Relaties
alle pijlers
Nasleep van relatie met narcist.. Ervaringen? Nieuw!
woensdag 12 maart 2008 om 12:31
Hallo,
Ik hoop dat ik via deze weg ervaringen kan delen over het hoe weer verder gaan na een relatie met een narcist.
Mijn verhaal in het kort:
Ik heb bijna een jaar lang een aan/uit relatie gehad met mijn ex waarvan ik dus denk dat hij een narcistische persoonlijkheid heeft.
Inmiddels heb ik wel het gevoel echt klaar met hem te zijn, maar toch merk ik dat ik er nog elke dag mee bezig ben. Het lijkt wel alsof hij een bepaalde macht over me heeft, waar ik niet onderuit kan. En ik snap dat niet van mezelf! Ik zie mezelf toch wel als een redelijk intelligente, verstandige vrouw, maar in zijn buurt verandert dat volkomen. Ik heb het gevoel dat ik stilsta nu, ik kom zo niet verder en vergooi mijn tijd.
Mijn vrienden wil ik hier ook niet meer mee lastig vallen, want die horen me al een jaar lang klagen, en zien me net zo hard weer terugrennen wanneer het hem uitkomt.
Hij heeft me zo ontzettend veel pijn gedaan en mijn zelfbeeld in gruzelementen geslagen...
Zijn er hier vrouwen die hier ervaring mee hebben? En hoe zijn jullie losgekomen? Wie kan me helpen de knop om te zetten?
Alvast heel erg bedankt!
Hoppetee
Ik hoop dat ik via deze weg ervaringen kan delen over het hoe weer verder gaan na een relatie met een narcist.
Mijn verhaal in het kort:
Ik heb bijna een jaar lang een aan/uit relatie gehad met mijn ex waarvan ik dus denk dat hij een narcistische persoonlijkheid heeft.
Inmiddels heb ik wel het gevoel echt klaar met hem te zijn, maar toch merk ik dat ik er nog elke dag mee bezig ben. Het lijkt wel alsof hij een bepaalde macht over me heeft, waar ik niet onderuit kan. En ik snap dat niet van mezelf! Ik zie mezelf toch wel als een redelijk intelligente, verstandige vrouw, maar in zijn buurt verandert dat volkomen. Ik heb het gevoel dat ik stilsta nu, ik kom zo niet verder en vergooi mijn tijd.
Mijn vrienden wil ik hier ook niet meer mee lastig vallen, want die horen me al een jaar lang klagen, en zien me net zo hard weer terugrennen wanneer het hem uitkomt.
Hij heeft me zo ontzettend veel pijn gedaan en mijn zelfbeeld in gruzelementen geslagen...
Zijn er hier vrouwen die hier ervaring mee hebben? En hoe zijn jullie losgekomen? Wie kan me helpen de knop om te zetten?
Alvast heel erg bedankt!
Hoppetee
vrijdag 20 maart 2009 om 13:06
quote:mastermind schreef op 19 maart 2009 @ 21:40:
[...]
Ik zit nu ook in twijfels. ML is boos, chickie kan m'n bloed waarsch zuipen (en begint behoorlijk wederzijds te worden, begin haar als een sta-in-de-weg te zien. Nou ja, is denk ik andersom ook... Maar ja vooralsnog kiest ML háár kant)
Wat is nou wijsheid? En dan bedoel ik eventjes níet in de zin van: loslaten (ja dat zou het allerslimste zijn, ik weet het.. zucht) maar qua kansvergrotende factor dat ML uitgekeken raakt op chickie en/of achter mij aankomt? Vuurtje warm houden? Of juist niets van me laten horen, zodat 'ie nieuwsgierig wordt? En how to get rid of chickie, even behoudens arsenicum dan... ??
Oei, ik snap je wel, maar ik denk dat ik het met Lilac eens ben: zoek hulp, want je komt hier duidelijk niet in je eentje vanaf. Behandel het als een verslaving.
Ik begrijp heel goed dat je hem achter je aan wilt hebben en de aandacht 'terug' wilt krijgen, maar je maakt jezelf ermee kapot. Het is dezelfde valkuil waar je steeds intrapt. Je kunt de aandacht wel weer terugkrijgen (die heb je volgens mij al), maar wat ga je er dan mee doen? Hem héél hard laten vallen, zodat je voor je gevoel weer (even dan) de touwtjes in handen hebt? Met het doel dan wel echt afstand te nemen?
In ALLE gevallen is het het beste om helemaal niets meer van je te laten horen. Kies voor jezelf. Ik weet het, het klinkt makkelijk en dat IS het niet, maar het is echt het enige dat je kunt doen.
En nogmaals: zoek ondersteuning voor jezelf in dit proces. Je wéét het allemaal in je kop, maar je kunt er niet naar handelen.
Veel sterkte lieverd (weet hoe het voelt)
[...]
Ik zit nu ook in twijfels. ML is boos, chickie kan m'n bloed waarsch zuipen (en begint behoorlijk wederzijds te worden, begin haar als een sta-in-de-weg te zien. Nou ja, is denk ik andersom ook... Maar ja vooralsnog kiest ML háár kant)
Wat is nou wijsheid? En dan bedoel ik eventjes níet in de zin van: loslaten (ja dat zou het allerslimste zijn, ik weet het.. zucht) maar qua kansvergrotende factor dat ML uitgekeken raakt op chickie en/of achter mij aankomt? Vuurtje warm houden? Of juist niets van me laten horen, zodat 'ie nieuwsgierig wordt? En how to get rid of chickie, even behoudens arsenicum dan... ??
Oei, ik snap je wel, maar ik denk dat ik het met Lilac eens ben: zoek hulp, want je komt hier duidelijk niet in je eentje vanaf. Behandel het als een verslaving.
Ik begrijp heel goed dat je hem achter je aan wilt hebben en de aandacht 'terug' wilt krijgen, maar je maakt jezelf ermee kapot. Het is dezelfde valkuil waar je steeds intrapt. Je kunt de aandacht wel weer terugkrijgen (die heb je volgens mij al), maar wat ga je er dan mee doen? Hem héél hard laten vallen, zodat je voor je gevoel weer (even dan) de touwtjes in handen hebt? Met het doel dan wel echt afstand te nemen?
In ALLE gevallen is het het beste om helemaal niets meer van je te laten horen. Kies voor jezelf. Ik weet het, het klinkt makkelijk en dat IS het niet, maar het is echt het enige dat je kunt doen.
En nogmaals: zoek ondersteuning voor jezelf in dit proces. Je wéét het allemaal in je kop, maar je kunt er niet naar handelen.
Veel sterkte lieverd (weet hoe het voelt)
vrijdag 20 maart 2009 om 13:16
Ik knip en plak even uit het oogkleppentopic:
Eigenlijk wil ik jullie nog wel even vertellen hoe eea verlopen is. Dat ik 3 maanden na de ontsnapping weer even oogkleppen ophad.
De mails die we uitwisselden om de practische zaken te regelen waren vol haat en verwijten.
Op een avond, (ik woonde nog bij mijn moeder) stuurde hij me ineens een youtube, no need to argue anymore.
Ik zat verstijfd in mijn stoel en mijn moeder werd bijkans hysterisch, die had direct door van wie dat kwam.
En toch, en toch heb ik hem die avond gebeld. Hij zette zijn speciale donkere stem op (die ik nog kende van het begin maar die hij na 5 min al kwijt is als ie nou ja, ik weet niet waarom, maar hij houdt dat niet lang vol) en ik kletste mee.
