omgaan met jongens

10-02-2019 18:36 8 berichten
Alle reacties Link kopieren
hey,

Ik ben een meisje van 18, en heb nog nooit een 'officiële' relatie gehad, wat ik niet erg vind. Maar ik heb wel is 'iets' met een jongen gehad, was heel leuk, alleen ik kan me niet openstellen en ik blijf ongemakkelijk en verlegen. Ik weet niet hoe het kan, maar ik ben altijd ongemakkelijk bij jongen... In het verleden ben ik mijn vader verloren, het kan zijn dat dat er iets mee te maken heeft, maar dat weet ik niet. Heeft er iemand tips hoe ik wel makkelijk en leuk met jongen kan omgaan? :)
Alle reacties Link kopieren
Het klinkt misschien simpel. Maar je moet het gewoon doen. Ze zijn net mensen. Je hebt met de een wel een klik en met de ander niet. Praat gewoon met ze en dan komt het vanzelf goed.
Say it like you mean it.
Alle reacties Link kopieren
Gewoon jezelf zijn en je niet anders voor (willen) doen dan je bent. Sommige jongens zullen dan niks met je willen, andere juist weer wel. Maar vooral niet willen proberen om bij iedereen (iedere jongen) in de smaak te vallen. Op ieder potje past weliswaar een dekseltje, maar niet ieder dekseltje past op ieder potje. Ofwel: ook gewoon accepteren dat een jongen niét bij je kan passen, en dat zeker niet op jezelf betrekken. De juiste komt vanzelf voorbij.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
Alle reacties Link kopieren
Je bent nog hartstikke jong (ook al voelt dat niet zo :)). Ik kreeg mijn eerste relatie pas op mijn 22ste. Daarvoor was ik ook verlegen en ongemakkelijk bij jongens die ik leuk vond. Maar ook gaven de jongens van toen der tijd daar aanleiding voor. Jongens zijn naar mijn idee toch egoïstischer en minder empathisch als volwassen mannen, dus ik ben ook wel blij met hoe het is gegaan ;)
Oefenen!
Alle reacties Link kopieren
OliebolmetKrenten schreef:
10-02-2019 18:48
Je bent nog hartstikke jong (ook al voelt dat niet zo :)). Ik kreeg mijn eerste relatie pas op mijn 22ste. Daarvoor was ik ook verlegen en ongemakkelijk bij jongens die ik leuk vond. Maar ook gaven de jongens van toen der tijd daar aanleiding voor. Jongens zijn naar mijn idee toch egoïstischer en minder empathisch als volwassen mannen, dus ik ben ook wel blij met hoe het is gegaan ;)
Ik denk niet dat het zo is, maar die jongens die opgroeien van puber naar tiener naar "volwassene" zijn net zo goed vaten vol onzekerheden over zichzelf, waar ze bijhoren, hoe ze eruit zien, hoe ze eruit zouden WILLEN zien, hoe moet ik me gedragen, enz. Sommige van die knullen maskeren dat door mega-stoer te doen, maar ach gut, daar prik je zó doorheen en dan zijn het soms nog echte jochies die maar wát graag een arm van moeder of vader om hen heen hebben :)
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
pejeka schreef:
10-02-2019 18:48
Gewoon jezelf zijn en je niet anders voor (willen) doen dan je bent. Sommige jongens zullen dan niks met je willen, andere juist weer wel. Maar vooral niet willen proberen om bij iedereen (iedere jongen) in de smaak te vallen. Op ieder potje past weliswaar een dekseltje, maar niet ieder dekseltje past op ieder potje. Ofwel: ook gewoon accepteren dat een jongen niét bij je kan passen, en dat zeker niet op jezelf betrekken. De juiste komt vanzelf voorbij.
Mooi advies.
Alle reacties Link kopieren
OliebolmetKrenten schreef:
10-02-2019 18:48
Je bent nog hartstikke jong (ook al voelt dat niet zo :)). Ik kreeg mijn eerste relatie pas op mijn 22ste. Daarvoor was ik ook verlegen en ongemakkelijk bij jongens die ik leuk vond. Maar ook gaven de jongens van toen der tijd daar aanleiding voor. Jongens zijn naar mijn idee toch egoïstischer en minder empathisch als volwassen mannen, dus ik ben ook wel blij met hoe het is gegaan ;)
Oh, ik dacht juist dat ze als volwassenen empathischer worden
Like a great eternal Klansman
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven