Relaties
alle pijlers
Stiefmoeder meeschrijftopic
woensdag 13 maart 2019 om 21:27
[quote=1-Aapje post_id=29697539 time=1552506339 user_id=370071]
Dan hebben jullie flink stuk groter leeftijdsverschil. In geval van vraagsteller is de oudste natuurlijk pas 7. Tieners kunnen sowieso veel meer hun eigen weg gaan.
Kan me voorstellen dat een kind van 7 ook vragen stelt. Voor mij zou de waarheid de enige optie zijn, dat was mijn punt.
Dan hebben jullie flink stuk groter leeftijdsverschil. In geval van vraagsteller is de oudste natuurlijk pas 7. Tieners kunnen sowieso veel meer hun eigen weg gaan.
Kan me voorstellen dat een kind van 7 ook vragen stelt. Voor mij zou de waarheid de enige optie zijn, dat was mijn punt.
Hips, hopsakee en pierlala.
woensdag 13 maart 2019 om 23:24
Goeie feedback krijg ik hier, dank!
Sowieso ga ik niet liegen dat ik zelf ook een weekend weg zou gaan met eigen dochter. Stiefdochter weet nog niet van dit punt omdat het nog zo ver in de toekomst ligt...
Meegaan naar festival weet vriend dat ik dat niks vindt. Dat hele massale gebeuren trekt me niet en ik zit echt (misschien soms wel TE veel) geplakt aan mijn dochter. Die kan ik echt nog geen nachtje(s) missen.
Vriend verwacht min of meer van me dat ik het doe, maar we gaan het er nog wel goed over hebben. Ik hoorde vandaag dat moeder ook nog aan het overwegen was om haar dochter mee op weekendje weg te nemen, maar ik acht die kans klein.
Wordt vervolgd, maar fijn om jullie inzichten en meningen mee te nemen!
Sowieso ga ik niet liegen dat ik zelf ook een weekend weg zou gaan met eigen dochter. Stiefdochter weet nog niet van dit punt omdat het nog zo ver in de toekomst ligt...
Meegaan naar festival weet vriend dat ik dat niks vindt. Dat hele massale gebeuren trekt me niet en ik zit echt (misschien soms wel TE veel) geplakt aan mijn dochter. Die kan ik echt nog geen nachtje(s) missen.
Vriend verwacht min of meer van me dat ik het doe, maar we gaan het er nog wel goed over hebben. Ik hoorde vandaag dat moeder ook nog aan het overwegen was om haar dochter mee op weekendje weg te nemen, maar ik acht die kans klein.
Wordt vervolgd, maar fijn om jullie inzichten en meningen mee te nemen!
donderdag 14 maart 2019 om 04:03
aankleefsjaan schreef: ↑13-03-2019 23:24
Vriend verwacht min of meer van me dat ik het doe, maar we gaan het er nog wel goed over hebben. Ik hoorde vandaag dat moeder ook nog aan het overwegen was om haar dochter mee op weekendje weg te nemen, maar ik acht die kans klein.
Wordt vervolgd, maar fijn om jullie inzichten en meningen mee te nemen!
Ik zou dan benieuwd zijn om welke redenen. En of dit past bij jullie dagelijkse verdeling qua zorg/opvoeding van stiefdochter.
Hopelijk valt de puzzel goed in mekaar, succes!
Hips, hopsakee en pierlala.
donderdag 14 maart 2019 om 08:09
Ik zeg niet dat je moet liegen hé. Maar hier zou ze het gewoon aannemen van oké zo is het als haar moeder zou zeggen dat ze bij opa en oma gaat logeren.aankleefsjaan schreef: ↑13-03-2019 23:24Goeie feedback krijg ik hier, dank!
Sowieso ga ik niet liegen dat ik zelf ook een weekend weg zou gaan met eigen dochter. Stiefdochter weet nog niet van dit punt omdat het nog zo ver in de toekomst ligt...
Meegaan naar festival weet vriend dat ik dat niks vindt. Dat hele massale gebeuren trekt me niet en ik zit echt (misschien soms wel TE veel) geplakt aan mijn dochter. Die kan ik echt nog geen nachtje(s) missen.
