Problemen jongste zoon

09-02-2019 19:17 78 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hallo allemaal!

Ik ben een moeder van vijf kinderen (vier dochters en een zoon). Mijn zoon is de jongste en dit gaat over hem. Ik merk dat ik het lastig vind om het te begeleiden. Hij is erg druk en snel afgeleid. Ook van de school krijg ik dit terug. Hij zit momenteel in groep zeven. Ik vind het nu toch wel belangrijk om hem meer te stimuleren zodat hij na groep acht ook op het vwo kan starten. Bij zijn zussen is dit nooit nodig geweest. Zij deden altijd het huiswerk zelf en ook op de middelbare school gaat het prima. Hoe stimuleren jullie jongens met het maken van schoolwerk? Ik wil namelijk niet elke dag de strijd aangaan. Het is niet dat hij het niet kan. Hij wil gewoon niet. Heeft iemand tips om schoolwerk leuker te maken of zodat hij minder snel afgeleid is? Alvast bedankt.

Groetjes,

Linda
JollyRider schreef:
09-02-2019 20:42
Hier precies hetzelfde. Havo-advies, mavo is makkelijk voor hem, maar hij haat school. Dat moet wel ADHD zijn, medicijnen! Pushen! Therapie!

Maar nee hoor, wij, slappe ouders gunnen hem een fijn leven. Sufferds zijn we
hier:
2 kinderen afgestudeerd
wij hebben ze hun weg laten gaan
ondanks "eigenwijs" zijn
Alle reacties Link kopieren
saintjeisanoniem schreef:
09-02-2019 19:45
Jeetje, hij zit pas in groep 7 en jij hebt het al over het VWO. :facepalm:

