschien ook van school af... Zo'n pech en zo sneu!
Thuis kan hij dus echt wel eens behoorlijk boos zijn en dat komt, naar mijn idee, omdat hij alles dus opkropt op school en het er thuis uitknalt. Hij start binnenkort met een rots-water training, dus hopelijk helpt dat al, maar hebben jullie misschien meer tips voor mij?
donderdag 7 februari 2019 om 17:13
Hij wil niet stout doen. Blijkbaar heeft iemand jij? heel erg bij hem ingeprent dat je altijd een lief jongetje moet zijn.
Hij heeft bovengemiddeld veel pech met vriendjes die wegvallen.
Heel logisch dus dat hij daar verdrietig om is en hij wel eens boos is dat hem dat weer moet overkomen. Waarom mag dat er thuis niet uitkomen?
Nu moet hij dus op rots-water training alsof hij iets fout zou doen. Geen wonder dat hij zich voelt alsof hij niet goed gemoeg is en een ander lalles beter kan. Want emoties tonen mag niet is de boodschap die je meegeeft.
Tja dan kan je dus ook niet voor je zelf opkomen. Want als je dat doet laat je zien dat iets je raakt.
Hij heeft bovengemiddeld veel pech met vriendjes die wegvallen.
Heel logisch dus dat hij daar verdrietig om is en hij wel eens boos is dat hem dat weer moet overkomen. Waarom mag dat er thuis niet uitkomen?
Nu moet hij dus op rots-water training alsof hij iets fout zou doen. Geen wonder dat hij zich voelt alsof hij niet goed gemoeg is en een ander lalles beter kan. Want emoties tonen mag niet is de boodschap die je meegeeft.
Tja dan kan je dus ook niet voor je zelf opkomen. Want als je dat doet laat je zien dat iets je raakt.
donderdag 7 februari 2019 om 17:16
Wat is je tip?sugarmiss schreef: ↑07-02-2019 17:13Hij wil niet stout doen. Blijkbaar heeft iemand jij? heel erg bij hem ingeprent dat je altijd een lief jongetje moet zijn.
Hij heeft bovengemiddeld veel pech met vriendjes die wegvallen.
Heel logisch dus dat hij daar verdrietig om is en hij wel eens boos is dat hem dat weer moet overkomen. Waarom mag dat er thuis niet uitkomen?
Nu moet hij dus op rots-water training alsof hij iets fout zou doen. Geen wonder dat hij zich voelt alsof hij niet goed gemoeg is en een ander lalles beter kan. Want emoties tonen mag niet is de boodschap die je meegeeft.
Tja dan kan je dus ook niet voor je zelf opkomen. Want als je dat doet laat je zien dat iets je raakt.
donderdag 7 februari 2019 om 17:23
Wauw, wat een aannames.
Even ter verduidelijking: ik heb nog een zoon, 11 jaar, die precies het tegenovergestelde is. Die is nergens onzeker over. Dus naar mijn idee is dit een karakterding en heeft het niet zozeer met de opvoeding te maken of dat ik hem dingen inprent.
En nee, ik moedig mijn kids juist altijd aan thuis te praten en te laten zien wat er aan de hand is. Waar zeg ik dat dat thuis niet mag?
Wat mij dwarsw zit, is dat thuis alles eruit komt, omdat hij het op school niet durft. Ik zou willen dat hij eens van zich afbijt. Dat hij het tegen anderen zegt als hij iets niet leuk vindt. Op het moment dat het gebeurt. En niet pas uren (soms zelfs maanden) later. En dat hij eens in zichzelf gelooft.
De rots-watertraining is door zijn juf aangeraden. En zeker niet omdat hij iets fout doet. Sinds wanneer is een training krijgen in jezelf leren uiten trouwens een straf?
Even ter verduidelijking: ik heb nog een zoon, 11 jaar, die precies het tegenovergestelde is. Die is nergens onzeker over. Dus naar mijn idee is dit een karakterding en heeft het niet zozeer met de opvoeding te maken of dat ik hem dingen inprent.
En nee, ik moedig mijn kids juist altijd aan thuis te praten en te laten zien wat er aan de hand is. Waar zeg ik dat dat thuis niet mag?
Wat mij dwarsw zit, is dat thuis alles eruit komt, omdat hij het op school niet durft. Ik zou willen dat hij eens van zich afbijt. Dat hij het tegen anderen zegt als hij iets niet leuk vindt. Op het moment dat het gebeurt. En niet pas uren (soms zelfs maanden) later. En dat hij eens in zichzelf gelooft.
De rots-watertraining is door zijn juf aangeraden. En zeker niet omdat hij iets fout doet. Sinds wanneer is een training krijgen in jezelf leren uiten trouwens een straf?
donderdag 7 februari 2019 om 17:24
Probeer te focussen op wat wél goed gaat. Hij vindt het moeilijk om voor zichzelf op te komen, en dat is vervelend, maar het is dan echt heel erg klote als daar ook nog eens de nadruk op wordt gelegd thuis. Dat je dan nog eens te horen krijgt "waarom ben je nou niet voor jezelf opgekomen??" Dan heb je dus ook nog eens gefaald in de ogen van je ouder(s) dat is geen fijn gevoel en het helpt ook niet echt om beter voor jezelf op te leren komen, denk ik. Het geeft alleen een slechter gevoel.
Probeer juist te benoemen wat wél goed gaat, bijvoorbeeld als hij iets probeert is dat ook al een compliment waard, niet pas als het goed gaat, maar ook een poging kan al aangemoedigd worden. Zo bouwt ie ook weer meer zelfvertrouwen op
Probeer juist te benoemen wat wél goed gaat, bijvoorbeeld als hij iets probeert is dat ook al een compliment waard, niet pas als het goed gaat, maar ook een poging kan al aangemoedigd worden. Zo bouwt ie ook weer meer zelfvertrouwen op
donderdag 7 februari 2019 om 17:25
Zo doet ze altijd, lekker laten lullen.MvRV schreef: ↑07-02-2019 17:23Wauw, wat een aannames.
Even ter verduidelijking: ik heb nog een zoon, 11 jaar, die precies het tegenovergestelde is. Die is nergens onzeker over. Dus naar mijn idee is dit een karakterding en heeft het niet zozeer met de opvoeding te maken of dat ik hem dingen inprent.
En nee, ik moedig mijn kids juist altijd aan thuis te praten en te laten zien wat er aan de hand is. Waar zeg ik dat dat thuis niet mag?
Wat mij dwarsw zit, is dat thuis alles eruit komt, omdat hij het op school niet durft. Ik zou willen dat hij eens van zich afbijt. Dat hij het tegen anderen zegt als hij iets niet leuk vindt. Op het moment dat het gebeurt. En niet pas uren (soms zelfs maanden) later. En dat hij eens in zichzelf gelooft.
De rots-watertraining is door zijn juf aangeraden. En zeker niet omdat hij iets fout doet. Sinds wanneer is een training krijgen in jezelf leren uiten trouwens een straf?
Lijkt me een heel goed idee, die training!
donderdag 7 februari 2019 om 17:25
"Hij vindt altijd dat zijn teammaatjes beter voetballen, dat zijn vriendjes beter zijn op school en dat hij niets heel goed kan. En dat is zo niet waar. En zo frustrerend. "
Hoezo is dat niet waar? Er zijn kindjes die ergens beter in zijn dan hem. Dat is zo en zal altijd zo blijven. Je kan niet overal de beste in zijn. Sterker nog, het kan best voorkomen dat je helemaal nergens de beste in zal zijn.
Mijn dochter tennist. Ze is geen talent, maar ze heeft er plezier in en dat vind ik veel belangrijker. Ze komt goed mee op school, maar is niet de beste. Ze doet ballet, maar zal door ook echt niet de beste in zijn. So what?
En wat dat voor jezelf opkomen betreft: soms zit dat gewoonweg niet echt in je. Oudste dochter is daarin ook terughoudend, jongste bijt prima van zich af. Tegen oudste heb ik wel eens gezegd dat als iemand niet leuk tegen haar doet (als in: aan je zitten, duwen, knijpen) dat ze eerst moet zeggen dat diegene op moet houden, stopt ie niet, dan aangeven bij de juf/meester, als diegene dan nog doorgaat geef je hem/haar een dreun.
Het is nooit nodig geweest, maar zo weet ze wel dat je je niet op je kop laten zitten niet gelijkstaat aan stout zijn.
Hoezo is dat niet waar? Er zijn kindjes die ergens beter in zijn dan hem. Dat is zo en zal altijd zo blijven. Je kan niet overal de beste in zijn. Sterker nog, het kan best voorkomen dat je helemaal nergens de beste in zal zijn.
Mijn dochter tennist. Ze is geen talent, maar ze heeft er plezier in en dat vind ik veel belangrijker. Ze komt goed mee op school, maar is niet de beste. Ze doet ballet, maar zal door ook echt niet de beste in zijn. So what?
En wat dat voor jezelf opkomen betreft: soms zit dat gewoonweg niet echt in je. Oudste dochter is daarin ook terughoudend, jongste bijt prima van zich af. Tegen oudste heb ik wel eens gezegd dat als iemand niet leuk tegen haar doet (als in: aan je zitten, duwen, knijpen) dat ze eerst moet zeggen dat diegene op moet houden, stopt ie niet, dan aangeven bij de juf/meester, als diegene dan nog doorgaat geef je hem/haar een dreun.
Het is nooit nodig geweest, maar zo weet ze wel dat je je niet op je kop laten zitten niet gelijkstaat aan stout zijn.
donderdag 7 februari 2019 om 17:32
Heel herkenbaar. Zoon is bijna 9 en net zo onzeker als jouw zoon.
Hij is ontzéttend lief. Deelt altijd (zijn laatste snoepje geeft hij gerust weg), helpt iedereen. Hij heeft alleen wel heel veel vriendjes en vriendinnetjes. Maar hij laat vreselijk over zich heen lopen. Laatst nog letterlijk, stond er op het schoolplein een klasgenootje op zijn buik te springen. Kind heeft dagen buikpijn gehad maar terug'meppen' ho maar.
Hij huilt ook snel, niet omdat hij dan persé heel verdrietig is maar omdat hij zich alles enorm aantrekt.
Het had fijn geweest als hij op judo, of op scouting bijv. had gekund net als zijn vriendjes. Maar door zijn hartafwijking mag hij de meeste sporten niet.
Ik lees mee, wie weet heb ik er ook iets aan!
Hij is ontzéttend lief. Deelt altijd (zijn laatste snoepje geeft hij gerust weg), helpt iedereen. Hij heeft alleen wel heel veel vriendjes en vriendinnetjes. Maar hij laat vreselijk over zich heen lopen. Laatst nog letterlijk, stond er op het schoolplein een klasgenootje op zijn buik te springen. Kind heeft dagen buikpijn gehad maar terug'meppen' ho maar.
Hij huilt ook snel, niet omdat hij dan persé heel verdrietig is maar omdat hij zich alles enorm aantrekt.
Het had fijn geweest als hij op judo, of op scouting bijv. had gekund net als zijn vriendjes. Maar door zijn hartafwijking mag hij de meeste sporten niet.
Ik lees mee, wie weet heb ik er ook iets aan!
donderdag 7 februari 2019 om 17:37
Mijn oudste van bijna 6 weet niet eens wat stout is geloof ik. Dat moet hij toch van iemand horen/gehoord hebben?
En ik ben het ermee eens dat zo’n training het kind het idee kan even dat er wat mis met hem is. Sowieso is er niks mis met onzeker zijn, we zijn niet allemaal hetzelfde. En dat hij boos en verdrietig is dat hij pech heeft met wegtrekkende vriendjes is terecht, dat hij dat uit op een veilige plek (thuis), ook.