Vriend verwacht min of meer van me dat ik het doe, maar we gaan het er nog wel goed over hebben. Ik hoorde vandaag dat moeder ook nog aan het overwegen was om haar dochter mee op weekendje weg te nemen, maar ik acht die kans klein.
Wordt vervolgd, maar fijn om jullie inzichten en meningen mee te nemen!
Ik vraag me ook af hoe de dynamiek is als je vriend er gewoon van uit gaat dat je dit wel doet. Hoe lang ziet hij zijn dochter dan niet als hij de hele periode dat ze die week bij jullie is weg is? Is het dan zo'n bijzonder festival dat het dat waard is zogezegd.
zaterdag 16 maart 2019 om 13:14
Nou het dilemma lijkt zichzelf opgelost te hebben. Vriend heeft besloten om maar 1 dag naar het festival te gaan, dus dat vind ik helemaal geen probleem.
We hebben het er nog wel over gehad en hij ging er van uit dat ik ons gezin als eenheid zag en dat zijn dochter er ook gewoon bij hoort. Hij vond het daarom wel vanzelfsprekend dat ik het zou doen.
Ik heb gezegd dat ik ons zeker als eenheid zie, maar dat ik geen surrogaat moeder ben voor zijn dochter als hij en haar moeder beiden een lang weekend weg zijn.
We hebben het er nog wel over gehad en hij ging er van uit dat ik ons gezin als eenheid zag en dat zijn dochter er ook gewoon bij hoort. Hij vond het daarom wel vanzelfsprekend dat ik het zou doen.
Ik heb gezegd dat ik ons zeker als eenheid zie, maar dat ik geen surrogaat moeder ben voor zijn dochter als hij en haar moeder beiden een lang weekend weg zijn.
dinsdag 19 maart 2019 om 09:48
Hoi allemaal,
Ik ben een stiefmoeder van een 8 jarige jongen. Nu vroeg ik mij af hoe jullie als stiefmoeder met het volgende omgaan:
1. Ik heb goed contact met biologische moeder en stiefvader. Samen met vader komen we een keer in de zoveel tijd bij elkaar om het e.e.a te bespreken en ook via de app wordt veel besproken. Als stiefouders worden we dus veel betrokken bij de opvoeding. Helaas is het ook zo dat er ook dingen zijn, waarbij we geen beslissingen kunnen nemen. Omdat de eindverantwoordelijkheid bij de ouders ligt, natuurlijk logisch, maar dit kan soms wel (voor mij in ieder geval) steken. Vooral als men dat ook nog eens duidelijk zegt. Bij mij komt het dan over als: je mag wel voor hem zorgen, maar,voor de rest moet je je mond houden. Klinkt overdreven, ik weet het, maar zo voel ik het. Als voorbeeld geef ik bijv. beeldschermtijd, hier heb ik al een topic aangewijd, dus ik ga er niet al te veel op in. Vader vindt het niet erg dat zoon de hele dag achter een beeldscherm zit, want dat kan hij goed, hij is,goed met de pc. Dingen zoals met lego spelen o.i.d vind hij niet leuk in zijn eentje. Ik ben er ook erg voor om ook met andere dingen te spelen en het feit dat vader gewoon het vele computeren accepteert kan ik niet goed loslaten. We hebben hier al verschillende gesprekken over gehad, maar ik denk niet dat ik het winnen. Mijn vraag is nu: hoe gaan jullie hier mee om? Leg je je neer bij de beslissing van de biologische ouder(s) of probeer je zelf nog invloed uit te oefenen? Hoe gaan jullie om met je stiefkind/stiefkinderen. Behandelen jullie het alsof het je eigen kind zou zijn, of zien jullie het echt als 'het kind van?'. Ik doe het eerste.