Stimuleer hem net zo goed als dat je hem de ruimte geeft. Je ziet vanzelf wel welk niveau het straks word. Laat hem vooral nog lekker even kind zijn.
Eens met hierboven. Groep zeven is echt nog heel vroeg om al een niveau te bepalen. Zelf had ik in groep acht vmbo theoretisch/havo als advies. Theoretisch zou me veel beter passen uiteindelijk zei mn leraar, dus zo gedaan. In het eerste jaar was het allemaal zo’n indruk op me dat ik bijna was afgezakt naar vmbo K. In het tweede jaar ging het veel beter. Fast forward.. heb mn mbo4 gedaan om op het hbo te komen. Mn hbo heb ik uitstekend gedaan, gelijk mijn propedeuse gehaald in het eerste jaar (was 1 van de 5 die dat gelukt was van de 25 medestudenten in mn klas), de overige 3 jaren heb ik in totaal maar 2 herkansingen gehad. Het leren leren is soms ook een proces dat moet groeien in een kind is mijn boodschap.
Een lager advies is niet perse een reden tot onderzoek.
Wat wel een reden is als het gedrag in die mate is dat zijn leven altijd erdoor beperkt wordt. En dat is meer dan een havo i.p.v. vwo of vmbo i.p.v. havo.
Trouwens in groep 7 krijg je tegenwoordig al een voorlopig advies. Het is dus niet zo raar dat ouders naar uitstroomniveau gaan kijken
De meningen lopen heel erg uiteen over een eventuele diagnose bij bepaald gedrag. Ik las er laatst wat over in de krant. Je kunt net als 'onderdiagnostiseren' inderdaad ook problematiseren of 'overdiagnostiseren'.
Mooi is het om een balans te vinden in wat een individueel kind nodig heeft. Vaak is een aanpassing in verwachtingen en benadering al genoeg. Vaak is er geen medicatie nodig. Soms wel...
Wie ben ik om te bepalen wat hier de beste aanpak is?
Ik weet alleen dat er bij mij vroeger sprake was van onderdiagnostisering en dat ik er daardoor bekaaid vanaf ben gekomen. Maar ik ben mij er van bewust dat er bekaaid van af komen waarschijnlijk ook door overdiagnostisering kan...
Alle reacties Link kopieren
Fijn om ook reacties te lezen van ouders die kinderen naar een lager niveau laten gaan dat ze op basis van intelligentie aan zouden moeten kunnen. Dat geeft mij weer wat lucht. Hier in de omgeving is dat namelijk 'not done'. Ik kijk zeker naar hem als persoon en zorg dat hij een heel duidelijke structuur krijgt aangeboden. Daar reageert hij het beste op. Inclusief 3 keer per week sporten (is zijn grootste hobby!) en veel buiten spelen met vrienden. Het is ook nooit de bedoeling geweest om hem als enige jongen in het gezin te laten opgroeien. Helaas heb je niet overal invloed op. Zijn vader is vlak na zijn geboorte plotseling overleden. Ik denk dat ik het inderdaad wat ga loslaten (het niveau) en mij meer ga richten op hoe zich voelt/hoe hij zich beter kan concentreren. Daarbij ga ik zeker gebruik maken van de tips :)! En als dat niet werkt toch even langs de huisarts om te kijken of ik als moeder niets mis. Ik vind het namelijk heel moeilijk in te schatten in hoeverre dit 'normaal jongensgedrag' is of dat er meer aan de hand is. En ik wil geen dingen van hem vragen die hij niet aankan.
Alle reacties Link kopieren
Ik heb voor onze meute jongens maar één doelstelling: ze helpen naar een gelukkig leven waarin ze naar vermogen verantwoordelijkheid dragen. Daarbij maken we veel fouten, maar nooit de fout ons druk te maken over wat de buren “not done” vinden
anoniem_361296 wijzigde dit bericht op 09-02-2019 21:04
10.11% gewijzigd
Like a great eternal Klansman
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
To respect, je doet het toch maar al die jaren al alleen
Alle reacties Link kopieren
JollyRider schreef:
09-02-2019 20:16
Jongens zijn een ziekte die met therapie en medicijnen bestreden moet worden!
Inderdaad! Net wat ik dacht!
TO, zit er niet zo boven op joh!
Laat die jongen lekker.
Alle reacties Link kopieren
Las in je andere topic dat jouw zoon ook nog bijles krijgt. Wat vindt jouw zoon daar eigenlijk van?
Draai de zaak eens om, stel dat jij in de schoenen van je zoon stond en jouw moeder was zo aan het pushen omdat ze wilt dat je op een zo hoog mogelijk onderwijsniveau terecht komt. Hoe zou jij je voelen als jij continue vergeleken werd met anderen en blijkt dat jij niet aan de verwachtingen voldoet?
Jij kunt jouw zoon wel slim vinden en van mening zijn dat hij de Havo / VWO wel aankan. Maar je zoon is meer dan stel hersens waarvan je denkt het te kunnen programmeren zoals jij wilt.

Dat jouw zoon honderduit vraagt als hij in een museum komt, ja en? Doen meer kinderen en die hebben echt niet de classificatie slim en HAVO/VWO etiketje. Net zo min dat Havisten / VWO-ers nieuwsgierig en geprikkeld zijn als ze een museum bezoeken........ (om maar wat te noemen).

Een jongen opvoeden is andere koek dan een meisje opvoeden. Laat je zoon gewoon kind zijn, hij bepaald het tempo, niet jij. Jouw zoon geeft duidelijk aan dat theorie niet zijn ding is en dat hij beter af is met het niveau wat voor HEM overzichtelijk is, voor HEM dragelijk is en wat past bij ZIJN tempo.

Je schrijft zodanig over het vmbo en dat jouw zoon daar niet in thuishoort, alsof jij je ervoor schaamt dat jouw zoon naar het vmbo zou gaan. Net als of de wereld vergaat en jouw zoon geen glanzende carrière in het vooruitzicht heeft.

Ik heb met je zoon te doen. En wat je doet, beste TO, is eigenlijk een vorm van mishandeling die bij je zoon flinke (en onherstelbare) schade kan toebrengen. Want wat jij doet, beste TO, dat is je zoon volledig overvragen. En hij kan daar niet aan voldoen, dat laat hij zien op school. Waarom zie je dat niet in?