Kortom, ik snap niet helemaal wat het probleem is en ik snap het nut van die training dus niet helemaal. Temeer omdat er tot nog toe geen overtuigend bewijs is dat het werkt; zie hier:https://www.uu.nl/onderzoek/watwerktteg ... erzoek/faq
En ik ben het ermee eens dat zo’n training het kind het idee kan even dat er wat mis met hem is. Sowieso is er niks mis met onzeker zijn, we zijn niet allemaal hetzelfde. En dat hij boos en verdrietig is dat hij pech heeft met wegtrekkende vriendjes is terecht, dat hij dat uit op een veilige plek (thuis), ook.
Kortom, ik snap niet helemaal wat het probleem is en ik snap het nut van die training dus niet helemaal. Temeer omdat er tot nog toe geen overtuigend bewijs is dat het werkt; zie hier:https://www.uu.nl/onderzoek/watwerktteg ... erzoek/faq
anoniem_381495 wijzigde dit bericht op 07-02-2019 17:41
0.44% gewijzigd
donderdag 7 februari 2019 om 17:39
Oh ja, een tip.
Ik zou heel erg inzetten op zelfacceptatie. Dus dat hij helemaal goed is óók als hij onzeker is, zich niet uit op school en soms over zich laat lopen. Dan is de kans het grootst dat je uiteindelijk bereikt wat je wil, namelijk dat hij zelfvertrouwrn krijgt omdat hij zichzelf helemaal oké vindt.
Dat signaal geef je niet door te proberen hem te veranderen, terwijl er in feite geen echte problemen zijn buiten die onzekerheid.
Ik zou heel erg inzetten op zelfacceptatie. Dus dat hij helemaal goed is óók als hij onzeker is, zich niet uit op school en soms over zich laat lopen. Dan is de kans het grootst dat je uiteindelijk bereikt wat je wil, namelijk dat hij zelfvertrouwrn krijgt omdat hij zichzelf helemaal oké vindt.
Dat signaal geef je niet door te proberen hem te veranderen, terwijl er in feite geen echte problemen zijn buiten die onzekerheid.
donderdag 7 februari 2019 om 17:42
donderdag 7 februari 2019 om 17:45
Dat ze hem dus moet accepteren zoals hij is. Ik dacht dat die conclusie wel te trekken was uit mijn post.
Ik vergeet wel eens dat je sommige mensen alles letterlijk moet voorkauwen en dat zelf nadenken en een conclusies trekken te moeilijk is.
Annelleke mijn oprechte excuses daarvoor.
Als ik ooit ga reageren op een vraag van jou dan zal ik dat in Jip en Janneje taal gaan doen. Die belofte doe ik je bij deze.
donderdag 7 februari 2019 om 18:29
denk dat dat de beste tip is, het is natuurlijk super sneu voor dat jochie en je kunt hem vast met vanalles helpen maar als hij gewoon als karakter niet zo assertief is, dan gaat hij dus nooit een ras assertieveling worden. Dan is het enige wat je kunt doen hem accepteren zoals hij is, anders gaat hij straks ook nog denken dat hij dit ook verkeerd doet.
vrijdag 8 februari 2019 om 09:03
Ik zal hem nooit zo benaderen, maar vraag het soms wel op een andere manier. Voor hem kan dat misschien wel hetzelfde overkomen. Ik zal er eens op letten. En uiteraard benadruk ik ook regelmatig de goede dingen.snorriemorrie schreef: ↑07-02-2019 17:24Dat je dan nog eens te horen krijgt "waarom ben je nou niet voor jezelf opgekomen??" Dan heb je dus ook nog eens gefaald in de ogen van je ouder(s) dat is geen fijn gevoel en het helpt ook niet echt om beter voor jezelf op te leren komen, denk ik. Het geeft alleen een slechter gevoel.
vrijdag 8 februari 2019 om 09:05
Klopt, hij hoeft van mij ook niet de beste te zijn. Het zou alleen al fijn zijn als hij zich gelijkwaardig voelt en niet minderwaardig.nessemeisje schreef: ↑07-02-2019 17:25Hoezo is dat niet waar? Er zijn kindjes die ergens beter in zijn dan hem. Dat is zo en zal altijd zo blijven. Je kan niet overal de beste in zijn. Sterker nog, het kan best voorkomen dat je helemaal nergens de beste in zal zijn.
Mijn dochter tennist. Ze is geen talent, maar ze heeft er plezier in en dat vind ik veel belangrijker. Ze komt goed mee op school, maar is niet de beste. Ze doet ballet, maar zal door ook echt niet de beste in zijn. So what?
vrijdag 8 februari 2019 om 09:08
Interessante link. Ik begrijp je standpunt. De training is voor mij alleen al een goede manier om hem te laten zien dat er meer kinderen zijn die met dit soort dingen worstelen. Daarnaast heb ik het natuurlijk met hem overlegd en gevraagd of hij de training wil doen. Het geeft hem echt niet het gevoel dat er iets mis met hem is. Hij gaf zelf aan dat hij wel benieuwd is naar wat voor kinderen daar dan komen.Bedjeindezon schreef: ↑07-02-2019 17:37Mijn oudste van bijna 6 weet niet eens wat stout is geloof ik. Dat moet hij toch van iemand horen/gehoord hebben?
En ik ben het ermee eens dat zo’n training het kind het idee kan even dat er wat mis met hem is. Sowieso is er niks mis met onzeker zijn, we zijn niet allemaal hetzelfde. En dat hij boos en verdrietig is dat hij pech heeft met wegtrekkende vriendjes is terecht, dat hij dat uit op een veilige plek (thuis), ook.
Kortom, ik snap niet helemaal wat het probleem is en ik snap het nut van die training dus niet helemaal. Temeer omdat er tot nog toe geen overtuigend bewijs is dat het werkt; zie hier:https://www.uu.nl/onderzoek/watwerktteg ... erzoek/faq
vrijdag 8 februari 2019 om 09:11
Ja, hij heeft er met name zelf last van dat hij er zo lang mee zit voordat hij het wil uitspreken. Hij weet vaak niet hoe hij het moet uitleggen, omdat het meestel een gevoelsding is. Het gaat de laatste tijd gelukkig al wat beter dan een paar maanden geleden.
vrijdag 8 februari 2019 om 09:14
Klopt, van mij hoeft hij ook niet te veranderen. Ik vind hem helemaal goed zoals hij is. Maar ik merk dat dit hem in de weg staat waardoor hij zich zelf niet prettig voelt en daar wil ik hem vanaf helpen.florence13 schreef: ↑07-02-2019 18:29denk dat dat de beste tip is, het is natuurlijk super sneu voor dat jochie en je kunt hem vast met vanalles helpen maar als hij gewoon als karakter niet zo assertief is, dan gaat hij dus nooit een ras assertieveling worden. Dan is het enige wat je kunt doen hem accepteren zoals hij is, anders gaat hij straks ook nog denken dat hij dit ook verkeerd doet.
donderdag 27 juni 2019 om 14:29
Ik reageer nog een keer om even mijn ervaring te delen. Inmiddels heeft mijn zoon de rots/water training doorlopen (10 bijeenkomsten, een groepsuitje en een evaluatie) en wat heeft hij er veel aan gehad. Hij is echt in positieve zin veranderd. Durft nu zij grens beter/eerder aan te geven en is een stuk assertiever. Ook kan hij nu beter uitleggen wat hem dwars zit of wat wij anders moeten doen voor hem (ja echt
). Wij (vader en moeder) hebben ook wat handvatten meegekregen waar wij met hem aan kunnen verder werken. Al met al erg fijn en nuttig geweest.