Ben benieuwd naar de reacties
Ik ben een stiefmoeder van een 8 jarige jongen. Nu vroeg ik mij af hoe jullie als stiefmoeder met het volgende omgaan:
1. Ik heb goed contact met biologische moeder en stiefvader. Samen met vader komen we een keer in de zoveel tijd bij elkaar om het e.e.a te bespreken en ook via de app wordt veel besproken. Als stiefouders worden we dus veel betrokken bij de opvoeding. Helaas is het ook zo dat er ook dingen zijn, waarbij we geen beslissingen kunnen nemen. Omdat de eindverantwoordelijkheid bij de ouders ligt, natuurlijk logisch, maar dit kan soms wel (voor mij in ieder geval) steken. Vooral als men dat ook nog eens duidelijk zegt. Bij mij komt het dan over als: je mag wel voor hem zorgen, maar,voor de rest moet je je mond houden. Klinkt overdreven, ik weet het, maar zo voel ik het. Als voorbeeld geef ik bijv. beeldschermtijd, hier heb ik al een topic aangewijd, dus ik ga er niet al te veel op in. Vader vindt het niet erg dat zoon de hele dag achter een beeldscherm zit, want dat kan hij goed, hij is,goed met de pc. Dingen zoals met lego spelen o.i.d vind hij niet leuk in zijn eentje. Ik ben er ook erg voor om ook met andere dingen te spelen en het feit dat vader gewoon het vele computeren accepteert kan ik niet goed loslaten. We hebben hier al verschillende gesprekken over gehad, maar ik denk niet dat ik het winnen. Mijn vraag is nu: hoe gaan jullie hier mee om? Leg je je neer bij de beslissing van de biologische ouder(s) of probeer je zelf nog invloed uit te oefenen? Hoe gaan jullie om met je stiefkind/stiefkinderen. Behandelen jullie het alsof het je eigen kind zou zijn, of zien jullie het echt als 'het kind van?'. Ik doe het eerste.
Ben benieuwd naar de reacties
dinsdag 19 maart 2019 om 10:28
Hi Fluffy, lastig hè om daar een balans in te vinden. Ik loop daar ook vaak tegenaan omdat ik vind dat stiefkind soms teveel dingen gewoon maar doet, zonder dat daar regels of afspraken voor zijn. Ik heb samen met vriend ook een kindje en wil daar dus een andere opvoeding voor dan stiefkind nu krijgt.
Ik merk wel dat ik er met mijn vriend goed over kan praten, maar uiteindelijk beslist hij, want het is zíjn kind.
Ik herhaal ook vaak de mantra 'niet mijn kindje, niet mijn kindje' in mijn hoofd als het op dat moment om dingen zoals schermtijd gaat. En kaart het soms aan bij vriend wanneer stiefkind er niet bij is.
At the end of the day komt het er inderdaad op neer dat je er wel voor moet zorgen, maar niet veel inspraak hebt is mijn ervaring.
Ik merk wel dat ik er met mijn vriend goed over kan praten, maar uiteindelijk beslist hij, want het is zíjn kind.
Ik herhaal ook vaak de mantra 'niet mijn kindje, niet mijn kindje' in mijn hoofd als het op dat moment om dingen zoals schermtijd gaat. En kaart het soms aan bij vriend wanneer stiefkind er niet bij is.
At the end of the day komt het er inderdaad op neer dat je er wel voor moet zorgen, maar niet veel inspraak hebt is mijn ervaring.
dinsdag 19 maart 2019 om 10:55
Voor mijn gevoel behandelde ik haar alsof ze mijn eigen kind is, maar dat bleek toch anders toen er ook echt eigen kinderen kwamen. Nu er gezamenlijke kinderen zijn, zijn de regels gewoon voor iedereen gelijk terwijl ik daarvoor nog wel eens dacht laat maar. Tegenover onze 2 zoons vind ik dat dit nu niet meer kan want dat zorgt voor ongelijkheid. Dus als zoon van de tablet af moet, houdt ook haar schermtijd op en visa versa.