Laat je zoon gewoon kind zijn en stel je verwachtingen flink bij. Je zoon is goed zoals hij is. Hij bepaald het tempo, niet jij. Wees tevreden met wie je zoon is, zijn weg is anders dan die van zijn zussen. Accepteer dat en laat hem in zijn waarde.
En als je zoon een bepaald doel voor ogen heeft, wat is er dan mis dat het dan via een omweg gaat?
Alle reacties Link kopieren
LindaWitte schreef:
09-02-2019 20:59
Fijn om ook reacties te lezen van ouders die kinderen naar een lager niveau laten gaan dat ze op basis van intelligentie aan zouden moeten kunnen. Dat geeft mij weer wat lucht. Hier in de omgeving is dat namelijk 'not done'. Ik kijk zeker naar hem als persoon en zorg dat hij een heel duidelijke structuur krijgt aangeboden. Daar reageert hij het beste op. Inclusief 3 keer per week sporten (is zijn grootste hobby!) en veel buiten spelen met vrienden. Het is ook nooit de bedoeling geweest om hem als enige jongen in het gezin te laten opgroeien. Helaas heb je niet overal invloed op. Zijn vader is vlak na zijn geboorte plotseling overleden. Ik denk dat ik het inderdaad wat ga loslaten (het niveau) en mij meer ga richten op hoe zich voelt/hoe hij zich beter kan concentreren. Daarbij ga ik zeker gebruik maken van de tips :)! En als dat niet werkt toch even langs de huisarts om te kijken of ik als moeder niets mis. Ik vind het namelijk heel moeilijk in te schatten in hoeverre dit 'normaal jongensgedrag' is of dat er meer aan de hand is. En ik wil geen dingen van hem vragen die hij niet aankan.
Petje af voor je... Kan me voorstellen dat je twijfelt.
Mijn zoon heeft op een hoger niveau gepresteerd op school. Moest hem steeds achter de broek aan om zijn huiswerk te maken. Hij gaf aan druk te zijn in zijn hoofd, was niet happy. Nu ik het ‘hard werken, eruit halen wat er in zit’ heb los gelaten zijn de cijfers wat naar beneden gegaan, maar is het gelukkig zijn toegenomen. Doordat hij meer beweegt (lees 4x per week trainen voor zijn sport, elke dag trampoline springen en spelen met vrienden) kan hij zijn energie meer kwijt en ervaart hij meer rust in zijn hoofd. Hij helpt nu ook een uurtje per week bij zijn sport de jongere kinderen, en hij straalt daarbij van oor tot oor. Kortom, een gelukkig kind dat er met een mavo ook echt wel gaat komen.
Kleppeboxx schreef:
09-02-2019 21:20
Las in je andere topic dat jouw zoon ook nog bijles krijgt. Wat vindt jouw zoon daar eigenlijk van?
Draai de zaak eens om, stel dat jij in de schoenen van je zoon stond en jouw moeder was zo aan het pushen omdat ze wilt dat je op een zo hoog mogelijk onderwijsniveau terecht komt. Hoe zou jij je voelen als jij continue vergeleken werd met anderen en blijkt dat jij niet aan de verwachtingen voldoet?
Jij kunt jouw zoon wel slim vinden en van mening zijn dat hij de Havo / VWO wel aankan. Maar je zoon is meer dan stel hersens waarvan je denkt het te kunnen programmeren zoals jij wilt.

Dat jouw zoon honderduit vraagt als hij in een museum komt, ja en? Doen meer kinderen en die hebben echt niet de classificatie slim en HAVO/VWO etiketje. Net zo min dat Havisten / VWO-ers nieuwsgierig en geprikkeld zijn als ze een museum bezoeken........ (om maar wat te noemen).

Een jongen opvoeden is andere koek dan een meisje opvoeden. Laat je zoon gewoon kind zijn, hij bepaald het tempo, niet jij. Jouw zoon geeft duidelijk aan dat theorie niet zijn ding is en dat hij beter af is met het niveau wat voor HEM overzichtelijk is, voor HEM dragelijk is en wat past bij ZIJN tempo.