Ik moest nog wat spullen bij hem halen en op een dag ben ik zo uit mijn werk naar hem toe gegaan, alleen, dat wist niemand, want ze hadden me voor gek verklaard.
En toch deed ik dat.
Hij deed heel normaal, alles leek normaal. En ja, in bed beland. Hoe stom stom dom en naief kun je zijn. Ben die avond gewoon weer weggegaan. (nooit iemand verteld, als mijn vriendinnen dit lezen: ik wil het er niet meer over hebben )
We kregen dus weer een contact. Hij wilde graag vriendjes blijven. Hij vertelde me van alles, wat er met hem allemaal gebeurd was sinds ik weg was enz. Met wie hij omging. (duh) Met maar 1 iemand.
Ik had medelijden, verstrikt in zijn eigen gedoe en leugens, de moeilijke jeugd, het narcisme, ik dacht: ik kan wel vriendjes blijven, hij heeft niemand.
Hoe fout gedacht.
Ik ging er nog een keer een avond heen en bleef zelfs slapen. Hij ging de volgende ochtend naar zijn werk, maar ik had vrij. Daar liep ik mijn spullen te verzamelen in mijn oude huis wat allang niet meer als thuis voelde en dat heeft het ook nooit gedaan.
Ineens kreeg ik een gigantische paniekaanval, echt een zeldzame die ik in geen jaren heb gehad.
Ik was op de fiets maar kon geen kant meer op en ik wilde maar één ding: weg uit dat huis.
Met lood in de schoenen mijn exman gebeld om me te komen halen. Die was laaiend. Hoe ik het in mijn hoofd haalde om alleen naar hem toe te gaan en dan ook nog te blijven slapen.
Gelijk had ie. Wat een dom wicht was ik.
Ik schoot in de paniekaanval omdat mijn lichaam het gevaar alweer rook.
Wijze les.
Inmiddels had ik een schattig huisje gevonden op een toplocatie, leuk ingericht, heel leuk werk. druk sociaal leven, (want dat had ik met hem niet echt, goh! ) en op het werk ook een man leren kennen. Doodeng, want ik was er net 4 maanden af, ik stond er echt niet voor open. Dat bleef vriendschappelijk in den beginne, kende hem vanaf sept maar in dec was er geen houden meer aan en we vertelden elkaar onze gevoelens.
Nog geprobeerd om via email en telefoon een normaal contact te houden met de man. Ik weet ook niet waarom, de menselijke geest doet rare dingen.
Op kerstavond had ik mijn laatste telefoongesprek met hem. Dat was weer doodeng, hij zei weer de vreselijkste dingen.
Toen was ik voorgoed klaar. Helemaal voorgoed. Met dit soort mensen kun je geen vriendjes zijn.
En later kwam ik nog achter zoveel dingen waarover hij me voorgelogen heeft. Dat was niet zo moeilijk.
De nasleep is vervelend geweest. Maar ik ben erdoor. Niet omdat ik hem miste, maar omdat ik mezelf verweet hoe stom ik ben geweest. Hij naaide me niet alleen emotioneel, ook financieel.
Nooit had hij kunnen denken dat ik daarachter zou kunnen komen maar het lot bracht mij ergens waardoor ik erachter kwam, zwart op wit.
Want ik geloofde alle die sneuigheid die hij me vertelde. En als het lot mij daar niet gebracht had, dan had ik het nog geloofd.
Duizenden euries weg voor de kat zijn kont. Ik betaalde het eerste half jaar alles, echt alles. Nou ja, daar was ik zelf bij. Ik had het ook anders kunnen aanpakken, maar dat deed ik niet. Eigen schuld, had ik maar zaken moeten verifieren. Deed ik niet.
Al met al is het goed afgelopen. Ik zit mega goed in het vel en een fijne man. Een toppertje, die me op handen draagt, die me mezelf laat zijn, waarbij ik mezelf durf te zijn en die me mooi vindt zoals ik ben. Die me niet wil veranderen.
Mén wat was alles fout! Dat ik, IK! daarin ben getrapt.
Sta verbaasd over mezelf.
Eindelijk, ik hoop dat alles snel goed afloopt.
MM, je bent destructief naar jezelf toe en kan me alleen maar aansluiten: dit kun je niet alleen, zoek hulp!
Eigenlijk wil ik jullie nog wel even vertellen hoe eea verlopen is. Dat ik 3 maanden na de ontsnapping weer even oogkleppen ophad.
De mails die we uitwisselden om de practische zaken te regelen waren vol haat en verwijten.
Op een avond, (ik woonde nog bij mijn moeder) stuurde hij me ineens een youtube, no need to argue anymore.
Ik zat verstijfd in mijn stoel en mijn moeder werd bijkans hysterisch, die had direct door van wie dat kwam.
En toch, en toch heb ik hem die avond gebeld. Hij zette zijn speciale donkere stem op (die ik nog kende van het begin maar die hij na 5 min al kwijt is als ie nou ja, ik weet niet waarom, maar hij houdt dat niet lang vol) en ik kletste mee.
Ik moest nog wat spullen bij hem halen en op een dag ben ik zo uit mijn werk naar hem toe gegaan, alleen, dat wist niemand, want ze hadden me voor gek verklaard.
En toch deed ik dat.
Hij deed heel normaal, alles leek normaal. En ja, in bed beland. Hoe stom stom dom en naief kun je zijn. Ben die avond gewoon weer weggegaan. (nooit iemand verteld, als mijn vriendinnen dit lezen: ik wil het er niet meer over hebben )
We kregen dus weer een contact. Hij wilde graag vriendjes blijven. Hij vertelde me van alles, wat er met hem allemaal gebeurd was sinds ik weg was enz. Met wie hij omging. (duh) Met maar 1 iemand.
Ik had medelijden, verstrikt in zijn eigen gedoe en leugens, de moeilijke jeugd, het narcisme, ik dacht: ik kan wel vriendjes blijven, hij heeft niemand.
Hoe fout gedacht.
Ik ging er nog een keer een avond heen en bleef zelfs slapen. Hij ging de volgende ochtend naar zijn werk, maar ik had vrij. Daar liep ik mijn spullen te verzamelen in mijn oude huis wat allang niet meer als thuis voelde en dat heeft het ook nooit gedaan.
Ineens kreeg ik een gigantische paniekaanval, echt een zeldzame die ik in geen jaren heb gehad.
Ik was op de fiets maar kon geen kant meer op en ik wilde maar één ding: weg uit dat huis.
Met lood in de schoenen mijn exman gebeld om me te komen halen. Die was laaiend. Hoe ik het in mijn hoofd haalde om alleen naar hem toe te gaan en dan ook nog te blijven slapen.
Gelijk had ie. Wat een dom wicht was ik.
Ik schoot in de paniekaanval omdat mijn lichaam het gevaar alweer rook.
Wijze les.
Inmiddels had ik een schattig huisje gevonden op een toplocatie, leuk ingericht, heel leuk werk. druk sociaal leven, (want dat had ik met hem niet echt, goh! ) en op het werk ook een man leren kennen. Doodeng, want ik was er net 4 maanden af, ik stond er echt niet voor open. Dat bleef vriendschappelijk in den beginne, kende hem vanaf sept maar in dec was er geen houden meer aan en we vertelden elkaar onze gevoelens.
Nog geprobeerd om via email en telefoon een normaal contact te houden met de man. Ik weet ook niet waarom, de menselijke geest doet rare dingen.