vrijdag 22 maart 2019 om 17:01
Hier maar één kind. Ja herkenbaar he? Heb sowieso altijd al een hekel er aan s iemand anders zegt:van (bijvoorbeeld) dit heb ik verzonnen of mijn huis en dan denk ik ook van: nee wij hebben dit verzonnen of het was mijn idee en jouw huis.Waar woon ik dan? Toch vaak dingen waar ik hier tegen aanloop, met vader van stiefkind naar mij toe. Hij wil ook zelf de echte straffen het liefst uitdelen (ik mag wel streng zijn en stiefkind tot orde brengen), om mij er voor te zorgen dat ie geen aversie tegen mij krijgt. Lief natuurlijk, maar ergens voelt het niet fijn. Moeilijk uit te leggen. Ik merk dat ik echt enorm veel moeite heb met het feit dat ie zoveel op de pc mag. Binnenkort krijgt ie weer een pc game voor zijn verjaardag. Ik probeer hem altijd van alles aan te bieden. Buitenspelen gaat hem voorlopig ook niet worden, kind waar hij altijd mee speelt is hem beu qua gedrag en bij de anderen ligt ie ook niet lekker.
fluffy85 wijzigde dit bericht op 22-03-2019 18:05
29.59% gewijzigd
vrijdag 22 maart 2019 om 17:50
Fluffy, er zit veel meer in je bericht dan enkel je vraag over schermtijd. Ik lees onvrede over het gedrag van stiefzoon en onvrede over je rol nasst je partner. Je eerste topic heb ik op gereageerd. Naar mijn idee zit je er te veel bovenop. Je bent nu eenmaal niet zijn moeder. En dat heeft gevolgen.
Als jij met je partner er niet uitkomt, zullen jullie daar beter over in gesprek moeten. Hij heeft tenslotte het recht on te beslissen over zijn kind. Niet jij.
Inhoudelijk: Ik ben wel streng in dagelijkse gang van zaken, maar leg nooit straf op zonder overleg met vader. Er is goed contact met moeder, ik word 100% geaccepteerd, en toch laat ik hen de ruimte van de opvoeding. Ja, dat betekent dat ik wel vieze onderbroeken was, kook en opruim voor stiefkind, maar niet de eindregie heb. Want het is niet mijn kind.
Heel nobel dat jij je stiefzoon wil behandelen alsof hij van jou is, maar je kunt niet jouw opvoedideaal op hem projecteren. Daar ga je alleen jezelf in tegenkomen.
Als jij met je partner er niet uitkomt, zullen jullie daar beter over in gesprek moeten. Hij heeft tenslotte het recht on te beslissen over zijn kind. Niet jij.
Inhoudelijk: Ik ben wel streng in dagelijkse gang van zaken, maar leg nooit straf op zonder overleg met vader. Er is goed contact met moeder, ik word 100% geaccepteerd, en toch laat ik hen de ruimte van de opvoeding. Ja, dat betekent dat ik wel vieze onderbroeken was, kook en opruim voor stiefkind, maar niet de eindregie heb. Want het is niet mijn kind.
Heel nobel dat jij je stiefzoon wil behandelen alsof hij van jou is, maar je kunt niet jouw opvoedideaal op hem projecteren. Daar ga je alleen jezelf in tegenkomen.
Hips, hopsakee en pierlala.
vrijdag 22 maart 2019 om 18:57
Hoi Merlot,
Ik vind het knap hoe jij hier mee omgaat. Het is ook wel een nare persoonlijke eigenschap van me hoor.Kan moeilijk dingen loslaten. Hier er over praten helpt altijd wel.Het is hier gewoon duidelijk: als ik alleen met hem ben, heb ik het voor het zeggen. Anders mijn partner. Als bonuskind naar mij persoonlijk vervelend is, mag ik er ook gewoon wat van zeggen. Als ik klaag omdat de kleine meneer na zoveel keer vragen nog steeds niet zijn spullen heeft opgeruimd, krijg ik ook gewoon bijval van mijn partner. Over beeldschermtijd: partner zit ook de hele dag het liefst achter de pc als hij zou kunnen, dus hij kan bonuskind ook niet echt ongelijk geven. Denk ook dat de kleine man er rust door in zijn hoofd krijgt, hij denkt heel veel over van alles. Daarbij gaat ie goed om met welke filmpjes hij wel en niet mag kijken , zelfde geldt voor internetspelletjes.
Ik vind het knap hoe jij hier mee omgaat
. Het is ook wel een nare persoonlijke eigenschap van me hoor.Kan moeilijk dingen loslaten. Hier er over praten helpt altijd wel.Het is hier gewoon duidelijk: als ik alleen met hem ben, heb ik het voor het zeggen. Anders mijn partner. Als bonuskind naar mij persoonlijk vervelend is, mag ik er ook gewoon wat van zeggen. Als ik klaag omdat de kleine meneer na zoveel keer vragen nog steeds niet zijn spullen heeft opgeruimd, krijg ik ook gewoon bijval van mijn partner. Over beeldschermtijd: partner zit ook de hele dag het liefst achter de pc als hij zou kunnen, dus hij kan bonuskind ook niet echt ongelijk geven. Denk ook dat de kleine man er rust door in zijn hoofd krijgt, hij denkt heel veel over van alles. Daarbij gaat ie goed om met welke filmpjes hij wel en niet mag kijken , zelfde geldt voor internetspelletjes.
vrijdag 22 maart 2019 om 21:07
Maar waarom vind je het dan zo vervelend? Want ik lees hier dat je dus wel grenzen mag stellen en je partner je bijvalt, en dat er ook voordelen zitten aan schermtijd.Fluffy85 schreef: ↑22-03-2019 18:57Hoi Merlot,
Ik vind het knap hoe jij hier mee omgaat
Laat het gewoon los. Wat maakt een paar uur extra schermtijd uit...ik heb in mn jonge jaren ook uren verspild aan MSN en the Sims, en ik ben gewoon een leuke, sociale volwassene geworden. Richt je op wat echt belangrijk is: respectvol gedrag naar jou en je partner toe, en laat de rest een beetje los, dat maakt het voor jezelf echt makkelijker.
vrijdag 22 maart 2019 om 21:21
En nog een algemene opmerking over eerder gestelde vragen over hoe het bij anderen thuis gaat.....
Hier bepalen de biologische ouders gezamenlijk de grote opvoedlijnen, maar die zijn heel globaal. Zij gaan niet in details zoals eetgedrag en bedtijden ect, omdat er nou eenmaal twee verschillende gezinnen zijn en we gewoon doen wat werkt in het eigen gezin. Heel eerlijk gezegd moet ik daar ook niet aan denken, dat ik regeltjes moet uitvoeren waarvan ik denk ‘why’ alleen maar omdat de bio ouders dat perse vast moesten leggen. Bovendien zie ik stiefdochter net zoveel als haar eigen moeder, dus ik weiger lijdend voorwerp te zijn. Ik ben zeker geen vervangende ouder, maar wel volwaardig opvoeder.
Ik en partner bepalen dus samen de regels hier in huis, die dan zowel gelden voor stiefkind als de andere kinderen. En daardoor zijn er inderdaad twee sets regels voor stiefkind, maar kinderen weten heel goed welke regels waar gelden. Dus bij ons eet stiefdochter goed, slaapt ze vroeg, ruimen we allemaal onze eigen zooi op en hebben we plezier met en respect voor elkaar. Grote mond of op een andere manier niet leuk doen, dan ga je maar lekker op je kamer zitten tot je weer leuk kunt doen. En heel eerlijk: heel veel meer regels hebben we niet want hoe meer regeltjes, hoe lastiger het is voor de stiefouder. Ik had echt veel regeltjes maar heb heel veel laten vallen, en straffen beperkt zich dus tot: oké, ga maar naar je kamer en je mag weer komen als je normaal kunt doen.
Bij haar moeder gaat het dan vaak heel anders, maar we hebben een vrolijk kind die bij beide ouders graag komt.
Ik zeg niet dat iedereen het zo moet doen, het zal niet voor iedereen werken maar hier werkt het top.
Hier bepalen de biologische ouders gezamenlijk de grote opvoedlijnen, maar die zijn heel globaal. Zij gaan niet in details zoals eetgedrag en bedtijden ect, omdat er nou eenmaal twee verschillende gezinnen zijn en we gewoon doen wat werkt in het eigen gezin. Heel eerlijk gezegd moet ik daar ook niet aan denken, dat ik regeltjes moet uitvoeren waarvan ik denk ‘why’ alleen maar omdat de bio ouders dat perse vast moesten leggen. Bovendien zie ik stiefdochter net zoveel als haar eigen moeder, dus ik weiger lijdend voorwerp te zijn. Ik ben zeker geen vervangende ouder, maar wel volwaardig opvoeder.
Ik en partner bepalen dus samen de regels hier in huis, die dan zowel gelden voor stiefkind als de andere kinderen. En daardoor zijn er inderdaad twee sets regels voor stiefkind, maar kinderen weten heel goed welke regels waar gelden. Dus bij ons eet stiefdochter goed, slaapt ze vroeg, ruimen we allemaal onze eigen zooi op en hebben we plezier met en respect voor elkaar. Grote mond of op een andere manier niet leuk doen, dan ga je maar lekker op je kamer zitten tot je weer leuk kunt doen. En heel eerlijk: heel veel meer regels hebben we niet want hoe meer regeltjes, hoe lastiger het is voor de stiefouder. Ik had echt veel regeltjes maar heb heel veel laten vallen, en straffen beperkt zich dus tot: oké, ga maar naar je kamer en je mag weer komen als je normaal kunt doen.
Bij haar moeder gaat het dan vaak heel anders, maar we hebben een vrolijk kind die bij beide ouders graag komt.
Ik zeg niet dat iedereen het zo moet doen, het zal niet voor iedereen werken maar hier werkt het top.
vrijdag 22 maart 2019 om 23:07
Eens met Lluvia. Laat die schermtijd los. Je lijkt moeilijk te kunnen accepteren dat ouders een ander idee van opvoeden hebben dan jij. Hoe komt dat? Stel je zelf eens vragen waarom het zo belangrijk is dat kind doet wat jij graag wil.
Tip: ga iets voor jezelf doen op de middagen met je stiefzoon. Oud genoeg om te gamen is ook oud genoeg om even lekker in zn sop gaar te koken. Jij een uur lezen/naaien/tuinieren/koken/telefoneren of misschien weg voor een boodschapje. Stiefzoon tijd en ruimte voor zijn eigen gedoetje. Dan drink je wat samen, praat even bij over de nieuwste game, kijk desnoods een kwartiertje mee met wat hij gaaf vindt om te doen. En hop, weer een uur iets voor jezelf. Dan vreet het niet zo aan je. En je hebt kans dat de tijd tussendoor die je echt samen besteedt, ineens veel leuker wordt.
Tip: ga iets voor jezelf doen op de middagen met je stiefzoon. Oud genoeg om te gamen is ook oud genoeg om even lekker in zn sop gaar te koken. Jij een uur lezen/naaien/tuinieren/koken/telefoneren of misschien weg voor een boodschapje. Stiefzoon tijd en ruimte voor zijn eigen gedoetje. Dan drink je wat samen, praat even bij over de nieuwste game, kijk desnoods een kwartiertje mee met wat hij gaaf vindt om te doen. En hop, weer een uur iets voor jezelf. Dan vreet het niet zo aan je. En je hebt kans dat de tijd tussendoor die je echt samen besteedt, ineens veel leuker wordt.
Hips, hopsakee en pierlala.
zondag 24 maart 2019 om 13:51
Bedankt voor jullie antwoorden. Ik heb altijd geroepen dat als kinderen altijd achter een beeldscherm zitten, dat altijd een zwakte van de ouders was: oh je kind doet gewoon wat ie wilt? Ook na zoveel keer aandringen om iets anders te gaan doen? Je laat hem toch maar weer op de computer? Lekker makkelijk. Nu ik zelf hier mee te maken heb, zie ik hoe moeilijk het is. Daarbij bemoeien vooral mijn moeder en zus zich ook ermee. Kind heeft een slechte motoriek en krijgt dan cadeaus van ze zoals dominostenen. Ze willen dan dat hij daar mee gaat spelen,om zo zijn motoriek te oefenen, maar enige waar hij bang voor is, is dat alles steeds omvalt. Mijn partner is laatst daarover toch wel boos geworden naar mijn moeder toe, over al dat dwingen. Ik voel me dus aardig tussen 2 kanten inzitten, want ik begrijp mijn moeder en zus goed, ze willen kind graag helpen en ik had (of eigenlijk nog steeds) ook geen goede motoriek, maar wilde dat wel oefenen met spelen (bijv. Filligram). Kind heeft dat totaal niet en wil dus gewoon met iets spelen waar hij goed in is, dus niet gedwongen worden om met iets te spelen waar hij moeite mee heeft. Beide partijen wil ik niet teleurstellen. Moeilijk moeilijk.
. Ik heb altijd geroepen dat als kinderen altijd achter een beeldscherm zitten, dat altijd een zwakte van de ouders was: oh je kind doet gewoon wat ie wilt? Ook na zoveel keer aandringen om iets anders te gaan doen? Je laat hem toch maar weer op de computer? Lekker makkelijk. Nu ik zelf hier mee te maken heb, zie ik hoe moeilijk het is. Daarbij bemoeien vooral mijn moeder en zus zich ook ermee. Kind heeft een slechte motoriek en krijgt dan cadeaus van ze zoals dominostenen. Ze willen dan dat hij daar mee gaat spelen,om zo zijn motoriek te oefenen, maar enige waar hij bang voor is, is dat alles steeds omvalt. Mijn partner is laatst daarover toch wel boos geworden naar mijn moeder toe, over al dat dwingen. Ik voel me dus aardig tussen 2 kanten inzitten, want ik begrijp mijn moeder en zus goed, ze willen kind graag helpen en ik had (of eigenlijk nog steeds) ook geen goede motoriek, maar wilde dat wel oefenen met spelen (bijv. Filligram). Kind heeft dat totaal niet en wil dus gewoon met iets spelen waar hij goed in is, dus niet gedwongen worden om met iets te spelen waar hij moeite mee heeft. Beide partijen wil ik niet teleurstellen. Moeilijk moeilijk.
zondag 24 maart 2019 om 14:00
Ik zat vroeger het liefst de hele dag met mijn neus in een boek - en eigenlijk nog wel. Mijn moeder vond dat niet goed en ze probeerde me de deur uit te werken, lekker buiten spelen. Ik sloop door de achterdeur weer naar binnen om me met mijn bibliotheekboek op zolder te verstoppen. Lekker lezen!Lluvia schreef: ↑22-03-2019 21:07Maar waarom vind je het dan zo vervelend? Want ik lees hier dat je dus wel grenzen mag stellen en je partner je bijvalt, en dat er ook voordelen zitten aan schermtijd.
Laat het gewoon los. Wat maakt een paar uur extra schermtijd uit...ik heb in mn jonge jaren ook uren verspild aan MSN en the Sims, en ik ben gewoon een leuke, sociale volwassene geworden. Richt je op wat echt belangrijk is: respectvol gedrag naar jou en je partner toe, en laat de rest een beetje los, dat maakt het voor jezelf echt makkelijker.
Wat is eigenlijk het verschil tussen jezelf verliezen in een spannend boek of in een spannend computerspel?
Wat eten we vanavond?
zondag 24 maart 2019 om 15:37
@Fluffy, sorry, maar ik begrijp eigenlijk wel dat je partner boos op je moeder is geworden. Het is toch gek om een kind een cadeau te geven waar hij helemaal niet blij mee is? Mijn ouders (dus stief-opa en oma van m’n stiefzoons) zouden kind juist een computerspel cadeau doen als ze wisten dat zoon daar ontzettend van zou houden. Opa’s en oma’s zouden juist degenen moeten zijn die kind verwennen, niet die met verantwoorde cadeaus aan moeten komen zetten (om daarmee passief-agressief commentaar op de opvoeding te leveren). Daar zou ik ook pissig van worden. Als ik in deze situatie zou zitten, zou ik dus pal achter m’n partner gaan staan en m’n moeder (en zus) zeggen te stoppen met commentaar leveren.
zondag 24 maart 2019 om 15:47
Precies wat Nienke zegt, snap ik ook heel goed.
Je zegt dat moeder en zus kind willen helpen. Ik denk dat kind in deze lastige situatie meer is geholpen met nieuwe mensen die hem leuk vinden om wie hij is, die hij kan leren kennen en waar hij op een leuke en positieve manier mee om kan gaan, dan met een doosje dominostenen die hem alleen maar confronteren met iets waar hij niet zo goed in is.
Kom op, opvoeden kan vader heel goed zelf hoor.
Je zegt dat moeder en zus kind willen helpen. Ik denk dat kind in deze lastige situatie meer is geholpen met nieuwe mensen die hem leuk vinden om wie hij is, die hij kan leren kennen en waar hij op een leuke en positieve manier mee om kan gaan, dan met een doosje dominostenen die hem alleen maar confronteren met iets waar hij niet zo goed in is.
Kom op, opvoeden kan vader heel goed zelf hoor.
Wat eten we vanavond?
zondag 24 maart 2019 om 18:14
Fluffy, Makreel schrijft iets anders: opvoeden kan váder heel goed zelf.
Vind het volkomen terecht dat hij zijn grens heeft aangegeven.
Ergens voel ik bijna medelijden met het ventje, er wordt zo op zijn functioneren gelet, hoe kan hij nog lekker zichzelf zijn?
Neem je ter harte wat er geschreven wordt? Het is echt welgemeend.
Vind het volkomen terecht dat hij zijn grens heeft aangegeven.
Ergens voel ik bijna medelijden met het ventje, er wordt zo op zijn functioneren gelet, hoe kan hij nog lekker zichzelf zijn?
Neem je ter harte wat er geschreven wordt? Het is echt welgemeend.
Hips, hopsakee en pierlala.
zondag 24 maart 2019 om 18:59
Sowieso heeft je familie zich niet te bemoeien met jullie kinderen, maar al helemaal niet als het eigenlijk jouw kind niet eens is.
En ook totaal niet slim, want blijkbaar zijn ze met hem begaan en willen ze een band met hem, wat heel fijn is dat ze hem er zo bij betrekken...maar het enige wat er gebeurt als zij/jullie zo gaan pushen is dat hij alleen maar aversie tegen die dingen krijgt en straks zich totaal onbegrepen voelt en een ramp van een puber wordt. Hoe goed bedoeld ook, daar heb je gewoon niks aan. Laat hem gewoon...
Edit: TO, ik zag dat je dit idd zelf ook al door had
maar ik zou even met mijn familie gaan praten dat ze echt serieus moeten kappen en gewoon leuk moeten doen, want dit kan wel problemen geven tussen jou en je partner. Als je familie zich zo gedraagt dan snap ik dat je partner flink van zich af slaat om zn kind te verdedigen. En voor je partner moet dat heel naar zijn...
En ook totaal niet slim, want blijkbaar zijn ze met hem begaan en willen ze een band met hem, wat heel fijn is dat ze hem er zo bij betrekken...maar het enige wat er gebeurt als zij/jullie zo gaan pushen is dat hij alleen maar aversie tegen die dingen krijgt en straks zich totaal onbegrepen voelt en een ramp van een puber wordt. Hoe goed bedoeld ook, daar heb je gewoon niks aan. Laat hem gewoon...
Edit: TO, ik zag dat je dit idd zelf ook al door had
maar ik zou even met mijn familie gaan praten dat ze echt serieus moeten kappen en gewoon leuk moeten doen, want dit kan wel problemen geven tussen jou en je partner. Als je familie zich zo gedraagt dan snap ik dat je partner flink van zich af slaat om zn kind te verdedigen. En voor je partner moet dat heel naar zijn...
anoniem_383135 wijzigde dit bericht op 24-03-2019 19:07
26.58% gewijzigd
zondag 24 maart 2019 om 19:02
Dit dus, als ik hem was zou ik er echt onzeker van worden. Het is maar een jochie hè, niet een of ander intens lui wezen wat dit expres doet om je te pesten...Merl0t schreef: ↑24-03-2019 18:14Fluffy, Makreel schrijft iets anders: opvoeden kan váder heel goed zelf.
Vind het volkomen terecht dat hij zijn grens heeft aangegeven.
Ergens voel ik bijna medelijden met het ventje, er wordt zo op zijn functioneren gelet, hoe karn hij nog lekker zichzelf zijn?
Neem je ter harte wat er geschreven wordt? Het is echt welgemeend.