Je schrijft zodanig over het vmbo en dat jouw zoon daar niet in thuishoort, alsof jij je ervoor schaamt dat jouw zoon naar het vmbo zou gaan. Net als of de wereld vergaat en jouw zoon geen glanzende carrière in het vooruitzicht heeft.

Ik heb met je zoon te doen. En wat je doet, beste TO, is eigenlijk een vorm van mishandeling die bij je zoon flinke (en onherstelbare) schade kan toebrengen. Want wat jij doet, beste TO, dat is je zoon volledig overvragen. En hij kan daar niet aan voldoen, dat laat hij zien op school. Waarom zie je dat niet in?

Laat je zoon gewoon kind zijn en stel je verwachtingen flink bij. Je zoon is goed zoals hij is. Hij bepaald het tempo, niet jij. Wees tevreden met wie je zoon is, zijn weg is anders dan die van zijn zussen. Accepteer dat en laat hem in zijn waarde.
En als je zoon een bepaald doel voor ogen heeft, wat is er dan mis dat het dan via een omweg gaat?
Kindermishandeling? Wat een lage beschuldiging die nérgens op gebaseerd is. Echt pijnlijk gewoon...
Heb je de andere berichten van TO ook gelezen? Ik heb zó het tegenovergestelde gevoel als jij met je 'kindermishandeling'. Ik vind TO juist voorzichtig en doordacht te werk gaan. Maar dat is míjn mening...
Alle reacties Link kopieren
Kleppeboxx, jouw beschuldiging van kindermishandeling van mijn zoon raakt mij heel erg. Ik wil juist het beste voor hem. Ik heb alleen weinig ervaring met jongens van deze leeftijd en daarom vraag ik hier om advies. Marigold1986 bedankt voor jouw steunende reactie! Ik wil mijn zoon zeker niet in een hokje 'jongen' plaatsen. Ik wil alleen als moeder ook niets missen waardoor ik dingen van hem verwacht die niet realistisch zijn! Ik heb heel veel aan de steunende reacties. Mijn gevoel zegt nu dat het heel goed normaal gedrag voor zijn leeftijd kan zijn, maar dat ik het wel wil blijven volgen om te kijken of hij echt geen last heeft van andere dingen. Ik wil hem namelijk niet overvragen, maar hem ook niet ondervragen. Ik hoop dat mijn bericht zo duidelijk is. Als ik over een vraag/tip/advies heb heen gelezen, hoor ik dat graag.

@ kleine toevoeging: Ik wil mijn zoon zeker niet tot bijles dwingen. Ik wil alleen hem ondersteunen bij plannen en overzicht houden. Hij lijkt dat namelijk heel moeilijk te vinden. Als ik als moeder daarvoor ga zitten met hem geeft dat enkel gedoe. Ik wil niet met hem een strijd voeren over school. Dan laat ik hem liever helpen door anderen. Zodat mijn rol als moeder duidelijk is.

@ Ik heb nog niet gezegd dat ik heel blij ben met ouders die dit herkennen bij hun kind. Daar kan ik echt heel veel van leren. Bedankt dus voor jullie bijdragen! :)
anoniem_382577 wijzigde dit bericht op 09-02-2019 21:45
Reden: tweede toevoeging
24.81% gewijzigd
MinkeDeWit schreef:
09-02-2019 20:39
Ik heb een druk kind met slechte concentratie dat fluitend de mavo doet. Daar krijg ik echt regelmatig opmerkingen over dat ik haar beter meer kan begeleiden (pushen) of vier dagen huiswerkbegeleiding inhuren, zodat ze naar de havo had gekund. De reacties hier gaan precies de andere kant op, heel frappant.
Ik heb gekozen voor rust in huis, de makkelijke weg dus. Met kind afgesproken dat ze me dit niet mag verwijten als ze straks met een mavo-diploma zit terwijl het ook havo had kunnen zijn :proud:
Nou, dat lijkt me een hele fijne instelling voor je kind.
Zouden meer mensen moeten doen
Kleppeboxx schreef:
09-02-2019 21:20
Las in je andere topic dat jouw zoon ook nog bijles krijgt. Wat vindt jouw zoon daar eigenlijk van?
Draai de zaak eens om, stel dat jij in de schoenen van je zoon stond en jouw moeder was zo aan het pushen omdat ze wilt dat je op een zo hoog mogelijk onderwijsniveau terecht komt. Hoe zou jij je voelen als jij continue vergeleken werd met anderen en blijkt dat jij niet aan de verwachtingen voldoet?
Jij kunt jouw zoon wel slim vinden en van mening zijn dat hij de Havo / VWO wel aankan. Maar je zoon is meer dan stel hersens waarvan je denkt het te kunnen programmeren zoals jij wilt.

Dat jouw zoon honderduit vraagt als hij in een museum komt, ja en? Doen meer kinderen en die hebben echt niet de classificatie slim en HAVO/VWO etiketje. Net zo min dat Havisten / VWO-ers nieuwsgierig en geprikkeld zijn als ze een museum bezoeken........ (om maar wat te noemen).

Een jongen opvoeden is andere koek dan een meisje opvoeden. Laat je zoon gewoon kind zijn, hij bepaald het tempo, niet jij. Jouw zoon geeft duidelijk aan dat theorie niet zijn ding is en dat hij beter af is met het niveau wat voor HEM overzichtelijk is, voor HEM dragelijk is en wat past bij ZIJN tempo.

Je schrijft zodanig over het vmbo en dat jouw zoon daar niet in thuishoort, alsof jij je ervoor schaamt dat jouw zoon naar het vmbo zou gaan. Net als of de wereld vergaat en jouw zoon geen glanzende carrière in het vooruitzicht heeft.

Ik heb met je zoon te doen. En wat je doet, beste TO, is eigenlijk een vorm van mishandeling die bij je zoon flinke (en onherstelbare) schade kan toebrengen. Want wat jij doet, beste TO, dat is je zoon volledig overvragen. En hij kan daar niet aan voldoen, dat laat hij zien op school. Waarom zie je dat niet in?

Laat je zoon gewoon kind zijn en stel je verwachtingen flink bij. Je zoon is goed zoals hij is. Hij bepaald het tempo, niet jij. Wees tevreden met wie je zoon is, zijn weg is anders dan die van zijn zussen. Accepteer dat en laat hem in zijn waarde.
En als je zoon een bepaald doel voor ogen heeft, wat is er dan mis dat het dan via een omweg gaat?
Nou, zeg. Tikkeltje uit zijn verband gerukt, niet?
Alle reacties Link kopieren
Bedoel je nu echt stimuleren of eigenlijk meer in een keurslijf dwingen ?
Niet geschoten is altijd mis
Alle reacties Link kopieren
Een kinderergotherapeut zou hierin ondersteuning kunnen bieden. Hij of zij heeft hier veel ervaring mee en kan handvaten bieden voor zowel het kind als de ouders.
Mijn dochter doet sportklas (vwo) en zoals jij je zoon beschrijft moet ik meteen aan de jongens uit haar klas denken. :)
Druk! En ze hebben er meer moeite mee dan de meiden. Die zijn gewoon een stapje verder. Maar dat geeft niet, uiteindelijk komen ze er wel. Ik hou er wel van :)
Alle reacties Link kopieren
LindaWitte schreef:
09-02-2019 21:37
Kleppeboxx, jouw beschuldiging van kindermishandeling van mijn zoon raakt mij heel erg. Ik wil juist het beste voor hem. Ik heb alleen weinig ervaring met jongens van deze leeftijd en daarom vraag ik hier om advies. Marigold1986 bedankt voor jouw steunende reactie! Ik wil mijn zoon zeker niet in een hokje 'jongen' plaatsen. Ik wil alleen als moeder ook niets missen waardoor ik dingen van hem verwacht die niet realistisch zijn! Ik heb heel veel aan de steunende reacties. Mijn gevoel zegt nu dat het heel goed normaal gedrag voor zijn leeftijd kan zijn, maar dat ik het wel wil blijven volgen om te kijken of hij echt geen last heeft van andere dingen. Ik wil hem namelijk niet overvragen, maar hem ook niet ondervragen. Ik hoop dat mijn bericht zo duidelijk is. Als ik over een vraag/tip/advies heb heen gelezen, hoor ik dat graag.