Op kerstavond had ik mijn laatste telefoongesprek met hem. Dat was weer doodeng, hij zei weer de vreselijkste dingen.
Toen was ik voorgoed klaar. Helemaal voorgoed. Met dit soort mensen kun je geen vriendjes zijn.
En later kwam ik nog achter zoveel dingen waarover hij me voorgelogen heeft. Dat was niet zo moeilijk.
De nasleep is vervelend geweest. Maar ik ben erdoor. Niet omdat ik hem miste, maar omdat ik mezelf verweet hoe stom ik ben geweest. Hij naaide me niet alleen emotioneel, ook financieel.
Nooit had hij kunnen denken dat ik daarachter zou kunnen komen maar het lot bracht mij ergens waardoor ik erachter kwam, zwart op wit.
Want ik geloofde alle die sneuigheid die hij me vertelde. En als het lot mij daar niet gebracht had, dan had ik het nog geloofd.
Duizenden euries weg voor de kat zijn kont. Ik betaalde het eerste half jaar alles, echt alles. Nou ja, daar was ik zelf bij. Ik had het ook anders kunnen aanpakken, maar dat deed ik niet. Eigen schuld, had ik maar zaken moeten verifieren. Deed ik niet.
Al met al is het goed afgelopen. Ik zit mega goed in het vel en een fijne man. Een toppertje, die me op handen draagt, die me mezelf laat zijn, waarbij ik mezelf durf te zijn en die me mooi vindt zoals ik ben. Die me niet wil veranderen.
Mén wat was alles fout! Dat ik, IK! daarin ben getrapt.
Sta verbaasd over mezelf.
Eindelijk, ik hoop dat alles snel goed afloopt.
MM, je bent destructief naar jezelf toe en kan me alleen maar aansluiten: dit kun je niet alleen, zoek hulp!
vrijdag 20 maart 2009 om 18:08
quote:Valesca C schreef op 20 maart 2009 @ 13:06:
[...]
Oei, ik snap je wel, maar ik denk dat ik het met Lilac eens ben: zoek hulp, want je komt hier duidelijk niet in je eentje vanaf. Behandel het als een verslaving.
Ik begrijp heel goed dat je hem achter je aan wilt hebben en de aandacht 'terug' wilt krijgen, maar je maakt jezelf ermee kapot. Het is dezelfde valkuil waar je steeds intrapt. Je kunt de aandacht wel weer terugkrijgen (die heb je volgens mij al), maar wat ga je er dan mee doen? Hem héél hard laten vallen, zodat je voor je gevoel weer (even dan) de touwtjes in handen hebt? Met het doel dan wel echt afstand te nemen?
In ALLE gevallen is het het beste om helemaal niets meer van je te laten horen. Kies voor jezelf. Ik weet het, het klinkt makkelijk en dat IS het niet, maar het is echt het enige dat je kunt doen.
En nogmaals: zoek ondersteuning voor jezelf in dit proces. Je wéét het allemaal in je kop, maar je kunt er niet naar handelen.
Veel sterkte lieverd (weet hoe het voelt)
Nou, dit klinkt in ieder geval een stuk constructiever dan woorden als "stalker" en "gefrustreerde jaloerse bitch"....
@4W, gezien het gebeuren van een paar maanden geleden (december) en je reactie nu, heb ik niet het idee dat dit een onbevooroordeelde reactie is. Je bent kwaad op me, maar of je dat nu echt vanwege de kwestie-ML bent?
@Lilac, nee, ik ben geen gefrustreerde wraakzuchtige bitch. Ik ben wel jaloers, dat geef ik eerlijk toe. Omdat chickie nu alles in de schoot geworpen lijkt te krijgen waar ik 8 jaar voor gevochten heb, en wat me steeds als een wortel voorgehouden werd. Nou ja, in zoverre ben ik dus wel gefrustreerd ook ja Wraakzuchtig, mwoa, kan mezelf wel een tijdje vermaken met het bedenken van een paar wraakscenario's, maar de uitvoer ervan is twee. Dat doe ik niet. En een bitch ben ik zeer zeker niet. Wel verdrietig, teleurgesteld, het gevoel dat ik niet goed genoeg ben, de 'waarom'vraag, etc. En of ik het ML gun dat hij gelukkig is, mmm, deze vraag kan ik ook niet naar eer en geweten beantwoorden. Enerzijds ben ik wel geneigd om te zeggen dat 'geluk' ook kan betekenen dat je héél wat inzicht krijgt over de gevolgen van je daden en woorden. Maar daar zal ML in zijn geval niet happy van worden. Of ik dat erg zou vinden? Mwa. Ik zou zeer zeker niet in z'n gezicht gaan staan met een "lekker puh"houding , sterker nog, zou 'm waarschijnlijk nog troosten ook, maar of ik 'm oprecht zou feliciteren als chickie wél z'n grote liefde is? Nee. Dat kan ik (nog) niet. Daar is dat mes toch iets te diep voor in m'n hart gestoken (en ja dat heb ik láten doen ja, ik weet het)
En nee, als ik 'm weer achter me aan zou krijgen, zou ik dat níet doen uit het oogpunt hem weer keihard te laten vallen. Ik heb 'm nog nooit keihard laten vallen, en zal dat naar alle waarschijnlijkheid ook nooit doen. Maar heeft wel met een stukje erkenning te maken denk ik. Erkenning van wie ik ben.
En ik weet het, die erkenning zou ik niet van hém moeten krijgen maar van mijzelf, maar laat dat gvd nou eens net m'n grote valkuil zijn. Vandaar ook waarschijnlijk mijn neiging tot claimgedrag (niet alleen naar ML) en bevestiging zoeken. Heb geen zin om hier als een of andere huilie te komen miepen, maar zou het toch verdomde leuk vinden als íemand op deze wereld nou eens oprecht blij was met mijn bestaan, mij als een aanvulling op zijn/haar leven zou zien (ik zei áánvulling, geen ínvulling).
En ja, daar ben ik al voor in therapie.
[...]
Oei, ik snap je wel, maar ik denk dat ik het met Lilac eens ben: zoek hulp, want je komt hier duidelijk niet in je eentje vanaf. Behandel het als een verslaving.
Ik begrijp heel goed dat je hem achter je aan wilt hebben en de aandacht 'terug' wilt krijgen, maar je maakt jezelf ermee kapot. Het is dezelfde valkuil waar je steeds intrapt. Je kunt de aandacht wel weer terugkrijgen (die heb je volgens mij al), maar wat ga je er dan mee doen? Hem héél hard laten vallen, zodat je voor je gevoel weer (even dan) de touwtjes in handen hebt? Met het doel dan wel echt afstand te nemen?
In ALLE gevallen is het het beste om helemaal niets meer van je te laten horen. Kies voor jezelf. Ik weet het, het klinkt makkelijk en dat IS het niet, maar het is echt het enige dat je kunt doen.
En nogmaals: zoek ondersteuning voor jezelf in dit proces. Je wéét het allemaal in je kop, maar je kunt er niet naar handelen.
Veel sterkte lieverd (weet hoe het voelt)
Nou, dit klinkt in ieder geval een stuk constructiever dan woorden als "stalker" en "gefrustreerde jaloerse bitch"....
@4W, gezien het gebeuren van een paar maanden geleden (december) en je reactie nu, heb ik niet het idee dat dit een onbevooroordeelde reactie is. Je bent kwaad op me, maar of je dat nu echt vanwege de kwestie-ML bent?
@Lilac, nee, ik ben geen gefrustreerde wraakzuchtige bitch. Ik ben wel jaloers, dat geef ik eerlijk toe. Omdat chickie nu alles in de schoot geworpen lijkt te krijgen waar ik 8 jaar voor gevochten heb, en wat me steeds als een wortel voorgehouden werd. Nou ja, in zoverre ben ik dus wel gefrustreerd ook ja Wraakzuchtig, mwoa, kan mezelf wel een tijdje vermaken met het bedenken van een paar wraakscenario's, maar de uitvoer ervan is twee. Dat doe ik niet. En een bitch ben ik zeer zeker niet. Wel verdrietig, teleurgesteld, het gevoel dat ik niet goed genoeg ben, de 'waarom'vraag, etc. En of ik het ML gun dat hij gelukkig is, mmm, deze vraag kan ik ook niet naar eer en geweten beantwoorden. Enerzijds ben ik wel geneigd om te zeggen dat 'geluk' ook kan betekenen dat je héél wat inzicht krijgt over de gevolgen van je daden en woorden. Maar daar zal ML in zijn geval niet happy van worden. Of ik dat erg zou vinden? Mwa. Ik zou zeer zeker niet in z'n gezicht gaan staan met een "lekker puh"houding , sterker nog, zou 'm waarschijnlijk nog troosten ook, maar of ik 'm oprecht zou feliciteren als chickie wél z'n grote liefde is? Nee. Dat kan ik (nog) niet. Daar is dat mes toch iets te diep voor in m'n hart gestoken (en ja dat heb ik láten doen ja, ik weet het)
En nee, als ik 'm weer achter me aan zou krijgen, zou ik dat níet doen uit het oogpunt hem weer keihard te laten vallen. Ik heb 'm nog nooit keihard laten vallen, en zal dat naar alle waarschijnlijkheid ook nooit doen. Maar heeft wel met een stukje erkenning te maken denk ik. Erkenning van wie ik ben.
En ik weet het, die erkenning zou ik niet van hém moeten krijgen maar van mijzelf, maar laat dat gvd nou eens net m'n grote valkuil zijn. Vandaar ook waarschijnlijk mijn neiging tot claimgedrag (niet alleen naar ML) en bevestiging zoeken. Heb geen zin om hier als een of andere huilie te komen miepen, maar zou het toch verdomde leuk vinden als íemand op deze wereld nou eens oprecht blij was met mijn bestaan, mij als een aanvulling op zijn/haar leven zou zien (ik zei áánvulling, geen ínvulling).
En ja, daar ben ik al voor in therapie.
vrijdag 20 maart 2009 om 18:38
Ja lieve MM, ik begrijp het heus wel. Ik herken het. En vooral het krijgen van de erkenning, zijn schuldbekentenis etc. En ook wat je als laatste zegt: goedkeuring en erkenning willen krijgen van een ander. Bevestiging krijgen voor je bestaan, dat je de moeite waard bent.
En in theorie weet je dat ook. Maar in de praktijk doe je het tegenovergestelde. Op een vreemde manier is het net of je zoals je geobsedeerd bezig bent met ML dat je bevestiging krijgt, maar niet de bevestiging waar je naar op zoek zou moeten zijn. Je wordt bevestigd in je lage gevoel van eigenwaarde.
Als je ons en jezelf serieus neemt, lees dan onze antwoorden nog eens over. Begrip en erkenning van ons brengt rust.... maar zachte heelmeesters lieve schat, maken nog altijd stinkende wonden.
Je hebt zelf de keuze gemaakt hem te verlaten. Laat hem dan ook. Je weet waarom je het gedaan hebt.
Nogmaals MM: NEEM AFSTAND EN GA NERGENS MEER OP IN!!!!! ZORG DAT JE ONBEREIKBAAR BENT!
Niet om hem jaloers of nieuwsgierig te maken, maar voor je eigen bestwil!
Je lijkt niet wakker te schudden te zijn. Is ook goed. Ieder doet het op zijn eigen manier en eigen thempo.
Ik vind je desondanks nog altijd een topwijf. Je hebt zoveel in je en zoveel te bieden. Je moet het alleen nog ervaren.
En in theorie weet je dat ook. Maar in de praktijk doe je het tegenovergestelde. Op een vreemde manier is het net of je zoals je geobsedeerd bezig bent met ML dat je bevestiging krijgt, maar niet de bevestiging waar je naar op zoek zou moeten zijn. Je wordt bevestigd in je lage gevoel van eigenwaarde.
Als je ons en jezelf serieus neemt, lees dan onze antwoorden nog eens over. Begrip en erkenning van ons brengt rust.... maar zachte heelmeesters lieve schat, maken nog altijd stinkende wonden.
Je hebt zelf de keuze gemaakt hem te verlaten. Laat hem dan ook. Je weet waarom je het gedaan hebt.
Nogmaals MM: NEEM AFSTAND EN GA NERGENS MEER OP IN!!!!! ZORG DAT JE ONBEREIKBAAR BENT!
Niet om hem jaloers of nieuwsgierig te maken, maar voor je eigen bestwil!
Je lijkt niet wakker te schudden te zijn. Is ook goed. Ieder doet het op zijn eigen manier en eigen thempo.
Ik vind je desondanks nog altijd een topwijf. Je hebt zoveel in je en zoveel te bieden. Je moet het alleen nog ervaren.
vrijdag 20 maart 2009 om 23:02
MM ook ik schrik de laatste dagen van je berichten, maar ik herken het wel. Dat proces van enerzijds moeten loslaten, en toch vast willen houden. Ik weet nog dat hier werd gezegd: je kan hem niet loslaten. Ik was wel bezig, maar achteraf kijkend, kan ik niet anders dan constateren dat mijn berichten soms een ander beeld gaven. Yas zegt ergens dat zij toen ook weer aansluiting had, zelfs in bed was beland, en dat op kerstavond de boel echt genoeg was. Ook dat herken ik. Steeds weer die kans willen geven (weliswaar zonder bed, maar wel het luisterend oor) en op een gegeven moment ging hij te ver en ging de deur voorgoed dicht, en de beuk er in. Maar juist dat tussenproces, waarin je weet dat je wilt loslaten, het zo moeilijk vind, en dan ook nog eens zo'n chickie ziet....
MM, iedereen heeft hier wel gelijk, rigoreus breken is de enige methode, en geloof me, die hield ik 4 maanden geleden ook niet voor mogelijk. Maar meis, die strijd is moeilijk, beremoeilijk, omdat die kerel en die chick ook trekken. Stuur 'm desnoods een hatelijke brief, aan hem en haar, of schrijf 'm alleen en niet posten, maar BREEK.
MM, iedereen heeft hier wel gelijk, rigoreus breken is de enige methode, en geloof me, die hield ik 4 maanden geleden ook niet voor mogelijk. Maar meis, die strijd is moeilijk, beremoeilijk, omdat die kerel en die chick ook trekken. Stuur 'm desnoods een hatelijke brief, aan hem en haar, of schrijf 'm alleen en niet posten, maar BREEK.
zaterdag 21 maart 2009 om 00:11
waarschijnlijk heb ik aan de ene kant het geluk, dat er tijdens de relatie zoveel gebeurde, waardoor ik het loslaten al lang was begonnen. Ik herken dit van vele jaren gelden, toen ik ook nog dacht dat het misschien goed zou komen,dat er nog een kans was. Hoevaak opnieuw een kans gegeven, beloftes geloofd. Maar dat is een harde strijd geworden en heeft tot niks geleverd. Ja toch wel, tot het feit dat we nu met zijn drieën de naweeën en angsten nog hebben. Laat het niet zover komen! Hou je sterk.
zaterdag 21 maart 2009 om 02:03
quote:mastermind schreef op 20 maart 2009 @ 18:08:
@4W, gezien het gebeuren van een paar maanden geleden (december) en je reactie nu, heb ik niet het idee dat dit een onbevooroordeelde reactie is. Je bent kwaad op me, maar of je dat nu echt vanwege de kwestie-ML bent?
Grappig dat je me betiteld als 'kwaad zijn', dat ben ik namelijk helemaal niet. Maar het zegt natuurlijk wel iets over je reactie op dingen waarvan je ze liever niet wil horen. Je bent je echt aan het ontpoppen tot stalker, maar dat staat natuurlijk niet zo fraai op je cv. Dus ligt het aan mij en ben ik in jouw ogen kwaad.
Dat mag je denken, maar ik ben het niet.
Ik vind de hele situatie triest, en dit was wederom, na alle telefoon- en reallifegesprekken, een poging om je het te doen helpen inzien. Door je niet met fluwelen handschoentjes aan te pakken en je over je bolletje te aaien als je weer eens de duivel hebt geprobeerd te paaien.
Mis hem, huil om hem, verlang naar hem, lach om hem, maar breek met hem.
Maar jij houdt je liever vast aan alles wat slecht voor je is en schopt alles aan de kant wat niet met je meegaat in die slechte dingen.
En ik ken je inmiddels, ja, je bent jaloers, je bent gefrustreerd en je bent wraakzuchtig (gezien al je prachtige wraakideeën die je tot op het randje van uitvoer hebt gebracht). Het zou jezelf enorm helpen als je die energie eens om zou zetten in positieve energie voor jezelf.
Je kunt niet terug naar iets wat nooit geweest is.
Maar jij gaat er liever aan kapot en daarvan geef je het liefst anderen de schuld.
Wel heb ik altijd het beste met je voor gehad.
Al zegt dat waarschijnlijk meer over mij dan over jou.
@4W, gezien het gebeuren van een paar maanden geleden (december) en je reactie nu, heb ik niet het idee dat dit een onbevooroordeelde reactie is. Je bent kwaad op me, maar of je dat nu echt vanwege de kwestie-ML bent?
Grappig dat je me betiteld als 'kwaad zijn', dat ben ik namelijk helemaal niet. Maar het zegt natuurlijk wel iets over je reactie op dingen waarvan je ze liever niet wil horen. Je bent je echt aan het ontpoppen tot stalker, maar dat staat natuurlijk niet zo fraai op je cv. Dus ligt het aan mij en ben ik in jouw ogen kwaad.
Dat mag je denken, maar ik ben het niet.
Ik vind de hele situatie triest, en dit was wederom, na alle telefoon- en reallifegesprekken, een poging om je het te doen helpen inzien. Door je niet met fluwelen handschoentjes aan te pakken en je over je bolletje te aaien als je weer eens de duivel hebt geprobeerd te paaien.
Mis hem, huil om hem, verlang naar hem, lach om hem, maar breek met hem.
Maar jij houdt je liever vast aan alles wat slecht voor je is en schopt alles aan de kant wat niet met je meegaat in die slechte dingen.
En ik ken je inmiddels, ja, je bent jaloers, je bent gefrustreerd en je bent wraakzuchtig (gezien al je prachtige wraakideeën die je tot op het randje van uitvoer hebt gebracht). Het zou jezelf enorm helpen als je die energie eens om zou zetten in positieve energie voor jezelf.
Je kunt niet terug naar iets wat nooit geweest is.
Maar jij gaat er liever aan kapot en daarvan geef je het liefst anderen de schuld.
Wel heb ik altijd het beste met je voor gehad.
Al zegt dat waarschijnlijk meer over mij dan over jou.
zaterdag 21 maart 2009 om 05:39
Beste 4W. Contact achter het forum door, is contact achter het forum door. Om nu hier je visie op mij irl neer te plempen, is in mijn ogen net zo goed wraakzuchtig- en wél ten uitvoer gebracht. Ik zou het dan ook op prijs stellen als je je posting aanpast cq verwijdert. Doe je het niet, ook prima. Ik ga er van uit dat mensen zich niet laten leiden door jóuw visie op mij.
Goed, dan ben ik in jouw ogen een stalker. Ik vroeg me af of je kwaad was, maar dat ben je niet. Voor jou is het plaatje reeds gekleurd, de mening/het oordeel gevormd, en daarmee finito. Okee. Prima. Dat mág.
Gelukkig geef ik zelf al toe dat ik jaloers ben, en de hele boel me ook frustreert ja, dus wat dat betreft zeg je niet nieuws. Ik leef al bijna 29 jaar met mijzelf, dus ik ken mezelf redelijk. Wraakplannen bedenken, ja hoor, dat doe ik, ook dát heb ik al verteld. Ik voer ze alleen niet uit. Nu, van een beetje fantasie is nog nooit iemand doodgegaan.
Je bent trouwens errúg snel in het volledig doorgronden van mensen! Werkelijk, ik snap niet dat jíj ooit in de praatjes van een narcist bent getrapt.
En nu ga ik op m'n handen zitten, want ik heb geen zin om deze "discussie" nog verder uit te diepen. Lees mijn postings als een onbevooroordeelde medeforummer (dus niet: op de man/vrouw), of laat me links liggen en reageer niet op me. Maar kom me niet jouw 'eindoordeel' over mij door de strot wringen hier. Ik heb daar geen zin in.
Je laatste alinea, tja ik ga me niet wagen aan wat iets over jou cq mij zegt. Vraag aan 100 mensen wie ik ben, en je krijgt 100 verschillende antwoorden- zal voor jou ook wel gelden denk ik. Ben wel blij te lezen dat je altijd, alle jaren drie ontmoetingen het beste met me hebt voorgehad. Ik heb nog steeds het beste met je voor, en dat meen ik oprecht. Maar wanneer het middel erger is dan de kwaal, kies ik toch echt voor mijzelf.
Het beste.
Goed, dan ben ik in jouw ogen een stalker. Ik vroeg me af of je kwaad was, maar dat ben je niet. Voor jou is het plaatje reeds gekleurd, de mening/het oordeel gevormd, en daarmee finito. Okee. Prima. Dat mág.
Gelukkig geef ik zelf al toe dat ik jaloers ben, en de hele boel me ook frustreert ja, dus wat dat betreft zeg je niet nieuws. Ik leef al bijna 29 jaar met mijzelf, dus ik ken mezelf redelijk. Wraakplannen bedenken, ja hoor, dat doe ik, ook dát heb ik al verteld. Ik voer ze alleen niet uit. Nu, van een beetje fantasie is nog nooit iemand doodgegaan.
Je bent trouwens errúg snel in het volledig doorgronden van mensen! Werkelijk, ik snap niet dat jíj ooit in de praatjes van een narcist bent getrapt.
En nu ga ik op m'n handen zitten, want ik heb geen zin om deze "discussie" nog verder uit te diepen. Lees mijn postings als een onbevooroordeelde medeforummer (dus niet: op de man/vrouw), of laat me links liggen en reageer niet op me. Maar kom me niet jouw 'eindoordeel' over mij door de strot wringen hier. Ik heb daar geen zin in.
Je laatste alinea, tja ik ga me niet wagen aan wat iets over jou cq mij zegt. Vraag aan 100 mensen wie ik ben, en je krijgt 100 verschillende antwoorden- zal voor jou ook wel gelden denk ik. Ben wel blij te lezen dat je altijd, alle jaren drie ontmoetingen het beste met me hebt voorgehad. Ik heb nog steeds het beste met je voor, en dat meen ik oprecht. Maar wanneer het middel erger is dan de kwaal, kies ik toch echt voor mijzelf.
Het beste.
zaterdag 21 maart 2009 om 06:09
Oei, niet zo fraai van je 4Wheels. Niet op een forum privezaken bespreken aub.
Voor de rest ok, MM? 'k Zit hier de hele nacht al met een kapotte verwarming die water lekt en moet steeds het teiltje legen. Dus ben nog op.
(Jaja, ik heb uit woede een mes gegooid in dat ding en er zit een gat in. Ik heb een carriere in het circus verkwanseld zeg, want ik ben een steengoeie messenwerper).
En ach, wraakideeen, dat soort dingen zijn normaal.
Voor de rest ok, MM? 'k Zit hier de hele nacht al met een kapotte verwarming die water lekt en moet steeds het teiltje legen. Dus ben nog op.
(Jaja, ik heb uit woede een mes gegooid in dat ding en er zit een gat in. Ik heb een carriere in het circus verkwanseld zeg, want ik ben een steengoeie messenwerper).
En ach, wraakideeen, dat soort dingen zijn normaal.
zaterdag 21 maart 2009 om 09:37
Ik vind het wel vér gaan om MM een stalker te noemen. Ja, ik herken het contact wilen zoeken, dit soort kerels hebben naast al hun kwalijke kwaliteiten nu eenmaal toch dat ene dat zó aantrekt....en ja, N2 wist mij ook uitstekend boos en enigszins jaloers te krijgen door over andere chickies te beginnen. Bij deze man heb ik liefde en haat nog nooit zó dicht bij elkaar gevoeld!
En dan is verwijzen naar contact achter de schermen niet netjes, ook niet nodig.
Maar laat 'm los vrouw. De wereld verbeteren is nu een makkelijkere taak, dat weet ik. Maar hij doet je pijn, en dat moet je niet willen. Een vent met fatsoen doet zoiets niet Hij is je gewoon ook aan het treiteren, en pijn aan het doen. Dat is gemeen! Doe jezelf ook geen pijn meer met deze knurft. Echt, ik weet niet hoe de anderen het hier ervaren maar ik voel gewoon zoveel pijn bij je dat het mij ook verdriet doet.
En dan is verwijzen naar contact achter de schermen niet netjes, ook niet nodig.
Maar laat 'm los vrouw. De wereld verbeteren is nu een makkelijkere taak, dat weet ik. Maar hij doet je pijn, en dat moet je niet willen. Een vent met fatsoen doet zoiets niet Hij is je gewoon ook aan het treiteren, en pijn aan het doen. Dat is gemeen! Doe jezelf ook geen pijn meer met deze knurft. Echt, ik weet niet hoe de anderen het hier ervaren maar ik voel gewoon zoveel pijn bij je dat het mij ook verdriet doet.
zaterdag 21 maart 2009 om 09:47
Inderdaad, het druipt door het beeldscherm heen, MM.
Het is zo moeilijk voor je, dat loslaten en we zouden hier allemaal zo graag willen dat je het deed.
Denk toch aan de hersenschudding. Hij heeft je verdomme zwaar mishandeld.
Meis, doe het alsjeblieft. De wereld is vol normale mannen die je wel goed behandelen.
Hij is niet goed, en zal nooit goed worden.
Never nooit.
Het is zo moeilijk voor je, dat loslaten en we zouden hier allemaal zo graag willen dat je het deed.
Denk toch aan de hersenschudding. Hij heeft je verdomme zwaar mishandeld.
Meis, doe het alsjeblieft. De wereld is vol normale mannen die je wel goed behandelen.
Hij is niet goed, en zal nooit goed worden.
Never nooit.
zaterdag 21 maart 2009 om 10:13
MM, je haalt zélf de privésituatie december erbij en nu schuif je het op mijn bord. Dat vind ik niet zo netjes...
Jammer dat je sarcastisch doet over mijn relatie met een narcist, ik heb met alle liefde 3 jaar lang in zijn praatjes getrapt. Maar nu hou ik voet bij stuk. Ik raad je alleen maar aan hetzelfde te doen.
Maar oké, ik zal ook op mijn handen gaan zitten en je laten verzuipen in de ellende die ML heet. Maar alleen omdat je zelf zo wil.
@Digi en Muis:
Definitie:
stal·ker [stalker] de; m,v -s iem die een ander (bv. een ex-echtgenote, een popster) hinderlijk achtervolgt, bedreigt enz.
Ik zei dat MM zich aan het ontpoppen is tot stalker, niet dat ze het is. Maar het komt wel eng dichtbij, vandaar de waarschuwing, ze kan zich nu nog terug trekken.
Jammer dat je sarcastisch doet over mijn relatie met een narcist, ik heb met alle liefde 3 jaar lang in zijn praatjes getrapt. Maar nu hou ik voet bij stuk. Ik raad je alleen maar aan hetzelfde te doen.
Maar oké, ik zal ook op mijn handen gaan zitten en je laten verzuipen in de ellende die ML heet. Maar alleen omdat je zelf zo wil.
@Digi en Muis:
Definitie:
stal·ker [stalker] de; m,v -s iem die een ander (bv. een ex-echtgenote, een popster) hinderlijk achtervolgt, bedreigt enz.
Ik zei dat MM zich aan het ontpoppen is tot stalker, niet dat ze het is. Maar het komt wel eng dichtbij, vandaar de waarschuwing, ze kan zich nu nog terug trekken.
zaterdag 21 maart 2009 om 10:18
Ik ken MM, 4Wheels.
Vind het gewoon niet netjes om privezaken op het forum te knallen, en da's ook gewoon verboden.
The things we do for love...Ik vind ML ook een zakkenwasser eerste klas, maar doen we niet allemaal domme dingen? Ik wel iig. Beste zou zijn om ML los te laten wat MM betreft ja. Maar zulke zaken zijn ook verslavingen, net als heroine. Ik kan het niet veroordelen. Wel oprecht tyfusklotekut vinden natuurlijk.
Vind het gewoon niet netjes om privezaken op het forum te knallen, en da's ook gewoon verboden.
The things we do for love...Ik vind ML ook een zakkenwasser eerste klas, maar doen we niet allemaal domme dingen? Ik wel iig. Beste zou zijn om ML los te laten wat MM betreft ja. Maar zulke zaken zijn ook verslavingen, net als heroine. Ik kan het niet veroordelen. Wel oprecht tyfusklotekut vinden natuurlijk.
zaterdag 21 maart 2009 om 10:42
Hoi Digi, ik weet eigenlijk niet eens welke privézaken je bedoelt die ik hier neer zou schrijven? Telefoontjes en reallife gesprekken? Wat zegt dat over haar privéleven?
Het andere wat ik zeg (frustratie, jaloersheid en wraak) gaat over wat ik hier van haar lees op het forum. Ze schrijft het allemaal zelf, er is niks geheims of privé aan.
En we kunnen het bedekken met de mantel der liefde, maar daar is niemand, en in dit geval MM zeker niet, mee geholpen. Natuurlijk heeft ze het moeilijk, ik ben ook verslaafd en weet hoe moeilijk dat is. Maar een verslaafde valt niet te helpen als die zelf niet geholpen wil worden.
En ookal gelooft ze dat zelf niet, ik reageer naar MM nog steeds uit goede bedoelingen.
Het andere wat ik zeg (frustratie, jaloersheid en wraak) gaat over wat ik hier van haar lees op het forum. Ze schrijft het allemaal zelf, er is niks geheims of privé aan.
En we kunnen het bedekken met de mantel der liefde, maar daar is niemand, en in dit geval MM zeker niet, mee geholpen. Natuurlijk heeft ze het moeilijk, ik ben ook verslaafd en weet hoe moeilijk dat is. Maar een verslaafde valt niet te helpen als die zelf niet geholpen wil worden.
En ookal gelooft ze dat zelf niet, ik reageer naar MM nog steeds uit goede bedoelingen.
zaterdag 21 maart 2009 om 10:59
Op het gevaar af dat ik me meng in iets wat me niet aangaat: ik volg de hele discussie natuurlijk ook net als iedereen hier en ik vind ook niet dat 4W iets aanhaalt wat niet zou kunnen.
Ik weet dat een aantal forumers prive contact hebben, dat wordt hier soms ook verteld. Ik las ook echt dat MM het privecontact aanhaalde, dus niet zo vreemd dat 4W hierop reageert toch? En bovendien, waar hebben we het over? Mooie afleiding van wat het werkelijke probleem is bij MM op dit moment.
Het mag duidelijk zijn dat we allemaal in haar schoenen hebben gestaan op een bepaald punt in loslatingspoces.
De constante verdedigingsmodus waarin je zit... herkenbaar!
Ook naar ons toe nu!
Doe maar, sla maar van je af, blijf in de ontkenning, het hoort er allemaal bij. Een verslaafde (en dat zijn we allemaal (geweest)) laat zich niet helpen als hij/zij er niet aan toe is.
We hebben het beste met je voor MM dat is wat ik lees uit alle postings, ook die van mijzelf.
knuffel van mij voor iedereen
Ik weet dat een aantal forumers prive contact hebben, dat wordt hier soms ook verteld. Ik las ook echt dat MM het privecontact aanhaalde, dus niet zo vreemd dat 4W hierop reageert toch? En bovendien, waar hebben we het over? Mooie afleiding van wat het werkelijke probleem is bij MM op dit moment.
Het mag duidelijk zijn dat we allemaal in haar schoenen hebben gestaan op een bepaald punt in loslatingspoces.
De constante verdedigingsmodus waarin je zit... herkenbaar!
Ook naar ons toe nu!
Doe maar, sla maar van je af, blijf in de ontkenning, het hoort er allemaal bij. Een verslaafde (en dat zijn we allemaal (geweest)) laat zich niet helpen als hij/zij er niet aan toe is.
We hebben het beste met je voor MM dat is wat ik lees uit alle postings, ook die van mijzelf.
knuffel van mij voor iedereen
zondag 22 maart 2009 om 10:29
"Ik zit nu ook in twijfels. ML is boos, chickie kan m'n bloed waarsch zuipen (en begint behoorlijk wederzijds te worden, begin haar als een sta-in-de-weg te zien. Nou ja, is denk ik andersom ook... Maar ja vooralsnog kiest ML háár kant)
Wat is nou wijsheid? En dan bedoel ik eventjes níet in de zin van: loslaten (ja dat zou het allerslimste zijn, ik weet het.. zucht) maar qua kansvergrotende factor dat ML uitgekeken raakt op chickie en/of achter mij aankomt? Vuurtje warm houden? Of juist niets van me laten horen, zodat 'ie nieuwsgierig wordt?"
Mastermind, bedoelde je dat wat je schreef serieus?
Zie je de nieuwe vriendin van je ex als een 'sta-in-de-weg'? In welk opzicht dan?
En dat hij 'haar kant kiest'? Wat bedoel je daar nu eigenlijk mee? Verwacht je van hem dat hij 'jouw kant kiest'? En waarin dan precies? En op basis waarvan verwacht je dat?
Bedoel je het serieus wanneer je om raad vraagt op dit topic om te horen hoe je je ex zover krijgt dat hij weer aandacht voor je krijgt, of hoe je ervoor kunt zorgen dat hij zijn nieuwe vriendin laat zitten? Waarom wil je dat?
Wat is nou wijsheid? En dan bedoel ik eventjes níet in de zin van: loslaten (ja dat zou het allerslimste zijn, ik weet het.. zucht) maar qua kansvergrotende factor dat ML uitgekeken raakt op chickie en/of achter mij aankomt? Vuurtje warm houden? Of juist niets van me laten horen, zodat 'ie nieuwsgierig wordt?"
Mastermind, bedoelde je dat wat je schreef serieus?
Zie je de nieuwe vriendin van je ex als een 'sta-in-de-weg'? In welk opzicht dan?
En dat hij 'haar kant kiest'? Wat bedoel je daar nu eigenlijk mee? Verwacht je van hem dat hij 'jouw kant kiest'? En waarin dan precies? En op basis waarvan verwacht je dat?
Bedoel je het serieus wanneer je om raad vraagt op dit topic om te horen hoe je je ex zover krijgt dat hij weer aandacht voor je krijgt, of hoe je ervoor kunt zorgen dat hij zijn nieuwe vriendin laat zitten? Waarom wil je dat?
zondag 22 maart 2009 om 12:44
Dit is echt de moeilijkste fase, het loslaten. En dat zie je dus ook, de herkenning, de adviezen, de boosheid, het verdriet, het vonken hier op het forum, het is allemaal in die fase. In de aanloopfase heb je naast (1) het 'heerlijke' gevoel al langzamerhand een gevoel van (2) iets klopt niet. Die fase duurt zo mogelijk nog langer dan die eerste fase. Dan komt er een fase dat je (3) wilt gaan loslaten, je zoekt bevestiging voor je 'negatieve' gevoelens. Dan komt fase (4) waarin dat moet. En die fase bestaat naar mijn idee weer uit honderden fasen van (a) hij is lief, (b) hij is een lul (c) hij is fout, (d) hij is geweldig etc. Die fase waarin je elke volgende chick, ja, zelfs mevrouw N2 in mijn geval, zag als bijzaak - het bestaat. En dus begrijp ik MM wel dat ze zegt: ik wacht op ML totdat hij tot zijn positieven komt (ik zeg het even in mijn eigen woorden). Terwijl we allemaal weten, voor onzelf, of in geval MM, dat meneer nooit bij zijn positieven komt en het hele liedje weer van voren af aan begint. Maar loslaten is je losscheuren van een persoon en gevoel dat naast al die ellende ook fijn was. En bovendien, het vrat zoveel tijd dat je soms van gekkigheid niet weet wat je moet doen met die tijd. Toen ik loskwam van N1 kreeg ik meer energie, wat mij verbaasde, want scheiden, zorg voor kind, huishouden in mijn eentje, meer werken, de drang om mijn studie sneller af te ronden (ik krijg geen stufi met 40+ dus betaal alles zelf). En tot mijn verbazing had ik het gevoel dat ik meer tijd en energie had. Ik had me nooit gerealiseerd dat N1 zoveel tijd en energie kon vreten. Maar, ik kon er genoeg afleiding en vermaak tegenover zetten. Als je dat niet kan, voel je letterlijk een leegte. Hoe negatief die leegte in het verleden werd opgevuld. Ik kan niet voor MM spreken, maar toen ze een paar maanden geleden loskwam van ML, had ze waarschijnlijk tijd en energie te over. Missschien dat daarom de aantrekkingskracht (want 'ruimte ervoor') van ML zo groot is. Het is psychologie van de koude grond, hoor.
zondag 22 maart 2009 om 12:46
O ja. en fase (5) is dat je hem los hebt gelaten. Ja heb ik, op een hele rigoreuze wijze, laten we het erop houden dat meneer thuis een hoop uit te leggen heeft en recht te breien heeft.
Ik zla hem dus ook echt nooit meer zien.
Maar in mijn hoofd zijn er zat momenten dat fases 1-4 de revue passeren, hoor.
Ik zla hem dus ook echt nooit meer zien.
Maar in mijn hoofd zijn er zat momenten dat fases 1-4 de revue passeren, hoor.
maandag 23 maart 2009 om 12:55
Muis, die fases die je noemt herken ik ook. En nog steeds gaat hij té vaak per dag door mijn hoofd. En ook ik weet niet of ik de verleiding kan weerstaan als hij voor m'n deur zou staan.
Maar ik vind ook dat dat dingen zijn die je jezelf niet hoeft aan te rekenen als dat gebeurt. Want er is zoveel tijd, maar voornamelijk energie in gaan zitten in die persoon, dat het bijna aangeleerd gedrag is om je met hem bezig te houden.
Dat hij nog dagelijks in mijn hoofd zit, kan ik niet heel veel aan veranderen. Maar om contact op te nemen vind ik een keus. Noem het uit dwang, verslaving of gemeende interesse, maar je hoéft het niet te doen.
En geen contact (ook niet via via) betekent dat je niet weet hoe het met hem gaat. En niet weten hoe het met hem gaat, betekende in het begin grote onzekerheid bij mezelf, maar uiteindelijk merk ik dat het me rust geeft.
Want zodra ik zou weten dat hij een nieuw vriendinnetje zou hebben, krijg ik dezelfde symptomen als MM, en wil ik vechten voor mijn eer, vechten om het bewijs te vinden dat het met mij meer heeft voorgesteld dan met die nieuwe.
Nu weet ik niks meer van hem en dat is wel zo rustig. Het daagt me niet uit om te vechten en weer in de shit te belanden.
Maar daarvoor heb ik wel moeten doorzetten en écht alle contact hebben moeten verbreken.
Maar ik vind ook dat dat dingen zijn die je jezelf niet hoeft aan te rekenen als dat gebeurt. Want er is zoveel tijd, maar voornamelijk energie in gaan zitten in die persoon, dat het bijna aangeleerd gedrag is om je met hem bezig te houden.
Dat hij nog dagelijks in mijn hoofd zit, kan ik niet heel veel aan veranderen. Maar om contact op te nemen vind ik een keus. Noem het uit dwang, verslaving of gemeende interesse, maar je hoéft het niet te doen.
En geen contact (ook niet via via) betekent dat je niet weet hoe het met hem gaat. En niet weten hoe het met hem gaat, betekende in het begin grote onzekerheid bij mezelf, maar uiteindelijk merk ik dat het me rust geeft.
Want zodra ik zou weten dat hij een nieuw vriendinnetje zou hebben, krijg ik dezelfde symptomen als MM, en wil ik vechten voor mijn eer, vechten om het bewijs te vinden dat het met mij meer heeft voorgesteld dan met die nieuwe.
Nu weet ik niks meer van hem en dat is wel zo rustig. Het daagt me niet uit om te vechten en weer in de shit te belanden.
Maar daarvoor heb ik wel moeten doorzetten en écht alle contact hebben moeten verbreken.
maandag 23 maart 2009 om 13:31
quote:4wheelsand1heart schreef op 23 maart 2009 @ 12:55:
Want er is zoveel tijd, maar voornamelijk energie in gaan zitten in die persoon, dat het bijna aangeleerd gedrag is om je met hem bezig te houden.
Juist! Hij zit in ons bloed. Hij kost ons heel veel tijd, kostbare tijd, maar ondertussen wel gewoon tijd. Valt hij weg, dan hou je die tijd over. Al is het maar om te piekeren....
En geen contact (ook niet via via) betekent dat je niet weet hoe het met hem gaat. En niet weten hoe het met hem gaat, betekende in het begin grote onzekerheid bij mezelf, maar uiteindelijk merk ik dat het me rust geeft.
Klopt alweer! Het was eerst onrustig, maar nu rustig.
Want zodra ik zou weten dat hij een nieuw vriendinnetje zou hebben, krijg ik dezelfde symptomen als MM, en wil ik vechten voor mijn eer, vechten om het bewijs te vinden dat het met mij meer heeft voorgesteld dan met die nieuwe.
Juist, het is het eergevoel. Zowel bij mij als - denk ik - ook bij MM. Zo van: wat zullen we nou krijgen, de N wordt geacht zwaar te treuren, niet de een voor de ander in te ruilen (cynisch bedoeld).
Nu weet ik niks meer van hem en dat is wel zo rustig. Het daagt me niet uit om te vechten en weer in de shit te belanden.
Maar daarvoor heb ik wel moeten doorzetten en écht alle contact hebben moeten verbreken.
Ik heb dat heel rigoreus gedaan door mevrouw N2 in te lichten. Dat zal daar niet met open armen verwelkomd zijn. Maar daarmee sloot ik wel alles af. Ik kwam maar niet van die vent af, we bleven elkaar aantrekken, zien, mailen etc. Nu zie ik hem hooguit 1 keer per jaar en kan ik zelfs dan met een megagrote boog om hem heen lopen.....
Want er is zoveel tijd, maar voornamelijk energie in gaan zitten in die persoon, dat het bijna aangeleerd gedrag is om je met hem bezig te houden.
Juist! Hij zit in ons bloed. Hij kost ons heel veel tijd, kostbare tijd, maar ondertussen wel gewoon tijd. Valt hij weg, dan hou je die tijd over. Al is het maar om te piekeren....
En geen contact (ook niet via via) betekent dat je niet weet hoe het met hem gaat. En niet weten hoe het met hem gaat, betekende in het begin grote onzekerheid bij mezelf, maar uiteindelijk merk ik dat het me rust geeft.
Klopt alweer! Het was eerst onrustig, maar nu rustig.
Want zodra ik zou weten dat hij een nieuw vriendinnetje zou hebben, krijg ik dezelfde symptomen als MM, en wil ik vechten voor mijn eer, vechten om het bewijs te vinden dat het met mij meer heeft voorgesteld dan met die nieuwe.
Juist, het is het eergevoel. Zowel bij mij als - denk ik - ook bij MM. Zo van: wat zullen we nou krijgen, de N wordt geacht zwaar te treuren, niet de een voor de ander in te ruilen (cynisch bedoeld).
Nu weet ik niks meer van hem en dat is wel zo rustig. Het daagt me niet uit om te vechten en weer in de shit te belanden.
Maar daarvoor heb ik wel moeten doorzetten en écht alle contact hebben moeten verbreken.
Ik heb dat heel rigoreus gedaan door mevrouw N2 in te lichten. Dat zal daar niet met open armen verwelkomd zijn. Maar daarmee sloot ik wel alles af. Ik kwam maar niet van die vent af, we bleven elkaar aantrekken, zien, mailen etc. Nu zie ik hem hooguit 1 keer per jaar en kan ik zelfs dan met een megagrote boog om hem heen lopen.....
