Keuze om te scheiden...
zondag 17 maart 2019 om 13:51
Beste allemaal,
Bedankt voor sommige reacties, hoewel sommige natuurlijk niet leuk zijn om te lezen. Maar ik vraag om een mening en dat hebben jullie gegeven.
Om op een paar opmerkingen te reageren:
-De minste leuke eerst: 'slappe zak!' Ja. Ik heb teveel toegegeven, en had veel beter mijn grenzen aan moeten geven. Lastig wel dat er nu al veel gebeurd is en dat ik nu (te laat?) er ook echt klaar mee ben. Er werd ergens geopperd om een baan in de buurt te gaan zoeken. Ik heb dit niet gedaan omdat er 'iets' in mij zat wat mij toch in de buurt van mijn oude woonplaats hield.
-Het beeld van mijn vrouw: Labiel is ook wat soms in mij opkomt. Natuurlijk is het niet altijd zo en hebben we ook goede dingen samen meegemaakt. Een groot deel van de tijd is het wel leuk geweest en ze heeft ook echt positieve kanten. Maar ik loop wel tegen die agressie aan.
-De 'ander': Ik ga niet van relatie naar relatie. Daar heeft niemand wat aan. Daar komt bij: zij heeft ook een man en kind. Van wat ik hoor hebben ze een liefdevolle relatie. Ik ga niet als breekijzer fungeren. Sta ik in een (eventuele) toekomst open? Ja. Ik kan dat niet mooier maken dan het is. Maar mijn zaak nu eerst.
-Wat betreft de scheiding: ik ga (zoals ik eerder al noemde) niet van de ene relatie naar de ander. De eerste stap zou zijn dat ik eerst alleen maar eens een woning (toch bij mijn kind(eren) in de buurt) ga zoeken. Ik begrijp dat er financiële consequenties zitten aan een scheiding maar als ik toch moet leren beter grenzen aan te geven is dit het moment. Ergens maakte iemand de opmerking over het co-ouderschap en dat ik mijn kind 'toch niet wilde'. Ik snap waar de opmerking vandaan komt maar dat is nu niet meer aan de orde. Ik wil mijn kinderen wel zo vaak mogelijk zien. Echter... ik zet mij schrap voor het ergste. En de belofte die zij mij heeft gemaakt; je gaat je kinderen een keer in de twee weken zien. Mocht het zover komen ga ik natuurlijk strijden voor meer. Wat ik niet wil is dat onze kinderen worden gebruikt als machtsmiddel.
-Relatie redden: Ik heb relatietherapie voorgesteld. Zij wil daar niet aan. De reden: we zijn pas vijf jaar bij elkaar en als we nu relatietherapie nodig hebben passen we toch niet bij elkaar.
Ik snap dat ik haar pijn heb gedaan door gevoelens voor iemand anders te krijgen en ik snap dat dit niet goed was voor haar zelfvertrouwen. Ze wil dit eerst opgelost zien voordat ze aan andere problemen wil werken. Dit gaat er bij mij niet in. Dit gaat betekenen dat ik weer door het stof zou moeten. En dat is al gebeurd.
-Mijn kind(eren): verschrikkelijk! Ik wil dat ze de liefde krijgen die ze verdienen. En eerlijk is eerlijk. Onze dochter doet het (tot nog toe) erg goed. Ze is vrolijk, leert en is graag bij ons. Ze is ook blij als ze een van ons ziet.
Bedankt voor sommige reacties, hoewel sommige natuurlijk niet leuk zijn om te lezen. Maar ik vraag om een mening en dat hebben jullie gegeven.
Om op een paar opmerkingen te reageren:
-De minste leuke eerst: 'slappe zak!' Ja. Ik heb teveel toegegeven, en had veel beter mijn grenzen aan moeten geven. Lastig wel dat er nu al veel gebeurd is en dat ik nu (te laat?) er ook echt klaar mee ben. Er werd ergens geopperd om een baan in de buurt te gaan zoeken. Ik heb dit niet gedaan omdat er 'iets' in mij zat wat mij toch in de buurt van mijn oude woonplaats hield.
-Het beeld van mijn vrouw: Labiel is ook wat soms in mij opkomt. Natuurlijk is het niet altijd zo en hebben we ook goede dingen samen meegemaakt. Een groot deel van de tijd is het wel leuk geweest en ze heeft ook echt positieve kanten. Maar ik loop wel tegen die agressie aan.
-De 'ander': Ik ga niet van relatie naar relatie. Daar heeft niemand wat aan. Daar komt bij: zij heeft ook een man en kind. Van wat ik hoor hebben ze een liefdevolle relatie. Ik ga niet als breekijzer fungeren. Sta ik in een (eventuele) toekomst open? Ja. Ik kan dat niet mooier maken dan het is. Maar mijn zaak nu eerst.
-Wat betreft de scheiding: ik ga (zoals ik eerder al noemde) niet van de ene relatie naar de ander. De eerste stap zou zijn dat ik eerst alleen maar eens een woning (toch bij mijn kind(eren) in de buurt) ga zoeken. Ik begrijp dat er financiële consequenties zitten aan een scheiding maar als ik toch moet leren beter grenzen aan te geven is dit het moment. Ergens maakte iemand de opmerking over het co-ouderschap en dat ik mijn kind 'toch niet wilde'. Ik snap waar de opmerking vandaan komt maar dat is nu niet meer aan de orde. Ik wil mijn kinderen wel zo vaak mogelijk zien. Echter... ik zet mij schrap voor het ergste. En de belofte die zij mij heeft gemaakt; je gaat je kinderen een keer in de twee weken zien. Mocht het zover komen ga ik natuurlijk strijden voor meer. Wat ik niet wil is dat onze kinderen worden gebruikt als machtsmiddel.
-Relatie redden: Ik heb relatietherapie voorgesteld. Zij wil daar niet aan. De reden: we zijn pas vijf jaar bij elkaar en als we nu relatietherapie nodig hebben passen we toch niet bij elkaar.
Ik snap dat ik haar pijn heb gedaan door gevoelens voor iemand anders te krijgen en ik snap dat dit niet goed was voor haar zelfvertrouwen. Ze wil dit eerst opgelost zien voordat ze aan andere problemen wil werken. Dit gaat er bij mij niet in. Dit gaat betekenen dat ik weer door het stof zou moeten. En dat is al gebeurd.
-Mijn kind(eren): verschrikkelijk! Ik wil dat ze de liefde krijgen die ze verdienen. En eerlijk is eerlijk. Onze dochter doet het (tot nog toe) erg goed. Ze is vrolijk, leert en is graag bij ons. Ze is ook blij als ze een van ons ziet.
zondag 17 maart 2019 om 14:38
Kom op zeg, even je ruggengraat zoeken en naar een relatietherapeut. Je hebt toch wel wat te zeggen binnen jullie relatie? Dit kan zo toch niet verder? Zij klinkt als een draak en jij als een zachtgekookt eitje. Een relatietherapeut kan jullie helpen een gezonde balans te vinden.
En contact met 'de ander' is natuurlijk niet de oplossing voor je probleem. Ze heeft zelf een gezin dus niet netjes om hiermee door te gaan.
En contact met 'de ander' is natuurlijk niet de oplossing voor je probleem. Ze heeft zelf een gezin dus niet netjes om hiermee door te gaan.
zondag 17 maart 2019 om 14:44
Dus ga je gewoon niet in therapie, en dan pas je op magische wijze wél bij elkaar.
zondag 17 maart 2019 om 14:51
Precies dit. Best slim hoor, eerst een heel horror-verhaal over hoe kut je vrouw is. En daarna pas melden dat je stiekem allang een ander in de wachtkamer hebt zitten. Je was er zelf de hele tijd bij. Weinig zo treurig als een kerel die medelijden wil voor zijn eigen slappe karakter.made@kate schreef: ↑16-03-2019 19:39Weet je, je hele verhaal ging mank toen die ander in beeld kwam. Dat jij rotzooit met die ander, is niet haar schuld. Ook al is ze de grootste heks op aarde.
Als je getrouwd bent met een vreselijke heks en er ook nog kinderen mee maakt, dan heb je zelf gewoon heel erg slecht opgelet. Of je zoekt gewoon een excuus om gerotzooi met een ander goed te praten.
zondag 17 maart 2019 om 14:55
Je hebt twee keuzes, of je maakt er samen wat van of je gaat allebei jullie eigen weg. Het is nu de vraag wat jij wil? Wat heb jij nodig op dit moment? Want denk jij wat jullie relatie nodig heeft om er nog een enige positieve toekomst van te maken? Waar wordt jij gelukkig van? Iedereen heeft ups en downs en de vraag is, hoe hard willen jullie ervoor werken? Een relatie is al hard werken, zodra er kinderen bijkomen wordt dat nog harder werker. Het heeft geen zin om contact bij een ander te zoeken, dat is tijdelijk fijn maar op langer termijn gaat dat mis. Been there. Maak de juiste keuzes voor jezelf, als jij niet gelukkig bent dan wordt je gezin, je kinderen dat ook niet. Ze is nu blij en vrolijk, maar hoe lang hou je dat vol? Want ze worden groter, gaan praten, hebben weerstand en dan?
Oh en over het feit dat er nog een tweede komt, als ik even over mezelf praat. Vind twee een stuk pittiger dan een.. dus tijd om keuzes te maken. Succes!
Oh en over het feit dat er nog een tweede komt, als ik even over mezelf praat. Vind twee een stuk pittiger dan een.. dus tijd om keuzes te maken. Succes!
zondag 17 maart 2019 om 14:59
Met zo’n vrouw wil je niet getrouwd zijn.
Met zo’n vrouw wil je echter ook niet gescheiden zijn. Je gaat de hel tegemoet vrees ik. En dat zal over de rug van jullie kinderen gaan.
Ik denk dat jullie hulp moeten gaan zoeken. Jullie hebben een klein kind en eentje onderweg, je bent het de kinderen verplicht om alles geprobeerd te hebben om het thuis goed en veilig te hebben. Het alternatief gaat je vrees ik weinig goeds brengen.
Met zo’n vrouw wil je echter ook niet gescheiden zijn. Je gaat de hel tegemoet vrees ik. En dat zal over de rug van jullie kinderen gaan.
Ik denk dat jullie hulp moeten gaan zoeken. Jullie hebben een klein kind en eentje onderweg, je bent het de kinderen verplicht om alles geprobeerd te hebben om het thuis goed en veilig te hebben. Het alternatief gaat je vrees ik weinig goeds brengen.
zondag 17 maart 2019 om 15:06
Pfff wat een puinhoop hebben jullie er samen van gemaakt zeg...
Ik zou sowieso beginnen met zoeken naar een baan in de buurt van waar je nu woont. Dan ben je weg van de verleiding van die andere vrouw en als jij die 4 uur reistijd per dag flink omlaag kunt halen, scheelt dat voor het hele gezin een hoop stres. Zelfs als je wel gaat scheiden, zou ik zorgen dat je in de buurt werkt.
Je vrouw kan wel roepen dat je je kinderen maar 1x per 2 weken mag zien, maar tegenwoordig werken rechters daar niet meer zo makkelijk aan mee. Maar... co-ouderschap gaat je niet lukken als jij blijft werken waar je nu werkt.
Verder zou ik toch nogmaals gaan aansturen op relatietherapie. Jullie relatie gaat echt niet meer goed komen als jullie nu niets doen. Ik zou echt proberen om je vrouw hiervan te overtuigen.
Ik zou sowieso beginnen met zoeken naar een baan in de buurt van waar je nu woont. Dan ben je weg van de verleiding van die andere vrouw en als jij die 4 uur reistijd per dag flink omlaag kunt halen, scheelt dat voor het hele gezin een hoop stres. Zelfs als je wel gaat scheiden, zou ik zorgen dat je in de buurt werkt.
Je vrouw kan wel roepen dat je je kinderen maar 1x per 2 weken mag zien, maar tegenwoordig werken rechters daar niet meer zo makkelijk aan mee. Maar... co-ouderschap gaat je niet lukken als jij blijft werken waar je nu werkt.
Verder zou ik toch nogmaals gaan aansturen op relatietherapie. Jullie relatie gaat echt niet meer goed komen als jullie nu niets doen. Ik zou echt proberen om je vrouw hiervan te overtuigen.
zondag 17 maart 2019 om 15:08
Wat erg dit, ze is geen pittige tante zij heeft echt agressie problemen. Slappe zak nee kan me voorstellen dat je hier niet gelukkig van wordt je huisdier weg moest doen.
Toch vraag ik mij dit af waarom ben je getrouwd met haar waarom heb je je laten pushen tot iets wat je niet wilt, ik vindt het enorm knap dat je nog een 2e kindje komt want een partner als dit is niet bepaald aantrekkelijk....
Toch vraag ik mij dit af waarom ben je getrouwd met haar waarom heb je je laten pushen tot iets wat je niet wilt, ik vindt het enorm knap dat je nog een 2e kindje komt want een partner als dit is niet bepaald aantrekkelijk....