@ kleine toevoeging: Ik wil mijn zoon zeker niet tot bijles dwingen. Ik wil alleen hem ondersteunen bij plannen en overzicht houden. Hij lijkt dat namelijk heel moeilijk te vinden. Als ik als moeder daarvoor ga zitten met hem geeft dat enkel gedoe. Ik wil niet met hem een strijd voeren over school. Dan laat ik hem liever helpen door anderen. Zodat mijn rol als moeder duidelijk is.

@ Ik heb nog niet gezegd dat ik heel blij ben met ouders die dit herkennen bij hun kind. Daar kan ik echt heel veel van leren. Bedankt dus voor jullie bijdragen! :)
Het is niet de bedoeling geweest om je te beschuldigen en het spijt mij ten zeerste dat ik je hiermee gekwetst. Hiervoor mijn oprechte excuses. Helaas kreeg ik wel de indruk dat je nogal aan het pushen bent en dat je je zoon naar bijlessen stuurt. Zou je zoon nou nu niet mee komen op school, dan zou het begrijpelijk zijn dat hij bijles krijgt. Maar daar is, voor zo ver ik uit je topic en reacties lees, geen sprake.
Ik snap dat je als alleenstaande ouder het niet altijd gemakkelijk hebt en je wilt voor al je kinderen het beste. In jouw situatie zou ik er niet bovenop zitten en je zoon de ruimte geven, hij komt op een leeftijd dat je afspraken kunt maken. Spreek één dag af waarop hij zijn huiswerk maakt en jij dit in zijn agenda aftekent nadat hij het gemaakt en heeft laten zien.
Alle reacties Link kopieren
Sommige kinderen zijn langer kind en komt het er pas later uit. Ik denk dat je dat moet accepteren.
Alle reacties Link kopieren
Tegenwoordig krijgen kinderen heel snel een stempeltje van adhd alleen omdat ze druk zijn. Ik kreeg diezelfde stempel en ik kan je verzekeren dat ik echt geen adhd heb. Kinderen en vooral jongetjes zijn nu eenmaal drukker. Kinderen willen gewoon spelen rennen en dat soort dingen en niet 7 uur per dag stil zitten achter een tafeltje.
Alle reacties Link kopieren
Misschien is het goed om je eens te bedenken waarom goede resultaten op school en een zo 'hoog' mogelijk schooladvies voor jou synoniem zijn voor het beste voor je kind willen. Ik denk dat je op dit gebied een denkfout maakt. VWO kinderen zijn ook niet meteen erg intelligent. Ik kende er genoeg die gewoon de stof goed konden onthouden tot de toets, maar de stof niet echt begrepen (nog los van de wereld en wat daarin speelde).
Na school naar huis, paar uur leren, naar bed en herhaal.. Dit heeft mij nooit getrokken.
Ik kan universitair niveau aan, maar heb havo gedaan. Ben ook druk in mijn hoofd, vol met ideeën en energie. Een druk sociaal leven. Ons schoolsysteem is niet aangepast op verschillende typen kinderen en manier van leren. Laat je kind in groep zeven kind zijn. Een beetje leren plannen is handig voor de rest van je leven, maar je kunt hem niet in een vormpje stoppen waar hij niet inpast.
Je intelligentie benutten is ook niet afhankelijk van schoolniveau, genoeg mensen die blijven leren/lezen/kennis vergaren op hun eigen manier.

Ps. Mijn zusje is gestopt met havo 3 en gaan leren/werken. School paste totaal niet bij haar. Ik vond dat best moeilijk, met het standaardbrief in mijn hoofd. Ik had gewild dat ze gewoon haar havo had gehaald. Ze is alleen op deze manier veel gelukkiger. Koophuis, leuke baan in de detailhandel. Ook ik moest dus mijn hokjesdenken loslaten..
PlayingTheAngel schreef:
10-02-2019 09:57
Misschien is het goed om je eens te bedenken waarom goede resultaten op school en een zo 'hoog' mogelijk schooladvies voor jou synoniem zijn voor het beste voor je kind willen. Ik denk dat je op dit gebied een denkfout maakt. VWO kinderen zijn ook niet meteen erg intelligent. Ik kende er genoeg die gewoon de stof goed konden onthouden tot de toets, maar de stof niet echt begrepen (nog los van de wereld en wat daarin speelde).
Na school naar huis, paar uur leren, naar bed en herhaal.. Dit heeft mij nooit getrokken.
Ik kan universitair niveau aan, maar heb havo gedaan. Ben ook druk in mijn hoofd, vol met ideeën en energie. Een druk sociaal leven. Ons schoolsysteem is niet aangepast op verschillende typen kinderen en manier van leren. Laat je kind in groep zeven kind zijn. Een beetje leren plannen is handig voor de rest van je leven, maar je kunt hem niet in een vormpje stoppen waar hij niet inpast.
Je intelligentie benutten is ook niet afhankelijk van schoolniveau, genoeg mensen die blijven leren/lezen/kennis vergaren op hun eigen manier.

Ps. Mijn zusje is gestopt met havo 3 en gaan leren/werken. School paste totaal niet bij haar. Ik vond dat best moeilijk, met het standaardbrief in mijn hoofd. Ik had gewild dat ze gewoon haar havo had gehaald. Ze is alleen op deze manier veel gelukkiger. Koophuis, leuke baan in de detailhandel. Ook ik moest dus mijn hokjesdenken loslaten..
Zo is het ja.. en kinderen/mensen die het in zich hebben (wat dat dan ook is en welke opleiding of niveau daar bij hoort) die komen daar vroeg of laat toch wel achter en dan kunnen ze hun capaciteiten alsnog inzetten om een diploma te halen of iets. Maar volgens mij is dat allemaal bij jouw zoon nog niet aan de orde. Laat hem lekker naar de havo gaan en dan zie je het wel weer.
Alle reacties Link kopieren
Wauw bedankt voor alle reacties (speciaal ook jou, Kleppeboxx)! Ik had helaas eerder geen tijd om te reageren in verband met werk en de kinderen. Ik heb nog eens goed nagedacht en ik wil zeker mijn zoon niet dwingen tot het 'hoogst haalbare'. Ik wil dat hij gelukkig is om wie hij ondanks zijn concentratieproblemen en moeite met huiswerk. Ik vind het alleen moeilijk om hem hierin te begeleiden. Ik heb daarom gister een afspraak gemaakt bij de huisarts. Niet om hem te diagnostiseren, maar voor hulp! Ik denk zeker dat de uitkomt ook kan zijn dat ik hulp krijg bij zijn opvoeding omdat ik niet goed weet hoe ik hierop moet reageren. Jullie hebben mij echt nieuwe inzichten gebracht en daar wil ik jullie graag voor bedanken. Als er ontwikkelingen zijn zal ik hier een update plaatsen.
Alle reacties Link kopieren
Ik heb ondertussen een afspraak bij de huisarts gehad. De huisarts heeft mij ook (nogmaals, zie ook de feedback hier) duidelijk gemaakt dat het probleem bij mij ligt en niet bij mijn zoon. Hij heeft mij doorverwezen naar een psycholoog. Ik hoop zo beter te leren omgaan met het gedrag van mijn zoon. Het lijkt mij ook gewoon fijn om dit met iemand te bespreken. Ik hoop dat ik er veel aan ga hebben. Nogmaals heel erg bedankt iedereen! Jullie hebben mij net het steuntje in de rug gegeven om meer zelfinzicht te krijgen. Ik hoop dat ik zo een betere moeder voor mijn kinderen (en vooral voor mijn zoon!) kan zijn. Ik ben vooral heel dankbaar dat ik ga leren hoe ik hem beter kan helpen. Dat is hij zo ontzettend waard. :heart:

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven